הדרכה לקיץ לבחורים הנוסעים להרים

יש לנו שליחות ותכלית בכל מקום' ימים קשים אבל יכולים להגיע בהם למדרגות גבוהות (שייכות לפרשת בהעלותך)

קאטאלאג: שונות נומ׳ ⁨4⁩ פאקעט גייד ז׳ 34 תשנ"ב (1991–92) אידיש 1 שעה 1 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 1 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז יעדע נסיעה פון א איד, אויך די זומער-נסיעה, איז א שליחות פון השם יתברך, און אז די שווערע טעג פון תמוז און אב, וואס שטאמען פונעם הילוך פון די מרגלים, האלטן באהאלטן דעם אור פון משיח פאר דעם וואס פארט מיט קבלת עול מלכות שמים.

דער משגיח עפנט מיט דעם יסוד אז יעדע אידישע נשמה איז אן אות אין דער תורה, אין א פרשה וואס פאסט צו איר שליחות, און אז געוויסע נשמות געהערן צו פרשיות פון ארומוואנדערן און גלות, וואס איז אליין א תיקון. די פרשה פון פסח שני און די פרשה פון ויהי בנסוע, וואס זענען ביידע געשריבן שלא במקומן אין פרשת בהעלותך, ווייזן דאס. ער ברענגט דעם בעל שם טוב אויפן פסוק מה' מצעדי גבר כוננו, אז יעדער טריט איז באשטימט פון אויבן, און א בחור אין די בערג איז געשיקט צו מאכן א געוויסע ברכה. אין די זומער-טעג איז דער יצר הרע שטארקער, דערפאר דארף מען דארט מקבל זיין מער עול מלכות שמים, ווייל די מסעות זענען מסעות פון גלות. ער פארבינדט די צייט פון רייזן מיט די פערציג טעג פון די מרגלים אין תמוז און אב, טעג וואס האלטן באהאלטן גרויסע אורות און די לידה פון משיח. צום סוף רעדט ער וועגן זען דעם רבונו של עולם אין דער בריאה, דערציילט די מעשה פון ר' פייוול'ס דאווענען, און ענדיגט מיטן כח התפילה וואס האט געראטעוועט כלב און יהושע.

ענינים: דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט · זומער און בין הזמנים · די מרגלים · די חדשים תמוז און אב

סדר השיעור

  1. 0:00 יעדע נשמה אן אות, יעדער איד א שליחות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט פרשת בהעלותך און שלח, פרשיות פון מסעות, און ערקלערט אז יעדע נשמה איז אן אות אין א פרשה וואס פאסט צו איר, מיט אן אייגענע שליחות. נשמות וואס דארפן א תיקון געפינען זיך אין פרשיות פון ארומוואנדערן, ווייל גלות איז א גרויסער תיקון, אזוי ווי ביי קין.

  2. 4:05 צוויי פרשיות שלא במקומן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז די פרשה פון פסח שני איז אפגערוקט געווארן פונעם אנהייב ספר במדבר כדי נישט צו מאכן קיין גנאי פאר כלל ישראל, און אז ויהי בנסוע איז לויט דער גמרא אין שבת אויך שלא במקומה און וועט צוריקגיין אויף איר ארט ווען משיח קומט. ביידע זענען פרשיות פון נשמות אין גלות, און די זומער-צייט פון רייזן וואס הייבט זיך אן מיט די סדרות איז נישט קיין צופאל.

  3. 8:18 די טריט זענען באשטימט: די ברכה אין די בערג שטייט אינעם קאטאלאג

    מיטן בעל שם טוב אויפן פסוק מה' מצעדי גבר כוננו ערקלערט דער משגיח אז א בחור וואס מאכט א ברכה אויף א יאגדע אדער אויף וואסער פון א טייכל אין די בערג קען אויסלייזן א נשמה וואס ווארט אויף אים פון ששת ימי בראשית. ער דערציילט פון א צדיק וואס א איד האט ביי אים געטרונקען אן א ברכה אויף זיין טאטנ'ס יארצייט, און פארלוירן דעם תיקון פון זיין טאטנ'ס נשמה.

  4. 13:48 בגדים ווי עול מלכות שמים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווארנט אז דער יצר הרע איז א גרויסער מחדש, און ברענגט דעם יערות דבש פארוואס מענטשן האבן אנגעהויבן גיין אין שווארצע בגדים שבת. ער ערקלערט אז בגדים ווארפן אן אור פון מלכות שמים אויף א מענטש, דערפאר טוט מען אן מער בגדים צום דאווענען, און אז ארונטערווארפן די בגדים אין קאנטרי איז א סימבאל פון ארונטערווארפן דעם עול; אבער דער ארון גייט מיט אויף יעדע נסיעה.

  5. 18:15 א שליחות פאדערט מסירת נפש; די מסעות פון גלות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז אין קאנטרי דארף מען זיין מער מחמיר ווי אינדערהיים, ווייל א שליחות פאדערט מסירת נפש, אזוי ווי דער מדרש שטעלט אקעגן די שלוחים פון יהושע וואס האבן מצליח געווען מיט די מרגלים פון משה. מיטן מגלה עמוקות אויף אלה מסעי, וואס די אותיות רמזן אויף די פיר גליות, לערנט ער אז די מסעות פון א איד זענען מסעות פון גלות, און מ'דארף זיי גיין מיט קבלת עול, נישט מיט א געפיל פון חופש.

  6. 22:40 תמוז און אב: מתקן זיין דעם הילוך פון די מרגלים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז די מסעות ליינט מען מיטן ניגון פון אז ישיר, און דערמאנט ווי די אידן פון שפאניע זענען ארויס מיט מוזיק, אז גלות גייט מען מיט בטחון און לויט די הדרכה פון די נשיאים. ער ערקלערט אז די וועלט רייזט אין תמוז און אב ווייל די פערציג טעג פון די מרגלים זענען דעמאלט געווען, און טייטשט דעם סדר המסעות, בני גרשון און בני מררי, דערנאך דגל ראובן און שמעון, און דערנאך גד, אלס א בילד פון די חדשים וואס ענדיגט זיך מיט א נחמה.

  7. 29:30 די סדרה פון פיזור און ר' שמשון'ס ווארענונג שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך א וויץ פון כעלעם וועגן דעם טעם פזר מערקט דער משגיח אן אז פרשת בהעלותך איז פול מיט פזרים, א סדרה פון פיזור וואס גרייט צו כלל ישראל צו תמוז און אב. ער ברענגט ר' שמשון פון אוסטראפאליע אז די אותיות פאר די אותיות פון ענבים אין ימי בכורי ענבים מאכן דעם נאמען פונעם שטן, און דערפאר זענען די מרגלים דורכגעפאלן אין יענע טעג.

  8. 33:21 אריינלייגן דעם יוד: שווערע טעג ווערן הייליג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט דעם רמז פון ר' שמשון: עס פעלט דער יוד, און ווען א איד קומט אריין אין די טעג ווערן זיי הייליג און וועלן זיין די גרעסטע ימים טובים, אזוי ווי זכריה הנביא זאגט. ער לייגט צו אז משה רבינו האט מתקן געווען ראובן, אז שבט גד'ס צאל וואס ענדיגט זיך מיט פופציג רמזט אויף אליהו און די גאולה, און אז דער רבונו של עולם שיקט יעדן אויף א שליחות אזוי ווי די שלוחים פון יהושע.

  9. 37:00 די צוויי אשרי'ס און די מ"ב מסעות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אקעגן אשרי יושבי ביתך מיט אשרי תמימי דרך, וואס דער קאפיטל ענדיגט זיך מיט א פארלוירן שעפעלע: אינדערהיים איז גרינגער צו זיין א איד, אבער ווען דער רבונו של עולם שיקט אויף א נסיעה גייט מען, און מ'היט אפ משמרת השם. ער ברענגט דעם בעל שם טוב אז יעדער איד גייט דורך די מ"ב מסעות, ווארנט פון די באלפילדס און סווימינג פולס, און זאגט אז די טעג האבן גרעסערע אורות.

  10. 42:02 משיח באהאלטן אין תמוז און אב; ענבים אין מדבר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר אז בועז האט חתונה געהאט מיט רות שבעה עשר בתמוז, דעם מדרש אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב, אהרן'ס חג לה' מחר, און דעם קאזשניצער מגיד אויף בין המצרים, צו ווייזן אז די טעג האלטן באהאלטן דעם אור פון משיח. מיט משה רבינו'ס ווארט ולקחתם מפרי הארץ און הושע'ס כענבים במדבר ערקלערט ער אז דער רבונו של עולם האט הנאה פון א איד וואס נוצט אויס די טעג פאר אים, און ער לאזט צו ספארט פאר געזונט במדה, אזוי ווי דער רמב"ם שרייבט.

  11. 49:18 די ענבים פון די מרגלים פאר נסכים; די שטערן אין קאנטרי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט א מדרש אז דעם אשכול ענבים פון די מרגלים האט מען גענוצט פאר נסכים, און רש"י אז די פרשה פון נסכים איז געווען א נחמה נאך די מרגלים, אז דער חטא אליין ווערט דער תיקון; תמוז און מנחם אב, לייגט ער צו, זענען בגימטריא מלך המשיח. דערנאך מוטיגט ער צו קוקן אויף די כוכבים און אויף דער שקיעה אין קאנטרי, אזוי ווי ישעיה זאגט, און דעם רמב"ם'ס וועג צו אהבת השם דורך זיך מתבונן זיין אין דער בריאה, אזוי ווי דוד המלך.

  12. 53:55 ר' פייוול ביים פענסטער; די תפילה וואס האט געראטעוועט כלב און יהושע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי זיין רבי ר' פייוול האט געדאוונט און ארויסגעקוקט דורכן פענסטער, און האט געענטפערט א איד וואס האט אים געטאדלט אז ער קוקט אריין אין דעם רבונו של עולם'ס אייגענעם שריפט, די וועלט פון ברכי נפשי. ער שטעלט אקעגן די שטאט וואס פארשטעלט דעם רבונו של עולם'ס וועלט מיט קאנטרי, וואו אלע באשעפענישן זינגען שירה, לערנט אז כלב און יהושע זענען ניצול געווארן נאר דורך תפילה, און ענדיגט מיט א ברכה אויף א זומער פון שטייגן און אז די תעניתים זאלן ווערן ימים טובים.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יעדע נשמה אן אות, יעדער איד א שליחות

1:01

דער משגיח עפנט מיט בהעלותך און שלח, פרשיות פון מסעות. יעדע אידישע נשמה, ערקלערט ער, איז אן אות אין דער תורה, אין א פרשה וואס האט א שייכות צו איר, און יעדער איד, יעדע משפחה און יעדער דור האט זיין אייגענע שליחות. געוויסע נשמות געהערן צו פרשיות פון ארומוואנדערן, ווייל גלות איז איינע פון די גרויסע תיקונים; דעם ערשטן רוצח, קין, האט מען געשיקט אין גלות, און די משנה אין אבות רעדט פון גלות וואס קומט אויף דער וועלט. א,ב

צוויי פרשיות שלא במקומן

4:20

די פרשה פון פסח שני, ווי רש"י שרייבט, האט געדארפט שטיין אין אנהייב ספר במדבר, נאר מ'האט זי אפגערוקט כדי נישט צו מאכן קיין גנאי פאר כלל ישראל. דער משגיח טייטשט דאס אויף נשמות וואס זענען טמא און ווייט: זייער פרשה אליין איז געגאנגען אין גלות, אלס זייער תיקון. ג

6:08

אזוי אויך ויהי בנסוע, וואס די גמרא אין שבת זאגט אז זי איז שלא במקומה, געהערט צו נשמות וואס זייער עונש איז גלות; ווען משיח קומט וועט זי געשריבן ווערן אויף איר ארט. ס'איז נישט קיין צופאל, זאגט ער, אז די זומער-נסיעות הייבן זיך אן מיט די סדרות. ד

די טריט זענען באשטימט פון אויבן

8:20

דער משגיח ברענגט דעם בעל שם טוב אויפן פסוק מה' מצעדי גבר כוננו: די טריט פון יעדן מענטש זענען באשטימט פון ששת ימי בראשית. א בחור וואס לערנט אונטער א געוויסן בוים אין די בערג א בלאט גמרא, אדער מאכט א ברכה אויף א יאגדע אדער אויף וואסער פון א טייכל, לייזט אויס א נשמה וואס האט דארט אויף אים געווארט. ער מיינט אז ער איז געפארן אויף וואקאציע, אבער ער איז א שליח פונעם רבונו של עולם. ה

12:31

ער דערציילט פון א צדיק וואס האט פארקויפט משקה. א איד האט געטרונקען אן א ברכה, און דער צדיק האט אים געוויזן אז היינט איז זיין טאטנ'ס יארצייט, און זיין טאטנ'ס נשמה האט געווארט אין יענעם גלעזל אויף זיין ברכה.

בגדים ווי עול מלכות שמים

14:05

אין די וואקאציע-טעג, ווארנט דער משגיח, איז דער יצר הרע בפרט טעטיג און א גרויסער מחדש. ער ברענגט דעם יערות דבש, אז דער יצר הרע האט געברענגט מענטשן צו גיין שבת אין שווארצע בגדים אנשטאט ווייסע, כדי ביים אראפנעמען דעם שטויב זאלן זיי אריינפאלן אין א שאלה פון מלאכה. ו

16:17

בגדים ווארפן אן אור פון מלכות שמים אויף א מענטש, דערפאר, ווי דער בני יששכר ברענגט, טוט מען אן א גארטל און א טלית צום דאווענען. ארונטערווארפן די בגדים אין קאנטרי איז ממילא א סימבאל פון ארונטערווארפן דעם עול. אבער ויהי בנסוע הארן: די קדושה גייט מיט מיט יעדן איד אים צו העלפן. ח,י

א שליחות פאדערט מסירת נפש

18:17

אסאך גיבן אכטונג אינדערהיים און לאזן זיך אפ אין קאנטרי, אבער דער משגיח זאגט אז פארקערט: דארט דארף מען בעסער דאווענען און בעסער לערנען, ווייל א שליחות פאדערט מסירת נפש. דער מדרש שטעלט אקעגן די שלוחים פון יהושע, כלב און פינחס, וואס האבן מצליח געווען, מיט די מרגלים פון משה, וואס נישט. כ

20:54

דער מגלה עמוקות טייטשט די ערשטע אותיות פון אלה מסעי אויף די פיר גליות. די נסיעות פון א איד זענען גלות, און מ'דארף זיי גיין מיט קבלת עול און מיט כובד ראש, נישט מיט א געפיל פון חופש, וויסנדיג אז על פי ה' חונה מען און נוסע מען. ל,מ,נ

תמוז און אב: מתקן זיין דעם הילוך פון די מרגלים

22:52

די מסעות ליינט מען מיטן ניגון פון אז ישיר, מערקט אן דער משגיח, ווייל גלות גייט מען מיט שירה און בטחון. ווען פערדינאנד און איזאבעלא האבן פארטריבן די אידן פון שפאניע, האבן די רבנים געהייסן ארויסגיין מיט מוזיק. מ'דארף אויך פארן לויט די הדרכה פון די נשיאים, און פרעגן וואס דער רבי וואלט געוואלט.

25:22

די וועלט רייזט אין תמוז און אב ווייל די פערציג טעג פון די מרגלים זענען דעמאלט געווען, פון ערב ראש חודש תמוז ביז תשעה באב, וואס האבן געברענגט א בכיה לדורות; אידן דארפן מתקן זיין יענעם הילוך מיט זייער אייגענעם. ע,פ

27:35

ער טייטשט דעם סדר המסעות ווי א מאפע: נאכן אראפנעמען דעם משכן זענען בני גרשון און בני מררי די נשמות פון גלות; דגל ראובן און שמעון, וואס יעקב אבינו האט נישט געבענטשט, זענען תמוז און אב; דערנאך קומט גד, דער שבט פון אליהו, און די קהתים וואס שטעלן אויף דעם משכן ברענגען א נחמה. ס,צ,ק

די סדרה פון פיזור

30:24

נאך א וויץ פון כעלעם וועגן וואכן אן א פזר, מערקט אן דער משגיח אז אין בהעלותך זענען דא פינף פזרים: א סדרה פון פיזור וואס גרייט צו כלל ישראל צו תמוז און אב.

31:40

ער ברענגט ר' שמשון פון אוסטראפאליע, וואס איז נהרג געווארן אין די גזירות ת"ח ות"ט, אויף ימי בכורי ענבים: די אותיות פאר די אותיות פון ענבים מאכן דעם נאמען פונעם שטן. אין די טעג האט דער יצר הרע א גרויסע שליטה, און דערפאר זענען די מרגלים דורכגעפאלן. ר

אריינלייגן דעם יוד

34:04

דער משגיח ערקלערט ר' שמשון'ס כוונה: עס פעלט דער יוד. וואו עס קומט אריין אן אות פון שם הוי"ה איז דא קדושה, און א איד וואס לייגט זיך אריין אין די טעג מאכט זיי הייליג; זיי וועלן ווערן די גרעסטע ימים טובים, ווי זכריה זאגט. שבט גד'ס צאל וואס ענדיגט זיך מיט פופציג רמזט אויף אליהו, און יעדער איד ווערט געשיקט אויף א שליחות צו זיין ווי די שלוחים פון יהושע. ש

די צוויי אשרי'ס

37:06

אין תהלים שטייט צוויי מאל אשרי: אשרי יושבי ביתך, פאר די וואס זענען אינדערהיים, וואס דער קאפיטל ענדיגט זיך מיט תהלה, און אשרי תמימי דרך, וואס דער קאפיטל ענדיגט זיך מיט א פארלוירן שעפעלע. אינדערהיים איז גרינגער צו זיין א איד, אבער ווען דער רבונו של עולם שיקט אויף א נסיעה דארף מען גיין, און אפהיטן משמרת ה'. אא,אב,נ

39:09

דער בעל שם טוב האט געלערנט אז יעדער איד גייט דורך די מ"ב מסעות. די באלפילדס און די סווימינג פולס ציען, אבער מ'דארף געדענקען די שליחות; די טעג האבן גרעסערע אורות און וועלן ווערן ימים טובים.

משיח באהאלטן אין תמוז און אב

42:02

דער חתם סופר רעכנט אויס אז בועז האט חתונה געהאט מיט רות שבעה עשר בתמוז, דער שורש פון מלכות בית דוד, און דער מדרש איכה זאגט אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב. אהרן'ס חג לה' מחר איז געווען אויף שבעה עשר בתמוז, וואס איז באשטימט געווען פאר א יום טוב. אג,אד,אה

43:37

דער קאזשניצער מגיד טייטשט כל רודפיה השיגוה בין המצרים אויף דער שכינה: ווער עס יאגט זיך נאך איר דערגרייכט זי דווקא אין די טעג. משה רבינו האט געהייסן די מרגלים נעמען פון דער פרי, דער עץ חיים פון דער תורה; מ'דארף אריינלייגן דעם יוד אין ענבים. או,אז,אח,אט

45:53

הושע'ס כענבים במדבר באשרייבט ווי דער רבונו של עולם געפינט א איד וואס נוצט אויס די פוסטע חדשים פאר דער שכינה. דער משגיח לאזט צו ספארט פאר געזונט, ווי דער רמב"ם שרייבט, אבער במדה און לשם שמים. אי,אכ

די ענבים פון די מרגלים; די כוכבים אין קאנטרי

49:24

א מדרש זאגט אז פונעם אשכול ענבים פון די מרגלים האט מען געמאכט נסכים, און רש"י ערקלערט אז די פרשה פון נסכים איז געווען א נחמה נאך די מרגלים. דער חטא אליין ווערט דער תיקון. תמוז און מנחם אב זענען יעדער בגימטריא מלך המשיח; משיח ליגט באהאלטן אין זייער זאמד. אל,אמ

52:30

אין קאנטרי זעט מען די כוכבים וואס די ליכט פון שטאט פארשטעלן. מיטן פסוק שאו מרום עיניכם און דעם רמב"ם'ס וועג צו אהבת השם דורך זיך מתבונן זיין אין דער בריאה, מוטיגט דער משגיח צו קוקן אויף דער שקיעה און זאגן ברכי נפשי, אזוי ווי דוד המלך. אנ,אס,אע

ר' פייוול ביים פענסטער; די תפילה פון כלב און יהושע

53:55

דעם משגיח'ס רבי, ר' פייוול, איז געווען קראנק מיט טובערקולאז און איז געווען אין א באנגעלא קאלאניע, און האט געדאוונט ארויסקוקנדיג דורכן פענסטער. ווען א איד האט אים געפרעגט פארוואס, האט ער געענטפערט אז ער קוקט אויף די באשעפענישן: יענער קוקט אין פאפיר מיט שווארצע טינט, און ער קוקט אריין אינעם רבונו של עולם'ס אייגענעם שריפט.

55:31

אין שטאט פארשטעלן די געביידעס און הויכע בנינים די וועלט, און מענטשן זארגן זיך פאר דער נאטור, אבער דער רבונו של עולם היט אפ זיין וועלט. אין קאנטרי זינגט יעדע באשעפעניש שירה, און דאס דאווענען קען זיין פיל בעסער.

57:58

די מרגלים האט געפעלט תפילה. משה רבינו האט מתפלל געווען אויף יהושע, און כלב האט מתפלל געווען ביי מערת המכפלה; נאר זיי זענען ניצול געווארן. דערפאר דארף מען בעטן מ'זאל נישט נכשל ווערן. ער ענדיגט מיט א ברכה אויף א זומער פון שטייגן, און אז די תעניתים זאלן ווערן ימים טובים. אפ,ש

מראי מקומות

תורה

  1. א לכאורה Bereishis 4:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01
  2. י Bamidbar 10:35 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:17
  3. ל Bamidbar 33:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:54
  4. נ Bamidbar 9:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:54, 37:06
  5. ס Bamidbar 10:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:35
  6. פ לכאורה Bamidbar 14:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:22
  7. צ Bamidbar 10:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:35
  8. ר Bamidbar 13:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:40
  9. ת לכאורה Devarim 33:6 35:38 מפתח
  10. אה Shemos 32:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:02
  11. אח Bamidbar 13:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:37

נביאים

  1. ש Zechariah 8:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:04, 57:58
  2. אי לכאורה Hoshea 9:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 45:53
  3. אנ Yeshayahu 40:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:30

כתובים

  1. ה Tehillim 37:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:20
  2. אא Tehillim 84:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:06
  3. אב Tehillim 119:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:06
  4. אז Eichah 1:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:37
  5. אט Mishlei 3:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:37
  6. אע לכאורה Tehillim 104 מפתח אינעם אויסשרייב: 52:30

משנה

  1. ב לכאורה Avos 5:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01

תלמוד בבלי

  1. ד לכאורה Shabbos 115b-116a מפתח אינעם אויסשרייב: 6:08
  2. ע לכאורה Ta'anis 29a מפתח אינעם אויסשרייב: 25:22
  3. אפ לכאורה Sotah 34b מפתח אינעם אויסשרייב: 57:58

מדרש

  1. ז לכאורה Bereishis Rabbah 20:12 16:10 מפתח
  2. כ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 18:17
  3. ק Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 27:35
  4. אד לכאורה Eichah Rabbah 1:51 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:02
  5. אל Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 49:24

ראשונים

  1. ג לכאורה Rashi on Bamidbar 9:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:20
  2. אכ לכאורה Rambam Hilchos De'os 4:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 45:53
  3. אמ לכאורה Rashi on Bamidbar 15:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 49:24
  4. אס לכאורה Rambam Hilchos Yesodei HaTorah 2:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 52:30

אחרונים און חסידות

  1. ו Ya'aros Devash (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:05
  2. ח Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 16:17
  3. ט לכאורה Maharsha on Shabbos 156b 17:03 מפתח
  4. מ Megaleh Amukos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 20:54
  5. אג Derashos Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 42:02
  6. או Avodas Yisrael (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 43:37

עיקרי הדברים

  1. 1:01 יעדער איד, יעדע משפחה און יעדער דור האט זיין אייגענע שליחות, און יעדע נשמה איז אן אות אין א פרשה פון דער תורה וואס האט א שייכות צו איר.
  2. 8:20 לויט דעם בעל שם טוב לערנט דער משגיח אז די טריט פון א מענטש זענען באשטימט פון אויבן, און יעדעס ארט וואו ער קומט אן האט א געוויסן תיקון וואס נאר ער קען דארט מאכן.
  3. 17:38 גיין אין קאנטרי איז נישט קיין באפרייאונג פון עול מלכות שמים; דארט איז דער יצר הרע שטארקער, און מ'דארף בעסער דאווענען, בעסער לערנען און מער מקבל זיין.
  4. 25:22 די צייט פון רייזן אין תמוז און אב שטימט מיט דעם הילוך פון די מרגלים, און אידן דארפן מתקן זיין יענעם הילוך מיט זייער אייגענעם הילוך.
  5. 41:30 די טעג פון תמוז און אב זענען שווערע טעג, אבער זיי האלטן באהאלטן דעם אור פון משיח און וועלן ווערן ימים טובים.
  6. 52:35 אין קאנטרי קען מען קלאר זען די בריאה פונעם רבונו של עולם, און זיך מתבונן זיין אין איר דארף ברענגען בעסערע תפילה און אהבת השם.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:35 פארוואס איז די פרשה פון פסח שני אפגערוקט געווארן פונעם אנהייב ספר במדבר?

    תירוץ: 4:48 כדי נישט צו מאכן קיין גנאי פאר כלל ישראל, און ווייל דאס איז די פרשה פון נשמות וואס זענען ווייט און אין גלות; דאס וואס זי איז אפגערוקט איז זייער תיקון.

  2. קשיא: 6:11 פארוואס האט מען ויהי בנסוע אריינגעשטעלט צווישן צוויי פרשיות?

    תירוץ: 6:26 זי געהערט צו נשמות וואס האבן געזינדיגט און זייער עונש איז גלות; זי וואנדערט אזוי ווי זיי, און ווען משיח קומט וועט זי געשריבן ווערן אויף איר ארט.

  3. קשיא: 25:13 פארוואס רייזט די גאנצע וועלט דווקא אין תמוז און אב?

    תירוץ: 25:24 ווייל די מרגלים האבן דעמאלט גערייזט און אנגעמאכט א חורבן; אידן דארפן מתקן זיין דעם הילוך פון די מרגלים מיט זייער אייגענעם הילוך.

  4. קשיא: 33:24 וואס וויל ר' שמשון פון אוסטראפאליע פון א איד מיט דעם וואס ער ווייזט דעם נאמען פונעם שטן אין ענבים?

    תירוץ: 33:53 עס פעלט דער יוד; א איד וואס קומט אריין אין די טעג מיט קדושה מאכט זיי פאר הייליגע טעג, וואס וועלן ווערן די גרעסטע ימים טובים.

  5. קשיא: 37:01 פארוואס שטייט אין תהלים צוויי מאל אשרי, איינמאל פאר די וואס זיצן אינדערהיים און איינמאל פאר די וואס זענען אויפן וועג?

    תירוץ: 37:31 אינדערהיים איז גרינגער צו זיין א איד, און יענער קאפיטל ענדיגט זיך מיט תהלה; דער וועג האט די סכנה פון א פארלוירן שעפעלע, אבער ווען דער רבונו של עולם שיקט דארף מען גיין און אפהיטן משמרת השם.

מעשיות

  1. 12:31 דער טרונק אן א ברכה אויפן יארצייט

    א צדיק, דערציילט דער משגיח פון אלטע ספרים, האט פרנסה געהאט פון פארקויפן משקה. א פשוט'ער איד איז אריינגעקומען, האט זיך אנגעגאסן א גלעזל און גלייך געטרונקען אן א ברכה. דער צדיק האט אים געפרעגט ווען זיין טאטנ'ס יארצייט איז, און דער איד האט זיך דערמאנט אז דאס איז טאקע היינט און ער האט פארגעסן. האט אים דער צדיק געזאגט אז זיין טאטנ'ס נשמה איז געווען אין יענעם גלעזל, און האט געווארט אז ער זאל מאכן א ברכה.

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  2. 23:20 ארויס פון שפאניע מיט מוזיק

    ווען דער קעניג פערדינאנד און די מלכה איזאבעלא האבן געגזר'ט גירוש שפאניע, האבן די אידן געמוזט ארויסגיין נאר מיט די בגדים, אדער זיך שמד'ן. האבן די רבנים דעמאלט געהייסן אז מ'זאל ארויסגיין מיט מוזיק, מיט קאפעליעס וואס שפילן. דער משגיח פארבינדט דאס מיט דעם וואס די מסעות ליינט מען מיטן ניגון פון אז ישיר.

    אין דער מעשה: קעניג פערדינאנד, קעניגין איזאבעלא

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  3. 29:51 די אסיפה אין כעלעם וועגן דעם פזר

    דער משגיח דערציילט א וויץ פון פוילן און ליטע וועגן די חכמים פון כעלעם, וואס האבן אלעמאל געמאכט אסיפות. איינמאל האבן זיי זיך פארזאמלט ווייל שוין צען וואכן סדרות איז נישט געווען קיין איין פזר, און זיי האבן נישט געהאט וואס צו עסן, דאס דאך האט גערינען און עס איז געווען קאלט. ווען דער חזן האט ענדליך געזאגט א פזר, האט זיך א איד דערמיט מחיה געווען.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  4. 53:55 ר' פייוול קוקט ארויס דורכן פענסטער

    דעם משגיח'ס רבי, ר' פייוול, איז געווען אין א באנגעלא קאלאניע פאר זיין געזונט, ווען ער האט געהאט טובערקולאז, נאך פאר די אנטיביאטיקס. ער האט געדאוונט מיט מורא'דיגע כוחות און מיט א זיסקייט, זיצנדיג ביים פענסטער אין שול און ארויסקוקנדיג. א איד איז צוגעגאנגען, אים געגעבן א קלאפ אויפן אקסל און געפרעגט פארוואס ער קוקט ארויס ביים דאווענען. נאכן דאווענען האט ר' פייוול אים געזאגט אז ער האט געקוקט אויף די באשעפענישן פונעם רבונו של עולם און מיטגעזאגט דעם קאפיטל וואס דוד המלך האט געזאגט ווען ער האט זיי געזען: יענער קוקט אין פאפיר מיט שווארצע טינט, און ער קוקט אריין.

    אין דער מעשה: ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, דוד המלך

געדאנקען

  1. 4:57 די צוויי פרשיות וואס זענען שלא במקומן, פסח שני און ויהי בנסוע, זענען אליין די אותיות פון נשמות אין גלות, און דאס וואס זיי זענען אפגערוקט אין דער תורה איז זייער תיקון.
  2. 15:51 בגדים זענען א לבוש פון מלכות שמים, דערפאר איז ארונטערווארפן די בגדים אין קאנטרי דער סימבאל פון ארונטערווארפן דעם עול מלכות שמים.
  3. 27:39 דער סדר המסעות פון די מחנות שטימט מיט די חדשים: בני גרשון און בני מררי זענען די נשמות פון גלות, ראובן און שמעון, וואס יעקב אבינו האט נישט געבענטשט, זענען תמוז און אב, און גד, דער שבט פון אליהו, ברענגט די נחמה.
  4. 34:00 אריינלייגן א יוד אין דאס ווארט ענבים פון די מרגלים נעמט אוועק דעם נאמען פונעם שטן וואס איז דארט באהאלטן, און דאס איז די עבודה פון א איד וואס ברענגט קדושה אריין אין תמוז און אב.
  5. 49:24 די ענבים פון די מרגלים, וואס דורך זיי האבן זיי געזינדיגט, זענען געווארן יין פאר נסכים, א סימן אז די טעג פון זייער כשלון זענען באשטימט צו ווערן דער תיקון.
  6. 57:49 תפילה איז געווען די איינציגע זאך וואס האט אונטערגעשיידט כלב און יהושע פון די אנדערע מרגלים, דערפאר איז די שמירה אין די טעג צו בעטן מ'זאל נישט נכשל ווערן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 13:39 דער משגיח זאגט אז מ'טאר קיינמאל נישט פארגעסן אז וואו מ'גייט, אויך אין קאנטרי און אין קעמפ, איז מען געגאנגען אויף א שליחות פונעם רבונו של עולם.
  2. 18:40 ער זאגט אז אין קאנטרי דארף מען מקבל זיין מער עול מלכות שמים, בעסער דאווענען און זיך מער אנשטרענגען מיטן לערנען ווי אינדערהיים.
  3. 47:11 ער לאזט צו ספארט און עקסערסייז פאר געזונט, אבער במדה און לשם שמים, מיט א חשבון הנפש וויפיל מ'דארף און וויפיל איז איבעריג.
  4. 52:38 ער מוטיגט צו קוקן אויף די כוכבים, אויף דער שקיעה און אויף דער נאטור אין קאנטרי, זיך מתבונן זיין אין דער בריאה פונעם רבונו של עולם און דערפון בעסער דאווענען.
  5. 58:28 ער זאגט אז אין די טעג דארף מען בעטן דעם רבונו של עולם מ'זאל נישט נכשל ווערן און מ'זאל ניצול ווערן, אזוי ווי כלב און יהושע זענען ניצול געווארן דורך תפילה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אהרן הכהן, אליהו הנביא, בועז, גד, דוד המלך, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער קאזשעניצער מגיד, דער רמב"ם, הושע, זכריה הנביא, יהושע בן נון, יעקב אבינו, כלב בן יפנה, משה רבינו, פינחס, קין, קעניג פערדינאנד, קעניגין איזאבעלא, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, ראובן, רב נחמן בר יצחק, רבי שמשון אסטראפאלער, רות, רש"י, שמעון

ערכים בין המצרים, ימי בכורי ענבים, יצר הרע, מרגלים, משיח, סמאל, פיזור, פסח שני, קבלת עול מלכות שמים, רבונו של עולם, שליחות, תיקון

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט