ע"י לימוד תורה - כביכול תופס ה' בתוכו' וה' מתיחד בו ביחוד עצום ונפלא.

קאטאלאג: TANYA ENGLISH ה נומ׳ ⁨13⁩ פאקעט גייד ז׳ 74 ענגליש 46 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 46 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט תניא פרק ה: ווען א איד פארשטייט באמת א שטיקל תורה, נעמט ער ארום די תורה און די תורה נעמט אים ארום, און וויבאלד דער אייבערשטער האט זיך אריינגעשטעלט אין דער תורה, איז דאס א יחוד מיטן אייבערשטן וואס קיין מצוה און קיין מלאך דערגרייכט נישט.

דער משגיח חזר'ט קודם איבער א שטיקל פונעם בעל התניא וועגן צען אידן: די שכינה רוט אויף יעדע צען אידן, און ווען זיי זיצן ליידיג, דריקן זיי, כביכול, די שכינה. ער ברענגט פונעם מגיד פון מעזריטש אז א מלאך וואלט פארברענט געווארן צווישן צען אידן. דערפאר הייסט דער בעל התניא פשוטע אידן לערנען די אגדות פון עין יעקב, וואו די העכסטע סודות התורה זענען באהאלטן. אין פרק ה ערקלערט ער אז א מצוה נעמט ארום דעם מענטש נאר פון אינדרויסן, אבער תורה וואס מ'פארשטייט מיטן שכל איז א טאפלטער יחוד: ער נעמט ארום דעם ענין און דער ענין נעמט אים ארום. הגם קיין מחשבה קען נישט תופס זיין דעם אייבערשטן, האט ער זיך איינגעוויקלט אין די הלכות ווי א ראדיאקטיווע זאך אין בליי, און ווער עס פארשטייט א הלכה כאפט דעם רצון השם. דערפאר הייסט תורה מזון און מצוות לבושים. צום סוף רעדט ער וועגן סוכה וואס איז מקיף, און דער תורה פון שמחת תורה וואס איז פנימי.

ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · דער כח און די מעלה פון תורה

סדר השיעור

  1. 0:00 די שכינה ביי צען אידן

    דער משגיח חזר'ט איבער דעם בעל התניא'ס ווערטער אז די שכינה רוט וואו צען אידן זענען צוזאמען, און ברענגט פונעם מגיד פון מעזריטש אז א מלאך וואלט דארט פארברענט געווארן. ווען זיי זיצן ליידיג, ערקלערט ער, דריקן זיי די שכינה, און דאס איז איינע פון די סיבות פארוואס דער גלות ציט זיך.

  2. 5:12 די באהאלטענע סודות אין די אגדות

    דער משגיח ערקלערט פארוואס דער בעל התניא הייסט פשוטע אידן לערנען עין יעקב: אגדות וואס הערן זיך ווי שטותים, ווי דער פויגל וועמענס איי האט חרוב געמאכט זעכציג שטעט, באהאלטן די העכסטע סודות התורה. אויף א שאלה פון א צוהערער צי דאס איז נישט געפערליך, ענטפערט ער אז צדיקים גייען אין די וועגן פון דער תורה און פושעים שטרויכלען דערין.

  3. 12:20 פרק ה: תורה נעמט ארום פון ביידע זייטן שטייט אינעם קאטאלאג

    ביים אנהייבן פרק ה מערקט דער משגיח אן אז דער תניא בויט אויף איין ענין טריט ביי טריט. א מצוה נעמט ארום דעם מענטש ווי א מאנטל, אבער תורה איז מער: ווער עס איז אריינגעטון אין לערנען האלט די תורה אינעווייניג און זי נעמט אים ארום פון אינדרויסן, א טאפלטער יחוד.

  4. 17:47 תופס זיין דעם אייבערשטן איינגעוויקלט אין תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז הגם קיין מחשבה, אפילו פון א מלאך, איז נישט תופס דעם אייבערשטן, כאפט אים א איד וואס לערנט, ווייל דער אייבערשטער און די תורה זענען איינס. ער גלייכט עס צו א ראדיאקטיווע זאך אין א בליי'ענער קאסטן און צו א גלעט דורך א ארבל, און לערנט די ווערטער פונעם תניא ווי דער שכל נעמט ארום דעם ענין וואס ער פארשטייט.

  5. 24:39 א הלכה איז דער רצון השם שטייט אינעם קאטאלאג

    נישט ווי א חשבון אין מאטעמאטיק, איז א הלכה דער אייבערשטנס חכמה און רצון, אפילו אין א פאל וואס וועט קיינמאל נישט פאסירן, ווי די גמרא'ס שאלה וועגן איינעם וואס איז געבוירן מיט צוויי קעפ. ווען מ'פארשטייט זי איז דאס א יחוד נפלא פון ביידע זייטן וואס אין גשמיות איז נישטא אזוינס.

  6. 29:17 ידיעת התורה איז העכער פון אלע מצוות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די מצוה פון ידיעת התורה איז העכער פון אלע מצוות, אפילו פון רעדן דברי תורה, ווייל ביי לולב אדער תפילין נעמט די קדושה נאר ארום דעם מענטש. ער ברענגט דעם בעל התניא'ס פסק וועגן טראכטן אין לערנען פאר ברכת התורה, און ווייזט מיט א אינגל וואס לערנט "תא שמע" אז יעדער דארף ארבעטן לויט זיין פולן כח.

  7. 35:31 תורה איז מזון, מצוות זענען לבושים שטייט אינעם קאטאלאג

    תורה וואס מ'לערנט ווערט דעם מענטשנס מזון, און די מצוות וואס ער טוט ווערן זיינע לבושים. דערפאר, זאגט דער משגיח, קאסט מלבוש מער ווי עסן: אויף מצוות דארף מען אויסגעבן געלט, און די תורה ווערט געגעבן בחנם. ווי ברויט ווערט א טייל פונעם גוף, ווערט פארשטאנענע תורה א טייל פונעם מענטש, און תורה וואס מ'רעדט איז סיי א לבוש סיי א מזון.

  8. 41:50 סוכה נעמט ארום, תורה איז אינעווייניג

    נאך א שאלה וועגן כוונה אין מצוות ערקלערט דער משגיח אז די סוכה איז אן אור מקיף, און אויף שמחת תורה קומט דער אור פנימי פון דער תורה. ער פארבינדט דאס מיטן דור המבול, וואס איז זוכה געווען נאר צו דער תיבה, א מין סוכה, און מיט שבועות און שמיני עצרת וואס האבן נישט קיין באזונדערע מצוה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די שכינה ביי צען אידן

0:11

דער משגיח חזר'ט איבער דעם בעל התניא'ס ווערטער אז די שכינה רוט וואו צען אידן קומען זיך צוזאם, אפילו ווען זיי רעדן נישט קיין דברי תורה. ער ברענגט פונעם מגיד פון מעזריטש אז א מלאך וואס וואלט געשטאנען צווישן צען אידן וואלט פארברענט געווארן פון זייער קדושה. א

2:57

ווען אזא עולם זיצט ליידיג, ערקלערט ער, דריקן זיי די שכינה, ווי מענטשן וואס קוועטשן זיך אין א צימער ביז פאר איינעם בלייבט נישט קיין ארט. דאס, זאגט ער, איז איינע פון די זאכן וואס האלטן אידן אין גלות.

די באהאלטענע סודות אין די אגדות

5:16

דער בעל התניא רעדט דא צו פשוטע אידן וואס פארלירן זייער צייט, ממילא הייסט ער זיי נישט לערנען טיפע זאכן נאר די אגדות פון עין יעקב, וואס איז א זאמלונג פון די אגדות פון ש"ס. אסאך אגדות, ווי דער פויגל וועמענס איי האט חרוב געמאכט זעכציג שטעט, הערן זיך ווי שטותים. דער משגיח ערקלערט אז פונקט ווי דער אייבערשטער האט באהאלטן זיין קדושה אין די הלכות, האט ער איינגעוויקלט די העכסטע סודות התורה אין נאך מער הילעס, און ווער עס לערנט זיי אויף דער וועלט האט א יסוד זיי צו פארשטיין אין עולם הבא. ג

11:01

א צוהערער פרעגט צי דאס איז נישט געפערליך פאר מענטשן וואס נעמען אזעלכע אגדות כפשוטו. דער משגיח ענטפערט אז צדיקים גייען אין די וועגן פון דער תורה און פושעים שטרויכלען דערין: ווער עס לערנט בתמימות שאדט עס אים נישט, און ווער עס קוקט אויף דער תורה מיט א קריטיש אויג קען דערין געפינען א וועג צו כפירה.

פרק ה: תורה נעמט ארום פון ביידע זייטן

12:21

ביים אנהייבן פרק ה מערקט דער משגיח אן אז דער תניא, נישט ווי אנדערע חסידישע ספרים, בויט אויף איין ענין פון פרק צו פרק. אין די פריערדיגע פרקים איז געלערנט געווארן אז א מצוה נעמט ארום דעם מענטש ווי א מאנטל. תורה איז מער: ווער עס איז אריינגעטון אין לערנען, און אלע פרעמדע געדאנקען זענען אפגעשטעלט, האלט די תורה אינעווייניג אין זיין שכל, און זי נעמט אים ארום פון אינדרויסן, א טאפלטער יחוד. ד

תופס זיין דעם אייבערשטן איינגעוויקלט אין תורה

17:52

דאס איז אזוי ביי יעדן טיפן ענין וואס א מענטש פארשטייט באמת. אבער קיין מחשבה, אפילו פון די מלאכים, איז נישט תופס דעם אייבערשטן, און פונדעסטוועגן כאפט אים א איד אין דער תורה, ערקלערט דער משגיח, ווייל דער אייבערשטער און די תורה זענען איינס, און ער האט זיך אריינגעשטעלט אין דער תורה כדי מ'זאל אים קענען כאפן.

19:24

ער גלייכט עס צו א ראדיאקטיווע זאך, וואס איז געפערליך אין דער האנט אבער זיכער אין א בליי'ענער קאסטן: דער אייבערשטער איז איינגעוויקלט אין די גשמיות'דיגע זאכן וואס די הלכה רעדט פון זיי, און פונדעסטוועגן איז עס ממש דער אייבערשטער, ווי א גלעט דורך א ארבל איז אלץ א גלעט. ממילא שטייט א איד וואס לערנט העכער פון די נשמות אין גן עדן, וואס באקומען נאר דאס ליכט וואס שיינט פון דער שכינה. ז

א הלכה איז דער רצון השם

24:39

א חשבון אין מאטעמאטיק איז נאר מאטעמאטיק, זאגט דער משגיח, אבער א הלכה, ווי א טענה צווישן ראובן און שמעון אין בית דין, איז דער אייבערשטנס חכמה און רצון. די גמרא פרעגט אפילו וועגן א קינד וואס איז געבוירן מיט צוויי קעפ, א זאך וואס וועט אפשר קיינמאל נישט פאסירן, ווייל דער רצון השם איז וואס דער פסק וואלט געווען ווען עס פאסירט יא. ווען מ'פארשטייט עס, איז דאס א יחוד נפלא פון ביידע זייטן, וואס אין גשמיות איז נישטא אזוינס. ח

ידיעת התורה איז העכער פון אלע מצוות

29:27

דערפאר איז ידיעת התורה העכער פון אלע מצוות: ביים שאקלען לולב נעמט די קדושה נאר ארום דעם מענטש. זי איז אפילו העכער פון דער מצוה פון רעדן דברי תורה, און דער משגיח ברענגט אז דער בעל התניא פסק'נט אין זיין שולחן ערוך אז מ'מעג טראכטן אין לערנען פאר ברכת התורה. ט

32:55

יעדער לערנט לויט זיין כח. אן אינגל וואס כאפט אז "תא שמע" מיינט "קום הער" איז אינגאנצן אריין אין לערנען, אבער א דערוואקסענער למדן דארף ארבעטן ביז זיין קאפ ארבעט מיטן פולן כח און אלעס אנדערש איז אפגעשניטן.

תורה איז מזון, מצוות זענען לבושים

35:36

ווי דער אריז"ל ערקלערט, ווערט די תורה וואס א מענטש לערנט זיין מזון, און די מצוות וואס ער טוט ווערן זיינע לבושים. דערפאר, זאגט דער משגיח, קאסט מלבוש מער ווי עסן: אויף מצוות דארף מען אויסגעבן געלט, און תורה דארף מען לערנען מיט אנדערע בחנם.

38:16

ווי ברויט ווערט איינגעזאפט אין גוף, אזוי ווערט תורה וואס מ'פארשטייט מיטן שכל א טייל פונעם מענטש, ווי דער פסוק זאגט "ותורתך בתוך מעי". און תורה וואס מ'רעדט אויך ארויס איז סיי א לבוש סיי א מזון. כ

סוכה נעמט ארום, תורה איז אינעווייניג

41:59

אויף א שאלה וועגן כוונה אין מצוות שטימט דער משגיח צו אז די כוונה פארבינדט תורה מיט דער מצוה. די סוכה, ערקלערט ער, נעמט ארום דעם מענטש, און דער לולב ברענגט עפעס דערפון אריין; ווען סוכות גייט אוועק, גיט די תורה אן אור פנימי אויף שמחת תורה. דער דור המבול איז זוכה געווען נאר צו דער תיבה, א מין סוכה, נישט צום אור פנימי, און שבועות, ווי שמיני עצרת, האט נישט קיין באזונדערע מצוה.

מראי מקומות

תורה

  1. ל Vayikra 23:42 45:06 טעקסט מפתח

נביאים

  1. ב לכאורה Yeshayahu 52:2 4:26 מפתח

כתובים

  1. כ Tehillim 40:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:16

תלמוד בבלי

  1. ח לכאורה Menachos 37a מפתח אינעם אויסשרייב: 24:39

זוהר און קבלה

  1. ו Zohar (מקום נישט באשטימט) 18:56 מפתח
  2. י לכאורה Tikkunei Zohar, second introduction (Patach Eliyahu) 34:53 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya, Iggeres HaKodesh 23 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:11
  2. ד Tanya ch. 5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:21
  3. ה Tanya (מקום נישט באשטימט) 18:47 מפתח
  4. ז לכאורה Tanya ch. 4 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:24
  5. ט Shulchan Aruch HaRav (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 29:27

אנדערע

  1. ג Ein Yaakov (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:16

עיקרי הדברים

  1. 1:37 וואו צען אידן קומען זיך צונויף רוט די שכינה, און ליידיגע רייד דארט דריקן די שכינה; דער משגיח זאגט אז צען אידן צוזאמען זאלן לערנען תורה.
  2. 5:34 אסאך אגדות אין גמרא וואס זעען אויס אן א שכל באהאלטן די העכסטע סודות התורה, און דערפאר הייסט דער בעל התניא פשוטע אידן לערנען עין יעקב.
  3. 15:08 א מצוה נעמט ארום דעם מענטש פון אינדרויסן, אבער תורה וואס מ'פארשטייט איז א טאפלטער יחוד: ער נעמט ארום די תורה און די תורה נעמט אים ארום.
  4. 18:22 קיין מחשבה, אפילו פון מלאכים, קען נישט תופס זיין דעם אייבערשטן, און פונדעסטוועגן כאפט א איד אים אין דער תורה, ווייל דער אייבערשטער און די תורה זענען איינס און ער האט זיך איינגעוויקלט אין די הלכות.
  5. 30:00 די מצוה פון ידיעת התורה מיטן שכל איז נאך העכער ווי די מצוה פון רעדן דברי תורה, ווייל די תורה גייט אריין אינעווייניג אין דעם מענטש.
  6. 35:36 דערפאר הייסט די תורה מזון, וואס ווערט א טייל פונעם גוף, און די מצוות הייסן לבושים.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 18:22 ווי אזוי קען א איד תופס זיין דעם אייבערשטן, אז קיין מחשבה, אפילו פון די מלאכים, איז נישט תופס אים?

    תירוץ: 18:40 דער אייבערשטער און די תורה זענען איינס, און ער האט זיך אריינגעשטעלט אין דער תורה, איינגעוויקלט אין אירע גשמיות'דיגע ענינים, כדי מ'זאל עס קענען כאפן.

  2. קשיא: 26:18 פארוואס רעדט די גמרא וועגן פאלן, ווי א מענטש מיט צוויי קעפ, וואס וועלן אפשר קיינמאל נישט פאסירן?

    תירוץ: 26:40 ווייל די הלכה איז דער אייבערשטנס רצון וואס עס זאל זיין ווען עס פאסירט יא.

  3. קשיא: 29:17 פארוואס איז ידיעת התורה גרעסער ווי אנדערע מצוות, ווי שאקלען לולב?

    תירוץ: 29:34 ביי א מצוה נעמט די קדושה נאר ארום דעם מענטש פון אינדרויסן, אבער פארשטאנענע תורה איז אויך אינעווייניג אין אים.

  4. קשיא: 35:58 פארוואס איז מלבוש טייערער ווי עסן?

    תירוץ: 36:43 מלבוש איז אנטקעגן מצוות, וואס אויף זיי דארף מען אויסגעבן געלט, און מזון איז אנטקעגן תורה, וואס ווערט געגעבן בחנם.

געדאנקען

  1. 2:57 ווען צען אידן זיצן ליידיג איז דאס נישט נאר פארלוירענע צייט: וויבאלד די שכינה איז סיי ווי דארט, דריקן זיי זי, ווי מענטשן וואס שטופן ארויס איינעם פון א צימער, און דאס ווערט גערעכנט צווישן די סיבות פונעם גלות.
  2. 7:09 פונקט ווי דער אייבערשטער האט באהאלטן זיין קדושה אין גשמיות'דיגע זאכן דורך די הלכות, האט ער איינגעוויקלט די טיפסטע סודות התורה אין נאך מער הילעס, די אגדות וואס זעען אויס ווי שטותים.
  3. 19:24 די תורה איז דער אייבערשטער איינגעוויקלט אין גשמיות'דיגע ענינים ווי א ראדיאקטיווע זאך אין בליי: די הילע שטערט נישט דעם פארבינד, פונקט ווי א גלעט דורך א ארבל איז אלץ א גלעט.
  4. 21:11 דורך לערנען תורה שטייט א איד העכער פון די מלאכים און די נשמות אין גן עדן, וואס באקומען נאר אן אור וואס שיינט פון דער שכינה, בשעת ער האלט די שכינה אליין.
  5. 26:18 די גמרא רעדט וועגן פאלן וואס וועלן אפשר קיינמאל נישט פאסירן, ווי א מענטש מיט צוויי קעפ, ווייל יעדע הלכה איז דער אייבערשטנס רצון וואס עס וואלט געווען ווען עס פאסירט, און ווער עס פארשטייט זי כאפט זיין רצון.
  6. 36:00 מלבוש קאסט מער ווי עסן, ווייל פאר מצוות, וואס זענען לבושים, דארף מען צאלן, און די תורה, וואס איז מזון, קומט בחנם.
  7. 42:26 די סוכה איז אן אור מקיף און דער לולב ברענגט עפעס דערפון אריין אינעווייניג; ווען סוכות גייט אוועק, גיט די תורה פון שמחת תורה אן אור פנימי, וואס דער דור המבול, וואס האט באקומען נאר א תיבה ווי א סוכה, איז נישט זוכה געווען.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 5:12 דער משגיח זאגט אז ווען צען אידן זענען צוזאמען, זאלן זיי לערנען תורה צוזאמען.
  2. 37:12 דער משגיח עצה'ט צו צאלן עפעס פאר יעדע מצוה, למשל אריינווארפן עטליכע סענט אין פושקע ווען מ'באקומט אן אתרוג במתנה.
  3. 40:11 דער משגיח זאגט אז ס'איז גוט זיך צוצוגרייטן פארן לערנען מיט'ן געדאנק אז דער אייבערשטער האט געגעבן די תורה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אליהו הנביא, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער מעזריטשער מגיד, דער ראב"ד, דער רמב"ם

ערכים יחוד, ליצנות, לית מחשבה תפיסא ביה, מקיף, סודות התורה, רבונו של עולם, שכינה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט