התהפכות של חדשי תמוז ואב

קאטאלאג: זמנים בין המצרים נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 32 תשס"ה (2004–05) אידיש 53 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 53 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז תמוז און אב, חדשים פון שטארקע מידת הדין און חורבן, באהאלטן אונטער זייער קליפה דעם גרעסטן אור פון משיח, און אז מיט מוטשן זיך אין תורה קען מען אפשניידן די ערלה און איבערדרייען די קללה לברכה.

דער משגיח עפנט מיט דעם אז תמוז איז א חודש פון שטארקע מידת הדין, דער שם הוי' פארקערט, צוגעבונדן מיט די מרגלים און מיט די שבטים ראובן און שמעון. פונדעסטוועגן זאגט דער נביא זכריה אז די תעניתים וועלן ווערן ששון ושמחה, און ער ברענגט רמזים אז די גאולה ווערט געבוירן אין זיי: אהרן'ס "חג לה' מחר", די חתונה פון בועז מיט רות אין שבעה עשר בתמוז, און אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב. דער כלל איז אז וואס גרעסער די קדושה, אלץ דיקער איז די ערלה. די דריי אומות וואס זענען נאך נישט איינגענומען, עמון מואב און אדום, און בלק, דער זיידע פון משיח וואס האט אים געוואלט האלטן געפאנגען, ווייזן דאס זעלבע אין מקום און אין נפש; תמוז און אב ווייזן עס אין זמן. דער אייבערשטער האט איבערגעדרייט בלעם'ס קללה צו א ברכה, און דערפאר זאל א בחור וואס מוטשעט זיך וויסן אז זיין דיקע ערלה באהאלט א גרויסע נשמה. אזוי ווי עתניאל בן קנז האט איינגענומען דורך מחדש זיין פארגעסענע הלכות, קען מען איינעמען די טעג מיט לערנען, מיט שמירת עינים, און מיט מקיים זיין די שליחות אן מורא.

ענינים: די חדשים תמוז און אב · קדושה און קליפה · דער באהאלטענער שורש פון משיח · תורה לשמה און התמדה

סדר השיעור

  1. 0:00 תמוז, א חודש פון שטארקע מידת הדין שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך א ווארט פון דאנק ערקלערט דער משגיח אז תמוז טראגט דעם שם הוי' פארקערט און איז א חודש פון שטארקע מידת הדין, שטרענגער ווי אב. ער פארבינדט דעם חודש מיט ראובן, וואס איז נישט געבענטשט געווארן פון יעקב, און מיט די צוויי נשיאים וואס זענען נכשל געווארן ביי עדת קרח און ביי דער מעשה פון זמרי.

  2. 4:52 חורבן טעג וואס וועלן ווערן ימים טובים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די טעג זינט די מרגלים זענען ארויס אלס נידעריגע חורבן טעג, און ברענגט דערנאך דעם נביא זכריה'ס הבטחה אז די צומות וועלן ווערן שמחה. ער לייגט צו אהרן'ס "חג לה' מחר", דעם חתם סופר'ס חשבון אז בועז האט חתונה געהאט מיט רות שבעה עשר בתמוז, און דעם מדרש אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב.

  3. 9:11 גרויסע קדושה, דיקע ערלה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק דעם כלל אז וואס גרעסער די קדושה, אלץ שטארקער איז די קליפה וואס היט זי, אזוי ווי די ערלה איבער דעם ברית און די ערגסטע אומות אין ארץ ישראל, און ער ווענדט עס אן אויף תמוז און אב. ער דערציילט ווי דער פלאנטשער רבי האט תשעה באב געמאכט א מין קידוש און געזאגט אז ווען משיח וועט קומען וועט עס זיין א יום טוב.

  4. 13:51 די דריי אומות וואס משיח וועט איינעמען שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז פון די צען אומות וואס זענען צוגעזאגט געווארן אברהם אבינו האט יהושע איינגענומען זיבן, און קיני קניזי און קדמוני, עמון מואב און אדום, ווארטן אויף משיח. משה רבינו'ס כיבוש פון סיחון און עוג אין די סדרות פון תמוז איז נאר געווען א התחלה, און דער משגיח רופט די ערנסטע אידן צו צוברעכן די קליפה פון די חדשים, וועמענס סדרות זענען אלע מבשר גאולה.

  5. 19:28 בלק, דער זיידע פון משיח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק נחמיה, וואס האט נישט זוכה געווען אז א ספר זאל הייסן אויף זיין נאמען, קעגן בלק, וואס האט זוכה געווען צו א סדרה ווייל פון זיינע קרבנות איז ארויסגעקומען רות. בלק האט געשפירט אז פון אים וועט ארויסקומען משיח און אלס א גרויסע קליפה האט ער אים געוואלט אפהאלטן; דער אור החיים טייטשט "בן צפור" אלס א רמז אויף משיח, דער פויגל וואס ווארט אין זיין היכל.

  6. 25:15 עולם, נפש און שנה: דער באהאלטענער משיח שטייט אינעם קאטאלאג

    מיט דעם יסוד פון ספר יצירה אז אלעס וואס איז פארהאן אין זמן איז פארהאן אין נפש און אין מקום, שטעלט דער משגיח אוועק בלק אלס דער נפש, עמון און מואב אלס דער מקום, און תמוז און אב אלס דער זמן וואו משיח ליגט באהאלטן אונטער א ערלה. ער ברענגט "והוא ישב ממלי", די גמרא פון די צוויי טייבעלעך, רות און נעמה, און דעם רמב"ם אז משיח מוז ארויסקומען פון דוד און שלמה.

  7. 31:01 די קללה איבערגעדרייט; עתניאל'ס כיבוש שטייט אינעם קאטאלאג

    פון "ויהפך ה' אלקיך לך את הקללה לברכה" זאגט דער משגיח פאר א בחור וואס מוטשעט זיך אז א דיקע ערלה איז א סימן אויף א גרויסע נשמה אונטער איר, וואס מ'דארף אפשניידן מיט תשובה, התמדה, תפילה און מידות. דערנאך ערקלערט ער ווי עתניאל בן קנז האט איינגענומען קרית ספר דורך מחזיר זיין מיט פלפול די הלכות וואס זענען פארגעסן געווארן נאך משה רבינו'ס פטירה, ווייל יעדער חלק פון ארץ ישראל באהאלט א חלק פון דער תורה.

  8. 37:04 איינעמען תמוז און אב מיט תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווענדט עס אן אויף היינט: ווער עס זעצט זיך לערנען מיט עיון אין תמוז און אב און ברענגט ארויס הלכות, נעמט איין א חלק פון ארץ ישראל און קען מיטהעלפן באפרייען משיח, אזוי ווי משה רבינו האט איינגענומען סיחון און עוג מיט זיין מי' אין תורה. ער ברענגט אז "הקללה לברכה" איז בגימטריא תלמוד תורה, דעם עבודת ישראל אז אין בין המצרים קען מען דערגרייכן די שכינה, און "כי רבים בני שוממה" אויף די נשמות פון די לעצטע דורות.

  9. 42:34 די עינים פון תמוז און אב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די נייע קליפות פון היינט, דער אינטערנעט און דער סעל פאון, וואס נעמען צו דעם כח החידוש פון דער תורה, און זאגט אז צו דער תורה דארף מען זוכה זיין כדי צו מגלה זיין איר באהאלטענע ליכט. ווייל תמוז און אב זענען כנגד די עינים, רופט ער צו היטן די אויגן, כדי זיי זאלן קענען זען דעם אור הגנוז פון דער תורה.

  10. 46:56 חדשים פון שליחות; דער רוף צו די בחורים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט תמוז און אב חדשים פון שליחות: די מרגלים זענען דורכגעפאלן אין זייער שליחות, כלב און פנחס האבן מצליח געווען, און יעדער איד איז געשיקט פונעם רבונו של עולם אויף א שליחות. די חדשים בעטן די בחורים זיי אויסלייזן מיט לערנען, אלס פדיון שבויים, און גיין אן מורא ווי כלב וואס האט מתפלל געווען אין חברון, און ער שליסט מיט א ברכה אז די צוויי חדשים זאלן זיך איבערדרייען לטובה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

תמוז, א חודש פון שטארקע מידת הדין

1:32

דער משגיח ערקלערט אז יעדער חודש האט א צורה פון שם הוי', און תמוז האט אים פארקערט, א סימן פון שטארקע מידת הדין. תמוז איז נאך שטרענגער ווי אב, ווייל דער גאנצער חודש איז געצייכנט מיט די מרגלים, בשעת אין אב איז נאר דער ערשטער חלק דין.

3:12

תמוז איז כנגד ראובן, וואס יעקב האט נישט געבענטשט, ביז משה רבינו האט אים געבענטשט "יחי ראובן" (דברים לג, ו). צוויי נשיאים זענען נכשל געווארן אין די חדשים: איינער ביי עדת קרח, און דער נשיא פון שמעון ביי זמרי (במדבר כה, יד). א,ב

חורבן טעג וואס וועלן ווערן ימים טובים

5:02

די טעג זינט די מרגלים זענען ארויס זענען נידעריגע חורבן טעג. פונדעסטוועגן זאגט דער נביא זכריה (ח, יט) אז די צומות פון דעם פערטן און פינפטן חודש וועלן ווערן שמחה, און דער משגיח זאגט אז זיי וועלן זיין די גרעסטע ימים טובים, ווייל זייער פנימיות איז גאולה. ג

7:21

אהרן'ס "חג לה' מחר" (שמות לב, ה), געזאגט אויף שבעה עשר בתמוז, וועט נאך מקוים ווערן. דער חתם סופר רעכנט אויס אז בועז האט חתונה געהאט מיט רות שבעה עשר בתמוז, און דער מדרש איכה זאגט אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב. ד,ה,ו

גרויסע קדושה, דיקע ערלה

9:17

דער משגיח שטעלט אוועק א כלל: וואס גרעסער די קדושה, אלץ שטארקער איז די קליפה וואס לאזט נישט צוקומען צו איר. דער ברית פון אברהם אבינו איז צוגעדעקט מיט א ערלה, און ארץ ישראל האט געהאט די ערגסטע אומות. אזוי זענען תמוז און אב צוגעדעקט, און אונטער זייער ערלה ליגט די קדושה פון משיח.

12:48

ער דערציילט אז דער פלאנטשער רבי, דער שווער פונעם סאטמארער רבי'ן, האט תשעה באב גענומען א ליידיגע גלאז, געטון ווי ביי קידוש, און געזאגט אז ווען משיח קומט וועט דער טאג זיין א יום טוב, און טרערן האבן גערונען פון זיינע אויגן.

די דריי אומות וואס משיח וועט איינעמען

14:00

אברהם אבינו איז צוגעזאגט געווארן צען אומות (בראשית טו, יט); יהושע האט איינגענומען זיבן, אבער קיני קניזי און קדמוני, וואס רש"י זאגט זענען עמון מואב און אדום, ווארטן אויף משיח. משה רבינו'ס כיבוש פון סיחון און עוג (במדבר כא), וואס מ'ליינט אין תמוז, האט גענומען לאנד פון עמון און מואב, אבער דאס איז נאר געווען א התחלה, ווי ישעיה (יא, יד) זאגט אז משיח וועט איינעמען אדום און מואב. ז,ח,ט,י

17:53

מ'קען עס נישט פארלאנגען פון אלע אידן, זאגט דער משגיח, אבער ערנסטע אידן דארפן צוברעכן די קליפה פון תמוז און אב. אלע סדרות פון די חדשים, ביז מטות מסעי, זענען מבשר גאולה.

בלק, דער זיידע פון משיח

19:33

די גמרא (סנהדרין צג:) זאגט אז נחמיה האט נישט זוכה געווען צו א ספר אויף זיין נאמען ווייל ער האט געזאגט "זכרה לי לטובה". פארוואס זשע האט בלק זוכה געווען צו א סדרה? ווייל זיינע קרבנות, אפילו שלא לשמה, האבן זוכה געווען אז פון אים זאל ארויסקומען רות (סנהדרין קה:), די מאמע פון מלכות בית דוד און משיח. כ,ל

22:08

בלק איז געווען א גרויסע קליפה און א מכשף, וואס האט געשפירט אז פון אים וועט ארויסקומען משיח און האט אים געוואלט האלטן געפאנגען. דער אור החיים טייטשט "צפור" אויף משיח, וואס זיצט און וויינט אין א היכל אין הימל און ווארט אויף רשות ארויסצופליען און ברענגען די גאולה. מ

עולם, נפש און שנה

25:48

דער ספר יצירה לערנט אז וואס עס איז פארהאן אין זמן איז פארהאן אין נפש און אין מקום: יום כיפור, דער כהן גדול און דער קדש הקדשים. אזוי ליגט משיח אונטער א ערלה אין א נפש, בלק, וועמענס פנימיות איז געווען גוט, אין א מקום, עמון און מואב, און אין א זמן, תמוז און אב. נ

28:15

בלק האט געזאגט אויף אידן "והוא ישב ממלי" (במדבר כב, ה), וואס דער היכל הברכה טייטשט אז ער האט געוואלט זיצן ווי דער סנדק. די גמרא (בבא קמא לח:) זאגט אז מ'טאר נישט מלחמה האלטן מיט עמון און מואב צוליב צוויי טייבעלעך, רות און נעמה, און דער רמב"ם אין סנהדרין זאגט אז משיח מוז קומען פון דוד און שלמה. דאס זענען ניצוצות פון משיח וואס די קליפה האלט. ס,ע,פ,צ

די קללה איבערגעדרייט; עתניאל'ס כיבוש

31:46

דער אייבערשטער האט איבערגעדרייט בלעם'ס קללה לברכה (דברים כג, ו). דערפון זאגט דער משגיח פאר א בחור וואס האט נישט געהאט הצלחה, ער זאל נישט מיינען אז ער איז נידעריג: א שטארקער יצר הרע איז א סימן פון א גרויסע נשמה אונטער א דיקע ערלה. ער זאל נעמען דעם מוהל'ס מעסערל פון תשובה, התמדה, כוונה אין תפילה און ארבעטן אויף מידות. ק

34:11

עתניאל בן קנז האט איינגענומען קרית ספר (שופטים א, יב-יג), און די גמרא (תמורה טז.) זאגט אז ער האט מחזיר געווען מיט פלפול די הלכות וואס זענען פארגעסן געווארן אין די ימי האבל פון משה. דער מפרש וואס ווערט געהערט ווי "אבי נחל" פרעגט ווי די דרשה פאסט צום פסוק, און ענטפערט אז יעדער חלק פון ארץ ישראל באהאלט א הלכה, ממילא האט ער עס איינגענומען מיט מחזיר זיין אירע הלכות. ר,ש

איינעמען תמוז און אב מיט תורה

37:39

יעצט אין תמוז און אב, זאגט דער משגיח, קען א בחור וואס זעצט זיך לערנען מיט עיון און ברענגט ארויס הלכות מיטהעלפן באפרייען משיח, ווייל יעדער חלק פון תורה איז א חלק פון ארץ ישראל. אויך משה רבינו האט איינגענומען סיחון און עוג מיט זיין מי' אין תורה, און "הקללה לברכה" איז בגימטריא תלמוד תורה. ק

40:27

דער קאזשניצער מגיד אין עבודת ישראל טייטשט "בין המצרים" (איכה א, ג) אז אין די טעג קען מען דערגרייכן די שכינה. "כי רבים בני שוממה" (ישעיה נד, א) גייט אויף די תמוז און אב נשמות פון די לעצטע דורות, וואס מוטשען זיך מער און קענען אויפטון מער ווי די פריערדיגע צדיקים. ת,אא,אב

די עינים פון תמוז און אב

42:44

די קליפות פון היינט, דער אינטערנעט און דער סעל פאון, כאפן צו דעם כח החידוש וואס געהערט צו דער תורה. צו תורה דארף מען זוכה זיין, מיט די זאכן וואס די תורה ווערט דורך זיי נקנה (אבות ו, ו), און איר אור הגנוז ווערט נתגלה פאר די וואס לערנען מיט יראה. אג

44:16

דער אריז"ל שטעלט אבר כנגד די חדשים, און תמוז און אב זענען די צוויי עינים, ווי "עיני עיני ירדה מים" (איכה א, טז). אויגן וואס זענען צוגעדעקט מיט א ערלה קענען נישט זען דעם אור הגנוז, דערפאר רופט דער משגיח צו היטן די אויגן. אד

חדשים פון שליחות

47:05

תמוז און אב זענען חדשים פון שליחות: די מרגלים זענען דורכגעפאלן אין זייער שליחות, און כלב און פנחס האבן מצליח געווען. יעדער איד איז א שליח פונעם רבונו של עולם, און דער משגיח בעט די בחורים צו לערנען מיט עיון און דאווענען מיט כוונה כדי מקיים צו זיין די שליחות.

49:07

די חדשים בעטן די בחורים זיי באפרייען פון דער קליפה; יעדעס שטיקל גמרא, שולחן ערוך אדער חומש איז פדיון שבויים. די מרגלים האבן מורא געהאט פון די קליפות, אבער כלב איז געגאנגען מתפלל זיין אין חברון מיט מסירות נפש. מ'דארף קעמפן און האלטן די אויגן ריין, "ולא תתורו" (במדבר טו, לט), און ער שליסט מיט א ברכה אז מ'זאל איינעמען די טעג. אה

מראי מקומות

תורה

  1. א Devarim 33:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:12
  2. ב Bamidbar 25:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:12
  3. ד Shemos 32:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:21
  4. ז Bereishis 15:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:00
  5. ט לכאורה Bamidbar 21:21-35 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:00
  6. ס Bamidbar 22:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:15
  7. ק Devarim 23:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:46, 37:39
  8. אה Bamidbar 15:39 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:07

נביאים

  1. ג Zechariah 8:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:02
  2. י לכאורה Yeshayahu 11:1, 11:14 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:00
  3. ר לכאורה Shoftim 1:12-13 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:11
  4. אב Yeshayahu 54:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:27

כתובים

  1. אא Eichah 1:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 40:27
  2. אד Eichah 1:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 44:16

משנה

  1. אג לכאורה Avos 6:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:44

תלמוד בבלי

  1. כ לכאורה Sanhedrin 93b מפתח אינעם אויסשרייב: 19:33
  2. ל לכאורה Sanhedrin 105b מפתח אינעם אויסשרייב: 19:33
  3. פ לכאורה Bava Kamma 38b מפתח אינעם אויסשרייב: 28:15
  4. ש לכאורה Temurah 16a מפתח אינעם אויסשרייב: 34:11

מדרש

  1. ו Eichah Rabbah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:21

זוהר און קבלה

  1. נ Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:48

ראשונים

  1. ח לכאורה Rashi on Bereishis 15:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:00
  2. צ לכאורה Rambam, Commentary on the Mishnah, Sanhedrin ch. 10 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:15

אחרונים און חסידות

  1. ה Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:21
  2. מ Ohr HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 22:08
  3. ע Heichal HaBrachah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:15
  4. ת Avodas Yisroel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:27

עיקרי הדברים

  1. 1:32 תמוז און אב זענען חדשים פון שטארקע מידת הדין, צוגעבונדן מיט דעם חטא פון די מרגלים און מיט שבטים און נשיאים וואס האבן זיך נכשל געווען.
  2. 5:51 לויט דעם נביא זכריה וועלן די צומות פון דעם פערטן און פינפטן חודש ווערן ימים טובים, און די טעג טראגן שוין אין זיך דעם שורש פון דער גאולה.
  3. 9:17 וואס גרעסער א קדושה איז, אלץ דיקער איז די קליפה אדער ערלה ארום איר, אזוי ווי די ערלה איבער דעם ברית און די ערגסטע אומות אין ארץ ישראל.
  4. 21:06 בלק איז געווען דער זיידע פון משיח דורך רות, און אלס א גרויסע קליפה האט ער געוואלט האלטן משיח געפאנגען ביי זיך.
  5. 35:55 יעדער חלק פון ארץ ישראל באהאלט א חלק פון דער תורה, ממילא מיינט איינעמען דאס מגלה זיין אירע הלכות, און מיט לערנען תורה אין תמוז און אב נעמט מען איין די טעג.
  6. 44:28 תמוז און אב זענען כנגד די עינים, און שמירת עינים גרייט צו א מענטשן צו זען דעם אור הגנוז פון דער תורה.
  7. 47:05 יעדער איד איז א שליח פונעם רבונו של עולם, און די חדשים רופן די בחורים צו מקיים זיין זייער שליחות אן מורא, אזוי ווי כלב און פנחס.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 19:33 פארוואס האט בלק זוכה געווען אז א סדרה זאל הייסן אויף זיין נאמען, ווען נחמיה האט נישט זוכה געווען צו א ספר אויף זיין נאמען?

    תירוץ: 20:42 ווייל די קרבנות וואס ער האט מקריב געווען, אפילו שלא לשמה, האבן זוכה געווען אז פון אים זאל ארויסקומען רות, די מאמע פון מלכות בית דוד און משיח.

  2. קשיא: 35:15 ווי פאסט די גמרא אז עתניאל האט מחזיר געווען פארגעסענע הלכות צו דעם פסוק וועגן איינעמען קרית ספר, ווען די דרשה קלעבט זיך נישט צום פשט?

    תירוץ: 35:55 יעדער חלק פון ארץ ישראל באהאלט א הלכה פון דער תורה, און דורך מחזיר זיין די הלכות וואס זייער שורש איז אין קרית ספר האט ער זי געקענט איינעמען.

  3. קשיא: 38:44 מיט וואס האט משה רבינו איינגענומען סיחון און עוג?

    תירוץ: 38:54 מיט זיין מוטשן זיך אין לערנען און מגלה זיין הלכות.

מעשיות

  1. 12:48 דעם פלאנטשער רבי'ס קידוש תשעה באב

    דער משגיח דערציילט פונעם פלאנטשער רבי, א גרויסער רבי אין גאליציע און דער שווער פונעם סאטמארער רבי'ן. חסידים דערציילן אז תשעה באב האט ער גענומען א ליידיגע גלאז און געטון ווי מ'מאכט קידוש, און געזאגט אז ווען משיח וועט קומען וועט תשעה באב זיין א יום טוב און מ'וועט מאכן קידוש. פון זיינע אויגן האבן גערונען טרערן, און ער האט געזאגט פאר די תלמידים אז אזוי וועט עס זיין ווען משיח קומט.

    אין דער מעשה: דער פלאנטשער רבי, the Satmar Rebbe

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 4:06 די צוויי נשיאים וואס זענען נכשל געווארן, איינער ביי עדת קרח און דער נשיא פון שבט שמעון ביי דער מעשה פון זמרי, זענען כנגד די צוויי חדשים תמוז און אב, וואס זענען נפגם געווארן דורך דעם חטא פון די מרגלים.
  2. 26:43 די זעלבע זאך, משיח באהאלטן אונטער א ערלה, געפינט זיך אין נפש (בלק), אין מקום (עמון און מואב) און אין זמן (תמוז און אב), לויט דעם ספר יצירה וואס שטעלט צוזאמען עולם, שנה און נפש.
  3. 27:40 בלק'ס פנימיות איז געווען גוט, ווייל משיח איז געלעגן אין אים; נאר זיין גוף, א גרויסע קליפה, האט עס נישט געוואלט ארויסלאזן.
  4. 28:18 "והוא ישב ממלי" איז א רמז אז בלק האט געוואלט זיצן ווי דער סנדק און מל זיין די ערלה פון עמון און מואב, תמוז און אב, וואו משיח ליגט באהאלטן.
  5. 32:02 א בחור'ס שטארקער יצר הרע איז א סימן אז אונטער זיין ערלה ליגט א גרויסע נשמה וואס ווארט ארויסצוקומען.
  6. 35:55 יעדער חלק פון ארץ ישראל באהאלט א חלק פון דער תורה, ממילא איז עתניאל בן קנז'ס מחזיר זיין די פארגעסענע הלכות און זיין איינעמען קרית ספר געווען איין זאך.
  7. 41:03 די נשמות פון די לעצטע דורות, "בני שוממה", זענען תמוז און אב נשמות וואס מוטשען זיך מער און האבן גרעסערע נסיונות, און דערפאר קענען זיי אויפטון מער ווי די פריערדיגע צדיקים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 32:58 דער משגיח זאגט פאר א בחור וואס האט נאך נישט געהאט הצלחה, ער זאל נישט מיינען אז ער איז נידעריג: זיין דיקע ערלה באהאלט א גרויסע נשמה, און מ'דארף זי אפשניידן מיט תשובה, התמדה, כוונה אין תפילה און ארבעטן אויף מידות.
  2. 37:40 דער משגיח מוטיגט זיך צו זעצן לערנען מיט עיון אין תמוז און אב און ארויסברענגען הלכות, וואס דורך דעם קען מען מיטהעלפן באפרייען משיח.
  3. 46:14 דער משגיח רופט צו היטן די אויגן און נישט קוקן וואו מ'טאר נישט, כדי זוכה צו זיין צו זען דעם אור הגנוז פון דער תורה.
  4. 48:45 דער משגיח בעט די בחורים צו לערנען מיט עיון, דאווענען מיט כוונה, און מקיים זיין זייער שליחות אן מורא, ווי א גוטער בעל מלחמה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אהרן הכהן, אליצור בן שדיאור, בועז, בלעם, בלק, דער הייליגער אור החיים, דער חתם סופר, דער סאטמארער רב, דער פלאנטשער רבי, דער קאזשעניצער מגיד, דער רמב"ם, זכריה הנביא, זמרי בן סלוא, יהושע בן נון, כלב בן יפנה, נחמיה, נעמה העמונית, סיחון, עוג מלך הבשן, עתניאל בן קנז, פינחס, ראובן, רות, רש"י, שמעון

ערכים אור הגנוז, בין המצרים, מדת הדין, סנדק, עקבתא דמשיחא, ערלה, פדיון שבויים, קודש הקדשים, קיני קניזי וקדמוני, קליפה, רבונו של עולם, שליחות, שם הוי"ה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט