A Time to reaffirm our Acceptance of the תורה
קאטאלאג: PARSHA (English) יתרו נומ׳ 2 פאקעט גייד ז׳ 58 תשס"ב (2001–02) ענגליש 54 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז שבת יתרו איז א נייע מתן תורה פאר די וואס זענען פארשפעטיגט, און אז דער וואס גיט זיך אינגאנצן אוועק פאר תורה שטייט, אזוי ווי דער קודש הקדשים, העכער פון אלע חשבונות.
דער משגיח עפנט מיט רש"י'ס קשיא וואס יתרו האט געהערט, און זאגט אז יעדער שבת איז אנדערש, אזוי אז שבת יתרו איז א איבערחזרונג פון קבלת התורה, צוליב דעם שבת אליין. יתרו האט נישט געהאט די הכנה פון יציאת מצרים, ספירה און דער מלחמה מיט עמלק; פון וואו האט ער גענומען דעם מוט? דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז דתן ואבירם, וואס זענען געבליבן אין מצרים, זענען שפעטער געקומען צום ים, און דער אייבערשטער האט פאר זיי נאכאמאל געשפאלטן דעם ים; און רש"י'ס ווערטער אז די פון שבט דן זענען געבליבן אינדרויסן פון די ענני הכבוד און עמלק האט זיי אטאקירט, און דער אייבערשטער פירט נאך היינט מלחמה פאר זיי. ווען יתרו האט געהערט אז דער אייבערשטער שטויסט נישט אפ די פארשפעטיגטע, איז ער געקומען. דערנאך לערנט ער דעם רמב"ם אז יעדער מענטש וואס גיט זיך אוועק פאר תורה ווערט ווי שבט לוי. ער פרעגט פארוואס די מסורה ציילט 72 פסוקים אין יתרו ווען ער האט געציילט 75, ער שטויסט אפ איין תירוץ, און ער שליסט אז אזוי ווי דער ארון אין קודש הקדשים איז תורה העכער פון חשבון; אזוי אויך די פרנסה פון א ערליכן בן תורה, הגם דאס איז נישט פאר יעדן איינעם.
ענינים: מתן תורה ביי הר סיני · תורה לשמה און התמדה
סדר השיעור
-
0:00 יעדע פרשה און יעדער שבת איז באזונדער
דער משגיח עפנט מיט רש"י'ס קשיא וואס יתרו האט געהערט, דערנאך זאגט ער אז די פרשה איז ווי א שטיק געוועב פון אירע פסוקים, וואו מ'געפינט אלעס וואס טוט זיך, אז מ'טאר נישט אויסמישן פרשיות, און ער ברענגט פונעם לעכאוויטשער אז יעדער שבת איז אנדערש און יעדער איד האט זיין אייגענעם שבת.
-
4:41 שבת יתרו און יתרו'ס פעלנדיגע הכנה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז שבת יתרו איז א איבערחזרונג פון קבלת התורה, אפשר נאך שטארקער ווי שבועות, און ער פרעגט ווי אזוי יתרו האט געקענט קומען מקבל זיין די תורה אן יציאת מצרים, ספירה און דער מלחמה קעגן עמלק, וואס האבן אלע אנדערע צוגעגרייט.
-
8:58 דער ים האט זיך נאכאמאל געשפאלטן פאר דתן ואבירם שטייט אינעם קאטאלאג
אויפן פסוק אז פרעה וועט זאגן אויף די אידן אז זיי זענען פארבלאנדזשעט, ברענגט דער משגיח רש"י און דעם תרגום אז דתן ואבירם זענען געבליבן אין מצרים, און א מדרש וואס דער באר מים חיים ברענגט, אז זיי זענען שפעט געקומען און דער אייבערשטער האט נאר פאר זיי געשפאלטן דעם ים; דערמיט איז מובן פארוואס אין תהלים שטייט אז דער אייבערשטער האט אנגעשריגן דעם ים.
-
16:02 עמלק און די פון שבט דן וואס זענען געבליבן הינטן שטייט אינעם קאטאלאג
אויפן פסוק אז עמלק האט געשלאגן די נחשלים, ערקלערט דער משגיח מיט רש"י אז טייל פון שבט דן זענען געבליבן אינדרויסן פון די ענני הכבוד און עמלק האט זיי אטאקירט, אז דער אייבערשטער שטויסט קיינמאל נישט ארויס א קינד, און אז זיין מלחמה קעגן עמלק ברענט נאך היינט ווייל עמלק האט אטאקירט זיינע קינדער וואס זענען פארשפעטיגט.
-
22:05 עס איז קיינמאל נישט צו שפעט: נאכאמאל מתן תורה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שליסט אז די צוויי מעשיות האבן געגעבן יתרו דעם מוט צו קומען הגם ער איז פארשפעטיגט, און אז פרשת יתרו איז מתן תורה פאר די וואס זענען נישט געווען גרייט אום שבועות; דערנאך הייבט ער אן דעם רמב"ם אין סוף הלכות שמיטה ויובל וועגן שבט לוי.
-
26:22 נישט נאר שבט לוי: דער רמב"ם
נאכן אנמערקן וויפיל ספרים און ראשי ישיבות שטאמען פון כהנים און לויים, לערנט דער משגיח דעם רמב"ם אז נישט נאר שבט לוי, נאר יעדער מענטש וואס זיין רוח טרייבט אים צו שטיין פארן אייבערשטן ווערט געהייליגט און מ'זארגט פאר אים, און ער ברענגט א ראיה פון דוד המלך'ס פסוק.
-
32:07 די מסורה'ס 72 פסוקים און דער חשבון פון 75
דער משגיח מערקט אן אז די מסורה אין סוף יתרו גיט 72 פסוקים מיטן סימן "יונדב", אבער ער האט געציילט 75; ער לייגט פאר אז די עשרת הדברות ווערן געציילט לויט דעם טעם עליון אלס צען דברות, און ער שטויסט עס אפ, ווייל א פסוק אדער אן עליה קען נישט זיין אזוי קורץ.
-
42:37 העכער פון חשבון ווי דער קודש הקדשים
דער משגיח ברענגט די גמרא אז דער ארון האט נישט פארנומען קיין פלאץ, און זאגט אז ביי תורה גייט נישט קיין חשבון, ממילא איז 72 קעגן 75 קיין קשיא נישט, אזוי ווי די תורה וואס איז געגעבן געווארן אויפן איין און פופציגסטן טאג ווערט גערעכנט ווי פופציג; ער לייגט צו ווי דער בני יששכר האט געוויזן מענטשן אז זיי גיבן אויס מער ווי זיי פארדינען.
-
48:15 יונדב: דער נדבן וואס איז העכער פון חשבון שטייט אינעם קאטאלאג
צוריק צום רמב"ם, פארבינדט דער משגיח דעם סימן "יונדב" מיט דעם וואס זיין רוח איז מתנדב און ער ווארפט אראפ דעם עול פון חשבונות, און ער ווערט קודש קדשים מיט א פארזיכערטע פרנסה; ער ווארנט, מיט דער מחלוקת פון רבי שמעון בר יוחאי און רבי ישמעאל און מיטן בעל שם טוב, אז דאס איז נאר פאר די ערליכע, נישט פאר די וואס גייען נאך וואס אנדערע טוען.
דער שיעור, אויסגעשריבן
יעדע פרשה און יעדער שבת איז באזונדער
דער משגיח עפנט מיט רש"י'ס קשיא אויפן אנהייב פון דער סדרה: וואס האט יתרו געהערט? פריער זאגט ער אז די פרשה איז ווי א שטיק געוועב וואס אירע פעדעם זענען די פסוקים, און אלעס וואס טוט זיך אויף דער וועלט, און ביי יעדן באזונדער, געפינט מען אין איר. דערפאר טאר מען נישט אויסמישן פרשיות: דער שבת געהערט נאר צו יתרו. א
ער ברענגט פונעם לעכאוויטשער אז א איד זאל מקבל זיין שבת ווי ס'איז קיינמאל נישט געווען און וועט קיינמאל נישט זיין נאך אזא שבת. דער אייבערשטער האט באשאפן 600,000 שבתים פאר 600,000 נשמות, און יעדער איד האט זיין אייגענעם שבת מיט אן עליה, נאר ער ווייסט נישט ווען.
שבת יתרו און יתרו'ס פעלנדיגע הכנה
שבת יתרו, זאגט דער משגיח, איז א איבערחזרונג פון קבלת התורה, אפשר נאך שטארקער ווי שבועות. אום שבועות לייענט מען די עשרת הדברות ווייל ס'איז דער פופציגסטער טאג פון ספירה; שבת יתרו לייענט מען זיי צוליב דעם שבת אליין.
כלל ישראל האבן זיך געגרייט ניין און פערציג טעג מיט קדושה, און אפילו די מלחמה מיט עמלק, דער ראש פון אפיקורסות, איז געווען א הכנה. יתרו האט דאס אלעס נישט געהאט. פון וואו האט ער גענומען דעם מוט צו קומען?
דער ים האט זיך נאכאמאל געשפאלטן פאר דתן ואבירם
כדי צו ענטפערן גייט דער משגיח צוריק צום פסוק פון פאריגער וואך, אז פרעה וועט זאגן אויף די אידן אז זיי זענען פארבלאנדזשעט. רש"י טייטשט אז ס'גייט "וועגן" די בני ישראל, ווייל זיי זענען שוין געווען ארויס פון מצרים. דער תרגום זאגט א חידוש: פרעה האט עס געזאגט צו דתן ואבירם, וואס זענען געבליבן אין מצרים. ב,ג,ד
עמלק און די פון שבט דן
א צווייטע מעשה: עמלק האט געשלאגן די נחשלים, וואס דער תרגום רופט "די פארשפעטיגטע". רש"י ברענגט אז טייל פון שבט דן האבן געדינט עבודה זרה און זענען ארויסגעפאלן פון די ענני הכבוד, וואו עמלק האט זיי געקענט דערלאנגען. ז,ח,ט
דער משגיח באטאנט אז דער אייבערשטער שטויסט קיינמאל נישט ארויס א איד; א טאטע ווארפט נישט ארויס אפילו א שלעכט קינד. זיי זענען געבליבן הינטן ווייל ווען מ'האט זיך אפגעשטעלט פון פארן, האבן זיי זיך נישט געאיילט מיטן איינפאקן, און די ענני הכבוד זענען ווייטער געגאנגען. דעם אייבערשטנס מלחמה מיט עמלק פון דור צו דור ברענט נאך, ווייל עמלק האט אטאקירט זיינע קינדער. י
עס איז קיינמאל נישט צו שפעט
די צוויי מעשיות, שליסט דער משגיח, האבן געגעבן יתרו דעם מוט. ער האט נישט אנגעהויבן ציילן ספירה מיט די אידן, אבער ווען ער האט געהערט אז דער אייבערשטער האט געשפאלטן דעם ים און געפירט מלחמה פאר פארשפעטיגטע, האט ער פארשטאנען אז מ'וועט אים אויך מקבל זיין.
נישט נאר שבט לוי: דער רמב"ם
דער משגיח מערקט אן אז א גרויסער טייל פון די ספרים און ראשי ישיבות שטאמען פון כהנים און לויים. שבט לוי איז אפגעשיידט געווארן פון מלחמה און פון א חלק אין ארץ ישראל, און די תורה האט פאר זיי געזארגט מיט די מתנות כהונה.
אבער דער רמב"ם זאגט: נישט נאר שבט לוי. יעדער מענטש וואס זיין רוח טרייבט אים זיך אפצושיידן צו דינען דעם אייבערשטן, און ער ווארפט אראפ דעם עול פון די חשבונות וואס מענטשן מאכן, וועט האבן וואס ער דארף, אפשר נישט קיין פאלאץ אין פלארידע. די ראיה איז פון דוד המלך, וואס איז נישט געווען קיין לוי, און האט געזאגט אז השם איז זיין חלק. כ,ל
די מסורה'ס 72 פסוקים
דער משגיח גייט איבער צו דער מסורה וואס מ'דרוקט אין סוף יעדער סדרה. אין סוף יתרו שטייט אז ס'זענען דא 72 פסוקים, מיטן סימן "יונדב", וואס זיין גימטריא איז 72. ער איז געווען נייגעריג, האט ער געציילט און געפונען 75. מ
צוערשט לייגט ער פאר אז די עשרת הדברות, וואס מ'לייענט אין שול מיט א באזונדערן טעם, ווערן צעטיילט נישט לויט פסוקים נאר לויט דברות, יעדע דיבור א באזונדערע פרשה אין ספר תורה. אזוי גערעכנט פעלן דריי פסוקים, און די זעלבע דריי פעלן אין ואתחנן.
העכער פון חשבון ווי דער קודש הקדשים
דער משגיח ברענגט די גמרא, פאסיג ווען פורים קומט, וועגן דעם ארון אין קודש הקדשים. דער חדר איז געווען צוואנציג אמות, און פארט זענען געווען צען אמות פון יעדער זייט ארון ביז דער וואנט. די גמרא ענטפערט אז דער ארון האט נישט פארנומען קיין פלאץ: דער קודש הקדשים, א שטיקל הימל אויף דער ערד, איז נישט אונטערגעווארפן צו חשבון. ס
אזוי אויך ביי די עשרת הדברות: 72 קעגן 75 איז קיין קשיא נישט. די תורה איז אויך געגעבן געווארן אויפן איין און פופציגסטן טאג און ווערט גערעכנט ווי דער פופציגסטער. דער בני יששכר פלעגט ווייזן מענטשן אז זיי גיבן אויס מער ווי זיי פארדינען; דער וואס נעמט אויף זיך עול תורה דארף נישט אויסרעכענען זיין פרנסה.
יונדב: דער נדבן וואס איז העכער פון חשבון
צוריק צום רמב"ם, לערנט דער משגיח אז דער וואס "נדבה רוחו" ווערט קודש קדשים, און דאס איז דער סימן "יונדב". ער באפרייט זיך פון אלע חשבונות, אזוי ווי אינעם קודש הקדשים, און דער אייבערשטער גאראנטירט אים זיין פרנסה. כ,מ
אבער דאס איז נישט פאר יעדן, נאר פאר ערנסטע מענטשן מיט יראת שמים. די גמרא ברענגט די מחלוקת פון רבי שמעון בר יוחאי און רבי ישמעאל, און אז אסאך וואס האבן געטון ווי רבי שמעון האבן נישט מצליח געווען. דער בעל שם טוב האט ערקלערט אז זיי האבן זיך נאר געוואלט פארגלייכן מיט אנדערע. ע
דער וואס מיינט עס באמת לשם שמים וועט מען העלפן; דער וואס מאכט נאר נאך, זאגט דער משגיח, זאל גיין ארבעטן. רוב שבטים האבן געארבעט די פעלדער און געגעבן די מתנות, און די וואס זענען אפגעשיידט צו לערנען קענען בלייבן ביים לערנען.
מראי מקומות
תורה
כתובים
תרגום
תלמוד בבלי
ראשונים
אחרונים און חסידות
אנדערע
עיקרי הדברים
- 3:20 יעדער שבת איז אנדערש, און שבת יתרו איז א באנייאונג פון קבלת התורה, וואס מ'לייענט צוליב דעם שבת אליין.
- 7:28 יתרו האט נישט געהאט די הכנה וואס כלל ישראל האט געהאט צו מתן תורה, און זיין מוט איז געקומען פון הערן אז דער אייבערשטער שטויסט נישט אפ די וואס קומען שפעט.
- 12:51 דתן ואבירם, וואס זענען שפעט געקומען צום ים, און די פון שבט דן, וואס זענען געבליבן הינטער די ענני הכבוד, זענען צוויי ביישפילן ווי דער אייבערשטער האט זיך אנגענומען פאר פארשפעטיגטע, ווייל זיי זענען זיינע קינדער.
- 23:23 פרשת יתרו איז א צווייטע געלעגנהייט צו מתן תורה פאר די וואס זענען נישט געווען גרייט אום שבועות.
- 44:26 אזוי ווי דער ארון אין קודש הקדשים האט נישט פארנומען קיין פלאץ, איז די תורה נישט געבונדן אין חשבון, און דאס ענטפערט פארוואס די מסורה ציילט 72 פסוקים ווען דער משגיח האט געציילט 75.
- 48:51 לויט דעם רמב"ם ווערט יעדער וואס גיט זיך באמת אוועק פאר תורה קודש קדשים און מ'זארגט פאר אים, אבער דער משגיח באטאנט אז דאס איז נאר פאר ערליכע יראי שמים.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 7:28 אן דער הכנה פון יציאת מצרים, ספירה און דער מלחמה מיט עמלק, פון וואו האט יתרו גענומען דעם מוט צו קומען מקבל זיין די תורה?
תירוץ: 22:22 ער האט געהערט אז דער אייבערשטער האט געשפאלטן דעם ים פאר די פארשפעטיגטע דתן ואבירם און געפירט מלחמה קעגן עמלק פאר די נחשלים פון דן, און ער האט פארשטאנען אז מ'וועט אים אויך מקבל זיין הגם ער איז פארשפעטיגט.
-
קשיא: 9:46 פארוואס שטייט אין פסוק אז פרעה וועט זאגן "צו" די בני ישראל, ווען זיי זענען שוין ארויס פון מצרים?
תירוץ: 9:57 רש"י טייטשט עס "וועגן" די בני ישראל; דער תרגום זאגט אז פרעה האט גערעדט צו דתן ואבירם, וואס זענען געבליבן אין מצרים.
-
קשיא: 13:48 פארוואס האט דער אייבערשטער געדארפט אנשרייען דעם ים כדי ער זאל זיך שפאלטן?
תירוץ: 14:08 דעם ים'ס תנאי פון בריאת העולם איז שוין געווען מקוים ביי דער ערשטער קריעה, ממילא האט ער נישט געוואלט זיך נאכאמאל שפאלטן פאר דתן ואבירם, און דער אייבערשטער האט אים באפוילן.
-
קשיא: 35:22 ווי אזוי קען די מסורה זאגן אז פרשת יתרו האט 72 פסוקים ווען דער משגיח האט געציילט 75?
תירוץ: 45:13 נאכן אפשטויסן א תירוץ פונעם טעם עליון, ענטפערט דער משגיח אז ביי תורה, אזוי ווי אינעם קודש הקדשים, גייט נישט קיין חשבון, ממילא איז דער חילוק קיין קשיא נישט.
-
קשיא: 43:42 ווי אזוי קען זיין צען אמות פון יעדער זייט פונעם ארון ביז דער וואנט אין א קודש הקדשים פון צוואנציג אמות?
תירוץ: 44:21 די גמרא ענטפערט אז דער ארון האט על פי נס נישט פארנומען קיין פלאץ, ווייל דער קודש הקדשים איז נישט אונטערגעווארפן צו די כללים פון חשבון.
מעשיות
-
47:03 דעם בני יששכר'ס חשבון
דער משגיח דערציילט אז דער בני יששכר פלעגט זיצן מיט מענטשן און זיי לאזן אויסרעכענען וויפיל זיי האבן אויסגעגעבן א יאר און וויפיל זיי האבן פארדינט. ער האט זיי געוויזן אז זיי האבן אויסגעגעבן מער ווי זיי האבן פארדינט. דערמיט ווייזט דער משגיח אז א אידס פרנסה גייט נישט לויטן חשבון.
אין דער מעשה: the Bnei Yissaschar
געדאנקען
- 4:55 אום שבועות לייענט מען די עשרת הדברות ווייל ס'איז דער פופציגסטער טאג פון ספירה, אבער שבת יתרו לייענט מען זיי צוליב דעם שבת, ממילא קען שבת יתרו זיין א נאך שטארקערע קבלת התורה ווי שבועות.
- 22:22 רש"י'ס קשיא וואס יתרו האט געהערט ווערט פארענטפערט מיט צוויי מעשיות פון פארשפעטיגטע, דתן ואבירם ביים ים און שבט דן אינדרויסן פון די ענני הכבוד; פון זיי האט יתרו געלערנט אז מ'וועט אים אויך מקבל זיין, הגם ער איז פארשפעטיגט.
- 13:53 דער אייבערשטער האט געדארפט אנשרייען דעם ים, ווייל דער תנאי פון בריאת העולם איז שוין געווען מקוים; זיך שפאלטן נאכאמאל פאר דתן ואבירם איז נישט געווען אין יענעם תנאי.
- 21:02 דעם אייבערשטנס מלחמה מיט עמלק פון דור צו דור קומט פון דעם וואס עמלק האט אטאקירט זיינע קינדער וואס זענען פארשפעטיגט און אינדרויסן פון די ענני הכבוד; כמעט פיר טויזנט יאר שפעטער ברענט נאך זיין כעס דערויף.
- 45:37 די מסורה'ס סימן פאר דעם חשבון פון יתרו, "יונדב", ווייזט אויף דעם רמב"ם'ס מענטש וואס זיין רוח איז מתנדב, און דער חילוק צווישן 72 און 75 אליין ווייזט אז די תורה, אזוי ווי דער קודש הקדשים, איז העכער פון חשבון.
- 46:23 אזוי ווי די תורה וואס איז געגעבן געווארן אויפן איין און פופציגסטן טאג ווערט גערעכנט ווי דער פופציגסטער, אזוי איז א מענטש וואס נעמט אויף זיך דעם עול תורה נישט אונטערגעווארפן צו די חשבונות פון הכנסה און הוצאה.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 3:24 דער משגיח ברענגט פונעם לעכאוויטשער אז א איד זאל מקבל זיין שבת מיט דער התלהבות אז ס'איז קיינמאל נישט געווען און ס'וועט קיינמאל נישט זיין נאך אזא שבת.
- 23:23 דער משגיח זאגט אז עס איז קיינמאל נישט צו שפעט: דורך פרשת יתרו קען מען אנהייבן פון דאס ניי און מקבל זיין די תורה.
- 49:27 דער משגיח זאגט אז זיך אינגאנצן אוועקגעבן פאר תורה אן זארגן וועגן פרנסה איז נאר פאר ערליכע יראי שמים; דער וואס מאכט נאר נאך אנדערע זאל גיין ארבעטן.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אבירם, אסף, דוד המלך, דער באר מים חיים, דער בני יששכר, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, דער רמב"ם, דתן, יתרו, משה רבינו, פרעה, רבי ישמעאל בן אלישע, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי שמעון בר יוחאי, רש"י
ערכים מחיית עמלק, מסורה, מקום ארון אינו מן המדה, מתן תורה, נחשלים, ספירה, ענני הכבוד, עשרת הדברות, פרנסה, קודש הקדשים, קריעת ים סוף, רבונו של עולם