Summer

Preparing for a Good Summer (Connection to שלח/קרח and תמוז/אב)

קאטאלאג: MISCELLANEOUS (English) נומ׳ ⁨18⁩ פאקעט גייד ז׳ 70 תש"ע (2009–10) ענגליש 1 שעה 1 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 1 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז תמוז און אב, די חדשים פון ראובן און שמעון וואס זענען אראפגעפאלן דורך דער מחלוקת פון קרח און דורך די חטאים פון זייערע נשיאים, באהאלטן די טיפסטע ניצוצות פון משיח, און דערפאר איז א נסיעה אין זומער א שליחות פון השם יתברך.

דער משגיח עפנט מיטן זוהר אז די מחלוקת פון קרח איז געווען קעגן שבת און קעגן ירושלים, דער מקום פון אחדות, און אז קרח האט געוואלט אז די מדת הדין זאל פירן די וועלט. לויט רש"י איז די וועלט טאקע געווען געמיינט צו ווערן געפירט מיט דין, און אזוי וועט עס זיין לעתיד לבוא. ראובן, דער בכור וואס זיין שטיין איז דער רויטער אודם, איז דין, דערפאר האט זיין שבט זיך אנגעשלאסן אין קרח. די חדשים גייען לויט דעם סדר פון די דגלים: תמוז געהערט צו ראובן און אב צו שמעון, און ווייל זייערע נשיאים, אליצור און שלומיאל, האבן זיך פארשמוצט, זענען די חדשים געווארן חדשים פון חורבן, אבער צום סוף וועלן זיי ווערן ימים טובים. ווייל די הייליגסטע ניצוצות פאלן צום טיפסטן, ליגן אין תמוז און אב די טייערסטע ניצוצות פון משיח. יעדע נסיעה איז א שליחות פון השם, אזוי ווי די מרגלים זענען געפארן אין די חדשים, דערפאר איז זומער נישט קיין צייט פון קולות: מ'דארף היטן די אויגן, דאווענען, און זען דעם בורא אין זיין בריאה.

ענינים: די חדשים תמוז און אב · זומער און בין הזמנים · קרח און מחלוקת

סדר השיעור

  1. 0:00 די מחלוקת פון קרח און די מדת הדין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז ער וויל געבן געדאנקען פאר די קומענדיגע זומער חדשים, און ברענגט דעם זוהר, וואס דער חתם סופר און דער מאור ושמש ברענגען, אז קרח'ס מחלוקת איז געווען קעגן שבת און קעגן ירושלים, דער מקום פון אחדות. קרח, א לוי, האט געוואלט אז דין זאל פירן די וועלט אנשטאט דעם חסד פון די כהונה.

  2. 4:17 די וועלט איז געמיינט געווען פאר דין שטייט אינעם קאטאלאג

    כדי צו מסביר זיין דעם זוהר ברענגט דער משגיח רש"י אינעם אנהייב בראשית אז דער רבונו של עולם האט געוואלט פירן די וועלט מיט דין, און האט נאר צוגעלייגט רחמים ווייל די וועלט קען עס נישט אויסהאלטן. לעתיד לבוא, ערקלערט ער, וועלן אידן זיין אזעלכע צדיקים אז זיי וועלן קענען לעבן און זיין פריילעך אפילו מיט דין.

  3. 7:36 פארוואס ראובן האט זיך אנגעשלאסן אין קרח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס דתן, אבירם, און און שבט ראובן האבן זיך אנגעשלאסן אין קרח. ער ענטפערט אז ראובן, דער בכור, איז דין, אזוי ווי ראשית און דער שם אלקים ביי דער בריאה; די בכורים האבן פארלוירן די עבודה צו די לוים נאכן עגל און האבן זי געוואלט צוריק; און ראובן'ס שטיין אויפן חושן איז דער רויטער אודם, וואס ווערט גערופן רובי אדער רובין, דער קאליר פון ריינעם דין.

  4. 13:25 ראובן, שמעון, תמוז און אב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט די צוויי סדרים פון די שבטים: ראובן ערשט אלס בכור מיט שמעון אלס משנה למלך, דער חושן לויט די געבורט, אבער אין די דגלים איז ראובן אראפגעשטעלט געווארן צום פערטן און יהודה איז דער ערשטער. ווייל די חדשים גייען לויט די שבטים פון די דגלים, איז ניסן פון יהודה, תמוז פון ראובן און אב פון שמעון, און תמוז איז אינגאנצן א חודש פון דין, אזוי ווי דער בני יששכר זאגט.

  5. 17:28 די נשיאים וואס האבן געברענגט חורבן שטייט אינעם קאטאלאג

    אליצור בן שדיאור, דער נשיא פון ראובן, איז געווען אין קרח'ס מחלוקת און האט מיטגעשלעפט זיין חודש, תמוז, צו חורבן; שלומיאל בן צורישדי, דער נשיא פון שמעון, האט געזינדיגט און איז געהרגעט געווארן דורך פנחס, און אב איז געווארן א חודש פון חורבן. לעתיד לבוא וועלן ביידע חדשים צוריקקומען צו זייער מעלה, און אזוי ווי זכריה זאגט, וועלן זייערע תעניתים ווערן ימים טובים.

  6. 22:19 קרח'ס תיקון און דער שיר פון מאנטאג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם אריז"ל אז די סופי תיבות פון "צדיק כתמר יפרח" זענען קרח, וואס וועט קומען צו זיין תיקון. מחלוקת איז באשאפן געווארן אום מאנטאג, יום שני, ווען עס שטייט נישט "כי טוב"; דערפאר זינגט מען אום מאנטאג דעם שיר פון בני קרח, וואס לויבט ירושלים.

  7. 26:00 ניצוצות פון משיח אין תמוז און אב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז תמוז און אב זענען חדשים פון משיח: דער מדרש זאגט אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב. יעדער איד האט א ניצוץ פון משיח, אזוי ווי דער מאור עינים לערנט, און ניצוצות זענען געפאנגען אין עסן, טרינקען און יעדן ארט; ווייל די הייליגסטע פאלן צום טיפסטן, אזוי ווי דער תניא ערקלערט, ליגן אין די געפאלענע חדשים די טייערסטע.

  8. 31:00 יעדע נסיעה איז א שליחות שטייט אינעם קאטאלאג

    אקעגן אליצור און שלומיאל שטעלט דער משגיח יהושע און כלב, וועמענס שבטים ברענגען משיח בן יוסף און משיח בן דוד, און וועמענס חדשים, תשרי און ניסן, זענען חדשים פון גאולה. דערנאך, מיטן לימוד פונעם בעל שם טוב אז א מענטש'ס טריט זענען אנגעגרייט פון השם, ערקלערט ער אז יעדע רייזע, קיין שיקאגא אדער אין די קאנטרי, איז א שליחות אויפצוהייבן ניצוצות, און אז די מרגלים זענען געפארן אין תמוז און אב אלס שלוחים, און זייער כוונה האט באשטימט וואס עס איז געווארן פון זיי.

  9. 41:14 וועמענס שליח בין איך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז ווער עס פאקט איין אויף וואקאציע דארף זיך פרעגן צי ער איז א שליח פון השם אדער פון יצר הרע. אלעס קומט פאר אין א מקום און אין א זמן, אזוי ווי מ'זעט ביי עדים זוממין, און השם שיקט א איד אריין אין תמוז און אב, א צייט פון סכנה, דערפאר דארף ער דאווענען, אזוי ווי משה האט מתפלל געווען פאר יהושע און כלב האט אליין געדאוונט. ער שטעלט אקעגן די מרגלים וואס זענען דורכגעפאלן די שלוחים פון יהושע, וואס האבן אויפגעהויבן רחב ביז זי האט חתונה געהאט מיט יהושע.

  10. 47:30 זומער איז נישט קיין צייט פון קולות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווארנט אז די זומער צייט פון א ישיבה איז נישט קיין באפרייאונג פון די בענדער פון ווינטער און נישט קיין צייט צו זיין מיקל אין צניעות, כשרות אדער שבת; עס איז א צייט פון סכנה, פול מיט די נסיונות פון עקבתא דמשיחא, אריינגערעכנט דעם עלעקטראנישן יצר הרע. תמוז און אב זענען אקעגן די צוויי אויגן, דערפאר דארף מען בפרט היטן די אויגן.

  11. 51:40 זען דעם בורא אין די קאנטרי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די עבודה פון תמוז און אב איז זיי צוריקצושטעלן, און מיט זיי ראובן, שמעון און די אייגענע נשמה. אין שטאט זעט מען נאר צעמענט און בנינים, אבער אין די קאנטרי זעט מען דעם רבונו של עולם'ס בריאה, די ביימער, די פייגל, די טייכלעך און די שטערן, אזוי ווי ישעיה זאגט צו הייבן די אויגן און קוקן.

  12. 54:49 זינגען מיט דער בריאה, און א ברכה

    דער משגיח ערקלערט פארוואס דער פרימארגן הייסט צפרא, פון די פייגל, און דער אוונט רמשא, פון די ווערעם, בשעת א איד זינגט ביי טאג און ביי נאכט. ער ברענגט רב הירש אויף "קול ה' בהדר" און דערציילט ווי רב שרגא פייוועל מענדלאוויטש האט געענטפערט א איד וואס האט אים געזאגט ער זאל קוקן אין סידור. ער שליסט אז א איד דארף וויסן וועמענס שליח ער איז, און בענטשט די צוהערער מיט א זומער מיט הצלחה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די מחלוקת פון קרח און די מדת הדין

0:58

ווייל דער זומער קומט, וויל דער משגיח געבן געדאנקען פאר די קומענדיגע חדשים. ער הייבט אן מיטן זוהר, וואס דער חתם סופר, דער מאור ושמש און אסאך ספרי חסידות ברענגען, אז קרח'ס מחלוקת איז געווען קעגן שבת און קעגן ירושלים, דער מקום פון אחדות. קרח, א לוי, האט זיך געקריגט מיט משה רבינו איבער דער כהונה, ווייל ער האט געוואלט אז דין זאל זיין דער סדר פון דער וועלט, און נישט דער חסד פון די כהנים. א,ב

די וועלט איז געמיינט געווען פאר דין

4:33

כדי צו מסביר זיין די טיפע ענינים ברענגט דער משגיח רש"י אינעם אנהייב בראשית: די ערשטע כוונה פון רבונו של עולם איז געווען צו פירן די וועלט מיט מדת הדין, נאר די וועלט האט עס נישט געקענט אויסהאלטן, האט ער צוגעשטעלט רחמים. דאס מיינט נישט אז ער האט זיך איבערגעטראכט; אין איר שלימות איז די וועלט געמיינט פאר דין. לעתיד לבוא, ערקלערט ער, וועלן אידן זיין אזעלכע צדיקים אז זיי וועלן קענען לעבן און זיין פריילעך אפילו מיט דין. ג

פארוואס ראובן האט זיך אנגעשלאסן אין קרח

8:10

קרח האט געהאט שותפים: דתן, אבירם, און בן פלת און שבט ראובן. קרח האט געהאט זיין אייגענע כוונה, פרעגט דער משגיח, אבער וואס האט ראובן דא געזוכט? דער תירוץ איז אז ראובן, דער בכור, איז דין. ראשית איז אלעמאל דין, און די גאנצע בריאה אין בראשית איז מיטן שם אלקים, ביז עס קומט "ה' אלקים", דין צוזאמען מיט חסד. ד,ו

10:06

די בכורים האבן געדארפט טון די עבודה, נאר נאכן חטא העגל האבן די לוים זיי פארביטן, און ראובן האט זי געוואלט צוריק. ראובן'ס שטיין אויפן חושן איז דער רויטער אודם, ריינער דין, אקעגן ווייס וואס איז חסד; רבינו בחיי מערקט אן אז אין אנדערע שפראכן הייסט דער שטיין רובי אדער רובין, נאך ראובן. ז,ח

ראובן, שמעון, תמוז און אב

13:51

אינעם אנהייב פונעם ספר קומט ראובן ערשט, אלס בכור, ווי א מלך, מיט שמעון אלס משנה למלך; אויפן חושן גייען די שבטים לויט ווי זיי זענען געבוירן. אבער אין די דגלים איז ראובן אראפגעשטעלט געווארן צום פערטן, און יהודה, וואס איז חסד, איז דער ערשטער. ווייל יעדער חודש גייט לויט א שבט אין דעם סדר, איז ניסן פון יהודה, דער פערטער חודש, תמוז, פון ראובן, און דער פינפטער, אב, פון שמעון. תמוז, זאגט דער בני יששכר, איז אינגאנצן א חודש פון דין. ט

די נשיאים וואס האבן געברענגט חורבן

17:41

דעם שבת ווען תמוז הייבט אן ליינט מען פרשת קרח און דעם פאל פון אליצור בן שדיאור, דער נשיא פון ראובן, וואס האט זיך פארשמוצט אין דער מחלוקת. די נשמה פון א נשיא פירט זיין שבט און זיין חודש, ממילא האט ער מיטגעשלעפט תמוז צו חורבן. אזוי אויך שלומיאל בן צורישדי, דער נשיא פון שמעון, וואס פנחס האט געהרגעט, האט געמאכט אב פאר א חודש פון חורבן.

20:56

אבער אלעס וואס איז פגום געווארן וועט צוריקקומען צו זיין תיקון. צום סוף וועלן די צוויי נשיאים און זייערע חדשים צוריקקומען צו זייער מעלה, און אזוי ווי זכריה זאגט, וועלן די תעניתים פון דעם פערטן און פינפטן חודש ווערן ששון ושמחה. י

קרח'ס תיקון און דער שיר פון מאנטאג

22:34

אויך קרח וועט האבן זיין תיקון: דער אריז"ל ווייזט אז די סופי תיבות פון "צדיק כתמר יפרח" זענען קרח. דער מדרש לערנט אז מחלוקת איז באשאפן געווארן אום מאנטאג, דער טאג פון הבדלה צווישן די אויבערשטע און אונטערשטע וואסערן, דערפאר שטייט ביי יום שני נישט "כי טוב". ממילא זינגט מען אום מאנטאג דעם שיר פון בני קרח, וואס לויבט ירושלים, דער מקום פון אחדות. כ,ל,מ

ניצוצות פון משיח אין תמוז און אב

26:51

תמוז און אב זענען חדשים פון משיח; דער מדרש אויף איכה זאגט אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב. דער מאור עינים לערנט אז יעדער איד האט א ניצוץ פון משיח וואס ער דארף מתקן זיין, און ניצוצות ליגן געפאנגען אין עסן, טרינקען, קליידער און הייזער. נ,ס

29:16

אזוי ווי דער תניא ערקלערט, וואס עס פאלט פון העכער, פאלט עס נידעריגער, דערפאר ליגן אין די געפאלענע חדשים די טייערסטע ניצוצות, וואס דער שטן האט געפאנגען דורך די עבירות פון כלל ישראל. אין תמוז און אב דארף מען בפרט ארבעטן צו ברענגען משיח. ע

יעדע נסיעה איז א שליחות

31:39

אקעגן אליצור און שלומיאל שטייען יהושע און כלב. יהושע'ס שבט, אפרים, ברענגט משיח בן יוסף, און זיין חודש, תשרי, איז דער חודש וואס רבי אליעזר זאגט אז מ'וועט אין אים נגאל ווערן; כלב'ס שבט, יהודה, ברענגט משיח בן דוד, און זיין חודש, ניסן, איז רבי יהושע'ס חודש פון גאולה. די חדשים פון די מרגלים זענען גאולה, פון די אנדערע חורבן. פ

34:07

די מרגלים זענען געווען שלוחים, און דער בעל שם טוב לערנט אויף "מה' מצעדי גבר כוננו" אז יעדע נסיעה איז אנגעגרייט פון השם. א סוחר מיינט אז ער פארט קיין שיקאגא פאר געשעפטן, אבער מ'שיקט אים צו טרינקען וואסער פון א געוויסן קראן מיט א ברכה און באפרייען די ניצוצות פון משיח וואס זענען דארט. א בחור אין קעמפ וואס לערנט אונטער א בוים איז מתקן א בוים וואס ווארט שוין הונדערטער יארן אויף אים. שווימען און שפילן באל מעג מען, אבער נישט דערפאר האט השם אים געשיקט. צ

37:23

די מרגלים זענען געפארן אין תמוז און אב. השם האט געזאגט "שלח לך" ווייל די כוונה פון די שיקער איז נישט געווען ריין, כדי צו געבן די שלוחים א שאנס; צען זענען דורכגעפאלן, יהושע און כלב זענען געבליבן פעסט. מ'קען זיין א שליח פון השם אדער פון יצר הרע, לויט די כוונה, און השם האט געמאכט די חדשים פאר חדשים פון רייזן כדי צדיקים זאלן פארן מיט גוטע כוונות. ק

וועמענס שליח בין איך

41:25

א איד וואס פאקט איין אויף וואקאציע, זאגט דער משגיח, זאל מאכן א חשבון: איז ער א שליח פון השם אדער פון יצר הרע? אלעס קומט פאר אין א מקום און אין א זמן, אזוי ווי עדים זוממין ווערן אפגעפרעגט מיט עדות אויף א געוויסן זמן און מקום. א נסיעה אין די קאנטרי איז א שליחות אין מקום, און השם שיקט א איד אריין אין תמוז און אב אלס א שליחות אין זמן, א צייט פון סכנה.

44:22

דערפאר דארף מען דאווענען, אזוי ווי משה האט מתפלל געווען פאר יהושע "קה יושיעך מעצת מרגלים", און כלב האט אליין געדאוונט. אין דער הפטורה פון שלח זענען יהושע'ס צוויי שלוחים געקומען צו רחב, א זונה, און האבן זי אויפגעהויבן; אזוי ווי די גמרא אין מגילה זאגט, האט זי זיך מגייר געווען, חתונה געהאט מיט יהושע, און אכט נביאים וואס זענען געווען כהנים זענען ארויס פון איר. ר,ש,ת

זומער איז נישט קיין צייט פון קולות

47:39

די זומער צייט, ווארנט דער משגיח, איז נישט קיין באפרייאונג פון די בענדער פון ווינטער, און נישט קיין צייט צו זיין מיקל אין צניעות, כשרות אדער שבת. אדרבה, ס'איז א צייט פון סכנה: עקסערסייז און שווימען דערפרישן דעם גוף, אבער די נסיונות פון עקבתא דמשיחא, וואס די גמרא אין סוטה און אין חלק באשרייבט, זענען אומעטום, אריינגערעכנט דעם עלעקטראנישן יצר הרע. תמוז און אב זענען אקעגן די צוויי אויגן, דערפאר דארף מען בפרט היטן די אויגן, אזוי ווי א מענטש פארדעקט זיינע אויגן גלייך ווען שטיינער פאלן. אא,אב

זען דעם בורא אין די קאנטרי

51:49

די עבודה פון תמוז און אב איז זיי צוריקצושטעלן צו זייער כבוד פון פארן חטא, און מיט זיי ראובן, שמעון און די אייגענע נשמה; דעמאלט "עין בעין יראו". די חדשים זענען אויך א צייט צו קומען נענטער צום רבונו של עולם. אין שטאט זעט מען נאר צעמענט, ציגל און הויכע בנינים וואס פארשטעלן דעם הימל; אין די קאנטרי זעט מען ביימער, פייגל, טייכלעך, און ביי נאכט די שטערן, אזוי ווי ישעיה זאגט מ'זאל זיי קוקן. אג,או

זינגען מיט דער בריאה, און א ברכה

55:16

פארוואס הייסט דער פרימארגן צפרא? ווייל דעמאלט קומען די פייגל ארויס און זינגען; דער אוונט הייסט רמשא, ווען די ווערעם זינגען. א איד איז נישט באגרעניצט צו קיינס פון זיי, און זינגט ביי טאג און ביי נאכט. רב הירש לערנט אויף "קול ה' בהדר" אז אין יעדע שיינקייט זאל מען הערן דאס קול פון השם, ווייל די גאנצע בריאה זינגט צו אים; מ'דארף זיך אנשליסן אין דעם געזאנג. אד

57:36

דעם משגיח'ס רבי, רב שרגא פייוועל מענדלאוויטש, האט דערציילט אז ער האט געדאוונט אין די קאנטרי און ארויסגעקוקט דורכן פענצטער, און א איד האט אים געזאגט ער זאל קוקן אין סידור. ער האט געענטפערט אז יענער קוקט אין א סידור פון פאפיר, געמאכט פון מענטשן, און ער קוקט אין דעם לעבעדיגן סידור, וואו די גאנצע בריאה זינגט צום רבונו של עולם.

59:11

א איד דארף וויסן וועמענס שליח ער איז; ווען קרובים פרעגן אים פארוואס ער לערנט אדער ארבעט אזוי שווער, זאל ער ענטפערן, אזוי ווי יוסף, אז השם האט אים געשיקט. דער משגיח בענטשט די צוהערער מיט א זומער פון נחת רוח, און זיי זאלן צוריקקומען דערפרישט פאר תורה און תפילה. אה

מראי מקומות

תורה

  1. ד לכאורה Bereishis 1:1 and 2:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 8:10
  2. ו Bamidbar 16:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:10
  3. ז לכאורה Bamidbar 8:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:06
  4. ק לכאורה Bamidbar 13:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 37:23
  5. אה לכאורה Bereishis 45:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 59:11

נביאים

  1. ה Yechezkel (מקום נישט באשטימט) 7:10 מפתח
  2. י Zechariah 8:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:56
  3. ש לכאורה Yehoshua 2:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 44:22
  4. אג לכאורה Yeshayahu 40:26 מפתח אינעם אויסשרייב: 51:49
  5. או Yeshayahu 52:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 51:49

כתובים

  1. כ Tehillim 92:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 22:34
  2. מ לכאורה Tehillim 48 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:34
  3. צ Tehillim 37:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:07
  4. אד Tehillim 29:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 55:16

תלמוד בבלי

  1. פ Rosh Hashanah 11a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:39
  2. ת Megillah 14b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 44:22
  3. אא לכאורה Sotah 49b מפתח אינעם אויסשרייב: 47:39
  4. אב לכאורה Sanhedrin 97a מפתח אינעם אויסשרייב: 47:39

מדרש

  1. ל לכאורה Bereishis Rabbah 4:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:34
  2. נ Eichah Rabbah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 26:51

זוהר און קבלה

  1. א Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:58

ראשונים

  1. ג Rashi on Bereishis 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:33
  2. ח לכאורה Rabbeinu Bechaye on Shemos 28:17 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:06
  3. ר לכאורה Rashi on Bamidbar 13:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 44:22

אחרונים און חסידות

  1. ב Maor VaShemesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:58
  2. ט Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:51
  3. ס Meor Einayim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 26:51
  4. ע Tanya (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 29:16

עיקרי הדברים

  1. 3:32 קרח האט געוואלט אז די מדת הדין זאל פירן די וועלט, און דער משגיח ערקלערט לויט רש"י אז אזוי איז טאקע געווען די ערשטע כוונה, און אזוי וועט עס זיין לעתיד לבוא.
  2. 16:20 תמוז און אב זענען די חדשים פון ראובן און שמעון, דער פערטער און דער פינפטער אין די דגלים, און די חטאים פון זייערע נשיאים האבן זיי געמאכט פאר חדשים פון חורבן.
  3. 21:31 לעתיד לבוא וועלן תמוז און אב צוריקקומען צו זייער מעלה און ווערן די פריילעכסטע חדשים פון יאר, אזוי ווי זכריה הנביא זאגט.
  4. 29:16 ווייל די הייליגסטע חלקים פאלן אראפ צום נידעריגסטן, ליגן אין תמוז און אב די טייערסטע ניצוצות פון משיח, און דאס איז א ספעציעלע צייט צו ארבעטן אים צו ברענגען.
  5. 34:07 וואו א מענטש פארט איז ער א שליח פון השם יתברך, און ער דארף זיך פרעגן צי ער פארט אלס שליח פון השם אדער פון יצר הרע.
  6. 48:00 זומער איז נישט קיין צייט צו זיין מיקל, נאר א צייט פון סכנה און נסיונות, ווען מ'דארף בפרט היטן די אויגן, ווייל תמוז און אב זענען אקעגן די צוויי אויגן.
  7. 53:17 אין די קאנטרי קען מען זען דעם רבונו של עולם אין זיין בריאה וואס זינגט צו אים, און א איד דארף זיך אנשליסן אין דעם געזאנג.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 8:31 קרח האט געהאט זיין אייגענע כוונה; פארוואס האט שבט ראובן זיך אנגעשלאסן אין זיין מחלוקת?

    תירוץ: 8:42 ראובן, דער בכור, איז דין, און די בכורים האבן געוואלט צוריק די עבודה וואס זיי האבן פארלוירן צו די לוים, דערפאר האבן זיי געהאלטן מיט קרח'ס רצון פאר דין.

  2. קשיא: 13:25 פארוואס איז ראובן ערשט אינעם אנהייב פון ספר במדבר, אבער דער פערטער אין די דגלים?

    תירוץ: 13:39 עס זענען דא צוויי סדרים: אלס בכור איז ער ערשט ווי א מלך, אבער נאכדעם וואס ער איז אראפגעשטעלט געווארן, שטעלן די דגלים יהודה, וואס איז חסד, ערשט, און ראובן פערט.

  3. קשיא: 34:30 פארוואס פארט טאקע א סוחר קיין שיקאגא?

    תירוץ: 34:40 ער מיינט אז ס'איז פאר געשעפטן, אבער השם שיקט אים צו מתקן זיין די ניצוצות פון משיח דארט, למשל אין דעם וואסער וואס ער טרינקט מיט א ברכה.

  4. קשיא: 55:09 פארוואס הייסט דער פרימארגן צפרא און דער אוונט רמשא?

    תירוץ: 55:18 אינדערפרי קומען ארויס די פייגל, ציפרים, און זינגען; ביי נאכט קומען ארויס די ווערעם, רמשים, און זינגען.

מעשיות

  1. 57:36 רב שרגא פייוועל און דער לעבעדיגער סידור

    דער משגיח דערציילט אז זיין רבי, רב שרגא פייוועל מענדלאוויטש, האט דערציילט ווי ער האט געדאוונט אין די קאנטרי און ארויסגעקוקט דורכן פענצטער. א איד וואס האט נישט געוואוסט ווער ער איז, איז צוגעגאנגען און אים געזאגט ער זאל קוקן אין סידור און נישט אין פענצטער. רב שרגא פייוועל האט געענטפערט אז יענער קוקט אין א סידור פון פאפיר, געמאכט פון מענטשן, און ער קוקט אין דעם לעבעדיגן סידור: ער זעט ווי די גאנצע בריאה זינגט צום רבונו של עולם, און ער זינגט מיט.

    אין דער מעשה: ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 11:42 ראובן'ס שייכות צו דין זעט מען אין זיין שטיין: דער רויטער אודם איז ריינער דין, און זיין נאמען אין אנדערע שפראכן, רובי און רובין, קלינגט ווי דער נאמען ראובן.
  2. 15:44 ווייל יעדער חודש גייט לויט א שבט אין דעם סדר פון די דגלים, און די נשמה פון א נשיא טראגט זיין גאנצן שבט און חודש, האבן די חטאים פון אליצור און שלומיאל אראפגעשלעפט תמוז און אב צו חורבן.
  3. 23:49 מחלוקת איז באשאפן געווארן אום מאנטאג, דער טאג פון פירוד צווישן די וואסערן, און קרח'ס תיקון איז באהאלטן אין דעם וואס דער שיר פון מאנטאג, פון בני קרח, לויבט ירושלים, דער מקום פון אחדות.
  4. 29:16 וואס נידעריגער אן ארט אדער א צייט איז געפאלן, אלס הייליגער זענען די ניצוצות פון משיח וואס זענען דארט געפאנגען, ממילא איז אין די חדשים פון אבילות די גרעסטע ארבעט צו ברענגען משיח.
  5. 31:39 די חדשים פון גאולה געהערן צו די געטרייע מרגלים: כלב פון יהודה, דער מקור פון משיח בן דוד, מיט ניסן, און יהושע פון אפרים, דער מקור פון משיח בן יוסף, מיט תשרי.
  6. 42:36 א שליחות האט צוויי כלים, מקום און זמן; א נסיעה אין די קאנטרי איז א שליחות אין מקום, און תמוז און אב אליין זענען א שליחות אין זמן.
  7. 55:18 צפרא, דער פרימארגן, הייסט אזוי נאך די פייגל וואס זינגען דעמאלט, און רמשא, דער אוונט, נאך די ווערעם וואס זינגען ביי נאכט, אבער א איד איז נישט באגרעניצט און זינגט סיי ביי טאג סיי ביי נאכט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 41:21 דער משגיח זאגט אז א איד וואס פאקט איין אויף וואקאציע זאל מאכן א חשבון און זיך פרעגן צי ער פארט אלס שליח פון השם אדער פון יצר הרע.
  2. 44:41 דער משגיח זאגט אז ווער עס לאזט זיך ארויס אויף א נסיעה זאל דאווענען אז ער זאל אויספירן די שליחות וואס מ'האט אים געשיקט.
  3. 48:00 דער משגיח זאגט אז אין די קאנטרי מעג מען מאכן עקסערסייז, שווימען און שפילן באל כדי צו דערפרישן דעם גוף, אבער מ'טאר נישט זיין מיקל אין צניעות, כשרות אדער שבת.
  4. 50:40 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך בפרט מתחזק זיין אין קדושת עינים אין תמוז און אב.
  5. 54:08 דער משגיח זאגט מ'זאל קוקן אויפן הימל און אויף די שטערן אין די קאנטרי, זען די פראכט פונעם בורא, און זיך אנשליסן אין דעם געזאנג פון דער בריאה צום רבונו של עולם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אבירם, און בן פלת, אליצור בן שדיאור, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דתן, זכריה הנביא, יהושע בן נון, יחזקאל הנביא, ישעיהו הנביא, כלב בן יפנה, משה רבינו, פינחס, קרח, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, ראובן, רבי אליעזר בן הורקנוס, רבי יהושע בן חנניה, רבי שמשון רפאל הירש, רבינו בחיי, רחב, רש"י, שלומיאל בן צורישדי, שמעון

ערכים בין המצרים, בכורה, דגלים, מדת הדין, מדת הרחמים, מחלוקת, ניצוצות, עקבתא דמשיחא, רבונו של עולם, שליחות, שמירת עינים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט