Pitfalls of Emunah
קאטאלאג: EMUNAH #1 (English) נומ׳ 22 פאקעט גייד ז׳ 72 ענגליש 31 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז נאך פסח, דער יום טוב פון אמונה, ווארנט די תורה קעגן די צוויי זאכן וואס קאליעווען די אמונה מערסטנס, מאכלות אסורות און פגם אין קדושה, און ער שילדערט ווי אזוי דער שטן פלייצט היינט די וועלט מיט ביידע.
דער משגיח הייבט אן מיט דערמאנען אז פסח איז דער יום טוב פון אמונה, און די מצה, וואס דער זוהר רופט עס דאס עסן פון אמונה, מאכט די אמונה פאר א טייל פונעם אידנס גוף. די צוויי סדרות וואס מ'ליינט גלייך נאך פסח, שמיני וועגן מאכלות אסורות און אחרי וועגן עריות, רעדן פון די צוויי גרעסטע מזיקים פון אמונה. טריפה עסן פארשטאפט דאס הארץ, אזוי ווי די גמרא טייטשט "ונטמאתם" אלס "ונטמטם", און נעמט צו דעם טעם אין אידישקייט און אין שבת. אין עקבתא דמשיחא שלאגט זיך דער שטן פאר זיין לעבן און פלייצט דעם מארק מיט טריפה און מיט פאלשע הכשרים. דער משגיח דערציילט פון דעם סקווירער רבי'ס גרויסע זהירות, פון דעם רמב"ם'ס תשובה צו די וואס האבן געצווייפלט אין תחיית המתים, און פון א צדיק וואס האט געטראפן א קערנדל ווייץ אין זיין פסח'דיגע זופ ווייל ער האט נישט מתפלל געווען. דערנאך גייט ער איבער צו שמירת הברית, שילדערט די גאסן און די ראדיא און טעלעוויזיע פון היינט, און הייסט אנטלויפן פון שטאט, היטן די שטוב און זיין מיט גוטע חברים.
ענינים: כשרות און קדושת האכילה · שמירת הברית
סדר השיעור
-
0:00 מצה, דאס עסן פון אמונה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערמאנט אז פסח איז דער יום טוב פון אמונה, און אז דורכן עסן מצה ווערט די אמונה א טייל פונעם אידנס גוף. דערנאך ווייזט ער אן אז די סדרות נאך פסח, שמיני און אחרי, רעדן פון מאכלות אסורות און פון עריות, די צוויי גרעסטע מזיקים פון אמונה.
-
3:17 טריפה נעמט צו דעם טעם פון אידישקייט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שטעלט אידן וואס שפירן די זיסקייט פון שבת קעגן בחורים וואס קלאגן זיך אז זיי שפירן גארנישט אום שבת, און זאגט אז זיי האבן מסתמא געגעסן טריפה. ער ברענגט די גמרא וואס טייטשט "ונטמאתם" אלס "ונטמטם": מאכלות אסורות פארשטאפן דאס הארץ.
-
6:56 דער שטן פלייצט דעם מארק מיט טריפה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז אין עקבתא דמשיחא שפירט דער שטן א סכנה, שלאגט זיך מיט עקסטערע כוחות און פלייצט דעם מארק מיט מאכלות אסורות. פאר דער ערשטער וועלט מלחמה האט קיין איד נישט געגעסן טריפה; היינט זענען די פראדוקטן אזוי פארפלאנטערט און די הכשרים אזוי נישט פארלעסליך, אז קוים איינער קען זאגן אז ער האט קיינמאל נישט געגעסן טריפה.
-
12:09 דער סקווירער רבי און דעם רמב"ם'ס בריוו מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט ווי אזוי דער סקווירער רבי האט אפגעזאגט פון פריש-אויסגעקוועטשטן מאראנצן זאפט ווייל זיין טאטע האט עס קיינמאל נישט געטרונקען, און האט א גאנץ יאר געגעסן ברויט פון ווייץ וואס ער האט אליין געשניטן. דערנאך ברענגט ער דעם רמב"ם'ס בריוו צו די וואס האבן געצווייפלט אין תחיית המתים: זיי פרעגן ווייל זיי האבן געגעסן מאכלות אסורות.
-
15:50 זהירות און תפילה: דאס קערנדל אין דער זופ מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח הייסט זיין פארזיכטיג אין כשרות צוזאמען מיט תפילה נישט צו נכשל ווערן, און דערציילט פון א צדיק וואס האט א חודש געפוצט און פונדעסטוועגן געטראפן א קערנדל ווייץ אין זיין זופ ביים סדר. דורך א שאלת חלום האט ער זיך דערוואוסט אז עס איז געשען ווייל ער האט נישט מתפלל געווען אויף א כשר'ן פסח, און ווי אזוי א פויגל האט עס אראפגעווארפן דורכן קוימען.
-
21:17 שמירת הברית און די גאסן פון היינט שטייט אינעם קאטאלאג
ביים איבערגיין צום צווייטן מזיק, פארבינדט דער משגיח פסח און ברית מילה מיט אברהם אבינו, דער שורש פון אמונה, און ערקלערט אז ברית מילה איז א מצוה פאר'ן גאנצן לעבן צו היטן די קדושה. ער שילדערט ווי די גאסן, די געזעצן, די ראדיא און די טעלעוויזיע פון היינט האבן געמאכט דעם נסיון גרעסער ווי אין יעדן דור, און ברענגט דעם מדרש אויף "גוי נבל" אין האזינו.
-
27:45 פראקטישע שמירה: שטאט, שטוב און חברים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פאסט צוזאם אז די אמונה ווערט קאליע דורך מאכלות אסורות און דורך פגם אין קדושת הברית, און הייסט ווער עס קען זאל אוועקפארן פון שטאט אין זומער און נישט האבן קיין ראדיא, טעלעוויזיע און אויפרייצנדע ליטעראטור אין שטוב. ער באטאנט די השפעה פון חברים און ברענגט דעם רמב"ם אז מ'דארף אוועקציען פון א שלעכטע געגנט.
דער שיעור, אויסגעשריבן
מצה, דאס עסן פון אמונה
דער משגיח דערמאנט אז פסח איז דער יום טוב פון אמונה: מ'רעדט אמונה און מ'עסט אמונה, ווייל די מצה, וואס דער זוהר רופט עס א מאכל פון אמונה, ווערט א טייל פון אונזער פלייש און ביינער. די סדרות גלייך נאך פסח, שמיני וועגן מאכלות אסורות און אחרי וועגן עריות, קומען דערנאך ווייל די צוויי קאליעווען די אמונה מער ווי אלעס. א,ב,ג
טריפה נעמט צו דעם טעם פון אידישקייט
מאכלות אסורות, זאגט דער משגיח, לאזן נישט דעם גוף שפירן די אמונה פון דער נשמה. ס'זענען דא אידן וואס שפירן אום שבת ווי גוט ס'איז צו זיין א איד, און פונדעסטוועגן האבן בחורים זיך באקלאגט ביי אים אז שבת איז ביי זיי ווי א מיטוואך; מסתמא האבן זיי געגעסן טריפה. ער ברענגט די גמרא וואס טייטשט "ונטמאתם" אלס "ונטמטם": דאס הארץ ווערט פארשטאפט, ווי פארשטאפטע אדערן, און פארלירט זיין חיות. ד
דער שטן פלייצט דעם מארק מיט טריפה
פאר דער גאולה, ערקלערט דער משגיח, איז דער שטן ווי א מענטש אין סכנת נפשות, וואס באקומט כוחות וואס ער האט קיינמאל נישט געחלומט. ער שלאגט זיך פאר זיין לעבן קעגן אידן וואס לערנען, לייגן תפילין און זאגן שמע, און דערפאר פלייצט ער דעם מארק מיט מאכלות אסורות.
פאר דער ערשטער וועלט מלחמה האט א איד וואס האט נישט געגעסן חזיר און געקויפט ביי א אידישן קצב קיינמאל נישט געגעסן טריפה. היינט האט יעדער פראדוקט שיכטן אויף שיכטן, א רב דארף קענען כעמיע כדי צו געבן א הכשר, און ס'איז פול מיט נישט-פארלעסליכע הכשרים, אזוי אז קוים איינער קען זאגן אז ער האט קיינמאל נישט געגעסן טריפה.
דער סקווירער רבי און דעם רמב"ם'ס בריוו
דער משגיח דערציילט אז דער צעלעמער רב האט מכבד געווען דעם סקווירער רבי'ן מיט מאראנצן זאפט, און ער האט אפגעזאגט, ווייל ער עסט גארנישט וואס זיין טאטע האט נישט געגעסן; א גאנץ יאר האט ער געגעסן ברויט פון ווייץ וואס ער האט אליין געשניטן. דערנאך ברענגט ער דעם רמב"ם'ס בריוו: די וואס האבן געצווייפלט אין תחיית המתים האט מען געענטפערט אז זיי פרעגן נאר ווייל מאכלות אסורות האבן פארטונקלט זייער אמונה. ה
זהירות און תפילה: דאס קערנדל אין דער זופ
דער משגיח הייסט זיין פארזיכטיג אין כשרות, וויסן ביי וועלכן קצב מ'קויפט און באצאלן פארן בעסטן, און צוזאמען דערמיט מתפלל זיין נישט צו נכשל ווערן. ער דערציילט פון א צדיק וואס האט א חודש געפוצט כדי צו האבן א פסח אן חמץ, און ביים סדר געטראפן א קערנדל ווייץ אין זיין זופ.
שמירת הברית און די גאסן פון היינט
דער צווייטער מזיק, זאגט דער משגיח, איז עריות. פסח געהערט צו אברהם אבינו, דער ערשטער ביי וועמען די תורה זאגט אמונה, און דער איינציגער אין דער תורה וואס האט געגעסן מצה, ווען די מלאכים זענען צו אים געקומען. ברית מילה איז אויך זיין מצוה, און זי איז פאר'ן גאנצן לעבן: צו היטן די קדושת הברית. ז,ח
דער משגיח זאגט אז דער שטן האט זיך אין אונזער דור קאנצענטרירט דערויף ווי קיינמאל נישט. מען האט פארלוירן דעם שורש פון צניעות און מוסר, וואס איז געווען אסור איז היינט ערלויבט, און ער גיבט צו אז ער האט נישט קיין פולן ענטפער ווי אזוי צו גיין אין גאס. ער ברענגט דעם מדרש אויף "גוי נבל" אין האזינו, מענטשן וואס גייען אומבאקליידט אין גאס, און דעם פסוק נישט צו גיין נאך דעם הארץ און די אויגן, אזוי ווי רש"י ערקלערט אז די אויגן קומען ערשט. די נסיונות קומען היינט אריין אין שטוב דורך טעלעוויזיע, אינטערנעט און ראדיא. ט,י,כ,ל
פראקטישע שמירה: שטאט, שטוב און חברים
דער משגיח פאסט צוזאם אז די אמונה ווערט קאליע דורך מאכלות אסורות און דורך נישט היטן דעם ברית. ווער עס קען, זאגט דער משגיח, זאל אוועקפארן פון שטאט אין זומער, און אין שטוב זיך היטן פון ראדיא, טעלעוויזיע און אויפרייצנדע ליטעראטור. גארנישט האט אזא השפעה אויף א מענטש ווי זיינע חברים, און דער רמב"ם זאגט אז מ'דארף אוועקציען פון א שלעכטע געגנט, אפילו אין אן אנדער שטאט אדער מדינה. מ
מראי מקומות
תורה
תלמוד בבלי
מדרש
- י Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 24:11
זוהר און קבלה
ראשונים
אנדערע
עיקרי הדברים
- 0:51 פסח איז דער יום טוב פון אמונה, און דורכן עסן מצה, דאס עסן פון אמונה, ווערט די אמונה א טייל פונעם אידנס גוף.
- 1:47 די סדרות נאך פסח, שמיני און אחרי, רעדן פון מאכלות אסורות און פון עריות ווייל די צוויי קאליעווען די אמונה מער ווי אלעס.
- 3:26 מאכלות אסורות פארשטאפן דאס הארץ, אזוי אז דער מענטש פארלירט זיין געפיל און זיין טעם אין אידישקייט און אין שבת.
- 7:35 אין עקבתא דמשיחא שלאגט זיך דער שטן פאר זיין לעבן און פלייצט דעם מארק מיט טריפה און מיט נישט-פארלעסליכע הכשרים.
- 16:04 זהירות אין כשרות אליין איז נישט גענוג; מ'דארף אויך מתפלל זיין צום אייבערשטן נישט צו נכשל ווערן.
- 24:05 דער שטן פון דעם דור האט זיך קאנצענטרירט אויף פגמים אין קדושה דורך די גאסן, די ראדיא און די טעלעוויזיע, א נסיון וואס קיין פריערדיגער דור האט נישט געהאט.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 4:33 פארוואס שפירן בחורים וואס זענען אידן קיין טעם נישט אין שבת?
תירוץ: 5:30 זיי האבן מסתמא געגעסן טריפה, וואס נעמט ארויס דעם אינהאלט פון זייער אידישקייט.
-
קשיא: 14:59 אין דעם רמב"ם'ס בריוו: פארוואס מוז מען גלייבן אין תחיית המתים?
תירוץ: 15:36 דעם רמב"ם'ס תלמיד האט געענטפערט אז זיי פרעגן ווייל זיי האבן געגעסן מאכלות אסורות, און דערפאר איז זייער אמונה נישט קלאר.
מעשיות
-
12:17 דער סקווירער רבי און דער מאראנצן זאפט
דער סקווירער רבי, דער טאטע פונעם היינטיגן סקווירער רבי, איז געקומען באזוכן דעם צעלעמער רב, וואס האט אים מכבד געווען מיט א גלאז מאראנצן זאפט. דער סקווירער רבי האט אפגעזאגט, און ווען מ'האט אים געזאגט אז מ'האט עס אויסגעקוועטשט פון מאראנצן אין דער אייגענער קיך, האט ער געענטפערט אז זיין טאטע האט נישט געטרונקען מאראנצן זאפט און ער עסט גארנישט וואס זיין טאטע האט נישט געגעסן. פאר פסח פלעגט ער גיין אין פעלד ביים שניט, שניידן ווייץ אויף א גאנץ יאר, זען ווי מ'מאלט עס צו מעל, און א גאנץ יאר עסן חלה און ברויט נאר פון יענעם מעל.
אין דער מעשה: דער סקווירער רבי, דער צעהלעמער רב
-
17:56 דאס קערנדל ווייץ אין דער פסח'דיגער זופ
א צדיק וואס האט געוואלט האבן א פסח אן קיין שום חמץ האט א חודש געארבעט מיט פוצן די שטוב, די טעפ, דעם קעלער און דעם גארטן, און איז געווען זייער מחמיר מיט די מאכלים וואס ער האט אריינגעברענגט. ביים סדר, ביי שולחן עורך, האט ער געטראפן א קערנדל ווייץ שווימען אין זיין זופ, און איז געווען זייער צעטומלט. ער האט געפרעגט א שאלת חלום: פארוואס קומט אים דאס, און ווי אזוי איז עס געשען? מ'האט אים געענטפערט אז ער האט שווער געארבעט אבער פארגעסן מתפלל צו זיין צום אייבערשטן אויף א כשר'ן פסח, און אז א פויגל וואס איז געפלויגן איבערן דאך האט אראפגעווארפן דאס קערנדל דורכן קוימען אין זיין טאפ.
געדאנקען
- 2:16 דער משגיח ערקלערט אז די צוויי סדרות וואס מ'ליינט גלייך נאך פסח שטייען דארט בכוונה: נאכדעם וואס א איד האט באקומען אמונה דורך דער מצה, ווערט ער גלייך געווארנט קעגן די צוויי זאכן וואס קאליעווען וואס זי האט אויפגעטון.
- 5:26 ער גלייכט מאכלות אסורות צו פארשטאפטע אדערן פונעם הארץ: דאס הארץ פארלירט זיין חיות און געפיל, און דערפאר קען א מענטש היטן שבת און גארנישט שפירן.
- 6:56 דער משגיח גלייכט דעם שטן פאר דער גאולה צו א מענטש אין סכנת נפשות וואס באקומט כוחות וואס ער האט קיינמאל נישט געחלומט; ווייל דער שטן שפירט זיין סוף, שלאגט ער זיך ווילד דורכן פלייצן דעם מארק מיט טריפה.
- 15:39 דורך דעם רמב"ם'ס בריוו ווייזט דער משגיח אז ספיקות אין אמונה זענען נישט בלויז א שכל'דיגע זאך: די פרעגער האבן געפרעגט ווייל מאכלות אסורות האבן געמאכט זייער אמונה אומקלאר.
- 20:15 פון דער מעשה מיטן קערנדל ווייץ לערנט דער משגיח אז אפילו א חודש פלייסיגע השתדלות איז נישט גענוג אן תפילה; מ'דארף ביידע.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 16:39 דער משגיח זאגט צו זיין פארזיכטיג אין כשרות: וויסן ביי וועלכן קצב מ'קויפט און באצאלן פארן בעסטן.
- 16:04 ער זאגט אויסגיסן דאס הארץ אין דאווענען און בעטן דעם אייבערשטן נישט צו נכשל ווערן.
- 28:19 ווער עס האט א ברירה, זאגט דער משגיח, זאל נישט בלייבן אויף די גאסן פון שטאט אין זומער, נאר פארן אויפן לאנד.
- 28:46 ער זאגט נישט צו הערן ראדיא, נישט קוקן טעלעוויזיע און נישט ליינען אויפרייצנדע ליטעראטור, און ליינען נאר כשר'ע צייטונגען.
- 29:42 דער משגיח זאגט צו זיין מיט גוטע חברים, ווייל גארנישט האט אזא השפעה אויף א מענטש ווי די חברה מיט וועמען ער איז.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, דער סקווירער רבי, דער צעהלעמער רב, דער רמב"ם, רש"י
ערכים אמונה, מאכלות אסורות, עקבתא דמשיחא, עריות, קדושת הברית, רבונו של עולם, שאלת חלום, תחיית המתים