הכרת הטוב
נודה לך ונספר
קאטאלאג: שונות נומ׳ 34 פאקעט גייד ז׳ 37 תשע"ב (2011–12) אידיש 39 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז הוד, דאס הייסט הודאה און ביטול, איז דער יסוד פון א איד, פון מודה אני יעדן אינדערפרי ביז דעם קרבן פסח, און אז דער כח געהערט בפרט צו די נידעריגסטע נשמות וואס רבי שמעון בן יוחאי הייבט אויף.
דער משגיח עפנט מיט די זעקס הונדערט טויזנט אותיות אין דער תורה וואס זענען קעגן די זעקס הונדערט טויזנט נשמות: די ערשטע אותיות זענען משה רבינו, דוד המלך און משיח, און די לעצטע זענען די נידעריגסטע נשמות פון עקבתא דמשיחא. די נשמות זענען אויך איינגעטיילט לויט די מידות, און אונזערע זענען פון הוד, די נידעריגסטע מדריגה; הוד שבהוד איז ל"ג בעומר, דער יום טוב פון רבי שמעון בן יוחאי, וואס זעט דעם סוד אפילו אין דעם נידעריגסטן איד. הוד מיינט שיינקייט, הודאה און זיך אונטערגעבן. לאה האט געדאנקט ביי יהודה'ס געבורט ווייל זי האט באקומען מער ווי איר חלק, דערפאר געהערט מלכות צו יהודה, ווייל א מלך מוז זיך האלטן קליין. דאס ערשטע ווארט פון א איד יעדן טאג איז מודה אני, און דער קרבן פסח, דער ערשטער קרבן, איז א קרבן תודה פון חסד. מען זאגט מודה אני מיט טמא'נע הענט כדי צו ווייזן אז די קליפה איז גארנישט, אזוי ווי אברהם אבינו מיטן עפר. צום סוף רעדט ער וועגן פסח שני, דעם אלטן רבי'נס טאג, און דאנקען פאר דער גאולה שלמה.
ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · ענוה און ביטול · ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי
סדר השיעור
-
0:00 דער אנהייב וואס איז נישט אויפגעכאפט (נישט קלאר אויפגענומען)
-
6:40 נשמות פון הוד און רבי שמעון בן יוחאי
דער משגיח שטעלט צוזאמען די אותיות פון דער תורה מיט די נשמות, פון משה, דוד און משיח ביים אנהייב ביז די נידעריגסטע נשמות ביים סוף, און ערקלערט אז אונזערע נשמות זענען פון הוד. הוד שבהוד איז ל"ג בעומר, דער טאג פון רבי שמעון בן יוחאי, וואס זעט און אנטפלעקט דעם באהאלטענעם חשיבות פון די נידעריגסטע אידן.
-
11:57 הוד איז הודאה: לאה און יהודה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח רעכנט אויס די טייטשן פון הוד: שיינקייט, הודאה און זיך אונטערגעבן. ער ברענגט לאה'ס ווערטער ביי יהודה'ס געבורט און רש"י'ס פשט אז זי האט באקומען מער ווי איר חלק, און ערקלערט אז א איד וואס ווייסט אז אלעס איז א מתנת חנם בויגט זיך און דאנקט, אזוי ווי ביי מודים.
-
15:11 פארוואס מלכות געהערט צו יהודה; מודה אני שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז א מלך טאר זיך נישט האלטן העכער פון זיינע ברידער, און דערפאר האט מען געגעבן מלכות צו יהודה, וואס איז געבוירן געווארן מיט לאה'ס הודאה; ער ברענגט דוד המלך וואס איז געבליבן קליין. ווייל אלעס גייט נאכן אנהייב, מוז דאס ערשטע ווארט פון א איד, מודה אני, לאזן א רושם אויפן גאנצן טאג, און דערפאר הייסט א איד יהודי.
-
19:22 דער קרבן פסח אלס קרבן תודה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז יציאת מצרים איז נישט געקומען לויט די מעשים נאר ווייל אידן זענען קינדער פונעם אייבערשטן, און דערפאר איז דער ערשטער קרבן, דער קרבן פסח, א קרבן תודה. ער ברענגט דעם אברבנאל'ס קשיא פארוואס עס האט נישט קיין לחמי חמץ, און ענטפערט אז ס'איז א קרבן פון חסד, נישט לויט מעשים.
-
22:36 מודה אני מיט טמא'נע הענט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט פונעם היום יום אז מען זאגט מודה אני פאר נעגל וואסער, און פרעגט פארוואס מען וואשט זיך נישט פריער. ער ערקלערט אז ווען מען איז מכריז אז די וועלט איז גארנישט קעגן דעם אייבערשטן ווערט דאס שלעכטס בטל, אזוי ווי ביי ביטול חמץ און ביי אברהם אבינו'ס עפר קעגן די מלכים, און ברענגט די גמרא אין שבת וועגן דער בת מלך אויף די פינגער וואס איז מקפיד אויף א ריכטיגע נטילה.
-
27:41 דער אמת'ער בן מלך און פסח שני שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שטעלט אוועק די שטאלצע בת מלך פון דער קליפה קעגן דעם איד, דעם אמת'ן בן מלך וואס מאכט זיך קליין; זיין מודה אני מיט טמא'נע הענט מאכט זי בטל. דערנאך ערקלערט ער פסח שני: די טמאים האבן געטענה'ט אז דער קרבן פסח, אזוי ווי מודה אני, קען מען מקריב זיין אין טומאה, און מען האט עס אנשטאט דעם אפגעשטעלט צו דער וואך פון הוד, צו ווייזן אז אפילו די נידעריגסטע נשמות ברענגען אים.
-
33:13 דעם אלטן רבי'נס טאג און דאנקען צום סוף שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט א ווארט וואס פארבינדט כ"ד טבת מיט ל"ג בעומר, און ערקלערט אז דער אלטער רבי מיט די נשיאים נאך אים האבן ממשיך געווען רבי שמעון בן יוחאי'ס עבודה צו אויפהייבן דעם נידעריגסטן איד דורך שלוחים. ער פארענדיקט מיט הודאה צום אייבערשטן, דערמאנט געבורטסטעג וואס ווערן געפייערט, זיינער אויך, און בענטשט מיט דער גאולה שלמה.
דער שיעור, אויסגעשריבן
נשמות פון הוד און רבי שמעון בן יוחאי
דער משגיח ערקלערט אז די זעקס הונדערט טויזנט אותיות פון דער תורה זענען קעגן די זעקס הונדערט טויזנט נשמות. די ערשטע אותיות זענען משה, דוד און משיח; די לעצטע, וואס רש"י פארבינדט מיט שבירת הלוחות, זענען די נידעריגסטע נשמות פון עקבתא דמשיחא. לויט די מידות זענען אונזערע נשמות פון הוד, די נידעריגסטע מדריגה, און הוד שבהוד איז ל"ג בעומר. א
יעדער איד האט א סוד אין זיך, און רבי שמעון בן יוחאי, וואס איז מגלה סודות, זעט עס אפילו אין די נידעריגסטע נשמות, נעמט זיך אן פאר זיי און ווייזט ווי חשוב זיי זענען ביים אייבערשטן.
הוד איז הודאה: לאה און יהודה
פארוואס מלכות געהערט צו יהודה
דער קרבן פסח אלס קרבן תודה
דער משגיח זאגט אז דער אייבערשטער האט ארויסגענומען אידן פון מצרים נישט צוליב זייערע מעשים נאר ווייל זיי זענען זיינע קינדער, ממילא איז דער ערשטער קרבן פונעם פאלק, דער קרבן פסח, א קרבן תודה. ער ברענגט דעם אברבנאל'ס קשיא פארוואס ער האט דאן נישט קיין לחמי חמץ, און ענטפערט אז ער דאנקט פאר א חסד וואס הענגט נישט אין מעשים. י
מודה אני מיט טמא'נע הענט
אין היום יום שטייט אז מען זאגט מודה אני פאר נעגל וואסער, ווייל קיין טומאה קען נישט אפטיילן א איד דערפון. דער משגיח פרעגט פארוואס מען וואשט זיך נישט פריער, און ענטפערט אז די וועלט איז גארנישט קעגן דעם אייבערשטן, מלא כל הארץ כבודו, און ווען מען איז מכריז אז דאס שלעכטס איז גארנישט ווערט עס טאקע גארנישט. אזוי איז ביטול חמץ, און אזוי האט אברהם אבינו מיטן עפר באזיגט די מלכים. כ,ל,נ
דער אמת'ער בן מלך און פסח שני
דעם אלטן רבי'נס טאג און דאנקען צום סוף
דער משגיח ברענגט פונעם רבי'נס פאטער אז כ"ד טבת איז פארבינדן מיט ל"ג בעומר לויט חשבון. רבי שמעון בן יוחאי האט ארויסגעוויזן די שיינקייט פון די נידעריגסטע נשמות, און דער אלטער רבי מיט די נשיאים נאך אים האבן דאס ממשיך געווען: שיקן שלוחים אין די ווייטסטע ערטער, אויפהייבן דעם נידעריגסטן איד און לייגן מיט אים תפילין. ק
אויף אזא טאג, זאגט ער, איז רעכט זיך צוזאמענצוקומען און דאנקען דעם אייבערשטן אז מיר זענען אידן און חסידים. ער דערמאנט געבורטסטעג וואס ווערן געפייערט, זיינער אויך, און ענדיקט מיטן וואונטש אז אלע אידן זאלן צוזאמען דאנקען ביי דער גאולה שלמה.
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
תלמוד בבלי
ראשונים
תפילה און פיוט
אנדערע
עיקרי הדברים
- 9:07 די נשמות פון די לעצטע דורות זענען נשמות פון הוד, די נידעריגסטע מדריגה, און רבי שמעון בן יוחאי, וועמענס טאג איז הוד שבהוד, אנטפלעקט דעם באהאלטענעם חשיבות אין זיי.
- 12:11 הוד מיינט שיינקייט, הודאה און זיך אונטערגעבן; לאה'ס הודאה ביי יהודה'ס געבורט איז געקומען דערפון וואס זי האט געפילט אז זי האט באקומען מער ווי איר חלק.
- 15:38 מלכות געהערט צו יהודה ווייל א מלך טאר זיך נישט האלטן העכער ווי דער נידעריגסטער איד, און דאס קען נאר איינער וואס איז געווארצלט אין הודאה.
- 17:31 דאס ערשטע ווארט פון א איד יעדן אינדערפרי, מודה אני, באשטימט דעם גאנצן טאג, ווייל אלעס גייט נאך דעם אנהייב.
- 19:29 דער קרבן פסח, דער ערשטער קרבן פון כלל ישראל, איז א קרבן תודה פאר א גאולה וואס איז געקומען פון חסד השם און נישט לויט זייערע מעשים.
- 22:44 מען זאגט מודה אני אפילו מיט טמא'נע הענט כדי צו מכריז זיין אז די קליפה האט נישט קיין כח אנטקעגן דעם רבונו של עולם, און דורך דעם ווערט זי בטל.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 16:23 פארוואס גיט מען מלכות דווקא צו יהודה?
תירוץ: 16:45 ווייל א מלך טאר זיך נישט האלטן גרעסער ווי קיינער, און יהודה, וואס איז געבוירן געווארן מיט לאה'ס הודאה אז זי האט באקומען מער ווי איר חלק, האלט זיך קליין.
-
קשיא: 21:11 אויב דער קרבן פסח איז א קרבן תודה, פארוואס ברענגט מען עס נישט מיט לחמי חמץ?
תירוץ: 21:22 ווייל ס'איז א קרבן פון חסד, די ערשטע הודאה פון א איד, נישט לויט זיינע מעשים.
-
קשיא: 23:02 וואלט נישט בעסער געווען צו וואשן נעגל וואסער פריער און דערנאך זאגן מודה אני בטהרה?
תירוץ: 23:27 ווען מען זאגט עס מיט טמא'נע הענט איז מען מכריז אז די קליפה און די גאנצע וועלט זענען גארנישט קעגן דעם אייבערשטן, און דאס מאכט זי בטל.
-
קשיא: 25:10 פארוואס האט אברהם אבינו געדארפט ווארפן עפר אויף די מלכים?
תירוץ: 25:19 מיטן ווארפן עפר האט ער מכריז געווען אז זייער כח איז גארנישט קעגן דעם אייבערשטן, און דורך דעם האט ער זיי בטל געמאכט.
-
קשיא: 31:07 די טמאים האבן געפרעגט פארוואס זיי זאלן פארלירן דעם קרבן פסח; ווייל ער איז א מודה אני וואס מען זאגט אפילו מיט טמא'נע הענט, קען מען אים נישט מקריב זיין בטומאה?
תירוץ: 32:24 מען האט זיי געענטפערט מיט א בעסערן פלאן: עס אפצושטעלן צו דער וואך פון הוד, די נידעריגסטע מדריגה, צו ווייזן אז אפילו די נידעריגסטע נשמות ברענגען אים.
געדאנקען
- 10:29 רבי שמעון בן יוחאי, וואס איז מגלה סודות, איז דער פטרון פון די נידעריגסטע נשמות, ווייל ער זעט דעם סוד וואס ליגט באהאלטן אפילו אינעם נידעריגסטן איד.
- 16:31 מלכות, דער פלאץ וואו מען קען דאס גרינגסטע זיך האלטן גרויס, ווערט געגעבן נאר צו יהודה, וועמענס נאמען אליין קומט פון הודאה פאר באקומען מער ווי זיין חלק.
- 21:00 דער קרבן פסח האט נישט קיין לחמי חמץ הגם ער איז א קרבן תודה, ווייל ער דאנקט פאר א חסד וואס איז געקומען נישט לויט די מעשים.
- 23:48 מודה אני זאגן מיט טמא'נע הענט איז אליין דער נצחון איבער דער קליפה: ווען מען איז מכריז אז זי איז גארנישט קעגן דעם אייבערשטן, ווערט זי טאקע גארנישט, אזוי ווי אברהם אבינו'ס עפר קעגן די מלכים.
- 27:59 די בת מלך פון דער קליפה איז א נאכגעמאכטע מלכות וואס האלט זיך גרויס, און דער איד איז דער אמת'ער בן מלך וועמענס גרויסקייט איז זיין קליינקייט.
- 32:32 פסח שני איז אין דער וואך פון הוד, צו ווייזן אז אפילו די נידעריגסטע נשמות ברענגען דעם קרבן פסח, זייער מודה אני.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 13:12 דער משגיח זאגט אז א איד דארף וויסן אז וואס דער אייבערשטער גיט אים, גרויס אדער קליין, איז מער ווי זיין חלק, א מתנת חנם.
- 18:31 דער משגיח זאגט אז דער רושם פונעם מודה אני אינדערפרי דארף ליגן אין אלע דיבורים פון א איד דעם גאנצן טאג.
- 35:46 דער משגיח זאגט אז אויף אזא טאג איז רעכט זיך צוזאמענצוקומען און דאנקען דעם אייבערשטן אז מיר זענען אידן און חסידים.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אליעזר עבד אברהם, דוד המלך, דער אברבנאל, דער בעל התניא, יהודה, לאה אמנו, משה רבינו, רבי שמעון בר יוחאי, רש"י
ערכים ביעור חמץ, הוד, הוד שבהוד, הודאה, מודה אני, מתנת חנם, נטילת ידים, עקבתא דמשיחא, פסח שני, קליפה, קרבן פסח, קרבן תודה, רבונו של עולם, שליחות