Lech Lecha English

קאטאלאג: PARSHA (English) לך לך נומ׳ ⁨3⁩ ענגליש 31 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם פאלדער און פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 31 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס אברהם אבינו האט גענומען מתנות פון פרעה אבער נישט פונעם מלך סדום, און ווייזט אז זיין אראפגיין קיין מצרים איז געווען סיי א טעות סיי ריכטיג, און אז פרעה'ס מתנות זענען געווען א סימן פאר די קינדער וואס וועלן ארויסגיין פון מצרים מיט גרויס רכוש.

דער משגיח עפנט מיט א סתירה: אברהם אבינו האט נישט געוואלט נעמען גארנישט פונעם מלך סדום, און פונדעסטוועגן האט ער געזאגט פאר שרה זי זאל זאגן אז זי איז זיין שוועסטער כדי פרעה זאל אים געבן מתנות. ער ברענגט דעם רמב"ן וואס האלט אז אברהם האט געזינדיגט מיט'ן ארויסגיין פון ארץ ישראל בשעת דעם הונגער און מיט'ן אריינשטעלן שרה אין א סכנה, און אז דערפאר איז געקומען גלות מצרים; קעגן דעם זאגט דער זוהר אז א מלאך האט אים צוגעזאגט שמירה. די זעלבע סתירה געפינט ער צווישן מדרש און זוהר ביי יעקב'ס בוקן זיך פאר עשו. ער ערקלערט די פיר מדרגות פון פרד"ס, וואס פאסן נישט אלעמאל צוזאמען, און ווייזט פון הלכה, א תענית חלום אום שבת און דעם קרבן פון א נזיר, אז איין מעשה קען זיין סיי א טעות סיי ריכטיג. אברהם'ס אראפגיין האט גורם געווען דעם גלות, אבער דער גלות האט געלייטערט זיינע קינדער. לויט דעם רמב"ן'ס כלל אז מעשה אבות סימן לבנים, האבן פרעה'ס מתנות פעסטגעשטעלט אז כלל ישראל וועלן ארויסגיין מיט רכוש, בשעת א רשע'ס געלט טראגט זיין טומאה.

ענינים: אברהם אבינו · פשט, רמז, דרש און סוד

סדר השיעור

  1. 0:00 מתנות פון פרעה, נישט פון סדום שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי אברהם האט באפרייט לוט און די געפאנגענע פון די פיר מלכים, און האט נישט געוואלט נעמען גארנישט פונעם מלך סדום. דאס שטעלט ער קעגן מצרים, וואו אברהם האט געזאגט פאר שרה זי זאל זאגן אז זי איז זיין שוועסטער כדי ער זאל האבן טובה, און האט גענומען פרעה'ס מתנות.

  2. 3:48 דער רמב"ן און דער זוהר וועגן גיין קיין מצרים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן וואס טענה'ט אויף אברהם פארוואס ער איז ארויס פון ארץ ישראל בשעת'ן הונגער און האט אריינגעשטעלט שרה אין סכנה, און זאגט אז דאס האט גורם געווען גלות מצרים. ער מערקט אן אז דער רמב"ן האט געהאט דעם זוהר, און פונדעסטוועגן זאגט דער זוהר אז א מלאך האט אברהם צוגעזאגט שמירה, און אין אן אנדער ארט אז ער איז געגאנגען אן רשות; ממילא זענען דא אסאך סתירות.

  3. 8:14 יעקב בוקט זיך פאר עשו; די פיר מדרגות פון תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט די זעלבע סתירה צווישן דעם מדרש, וואס טענה'ט אויף יעקב פארוואס ער האט זיך אזוי מכניע געווען פאר עשו, און דעם זוהר, וואס זאגט אז דאס איז געווען א גרויסע חכמה, ווייל עשו איז דערפון געווארן גרויס ביי זיך און דאס איז געווען זיין מפלה. דערנאך ערקלערט ער פשט, רמז, דרוש און סוד, וואס פאסן געווענליך איינס אין צווייטן, אבער אמאל סותר'ן זיי זיך.

  4. 13:08 ביידע זענען גערעכט: ביישפילן פון הלכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט ביישפילן וואו פשט און סוד ווייזן אויף פארשידענע וועגן און ביידע זענען גערעכט, לויט דעם מענטשנס מדרגה. ער ווייזט פון א תענית חלום אום שבת, און פון א נזיר וואס דארף ברענגען א קרבן ווייל ער האט זיך אפגעהאלטן פון וויין, אז איין מעשה קען זיין סיי ריכטיג סיי א טעות, און ער שליסט אז יעקב האט געוואוסט ביידע שיטות און האט אויסגעקליבן זיך צו בוקן ווייל די תועלת האט איבערגעוואויגן דעם שאדן.

  5. 20:27 אברהם איז געווען סיי נישט גערעכט סיי גערעכט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט דאס צו צו אברהם: דאס אראפגיין קיין מצרים איז געווען א טעות, ווייל עס האט געברענגט דעם גלות, און פונדעסטוועגן ריכטיג, ווייל די שקלאפעריי אין מצרים האט געלייטערט זיינע קינדער און זיי אויפגעהויבן אין קדושה. ממילא זענען ביידע אמת, סיי דער רמב"ן וואס זאגט אז ער איז נישט גערעכט געווען און איז באשטראפט געווארן, סיי דער זוהר וואס זאגט אז ער איז גערעכט געווען.

  6. 23:55 מעשה אבות סימן לבנים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן'ס כלל אז וואס עס איז געשען מיט די אבות איז א סימן אויף וואס וועט געשען מיט זייערע קינדער, און גייט דורך די גלייכקייטן: דער הונגער, שרה גענומען צו פרעה, די מכות וואס האבן זי באפרייט, און פרעה'ס מתנות, אקעגן כלל ישראל'ס אראפגיין, שקלאפעריי, מכות און ארויסגיין מיט רכוש. אברהם האט דאס געוואוסט, דערפאר האט ער גענומען די מתנות נאר פאר זיינע קינדער.

  7. 27:34 פעסטשטעלן די נבואה; דאס געלט פון א רשע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ברית בין הבתרים איז געווען פאר דער רייזע קיין מצרים, און אז א נבואה קען זיך אמאל טוישן אבער א מעשה פון די אבות וואס איז א סימן קען זיך נישט טוישן; דערפאר האט אברהם גענומען פרעה'ס געלט כדי פעסטצושטעלן די גאולה מיט רכוש. סדום'ס געלט האט ער נישט גענומען ווייל א רשע'ס געלט טראגט זיין טומאה, און ער ענטפערט פארוואס די אידן האבן יא געמעגט נעמען מצרים'ס עשירות: דער אויבערשטער האט עס געלייטערט, אזוי ווי דער פסוק אין תהלים ווייזט.

דער שיעור, אויסגעשריבן

מתנות פון פרעה, נישט פון סדום

1:28

דער משגיח דערמאנט אז נאכדעם וואס אברהם אבינו האט באפרייט לוט און די געפאנגענע פון די פיר מלכים, האט ער געשווארן אז ער נעמט גארנישט פונעם מלך סדום. פריער אבער, ביים אראפגיין קיין מצרים, האט ער געזאגט פאר שרה זי זאל זאגן אז זי איז זיין שוועסטער כדי ער זאל האבן טובה, און ער האט גענומען פרעה'ס מתנות. דאס, זאגט דער משגיח, איז א סתירה. א,ב

דער רמב"ן און דער זוהר וועגן גיין קיין מצרים

3:48

דערנאך ברענגט ער דעם רמב"ן וואס טענה'ט צוויי זאכן אויף אברהם: ער האט געדארפט האבן בטחון און בלייבן אין ארץ ישראל טראץ דעם הונגער, און ער האט נישט געטארט אריינשטעלן שרה אין סכנה. ווייל ער איז אראפ אן רשות, זאגט דער רמב"ן, איז געקומען גלות מצרים אויף זיינע קינדער. ג

5:13

דער משגיח מערקט אן אז דער רמב"ן האט געהאט דעם זוהר, וואס איז דעמאלט איבערגעגעבן געווארן נאר צו יחידי סגולה, און אסאך פון זיינע טיפע ענינים קומען פון דארט. פונדעסטוועגן זאגט דער זוהר אז א מלאך האט צוגעזאגט צו היטן שרה, און אין אן אנדער ארט אז אברהם איז געגאנגען אן רשות. דאס זענען סתירות. ג,ד,ה

יעקב בוקט זיך פאר עשו; די פיר מדרגות פון תורה

8:35

די זעלבע סתירה געפינט מען ביי יעקב. דער מדרש טענה'ט אויף אים פארוואס ער האט זיך מכניע געווען פאר עשו הרשע, און דער זוהר זאגט אז דאס איז געווען א גרויסע חכמה: עשו איז געווארן גרויס ביי זיך, און דאס איז געווען זיין מפלה. ו,ז

10:23

כדי דאס צו ערקלערן, רעכנט דער משגיח אויס די פיר מדרגות פון פרד"ס: פשט אויבנאויף, דערנאך רמז, דרוש, און סוד, וואס איז נאר פאר ספעציעלע מענטשן. געווענליך פאסט יעדע טיפערע מדרגה אריין אין פשט, אבער אמאל סותר'ן זיי זיך.

ביידע זענען גערעכט: ביישפילן פון הלכה

13:11

דער משגיח זאגט אז דאס טרעפט זיך אויך אין הלכה, וואו על פי פשט דארף מען טון א זאך און על פי זוהר נישט; ווער עס האלט זיך צו איינעם איז גערעכט, לויט זיין מדרגה. אזוי האט יעקב געוואוסט ביידע: על פי דרוש איז בוקן נישט ריכטיג, על פי סוד יא, און ער האט געהאלטן אז די תועלת וועגט איבער דעם שאדן.

16:53

ער ברענגט פונעם שולחן ערוך: אין פריערדיגע דורות, ווער עס האט געהאט א שלעכטן חלום האט געפאסט אפילו אום שבת, און דערנאך נאכאמאל געפאסט ווייל ער האט געפאסט אום שבת. דער תענית איז געווען ריכטיג און נישט ריכטיג אויף איינמאל. אזוי אויך, ווער עס זעט אז דער יצר הרע איז אים מתגבר זאל ווערן א נזיר און זיך אפהאלטן פון וויין, און פונדעסטוועגן דארף ער לויט'ן פסוק ברענגען א קרבן ווייל ער האט זיך פארמיטן. עס איז א מצוה און אן עבירה, אבער די מצוה וועגט איבער. ח,ט

אברהם איז געווען סיי נישט גערעכט סיי גערעכט

20:27

דאס זעלבע איז ביי אברהם. דאס אראפגיין קיין מצרים איז געווען א טעות און האט געברענגט דעם גלות, אבער עס איז געווען ריכטיג, ווייל די שקלאפעריי אין מצרים האט געלייטערט זיינע קינדער און זיי אויפגעהויבן צו מדרגות פון קדושה און טהרה. ממילא זענען ביידע אמת, דער רמב"ן וואס זאגט אז ער איז באשטראפט געווארן, און דער זוהר וואס זאגט אז ער האט גוט געטון. ג,ד

מעשה אבות סימן לבנים

23:55

יעצט קומט דער משגיח צוריק צו די מתנות, און ברענגט דעם רמב"ן'ס כלל אז וואס עס איז געשען מיט די אבות איז א סימן פאר די קינדער. דער הונגער האט געטריבן אברהם קיין מצרים, אזוי ווי ער וועט טרייבן יעקב'ס משפחה; שרה איז גענומען געווארן צו פרעה, אזוי ווי כלל ישראל וועלן ווערן שקלאפן; מכות האבן געצוואונגען זי באפרייען, אזוי ווי זיי וועלן באפרייען די אידן; און פרעה'ס מתנות זענען א סימן אויף ארויסגיין מיט גרויס רכוש. י

26:52

אברהם האט געוואוסט אז זיינע קינדער וועלן גיין אין גלות, דערפאר האט ער גענומען פרעה'ס מתנות כדי זיי זאלן ארויסגיין מיט רכוש. גארנישט איז געווען פאר זיך.

פעסטשטעלן די נבואה; דאס געלט פון א רשע

27:56

דער משגיח ערקלערט אז ברית בין הבתרים איז באמת געווען פריער. א נבואה קען זיך נאך טוישן, אבער א מעשה פון די אבות וואס איז א סימן קען זיך נישט טוישן; דערפאר האט אברהם גענומען פרעה'ס געלט, כדי עס פעסטצושטעלן. פון סדום האט ער גארנישט גענומען, ווייל א רשע'ס געלט טראגט זיין מידה און זיין טומאה. כ

30:00

די מפרשים פרעגן ווי אזוי האבן די אידן דעמאלט געמעגט נעמען מצרים'ס עשירות. זיי ענטפערן אז דער אויבערשטער האט עס געלייטערט, און דער פסוק אין תהלים ווייזט אז ס'איז נישט געווען קיין טומאה דערויף. ל

מראי מקומות

תורה

  1. א לכאורה Bereishis 14:21-24 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:28
  2. ב לכאורה Bereishis 12:10-16 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:28
  3. ט לכאורה Bamidbar 6:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:53
  4. כ לכאורה Bereishis 15 מפתח אינעם אויסשרייב: 27:56

כתובים

  1. ל לכאורה Tehillim 105:37 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:00

מדרש

  1. ו Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 8:35

זוהר און קבלה

  1. ד Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:13, 20:27
  2. ה Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:13
  3. ז Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 8:35

ראשונים

  1. ג לכאורה Ramban, Bereishis 12:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:48, 5:13, 20:27
  2. י לכאורה Ramban, Bereishis 12:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:55

אחרונים און חסידות

  1. ח Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:53

עיקרי הדברים

  1. 2:18 אברהם האט אפגעזאגט די מתנות פונעם מלך סדום אבער געזוכט פרעה'ס מתנות, א סתירה וואס דער משגיח וויל מיישב זיין.
  2. 3:48 דער רמב"ן האלט אז אברהם האט נישט גוט געטון וואס ער איז אראפ קיין מצרים אן רשות און האט אריינגעשטעלט שרה אין סכנה, און אז דאס האט געברענגט גלות מצרים, בשעת דער זוהר זאגט אז א מלאך האט אים צוגעזאגט.
  3. 10:23 די פיר מדרגות פון דער תורה, פשט רמז דרוש סוד, פאסן געווענליך איינע אין די אנדערע, אבער אמאל סותר'ן זיי זיך, און ביידע זייטן קענען זיין אמת.
  4. 17:18 איין מעשה קען זיין סיי א מצוה סיי אן עבירה, אזוי ווי א תענית חלום אום שבת און א נזיר וואס דארף ברענגען א קרבן; די שאלה איז וואס וועגט איבער.
  5. 20:27 אברהם'ס אראפגיין קיין מצרים איז געווען א טעות, ווייל עס האט געברענגט דעם גלות, און ריכטיג, ווייל דער גלות האט געלייטערט זיינע קינדער.
  6. 23:55 לויט דעם רמב"ן'ס כלל אז מעשה אבות סימן לבנים, איז יעדער שטאפל פון אברהם'ס זיין אין מצרים א סימן אויף דעם גלות און דער גאולה פון זיינע קינדער.
  7. 27:20 אברהם האט גענומען פרעה'ס מתנות נאר פאר זיינע קינדער, כדי פעסטצושטעלן אז זיי וועלן ארויסגיין מיט רכוש, בשעת ער האט אפגעזאגט סדום'ס געלט ווייל א רשע'ס געלט טראגט זיין טומאה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:26 פארוואס האט אברהם אפגעזאגט די מתנות פונעם מלך סדום, און פונדעסטוועגן געזוכט מתנות פון פרעה?

    תירוץ: 27:20 פרעה'ס מתנות האט ער גענומען פאר זיינע קינדער, אלס א סימן וואס שטעלט פעסט אז זיי וועלן ארויסגיין פון מצרים מיט רכוש, בשעת סדום'ס געלט האט געטראגן די טומאה פון א רשע.

  2. קשיא: 7:14 ווי קען דער רמב"ן טענה'ן אויף אברהם פארוואס ער איז אראפ קיין מצרים, בשעת דער זוהר זאגט אז א מלאך האט אים צוגעזאגט?

    תירוץ: 22:17 ביידע זענען אמת: דאס אראפגיין איז געווען א טעות און האט געברענגט דעם גלות, און עס איז געווען ריכטיג ווייל דער גלות האט געלייטערט זיינע קינדער.

  3. קשיא: 9:35 האט יעקב נישט גוט געטון וואס ער האט זיך מכניע געווען פאר עשו, ווי דער מדרש זאגט, אדער איז דאס געווען א חכמה, ווי דער זוהר זאגט?

    תירוץ: 14:37 יעקב האט געוואוסט ביידע; על פי דרוש איז עס נישט געווען ריכטיג און על פי סוד יא, און ער האט אויסגעקליבן זיך צו בוקן ווייל די תועלת האט איבערגעוואויגן דעם שאדן.

  4. קשיא: 17:12 אויב מ'טאר נישט פאסטן אום שבת, פארוואס פאסט מען אום שבת פאר א שלעכטן חלום, און דערנאך פאסט מען נאכאמאל ווייל מ'האט געפאסט?

    תירוץ: 17:45 עס איז געווען סיי ריכטיג סיי נישט ריכטיג צו פאסטן, און ביידע זענען אמת אויף איינמאל.

  5. קשיא: 18:56 איז נזיר ווערן א מצוה אדער אן עבירה, אויב ער דארף ברענגען א קרבן ווייל ער האט זיך אפגעהאלטן פון וויין?

    תירוץ: 19:26 עס איז סיי א מצוה סיי אן עבירה, אבער די תועלת פון דער מצוה איז גרעסער ווי דער שאדן פון דער עבירה.

געדאנקען

  1. 11:54 סותר'דיגע מאמרים פון מדרש און זוהר וועגן די אבות קענען ביידע זיין אמת, ווייל פשט, דרוש און סוד משפט'ן אמאל די זעלבע מעשה אנדערש.
  2. 8:58 לויט'ן זוהר איז יעקב'ס בוקן זיך פאר עשו געווען א חכמה: עשו איז דערפון געווארן גרויס ביי זיך, און דאס איז געווען זיין מפלה.
  3. 20:51 אברהם'ס אראפגיין קיין מצרים האט געברענגט דעם גלות, אבער דער גלות האט געלייטערט זיינע קינדער, ממילא האט ער ביודעין אנגענומען דעם שאדן צוליב דער גרעסערער תועלת.
  4. 28:27 א נבואה קען זיך נאך טוישן, אבער א מעשה פון די אבות וואס איז א סימן שטעלט עס פעסט; דערפאר האט אברהם גענומען פרעה'ס געלט כדי פעסטצושטעלן אז זיינע קינדער וועלן ארויסגיין פון מצרים מיט רכוש.
  5. 29:15 א מתנה פון א רשע טראגט מיט זיך זיין כח הטומאה, דערפאר האט אברהם נישט גענומען סדום'ס געלט, בשעת די עשירות פון מצרים האט דער אויבערשטער געלייטערט.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דער מלך סדום, דער רמב"ן, יעקב אבינו, לוט, עשו, פרעה, רבי שמעון בר יוחאי, שרה אמנו

ערכים ברית בין הבתרים, מעשה אבות סימן לבנים, נזיר, פרד"ס

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט