Every Word a Silver Coin

Intro to פסוקי דזמרה

קאטאלאג: TEFILA (English) נומ׳ ⁨10⁩ פאקעט גייד ז׳ 78 ענגליש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 42 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז יעדעס ווארט פון פסוקי דזמרה איז א זילבערנע מטבע וואס מ'דארף ציילן פאמעלעך, ער ערקלערט אז אמת'ע תפילה איז דביקות וואס די נשמה דארף פונקט אזוי ווי תורה, און פארוואס אזא תפילה איז היינט אזוי שווער, ווען דער שטן קעמפט פאר זיין לעבן.

דער משגיח עפנט מיט דעם אז פסוקי דזמרה דארף מען זאגן פאמעלעך, ווי איינער וואס ציילט זילבערנע מטבעות, און ער ברענגט דעם מגן אברהם אז עס זאל נעמען א האלבע שעה. ער דערציילט פון אידן וואס האבן געדאווענט שעות לאנג: א חב"ד'ער חסיד אין וויליאמסבורג, און דער אויבערשטער צימער אין צמח צדק שול אין ירושלים, און דעם בעל התניא'ס בריוו אז שחרית זאל נישט נעמען ווייניגער ווי אנדערהאלב שעה. אמת'ע עבודה שבלב איז דביקות, און ממילא קען מען זיך נישט אפרייסן פון א ווארט. ער ברענגט די גמרא אז מענטשן מאכן חוזק פון תפילה, און דערנאך די מחלוקת צי תורה איז גרעסער אדער תפילה, און ער ערקלערט אז זיי זענען ווי דער מוח און דאס הארץ: די נשמה דארף ביידע כדי צו לעבן. א בעל עבירה'ס הארץ איז פארשטאפט, און א ניסיון וואס מ'שטייט איין ברענגט א גוט דאווענען. היינט איז תפילה שווער ווייל דער שטן, וואס שפירט אז משיח קומט, קעמפט מיט נייע המצאות און מיט א פארשמוצטע לופט. פונדעסטוועגן איז דער דור געשיקט געווארן אויף א שליחות צו בלייבן געטריי אין שונא'ס שטח, און ער ענדיגט מיט דעם שבת פאר ט"ו בשבט.

ענינים: פסוקי דזמרה · כוונה אין דאווענען · אהבת השם און דביקות · דער כח פון תפילה

סדר השיעור

  1. 0:00 יעדעס ווארט א זילבערנע מטבע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט דעם אז פסוקי דזמרה דארף מען זאגן פאמעלעך, ווי איינער וואס ציילט זילבערנע מטבעות, און ער ברענגט דעם מגן אברהם אז עס זאל נעמען א האלבע שעה. ער ערקלערט אז פסוקי דזמרה איז איין חטיבה צווישן צוויי ברכות, און דערמאנט צדיקים וואס האבן פארבראכט פיל לענגער.

  2. 3:37 די וואס האבן געדאווענט א גאנצן טאג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערמאנט זיך אין א חב"ד'ער חסיד אין וויליאמסבורג וואס האט שבת געדאווענט שחרית ביז נאכמיטאג מיט טרערן, אין דעם אויבערשטן צימער אין צמח צדק שול פאר די וואס האבן געדאווענט א גאנצן טאג, און אין דעם בעל התניא'ס בריוו אז שחרית אינמיטן וואך זאל נעמען כאטש אנדערהאלב שעה. ער קלאגט אז היינט מאכט מען חוזק פון אזא דאווענען, און ער ערקלערט אז עבודה שבלב מיינט דביקות.

  3. 7:48 תורה אדער תפילה: וואס איז גרעסער

    דער משגיח ערקלערט אז ווער עס דאווענט מיט אמת'ע כוונה קען זיך נישט אפרייסן פון א ווארט וואס איז אים טייער, און ער פרעגט פארוואס מ'לויבט לאנג לערנען אבער מ'מאכט חוזק פון לאנג דאווענען, און ברענגט די גמרא אז מענטשן מזלזל'ן אין תפילה. דערנאך ברענגט ער די מחלוקת צי תורה איז גרעסער אדער תפילה, און ווי דאס נוגע איז צו מאכן פון א בית הכנסת א בית המדרש, און ער ערקלערט אז דאס ווארט תפילה מיינט צוגעבינדנקייט.

  4. 12:40 דער מוח און דאס הארץ

    דער משגיח פארגלייכט תורה צום מוח און תפילה צום הארץ: צווישן די רמ"ח איברים זענען טייל נויטיג פארן לעבן און טייל נישט, און וויבאלד מ'קען נישט לעבן אן קיינס פון זיי, איז די שאלה וואס איז גרעסער נאר נוגע צו הלכה. ער ווייזט אן אז געוויסע צדיקים האבן געדאווענט שנעל ווייל זיי זענען געווען געלייטערט, אבער פשוטע מענטשן דארפן זיך מטריח זיין ביז די תפילה רירט אן דאס הארץ, און מ'דארף זוכה זיין צו א גוטע תפילה.

  5. 16:47 א פארשטאפט הארץ און די בת מלכא

    דער משגיח ערקלערט אז פונקט ווי די אדערן פונעם הארץ קענען ווערן פארשטאפט, אזוי איז א בעל עבירה'ס הארץ פארשטאפט און זיין דאווענען ווערט נאר מיט די ליפן, און ווען מ'שטייט איין א ניסיון באקומט מען א גוט דאווענען. ער דערציילט דעם משל פון דעם וואס האט געהרגעט א געפערליכע שלאנג און באקומען דעם קעניגס טאכטער, וואס איז תפילה, און מיט איר א צוטריט צום קעניג.

  6. 20:00 דעם שטן'ס לעצטע מלחמה: די המצאות

    דער משגיח ערקלערט אז אין עקבתא דמשיחא קעמפט דער שטן שטארקער, ווייל ער שפירט אז ער פארלירט. טויזנטער יארן, פון נח'ס אקער און אדם'ס פייער, איז נישט געווען קיין פארשריט, און ערשט אין די לעצטע צוויי הונדערט יאר איז געקומען א פלייץ פון המצאות וואס מאכן די מענטשן פאר קנעכט, נעמען צו זייער מנוחה, און דורכן אינטערנעט צעשטערן זיי שטובער. ווי א ליכט וואס פלאקערט אויף פאר עס לעשט זיך אויס, אזוי קעמפט דער שטן פאר זיין לעבן.

  7. 30:53 א פארשמוצטע וועלט, און פארוואס מיר זענען דא

    דער משגיח ערקלערט אז דער מוח און דאס הארץ זענען היינט געשטערט ווייל די רוחניות'דיגע לופט איז פארשמוצט, און דאס שפיגלט זיך אפ אין דער פארשמוצטער לופט, וואסער און עסן; און דער ראדיא ווייזט אז יעדעס ווארט, פון תורה אדער פארקערט, בלייבט אין דער לופט. ער פרעגט צי מ'זאל זיך באקלאגן צום רבונו של עולם, און ענטפערט אז יעדע נשמה ווערט אוועקגעשטעלט אין איר צייט, ארט און משפחה מיט א חשבון, כדי זיך צו באווייזן טראץ די אומשטענדן.

  8. 37:06 די שליחות פון אונזער דור

    דער משגיח ענדיגט אז דער דור איז אויסדערוויילט געווארן פאר א שליחות וואס קיין שום דור האט נישט געהאט, ווי די בעסטע סאלדאטן וואס מ'שיקט צום געפערליכסטן פראנט, צו קעמפן מיטן יצר הרע וואו ער איז און בלייבן געטריי, און דאס וועט ברענגען די גאולה. צום סוף רעדט ער וועגן דעם קומענדיגן שבת פאר ט"ו בשבט, א ציילפונקט פון וואו דאס יאר גייט ארויף צו פורים, פסח און שבועות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יעדעס ווארט א זילבערנע מטבע

0:03

דער משגיח עפנט מיט דעם וואס דער שולחן ערוך זאגט, אז פסוקי דזמרה דארף מען זאגן פאמעלעך, ווי איינער וואס ציילט זילבערנע מטבעות און האט מורא אז איין טעות קען אים קאסטן זיין פראפיט. יעדעס ווארט פון דאווענען, און פון תורה, איז אזא מטבע; ווען א איד וואלט דאס געוואוסט, וואלט ער נישט געאיילט. א

1:19

דער מגן אברהם, זאגט ער, גיט דערויף א האלבע שעה. וויבאלד פסוקי דזמרה הייבט זיך אן מיט ברוך שאמר און ענדיגט זיך מיט ישתבח, איז עס איין חטיבה וואס די צוויי ברכות פארבינדן. ב

די וואס האבן געדאווענט א גאנצן טאג

3:39

דער משגיח געדענקט א חב"ד'ער חסיד אין וויליאמסבורג, א תלמיד פונעם רבי רש"ב, וואס איז שבת געקומען אין שול ניין אזייגער אינדערפרי, און ווען די אנדערע זענען צוריקגעקומען פיר אזייגער האט ער נאך געדאווענט שחרית מיט טרערן. אין צמח צדק שול אין ירושלים איז געווען אן אויבערשטער צימער פאר די וואס האבן געדאווענט א גאנצן טאג.

5:54

דער בעל התניא האט געשריבן צו זיינע חסידים אז שחרית אינמיטן וואך זאל נישט נעמען ווייניגער ווי אנדערהאלב שעה. היינט, קלאגט דער משגיח, מאכט מען חוזק פון אזא דאווענען. אבער עבודה שבלב פון דער גמרא איז מער ווי פארשטיין די ווערטער: עס איז דביקות צום רבונו של עולם. ה,ו

תורה אדער תפילה

8:04

ווער עס דאווענט מיט אזא כוונה דאווענט פאמעלעך, ווייל ער קען זיך נישט אפשיידן פון א ווארט וואס איז אים אזוי טייער. פארוואס, פרעגט דער משגיח, לויבט מען לאנג לערנען און מ'מאכט חוזק פון לאנג דאווענען? די גמרא אין ברכות זאגט אליין אז תפילה שטייט אין די הייכן פון דער וועלט און מענטשן מזלזל'ן אין איר. ז

9:44

דערנאך ברענגט ער די מחלוקת אין גמרא צי תורה איז גרעסער אדער תפילה, וואס איז נוגע צי מ'מעג מאכן פון א בית הכנסת א בית המדרש אדער פארקערט; דער רמב"ם פסק'נט אז תורה איז גרעסער. פונדעסטוועגן גיט תפילה א דביקות וואס גארנישט אנדערש גיט נישט, און דאס ווארט תפילה אליין מיינט צוגעבינדנקייט. ח,ט

דער מוח און דאס הארץ

12:56

כדי דאס צו ערקלערן, פארגלייכט דער משגיח תורה צום מוח און תפילה צום הארץ. פון די רמ"ח איברים קען מען לעבן אן א פינגער, אבער נישט אן הארץ אדער אן מוח. ממילא איז די שאלה נאר נוגע צו הלכה; די נשמה דארף תפילה פונקט אזוי ווי תורה, און ביידע פארלאנגען אלע כוחות.

15:15

געוויסע געלייטערטע צדיקים האבן געדאווענט זייער שנעל, אבער דאס איז נישט פאר פשוטע מענטשן, וואס דארפן זיך מטריח זיין ביז די תפילה רירט אן דאס הארץ.

א פארשטאפט הארץ און די בת מלכא

17:06

פונקט ווי די אדערן פונעם הארץ קענען ווערן פארשטאפט, אזוי איז א בעל עבירה'ס הארץ פארשטאפט, און זיין דאווענען איז נאר מיט די ליפן. א גוט דאווענען קומט נאכדעם וואס מ'שטייט איין א ניסיון. דער משגיח דערציילט פון א קעניג וואס האט צוגעזאגט זיין טאכטער פאר דעם וואס וועט הרג'ענען א געפערליכע שלאנג; די בת מלכא איז תפילה, און ווער עס באקומט זי האט א צוטריט צום קעניג.

דעם שטן'ס לעצטע מלחמה

20:00

פארוואס איז היינט אזוי שווער צו האבן א גוטע תפילה? דער משגיח ערקלערט אז פאר משיח קעמפט דער שטן מיט אלע כוחות, ווי א קעמפער וואס זעט אז ער פארלירט. טויזנטער יארן איז נישט געווען קיין פארשריט: נח האט אויסגעטראכט דעם אקער, ווי רש"י ברענגט, אדם הראשון האט ארויסגעברענגט פייער, און מענטשן האבן באלויכטן די נעכט מיט ליכט פיר טויזנט יאר, ווי א קאץ וואס האט קיינמאל גארנישט אויסגעטראכט. כ

23:44

בערך צוויי הונדערט יאר צוריק איז געקומען א פלייץ פון המצאות, וואס האבן די מענטשן נישט געמאכט גליקליכער נאר פאר קנעכט. דער סעלפאון נעמט צו די מנוחה אפילו אינמיטן דאווענען, און דאס אינטערנעט צעשטערט שטובער און שלום בית, ווי דער משגיח הערט פון די צעבראכענע מענטשן וואס קומען צו אים.

27:44

דאס אלעס איז ווייל דער שטן זעט אז משיח איז נאנט. צוויי הונדערט יאר איז א רגע אין דער היסטאריע, און ווי א ליכט וואס פלאקערט אויף פונקט פאר עס לעשט זיך אויס, קעמפט ער פאר זיין לעבן.

א פארשמוצטע וועלט

30:53

ממילא איז דער מוח געשטערט און דאס הארץ פארשטאפט. די פארשמוצטע לופט, וואסער און עסן שפיגלען אפ א רוחניות'דיגע לופט וואס איז פארשמוצט פון מער עבירות. דער ראדיא באווייזט אז די לופט האלט אלעס וואס מ'לייגט אריין: יעדעס ווארט תורה הייליגט די לופט, און יעדעס שלעכטע ווארט פארשמוצט זי.

34:23

צי זאל מען זיך באקלאגן צום רבונו של עולם? ניין, זאגט דער משגיח: מ'דארף זיין פרייליך, ווייל יעדע נשמה ווערט אוועקגעשטעלט אין איר צייט, ארט און משפחה מיט א חשבון, ווי די גמרא זאגט אז דער זיווג, די פרנסה און די שטוב זענען באשטימט. ווער עס איז געבוירן אין א שלעכטער סביבה דארף זיך באווייזן טראץ דעם. מ

די שליחות פון אונזער דור

37:14

אזוי אויך איז דער דור אהערגעשטעלט געווארן כדי צו בלייבן געטריי צום אייבערשטן טראץ די אומשטענדן, און דאס וועט ברענגען די גאולה. ער האט א שליחות וואס קיין דור האט נישט געהאט, ווי די בעסטע סאלדאטן וואס מ'שיקט צום געפערליכסטן פראנט, ווייל דער יצר הרע געפינט זיך אויף יעדער גאס. יעדער איד זאל שטאלץ זיין אז דער רבונו של עולם האט אים אויסגעקליבן, און ער דארף האבן יגיעה אין תורה.

40:32

דער משגיח ענדיגט מיט דעם קומענדיגן שבת, א ציילפונקט פון תורה פאר ט"ו בשבט, פון וואו דאס יאר גייט ארויף יעדע צוויי וואכן צו פורים, פסח און שבועות.

מראי מקומות

תלמוד בבלי

  1. ו Taanis 2a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:54
  2. ז Berachos 6b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:04
  3. ח לכאורה Megillah 27a מפתח אינעם אויסשרייב: 9:44
  4. ל לכאורה Bava Basra 16a 30:17 מפתח
  5. מ לכאורה Sotah 2a מפתח אינעם אויסשרייב: 34:23

זוהר און קבלה

  1. י Zohar (מקום נישט באשטימט) 12:00 מפתח

ראשונים

  1. ט Rambam (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:44
  2. כ לכאורה Rashi on Bereishis 5:29 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00

אחרונים און חסידות

  1. א Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:03
  2. ב Magen Avraham (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:19
  3. ג Mishnah Berurah (מקום נישט באשטימט) 2:50 מפתח
  4. ד Shulchan Aruch HaRav (מקום נישט באשטימט) 2:52 מפתח
  5. ה Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:54

עיקרי הדברים

  1. 0:03 פסוקי דזמרה דארף מען זאגן פאמעלעך, ווי מ'ציילט זילבערנע מטבעות, ווייל יעדעס ווארט איז א מטבע; דער מגן אברהם זאגט אז עס זאל נעמען א האלבע שעה.
  2. 7:11 עבודה שבלב איז נישט נאר פארשטיין די ווערטער נאר דביקות צום רבונו של עולם, און ווער עס דאווענט אזוי דאווענט פאמעלעך ווייל ער קען זיך נישט אפשיידן פון יעדעס טייערע ווארט.
  3. 8:48 די גמרא זאגט אז תפילה שטייט אין די העכסטע הייכן פון דער וועלט, און פונדעסטוועגן מאכן מענטשן חוזק דערפון.
  4. 12:56 תורה און תפילה זענען ווי דער מוח און דאס הארץ: ביידע זענען נויטיג פארן לעבן, און די נשמה דארף תפילה פונקט אזוי ווי זי דארף תורה כדי צו לעבן.
  5. 19:43 א גוטע תפילה איז היינט שווער ווייל דער שטן, וואס זעט אז משיח איז נאנט, קעמפט פאר זיין לעבן מיט נייע המצאות און מיט רוחניות'דיגע טומאה.
  6. 37:14 יעדער איינער אין דעם דור איז אהערגעשטעלט געווארן אויף א שליחות צו בלייבן געטריי צום אייבערשטן אין די אלע אומשטענדן, און דאס וועט ברענגען די גאולה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:51 פארוואס דאווענט איינער וואס דאווענט מיט אמת'ע כוונה פאמעלעך?

    תירוץ: 8:04 ווייל יעדעס ווארט איז אים אזוי טייער אז ער קען עס נישט איבערלאזן איידער ער איז דערמיט פארטיג.

  2. קשיא: 9:44 וואס איז גרעסער, תורה אדער תפילה?

    תירוץ: 12:40 זיי זענען ווי דער מוח און דאס הארץ; מ'דארף ביידע כדי צו לעבן, ממילא איז די שאלה נאר נוגע צו דער הלכה פון איבערמאכן א בית הכנסת, און מ'דארף זיך אריינלייגן אין ביידע.

  3. קשיא: 18:09 פארוואס איז מען אמאל זוכה צו א גאר גוט דאווענען?

    תירוץ: 18:15 ווייל ער האט געהאט א ניסיון און איז איינגעשטאנען; יעדער ניסיון ווייזט וויפיל ער איז צוגעבינדן צום רבונו של עולם.

  4. קשיא: 19:43 פארוואס איז אזוי שווער צו האבן א גוטע תפילה אין דעם דור?

    תירוץ: 20:00 ווייל דער שטן, וואס זעט אז משיח קומט נאנט, קעמפט פאר זיין לעבן מיט המצאות און פארשמוצט די לופט, און דאס שטערט דעם מוח און פארשטאפט דאס הארץ.

  5. קשיא: 34:18 צי זאל מען זיך באקלאגן צום רבונו של עולם פארוואס ער האט אונז אריינגעשטעלט אין אזא דור?

    תירוץ: 34:28 ניין; מ'דארף זיין פרייליך, ווייל דער רבונו של עולם וויל אז מיר זאלן טון די לעצטע ארבעט וואס איז נויטיג פאר דער גאולה, און יעדע נשמה ווערט אוועקגעשטעלט וואו זי דארף זיין.

  6. קשיא: 36:29 וואו איז דער יושר אז מ'שטעלט אוועק א מענטש אין א שלעכטער משפחה און סביבה?

    תירוץ: 36:48 ס'איז דא א חשבון: דער תיקון פון יענער נשמה פארלאנגט אז זי זאל זיין אין אן אומגעוואונטשטער סביבה און זיך באווייזן טראץ דעם, און דאס זעלבע איז מיט אונזער גאנצן דור.

מעשיות

  1. 3:39 דער חב"ד'ער חסיד וואס האט געדאווענט ביז נאכמיטאג

    דער משגיח געדענקט פון זיינע יונגע יארן א חב"ד'ער חסיד אין וויליאמסבורג, א תלמיד פונעם רבי רש"ב, וואס האט געקענט ש"ס ווי זיין האנטפלאך. ווען ער איז נישט געווען אין ליובאוויטש האט ער געדאווענט אין דעם שול וואו דער משגיח האט געדאווענט. שבת איז ער געקומען ניין אזייגער אינדערפרי און אנגעהויבן דאווענען זייער פאמעלעך, ער האט זיך אפגעשטעלט צו הערן קריאת התורה, און דערנאך ווייטער געדאווענט. א ווינטער שבת, ווען די אנדערע זענען צוריקגעקומען פיר אזייגער, האט ער נאך אלץ געדאווענט שחרית, מיט טרערן וואס האבן געגאסן פון זיינע אויגן.

    אין דער מעשה: the Rebbe Rashab

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  2. 5:10 דער אויבערשטער צימער אין צמח צדק שול

    אין דער אלטער שטאט פון ירושלים, וואו דער משגיח האט פארבראכט אסאך זומערן, האט די צמח צדק שול געהאט צוויי שטאקן. אונטן איז געווען א געווענליכער מנין, און אויבן א גרויסער צימער מיט א קופל, וואס האט געהייסן די חסידניה, פאר די ספעציעלע חסידים וואס האבן נישט געקענט מיטהאלטן מיטן מנין און האבן געדאווענט א גאנצן טאג.

  3. 18:55 די שלאנג און דעם קעניגס טאכטער

    דער משגיח דערציילט א משל פון א געפערליכע שלאנג וואס האט געשטעלט מענטשן אין סכנה, און א קעניג וואס האט צוגעזאגט זיין טאכטער פאר דעם וואס וועט זי הרג'ענען. איינער האט געהרגעט די שלאנג און באקומען דעם קעניגס טאכטער. די בת מלכא, ערקלערט ער, איז תפילה; ווער עס באקומט זי ווערט דעם קעניגס איידעם, מיט א צוטריט צום קעניג, און זיינע בקשות ווערן מקוים.

געדאנקען

  1. 11:45 דער משגיח ערקלערט אז דאס ווארט תפילה אליין מיינט צוגעבינדנקייט, פון דעם ווארט טפל, אזוי אז תפילה איז לויט איר טייטש דביקות צום רבונו של עולם.
  2. 12:56 לויט דעם משגיח, זיך אמפערן צי תורה אדער תפילה איז גרעסער איז ווי זיך אמפערן צי דער מוח אדער דאס הארץ איז וויכטיגער: אנדערע מצוות זענען ווי א פינגער וואס מ'קען לעבן אן אים, אבער די צוויי זענען די איברים וואס דאס לעבן הענגט אין זיי.
  3. 7:56 דער משגיח זאגט אז ווער עס דאווענט מיט אמת'ע דביקות דאווענט פאמעלעך נישט מיט א פלאן, נאר ווייל ער קען זיך נישט אפרייסן פון א ווארט וואס איז אים אזוי טייער.
  4. 21:52 דער משגיח טייטשט אז דער פלוצעמדיגער פלייץ פון המצאות אין די לעצטע צוויי הונדערט יאר, נאך טויזנטער יארן אן פארשריט, איז דעם שטן'ס לעצטע מלחמה פאר משיח, ווי א ליכט וואס פלאקערט אויף פונקט פאר עס לעשט זיך אויס.
  5. 31:27 דער משגיח זעט אין דער גשמיות'דיגער פארשמוצונג פון לופט, וואסער און עסן אן אפשפיגלונג פון דער רוחניות'דיגער טומאה אין דער לופט, וואס קומט פון מער עבירות.
  6. 33:23 פונעם ראדיא, וואס ווייזט אז די לופט האלט אלעס וואס מ'לייגט אריין, לערנט דער משגיח אפ אז יעדעס ווארט תורה הייליגט די לופט און יעדעס שלעכטע ווארט פארשמוצט זי.
  7. 37:31 דער משגיח פארגלייכט דעם דור צו די בעסטע סאלדאטן וואס מ'שיקט צום געפערליכסטן פראנט: געבוירן ווערן היינט איז א סימן פון צוטרוי און א שליחות וואס קיין פריערדיגער דור האט נישט געהאט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 0:03 דער משגיח זאגט אז פסוקי דזמרה דארף מען זאגן פאמעלעך, ווי מ'ציילט זילבערנע מטבעות, ווייל יעדעס ווארט איז א מטבע און מ'וואלט נישט געאיילט.
  2. 14:47 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך קאנצענטרירן אויף תורה מיט אלע כוחות, און אויף תפילה פונקט אזוי.
  3. 16:06 דער משגיח זאגט אז פשוטע מענטשן דארפן זיך מטריח זיין אין תפילה און פרובירן צו דערגרייכן אז זי זאל אנרירן דאס הארץ.
  4. 37:46 דער משגיח זאגט אז יעדער איד זאל וויסן אז ער איז אויף א שליחות אין דעם דור, און שטאלץ זיין אז דער רבונו של עולם האט אים דערצו אויסגעקליבן.
  5. 40:19 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך מיטשען און האבן יגיעה אין תורה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אדם הראשון, דער בעל התניא, דער חידושי הרי"ם, דער מגן אברהם, דער רבי רש"ב, דער רמב"ם, משה רבינו, נח, רבי יהושע בן לוי, רש"י

ערכים דביקות, ט"ו בשבט, יצר הרע, נסיון, עבודה שבלב, עקבתא דמשיחא, פסוקי דזמרה, רבונו של עולם, רמ"ח אברים, שטן, שלום בית, שליחות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט