ציפוי לגאולה ועניני משיח

קאטאלאג: אמונה א' נומ׳ ⁨23⁩ פאקעט גייד ז׳ 39 אידיש 41 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 41 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז האפן און ווארטן אויף משיח יעדן טאג, אפילו נאך אנטוישונגען, איז א חיוב אויף יעדן איד, דער תיקון פון חטא אדם הראשון, און א צינור פאר אלע ישועות.

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא אז מען פרעגט א מענטש אויבן צי ער האט געווארט אויף ישועה, וואס כולל די גאולה שלמה. ער ווייזט דאס האפן אין שמונה עשרה און אין דעם עיקר פונעם רמב"ם אז מען ווארט אויף משיח יעדן טאג. אין צייטן פון צרות און מלחמות דארף מען זיין מער אנגעצויגן און מאכן א חשבון הנפש. ער זאגט אז וואס איז פארגעקומען נאך דעם חורבן און ביים גרינדן די מדינה איז נישט געווען קיין גאולה, אז דער רבונו של עולם פירט די וועלט מיט זיין אייגענעם פלאן, און אז ישעיה הנביא האט שוין גערעדט פון די אנטוישונגען ווי חבלי לידה וואס ברענגען גארנישט ארויס. דער רמב"ן אויף האזינו ווייזט אז וויבאלד דער ערשטער טייל איז מקוים געווארן, וועט אויך די גאולה קומען. אלע גלות קומט מתקן זיין דעם חטא פון אדם הראשון וואס האט נישט געווארט, די זעלבע חטא ביים עגל און ביי שאול, בשעת דוד המלך האט געווארט. נאך א מעשה מיטן מלבי"ם ווייזט ער אז מיטן ווארטן איז מען ממשיך ישועות, און אז די תפילות זענען פול מיט דעם האפן.

ענינים: ווארטן אויף משיח · די סימנים פונעם דור פאר משיח

סדר השיעור

  1. 0:00 די שאלה אויבן: האסטו געווארט אויף ישועה? שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט דער גמרא אז מען פרעגט א מענטש אויבן "צפית לישועה", וואס כולל די גאולה שלמה. ער ווייזט דאס אין דער ברכה "את צמח דוד" אין שמונה עשרה און אין דעם עיקר פונעם רמב"ם, וואס שטייט קורץ אין "אני מאמין", אז מען ווארט אויף משיח יעדן טאג.

  2. 4:11 מער האפן אין צייטן פון צרות שטייט אינעם קאטאלאג

    הגם מען דארף האפן יעדן טאג, ערקלערט דער משגיח אז ווען עס קומען צרות און מלחמות, אזוי ווי חז"ל זאגן, דארף מען זיין מער אנגעצויגן און מאכן א חשבון הנפש צי מען האט גענוג געלערנט און געדאווענט. ער דערציילט פון ר' משה סאווראנער, וואס האט געדענקט יעדע מחשבה ווייל ביי אים איז יעדע רגע געווען ווי א חתונה.

  3. 8:40 נישט קיין גאולה, און די גרויסע אנטוישונג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז וואס איז פארגעקומען נאך דעם חורבן און ביים גרינדן די מדינה איז נישט געווען קיין גאולה און נישט קיין אתחלתא, נאר דאס פארקערטע פון וואס דער רמב"ם שרייבט. דער רבונו של עולם פירט די וועלט מיט זיין פלאן, און א איד דארף לערנען און מקיים זיין מצוות, נישט זיך אריינמישן אין פאליטיק. ער שילדערט די אנטוישונג נאכן חורבן און נאך די נסים אין ארץ ישראל דאס יאר.

  4. 12:45 חבלי לידה וואס ברענגען גארנישט, און דער רמב"ן אויף האזינו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט ישעיה הנביא, וואס פארגלייכט די גאולה צו א געבורט מיט חבלי לידה, און קלאגט אויף א פרוי וואס ליידט און ס'קומט ארויס א טויט קינד: דער נביא האט שוין געזען אזעלכע אנטוישונגען. דער סוף פון האזינו רעדט פון דער גאולה, און דער רמב"ן זאגט אז וויבאלד דער ערשטער טייל איז מקוים געווארן, וועט זיכער קומען דער צווייטער טייל.

  5. 18:33 נישט געווארט: פון אדם הראשון ביז דעם עגל און שאול שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אלע גלות קומט מתקן זיין דעם חטא פון אדם הראשון, וואס האט נישט געווארט ביז שבת, ווען דער עץ הדעת וואלט געווען מותר. דער עגל איז געווען די זעלבע חטא, מ'האט נישט געווארט אויף משה רבינו, און שאול האט נישט געווארט אויף שמואל, בשעת דוד המלך האט געווארט אויפן סימן און אנגעהויבן דעם תיקון. יעדער איד, א שטיקל פון אדם הראשון, איז מתקן זיין חלק מיטן ווארטן.

  6. 25:07 דער מלבי"ם: א איד קען ווארטן מעשה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דער מלבי"ם, אין א וויכוח מיט א משכיל, האט באשריבן זיין פרימארגן: הונגעריג, און פונדעסטוועגן ווארט ער דורך נעגל וואסער, דאווענען, נטילת ידים, המוציא און דאס זאלץ איידער ער עסט. דערפון זאגט ער אז דער גאנצער שולחן ערוך איז ווארטן, און אזוי אויך שבת.

  7. 28:21 ווארטן טראץ אנטוישונגען, און די שמחה ווען ער קומט שטייט אינעם קאטאלאג

    מיטן משל פון ערלה ווייזט דער משגיח אז די עבודה פון א איד איז צו ווארטן, און אז טראץ אנטוישונגען ווארט מען ווייטער, וואס דאס איז מתקן דעם חטא פון אדם הראשון. ער ברענגט פסוקים פון חבקוק, ישעיה און תהלים וועגן דעם שכר פון די וואס ווארטן, און שילדערט ווי ווען משיח וועט קומען וועלן אידן ווייזן מיטן פינגער אויפן רבונו של עולם און זאגן אז אויף אים האבן זיי געהאפט, און יעדע מינוט ווארטן וועט זיין אן אוצר.

  8. 32:52 מיטן ווארטן ציט מען ישועות; דער כח פון אמן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז מיטן ווארטן אויף דער ישועה הכללית פון משיח, וואס איז דער שורש פון אלע ישועות, איז מען ממשיך רפואות און הצלחות שוין יעצט, מ'שעפט וואסער פונעם קוואל. ער ברענגט די גמרא אז "אמונים" זענען די וואס זאגן אמן: ענטפערן אמן אויף א ברכה אויף עפעס וואס מ'האט נאך נישט געזען איז אמונה, און דער רבונו של עולם באהאלט די אמנס אין זיין אוצר.

  9. 36:33 תפילות פול מיט האפענונג; די מאס פון א איד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אידן פארגעסן קיינמאל נישט ירושלים ווייל זיי ווייסן אז זי וועט אויפגעבויט ווערן, און אז עלינו, שמונה עשרה, בענטשן און די קדושה פון שבת זענען אלע האפן און בעטן אויף דער גאולה. ער ענדיגט אז מען מעסט א איד לויט וויפיל ער האפט און בענקט נאך משיח, און מיט דעם אליין איז מען ממשיך די גאולה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די שאלה אויבן: האסטו געווארט אויף ישועה?

0:18

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא אז ווען א מענטש קומט ארויף, פרעגט מען אים "צפית לישועה", די ישועה וואס איז כולל אלע ישועות: די גאולה שלמה. דערפאר האבן אנשי כנסת הגדולה אריינגעשטעלט דאס האפן אין שמונה עשרה, אין דער ברכה "את צמח דוד". דער רמב"ם האט דאס געמאכט פאר איינעם פון די דרייצן עיקרים אין פרק חלק, און אין "אני מאמין" שטייט אז מען ווארט יעדן טאג, אן חשבונות אז אין איין צייט וועט ער קומען און אין אן אנדערער נישט. א,ב,ג,ד

מער האפן אין צייטן פון צרות

4:30

פונדעסטוועגן זאגט די גמרא אין סנהדרין, אז ווען עס קומען צרות און מלחמות זאל מען ווארטן אויף משיח. דער משגיח ערקלערט אז א מענטש קען נישט זיין אנגעצויגן יעדע מינוט, אבער אין אזעלכע צייטן דארף ער מאכן א חשבון הנפש: צי ער האט גענוג געלערנט, געדאווענט און געטאן כדי צו ברענגען משיח. ה

6:46

ער דערציילט פון ר' משה סאווראנער, וואס האט געדענקט יעדע מחשבה פון פופצן יאר. געפרעגט ווי אזוי, האט ער געענטפערט אז א מענטש געדענקט יעדע פרט פון זיין חתונה, און ביים צדיק איז יעדע רגע א חתונה.

נישט קיין גאולה, און די גרויסע אנטוישונג

8:48

דער משגיח זאגט אז קיינער קען נישט זאגן דעם פשט פון וואס איז פארגעקומען נאך דעם חורבן און ביים גרינדן די מדינה, אבער ס'איז נישט געווען קיין גאולה און נישט קיין אתחלתא; דער רמב"ם שרייבט דאס פארקערטע, אז משיח וועט זיין א צדיק וואס איז הוגה בתורה. ווי דער נביא זאגט, זענען דעם אייבערשטנס מחשבות נישט אונזערע; ער פירט די וועלט מיט זיין פלאן, און א איד דארף לערנען און מקיים זיין מצוות, נישט זיך פארנעמען מיט פאליטיק. ו,ז

11:22

ער שילדערט די אנטוישונג נאך אזויפיל יסורים, און נאכאמאל נאך די נסים אין ארץ ישראל דאס יאר.

חבלי לידה וואס ברענגען גארנישט

12:56

ישעיה הנביא האט שוין גערעדט דערפון. די גאולה איז א קינד וואס ווערט געבוירן, ווי דער פסוק "כי ילד יולד לנו", און א געבורט קומט מיט חבלי לידה, די חבלי משיח. ישעיה קלאגט אויף א פרוי וואס ליידט, געטרייסט אז דער צער איז דער פרייז פאר דער שמחה, און ס'קומט ארויס גארנישט, א טויט קינד. אידן האבן געליטן און געהאפט אז דאס זענען חבלי משיח, און ס'איז ארויסגעקומען גארנישט; דער נביא האט שוין פאראויסגעזאגט אזעלכע אנטוישונגען. ח,ט

15:39

אויך האזינו זאגט פאראויס די צרות און ענדיגט מיט דער גאולה. דער רמב"ן זאגט, אז ווען א חוזה בכוכבים וואלט דאס אלעס פאראויסגעזאגט און עס וואלט אויסגעקומען, וואלט מען אים געגלייבט; וויבאלד דער ערשטער טייל איז מקוים געווארן פונקט ווי משה רבינו האט געזאגט, וועט זיכער קומען דער צווייטער טייל, די גאולה און קיבוץ גליות. י,כ

נישט געווארט: פון אדם הראשון ביז דעם עגל און שאול

18:53

דער גאנצער גלות, ערקלערט דער משגיח, קומט מתקן זיין דעם חטא פון אדם הראשון. ווי דער אור החיים ברענגט פון די מדרשים, האט דער עץ הדעת געדארפט ווערן מותר: אדם, וואס איז באשאפן געווארן ערב שבת, האט געדארפט אויסקוועטשן די טרויבן און מאכן קידוש שבת, און ער וואלט געווארן דער עץ החיים. דער חטא איז געווען אז ער האט נישט געווארט. ל

21:00

ביי מתן תורה וואלט די וועלט געקענט ווערן פארריכט; אזוי טייטשט די גמרא "אני אמרתי אלהים אתם", נאר נאכן עגל "כאדם תמותון". דער חטא העגל, ערקלערט רש"י, איז געווען דאס זעלבע: זיי האבן נישט ריכטיג גערעכנט די פערציג טעג און נישט געווארט אויף משה רבינו. שאול המלך האט נישט געווארט די זיבן טעג אויף שמואל, און אלעס איז מקולקל געווארן. דוד המלך האט געווארט אויפן קול אין די שפיצן פון די ביימער, כאטש די פלשתים זענען שוין געווען נאענט, און האט אנגעהויבן דעם תיקון. יעדער איד, א שטיקל פון אדם הראשון, איז מתקן זיין חלק מיטן ווארטן. מ,נ,ס,ע

דער מלבי"ם: א איד קען ווארטן

26:06

א גרויסער משכיל איז געקומען צו האבן א וויכוח מיטן מלבי"ם, וועמען די משכילים האבן נישט געקענט אנכאפן. דער מלבי"ם האט געזאגט אז וואס ער קען איז ווארטן: ער שטייט אויף הונגעריג, אבער ערשט וואשט ער נעגל וואסער, דאווענט, וואשט צו דער סעודה, מאכט המוציא און ווארט אויפן זאלץ. דערפון זאגט דער משגיח אז דער גאנצער שולחן ערוך איז ווארטן, ווי "ואביו שמר את הדבר", און אזוי אויך שבת. פ,צ

ווארטן טראץ אנטוישונגען

28:29

א איד פלאנצט א בוים און ווארט דריי יאר איידער ער עסט, און דערנאך טראגט ער די פירות קיין ירושלים; אזוי ווארט ער אויף משיח טראץ אנטוישונגען, און דאס איז מתקן דעם חטא פון אדם הראשון. חבקוק זאגט צו ווארטן, ווייל ער וועט זיכער קומען; ישעיה לויבט די וואס ווארטן; און אין תהלים בעט מען "יהי חסדך" אזוי ווי מיר האבן געווארט. ק,ר,ש,ת

31:18

ווען ער וועט קומען, וועלן אידן ווייזן מיטן פינגער אויפן רבונו של עולם ווי ביים ים סוף און זאגן "הנה אלקינו זה קוינו לו", און יעדע מינוט ווארטן וועט זיין אן אוצר. אא,אב

מיטן ווארטן ציט מען ישועות; דער כח פון אמן

33:47

דער משגיח זאגט אז ביאת המשיח איז דער שורש פון אלע ישועות, א קוואל, ווי ישעיה זאגט "ממעיני הישועה". מיטן האפן דערויף שעפט א איד רפואות און הצלחות אפילו אין גלות. די גמרא טייטשט "אמונים נוצר ה'" אויף די וואס ענטפערן אמן: ווער ס'גלייבט אין א גאולה וואס ער האט נאך נישט געזען, איז מעורר רחמים, און דער אייבערשטער באהאלט יעדן אמן אין זיין אוצר. אג,אד,אה

תפילות פול מיט האפענונג; די מאס פון א איד

36:51

אידן פארגעסן נישט ירושלים, ערקלערט דער משגיח, ווייל מען פארגעסט א מת, נישט א לעבעדיגע האפענונג; זיי האבן געשוואוירן "אם אשכחך". זיי זאגן עלינו דריי מאל א טאג און נאך א ברית, און האפן צו זען דעם תיקון העולם. שמונה עשרה, בענטשן און די קדושה פון שבת, "מתי תמלוך בציון", זענען אלע תפילות אויף דער גאולה. או,אז,אח,אט,אי

39:46

ער ענדיגט אז מען מעסט א איד לויט וויפיל ער האפט און בענקט נאך משיח, און מיט דעם בענקשאפט אליין ברענגט מען די גאולה נענטער.

מראי מקומות

תורה

  1. י Devarim 32:43 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:39
  2. צ לכאורה Bereishis 37:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:06
  3. ק לכאורה Vayikra 19:23-25 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
  4. אב Shemos 15:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:18

נביאים

  1. ז Yeshayahu 55:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:48
  2. ח Yeshayahu 9:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:56
  3. ט Yeshayahu 26:17-18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:56
  4. ס לכאורה Shmuel I 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:00
  5. ע לכאורה Shmuel II 5:24 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:00
  6. ר Chavakuk 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
  7. ש לכאורה Yeshayahu 30:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
  8. אא Yeshayahu 25:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:18
  9. אג Yeshayahu 12:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:47

כתובים

  1. מ Tehillim 82:6-7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:00
  2. ת Tehillim 33:20-22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
  3. אד Tehillim 31:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:47
  4. או Tehillim 137:5-6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:51

תלמוד בבלי

  1. א Shabbos 31a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18
  2. ה Gemara Sanhedrin (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:30
  3. אה Shabbos 119b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:47

ראשונים

  1. ג לכאורה Commentary on the Mishnah, Sanhedrin ch. 10 (Perek Chelek) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18
  2. ו לכאורה Hilchos Melachim ch. 11 מפתח אינעם אויסשרייב: 8:48
  3. כ לכאורה Ramban on Devarim 32 (Haazinu) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:39
  4. נ Rashi on Shemos 32:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:00

אחרונים און חסידות

  1. ל Ohr HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:53
  2. פ Shulchan Aruch (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 26:06

תפילה און פיוט

  1. ב לכאורה Shemoneh Esrei, bracha of Es Tzemach David מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18
  2. ד לכאורה Ani Maamin, principle 12 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18
  3. אז לכאורה Aleinu, paragraph Al Kein Nekaveh מפתח אינעם אויסשרייב: 36:51
  4. אח Shemoneh Esrei (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 36:51
  5. אט לכאורה Birkas Hamazon, bracha of Boneh Yerushalayim מפתח אינעם אויסשרייב: 36:51
  6. אי לכאורה Kedushah of Shabbos, Mimkomcha מפתח אינעם אויסשרייב: 36:51

עיקרי הדברים

  1. 0:18 יעדער איד איז מחויב צו האפן כסדר אויף דער ישועה, וואס כולל די גאולה שלמה, אזוי ווי מ'זעט אין דער גמרא, אין שמונה עשרה און אין די עיקרים פונעם רמב"ם.
  2. 5:10 אין צייטן פון צרות און מלחמות, ווען די סימנים ווייזן אויף משיח, דארף מען זיין מער אנגעצויגן און מאכן א חשבון הנפש.
  3. 8:55 די אנטוישונגען פון די לעצטע דורות זענען נישט געווען קיין גאולה, אבער דער נביא האט שוין פאראויסגעזאגט אזעלכע חבלי לידה וואס ברענגען גארנישט ארויס.
  4. 18:53 דער חטא פון אדם הראשון, וואס האט זיך איבערגעחזרט ביים עגל און ביי שאול, איז געווען אז מען האט נישט געווארט; די עבודה פון גלות איז צו ווארטן, און דאס איז מתקן דעם חטא.
  5. 33:33 מיטן האפן אויף משיח, וואס איז דער שורש פון אלע ישועות, איז א איד ממשיך ישועות פאר זיך שוין יעצט, און מען מעסט א איד לויט וויפיל ער האפט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:41 אויב מען דארף האפן אויף משיח יעדן טאג, פארוואס זאגן חז"ל דאס ספעציעל ביי צרות און מלחמות?

    תירוץ: 6:06 א מענטש קען נישט זיין אנגעצויגן יעדע מינוט; אין צייטן ווען די סימנים ווייזן אויף משיח דארף ער זיין מער אנגעצויגן און מאכן א חשבון הנפש.

  2. קשיא: 7:19 ווי אזוי האט ר' משה סאווראנער געקענט געדענקען יעדע מחשבה פון פופצן יאר?

    תירוץ: 7:33 אזוי ווי א מענטש געדענקט יעדע פרט פון זיין חתונה, איז ביים צדיק יעדע רגע געווען א חתונה.

  3. קשיא: 18:58 וואס איז געווען דער חטא פון אדם הראשון?

    תירוץ: 19:33 ער האט נישט געווארט ביז שבת, ווען ער וואלט געקענט מאכן קידוש אויף די פירות פונעם עץ הדעת און ער וואלט געווארן דער עץ החיים.

  4. קשיא: 21:32 וואס איז געווען דער חטא פונעם עגל?

    תירוץ: 21:36 די זעלבע חטא ווי ביים עץ הדעת: זיי האבן נישט ריכטיג גערעכנט די פערציג טעג און נישט געווארט אויף משה רבינו.

מעשיות

  1. 6:46 ר' משה סאווראנער געדענקט יעדע מחשבה

    ר' משה סאווראנער, א צדיק פון די תלמידי תלמידים פונעם בעל שם טוב, האט אמאל געזאגט אז ער געדענקט פונקטליך יעדע מחשבה וואס ער האט געהאט אין די לעצטע פופצן יאר. איינער האט אים געפרעגט ווי אזוי דאס איז מעגליך. האט ער אים געפרעגט צי ער געדענקט זיין חתונה, ווער ס'איז געווען דער מסדר קידושין, די כלי זמר, די עדים און די שבע ברכות; יענער האט געענטפערט יא, ווייל ס'איז געווען זיין חתונה. ביים צדיק, ערקלערט דער משגיח, איז יעדע רגע געווען א חתונה, דערפאר האט ער עס געדענקט.

    אין דער מעשה: Rav Moshe of Savran, דער הייליגער בעל שם טוב

  2. 25:24 דער מלבי"ם און דער משכיל

    דער מלבי"ם, א גרויסער גאון וואס איז אויך געווען א בקי אין אלע חכמות, האט געהאט צו טאן מיט די משכילים פון זיין צייט, און זיי האבן אים נישט געקענט אנכאפן. איינמאל איז געקומען א גרויסער משכיל צו האבן א וויכוח מיט אים, און דער מלבי"ם האט אלעמען איבערראשט מיט זאגן אז וואס ער קען איז ווארטן. ער האט באשריבן ווי ער שטייט אויף אינדערפרי הונגעריג און קען נישט עסן: ערשט נעגל וואסער, דערנאך זיך גרייטן און גיין דאווענען, דערנאך וואשן צו דער סעודה, מאכן המוציא און ווארטן אויפן זאלץ. ערשט צום סוף, נאך אזויפיל ווארטן, עסט ער.

    אין דער מעשה: דער מלבי"ם

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 3:43 דעם רמב"ם'ס ווערטער "אחכה לו בכל יום" מיינען אז קיין טאג איז נישט אויסגענומען: מען טאר נישט מאכן חשבונות אז אין איין צייט וועט ער קומען און אין אן אנדער צייט נישט.
  2. 19:55 דער חטא פון אדם הראשון, דער עגל און שאול'ס טעות זענען איין זאך: מ'האט נישט געווארט; דוד המלך'ס ווארטן אויפן סימן האט אנגעהויבן דעם תיקון, און די עבודה פון גלות איז ווארטן.
  3. 24:37 יעדער מענטש איז א שטיקל פון אדם הראשון, ממילא איז יעדער איינער שולדיג אין זיין חטא און דארף מתקן זיין זיין חלק.
  4. 13:54 די אנטוישונגען פון דער תקופה זענען ווי חבלי לידה וואס ענדיגן זיך מיט א טויט קינד, א צער וואס ישעיה הנביא האט שוין באקלאגט.
  5. 16:24 וויבאלד דער ערשטער טייל פון די נבואות איז מקוים געווארן פונקטליך, אזוי ווי דער רמב"ן זאגט אויף האזינו, איז דער צווייטער טייל, די גאולה, זיכער.
  6. 33:47 דאס האפן אויף משיח איז דער "מעיני הישועה": מיט'ן זיך צובינדן צו דעם שעפט מען דערפון פערזענליכע ישועות אפילו אין גלות.
  7. 34:59 ענטפערן אמן איז גלויבן אין דעם וואס מ'האט נאך נישט געזען, און דער רבונו של עולם באהאלט יעדן אזא אמן אין זיין אוצר.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 1:20 דער משגיח זאגט אז א איד דארף האפן כסדר, יעדן טאג, אז די גאולה שלמה זאל שוין קומען.
  2. 6:18 אין צייטן פון צרות זאגט ער אז מען דארף מאכן א חשבון הנפש: צי מ'האט גענוג געלערנט, גענוג געדאווענט, גענוג געטאן כדי צו ברענגען משיח.
  3. 10:34 דער משגיח זאגט אז אידן דארפן נישט וויסן דעם פשט אין די פאליטישע געשענישן; זייער תפקיד איז צו לערנען תורה און מקיים זיין די מצוות, און לאזן דעם רבונו של עולם פירן די וועלט.
  4. 28:53 טראץ אנטוישונגען, זאגט ער, ווארט מען ווייטער אויף משיח, און דאס איז וואס מען וויל פון הימל.
  5. 33:53 א איד וואס דארף א ישועה, א רפואה אדער הצלחה, לויט דעם משגיח, באקומט עס דורכן האפן אויף משיח.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אדם הראשון, אליהו הנביא, דוד המלך, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער בעל שם טוב, דער מלבי"ם, דער רמב"ם, דער רמב"ן, ישעיהו הנביא, משה רבינו, רבי משה סאווראנער, רש"י, שאול המלך, שמואל הנביא

ערכים אדם הראשון, ביאת המשיח, חבלי משיח, חטא העגל, חשבון הנפש, ישועה, עיקרים, עץ הדעת, ערלה, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט