חשיבות הליכה לא"י - הכנה והתעוררות לפורים משולש בירושלים

קאטאלאג: ארץ ישראל נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 51 אידיש 1 שעה

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פאר א נסיעה קיין ירושלים אויף פורים המשולש ערקלערט דער משגיח אז א נסיעה צו א מקום הקדוש איז אליין א הכנה וואס רייניגט דעם מענטש, ער שילדערט די קדושה פון ארץ ישראל, ירושלים און פורים אין ירושלים, און ער גיט עצות ווי אזוי צו פארן מיט ערנסטקייט, מיט מנוחה און מיט דרך ארץ.

דער משגיח עפנט אז די רבנים פלעגן זאגן דרשות פאר פורים, און ער זאגט אז ער וועט רעדן וועגן פורים אין ירושלים, ווייל מ'גרייט זיך צו א נסיעה. א נסיעה צו א מקום קדוש אדער צו א איש קדוש איז א גרויסער תיקון הנפש: דער ערשטער דיבור צו אברהם אבינו איז געווען לך לך, אידן זענען דורכגעגאנגען מ"ב מסעות, און די תלמידי הבעש"ט זענען געפארן צום רבי'ן. ער ווארנט פון די נסיונות פון די היינטיגע נסיעות און פון שמירת עינים. דערנאך שילדערט ער די קדושה פון פורים, דעם כבוד פון ירושלים וואס שטעקט אין דעם דין פון מוקפין חומה, און ירושלים און פורים אלס ארט און צייט פון אחדות. פון "ארץ חמדה" ערקלערט ער אז די אבות און אלע דורות האבן חומד געווען ארץ ישראל, און אז א מצוה דארט איז גרעסער און אן עבירה ערגער. צום סוף גיט ער עצות: נישט נעמען פיקטשערס, זיין במנוחה ביי די מקומות הקדושים, ארבעטן אין עבודה, מקדש שם שמים זיין, פאלגן די מסדרים, און זיין צופרידן ווער עס קען נישט פארן.

ענינים: פארן קיין ארץ ישראל און וואוינען דארט · שושן פורים · ירושלים און דער כותל · קדושת ארץ ישראל

סדר השיעור

  1. 0:00 א נסיעה צו קדושה איז א תיקון הנפש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערמאנט דעם מנהג צו רעדן וועגן פורים פאר פורים, און זאגט אז ער וועט רעדן וועגן פורים אין ירושלים, ווייל מ'גרייט זיך צו א נסיעה. ער ערקלערט אז א נסיעה צו א מקום קדוש אדער צו א איש קדוש איז א תיקון הנפש, און ברענגט דעם ציווי צו אברהם אבינו צו גיין און די מ"ב מסעות אין מדבר.

  2. 3:48 דער רבי ר' אלימלך און נסיעות צו צדיקים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון א בעל תשובה וואס מ'האט געשיקט צום רבי ר' אלימלך, און ווען ער איז אנגעקומען האט דער רבי געזאגט אז די נסיעה האט שוין כמעט אלץ מתקן געווען. ער שילדערט די נסיעות פון די תלמידי הבעש"ט צום רבי'ן, גלייכט עס צו די מ"ב מסעות און צו די ימי הספירה, און ערקלערט אז די נסיעה פארריכט די כלים כדי מ'זאל קענען מקבל זיין די אורות.

  3. 7:57 די אמאליגע נסיעות קיין מירון און די היינטיגע נסיונות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערמאנט ווי מ'פלעגט פארן צוויי וואכן אויף אייזלעך פון ירושלים קיין מירון מיט א גרויסע שמחה. ער ווארנט אז די היינטיגע נסיעות, אין עראפארט און אויפן עראפלאן, האבן גרויסע נסיונות, און אז שמירת עינים און שמירת המחשבה מאכן די נסיעה פאר א גרעסערע הכנה, ווייל מ'זעט ציון לויט די אויגן וואס מ'ברענגט מיט.

  4. 12:53 די קדושה פון פורים און דער כבוד פון ירושלים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די באזונדערע קדושה פון פורים, אן אור חדש וואס איז נאך גרעסער ווי יום כיפור, און אז פורים איז אן עת רצון פאר תפילה. ער ערקלערט אז דער דין פון מוקפין חומה מימות יהושע בן נון איז געמאכט געווארן צו געבן כבוד צו ירושלים, וואס איז ביים נס געווען חרוב, און פארבינדט עס מיט דער חומת אש פון ירושלים לעתיד לבוא.

  5. 18:34 ירושלים און פורים, ארט און צייט פון אחדות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז א איד וואס פארט קיין ירושלים מיט א תשוקה איז מעורר א געבענק אויבן אויף דעם בנין ירושלים. ירושלים איז דער ארט פון אחדות און פורים די צייט פון אחדות, ממילא ווען מ'פארט צוזאמען מיט חברים באחדות איז מען מער צוגעגרייט צו מקבל זיין די אורות; אפשר וועלן די קליינע זאכן פון קליינע מענטשן ברענגען די גאולה.

  6. 23:13 ארץ חמדה: די חמדה פון די אבות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט "ארץ חמדה" אז ס'איז דאס לאנד וואס די אבות האבן חומד געווען, ווייל זייער געזונטע חמדה האט זיך געצויגן נאר צום אמת'ן גוטס. א געזונטער איד ירשנט די חמדה, סיידן ער האט זי מקלקל געווען; ער ברענגט אברהם אבינו, משה רבינו, דוד המלך, די אמוראים וואס האבן געקושט די שטיינער און זיך געקייקלט אין שטויב, און די ווערטער פונעם רמב"ן.

  7. 29:20 מצוות און עבירות וועגן מער אין ארץ ישראל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א מצוה אין א זמן מובחר אדער אין א מקום מובחר איז כפל כפליים, ממילא איז א מצוה אין ארץ ישראל און אין ירושלים גרעסער און אן עבירה ערגער; א צדיק ווערט דארט א גרעסערער צדיק און א רשע א גרעסערער רשע. ער רעדט פון די תפילות וואס גייען דארט ארויף דורך א דינעם מסך, פון דער קדושה פון די פירות, פונעם זכות פון עשו וואס האט געוואוינט אין ארץ ישראל, און פונעם זכות פון ארץ ישראל אין דין.

  8. 35:27 שפירן די הייליגע ערד ווי ניי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק די מסירות נפש וואס מ'האט געדארפט פאר דער מלחמה כדי צו קומען קיין ארץ ישראל, קעגן די אפענע טירן פון היינט. ער ברענגט דעם חתם סופר אז די קרקע פון ארץ ישראל איז הייליגער ווי דער הימל פון חוץ לארץ, ווארנט אז מ'פארלירט דאס געפיל ווען מ'וואוינט דארט לאנג, און זאגט אז מ'דארף עס שפירן יעדן טאג ווי ניי, אזוי ווי דער חתם סופר שרייבט פון איינעם וואס פארשטייט באמת קדושת ארץ ישראל.

  9. 38:48 אריינגיין אין ארץ ישראל מיט יראה און טהרה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם אגרת פונעם תניא "לעורר האהבה הישנה" און זאגט אז א איד דארף שפירן ווי ער גייט אריבער דעם ירדן מיט יהושע. ער ברענגט רב הירש אויף "עומדות היו רגלינו", אז דער עולה רגל איז געבליבן שטיין פארגליווערט פון התפעלות, רעדט פון פורים המשולש דרייסיג טעג פאר פסח, און ברענגט דעם ספר חרדים פונעם רמ"ק אז ארץ ישראל איז ארומגערינגלט מיט וואסער, כדי מ'זאל אריינגיין מיט טהרה און ערנסטקייט, ווי מ'גייט אריין צו כל נדרי.

  10. 44:13 נישט נעמען פיקטשערס, און זיין במנוחה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווארנט אז פיקטשערס נעמען צו די ערנסטקייט פון גרויסע מאמענטן, ווי ביי א חופה, וואס דער דברי חיים האט גלייכגעשטעלט צו ראש השנה, און בעט מ'זאל נישט נעמען פיקטשערס אין ארץ ישראל. ער ברענגט אז "מנוחה" מיינט ירושלים, און מאנט מ'זאל באזוכן די מקומות הקדושים במנוחה און נישט לויפן פון איין קבר צום אנדערן.

  11. 49:02 ארבעטן אויפן געפיל, און קידוש השם שטייט אינעם קאטאלאג

    מיט דער לערע פונעם בעש"ט וועגן דאווענען ווען דאס הארץ איז פארשטאפט, זאגט דער משגיח אז ווען מ'שפירט נישט ביי א מקום קדוש דארף מען ארבעטן מיט אמונה, עבודת עבודה פאר עבודת מתנה. ער מאנט זיך צוצוגרייטן די קומענדיגע וואכן מיט תורה, תפילה און ספרים, זיך פרייען מיט חברים, און בעט די בחורים צו זיין א קידוש השם אויפן עראפלאן מיט דרך ארץ און מיט העלפן אנדערע.

  12. 52:56 דיסציפלין, דרך ארץ, און די וואס בלייבן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח בעט די וואס פארן צו פאלגן די מסדרים וואס ארבעטן שווער, ווייל די הצלחה פון דער נסיעה הענגט אין סדר, און זיך פירן מיט הכנעה און דרך ארץ. דערנאך ווענדט ער זיך צו די וואס קענען נישט פארן צוליב די עלטערן, פרנסה אדער אומשטענדן אין שטוב, און דערמאנט אז פורים לערנט אז גארנישט איז קיין מקרה, און בעט מ'זאל קיינעם נישט מאכן קיין עגמת נפש.

  13. 56:24 אלץ איז מן השמים; ברכות צום סוף שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ווער עס פארט און ווער עס בלייבט איז פארשריבן אין הימל; דער בעש"ט, דער ווילנער גאון און דער חפץ חיים האבן זיך ארויסגעלאזט און האבן געמוזט צוריקקערן. ער בעט די וואס בלייבן זאלן זיין צופרידן מיט זייער שליחות, ענדיגט מיט ברכות צו מקבל זיין די אורות פון פורים וואו מ'געפינט זיך, און דערציילט קורץ פון א בריוו וואס א גוי האט געשריבן צו א איד וואס איז געזעסן לעבן אים אויפן עראפלאן.

דער שיעור, אויסגעשריבן

א נסיעה צו קדושה איז א תיקון הנפש

0:18

דער משגיח דערמאנט דעם מנהג, וואס דער חתם סופר ברענגט, אז די רבנים זאגן דרשות פאר פורים, און זאגט אז דאס מאל וועט ער רעדן וועגן פורים אין ירושלים, ווייל מ'גרייט זיך צו א נסיעה. א נסיעה צו א מקום קדוש אדער צו א איש קדוש, ערקלערט ער, איז א גרויסער תיקון הנפש. דער ערשטער דיבור צו אברהם אבינו איז געווען צו גיין, און פאר'ן אריינגיין אין לאנד זענען אידן דורכגעגאנגען די מ"ב מסעות, איינס העכער פונעם אנדערן. א,ב

דער רבי ר' אלימלך און נסיעות צו צדיקים

4:01

דער משגיח דערציילט פון א בעל תשובה וואס א גרויסער צדיק האט געשיקט צום רבי ר' אלימלך מיט זיינע פגמים אנגעשריבן; ווען ער איז אנגעקומען האט דער רבי געזאגט אז די נסיעה האט שוין כמעט אלץ מתקן געווען. ביי די תלמידי הבעש"ט איז די נסיעה צום רבי'ן געווען א פשוט'ע זאך. אזוי ווי די ימי הספירה איז מען יעדן טאג נענטער געקומען, און די נסיעה האט פארריכט די כלים צו מקבל זיין די אורות.

די אמאליגע נסיעות קיין מירון און די היינטיגע נסיונות

8:27

דער משגיח האט געהערט פון אלטע אידן ווי מ'פלעגט פארן צוויי וואכן אויף אייזלעך פון ירושלים קיין מירון, צובראכן אויף הארטע בענק, אבער מיט א גרויסע שמחה. די היינטיגע נסיעות, ווארנט ער, האבן גרויסע נסיונות: אין עראפארט און אויפן עראפלאן זענען דא מוביס און אנדערע סכנות, און מ'דארף אפהיטן די אויגן און די מחשבה.

11:38

דאס אפהיטן אליין איז א גרעסערע הכנה צו קומען צום ארץ הקדוש, עיר הקדוש און זמן הקדוש, צוזאמען מיט א הארציגע תפילת הדרך. מ'זעט ציון לויט די אויגן וואס מ'ברענגט צו איר.

די קדושה פון פורים און דער כבוד פון ירושלים

13:14

דער משגיח שילדערט די קדושה פון פורים, וואס דער יסוד יוסף ברענגט פונעם אריז"ל: אן אור חדש וואס קיין שום יום טוב האט נישט, און די ספרים הקדושים זאגן אז זי איז נאך גרעסער ווי יום כיפור. יום כיפור הייבט מען זיך ארויף, און פורים קומט די קדושה ארונטער צו די נידעריגסטע מקומות; ס'איז אן עת רצון פאר תפילה. ג

15:49

דערנאך פרעגט ער פארוואס, ווי ס'שטייט אין ירושלמי, הייבט זיך אן דער דין פון מוקפין חומה פון יהושע בן נון און נישט פון שושן. ביים נס איז ארץ ישראל געווען חרוב, און מ'האט מתקן געווען דעם טאג צו געבן כבוד צו ירושלים. ווער עס קומט אהין אויף פורים קומט צום אמת'ן כוונה פון שושן פורים, און גיט כבוד צו דער שטאט וואס דער אייבערשטער וועט זיין איר חומת אש. ד,ה

ירושלים און פורים, ארט און צייט פון אחדות

18:43

א איד וואס פארט קיין ירושלים מיט א תשוקה איז מעורר א געבענק אויבן אויף איר בנין. ירושלים, די קאנצענטראציע פון ארץ ישראל, איז דער ארט פון אחדות; ווי דער שפת אמת זאגט, האט שנאת חנם געברענגט גלות פון איר. פורים איז די צייט פון אחדות, ממילא גרייט מען זיך צו ווען מ'פארט צוזאמען מיט חברים. די גאולה איז נישט געקומען דורך די גרויסע; אפשר וועלן די הכנות פון קליינע מענטשן זי ברענגען. ו

ארץ חמדה: די חמדה פון די אבות

23:26

דער משגיח ברענגט דעם פסוק אין ירמיה וואס רופט דאס לאנד "ארץ חמדה", און חז"ל אין תנחומא טייטשן אז די אבות העולם האבן עס חומד געווען. די אבות האבן געהאט א געזונטן אפעטיט, וואס האט זיך געצויגן נאר צום אמת'ן גוטס. אברהם אבינו, ווי ס'שטייט אין מדרש, האט געבעטן א סימן אז דאס לאנד וועט זיין זיינס. א געזונטער איד ירשנט די חמדה, סיידן ער האט זי מקלקל געווען, ווי איינער וואס עסט עפעס זויערס און פארלירט דעם אפעטיט. ז,ח,ט

26:35

אלע דורות האבן חומד געווען דאס לאנד: משה רבינו האט געבעטן עס צו זען, ווי דער תנחומא ברענגט; דוד המלך האט געזאגט "מה ידידות" און אז איין טאג אין די חצרות איז בעסער ווי טויזנט, וואס רש"י טייטשט טויזנט יאר. די גמרא דערציילט אז רבי אבא האט געקושט די שטיינער און רבי חייא בר גמדא האט זיך געקייקלט אין שטויב, און דער רמב"ן שילדערט אין זיין דרשה ווי ער האט פארלאזט זיין שטוב. י,כ,ל,מ,נ,ס

מצוות און עבירות וועגן מער אין ארץ ישראל

29:28

א מצוה אין א זמן מובחר אדער מקום מובחר איז כפל כפליים, אזוי ווי גמרא וואס מ'לערנט שבת; ממילא איז א מצוה אין ארץ ישראל, בפרט אין ירושלים, אסאך גרעסער, און אן עבירה אסאך ערגער. דער חתם סופר אין פרשת שלח שרייבט אז א צדיק ווערט דארט א גרעסערער צדיק און א רשע א גרעסערער רשע. די תפילות גייען דארט ארויף, ווי רש"י ברענגט, און דער חתם סופר ברענגט פון די מקובלים אז דער מסך איז דארט גאר דין. פ,ק

32:32

די פירות פון ארץ ישראל ברענגען קדושה, ווי דער ב"ח שרייבט. יעקב אבינו האט מורא געהאט פאר עשו, וואס האט געהאט דעם זכות פון וואוינען אין לאנד. די גמרא אין מכות זאגט אז א בית דין אין ארץ ישראל קוקט איבער דעם פסק פון איינעם וואס איז אנטלאפן, און רש"י ערקלערט אז דאס לאנד קען אים ברענגען א זכות. דער ספר חרדים שרייבט אז מ'זאל קומען מיט א שמחה גדולה. ר,ש,ת,אא

שפירן די הייליגע ערד ווי ניי

35:44

פאר דער מלחמה האט מען געדארפט חדשים לאנג פארן מיט סכנות, און היינט זענען די טויערן אפן. דער חתם סופר שרייבט אז די קרקע פון ארץ ישראל איז הייליגער ווי דער הימל פון חוץ לארץ, אבער ווער עס וואוינט דארט לאנג פארלירט דאס געפיל. רש"י לערנט אז דברי תורה זאלן זיין יעדן טאג ווי ניי, און דער חתם סופר אין פרשת שלח שרייבט אז ווער עס פארשטייט קדושת ארץ ישראל וואלט מוסר נפש געווען דערפאר. אב,פ

אריינגיין אין ארץ ישראל מיט יראה און טהרה

38:57

דער משגיח ברענגט דעם אגרת פונעם תניא "לעורר האהבה הישנה", און זאגט אז יעדער איד דארף שפירן ווי ער גייט אריבער דעם ירדן מיט יהושע. רב הירש אויף "עומדות היו רגלינו" שילדערט דעם עולה רגל וואס איז געבליבן שטיין פארגליווערט פון התפעלות ביים אריינקומען קיין ירושלים. פורים המשולש, דרייסיג טעג פאר פסח, לייגט נאך צו. אג,אד

42:47

דער ספר חרדים ברענגט פונעם רמ"ק אז ארץ ישראל איז ארומגערינגלט מיט וואסער פון אלע פיר זייטן, כדי מ'זאל אריינגיין מיט טהרה, ווי נאך א טבילה. מ'דארף זיך צוגרייטן מיט ערנסטקייט, ווי מ'גייט אריין צו כל נדרי. אה

נישט נעמען פיקטשערס, און זיין במנוחה

44:16

פיקטשערס, ווארנט דער משגיח, נעמען צו די ערנסטקייט פון גרויסע מאמענטן. א חופה איז פון די גרעסטע מאמענטן אין לעבן; דער דברי חיים האט געזאגט אז די יראה ביי א חופה איז ווי ראש השנה, און פונדעסטוועגן גייט מען ארויס פון דער חופה נעמען פיקטשערס. אין ארץ ישראל זאל מען נישט נעמען קיין פיקטשערס.

47:59

ער ברענגט די גמרא אז "מנוחה" מיינט ירושלים. מ'זאל באזוכן די מקומות הקדושים במנוחה, נישט לויפן צו אלע קברים און גלייך ווייטער, נאר בלייבן און ארבעטן אויף זיך. או

ארבעטן אויפן געפיל, און קידוש השם

49:02

דער בעש"ט האט געלערנט אז ווען דאס הארץ איז פארשטאפט ביים דאווענען, זאל מען זיך אנשטרענגען אויף פירוש המילות, און די פלאם וועט זיך אנצינדן. אזוי אויך ביי א מקום קדוש: ארבעטן מיט אמונה, פריער עבודת עבודה, און דערנאך קומט עבודת מתנה. דער משגיח מאנט זיך צוצוגרייטן מיט תורה, תפילה און ספרים, און בעט די בחורים צו זיין א קידוש השם אויפן עראפלאן און ארויסהעלפן אן עלטערן מענטש מיטן באגאזש.

דיסציפלין, דרך ארץ, און די וואס בלייבן

53:27

די מסדרים ארבעטן שווער, און אן סדר קען די נסיעה נישט געלינגען, ממילא דארף מען זיי פאלגן און זיך פירן מיט הכנעה און דרך ארץ. צו די וואס קענען נישט פארן צוליב די עלטערן, פרנסה אדער אומשטענדן אין שטוב, זאגט דער משגיח אז פורים לערנט אז גארנישט איז קיין מקרה, און אז מ'זאל קיינעם אין שטוב נישט מאכן קיין עגמת נפש דערוועגן.

אלץ איז מן השמים; ברכות צום סוף

56:48

ווער עס פארט און ווער עס בלייבט איז פארשריבן אין הימל. דער בעש"ט און דער ווילנער גאון האבן זיך ארויסגעלאזט און געמוזט צוריקקערן, און דער חפץ חיים האט זיך געמוזט אויספאקן. ווען מן השמים וויל מ'זאל בלייבן אויף 16th Avenue, זאל מען זיין צופרידן מיט דער שליחות דארט. דער משגיח בענטשט אלע צו מקבל זיין די אורות פון פורים וואו מ'געפינט זיך, און ענדיגט מיט א בריוו פון א גוי וואס רופט זיין אידישן שכן אויפן עראפלאן א היטער פון דער אמונה.

מראי מקומות

תורה

  1. א לכאורה Bereishis 12:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18
  2. ב לכאורה Bamidbar 33 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18
  3. צ לכאורה Devarim 11:12 31:12 מפתח

נביאים

  1. ה לכאורה Zechariah 2:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:49
  2. ז לכאורה Yirmiyahu 3:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:26

כתובים

  1. כ Tehillim 84:2-3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:35
  2. ל לכאורה Tehillim 84:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:35
  3. ע לכאורה Tehillim 102:15 29:10 מפתח

תלמוד בבלי

  1. נ לכאורה Kesubos 112a מפתח אינעם אויסשרייב: 26:35
  2. ש לכאורה Makkos 7a מפתח אינעם אויסשרייב: 32:32
  3. או לכאורה Zevachim 119a מפתח אינעם אויסשרייב: 47:59

תלמוד ירושלמי

  1. ד לכאורה Yerushalmi Megillah 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:49

מדרש

  1. ח Midrash Tanchuma (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:26
  2. ט Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 23:26
  3. י Midrash Tanchuma (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 26:35

ראשונים

  1. מ לכאורה Rashi on Tehillim 84:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:35
  2. ק לכאורה Rashi on Bereishis 28:17 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:28
  3. ת לכאורה Rashi on Makkos 7a מפתח אינעם אויסשרייב: 32:32
  4. אב לכאורה Rashi on Shemos 13:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 35:44

אחרונים און חסידות

  1. ג Yesod Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:14
  2. ו Sfas Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:43
  3. פ לכאורה Chasam Sofer, Parshas Shelach מפתח אינעם אויסשרייב: 29:28, 35:44
  4. ר לכאורה Bach, Orach Chaim 208 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:32
  5. אא Sefer Chareidim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:32
  6. אג Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:57
  7. אה Sefer Chareidim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 42:47

אנדערע

  1. ס לכאורה Ramban, Derashah for Rosh Hashanah מפתח אינעם אויסשרייב: 26:35
  2. אד לכאורה Rav Hirsch on Tehillim 122:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:57

עיקרי הדברים

  1. 1:16 דער משגיח לערנט אז א נסיעה צו א מקום קדוש אדער צו א צדיק איז אליין א גרויסער תיקון הנפש, וואס גרייט צו די כלים צו מקבל זיין די אורות פונעם ארט.
  2. 10:07 די היינטיגע נסיעות האבן גרויסע נסיונות, און דאס וואס מ'היט זיך אפ די אויגן און די מחשבה אויפן וועג איז אליין א טייל פון דער הכנה צו קומען צום ארץ הקדוש, עיר הקדוש און זמן הקדוש.
  3. 15:55 דער דין פון מוקפין חומה מימות יהושע בן נון איז געמאכט געווארן כדי צו געבן כבוד צו ירושלים, און ממילא ווער עס קומט קיין ירושלים אויף פורים קומט צום אמת'ן כוונה פון שושן פורים.
  4. 20:02 ירושלים, וואס איז די קאנצענטראציע פון ארץ ישראל, איז דער ארט פון אחדות, און פורים איז די צייט פון אחדות, ממילא איז פורים אין ירושלים דער שפיץ פון אחדות.
  5. 23:34 א געזונטע אידישע נשמה ירשנט פון די אבות א חמדה צו ארץ ישראל, און אלע דורות האבן חומד געווען ארץ ישראל.
  6. 30:07 א מצוה וואס מ'טוט אין ארץ ישראל, און בפרט אין ירושלים, איז אסאך גרעסער, און אן עבירה דארט איז אסאך ערגער.
  7. 56:28 צי מ'פארט אדער מ'בלייבט איז פארשריבן אין הימל, און ווער עס קען נישט פארן זאל זיין צופרידן מיט דער שליחות וואס דער אייבערשטער גיט אים דארט וואו ער געפינט זיך.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 15:52 פארוואס הייבט זיך אן דער דין פון מוקפין חומה פון יהושע בן נון און נישט פון שושן?

    תירוץ: 16:06 ווייל ביים נס איז ארץ ישראל געווען חרוב, און מ'האט מתקן געווען דעם טאג צו געבן כבוד צו ירושלים, כאטש זי איז דעמאלט געווען חרוב.

  2. קשיא: 21:54 פארוואס איז די גאולה נישט געקומען דורך די תנאים, אמוראים און ראשונים?

    תירוץ: 22:15 דער אייבערשטער וויל, צוליב זיינע טעמים, אז די גאולה זאל קומען דורך די קליינע און נישט דורך די גרויסע.

  3. קשיא: 33:24 פארוואס האט יעקב אבינו מורא געהאט פאר עשו?

    תירוץ: 33:29 ווייל עשו האט געהאט דעם זכות פון וואוינען אין ארץ ישראל די צוויי און צוואנציג יאר וואס יעקב איז געווען אוועק.

  4. קשיא: 50:11 וואס טוט מען ווען מ'שפירט גארנישט ביי א מקום קדוש?

    תירוץ: 50:20 ארבעטן מיט אמונה אז דא איז א מקום קדוש; פריער קומט עבודת עבודה, און דערנאך גיט דער אייבערשטער עבודת מתנה.

מעשיות

  1. 3:48 דער בעל תשובה וואס מ'האט געשיקט צום רבי ר' אלימלך

    איינער פון די גרויסע צדיקים האט געזען אז א געוויסער איד וואס וויל תשובה טאן דארף האבן א גאר גרויסן תיקון, און האט אים געשיקט צום רבי ר' אלימלך. דער איד האט אנגעשריבן זיינע פגמים, דער רבי זאל זיי מתקן זיין. ווען ער איז אנגעקומען, האט דער רבי ר' אלימלך געזאגט אז ער האט שוין כמעט אלץ מתקן געווען מיט דער נסיעה.

    אין דער מעשה: דער רבי ר' מלך

  2. 8:24 צוויי וואכן אויף אייזלעך קיין מירון

    דער משגיח האט געהערט פון אלטע אידן ווי מ'פלעגט פאר דער מלחמה אין ארץ ישראל פארן צו די מקומות הקדושים, צוויי וואכן אויף אייזלעך פון ירושלים קיין מירון. מ'האט זיך צובראכן די ביינער, מ'האט זיך געקייקלט און געשלעפט אויף הארטע בענק, אבער מ'איז געפארן מיט א גרויסע שמחה.

  3. 57:23 גרויסע אידן וואס האבן נישט געקענט אנקומען קיין ארץ ישראל

    דער משגיח דערציילט אז גרויסע אידן האבן געוואלט גיין קיין ארץ ישראל און מן השמים האט מען זיי נישט געלאזט. דער בעש"ט איז געפארן מיט מסירות נפש און האט געמוזט צוריקפארן; דאס זעלבע איז געווען מיטן ווילנער גאון. דער חפץ חיים האט שוין איינגעפאקט די רענצלעך און דער וואגן איז געווען פארטיג, און ער האט זיך געמוזט אויספאקן.

    אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב, דער ווילנער גאון, דער חפץ חיים

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  4. 59:42 דער בריוו פון א מיטפאסאזשיר

    א איד איז געזעסן אויפן עראפלאן אויפן וועג צוריק פון ירושלים. ווען ער איז אהיימגעקומען האט ער געפונען א בריוו וואס דער גוי וואס איז געזעסן לעבן אים האט אים געשריבן, אז ער האט זיך געפרייט צו זיצן לעבן אים אויפן פלי, אז ער איז א היטער פון דער אמונה, און האט אים געבענטשט.

געדאנקען

  1. 4:01 דער משגיח לערנט פון די ווערטער פונעם רבי ר' אלימלך צום בעל תשובה, אז די טירחא פונעם וועג אליין טוט שוין אסאך פון דער תשובה, נאך איידער מ'קומט אן צום צדיק.
  2. 11:38 שמירת עינים אויפן עראפלאן איז נישט נאר א שמירה; דער משגיח רופט עס א גרעסערע הכנה, ווייל מ'זעט ציון לויט די אויגן וואס מ'ברענגט צו איר.
  3. 16:06 מוקפין חומה איז געבונדן אן יהושע בן נון דווקא ווייל ירושלים איז ביים נס געווען חרוב; דער טאג איז מתוקן געווארן צו געבן איר כבוד, ממילא ווער עס קומט אהין אויף פורים קומט צום אמת'ן כוונה פונעם טאג.
  4. 21:54 די גאולה איז נישט געקומען דורך די גרויסע תנאים, אמוראים און ראשונים; דער אייבערשטער וויל, צוליב זיינע טעמים, אז זי זאל קומען דורך קליינע מענטשן, און אפשר וועלן די קליינע הכנות פון די וואס פארן קיין ירושלים זי ברענגען.
  5. 23:40 דער משגיח גלייכט די חמדה צו ארץ ישראל צו א געזונטן אפעטיט: די אבות האבן געהאט א געזונטע חמדה, ממילא האט זי זיך געצויגן צום אמת'ן גוטס, און א איד וואס פעלט אים די חמדה האט זי מקלקל געווען, ווי איינער וואס האט געגעסן עפעס זויערס און פארלוירן דעם אפעטיט.
  6. 20:07 ירושלים איז דער ארט פון אחדות ווייל זי איז די קאנצענטראציע פון גאנץ ארץ ישראל; דערפאר האט שנאת חנם געברענגט גלות פון ירושלים, און ווער עס האט נישט קיין אחדות געהערט נישט צו ירושלים, אזוי ווי ער געהערט נישט צו פורים.
  7. 49:18 ווען מ'שפירט גארנישט ביי א מקום קדוש, ווענדט דער משגיח אן די עצה פונעם בעש"ט פאר א פארשטאפט הארץ ביים דאווענען: ווייטער ארבעטן מיט אמונה, און דאס געפיל וועט קומען ווי א מתנה נאך דער ארבעט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 10:19 דער משגיח זאגט אז די וואס פארן דארפן אפהיטן די אויגן און די מחשבה אין עראפארט און אויפן עראפלאן, וואו ס'זענען דא מוביס און אנדערע נסיונות.
  2. 47:11 ער בעט מ'זאל נישט נעמען קיין פיקטשערס אין ארץ ישראל, כדי מ'זאל נישט פארלירן די ערנסטקייט פון די מאמענטן.
  3. 48:15 ער עצה'ט מ'זאל באזוכן די מקומות הקדושים במנוחה, נישט לויפן צו אלע קברים און גלייך ווייטער, נאר ארבעטן אויף זיך ביי יעדן ארט.
  4. 51:33 ער בעט די בחורים צו זיין א קידוש השם אויפן וועג, זיך פירן מיט ערנסטקייט און איידלקייט, נישט פארשטעלן די דורכגאנגען, און ארויסהעלפן אן עלטערן מענטש מיט זיין באגאזש.
  5. 53:51 ער בעט די וואס פארן זאלן פאלגן די מסדרים, ווייל אן סדר קען די נסיעה נישט געלינגען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אסתר המלכה, דוד המלך, דער ב"ח, דער דברי חיים, דער צאנזער רב, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער ווילנער גאון, דער חפץ חיים, דער חתם סופר, דער רבי ר' מלך, דער רמב"ן, דער שפת אמת, יהושע בן נון, יעקב אבינו, מרדכי הצדיק, משה רבינו, עשו, רבי אבא, רבי חייא בר גמדא, רבי משה קורדובירו, רבי שמשון רפאל הירש, רש"י

ערכים אחדות, ארץ חמדה, מנוחה, פורים המשולש, קידוש השם, רבונו של עולם, שמירת עינים, שנאת חנם, תיקון הנפש

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט