פרקי אבות

פרק ששי: The קדושה of צדיקים and the חשיבות of Learning תורה

קאטאלאג: MISCELLANEOUS (English) נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 69 תשל"ח (1977–78) ענגליש 1 שעה 29 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 29 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים לערנען דעם פרק ששי פון פרקי אבות ערקלערט דער משגיח די קדושה פון צדיקים, וועמענס נאמען אליין טראגט קדושה, און די גרויסקייט פון א איד וואס לערנט תורה לשמה, פאר וועמען די גאנצע וועלט איז באשאפן און וואס די תורה היט אים אפ פון עבירות.

דער משגיח עפנט דעם פרק ששי פון אבות, וואס מ'האט צוגעלייגט, און פרעגט פארוואס די משנה דערמאנט דעם נאמען פונעם תנא: א צדיק וואס לערנט תורה לשמה ווערט אזוי הייליג אז זיין נאמען אליין איז תורה. דער נאמען פון א מענטש איז זיין נשמה, אזוי ווי אדם הראשון האט געגעבן יעדע באשעפעניש א נאמען לויט אירע אותיות; א רשע פארלירט זיין נאמען, ווי מ'זעט ביי זמרי און כזבי, און משה רבינו האט גערופן דתן ואבירם מיטן נאמען פון זייער צדיק'דיגן טאטן. דערנאך פרעגט ער וואס זענען די "דברים הרבה" וואס דער לומד לשמה איז זוכה. א הייליגע זאך ווערט גרינג פארדארבן, ווי יין וואס איז א רמז אויף עולם הבא, און דער שכר איז העכער פון וואס א נביא האט געזען. די גאנצע וועלט איז כדאי פאר אזא צדיק, און אלעס וואס קומט פאר אויף דער וועלט איז צוליב די צדיקים. לויט'ן דרך ה' ווייזט ער אז מצוות ברענגען אראפ שפע, און תורה לשמה מער פון אלעס. אזא איד איז אוהב דעם אייבערשטן און מענטשן, און ווערט ליב געהאט פון ביידע. מעשיות פון צדיקים וואס האבן געשפירט אן איסור אין עסן ווייזן ווי די תורה היט אים אפ פון חטא.

ענינים: פרקי אבות · תורה לשמה און התמדה · קריאת שם פאר א קינד · מעשיות פון צדיקים

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס די משנה דערמאנט דעם תנא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט פאר דעם פרק ששי פון אבות, וואס מ'האט צוגעלייגט פאר די וואכן פון פסח ביז שבועות און וואס איז געשריבן אין לשון המשנה. ער פרעגט פארוואס מ'דארף בכלל דערמאנען דעם נאמען פונעם תנא, און ענטפערט אז א צדיק וואס לערנט לשמה ווערט אזוי הייליג אז זיין נאמען אליין איז תורה.

  2. 4:44 דער כח פון א צדיק'ס נאמען שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די קבלה אז ווען מ'זאגט דאס ווארט בארדיטשוב העלפט עס א מענטש אין א צרה, און די גמרא וואס דערמאנט חברון כדי צו דערמאנען די אבות, צו ווייזן אז אפילו דער ארט פון א צדיק טראגט זיין קדושה. ער דערציילט פון א פשוט'ן שוסטער וואס האט געזאגט נעמען פון צדיקים ביי יעדן קלאפ מיטן האמער.

  3. 9:01 דער נאמען איז די נשמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער נאמען פון א מענטש אין לשון הקודש איז דער שורש פון זיין נשמה. אדם הראשון האט נישט אויסגעטראכט נעמען: ער האט געזען פון יעדער באשעפעניש'ס טבע פון וועלכע אותיות זי איז געמאכט, נישט ווי ענגלישע נעמען וואס מיינען גארנישט. א מענטש וואס זינדיגט פארלירט זיין נאמען.

  4. 13:22 דער נאמען פארלוירן: זמרי און דתן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס דער פסוק אין סוף בלק דערמאנט נישט די נעמען פונעם איש און פון דער מדינית בשעת'ן חטא, נאר ערשט נאכדעם וואס פנחס האט זיי געהרגעט: דורכ'ן חטא האבן זיי פארלוירן זייער נאמען און ערשט נאכדעם צוריקבאקומען. ער ברענגט א ווארט אז משה רבינו האט גערופן דתן ואבירם "בני אליאב" כדי זיי אויפצוהייבן דורך זייער טאטנס נאמען.

  5. 17:54 וואס זענען די "דברים הרבה"? שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לערנט אז דער וואס לערנט תורה לשמה איז זוכה ל"דברים הרבה", און פרעגט וואס זענען זיי, ווייל די רשימה וואס קומט נאכדעם איז דערצו. דער תנא זאגט עס נישט ווייל ער ווייסט אליין נישט: קיין אויג האט נישט געזען דעם שכר פון א תלמיד חכם. ער הייבט אן צו ערקלערן מיטן מנהג צו צודעקן דעם וויין פון א גוי'ס בליק, ווייל וואס הייליגער א זאך איז, אלץ גרינגער ווערט זי פארדארבן.

  6. 21:54 יין, עולם הבא און דער כח פון א בליק שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יין איז א רמז אויף דעם יין המשומר פאר עולם הבא, דערפאר מאכט מען קידוש אויף יין און דערפאר ווערט ער אזוי גרינג פארדארבן. א צדיק'ס בליק ברענגט קדושה, ווי דער רמב"ן ערקלערט וועגן משה רבינו וואס האט געציילט די אידן, און אזוי אויך ווען מ'קוקט אויף די אותיות פון ספר תורה ביי הגבהה. עולם הבא איז אזוי הייליג אז א גוי טאר אפילו נישט קוקן דערויף, און קיין נביא האט נישט געזען דעם שכר פון א לומד לשמה.

  7. 28:17 די גאנצע וועלט איז כדאי פאר אים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די גאנצע וועלט איז באשאפן פאר דעם וואס לערנט לשמה, און ברענגט די ברכה פון בן זומא אויף די המונים וואס באדינען אים. אויף דער קשיא פארוואס דער אייבערשטער האלט אויף א וועלט פול מיט רשעים, ברענגט ער א משל פון א סוחר וועמענס איין שיף וואס קומט צוריק באצאלט פאר נייניצן וואס זענען אונטערגעגאנגען, און לייגט צו אז מ'בויט וועגן כדי א צדיק זאל קענען דורכגיין.

  8. 33:09 אלעס קומט פאר צוליב די צדיקים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון א צדיק וואס האט געשמייכלט, ווייל ער האט געזען ווי א קעניג'ס שלאס, וואס צוואנציג טויזנט ארבעטער האבן געבויט צוואנציג יאר, איז איינגעפאלן נאכדעם וואס עס האט באשיצט א צדיק פון רעגן א פאר מינוט. ער ווענדט עס אן אויף די נייעס: וושתי'ס טויט אין פרס און ניקסאן'ס רעזיגנאציע זענען געשען צוליב סיבות וואס מ'ווייסט נאר אין הימל, און לעתיד לבוא וועלן די גוים פאדערן שכר וואס זיי האבן געבויט וועגן און הייזער פאר די אידן.

  9. 39:21 מצוות ברענגען אראפ שפע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס דער לומד לשמה ווערט גערופן א רע, לויט'ן דרך ה': מצוות גייען ארויף און קומען צוריק אראפ אלס שפע, עבירות אלס צרות, און תורה לשמה ברענגט די גרעסטע שפע. ער ברענגט רש"י אז אין דור המבול האבן אפילו די בהמות זיך פארדארבן צוליב די מענטשן, בשעת נח'ס חלק פון דער וועלט איז געבליבן גוט. ער הערט אויף צוליב דער צייט און זאגט צו ווייטער צו ערקלערן וואס איז תורה לשמה.

  10. 47:01 אוהב את המקום און באליבט ביי מענטשן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די אהבה גייט אויף ביידע זייטן: וואס א מענטש איז אין הימל איז ער אויך דא אונטן, ווי די פריערדיגע משנה פון "כל שרוח הבריות נוחה הימנו", און ווי דער מגיד האט געטייטשט "דע מה למעלה ממך". ער ברענגט דעם מדרש פון א צדיק וועמענס ארון איז געשוועבט, מיטן פסוק אז ווער עס גיט אוועק זיין גאנץ פארמעגן פאר אזא אהבה ווערט פאראכטעט, און טייטשט עס מיט'ן משל פון א מענטש וואס באט פינף און אכציג סענט פאר א ביואיק.

  11. 53:28 קיין אייגענע אינטערעסן, קיין מחלוקת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז מענטשן קריגן זיך ווייל יעדער האט זיין אייגענעם אינטערעס, אבער לימות המשיח וועט יעדער וועלן נאר איין זאך און מ'וועט מאכן איין אגודה צו טון רצון השם. דער לומד לשמה מיינט קיינמאל נישט זיך, דערפאר האט ער ליב יעדן. ער פארענטפערט ווי אזוי מ'קען ליב האבן דעם אייבערשטן און א צווייטן איד אן צעטיילן די אהבה: יעדע אידישע נשמה איז א חלק אלוק ממעל, אזוי ווי די תורה.

  12. 57:53 אפגעהיט פון חטא: דער בית הלוי און דער ישועות יעקב מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער לומד לשמה איז קיינמאל נישט קיין בעל גאוה, און ער האט א ספעציעלע סייעתא דשמיא צו בלייבן ווייט פון חטא. ער דערציילט ווי דער בית הלוי האט נישט געגעסן אן עוף וואס מ'האט שפעטער געפונען אז עס איז טריף, און ווי דער ישועות יעקב האט געשפירט אז א פאנקעיק וואס איז געמאכט געווארן אין א פלייש'יגע פאן איז טריף ווען ער האט אים געשפריצט אין פנים, ווייל ביי א גרויסן צדיק איז אלעס א סימן מן השמים.

  13. 1:04:38 דער וויטעבסקער'ס פיש אין ארץ ישראל מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון ר' מנחם מענדל פון וויטעבסק, דעם גרעסטן תלמיד פונעם מגיד, וואס דורכדעם וואס ער איז געפארן קיין ארץ ישראל זענען די אנדערע תלמידים געווארן רביים. אין חוץ לארץ איז א פיש געשוואומען אין זיין גבאי'ס נעץ לכבוד שבת; אין צפת האבן די כרוזים פון הימל צו תשובה אים נישט געלאזט שלאפן, און אין טבריה האבן די פיש באשפריצט דעם גבאי, וואס ער האט ערקלערט מיט דער תקיפות פון די באשעפענישן פון ארץ ישראל.

  14. 1:11:12 עסן וואס עס איז געווען א שאלה דערויף מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט אז דער חידושי הרי"ם האט קיינמאל נישט געגעסן קיין זאך וואס עס איז געווען א שאלה דערויף, אפילו ווען א רב האט מכשיר געווען, ווייל אפילו א הוה אמינא פון טריף לאזט איבער א שטיקל רוח הטומאה, און איינמאל האט ער עס געשפירט ווען מ'האט אים עס געגעבן. ער לייגט צו א מעשה פונעם בעלזער רב וואס האט נישט געוואלט עסן פירות, כאטש לויט אלע צדדים פון דין איז עס געווען מותר.

  15. 1:17:13 דער סלאנימער רבי און די בארד מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט א מעשה וואס ער האט געהערט פון א סלאנימער חסיד אין זיין שטיבל אין וויליאמסבורג, וואס איז געווען דערביי: דער סלאנימער רבי האט געגעסן וועטשערע ביי א ארעמען איד אן א בארד אין ירושלים, האט זיך אפגעזאגט פונעם פיש ווייל די געבארגטע טעלער זענען נישט געטובלט געווען, און האט געזאגט פאר'ן בעל הבית און פאר'ן שכן מיט דער בארד וואס איז דער חילוק צווישן זיי. ער ענדיגט אז דער אייבערשטער העלפט די צדיקים צו וויסן וואס איז אסור.

  16. 1:24:36 מר סינגער און דער ראדזינער גבאי מעשה

    דער משגיח הייבט אן א מעשה וואס מר סינגער, אן ערליכער איד אין זיין שטיבל אין וויליאמסבורג, האט אים דערציילט ווען ער איז געווען א בחור'ל: זיין טאטע האט אויפגענומען דעם ראדזינער רבי'ס גבאי ווען ער איז געקומען זאמלען מעמדות. ער הייבט אן די מעשה נאכאמאל בקיצור, און די אויפנאמע ענדיגט זיך איידער די מעשה ענדיגט זיך.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס די משנה דערמאנט דעם תנא

0:00

דער משגיח עפנט דעם פרק ששי פון אבות, ברייתות וואס מ'האט צוגעלייגט ווייל מ'לערנט אבות פון פסח ביז שבועות, און ער מערקט אן אז אנדערש ווי אנדערע ברייתות זענען זיי געשריבן אין לשון המשנה. ער פרעגט פארוואס די משנה דארף בכלל דערמאנען דעם תנא, ווען קיינער איז נישט חולק אויף אים. דער תירוץ: א צדיק וואס לערנט תורה לשמה הייבט זיך אויף ביז זיין נאמען ווערט תורה, און ווען מ'זאגט "רבי עקיבא" איז עס ווי מ'זאגט א ווארט תורה. א

דער כח פון א צדיק'ס נאמען

4:44

דערפון ווייזט דער משגיח וויפיל א צדיק'ס נאמען טראגט. ער ברענגט א קבלה אז ווען מ'זאגט "בארדיטשוב" העלפט עס א מענטש אין א צרה, און די גמרא וואס דערמאנט חברון כדי צו דערמאנען די אבות וואס ליגן דארט: אפילו דער ארט פון א צדיק ברענגט אראפ א ישועה. ער דערציילט פון א פשוט'ן שוסטער וואס האט ביי יעדן קלאפ מיטן האמער געזאגט נעמען פון צדיקים, ווייל ער האט געוואוסט אז דאס לייטערט זיין נשמה. ג

דער נאמען איז די נשמה

9:29

דער נאמען פון א מענטש אין לשון הקודש, ערקלערט דער משגיח, איז זיין נשמה. ווען אדם הראשון האט געגעבן נעמען פאר די חיות האט ער זיי נישט אויסגעטראכט: די וועלט איז באשאפן מיט די אותיות פון דער תורה, און ער האט געזען פון יעדער באשעפעניש'ס טבע פון וועלכע אותיות זי איז געמאכט, דער שור, דער נשר, דער ארי. אן ענגלישער נאמען מיינט גארנישט. ווער עס היט נישט די תורה קען פארלירן זיין נאמען, און דער משגיח ברענגט דעם של"ה'ס עצה צו זאגן א פסוק פאר'ן נאמען. ד,ה

דער נאמען פארלוירן: זמרי און דתן

13:49

א ראיה דערויף ברענגט ער פון סוף פרשת בלק: בשעת'ן חטא רעדט דער פסוק נאר פון "איש מבני ישראל" און פון "המדינית", און ערשט נאכדעם וואס פנחס האט זיי געהרגעט ווערן זמרי און כזבי דערמאנט ביים נאמען. דורכ'ן חטא האבן זיי פארלוירן זייער נאמען און ערשט נאכדעם צוריקבאקומען. אזוי אויך האט משה רבינו גערופן דתן ואבירם "בני אליאב", מיטן נאמען פון זייער צדיק'דיגן טאטן, כדי זיי אויפצוהייבן, ווייל דער נאמען פון א רשע ברענגט קיין גוטס נישט. ו,ז

וואס זענען די "דברים הרבה"?

18:19

דער משגיח קומט צו דער משנה אז ווער עס לערנט תורה לשמה איז זוכה ל"דברים הרבה", און פרעגט וואס זענען זיי, ווייל די רשימה וואס קומט נאכדעם איז דערצו. דער תנא זאגט עס נישט ווייל ער ווייסט אליין נישט: חז"ל זאגן אז קיין אויג, אפילו נישט פון א נביא, האט געזען דעם שכר פון א תלמיד חכם. כדי צו ווייזן ווי גרויס דאס איז, דערמאנט ער דעם מנהג צו צודעקן דעם וויין ווען א גוי קומט אריין, ווייל וואס הייליגער א זאך, אלץ גרינגער ווערט זי פארדארבן. ב,ח

יין, עולם הבא און דער כח פון א בליק

22:03

יין, ערקלערט דער משגיח, איז א רמז אויף דעם יין המשומר פאר עולם הבא, דערפאר מאכט מען קידוש אויף יין, און דערפאר פארדארבט אים אפילו א גוי'ס בליק. א בליק האט א כח: א צדיק'ס בליק ברענגט קדושה, ווי דער רמב"ן ערקלערט פארוואס משה רבינו אליין האט געציילט יעדן איד, און ביי הגבהה זאל יעדער קוקן אויף די אותיות פון ספר תורה, ווייל יעדער איד איז איינער פון אירע אותיות. ט,י

24:25

א איד'ס בליק פארדארבט נישט דעם וויין, א גוי'ס יא. עולם הבא איז אזוי הייליג אז א גוי טאר אפילו נישט קוקן דערויף, און קיין נביא האט נישט געזען דעם עולם הבא פון א לומד לשמה. דערפאר האט דער תנא עס נישט געקענט אויסרעכענען.

די גאנצע וועלט איז כדאי פאר אים

28:41

די משנה לייגט צו אז די גאנצע וועלט איז כדאי פאר אים. דער משגיח ברענגט בן זומא, וואס האט געזען די המונים און געבענטשט דעם אייבערשטן וואס האט זיי אלע באשאפן אים צו באדינען. פארוואס האלט מען אויף א וועלט פול מיט רשעים? אזוי ווי א סוחר וועמענס איין שיף וואס קומט צוריק באצאלט פאר נייניצן וואס זענען אונטערגעגאנגען, אזוי גיבן די ווייניג צדיקים דעם אייבערשטן מער נחת ווי אלע רשעים. אפילו די הייוועיס בויט מען כדי א צדיק זאל קענען דורכפארן. ב,כ

אלעס קומט פאר צוליב די צדיקים

33:25

ער דערציילט פון א צדיק וואס האט געשמייכלט, ווייל ער האט געזען אין א ווייטער מדינה א קעניג'ס שלאס וואס צוואנציג טויזנט ארבעטער האבן געבויט צוואנציג יאר: א צדיק האט זיך דארט באהאלטן פון רעגן, און דערנאך האט אן ערדציטערניש עס איינגעווארפן. די תכלית פונעם בנין זענען געווען יענע פאר מינוט. אזוי איז מיט די נייעס: וושתי'ס טויט און ניקסאן'ס רעזיגנאציע האבן וועלטליכע הסברים, אבער אלעס קומט פאר צוליב די צדיקים און כלל ישראל. לעתיד לבוא וועלן די גוים פאדערן שכר פאר'ן בויען וועגן און הייזער, און מ'וועט זיי זאגן אז זיי האבן עס געטון פאר זיך. מ

מצוות ברענגען אראפ שפע

40:17

דער לומד לשמה ווערט גערופן א רע, און כדי צו ערקלערן פארוואס ברענגט דער משגיח דעם רמח"ל'ס דרך ה'. יעדע מצוה גייט ארויף אין הימל און קומט צוריק אראפ אלס שפע: געזונט, עשירות און שמחה; יעדע עבירה קומט אראפ אלס חורבן, קרענק און צער. דער אייבערשטער האט געגעבן כלל ישראל דעם כח צו פירן די וועלט מיט זייערע מעשים, און די גרעסטע שפע פון אלעס קומט פון תורה לשמה. נ

42:35

ער ברענגט רש"י אז אין דור המבול האבן אפילו די בהמות זיך פארדארבן צוליב די מענטשן. יעדער מענטש פארדארבט זיין חלק פון דער וועלט מיט זיינע עבירות, אבער נח האט נישט געזינדיגט, דערפאר זענען די חיות פון זיין חלק ניצול געווארן. דערנאך הערט דער משגיח אויף צוליב דער צייט, און זאגט צו אן אנדער וואך צו ערקלערן וואס מיינט תורה לשמה. ס

אוהב את המקום און באליבט ביי מענטשן

47:36

ווען ער גייט ווייטער ערקלערט דער משגיח אז די אהבה גייט אויף ביידע זייטן, ווי די פריערדיגע משנה זאגט "כל שרוח הבריות נוחה הימנו רוח המקום נוחה הימנו": וואס א מענטש איז אין הימל, איז ער אויך דא אונטן. ער ברענגט דעם מגיד'ס טייטש אויף "דע מה למעלה ממך", אז א איד וואס זינגט זמירות בשמחה שבת קודש מאכט א שמחה למעלה. ע,פ

49:17

מענטשן האבן אים ליב ווייל דער אייבערשטער האט אים ליב. דער משגיח ברענגט א מדרש פון א צדיק וועמענס ארון איז געשוועבט, געטראגן פון מלאכים, און דעם פסוק אז ווער עס גיט אוועק זיין גאנץ פארמעגן פאר אזא אהבה, "בוז יבוזו לו". דאס איז ווי א מענטש וואס באט פינף און אכציג סענט פאר א ביואיק פון זעקס טויזנט דאלער: דער סוחר וואלט אים ארויסגעווארפן. צ,ק

קיין אייגענע אינטערעסן, קיין מחלוקת

53:41

פארוואס קריגן זיך מענטשן? ווייל יעדער וויל עפעס אנדערש: כבוד, געלט, תאוה. ווען משיח וועט קומען וועלן אלע וועלן איין זאך, און מ'וועט מאכן איין אגודה צו טון רצון השם. דער לומד לשמה מיינט שוין יעצט קיינמאל נישט זיך, דערפאר האט ער ליב יעדן. דער משגיח פרעגט ווי אזוי מ'קען ליב האבן דעם אייבערשטן און א צווייטן איד אן צעטיילן די אהבה, און ענטפערט פון "ואהבת לרעך כמוך אני ה'": יעדע אידישע נשמה איז א חלק אלוק ממעל, אזוי ווי די תורה. ר

אפגעהיט פון חטא: דער בית הלוי און דער ישועות יעקב

57:56

דער לומד לשמה, זאגט דער משגיח ווייטער, איז קיינמאל נישט קיין בעל גאוה, ווייל אים ארט נישט זיין אייגענער כבוד, און די תורה האלט אים ווייט פון חטא מיט א ספעציעלע סייעתא דשמיא. ווען דער בית הלוי איז אוועקגעפארן פון ר' יהושע לייב דיסקין, האט די רביצין אים מיטגעגעבן אן עוף אויפ'ן וועג, און דערנאך געפונען אז עס איז טריף; ר' יהושע לייב האט געזאגט אז ער וועט עס נישט עסן, און טאקע האט ער עס נישט געגעסן.

1:02:05

דער ישועות יעקב האט זיך געזאמט מיט'ן עסן א הייסן פאנקעיק, ביז די בעלת הבית איז אריינגעלאפן: זי האט אים געמאכט מיט פוטער אין א פלייש'יגע פאן. ער האט ערקלערט אז ווען ער האט אים געשניטן האט ער אים געשפריצט אין פנים, און א כשר'ער פאנקעיק וואלט דאס נישט געטון. ביי א גרויסן צדיק, זאגט דער משגיח, איז אלעס א סימן מן השמים.

דער וויטעבסקער'ס פיש אין ארץ ישראל

1:04:59

ר' מנחם מענדל פון וויטעבסק, דער גרעסטער תלמיד פונעם מגיד, איז געפארן קיין ארץ ישראל, און דערפאר זענען די אנדערע תלמידים געווארן רביים אין פארשידענע ערטער. אין חוץ לארץ, ווען זיין גבאי האט אויסגערופן ביים טייך אז ער דארף פיש לכבוד שבת, איז א גרויסער פיש אריינגעשוואומען אין נעץ.

1:07:04

אין צפת, א שטאט פול מיט גרויסע צדיקים, איז די לופט געווען אזוי קלאר אז ער האט געהערט די כרוזים פון הימל צו תשובה און נישט געקענט שלאפן. דער משגיח מערקט אן אז, ווי די משנה זאגט שפעטער, גייען די כרוזים ארויס יעדן טאג, און א אידיש הארץ איז דער ראדיא וואס כאפט זיי אויף. אין טבריה, נאך דריי מאל אויסרופן, האבן קליינע פישלעך באשפריצט דעם גבאי פון קאפ ביז די פיס, ווייל די באשעפענישן פון ארץ ישראל, "ארץ אשר אבניה ברזל", האבן אן אייגענע תקיפות. ת,אא

עסן וואס עס איז געווען א שאלה דערויף

1:11:23

די תורה, חזר'ט דער משגיח איבער, גיט דעם צדיק א ספעציעלע שמירה פון עבירות. דער חידושי הרי"ם האט קיינמאל נישט געגעסן קיין זאך וואס עס איז געווען א שאלה דערויף, אפילו ווען מ'האט מכשיר געווען: אזוי ווי א הוה אמינא אין גמרא איז א חלק פון דער תורה, לאזט א הוה אמינא פון טריף איבער א שטיקל רוח הטומאה. איינמאל האט דער רב פון שטאט געזאגט אז עס איז בכלל נישט קיין שאלה, און פונדעסטוועגן האט ער עס אוועקגעלייגט. דער משגיח באטאנט אז דאס איז נישט פאר פשוט'ע מענטשן. אזוי אויך האט דער בעלזער רב זיך אפגעזאגט פון פירות, כאטש לויט אלע צדדים פון דין איז עס געווען מותר.

דער סלאנימער רבי און די בארד

1:17:13

א סלאנימער חסיד אין דעם משגיח'ס שטיבל אין וויליאמסבורג, וואס איז געווען גענוי אין יעדן פרט, איז געווען דערביי. דער סלאנימער רבי, ר' אברהם, איז געקומען קיין ירושלים און האט געוואלט מקרב זיין א ארעמען ירא שמים וואס האט נישט געטראגן קיין בארד, האט ער געזאגט אז ער וועט עסן וועטשערע ביי אים. ווען מ'האט דערלאנגט דעם פיש האט דער רבי אוועקגעשטופט דעם טעלער, און קיינער האט נישט געגעסן.

1:22:07

דער בעל הבית האט מודה געווען אז א שכן מיט א בארד האט אים געבארגט די טעלער, און דער שכן האט געזאגט אז מ'האט זיך געאיילט און זיי נישט געטובלט. דער רבי האט געזאגט צום בעל הבית אז אויף יענער וועלט וועט מען אים פרעגן "איד, איד, וואו איז דיין בארד?", און דעם שכן "בארד, בארד, וואו איז דיין איד?" דער אייבערשטער, ענדיגט דער משגיח, העלפט די צדיקים צו וויסן וואס איז אסור.

מר סינגער און דער ראדזינער גבאי

1:25:14

דער משגיח הייבט אן נאך א מעשה, וואס ער האט געהערט ווען ער איז געווען א בחור'ל אינעם פוילישן שטיבל אין וויליאמסבורג פון מר סינגער, אן ערליכער און אמת'דיגער איד. זיין טאטע, א ראדזינער חסיד און דער חשוב'סטער בעל הבית אין שטעטל, האט אויפגענומען דעם ראדזינער רבי'ס גבאי, וואס מ'האט אים אליין געהאלטן פאר א צדיק, ווען ער איז געקומען זאמלען מעמדות. די אויפנאמע ענדיגט זיך ווען די מעשה הייבט זיך ערשט אן.

מראי מקומות

תורה

  1. ד Bereishis 2:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:29
  2. ו Bamidbar 25:6-15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:49
  3. ז לכאורה Bamidbar 16:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:49
  4. ר Vayikra 19:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 53:41
  5. אא Devarim 8:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:04

כתובים

  1. ל לכאורה Mishlei 10:25 30:48 מפתח
  2. ק Shir HaShirim 8:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:17

משנה

  1. א Avos ch. 6, opening טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. ב Avos 6:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:19, 28:41
  3. ע Avos 3:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:36
  4. פ לכאורה Avos 2:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 47:36
  5. ת לכאורה Avos 6:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:04

תלמוד בבלי

  1. ג לכאורה Yoma ch. 3 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:44
  2. ח לכאורה Berachos 34b מפתח אינעם אויסשרייב: 18:19
  3. ט לכאורה Berachos 34b מפתח אינעם אויסשרייב: 22:03
  4. כ Berachos 58a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:41
  5. מ לכאורה Avodah Zarah 2b מפתח אינעם אויסשרייב: 33:25
  6. ש לכאורה Chullin 7a 1:00:53 מפתח

מדרש

  1. צ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 49:17

ראשונים

  1. י Ramban on the Torah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 22:03
  2. ס לכאורה Rashi, Bereishis 6:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:35

אחרונים און חסידות

  1. ה Shelah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:29
  2. נ Derech Hashem (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:17

עיקרי הדברים

  1. 3:29 א צדיק וואס לערנט תורה לשמה הייבט זיך אזוי אויף אז זיין נאמען ווערט תורה, דערפאר דערמאנט די משנה זיין נאמען, און ווען מ'זאגט זיין נאמען איז עס ווי מ'זאגט דברי תורה.
  2. 4:39 דער נאמען פון א צדיק, און אפילו דער נאמען פונעם ארט וואו ער האט געוואוינט, טראגט זיין קדושה און קען אראפברענגען א ישועה פאר דעם וואס דערמאנט אים.
  3. 19:35 דער שכר פון א איד וואס לערנט תורה לשמה איז אזוי גרויס אז אפילו א נביא האט עס נישט געזען, און די גאנצע וועלט איז כדאי נאר פאר אים.
  4. 34:30 אלעס וואס קומט פאר אויף דער וועלט, גרויס אדער קליין, איז צוליב די צדיקים און כלל ישראל, אפילו ווען קיינער ווייסט נישט פארוואס.
  5. 41:34 מצוות גייען ארויף אין הימל און קומען אראפ אלס שפע, עבירות קומען אראפ אלס צרות, און די גרעסטע שפע קומט פון תורה לשמה.
  6. 49:17 דער וואס לערנט לשמה האט נישט קיין אייגענעם אינטערעס, דערפאר האט ער ליב דעם אייבערשטן און מענטשן גלייך, און ביידע האבן אים ליב.
  7. 58:52 די תורה וואס ער לערנט האלט אים ווייט פון חטא: דער אייבערשטער גיט אזעלכע צדיקים א באזונדערע הרגשה וואס ווארנט זיי פון עסן אן איסור.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:00 פארוואס דערמאנט די משנה דעם תנא'ס נאמען ווען קיינער איז נישט חולק אויף אים?

    תירוץ: 3:29 ווייל א צדיק וואס לערנט לשמה הייבט זיך אויף ביז זיין נאמען ווערט תורה, און ווען מ'דערמאנט אים איז עס ווי מ'זאגט דברי תורה.

  2. קשיא: 13:49 פארוואס דערמאנט דער פסוק נישט די נעמען פונעם איש און פון דער מדינית בשעת'ן חטא, נאר ערשט נאכדעם וואס מ'האט זיי געהרגעט?

    תירוץ: 14:37 דורכ'ן חטא האבן זיי פארלוירן זייער נאמען; נאכדעם וואס פנחס האט זיי געהרגעט האבן זיי צוריקבאקומען זייער נאמען.

  3. קשיא: 18:30 וואס זענען די "דברים הרבה" וואס דער לומד תורה לשמה איז זוכה, אויב נישט די רשימה וואס דער תנא רעכנט אויס?

    תירוץ: 19:04 דער תנא זאגט עס נישט ווייל ער ווייסט אליין נישט: קיין אויג, אפילו נישט פון א נביא, האט געזען דעם שכר פון אזא תלמיד חכם.

  4. קשיא: 20:01 פארוואס ווערט יין אזוי גרינג פארדארבן, אפילו פון א גוי'ס בליק?

    תירוץ: 21:47 וואס הייליגער א זאך, אלץ גרינגער ווערט זי פארדארבן, און יין איז א רמז אויף דעם יין המשומר פאר עולם הבא.

  5. קשיא: 28:52 פארוואס האלט דער אייבערשטער אויף א וועלט פול מיט רשעים מיט אזוי ווייניג צדיקים?

    תירוץ: 29:21 אזוי ווי א סוחר וועמענס איין שיף וואס קומט צוריק באצאלט פאר נייניצן וואס זענען אונטערגעגאנגען, גיבן די ווייניג צדיקים דעם אייבערשטן מער נחת רוח ווי אלע רשעים פארשאפן צער.

  6. קשיא: 55:55 ווי אזוי קען א מענטש ליב האבן דעם אייבערשטן און א צווייטן איד אן צעטיילן זיין אהבה?

    תירוץ: 56:31 יעדע אידישע נשמה איז א חלק אלוק ממעל, ממילא ווען מ'האט ליב א איד האט מען ליב דעם אייבערשטן, און די אהבה בלייבט גאנץ.

מעשיות

  1. 7:35 דער שוסטער וואס האט געזאגט נעמען פון צדיקים

    אין אייראפע איז געווען א פשוט'ער איד, א שוסטער, וואס האט ווייניג געקענט און האט אפילו נישט געקענט איבערזאגן משניות בשעת די ארבעט. דעם גאנצן טאג אין זיין קראם, ביי יעדן קלאפ מיטן האמער אויף די שיך, האט ער געזאגט דעם נאמען פון א צדיק: אברהם, יצחק, יעקב, און ווייטער. דער משגיח ערקלערט אז אזעלכע פשוט'ע אידן האבן געוואוסט אז זייער נשמה ווערט געלייטערט ווען מ'פארבינדט זיך מיט א צדיק.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 33:15 דער שלאס וואס האט באשיצט א צדיק

    מ'האט געזען א צדיק שמייכלען, און ווען מ'האט אים געפרעגט פארוואס, האט ער געזאגט אז ער האט יעצט געזען עפעס אין א ווייטער מדינה. א קעניג האט געבויט א שיינעם שלאס מיט צוואנציג טויזנט ארבעטער צוואנציג יאר. א צדיק וואס איז דורכגעגאנגען האט זיך באהאלטן דארט פון רעגן, און נאכדעם וואס ער איז אוועק האט אן ערדציטערניש איינגעווארפן דעם שלאס. דער משגיח ערקלערט אז די אמת'ע סיבה פונעם גאנצן בנין זענען געווען יענע פאר מינוט שוץ פאר'ן צדיק.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  3. 59:29 דעם בית הלוי'ס עוף

    דער בית הלוי איז געווען ביי ר' יהושע לייב דיסקין, און ווען ער האט געדארפט ווייטער פארן האט די רביצין אים צוגעגרייט א שטיקל עוף צו עסן אויפ'ן וועג. בערך צוויי שעה שפעטער האט זי געפונען א פעלער אינעם עוף, און אז עס איז נישט כשר. ר' יהושע לייב האט געזאגט אז דער בריסקער וועט עס נישט עסן, און טאקע האט מען שפעטער געזען אז ער האט עס נישט געגעסן, ווייל עס האט נישט גוט געשמעקט.

    אין דער מעשה: the Beis Halevi, Rav Yehoshua Leib Diskin

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  4. 1:01:08 דער ישועות יעקב און דער פאנקעיק

    דער ישועות יעקב איז געקומען צו א געוויסן רב, און די רביצין האט אריינגעברענגט א הייסן פאנקעיק פון אייער, און מ'האט אים מכבד געווען מיט דער ברכה. ער האט אריינגעשטעקט דעם מעסער אבער האט זיך לאנג געזאמט, ביז די רביצין איז אריינגעלאפן און געזאגט אז זי האט עס געמאכט מיט פוטער אין א פלייש'יגע פאן. דער רב האט געזאגט אז ער האט נישט געוואוסט אז זיין גאסט האט רוח הקודש, און דער ישועות יעקב האט געענטפערט אז דער פאנקעיק האט אים געשפריצט אין פנים ווען ער האט אים געשניטן, און א כשר'ער פאנקעיק וואלט דאס נישט געטון.

    אין דער מעשה: דער ישועות יעקב

    דערציילט אין נאך 6 שיעורים ←

  5. 1:05:41 דעם וויטעבסקער'ס פיש און די קולות פון צפת

    ר' מנחם מענדל פון וויטעבסק האט געוואוינט נעבן א טייך, און יעדן פרייטאג האט זיין גבאי דארט אויסגערופן אז דער וויטעבסקער דארף פיש לכבוד שבת, און א גרויסער פיש איז אריינגעשוואומען אין נעץ. אין ארץ ישראל האט ער קודם געוואוינט אין צפת, אבער די לופט איז געווען אזוי קלאר אז ער האט געהערט די כרוזים פון הימל צו תשובה און האט נישט געקענט שלאפן, און ער איז אריבער קיין טבריה. דארט האט דער גבאי אויסגערופן ביים כנרת דריי מאל; דאס דריטע מאל זענען געקומען קליינע פישלעך און אים באשפריצט פון קאפ ביז די פיס, און דער וויטעבסקער האט ערקלערט אז די באשעפענישן פון ארץ ישראל האבן אן אייגענע תקיפות.

    אין דער מעשה: Rav Menachem Mendel of Vitebsk

  6. 1:13:50 דער חידושי הרי"ם און די שאלה

    דער חידושי הרי"ם האט געהאט א מנהג קיינמאל נישט צו עסן קיין זאך וואס עס איז געווען א שאלה דערויף. איינמאל איז געווען א שאלה אין קיך, און דער רב פון שטאט האט פסק'נט אז עס איז בכלל נישט קיין שאלה, און מ'קען עס אפילו געבן דעם חידושי הרי"ם. ווען מ'האט עס אים דערלאנגט, האט ער עס אוועקגעלייגט און נישט געגעסן: ער האט געשפירט אז מ'האט דערויף געפרעגט א שאלה.

    אין דער מעשה: דער חידושי הרי"ם

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  7. 1:18:07 דעם סלאנימער רבי'ס וועטשערע

    דער סלאנימער רבי, ר' אברהם, איז געקומען קיין ירושלים און האט געוואלט מקרב זיין א ארעמען ירא שמים וואס האט נישט געטראגן קיין בארד, האט ער געזאגט אז ער וועט עסן וועטשערע ביי אים. די שכנים האבן געהאלפן, און דער רבי איז געקומען מיט צענדליגער מענטשן, אבער ווען מ'האט דערלאנגט דעם פיש האט ער אוועקגעשטופט דעם טעלער און קיינער האט נישט געגעסן. דער בעל הבית האט מודה געווען אז א שכן מיט א בארד האט אים געבארגט די טעלער, און דער שכן, ווען מ'האט אים געפרעגט צי זיי זענען געטובלט, האט געזאגט אז מ'האט זיך געאיילט. דער רבי האט געזאגט צום בעל הבית אז אויף יענער וועלט וועט מען אים פרעגן "איד, וואו איז דיין בארד?", און דעם שכן "בארד, וואו איז דיין איד?"

    אין דער מעשה: the Slonimer Rebbe, Rav Avraham

    דערציילט אין נאך 6 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 3:09 די משנה דערמאנט די נעמען פון די תנאים נישט נאר כדי צו וויסן ווער האט וואס געזאגט: א צדיק וואס לערנט לשמה ווערט אזוי הייליג אז זיין נאמען אליין איז תורה, און ווען מ'זאגט "רבי עקיבא" איז עס ווי מ'זאגט א ווארט תורה.
  2. 10:25 א נאמען אין לשון הקודש איז דער עצם פון דער באשעפעניש: אדם הראשון האט געזען פון יעדער חיה'ס טבע פון וועלכע אותיות זי איז געמאכט, און א רשע פארלירט זיין נאמען, דערפאר ווערן זמרי און כזבי דערמאנט ערשט נאכדעם וואס פנחס האט זיי געהרגעט.
  3. 20:37 וואס הייליגער א זאך איז, אלץ גרינגער ווערט זי פארדארבן; יין, וואס איז א רמז אויף דעם שכר פון עולם הבא, ווערט פארדארבן אפילו פון א גוי'ס בליק, און דאס ווייזט ווי הייליג יענער שכר איז.
  4. 35:09 וועלט געשענישן ווי וושתי'ס טויט אדער ניקסאן'ס רעזיגנאציע ווערן באשריבן מיט וועלטליכע סיבות, אבער די אמת'ע סיבה זענען די צדיקים און כלל ישראל, און דאס וועט זיך ערשט ארויסווייזן ווען משיח וועט קומען.
  5. 1:07:48 די כרוזים פון הימל צו תשובה גייען ארויס יעדן טאג, און דער ראדיא וואס כאפט זיי אויף איז א אידיש הארץ; ווען א מענטש פילט פלוצלינג אז ער וויל טון תשובה, האט זיין הארץ אויפגעכאפט איינעם פון זיי.
  6. 53:41 מחלוקת קומט פון יעדנס אייגענע אינטערעסן; דער לומד לשמה האט נישט קיין אזעלכע, דערפאר קען ער ליב האבן יעדן, אזוי ווי אלע וועלן לימות המשיח.
  7. 55:55 ווען מ'האט ליב א צווייטן איד צעטיילט מען נישט די אהבה צום אייבערשטן, ווייל יעדע אידישע נשמה איז א חלק אלוק ממעל; דערפאר ענדיגט זיך "ואהבת לרעך כמוך" מיט "אני ה'".

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 6:46 דער משגיח זאגט אז ווען א מענטש דארף א ישועה זאל ער דערמאנען נעמען פון צדיקים, וואס ברענגט אויף אים קדושה.
  2. 15:26 דער משגיח זאגט אז א מענטש זאל אפהיטן און שטארקן זיין נאמען און אים מקדש זיין, אזוי אז ווען מ'דערמאנט אים זאל עס אראפברענגען ברכה.
  3. 23:53 דער משגיח זאגט אז ביי הגבהה זאל יעדער קוקן אויף די אותיות פון ספר תורה און ווערן הייליגער דערפון.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אבירם, אדם הראשון, אחשורוש, אליאב בן חלן, בן זומא, דער בית אברהם פון סלאנים, דער בית הלוי, דער בעל התניא, דער בעלזער רב, דער חידושי הרי"ם, דער ישועות יעקב, דער מעזריטשער מגיד, דער ראדזינער רבי, דתן, ושתי, זמרי בן סלוא, כזבי בת צור, משה רבינו, נח, פינחס, רבי יהושע לייב דיסקין, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי מאיר, רבי מנחם מענדל וויטעבסקער, רבי משה חיים לוצאטו, רבי נחום טשערנאבילער, רבי עקיבא

ערכים הוה אמינא, השפעה, חלק אלוק ממעל, יין המשומר, ישועה, מחלוקת, ספר תורה, עולם הבא, קדושה, קנין תורה, רבונו של עולם, רוח הטומאה, תורה לשמה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט