בשבת חזון נתגלה השמחה של ט' באב לעתיד וכל יהודי רואה בית השלישי בבנינה. ביאור ענין שמיטה

קאטאלאג: זמנים שבת חזון נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 32 תשמ"ו (1985–86) אידיש 1 שעה 25 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 25 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די דריי וואכן זענען די באהאלטענע גבול פון עשו אין זמן וואס מ'האט נאך נישט איינגענומען, אז שבת חזון זעט יעדער איד שוין די נחמה פון לעתיד, און אז שמיטה, אזוי ווי שבת און ירושלים, מאכט פון יעדן איד א כהן וואס לעבט פון דעם אייבערשטנס ברכה.

דער משגיח עפנט מיט משה רבינו'ס תוכחה איבער דעם מן וואס איז געווען ווייס: ווייס איז ממשיך חסד, פרנסה בחנם אזוי ווי די מילך פון א קליין קינד. משה רבינו האט געבעטן אריינצוגיין צום "הר הטוב הזה והלבנון", דעם ארט פון ווייסקייט, קעגן די רויטע מדת הדין פון אדום. דער אייבערשטער האט אים געהייסן ווענדן "צפונה", צו דער באהאלטענער תורה. פון די צען פעלקער וואס זענען צוגעזאגט געווארן צו אברהם אבינו זענען דריי, קיני קניזי און קדמוני, נאך נישט איינגענומען; זיי זענען קעגן די דריי וואכן, דעם גבול פון עשו אין זמן, דערפאר קען מען דארט נאך נישט אריינברענגען שמחה, און שבת חזון איז דער העכסטער פון זיי. אבער שבת מיט איר תוספות גייט אריין אין יענעם גבול, און יעדער איד זעט דעם בית השלישי. דורכדעם וואס משה רבינו האט איינגענומען סיחון ועוג האט ער זוכה געווען צום ספר דברים, דער שבת און די שמיטה פון דער תורה. דערנאך ערקלערט ער שבת, שמיטה און ירושלים ווי איין ענין: קיינער איז נישט קיין בעל הבית, דער אייבערשטער גיט, און יעדער איד ווערט א כהן. ער ענדיגט מיט די דריי וואס האבן געזאגט "איכה", און אז שבת חזון איז אן אויפרוף פאר דער גרויסער חתונה.

ענינים: שמיטה און יובל · תשעה באב · קדושת שבת · ירושלים און דער כותל · דער בית המקדש און דער חורבן

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס משה רבינו האט מוכיח געווען איבערן ווייסן מן

    דער משגיח עפנט מיט משה רבינו'ס תוכחה איבער די טענות אויפן ווייסן מן, און ערקלערט אז יעדע קאליר איז ממשיך אן אנדער אור; ווייס איז ממשיך חסד, ווי מ'זעט ביי די ווייסע בגדים פון דאקטוירים און כהנים. אזוי ווי די ווייסע מילך פון א קליין קינד, איז דער מן געווען ווייס ווייל דער דור המדבר האט באקומען פרנסה בחנם, אויסגענומען פון "בזעת אפך".

  2. 7:05 דער לבנון קעגן די רויטקייט פון אדום

    משה רבינו האט געפרעגט ווי אזוי מ'קען האבן טענות אויף א שפייז וואס קומט מיט חסד, און ער אליין האט געבעטן מיט חסד אריינצוגיין צום "הר הטוב הזה והלבנון", דער בית המקדש, דער ארט פון ווייסקייט. אדום איז רויט, די זייט פון מדת הדין; דער משגיח ברענגט עשו'ס תאווה צו רויטע זאכן, און ווי לעתיד וועט דער אייבערשטער קומען פון אדום מיט רויטע בגדים.

  3. 11:02 ווענדט זיך צפונה: די באהאלטענע תורה און דער דור פון עקבתא דמשיחא

    משה רבינו ווערט געהייסן "פנו לכם צפונה", וואס דער משגיח טייטשט ווי ווענדן זיך צו דער תורה, וואס הייסט "צפון", באהאלטן. עשו'ס לאנד ווערט נישט געגעבן "עד מדרך כף רגל": נישט די גרויסע דורות פון רבן יוחנן בן זכאי און רבי עקיבא, נאר דער נידריגסטער דור, די עקבתא דמשיחא, וועט זוכה זיין צו "לשפוט את הר עשו" און צו די לעצטע דריי פעלקער וואס זענען צוגעזאגט געווארן צו אברהם אבינו.

  4. 14:50 דריי מצות, דריי פעלקער, דריי וואכן

    די דריי מצות אונטער דער קערה זענען קעגן קיני קניזי און קדמוני, דאס הייסט עמון מואב און שעיר; משה רבינו, די מיטלסטע מצה, האט דערגרייכט ביז מואב, און שעיר ווארט אויף משיח. די זיבן פעלקער וואס מ'האט שוין איינגענומען זענען קעגן די זיבן וואכן פון נחמה, וואס אין זיי האט מען א השגה, און די דריי באהאלטענע זענען קעגן די דריי וואכן, די גרעסטע שבתים פון יאר, וואס מ'האט נאך נישט קיין השגה אין זיי.

  5. 20:52 עשו'ס גבול אין זמן: נאך נישט קיין שמחה שטייט אינעם קאטאלאג

    שעיר האט נישט געלאזט משה רבינו אריבערגיין, ווייל עשו איז נאך נישט מודה אז די ברכות געהערן צו יעקב, און "לא אתן לכם מארצם". דער זעלבער גבול איז דא אין זמן: די דריי וואכן, מיט שבת חזון ווי דער קדמוני, דער העכסטער פון זיי, זענען עשו'ס פראווינץ, וואו מ'טאר נישט אריינברענגען די שמחה פון ישראל; דערפאר האבן צדיקים געזאגט אז תשעה באב איז אפילו א שמייכל א סכנה, כאטש ירושלים איז דער מקור פון אלע שמחות.

  6. 27:40 שבת חזון: יעדער איד זעט דעם בית השלישי שטייט אינעם קאטאלאג

    שבת איז אן אנדער ענין: דער שטן האט אויף איר נישט קיין שליטה, און אזוי ווי ביי דער מצה ערב פסח וואס איז אום שבת, גיט זי אפילו היינט א ביסל השגה. דער משגיח ברענגט פונעם קדושת לוי אז שבת חזון זעט יעדער איד דעם בית השלישי, מיטן משל פון א טאטן וואס ווייזט דעם זון א דריטן שיינעם בגד, און ער טייטשט "חזון" ווי זען מיטן הארץ.

  7. 31:58 שבת ווי דער מקור הברכה און תוספות

    פונעם פרי צדיק: די ברכות פון דער וואך ליגן אין שבת, און וויבאלד תשעה באב איז דער טאג פון לידת משיח, ליגט די לידה שוין אין שבת חזון. שבת איז דער מקור הברכה, און ברכה מיינט תוספות; תוספות שבת שפרייט זיך אויס איבער אירע גבולים, און דערפאר קען שבת אריינגיין אין עשו'ס גבול. די דריי וואכן זענען טעג פון ערלה וואס דעקן צו א גרויסע קדושה, דעם שם וואס איז באהאלטן אין "מי יעלה לנו השמימה".

  8. 36:09 אראפנעמען די ערלה: תורה כובש'ט ארץ ישראל

    די זיבן פעלקער זענען געווען אן ערלה וואס האט צוגעדעקט ארץ ישראל, דערפאר איז דאס לאנד צוגעזאגט געווארן אין דער פרשה פון מילה, און יהושע האט מל געווען די אידן איידער מ'איז אריין. עתניאל בן קנז האט איינגענומען קרית ספר און מיט זיין פלפול צוריקגעברענגט די פארגעסענע הלכות וואס זענען דארט באהאלטן; אזוי כובש'ט יעדע שטיקל תורה מיט יגיעה א חלק פון ארץ ישראל. דאס לאנד פון סיחון ועוג, וואס גד און ראובן האבן באקומען, איז דער תוספות, "חלקת מחוקק", משה רבינו'ס חלק.

  9. 42:46 ספר דברים: דער שבת און די שמיטה פון דער תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    לויטן פרי צדיק שטייט ספר דברים צווישן תורה שבכתב און תורה שבעל פה: משה רבינו האט עס געזאגט מפי עצמו, און דערנאך איז ער געהייסן געווארן עס אנצושרייבן. ער האט עס זוכה געווען נאכן איינעמען סיחון ועוג; ווען מ'רעכנט "ויהי בנסוע" פאר א באזונדערן ספר, איז דברים דער זיבעטער ספר, דער שבת און די שמיטה פון דער תורה. דעמאלט האט משה רבינו געמיינט אז די וועלט איז שוין אנגעקומען צו שבת און די גזירה איז בטל, ווייל שמיטה האט, אזוי ווי שבת, א תוספות.

  10. 48:41 שבת, שמיטה און ירושלים: קיינער איז נישט קיין בעל הבית שטייט אינעם קאטאלאג

    אזוי ווי די זעקס וואכנטעג גרייטן צו אויף שבת, גרייט ארץ ישראל צו אויף ירושלים, וואו מ'ברענגט אירע פירות; ירושלים איז די לבנה און מלכות, וואס האט גארנישט פון זיך. שמיטה לערנט אז דער אייבערשטער איז דער בעל הבית, אזוי ווי שבת לערנט אז דער אייבערשטער באשאפט; ירושלים, וואו מ'פלאנצט נישט און וואס איז נישט צעטיילט געווארן צווישן די שבטים, איז כסדר שמיטה, און אין זיבעטן יאר שפרייט זי זיך אויס איבער גאנץ ארץ ישראל. ביידע זענען פאר די עניים, און כדי צו זיצן און לערנען.

  11. 56:24 דער שמיטה'דיגער איד ווערט א כהן שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך שמיטה גייט מען ארויף קיין ירושלים צו לערנען; דער אמת'ער "חג האסיף" איז דאס איינזאמלען פון תורה און פון כלל ישראל, דעם אייבערשטנס תבואה. א פויער קוקט אראפ צו דער ערד אויף זיין תבואה, אבער שמיטה הייסט אים אויפהייבן די אויגן, ווייל זיין נחלה איז דער אייבערשטער; דער משגיח מעלדט אן אז יעצט קומט דאס שמיטה יאר, ווען יעדער איד דארף ווערן א כהן וואס לערנט און פארלאזט זיך אויפן אייבערשטן.

  12. 1:00:40 צוועלף שבטים, יעקב און די מלכות כהנים לעתיד שטייט אינעם קאטאלאג

    ארץ ישראל איז צעטיילט געווארן אויף צוועלף חלקים אזוי ווי די צוועלף חדשים; יעקב, וואס איז העכער פון די שבטים, איז שבת, און ירושלים איז זיין שטאט. דערפאר בעט מען וואכנטאג צוועלף ברכות אין שמונה עשרה, אבער שבת איין מיטלסטע ברכה, אז מ'זאל זיין א שבת'דיגער איד. לעתיד וועט ירושלים זיך אויסשפרייטן איבערן לאנד, אלע אידן וועלן זיין א ממלכת כהנים, און עס וועט זיין ווייס, דער לבנון, נישט עשו'ס רויט.

  13. 1:06:17 עסן "עתיקא": די שבת'דיגע סעודה און שמיטה

    אויף "וכי תאמרו מה נאכל" ענטפערט די תורה "ואכלתם ישן", און דער תרגום טייטשט "עתיקא", אזוי ווי שבת עסט מען די סעודה פון עתיקא קדישא; דער משגיח דערציילט פונעם בית אהרן און א פשוט'ן חסיד וואס האט געזאגט שיר השירים מיט געשמאק אן צו וויסן דעם טייטש. געוויסע גרויסע נשמות, ווי רבי שמעון בר יוחאי וואס דער זוהר רופט שבת, לעבן כסדר אין שמיטה; דערפאר זיין שיטה אין ברכות, און די הלכה ווי ער אין מסכת שבת.

  14. 1:12:43 אליהו הנביא דער כהן אויפן בית הקברות מעשה

    לעתיד וועט די הלכה זיין ווי רבי שמעון; שבת און ירושלים דארפן נישט קיין קידוש בית דין, און שמיטה איז מחילה. דער משגיח דערציילט ווי רבה בר אבוה האט געטראפן אליהו הנביא אין א בית הקברות פון גוים און געפרעגט צי ער איז נישט קיין כהן; אליהו האט געענטפערט מיט רבי שמעון'ס שיטה. וויבאלד אליהו, פון שבט גד, לעבט שוין אין ימות המשיח ווען אלע אידן זענען כהנים, האט ער געענטפערט לויט דער הלכה פון יענער צייט.

  15. 1:19:49 דריי וואס האבן געזאגט "איכה": שבת חזון ווי אן אויפרוף שטייט אינעם קאטאלאג

    דער מדרש זאגט אז דריי נביאים האבן געזאגט "איכה", משה, ישעיה און ירמיה, און אלע דריי קומען זיך צוזאם שבת חזון, אין דער פרשה, אין דער הפטרה און אין איכה; זיי זענען די שושבינים וואס פירן צו דער חתונה אין ירושלים, און שבת חזון איז אן אויפרוף. דער משגיח ענדיגט אז מ'זאל אויסנוצן דעם שבת צו נייען די בגדים, מקבל זיין עול כהונה, תורה און בטחון אויפן שמיטה יאר, און זוכה זיין צו די בגדים פון דער גאולה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס משה רבינו האט מוכיח געווען איבערן ווייסן מן

0:00

דער משגיח עפנט מיטן ערשטן פסוק פון דברים, און מיט רש"י'ס פשט אין "תופל ולבן", אז משה רבינו האט מוכיח געווען אויף די טענות אויפן מן וואס איז געווען ווייס. דער מן האט געהאט אלע טעמים וואס מ'האט נאר געוואלט, און פונדעסטוועגן האבן זיי געהאט טענות אויף זיין ווייסקייט. א,ב

2:20

כדי דאס צו ערקלערן ברענגט ער פונעם זוהר אז יעדע קאליר נעמט אויף אן אנדער אור; ווייס איז ממשיך חסד. דאקטוירים גייען אנגעטאן אין ווייס און ווייסן אליין נישט פארוואס, און די תורה האט געהייסן די כהנים גיין אין בגדי לבן כדי ממשיך צו זיין חסדים אויף אידן. נאכן חטא פון אדם הראשון איז געזאגט געווארן "בזעת אפך", אבער א קליין קינד באקומט זיין שפייז אן הארעווען, מיט חסד, דערפאר איז זיין מילך ווייס. אזוי האט דער דור המדבר באקומען פרנסה אן ארבעטן, ווי א קינד, און דערפאר איז דער מן געווען ווייס. ג,ד

דער לבנון קעגן די רויטקייט פון אדום

7:16

דאס איז געווען משה רבינו'ס טענה: ווי אזוי קען מען האבן טענות אויף א שפייז וואס קומט פון הימל מיט חסד? משה רבינו אליין, וואס האט געבענקט אריינצוגיין קיין ארץ ישראל, האט געבעטן מיט חסד אויפן "הר הטוב הזה והלבנון", דער בית המקדש, דער ארט פון ווייסקייט וואו מדת הדין ווערט פארוואנדלט אויף חסד. אדום איז רויט, די זייט פון דין, אזוי ווי עשו האט געגלוסט רויטע שפייז, "האדום האדום הזה"; משה רבינו האט געבעטן צו דערגרייכן דעם ארט וואס נעמט אוועק די רויטקייט פון אדום. ה,ו

ווענדט זיך צפונה: די באהאלטענע תורה

11:11

דער אייבערשטער האט געענטפערט "פנו לכם צפונה", און דער משגיח טייטשט "צפונה" אויף דער תורה, וואס איז באהאלטן. עשו'ס לאנד ווערט נישט געגעבן "עד מדרך כף רגל": דער גרויסער דור פון רבן יוחנן בן זכאי און רבי עקיבא האט נישט געברענגט משיח, נאר דער נידריגסטער דור, די עקבתא דמשיחא, וועט זוכה זיין צו "ועלו מושיעים בהר ציון לשפוט את הר עשו", און דערמיט צו די לעצטע דריי פון די צען פעלקער וואס זענען צוגעזאגט געווארן צו אברהם אבינו. ח,י,כ,ל

דריי מצות, דריי פעלקער, דריי וואכן

14:53

דער משגיח פארבינדט קיני קניזי און קדמוני מיט די דריי מצות אונטער דער קערה, וואס זיי זענען קעגן עמון, מואב און שעיר. משה רבינו'ס ארט איז געווען מואב; דער חתם סופר זאגט אז די מיטלסטע מצה, די מצה פון גאולה, איז משה. צו עמון און מואב דארף מען משה רבינו, און ער האט זיי נאר טיילווייז איינגענומען; צו שעיר דארף מען משיח, וואס איז נאך גרעסער.

19:16

די זיבן פעלקער וואס מ'האט שוין איינגענומען זענען קעגן די זיבן וואכן פון נחמה, וואו דער וואס הארעוועט אין תורה און תפילה קען דערגרייכן גרויסע זאכן. די דריי באהאלטענע פעלקער זענען קעגן די דריי וואכן, די גרעסטע שבתים פון יאר, וואו עס ליגט באהאלטן די גאולה; וויבאלד מ'האט זיי נאך נישט איינגענומען, האט מען אין זיי נישט קיין השגה.

עשו'ס גבול אין זמן

20:57

ביי שעיר האט משה רבינו געוואלט אריבערגיין, אבער שעיר האט נישט געלאזט, און דער אייבערשטער האט געזאגט "לא אתן לכם מארצם". דער משגיח ערקלערט אז עשו איז נאך נישט מודה אז די ברכות געהערן צו יעקב, און די צייט איז נאך נישט געקומען; אידן האבן געמוזט אוועקגיין און נישט אריבערגיין דעם גבול פון עשו. י

24:10

דער זעלבער גבול חזר'ט זיך איבער אין זמן. די דריי וואכן זענען עשו'ס פראווינץ, און שבת חזון איז דער קדמוני, דער העכסטער פון זיי, וואס צדיקים האבן גערופן דעם העכסטן שבת פון יאר. אין עשו'ס פראווינץ טאר מען נישט אריינברענגען די מדה פון ישראל, שמחה, ווייל זיין חלק איז יגון ואנחה; דערפאר האבן צדיקים געזאגט אז תשעה באב איז אפילו א שמייכל א סכנה. ירושלים, אנדערש, איז דער מקור פון אלע שמחות, "קול ששון וקול שמחה". מ

שבת חזון: יעדער איד זעט דעם בית השלישי

28:08

שבת איז אן אנדער ענין: דער שטן האט אויף איר נישט קיין שליטה, אזוי ווי דער זוהר טייטשט "ביום הניח ה' לך". דער משגיח ברענגט אין נאמען פונעם קדושת לוי אז שבת חזון זעט יעדער איד דעם בית השלישי, אזוי ווי א טאטע וואס ווייזט זיין זון א דריטן שיינעם בגד ביז ער וועט זיין ראוי דערצו. "חזון" מיינט זען מיטן הארץ. נ,ס,ע

שבת ווי דער מקור הברכה

32:03

דער משגיח ברענגט דעם פרי צדיק אז די ברכות פון דער וואך ליגן אין איר שבת; וויבאלד תשעה באב איז דער טאג פון לידת משיח, ווי דער מדרש זאגט, ליגט די לידה שוין אין שבת חזון. שבת איז דער מקור הברכה, און ברכה מיינט תוספות; תוספות שבת שפרייט זיך אויס איבער אירע גבולים, און ממילא קען שבת אריינגיין אין עשו'ס גבול. די דריי וואכן אבער זענען טעג פון ערלה, וואס דעקן צו דעם שם וואס איז באהאלטן אין "מי יעלה לנו השמימה". פ,צ,ק

תורה כובש'ט ארץ ישראל

36:25

די ערלה איז דער צודעק פון עשו. די זיבן פעלקער זענען געווען אן ערלה איבער ארץ ישראל, דערפאר איז דאס לאנד צוגעזאגט געווארן צו אברהם אבינו אין דער פרשה פון מילה, און יהושע האט מל געווען די אידן איידער מ'איז אריין. א איד דארף הארעווען אפצושניידן די ערלה. ש,ת

37:54

די גמרא אין תמורה זאגט אז עתניאל בן קנז האט מיט זיין פלפול צוריקגעברענגט די הלכות וואס זענען פארגעסן געווארן נאך משה רבינו; דער משגיח ערקלערט אז דורכן איינעמען קרית ספר איז ער געווארן א בעל הבית אויף די הלכות וואס זענען דארט באהאלטן. אזוי כובש'ט יעדע שטיקל גמרא און הלכה וואס מ'לערנט מיט יגיעה א חלק פון ארץ ישראל, און ווען אלע אידן וועלן לערנען די גאנצע תורה, וועט נתגלה ווערן דער אור פון משיח. דאס לאנד פון סיחון ועוג, "חלקת מחוקק", איז געווען משה רבינו'ס אייגענער חלק. אא,אג

ספר דברים: דער שבת פון דער תורה

42:49

פונעם פרי צדיק ערקלערט דער משגיח אז ספר דברים שטייט צווישן תורה שבכתב און תורה שבעל פה: משה רבינו האט עס געזאגט מפי עצמו, ווי די גמרא זאגט, און דערנאך איז ער געהייסן געווארן עס אנצושרייבן. דעם חלק אין דער תורה האט ער זוכה געווען נאכן איינעמען סיחון ועוג, ווי דער פסוק שטעלט זיין ביאור "אחרי הכותו את סיחון". אד,אה,או

44:30

ווען מ'רעכנט "ויהי בנסוע" פאר א ספר בפני עצמו, ווי די גמרא, איז דברים דער זיבעטער ספר, דער שבת און די שמיטה פון דער תורה, און א תוספות אויף איר, ווי דער רמב"ן מערקט אן. ווען משה רבינו האט איינגענומען דאס לאנד פון תוספות, האט ער געמיינט אז עס איז שוין געקומען שבת אויף דער וועלט און די גזירה איז בטל, ווייל שמיטה האט, אזוי ווי שבת, א תוספות, און זי מיינט מחילה. אז,אח,אט

שבת, שמיטה און ירושלים

48:44

שמיטה איז שבת: "ושבתה הארץ שבת לה'". אזוי ווי די זעקס וואכנטעג גרייטן צו אויף שבת, גרייט ארץ ישראל צו אויף ירושלים, וואו מ'ברענגט אירע פירות; ירושלים איז די לבנה און מלכות, וואס האט גארנישט פון זיך. שבת איז דער מקור הברכה, ווי עס שטייט "וצויתי את ברכתי". אי,אכ

51:43

שמיטה לערנט אז דער אייבערשטער איז דער בעל הבית: זעקס יאר זייט מען, דערנאך איז מען מער נישט קיין בעל הבית און די פירות זענען הפקר, אזוי ווי שבת לערנט אז דער מענטש באשאפט נישט, ווייל "ששת ימים עשה ה' את השמים ואת הארץ". ירושלים איז כסדר שמיטה: מ'טאר דארט נישט פלאנצן, און זי איז קיינמאל נישט צעטיילט געווארן צווישן די שבטים, ממילא איז קיינער דארט נישט קיין בעל הבית. איינמאל אין זיבן יאר שפרייט זי זיך אויס איבער גאנץ ארץ ישראל. אל,אמ,אנ,אס

55:17

ביידע געהערן צו די עניים, וואס האבן גארנישט פון זיך, און ביידע זענען כדי צו לערנען: דער ענין פון שמיטה, זאגט דער משגיח, איז אז מ'זאל א גאנץ יאר קענען זיצן און לערנען. אע

דער שמיטה'דיגער איד ווערט א כהן

56:28

ווען שמיטה ענדיגט זיך, גייט מען קיין ירושלים, וואו זי ענדיגט זיך קיינמאל נישט, צו לערנען. דער אמת'ער "חג האסיף" איז דאס איינזאמלען פון תורה: כלל ישראל איז דעם אייבערשטנס "ראשית תבואתו" און זיין וויינגארטן, איינגעזאמלט אין ירושלים, פון וואנעט "תצא תורה". א פויער קוקט אראפ צו דער ערד אויף זיין תבואה; שמיטה הייסט אים אויפהייבן די אויגן, ווייל זיין נחלה איז דער אייבערשטער. דער משגיח מעלדט אן אז דאס שמיטה יאר קומט, ווען יעדער איד דארף ווערן ווי א כהן וואס לערנט און פארלאזט זיך אויפן אייבערשטן. אפ,אצ,אק,אר

יעקב, די שבטים און א ממלכת כהנים

1:00:57

ארץ ישראל איז צעטיילט געווארן אויף צוועלף חלקים, אזוי ווי די צוועלף חדשים. העכער פון די שבטים שטייט יעקב, וואס איז שבת, און ירושלים איז זיין שטאט. דערפאר בעט מען וואכנטאג צוועלף וואכעדיגע בקשות אין שמונה עשרה, אבער שבת זאגט מען איין מיטלסטע ברכה, אז מ'זאל זיין א שבת'דיגער איד.

1:04:32

לעתיד וועט ירושלים זיך אויסשפרייטן איבערן גאנצן לאנד, און עס וועט מקוים ווערן די כוונה פון מתן תורה, "ממלכת כהנים": אלע אידן כהנים, א יום שכולו שבת, א לאנד וואס איז אינגאנצן שמיטה, די ווייסקייט פונעם לבנון אנשטאט עשו'ס רויטקייט, און "והיתה לה' המלוכה". את,ה,כ

עסן "עתיקא"

1:06:28

אויף "מה נאכל" איז דער תירוץ "וצויתי את ברכתי" אין זעקסטן יאר, אזוי ווי פרייטאג גרייט מען צו די שבת'דיגע סעודה. "ואכלתם ישן" טייטשט דער תרגום "עתיקא", און די סעודה פון שבת איז די סעודה פון עתיקא קדישא, א מדריגה וואס מ'קען אפשר נישט פארשטיין. דער משגיח דערציילט פונעם בית אהרן און א פשוט'ן חסיד וואס האט געזאגט שיר השירים מיט אזא געשמאק, אן צו וויסן דעם טייטש. בא,אכ,בב

1:09:30

דער וואס היט שמיטה ווי עס דארף צו זיין עסט אויך "עתיקא", אן אור חוזר פון ימות המשיח. גרויסע נשמות, ווי רבי שמעון בר יוחאי וואס דער זוהר רופט שבת, לעבן כסדר אין שבת; דערפאר פאדערט ער אין ברכות אז אידן זאלן זיצן און לערנען אנשטאט אקערן און זייען, און רבי ישמעאל האלט "הנהג בהם מנהג דרך ארץ". אין מסכת שבת איז די הלכה ווי רבי שמעון. בג,בד

אליהו הנביא דער כהן

1:12:43

דער משגיח ברענגט פונעם סדר הדורות אז ביים יום שכולו שבת וועט די הלכה זיין ווי רבי שמעון. שבת דארף נישט קיין קידוש בית דין, און ירושלים אויך נישט, וואס איר קדושה איז נישט בטל געווארן, ווי דער רמב"ם פסק'נט. שמיטה איז מחילה, אזוי ווי דער אייבערשטער איז מוחל. בה,בו

1:15:17

די גמרא דערציילט אז רבה בר אבוה האט געטראפן אליהו הנביא אין א בית הקברות פון גוים און אים געפרעגט צי ער איז נישט קיין כהן. אליהו האט געענטפערט מיט רבי שמעון'ס שיטה אז קברי עכו"ם זענען נישט מטמא באהל. אבער אין תנא דבי אליהו שטייט אז אליהו איז פון שבט גד; פארוואס האט ער נישט פשוט געזאגט אז ער איז נישט קיין כהן? בז,בח

1:18:07

דער משגיח ענטפערט אז אזעלכע אידן לעבן שוין מיט דער צוקונפט. אליהו, דער מבשר פון דער גאולה, לעבט שוין אין ימות המשיח, ווען אלע אידן וועלן זיין כהנים, ממילא איז ער טאקע א כהן, און ער האט געענטפערט לויט רבי שמעון'ס הלכה, וואס וועט דעמאלט זיין די הלכה.

שבת חזון ווי אן אויפרוף

1:20:25

דער מדרש זאגט אז דריי האבן געזאגט "איכה": משה, ישעיה און ירמיה, און שבת חזון קומען זיך אלע דריי צוזאם: "איכה אשא לבדי" אין דער פרשה, "איכה היתה לזונה" אין דער הפטרה, און איכה אין דער וואך. דער משגיח רופט זיי שושבינים, אונטערפירער וואס פירן צו א חתונה אין ירושלים, און ממילא איז שבת חזון אן אויפרוף. בי,בכ,בל

1:23:20

ער ענדיגט אז תשעה באב איז געקומען ווייל מ'האט נישט אפגעהיטן שמיטה. מ'זאל אויסנוצן דעם שבת צו נייען די בגדים, ווערן ראוי זיי מער נישט צו צורייסן, מקבל זיין עול כהונה, תורה און בטחון אויפן שמיטה יאר, און זוכה זיין צו "לבשי בגדי תפארתך ציון". במ

מראי מקומות

תורה

  1. א Devarim 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. ד Bereishis 3:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:20
  3. ה Devarim 3:25 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:16, 1:04:32
  4. ו Bereishis 25:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:16
  5. ח Devarim 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:11
  6. י Devarim 2:4-5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:11, 20:57
  7. ל Bereishis 15:19-21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:11
  8. ק Devarim 30:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:03
  9. ש לכאורה Bereishis 17:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 36:25
  10. אג Devarim 33:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:54
  11. או Devarim 1:4-5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:49
  12. אט Devarim 15:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 44:30
  13. אי Vayikra 25:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 48:44
  14. אכ Vayikra 25:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 48:44, 1:06:28
  15. אמ Vayikra 25:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:43
  16. אנ Shemos 20:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:43
  17. אע לכאורה Shemos 23:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 55:17
  18. אש לכאורה Devarim 15:9 59:36 מפתח
  19. את Shemos 19:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:32
  20. בא Vayikra 25:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:28
  21. בכ Devarim 1:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20:25

נביאים

  1. ז Yeshayahu 63:1 9:45 טעקסט מפתח
  2. כ Ovadiah 1:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:11, 1:04:32
  3. מ Yirmiyahu 33:10-11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:10
  4. נ Yeshayahu 14:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:08
  5. ת Yehoshua 5:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:25
  6. אפ Yirmiyahu 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 56:28
  7. אצ לכאורה Yeshayahu 5:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 56:28
  8. אק Yeshayahu 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 56:28
  9. בל Yeshayahu 1:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20:25
  10. במ Yeshayahu 52:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:23:20

כתובים

  1. ט לכאורה Mishlei 2:7 11:22 מפתח
  2. אר לכאורה Tehillim 130:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 56:28

תרגום

  1. בב לכאורה Onkelos on Vayikra 25:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:06:28

תלמוד בבלי

  1. אא Temurah 16a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:54
  2. אה לכאורה Megillah 31b מפתח אינעם אויסשרייב: 42:49
  3. אז לכאורה Shabbos 116a מפתח אינעם אויסשרייב: 44:30
  4. אל לכאורה Bava Kamma 82b מפתח אינעם אויסשרייב: 51:43
  5. אס לכאורה Yoma 12a מפתח אינעם אויסשרייב: 51:43
  6. בד Berachos 35b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:30
  7. בז לכאורה Bava Metzia 114b מפתח אינעם אויסשרייב: 1:15:17

מדרש

  1. צ לכאורה Eichah Rabbah 1:51 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:03
  2. בח Tanna d'Vei Eliyahu (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:15:17
  3. בי לכאורה Eichah Rabbah 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20:25

זוהר און קבלה

  1. ג Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:20
  2. ס Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:08
  3. ר Zohar (מקום נישט באשטימט) 36:07 מפתח
  4. בג Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:30

ראשונים

  1. ב Rashi on Devarim 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:00
  2. אח לכאורה Ramban, introduction to Devarim מפתח אינעם אויסשרייב: 44:30
  3. בו לכאורה Rambam, Hilchos Beis HaBechirah 6:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:43
  4. בט Tosafos (מקום נישט באשטימט) 1:16:42 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. ע Kedushas Levi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:08
  2. פ Pri Tzaddik (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:03
  3. אב Yismach Moshe (מקום נישט באשטימט) 40:30 מפתח
  4. אד Pri Tzaddik (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 42:49
  5. בה Seder HaDoros (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:43

עיקרי הדברים

  1. 3:50 ווייס איז ממשיך חסד: דער מן איז געווען ווייס ווייל דער דור המדבר האט באקומען זיין פרנסה בחנם, אזוי ווי א קליין קינד, אויסגענומען פון דער קללה פון "בזעת אפך".
  2. 20:08 די דריי פעלקער וואס מ'האט נאך נישט איינגענומען, קיני קניזי און קדמוני, זענען קעגן די דריי וואכן, וואס זיי זענען דער גבול פון עשו אין זמן; אין זיי קען מען נאך נישט אריינברענגען שמחה.
  3. 30:34 שבת, דער מקור הברכה און פון תוספות, קען אריינגיין אין עשו'ס גבול, און דערפאר זעט יעדער איד שבת חזון דעם בית השלישי און די נחמה פון ציון.
  4. 43:19 ספר דברים, משה רבינו'ס אייגענער חלק אין דער תורה, איז דער זיבעטער ספר, דער שבת און די שמיטה פון דער תורה, און ער האט עס זוכה געווען דורכדעם וואס ער האט איינגענומען סיחון ועוג, דעם תוספות פון ארץ ישראל.
  5. 52:13 שמיטה לערנט אז דער אייבערשטער איז דער בעל הבית און נישט דער מענטש; ירושלים, וואס איז קיינמאל נישט צעטיילט געווארן צווישן די שבטים, איז כסדר שמיטה, און אין זיבעטן יאר שפרייט זי זיך אויס איבער גאנץ ארץ ישראל.
  6. 58:35 אין שמיטה יאר ווערט יעדער איד אזוי ווי א כהן וואס זיין נחלה איז דער אייבערשטער: ער הייבט אויף די אויגן פון דער ערד, לערנט תורה און פארלאזט זיך אז די פרנסה קומט פון רבונו של עולם.
  7. 1:05:34 לעתיד וועלן אלע אידן זיין כהנים, גאנץ ארץ ישראל וועט ווערן ירושלים, און די גאנצע וועלט א יום שכולו שבת; גרויסע נשמות ווי רבי שמעון בר יוחאי און אליהו הנביא לעבן שוין היינט אין דעם מצב.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:48 פארוואס האט משה רבינו מוכיח געווען אויף די טענות אז דער מן איז ווייס?

    תירוץ: 5:57 ווייס איז ממשיך חסד; דער מן איז געווען פרנסה בחנם, אזוי ווי א קינד'ס מילך, און די טענות דערויף זענען געווען טענות אויף דעם אייבערשטנס חסד.

  2. קשיא: 11:40 פארוואס רופט מען דא די תורה "צפונה"?

    תירוץ: 11:19 ווייל די תורה איז באהאלטן, "צפון"; עשו'ס לאנד ווערט נאך נישט געגעבן, און מ'דארף זיך אנשטאט דעם ווענדן צו דער באהאלטענער תורה.

  3. קשיא: 30:20 פארוואס הייסט עס שבת חזון?

    תירוץ: 30:34 ווייל יעדער איד זעט דעמאלט דעם בית השלישי; "חזון" מיינט זען מיטן הארץ.

  4. קשיא: 43:28 מיט וואס האט משה רבינו זוכה געווען צו ספר דברים, זיין אייגענעם חלק אין דער תורה?

    תירוץ: 46:28 דורכדעם וואס ער האט איינגענומען סיחון ועוג, דעם תוספות פון ארץ ישראל, האט ער זוכה געווען צום תוספות פון דער תורה.

  5. קשיא: 1:17:03 פארוואס האט אליהו נישט פשוט געענטפערט אז ער איז נישט קיין כהן?

    תירוץ: 1:18:20 ער לעבט שוין אין ימות המשיח, ווען אלע אידן זענען כהנים און די הלכה איז ווי רבי שמעון, ממילא איז ער טאקע א כהן און האט געענטפערט לויט יענער הלכה.

  6. קשיא: 56:45 וואס איז דער אמת'ער "חג האסיף" נאך שמיטה?

    תירוץ: 56:50 נישט דאס איינזאמלען תבואה נאר דאס איינזאמלען תורה: דער אייבערשטער זאמלט איין כלל ישראל, זיין תבואה, אין ירושלים, וואו מ'לערנט תורה.

מעשיות

  1. 30:48 דער טאטע און דער דריטער בגד

    בשעת ער ברענגט פונעם קדושת לוי, דערציילט דער משגיח א משל. א טאטע האט געקויפט פאר זיין קינד א בגד, און דאס ווילדע קינד האט אים צעריסן; ער האט געקויפט א צווייטן, און דאס קינד האט אויך יענעם צעריסן. דערנאך האט ער געקויפט א דריטן שיינעם בגד און געזאגט אז ער גיט אים נישט ביז ער וועט זען אז דער זון קען אכטונג געבן, נאר פון צייט צו צייט האט ער אים געוויזן דעם בגד, כדי ער זאל ווערן א מענטש און עס זוכה זיין. שבת חזון, ערקלערט דער משגיח, ווייזט דער אייבערשטער דעם דריטן בגד, דעם בית השלישי.

    אין דער מעשה: רבי לוי יצחק בארדיטשובער

  2. 1:07:35 דער בית אהרן און דעם חסיד'ס שיר השירים

    דער בית אהרן האט אמאל געזען א טייערן חסידישן איד וואס האט נישט געקענט לערנען, זיצן אין בית המדרש שבת און זאגן שיר השירים מיט אזא געשמאק. ער האט אים געפרעגט צי ער ווייסט אפשר דעם טייטש. דער איד האט געענטפערט אז מ'דארף נישט וויסן דעם טייטש, ווייל די ווערטער אליין זענען אזוי געשמאק. דער משגיח גלייכט עס צו דער שבת'דיגער סעודה פון עתיקא קדישא, וואס מ'שמעקט אן צו פארשטיין.

    אין דער מעשה: the Beis Aharon

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  3. 1:15:17 אליהו הנביא אין בית הקברות פון גוים

    רבה בר אבוה האט געטראפן אליהו הנביא אין א בית הקברות פון גוים, און אים געפרעגט שאלות אין הלכה, און אליהו האט געענטפערט. דערנאך האט ער געפרעגט: איז דער רבי נישט קיין כהן, וואס טוט ער אויף א בית הקברות? אליהו האט געענטפערט אז ער האט פארגעסן וואס מ'האט געלערנט, אז לויט רבי שמעון זענען קברי עכו"ם נישט מטמא באהל. דער משגיח פרעגט פארוואס אליהו האט נישט פשוט געזאגט אז ער איז נישט קיין כהן, און ערקלערט אז ער איז א כהן פון לעתיד.

    אין דער מעשה: רבה בר אבוה, אליהו הנביא, רבי שמעון בר יוחאי

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 3:02 דער משגיח טייטשט די ווייסע מאנטלען פון דאקטוירים און די ווייסע בגדים פון די כהנים ווי א וועג צו ממשיך זיין חסד, יענע אן צו וויסן און די כהנים ווייל די תורה הייסט, דער זעלבער חסד וואס האט געמאכט דעם מן און די מילך פון א קינד ווייס.
  2. 20:22 עשו'ס לאנד האט א קעגנשטיק אין זמן: די דריי וואכן זענען קיני קניזי און קדמוני, די העכסטע שבתים פון יאר, באהאלטן ווייל זיי זענען נאך עשו'ס פראווינץ; דערפאר טאר מען אין זיי נישט אריינברענגען שמחה.
  3. 34:17 וויבאלד ברכה מיינט תוספות און שבת טראגט א תוספות אויסער אירע גבולים, קען נאר שבת אריבערגיין עשו'ס גבול; דערפאר ווייזט שבת חזון שוין די נחמה וואס קומט.
  4. 38:28 משה רבינו'ס אייגענער חלק אין דער תורה, ספר דברים, איז קעגן זיין כיבוש פון סיחון ועוג: אזוי ווי עתניאל בן קנז האט צוריקגעברענגט הלכות דורכן איינעמען קרית ספר, אנטפלעקט יעדער כיבוש פון לאנד באהאלטענע תורה.
  5. 53:42 ירושלים איז א שטענדיגע שמיטה: קיינער איז דארט נישט קיין בעל הבית, זי איז קיינמאל נישט צעטיילט געווארן צווישן די שבטים, און אין זיבעטן יאר שפרייט זי זיך אויס איבערן גאנצן לאנד, א דוגמא פון לעתיד ווען גאנץ ארץ ישראל וועט ווערן ירושלים.
  6. 1:17:05 אליהו הנביא האט געענטפערט רבה בר אבוה מיט רבי שמעון'ס שיטה און נישט אז ער איז נישט קיין כהן, ווייל ער לעבט שוין אין ימות המשיח, ווען אלע אידן זענען כהנים און די הלכה איז ווי רבי שמעון.
  7. 1:20:47 די דריי וואס האבן געזאגט "איכה", וואס מ'ליינט צוזאמען שבת חזון, זענען די שושבינים פון א חתונה, און דערמיט איז שבת חזון אן אויפרוף פאר דער גרויסער חתונה אין ירושלים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 59:32 דער משגיח זאגט אז אין דעם קומענדיגן שמיטה יאר דארף יעדער איד מקבל זיין עול כהונה: לערנען וויפיל מ'קען, דינען דעם אייבערשטן, און לערנען בטחון.
  2. 1:08:40 ער זאגט אז אזוי ווי א איד דארף קענען הלכות שבת כדי נישט מחלל צו זיין שבת, דארף ער קענען הלכות שמיטה און זיי היטן ווי עס דארף צו זיין.
  3. 1:23:20 ער מאנט מ'זאל אויסנוצן שבת חזון צו "נייען די בגדים", מיט דער האפענונג צו ווערן ראוי און זיי מער נישט צורייסן.
  4. 58:35 ער זאגט אז מ'דארף וויסן אז די פרנסה קומט פון רבונו של עולם, און אויפהייבן די אויגן צו אים אנשטאט קוקן אראפ צו דער ערד.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אליהו הנביא, דוד המלך, דער בית אהרן, דער חתם סופר, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יהושע בן נון, יעקב אבינו, ישעיהו הנביא, משה רבינו, עשו, עתניאל בן קנז, רבה בר אבוה, רבי אליעזר בן הורקנוס, רבי יהושע בן חנניה, רבי ישמעאל בן אלישע, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי עקיבא, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רבי שמעון בר יוחאי, רבן יוחנן בן זכאי

ערכים יום שכולו שבת, מדת הדין, ערלה, עשו, עתיקא קדישא, קיני קניזי וקדמוני, שמיטה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט