bachurim vayishlach
קאטאלאג: Y 05 Current וישלח נומ׳ 6 תשע"ג (2012–13) אידיש 42 מינ׳
שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דורך א קייט מעשיות פון חסידישע און ליטווישע גדולים ווייזט דער משגיח ווי ווייט צדיקים זענען געגאנגען כדי צו היטן דעם כבוד פון א צווייטן איד און אים קיינמאל נישט פארשעמען.
דער משגיח עפנט אז די שמועסן פאר די בחורים דעם יאר זענען געגאנגען וועגן כבוד חברים, א שוואכע נקודה אין עקבתא דמשיחא, ווען די גמרא זאגט אז חוצפה וועט זיך מערן. אנשטאט רעדן גלייך דברי מוסר דערציילט ער סיפורי צדיקים, ווייל צדיקים האבן געזאגט אז אזעלכע מעשיות שטארקן די אמונה. דערנאך קומט א ריי מעשיות: דער חידושי הרי"ם וויל נישט צורעכענען צום מנין א איד וואס האט געגעבן א פאטש א צווייטן, און ווארנט נישט רופן א איד מיט א צונאמען; דער דברי חיים הייסט זיין איידעם באצאלן א גאנצע חתונה נאכדעם וואס ער האט פארשעמט א ארעמאן; ר' יצחק אלחנן היט א ארעמאנ'ס סוד; דער דוקלער רב עסט אויף א טאפ טשאלנט מיט קעראסין כדי צו באשיצן די דינסט; די איידלקייט פון קעלם; ר' שמואל סלאנט מיט א פשוטע אידענע און מיט א בעל תוקע וואס האט זיך געגרויסט; ר' ישראל סלאנטער'ס דאגה פאר א בעל עגלה וואס האט געכאפט דעם שפעטערדיגן נאוואהרדאקער; און דער חפץ חיים וואס האלט א גנב אין ישיבה אבער ווארפט ארויס א בחור וואס האט גערעדט מיט חוצפה, לויט די משנה אין אבות.
ענינים: בין אדם לחבירו · מעשיות פון צדיקים · חז"ל און גדולי ישראל
סדר השיעור
-
0:00 כבוד חברים און סיפורי צדיקים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז דעם יאר רעדט ער וועגן כבוד חברים, ווייל חוצפה איז א גרויסער נסיון אין עקבתא דמשיחא. ער ערקלערט פארוואס ער דערציילט סיפורי צדיקים אנשטאט גלייכע דברי מוסר: צדיקים האבן געזאגט אז אזעלכע מעשיות שטארקן די אמונה, וואס וועט פאר משיח זיין זייער שוואך.
-
4:23 דעם חידושי הרי"ם'ס מנין און דער צונאמען מעשה
אויף זיין יארצייט האט דער חידושי הרי"ם געוואלט א קליינעם מנין; ווען א איד האט זיך אריינגעשטופט מיט א פאטש פאר א צווייטן, האט דער רבי אים נישט צוגערעכנט, לויט דעם חושן משפט. ער ווארנט אויך א איד וואס האט גערופן א רב מיט א צונאמען, און ענטפערט אז אין גיהנם איז דא פלאץ פאר אלעמען.
-
8:31 דער דברי חיים און ר' יצחק אלחנן מעשה
דער דברי חיים הייסט זיין איידעם, וואס האט פארשעמט א ארעמאן וואס האט געזאמלט פאר זיין טאכטערס חתונה, צונויפשטעלן געלט פאר די גאנצע חתונה. ר' יצחק אלחנן וויל נישט אויסזאגן דעם נאמען פון א פארארעמטן גביר אפילו פאר א גרויסע נדבה, און דערנאך זאגט דער גביר אליין אויס אז ער איז אויך בסוד אן ארעמאן.
-
15:14 דעם דוקלער רב'ס טשאלנט און די איידלקייט פון קעלם מעשה
ר' אביגדור האלבערשטאם עסט אויף א גאנצן טאפ טשאלנט מיט קעראסין, כדי דער בעל הבית זאל זיך נישט אנכעסן אויף די דינסט. אין קעלם, ווי ר' יעקב קאמענעצקי האט דערציילט, איז א פארגעסענע יארמולקע געלעגן חדשים לאנג און קיינער האט זי נישט אנגערירט, און די הבדלה ליכט האט מען פארלאשן אין דרויסן כדי איר ריח זאל קיינעם נישט שטערן.
-
21:48 ר' שמואל סלאנט: די קאץ און דער שופר מעשה
ר' שמואל סלאנט ענטפערט מיט פולן ערנסט אויף א נארישע שאלה פון א פשוטע אידענע וועגן א קאץ, כדי זי זאל נישט פארשעמט ווערן. דערנאך בלייבט א יונגער בעל תוקע שטעקן אינמיטן די תקיעות, און ר' שמואל זאגט אים אז דאס איז ווייל ער האט זיך געהאלטן בעסער פונעם אלטן בעל תוקע.
-
28:56 ר' ישראל סלאנטער און דער נאוואהרדאקער מעשה
ר' יוסף יוזל, א רייכער סוחר, זעט ווי ר' ישראל סלאנטער רייסט איבער א שמועס אין מוסר כדי א בעל עגלה זאל נישט האבן קיין צער, און ער לאזט איבער זיין געשעפט, ווערט זיין תלמיד און גרינדעט די נאוואהרדאקער ישיבות. שפעטער שטראפט ר' יוזל א איד וואס האט פארשעמט א צווייטן און געזאגט אז ס'איז כדאי צו פארלירן עולם הבא.
-
34:49 ר' אליה לאפיאן און דעם חפץ חיים'ס באשלוס
ר' אליה לאפיאנ'ס ווייב ווערט געהיילט דורך א פרעמדן איד, וואס ער האט פארשטאנען אז ס'איז געווען אליהו הנביא, און דער שפת אמת האט עס געוואוסט. דערנאך דערציילט ר' אליה, פונעם חפץ חיים'ס איידעם, אז דער חפץ חיים האט געלאזט א גנב אין ישיבה אבער ארויסגעווארפן א בחור וואס האט גערעדט מיט חוצפה, און ער ערקלערט עס מיט די משנה "עז פנים לגיהנם".
דער שיעור, אויסגעשריבן
כבוד חברים און סיפורי צדיקים
דער משגיח דערמאנט אז די שמועסן פאר די בחורים דעם יאר האבן זיך אנגעהויבן מיט כבוד חברים, ווייל ווי די גמרא זאגט וואקסט די חוצפה אין עקבתא דמשיחא, און היינט איז עס א גרויסער נסיון. די לעצטע וואכן דערציילט ער אנשטאט גלייכע דברי מוסר סיפורים פון צדיקים, חסידישע, ליטווישע און ספרדישע, ווייל מעשיות מאכן א גרעסערן רושם. א
ער לייגט צו נאך א טעם: פאר משיח איז די אמונה שוואך, און צדיקים האבן געזאגט אז זיך צוזאמקומען און דערציילן סיפורי צדיקים וועט דערהאלטן די אמונה. שוין דאס רעדן וועגן א צדיק ברענגט אמונה.
דעם חידושי הרי"ם'ס מנין און דער צונאמען
דער חידושי הרי"ם האט געוואלט אויף זיין יארצייט א קליינעם מנין פון א צען אידן. א חסיד וואס איז נישט געבעטן געווארן האט געגעבן א פאטש דעם וואס איז געשטאנען אין וועג, און איז אריין. האט דער רבי געפרעגט דעם גבאי וואו איז דער מנין, ווייל אין חושן משפט שטייט אז דער וואס גיט א פאטש א איד איז אין חרם און מ'רעכנט אים נישט צו. ב
דער דברי חיים און ר' יצחק אלחנן
א ארעמאן האט באקומען געלט ביים דברי חיים פאר א טלית מיט א שטריימל פארן חתן. דעם דברי חיים'ס איידעם האט געזאגט אז ער האט אים נעכטן געזען קויפן, און דער איד איז געשטאנען פארשעמט. דער דברי חיים האט געהייסן דעם איידעם בעטן מחילה, ווייל אפשר דארף ער נאך א קלייד פאר זיין ווייב, און דעם איד געזאגט נישט מוחל צו זיין ביז דער איידעם באצאלט די גאנצע חתונה; דער איידעם האט געמוזט זאמלען אין שטאט.
ר' יצחק אלחנן האט געזאמלט פאר א גביר וואס האט אלעס פארלוירן. א גביר האט געבאטן ביז הונדערט רובל אבי צו וויסן ווער, אבער דער רב האט זיך אפגעזאגט כדי יענער זאל נישט פארשעמט ווערן. דערנאך האט דער גביר אים צוריקגערופן און מודה געווען אז ער אליין האט אויך גארנישט; ער האט נאר געוואלט זען צי דער רב היט סודות. דער משגיח לערנט ארויס ווי מ'דארף זיך היטן אפילו פון א ספק פון פארשעמען א איד.
דעם דוקלער רב'ס טשאלנט און די איידלקייט פון קעלם
ר' אביגדור האלבערשטאם, דעם דברי חיים'ס ברודער, איז געווען אויף שבת ביי א גביר, און מ'האט אים מכבד געווען אויסצוטיילן דעם טשאלנט. ער האט פארזוכט און אויפגעגעסן דעם גאנצן טאפ. שפעטער האט ער ערקלערט אז די דינסט האט אריינגעגאסן קעראסין אנשטאט אויל, און ער האט עס אויפגעגעסן, אפילו מיט א סכנה פארן געזונט, כדי דער בעל הבית זאל זיך נישט אנכעסן אויף איר.
אין קעלם האט מען געלערנט נישט אנרירן וואס געהערט צו א צווייטן און קיינעם נישט מצער זיין. ר' יעקב קאמענעצקי האט דערציילט אז א פארגעסענע יארמולקע איז נאך חדשים שפעטער געלעגן אויפן פענצטער. די הבדלה ליכט האט מען פארלאשן אין דרויסן, כדי דער ריח זאל קיינעם נישט שטערן. דער משגיח זאגט אז ווער עס ארבעט אויף כבוד הבריות ווערט איידל אין אזעלכע פרטים.
ר' שמואל סלאנט: די קאץ און דער שופר
בשעת א שיעור האט א פשוטע אידענע געפרעגט ר' שמואל סלאנט, דעם רב פון ירושלים, וואס איז דער דין מיט א קאץ וואס האט אויפגעגעסן איר אומגעזאלצן פלייש. ער האט אפגעשטעלט די תלמידים פון לאכן מיט א שטרענגן קוק, אריינגעקוקט אין א ספר, און געזאגט אז די קאץ איז טריף און זי זאל היטן דאס פלייש. נאכדעם האט ער ערקלערט אז אויב מ'לאכט, וועט זי מורא האבן נאכאמאל צו פרעגן.
ווען זיין אלטער בעל תוקע איז שוואך געווארן, האט מען אים נישט פארשעמט נאר צוגעגרייט א יונגן ממלא מקום. דער אלטער האט נישט געקענט בלאזן; דער יונגער האט שיין געבלאזן, ביז ער איז אויך שטעקן געבליבן. ר' שמואל האט אים געזאגט אז דאס איז ווייל ער האט געטראכט אז ער קען און דער אלטער קען נישט, און ער האט מודה געווען.
ר' ישראל סלאנטער און דער נאוואהרדאקער
ר' יוסף יוזל, א תלמיד חכם וואס איז געווארן א רייכער סוחר, איז גענומען געווארן פון ר' ישראל סלאנטער'ס מוסר. דאס צווייטע מאל האט ר' ישראל איבערגעריסן דעם שמועס און אים געשיקט לויפן צום בעל עגלה וואס ווארט, כדי יענער זאל נישט האבן קיין צער און נישט פארלירן א צווייטן קונה. ווען ער האט געזען ווי חשוב א צווייטנס צער איז, האט ער איבערגעלאזט זיין געשעפט, איז געווארן זיין תלמיד און אויפגעבויט די נאוואהרדאקער ישיבות.
ר' אליה לאפיאן און דעם חפץ חיים'ס באשלוס
ר' אליה לאפיאנ'ס ווייב איז געווען געפערלעך קראנק, ווען א פרעמדער איד האט אים געוויזן א געוויקס צו קאכן פאר איר; דער איד איז פארשווונדן, זי איז געזונט געווארן, און ער האט פארשטאנען אז דאס איז געווען אליהו הנביא. שפעטער האט דער שפת אמת, הגם קיינער האט נישט געוואוסט, אים געפרעגט פארוואס א איד וואס האט געהאט גילוי אליהו דארף זיין ברכה.
ר' אליה האט אויך דערציילט, פונעם חפץ חיים'ס איידעם, אז דער חפץ חיים האט געלאזט אין ישיבה א בחור וואס מ'האט געכאפט ביי גנבה, און ער איז שפעטער געווארן א רב אין אמעריקע, אבער ארויסגעווארפן א בחור וואס האט גערעדט מיט חוצפה צו א פרוי. ער האט עס ערקלערט מיט די משנה אין אבות "עז פנים לגיהנם": יעדער בעל עבירה קען תשובה טון, אבער אויף אן עז פנים איז דא א חזקה אז ער וועט נישט. ה
מראי מקומות
משנה
תלמוד בבלי
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 1:37 דער משגיח ערקלערט אז אין עקבתא דמשיחא איז די אמונה שוואך, און צדיקים האבן געזאגט אז דערציילן סיפורי צדיקים שטארקט זי; דערפאר דערציילט ער מעשיות אנשטאט גלייכע דברי מוסר.
- 10:38 צדיקים האבן זיך שטארק אפגעהיט נישט צו קומען אפילו צו א ספק פון פארשעמען א איד, ווי מ'זעט אין די מעשיות פון ר' יצחק אלחנן און דעם דברי חיים.
- 19:57 ווען מ'ארבעט אויף מוסר און כבוד הבריות ווערט מען אזוי איידל אז מ'באמערקט אפילו קליינע זאכן, ווי דער ריח פון א פארלאשענע הבדלה ליכט וואס קען שטערן א צווייטן.
- 24:30 ר' שמואל סלאנט האט געלערנט אז מ'טאר קיינעם נישט פארשעמען, בפרט ווען איינער פרעגט א נארישע שאלה, כדי ער זאל נישט מורא האבן נאכאמאל צו פרעגן.
- 30:47 ר' ישראל סלאנטער האט איבערגעריסן א וויכטיגן שמועס אין מוסר כדי א בעל עגלה זאל נישט האבן קיין צער, און דאס האט ר' יוסף יוזל אזוי גענומען אז ער האט איבערגעלאזט זיין געשעפט און איז געווארן זיין תלמיד.
- 39:36 דער חפץ חיים האט געלאזט א בחור וואס האט גע'גנב'עט בלייבן אין ישיבה, אבער ארויסגעווארפן א בחור וואס האט גערעדט מיט חוצפה, ווייל אויף אן עז פנים איז דא א חזקה אז ער וועט נישט תשובה טון.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 27:59 פארוואס האט דער יונגער בעל תוקע נישט געקענט ענדיגן בלאזן ווי עס דארף צו זיין?
תירוץ: 28:11 ר' שמואל סלאנט האט געזאגט אז דאס איז ווייל ער האט געטראכט אז ער קען בלאזן און דער אלטער קען נישט.
-
קשיא: 20:15 פארוואס האט מען אין קעלם פארלאשן די הבדלה ליכט אין דרויסן און נישט אין בית המדרש?
תירוץ: 20:20 ווייל ווען מ'לעשט עס אויס גייט ארויס א נישט געשמאקער ריח, און אין דרויסן נעמט די לופט אוועק דעם רויך און קיינער ווערט נישט געשטערט.
-
קשיא: 40:47 פארוואס זאגט די משנה "עז פנים לגיהנם", ווען יעדער בעל עבירה גייט דאך אין גיהנם?
תירוץ: 41:06 יעדער בעל עבירה קען תשובה טון, אבער אויף אן עז פנים איז דא א חזקה אז ער וועט נישט תשובה טון.
מעשיות
-
5:18 דער פאטש וואס האט געקאסט דעם פלאץ אין מנין
דער חידושי הרי"ם האט געפירט צו דאווענען ביחידות, און אויף זיין יארצייט האט ער געהייסן דעם גבאי מסדר זיין א קליינעם מנין פון א צען אידן. א חסיד וואס איז נישט געווען פון די געבעטענע האט זיך איינגעשפארט אריינצוקומען, געגעבן א פאטש דעם וואס איז געשטאנען אין וועג, און איז אריין. ווען דער רבי האט געפרעגט וואו איז דער מנין, האט דער גבאי געזאגט אז ס'זענען דא צען; האט דער רבי געענטפערט אז אין חושן משפט שטייט אז דער וואס גיט א פאטש א צווייטן איד איז אין חרם און מ'רעכנט אים נישט צו צום מנין.
אין דער מעשה: the Chiddushei HaRim
-
8:37 דער דברי חיים און דער טלית מיט'ן שטריימל
א ארעמאן האט געבעטן ביים דברי חיים געלט פאר א טלית מיט א שטריימל פארן חתן פון זיין טאכטער, און האט עס באקומען. דעם דברי חיים'ס איידעם האט געזאגט אז ער האט נעכטן געזען ווי דער איד קויפט שוין א טלית מיט א שטריימל, און דער איד איז געשטאנען פארשעמט. דער דברי חיים האט געהייסן דעם איידעם בעטן מחילה, ווייל אפשר דארף ער נאך געלט פאר א קלייד פאר זיין ווייב צו דער חופה, און האט געזאגט דעם איד ער זאל נישט מוחל זיין ביז דער איידעם גיט אים געלט פאר די גאנצע חתונה. דער איידעם האט געמוזט ארומגיין אין שטאט און זאמלען געלט פאר די גאנצע חתונה.
אין דער מעשה: the Divrei Chaim
-
11:12 ר' יצחק אלחנן היט א סוד
ר' יצחק אלחנן איז ארומגעגאנגען מיט אן עסקן צו די גבירים פון שטאט, יעדער זאל געבן עטליכע הונדערט רובל פאר א איד וואס איז אמאל געווען רייך און האט אלעס פארלוירן, כדי ער זאל קענען נאכאמאל אנהייבן זיין געשעפט. איין גביר האט געבאטן פינף און צוואנציג, דערנאך פופציג, דערנאך הונדערט רובל, אבי מ'זאל אים זאגן ווער דאס איז; ר' יצחק אלחנן האט זיך אפגעזאגט, כדי יענער זאל נישט פארשעמט ווערן. ווען זיי זענען אוועקגעגאנגען, האט דער גביר אים צוריקגערופן אין א באזונדער צימער און מודה געווען אז מ'האלט אים פאר א גביר אבער ער האט גארנישט; ער האט געוואלט זיכער זיין אז דער רב זאגט נישט אויס קיין סודות, איידער ער זאגט אויס זיין אייגענעם סוד און בעט הילף.
אין דער מעשה: Rabbi Yitzchak Elchanan Spektor
-
15:16 דער דוקלער רב און דער טשאלנט מיט קעראסין
ר' אביגדור האלבערשטאם, דער דוקלער רב, א ברודער פונעם דברי חיים, איז געווען אויף שבת ביי א גביר, וואו דער מנהג איז געווען אז דער בעל הבית טיילט אויס דעם טשאלנט. כדי אים מכבד צו זיין האט דער בעל הבית אוועקגעשטעלט דעם טאפ פארן רב, און דער רב האט פארזוכט און אויפגעגעסן דעם גאנצן טאפ, און קיינעם נישט געלאזט. ווען זיין גבאי האט געפרעגט פארוואס, האט ער געזאגט אז ס'האט געשמעקט מיט קעראסין: די דינסט האט טועה געווען און אריינגעגאסן קעראסין אנשטאט אויל, און ער האט עס אלעס אויפגעגעסן כדי דער בעל הבית זאל זיך נישט אנכעסן אויף איר, הגם עס קען שאטן דעם געזונט.
אין דער מעשה: Rabbi Avigdor Halberstam, the Divrei Chaim
-
18:41 די יארמולקע אויפן פענצטער אין קעלם
ר' יעקב קאמענעצקי, א תלמיד אין קעלם, האט דערציילט אז מ'האט געפונען אויפן פענצטער א יארמולקע וואס איינער האט פארגעסן. ער איז אוועק פון דער ישיבה צו א רבנות, און ווען ער איז צוריקגעקומען א פאר חדשים שפעטער באזוכן דעם ראש ישיבה, איז די יארמולקע נאך אלץ דארט געלעגן: קיינער האט נישט אנגערירט וואס געהערט צו א צווייטן.
אין דער מעשה: Rabbi Yaakov Kamenetsky
-
22:38 ר' שמואל סלאנט און די קאץ
בשעת ר' שמואל סלאנט האט געזאגט א שיעור, איז אריינגעקומען א פשוטע אידענע: א קאץ האט אויפגעגעסן פלייש וואס זי האט אוועקגעלייגט צו זאלצן, און זי פרעגט וואס איז דער דין מיט דער קאץ. די תלמידים האבן געוואלט לאכן, אבער ער האט זיי אפגעשטעלט מיט א שטרענגן קוק, גענומען א ספר פון שאנק, אריינגעקוקט, און געזאגט אז די קאץ איז טריף, און זי זאל אכטונג געבן נישט לייגן פלייש וואו א קאץ קען צוקומען. נאכדעם האט ער געזאגט פאר זיינע תלמידים אז מ'טאר קיינעם נישט פארשעמען, בפרט ווען מ'פרעגט א נארישע שאלה, ווייל אויב מ'לאכט וועט זי מורא האבן נאכאמאל צו פרעגן.
אין דער מעשה: Rabbi Shmuel Salant
-
25:34 דער בעל תוקע וואס האט זיך געהאלטן בעסער
אין ר' שמואל סלאנט'ס בית המדרש איז אן אלטער בעל תוקע שוואך געווארן, און אנשטאט אים זאגן אז ער זאל אויפהערן, האט מען צוגעגרייט א יונגן ממלא מקום. דער אלטער האט געמאכט די ברכה און האט נישט געקענט בלאזן, האט דער יונגער איבערגענומען און געבלאזן גוטע תקיעות, ביז ער איז אויך שטעקן געבליבן אינמיטן; מיט גרויס שוועריקייט האט מען געענדיגט די תקיעות. נאכן דאווענען האט ר' שמואל אים געזאגט אז בשעת'ן בלאזן איז אים דורכגעגאנגען א געדאנק אז ער קען בלאזן און דער אלטער קען נישט, און דערפאר זענען זיינע תקיעות פארדארבן געווארן; דער יונגערמאן האט מודה געווען אז ס'איז אמת.
אין דער מעשה: Rabbi Shmuel Salant
-
29:40 ר' ישראל סלאנטער און דער בעל עגלה
ר' יוסף יוזל, א תלמיד חכם וואס איז געווארן א רייכער סוחר, איז געקומען צו ר' ישראל סלאנטער און זיין מוסר האט אים שטארק גענומען. דאס צווייטע מאל, אינמיטן א ווארעמען שמועס, האט ר' ישראל אים געבעטן בלייבן א פאר טעג; ווען ער האט געזאגט אז א בעל עגלה ווארט שוין אויף אים, האט ר' ישראל אים געהייסן לויפן, ווייל דער בעל עגלה וועט אים זוכן, וועט האבן עגמת נפש, און קען פארלירן א צווייטן קונה. ווען ער האט געזען אז א צווייטנס צער איז ביי ר' ישראל אזוי חשוב אפילו אינמיטן אזא שמועס, האט ער איבערגעלאזט זיין געשעפט, איז געווארן זיין תלמיד, און שפעטער אויפגעבויט די נאוואהרדאקער ישיבות.
אין דער מעשה: Rabbi Yosef Yoizel Hurwitz, Rabbi Yisrael Salanter
-
35:47 ר' אליה לאפיאן און אליהו הנביא
ווען ר' אליה לאפיאן איז געווען א יונגערמאן איז זיין ווייב שטארק קראנק געווארן, און דער דאקטער האט געזאגט אז ס'איז נישטא קיין האפענונג. צובראכן איז ער ארויס אין דרויסן, און א איד האט אים געפרעגט וואס איז, איז אריין, געזאגט אז ס'איז גארנישט, און אים געוויזן א געוויסע געוויקס וואס מ'דארף קאכן אירע בלעטער און איר געבן צו טרינקען. ווען ער האט איר געגעבן דעם טרונק איז דער איד פארשווונדן, און זי האט געעפנט די אויגן, געבעטן א ביסל וואסער און איז געווארן אינגאנצן געזונט; ער האט פארשטאנען אז דאס איז געווען אליהו הנביא. שפעטער, נעבן גור, איז ער אריין צום שפת אמת בעטן א ברכה, און דער שפת אמת האט געפרעגט פארוואס א איד וואס האט געהאט גילוי אליהו דארף זיין ברכה, הגם קיינער האט נישט געוואוסט די מעשה; דערנאך האט ער אים געבענטשט.
אין דער מעשה: Rabbi Elya Lopian, Eliyahu HaNavi, the Sfas Emes
-
39:05 דער חפץ חיים, דער גנב און דער חוצפה'דיגער בחור
ר' אליה לאפיאן האט געהערט פון ר' הירש לעווינסאן, דעם חפץ חיים'ס איידעם און דעם מנהל פון דער ראדינער ישיבה, אז מ'האט געכאפט א בחור ביי גנבה. ווען מ'האט געפרעגט צי מ'זאל אים ארויסווארפן, האט דער חפץ חיים געזאגט מ'זאל אים לאזן, ער וועט נאך ווערן א רב ביי אידן, און ער איז טאקע שפעטער געווארן א רב אין אמעריקע. עטליכע וואכן שפעטער האט א פרוי זיך באקלאגט אז א בחור האט גערעדט מיט איר מיט חוצפה, און דער חפץ חיים האט געהייסן אים ארויסווארפן; ווען מ'האט געפרעגט פארוואס, האט ער ערקלערט פון די משנה "עז פנים לגיהנם" אז א בעל עבירה קען תשובה טון, אבער אויף אן עז פנים איז דא א חזקה אז ער וועט נישט.
אין דער מעשה: Rabbi Elya Lopian, Rabbi Hirsch Levinson, the Chofetz Chaim
געדאנקען
- 2:58 דער משגיח שטעלט אוועק סיפורי צדיקים ווי א רפואה פאר די שוואכע אמונה אין עקבתא דמשיחא, און ברענגט פון צדיקים אז שוין דאס רעדן וועגן א צדיק ברענגט אמונה.
- 14:18 אין דער מעשה פון ר' יצחק אלחנן איז דווקא דאס וואס ער האט נישט אויסגעזאגט דעם נאמען פונעם ארעמאן, געווען די סיבה וואס א צווייטער באהאלטענער ארעמאן האט אים געטרויט און געבעטן הילף.
- 27:59 ר' שמואל סלאנט האט געזאגט אז דער יונגער בעל תוקע איז דורכגעפאלן צוליב איין געדאנק פון גאוה, אז ער קען בלאזן און דער אלטער קען נישט.
- 31:50 ר' יוסף יוזל איז נישט אזוי גענומען געווארן פון ר' ישראל סלאנטער'ס שמועס אין מוסר, ווי פון זען ווי ער רייסט עס איבער צוליב די געפילן פון א בעל עגלה.
- 33:54 ר' יוזל האט געטענהט אז א איד וואס זאגט אז ער וועט אוועקגעבן עולם הבא כדי צו פארשעמען א צווייטן, אבער נישט קיין שטיקל עולם הזה, ווייזט נאר ווי ביליג עולם הבא איז ביי אים.
- 41:06 דער חפץ חיים האט ערקלערט "עז פנים לגיהנם" אויף תשובה: יעדער בעל עבירה קען תשובה טון, אבער אויף אן עז פנים איז דא א חזקה אז ער וועט נישט תשובה טון.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אליהו הנביא, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער חידושי הרי"ם, דער חפץ חיים, דער רוזשינער, דער שפת אמת, ר' אביגדור האלבערשטאם, ר' הירש לעווינסאן, ר' יוזל הורוויץ, ר' יעקב קאמינעצקי, ר' עלי' לאפיאן, רבי יצחק אלחנן ספעקטאר, רבי ישראל סאלאנטער, רבי שמואל סאלאנט
ערכים אליהו הנביא, בין אדם לחבירו, כבוד הבריות