כל יהודי הוא שליח מה'; שמירת עינים בימי הקיץ
קאטאלאג: זמנים חודש תמוז נומ׳ 1 פאקעט גייד ז׳ 32 תשנ"א (1990–91) אידיש 40 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט אז יעדער איד איז א שליח פונעם רבונו של עולם וואו ער גייט, און אז דאס ארומפארן אין תמוז און אב איז כדי מתקן צו זיין די שליחות וואס די מרגלים האבן פארדארבן, בפרט דורך שמירת עינים און דורך תפילה.
דער משגיח עפנט מיט די מרגלים, וואס זענען ארויסגעגאנגען ראש חודש תמוז און צוריקגעקומען תשעה באב נאכדעם וואס זיי זענען דורכגעפאלן אין זייער שליחות, קעגן די שלוחים פון יהושע וואס זענען מצליח געווען. דערנאך פרעגט ער פארוואס די גאנצע וועלט פארט ארום פונקט אין די וואכן. ער ברענגט דעם בעל שם טוב אויפן פסוק "מה' מצעדי גבר כוננו", אז יעדע נשמה ווערט אראפגעשיקט ווי א שליח, און יעדער מענטש האט א חלק אין דער בריאה וואס נאר ער קען מתקן זיין: א גלאז וואסער אין שיקאגא אדער א בוים אין קאנטרי ווארט שוין זינט ששת ימי בראשית אויף זיין ברכה אדער זיין לערנען. ווייל די מרגלים האבן געזינדיגט מיט די אויגן, זענען די וואכן פול מיט נסיונות פאר די אויגן; פונעם בעל שם טוב'ס פשט אויף בלעם'ס בלינדע אויג זעט מען אז א פארבאטענע ראיה מאכט בלינד צו דער ליכטיגקייט פון דער תורה. דער משגיח לייגט צו אז מ'דארף מתפלל זיין אויף הצלחה, מיט א מעשה פון א צדיק'ס פסח, און ער רופט די בחורים צו לערנען און האלטן קבלת עול אויך אין זומער, צו זען דעם באשעפער'ס בריאה, און אזוי מהפך זיין די חדשים לששון ולשמחה.
ענינים: דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט · די מרגלים · שמירת עינים · זומער און בין הזמנים · די חדשים תמוז און אב
סדר השיעור
-
0:00 די מרגלים'ס דורכפאל און יהושע'ס שלוחים
דער משגיח שילדערט ווי די מרגלים זענען ארויסגעגאנגען ראש חודש תמוז און נאך פערציג טעג צוריקגעקומען תשעה באב מיט א שלעכטן באריכט, און געברענגט א בכיה לדורות. ער מערקט אן אז פרשת שלח ליינט מען פאר תמוז, און אז די הפטרה און דער מדרש שטעלן זיי קעגן די שלוחים פון יהושע וואס זענען מצליח געווען.
-
3:26 פארוואס די וועלט פארט; יעדער מענטש א שליח שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס יעדער איינער הייבט אן ארומצופארן פון ראש חודש תמוז, און ברענגט דעם בעל שם טוב אויפן פסוק "מה' מצעדי גבר כוננו": יעדע נשמה ווערט אראפגעשיקט פונעם כסא הכבוד אויף א שליחות צוריקצוברענגען מצוות. רוב מענטשן פאלן דורך ווי משה רבינו'ס מרגלים, און צדיקים זענען מצליח ווי יהושע'ס שלוחים.
-
6:50 יעדנס חלק אין דער בריאה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז דער חטא פון אדם הראשון האט פארדארבן די גאנצע בריאה, און יעדער פון זיינע קינדער האט א חלק פון דער וועלט מתקן אדער מקלקל צו זיין; אין דור המבול זענען אפילו די חיות געווארן קאליע, אבער נח'ס בהמות און זיין חלק, ארץ ישראל, זענען געבליבן. ער ברענגט דעם בעל שם טוב'ס משל פון א סוחר וואס ווערט געשיקט קיין שיקאגא כדי צו מאכן א ברכה אויף א גלאז וואסער וואס ווארט שוין זינט ששת ימי בראשית.
-
12:14 דעם בחור'ס שליחות אין קאנטרי שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז די סיבות פארוואס מ'פארט זענען נאר תירוצים: א בחור וואס פארט אין קאנטרי איז אהינגעשיקט צוליב א בוים וואו ער זאל לערנען, א טייכל אויף וואס ער זאל מאכן א ברכה, א בית מדרש'ל וואו ער זאל דאווענען, אדער א שווים-באסיין וואו ער דארף זיך פירן מיט צניעות. טוט ער דאס, איז ער ווי די שלוחים פון יהושע; די מרגלים האבן געמאכט די טעג פאר טעג פון אבילות, און די וואס פירן דורך זייער שליחות מאכן זיי פאר שמחה און ברענגען משיח.
-
18:47 שמירת עינים: בלעם'ס בלינדע אויג שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז ווייל די מרגלים האבן געזינדיגט מיט די אויגן, זענען די וואכן פול מיט נסיונות פאר די אויגן, און די אויגן זענען דער הייליגסטער חלק פונעם גוף. ער ברענגט דעם בעל שם טוב'ס תירוץ ווי אזוי רש"י און אונקלוס גייען צוזאמען אויף בלעם "שתם העין": נאר זיין בלינדע אויג, וואס איז קיינמאל נישט פארטמא'ט געווארן, האט געקענט זען נבואה; אזוי אויך זעט דער וואס היט די אויגן די ליכטיגקייט פון דער תורה. ער לייגט צו די מצוה פון ציצית, וואס ברענגט קדושה אין די אויגן.
-
25:26 תפילה אויף הצלחה אין דער שליחות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז מ'דארף בעטן דעם רבונו של עולם מ'זאל מצליח זיין אין דער שליחות, און דערציילט פון א צדיק וועמענס פסח, וואס ער האט צוגעגרייט מיט די גרעסטע חומרות, איז פארדארבן געווארן דורך א ווייץ-קערנדל אין דער זופ; דורך א שאלת חלום האט ער זיך דערוואוסט אז ער האט נישט מתפלל געווען, און אז א פויגל האט אריינגעווארפן דאס קערנדל דורכן קוימען. די מרגלים זענען דורכגעפאלן ווייל זיי האבן נישט מתפלל געווען, און יהושע, פאר וועמען משה רבינו האט מתפלל געווען, און כלב, וואס האט מתפלל געווען ביי מערת המכפלה, זענען מצליח געווען; פון זיי קומט משיח בן יוסף און משיח בן דוד.
-
31:06 זומער איז נישט הפקר: לערנען און קבלת עול שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז די זומער חדשים זענען שווער צו לערנען, אבער זיי זענען נישט הפקר: א בחור מעג זיך אפרוען כדי צו כאפן כוחות, אבער ער דארף אויך אין זומער לערנען און האלטן עול מלכות שמים, אויך אין ווי ער גייט אנגעטאן. ער דערציילט פון א בחור וואס האט אראפגעווארפן די יארמלקע כדי שנעלער צו לויפן ביים באל-שפיל, און שטעלט אים קעגן איינעם פון די סלאוויטער דרוקער וואס האט זיך אפגעשטעלט אינמיטן לויפן צווישן די סאלדאטן, און נישט געוואלט ווייטער גיין אן א יארמלקע.
-
34:55 מיטזינגען מיט דער בריאה; די חדשים ווערן שמחה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז א מענטש קומט צו אהבת השם און יראת השם דורך זען די וואונדער פון דער בריאה, וואס אין שטאט זענען זיי פארשטעלט און אין קאנטרי זעט מען זיי; די גאנצע בריאה זינגט צום רבונו של עולם, און א איד זינגט מיט דורך לערנען, דאווענען און זיך אפהיטן פון עבירות. ער שליסט אז די מרגלים האבן געמאכט תמוז און אב פאר טרויעריגע חדשים, און די וואס פירן דורך זייער שליחות וועלן זיי מהפך זיין לששון ולשמחה, ווי זכריה זאגט, און משיח וועט ווייזן אויף זיי.
דער שיעור, אויסגעשריבן
די מרגלים'ס דורכפאל און יהושע'ס שלוחים
דער משגיח עפנט מיט די מרגלים, וואס זענען ארויסגעגאנגען אנהייב תמוז, ווי די גמרא דערציילט; ווייל תמוז האט יענעם יאר געהאט דרייסיג טעג, האבן זיך די פערציג טעג געענדיגט תשעה באב, און זיי זענען צוריקגעקומען מיט א שלעכטן באריכט און געברענגט א בכיה לדורות. די הפטרה פון פרשת שלח, וואס מ'ליינט פאר תמוז, רעדט פון די שלוחים פון יהושע, און דער מדרש שטעלט זיי, וואס זענען מצליח געווען, קעגן די שלוחים פון משה רבינו. א,ג,ד
פארוואס די וועלט פארט; יעדער מענטש א שליח
דער משגיח מערקט אן אז פון ראש חודש תמוז פארט יעדער איינער, מיט קארס, באסעס און עראפלאנען, און ער פרעגט פארוואס. ער ברענגט דעם בעל שם טוב אויפן פסוק "מה' מצעדי גבר כוננו" (תהלים ל"ז): יעדע נשמה ווערט אראפגעשיקט אויף א שליחות, צוריקצוברענגען מצוות און נישט עבירות. רוב מענטשן פאלן דורך ווי משה'ס מרגלים, און צדיקים זענען מצליח ווי יהושע'ס שלוחים. ה
יעדנס חלק אין דער בריאה
לויטן בעל שם טוב האט אדם הראשון מיטן עסן פונעם עץ הדעת פארדארבן די גאנצע בריאה, און ווייל ער איז געווען כולל אלעס, האט יעדער פון זיינע קינדער א חלק וואס ער קען מתקן זיין מיט מצוות אדער מקלקל זיין מיט עבירות. אין דור המבול זענען אפילו די חיות געווארן קאליע, אבער נח האט נישט מקלקל געווען זיין חלק: זיינע בהמות זענען ניצול געווארן, און ארץ ישראל, זיין חלק, איז נישט פארפלייצט געווארן.
אזוי מיינט א סוחר וואס מ'רופט אים קיין שיקאגא אז ער פארט אויף געשעפט, אבער דער רבונו של עולם שיקט אים, ווייל א גלאז וואסער דארט ווארט שוין זינט ששת ימי בראשית אויף זיין ברכה, און נאר ער קען עס מתקן זיין.
דעם בחור'ס שליחות אין קאנטרי
יעדער טריט איז שוין באשטימט פון ששת ימי בראשית, זאגט דער משגיח, און די סיבות וואס מ'גיט זענען נאר תירוצים. א בחור מיינט אז ער פארט אין קאנטרי צו שפילן באל אדער צו שווימען, אבער א בוים ווארט שוין זינט דער בריאה אז ער זאל אונטער אים לערנען א בלאט גמרא, אדער א טייכל אויף זיין ברכה, א בית מדרש'ל אויף זיין דאווענען, אדער א שווים-באסיין וואו זיין נסיון איז צניעות, און שווימען כדי צו כאפן כוחות פאר א ווינטער לערנען.
לערנט ער, דאוונט ער און היט ער די אויגן, איז ער צווישן יהושע'ס שלוחים וואס זענען מצליח; פארט ער אראפצווארפן עול מלכות שמים, איז א רחמנות אויף אים און אויף דער בריאה. די מרגלים האבן געמאכט פון די טעג די דריי וואכן און תשעה באב; דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיי מאכן פאר טעג פון שמחה, ווי מ'בעט ביי ברכת החודש און ווי זכריה הנביא זאגט, און ווער עס פירט דורך זיין שליחות איז מקרב די גאולה. אא,ת
שמירת עינים: בלעם'ס בלינדע אויג
ווייל די מרגלים האבן געזינדיגט מיט די אויגן ביי "וראיתם את הארץ" (במדבר י"ג), ברענגען די וואכן נסיונות פאר די אויגן, און דער משגיח דערמאנט "ולא תתורו אחרי לבבכם ואחרי עיניכם" (במדבר ט"ו). די אויגן, זאגט ער, זענען דער סענסיטיווסטער און הייליגסטער חלק פונעם גוף. ח,ט
דער בעל שם טוב פרעגט: ביי בלעם "שתם העין" (במדבר כ"ד) זאגט רש"י אז ער איז געווען בלינד אויף איין אויג, און אונקלוס זאגט אז ער האט גוט געזען. דוד המלך זאגט אז די תורה איז מאירת עינים און זיסער פון האניק (תהלים י"ט), אבער דער וואס קוקט אויף פארבאטענע זאכן מאכט זיך בלינד צו דער ליכטיגקייט. בלעם האט געזען נבואה נאר מיט דער בלינדער אויג, וואס איז קיינמאל נישט פארטמא'ט געווארן, און ביידע זענען אמת. כ,ל,י,מ
תפילה אויף הצלחה אין דער שליחות
דער משגיח זאגט אז מ'דארף מתפלל זיין מ'זאל מצליח זיין אין דער שליחות. ער דערציילט פון א צדיק וואס האט צוגעגרייט פסח מיט אלע חומרות, און ביים סדר געפונען א ווייץ-קערנדל אין דער זופ. דורך א שאלת חלום האט מען אים געענטפערט אז ער האט אלעס געטון חוץ מתפלל זיין, און אז א פויגל האט אריינגעווארפן דאס קערנדל דורכן קוימען.
זומער איז נישט הפקר: לערנען און קבלת עול
אין זומער, זאגט דער משגיח, רופט דער דרויסן דעם בחור און עס איז שווער צו לערנען. זיך אפרוען און שפילן כדי צו כאפן כוחות איז ריכטיג, אבער מ'דארף אויך אין זומער לערנען; די חדשים זענען נישט הפקר. מ'גייט אנגעטאן אנדערש ווי אין ווינטער, אבער מיט קבלת עול מלכות שמים.
ער האט געזען פון זיין פענסטער ווי א בחור כאפט אראפ די יארמלקע כדי שנעלער צו לויפן ביים באל, הגם די גמרא זאגט אז א צודעקטער קאפ ברענגט יראת שמים. איינער פון די סלאוויטער דרוקער, וואס מ'האט געמוזט לויפן צווישן בייטשן, האט זיך אפגעשטעלט ווען די יארמלקע איז אראפגעפאלן, און נישט געוואלט ווייטער לויפן אן איר. ק
מיטזינגען מיט דער בריאה; די חדשים ווערן שמחה
דער זומער האט אויך א מעלה. דער רמב"ם שרייבט אז מ'קומט צו אהבת השם און יראת השם דורך זען די בריאה; אין שטאט איז זי פארשטעלט, אבער אין קאנטרי זעט מען דעם הימל, די ביימער און די בלומען. די גאנצע בריאה זינגט צום רבונו של עולם (תהלים קמ"ח), און א איד זינגט מיט דורך לערנען, דאווענען און זיך אפהיטן פון עבירות. ר,ש
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
תרגום
תלמוד בבלי
מדרש
ראשונים
תפילה און פיוט
אנדערע
עיקרי הדברים
- 5:01 לויטן בעל שם טוב איז יעדער מענטש א שליח פונעם רבונו של עולם, און וואו ער גייט איז ער אהינגעשיקט געווארן עפעס אויפצוטאן.
- 16:38 די זומער-צייט ווען מ'פארט ארום פאלט אין די פערציג טעג פון די מרגלים, און א איד'ס ארומפארן אין די וואכן איז כדי מתקן צו זיין וואס זיי האבן פארדארבן.
- 8:52 יעדער מענטש האט זיין אייגענעם חלק אין דער בריאה וואס נאר ער קען מתקן זיין דורך מצוות און ברכות, און מקלקל זיין דורך עבירות.
- 19:59 די אויגן זענען דער סענסיטיווסטער און הייליגסטער חלק פונעם גוף; ווער עס קוקט אויף פארבאטענע זאכן קען שוין נישט זען די ליכטיגקייט און זיסקייט פון דער תורה.
- 25:26 הצלחה אין דער שליחות פאדערט תפילה: די מרגלים זענען דורכגעפאלן ווייל זיי האבן נישט מתפלל געווען, און יהושע און כלב, וואס האבן געהאט תפילה, זענען מצליח געווען.
- 32:07 דער זומער איז נישט קיין הפקר צייט: מ'דארף ווייטער לערנען און האלטן קבלת עול מלכות שמים, און די קאנטרי גיט א געלעגנהייט צו זען דעם באשעפער'ס בריאה און מיטזינגען איר שירה.
- 18:16 די וואס פירן דורך זייער שליחות זענען מהפך תמוז און אב צו טעג פון שמחה און ברענגען משיח.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 4:09 פארוואס הייבט די גאנצע וועלט אן ארומצופארן פון ראש חודש תמוז?
תירוץ: 17:04 דאס זענען די טעג פון די מרגלים, וואס זיי האבן פארדארבן אויף זייער שליחות; יעדער וואס פארט איז אויף א שליחות פונעם רבונו של עולם מתקן צו זיין די טעג.
-
קשיא: 11:10 פארוואס גייט א מענטש אויף א געוויסן ארט, ער ווייסט דאך נישט אז ער דארף דארט זיין?
תירוץ: 11:16 דער רבונו של עולם גיט אים א חשק, למשל געשעפט, וואס איז נאר א תירוץ; באמת ווערט ער געשיקט מתקן צו זיין זיין חלק דארט, ווי א ברכה אויף א גלאז וואסער.
-
קשיא: 20:41 ווי אזוי קען רש"י זאגן אז בלעם איז געווען בלינד אויף איין אויג, און אונקלוס זאגט אז ער האט גוט געזען?
תירוץ: 23:24 ביידע זענען אמת: די בלינדע אויג, וואס איז קיינמאל נישט פארטמא'ט געווארן פון פארבאטענע ראיות, איז געווען די וואס מיט איר האט ער גוט געזען נבואה.
-
קשיא: 23:08 ווי אזוי האט בלעם געקענט זען נבואה, ער האט דאך געקוקט אויף יעדע טמא'דיגע זאך?
תירוץ: 23:24 ער האט געזען נבואה נאר מיט דער בלינדער אויג, וואס ער האט קיינמאל נישט פארטמא'ט מיט קוקן.
-
קשיא: 28:38 פארוואס האט דער צדיק וואס האט אזוי אכטונג געגעבן געפונען חמץ אויף פסח, און ווי אזוי איז עס געשען?
תירוץ: 29:03 ער האט פארגעסן צו בעטן דעם רבונו של עולם; א פויגל האט אריינגעווארפן א ווייץ-קערנדל דורכן קוימען אין טאפ.
מעשיות
-
26:42 דעם צדיק'ס פסח מיטן ווייץ-קערנדל
א צדיק האט באשלאסן צו האבן א ריכטיג כשר'ן פסח; ער האט געכשר'ט אלע כלים און איז געווען ביים שניידן פון די ווייץ און ביים באקן, מיט די גרעסטע חומרות. ביים סדר, נאך די פיש, האט ער געזען א ווייץ-קערנדל שווימען אין זיין זופ, ממש חמץ. ער האט געפרעגט א שאלת חלום פארוואס דאס איז אים געשען נאך אזויפיל אכטונג, און ווי אזוי עס האט געקענט פאסירן. מ'האט אים געענטפערט פון הימל אז ער האט אלעס געטון מיט פלייס, נאר איין זאך פארגעסן: צו בעטן דעם רבונו של עולם; און אז א פויגל וואס איז געפלויגן אויבן האט אריינגעווארפן א קערנדל דורכן קוימען אין טאפ אריין.
-
33:05 דער בחור וואס האט אראפגעווארפן די יארמלקע
דער משגיח דערציילט אז ער האט געקוקט פון זיין פענסטער ווי בחורים שפילן באל. איין בחור האט געשפירט אז די יארמלקע אויפן קאפ שטערט אים שנעל צו לויפן, און ער האט זי אראפגעכאפט כדי שנעלער צו לויפן. דער משגיח זאגט אז דערמיט האט ער אראפגעווארפן פון זיך עול מלכות שמים, ווייל א צודעקטער קאפ ברענגט יראת שמים.
-
33:49 דער סלאוויטער דרוקער וואס האט נישט געוואלט לויפן אן א יארמלקע
די סלאוויטער דרוקער, אייניקלעך פון ר' פנחס קאריצער, זענען איינגעזעצט געווארן ביים רוסישן צאר צוליב א בלבול, און מ'האט זיי גע'משפט צו לויפן צווישן צוויי רייען סאלדאטן מיט בייטשן וואס האבן געהאט אייזערנע קנעפ אויפן עק. וואס שנעלער זיי זענען געלאפן, אלץ גיכער זענען זיי פטור געווארן פון די שמיץ. אינמיטן לויפן איז איינעם פון זיי אראפגעפאלן די יארמלקע, און ער האט זיך אפגעשטעלט און נישט געוואלט ווייטער לויפן אן איר.
אין דער מעשה: R' Pinchas of Koretz
געדאנקען
- 4:43 דער משגיח פארבינדט די זומער-רייזעס מיט די פערציג טעג פון די מרגלים: די וועלט פארט ארום פונקט אין די וואכן, ווייל זייער פארדארבענע רייזע דארף מתוקן ווערן דורך רייזעס וואס ווערן געטון ווי עס דארף צו זיין.
- 10:47 א קליינע זאך, א ברכה אויף א גלאז וואסער אין א ווייטער שטאט, קען זיין דער תיקון פאר וועלכן מ'האט אים אהינגעשיקט, און קיין אנדערער קען עס נישט טון.
- 9:39 נח האט נישט מקלקל געווען זיין חלק פון דער וועלט, דערפאר זענען זיינע בהמות געבליבן כשר'ע און זיין חלק, ארץ ישראל, איז נישט פארפלייצט געווארן.
- 20:41 לויטן בעל שם טוב קריגן זיך נישט רש"י און אונקלוס וועגן בלעם: זיין בלינדע אויג, וואס איז קיינמאל נישט פארטמא'ט געווארן פון קוקן אויף טומאה, איז געווען די וואס האט גוט געזען נבואה.
- 30:25 דער חילוק צווישן די מרגלים וואס זענען דורכגעפאלן און די וואס זענען מצליח געווען איז געווען תפילה, און פון די צוויי וואס האבן געהאט תפילה שטאמט משיח בן יוסף און משיח בן דוד, אז זיי ברענגען גאולה וואו די אנדערע האבן געברענגט גלות.
- 24:28 ציצית מיינט קוקן, און די מצוה ברענגט קדושה אריין אין די אויגן, דער אבר מיט וועלכן די מרגלים האבן געזינדיגט.
- 36:17 די גאנצע בריאה זינגט צום רבונו של עולם דורך טון זיין רצון, און א איד'ס שירה איז לערנען, דאווענען און זיך אפהיטן פון עבירות; דער וואס טוט עס נישט איז דער איינציגער אויסנאם אין דעם כאר.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 15:09 דער משגיח זאגט אז א בחור וואס פארט אין קאנטרי זאל וויסן אז ער איז א שליח פונעם רבונו של עולם, און זאל דארט לערנען, דאווענען, מאכן ברכות און היטן די אויגן ווי עס דארף צו זיין.
- 25:26 דער משגיח זאגט אז מ'דארף בעטן דעם רבונו של עולם מ'זאל מצליח זיין אין דער שליחות וואס ער שיקט.
- 19:52 דער משגיח זאגט אז אין די וואכן דארף מען אפהיטן די אויגן און נישט קוקן אויף וואס עס גלוסט זיך.
- 31:55 דער משגיח זאגט אז חוץ פון זיך אפרוען און שפילן כדי צו כאפן כוחות, דארף מען אויך אין זומער לערנען, ווייל די זומער חדשים זענען נישט הפקר.
- 32:56 דער משגיח זאגט אז אין זומער גייט מען נישט אנגעטאן ווי אין ווינטער, אבער עס דארף זיין מיט קבלת עול מלכות שמים, נישט מיט פריקת עול.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אדם הראשון, אונקלוס, בלעם, דוד המלך, דער הייליגער בעל שם טוב, דער רמב"ם, זכריה הנביא, יהושע בן נון, כלב בן יפנה, משה רבינו, נח, פינחס, רבי פינחס קאריצער, רש"י
ערכים מבול, מערת המכפלה, מרגלים, עץ הדעת, קבלת עול מלכות שמים, רבונו של עולם, שאלת חלום, שליחות, שמירת עינים, תשעה באב