נשמות שהם בבחינת עיבור די להם לעורר אהבה ויראה שכליות. ביאור גודל אהבת ותשוקת הצדיקים לה'. אהבה ויראה שכליות עליהם נאמר "מחשבה טובה הקב"ה מצרף למעשה." וזהו חוץ מדרך הטבע.

קאטאלאג: TANYA ENGLISH ט"ז נומ׳ ⁨34⁩ פאקעט גייד ז׳ 76 ענגליש 50 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 50 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים אנהייב פון תניא פרק ט"ז ערקלערט דער משגיח אז די עבודה פון א איד איז צו געוועלטיגן איבער דער טבע, ווי מ'זעט ביי דער אמונה למעלה מן הדעת וואס מיר ירשנען פון אברהם אבינו און ביי מצות מילה, און אז די נשמה וואס איז העכער פון טבע גיט אים דעם כח דערצו.

דער משגיח חזר'ט איבער דעם סוף פון תניא פרק ט"ו: די אמת'ע עבודת השם איז די התאמצות ארויסצוגיין פון דער געוואוינהייט, און מ'וועקט זיך דערצו אדער דורך טראכטן אין דער גדלות פון רבונו של עולם, אדער דורך אויפוועקן די אהבה מסותרת וואס מיר האבן בירושה פון אברהם אבינו. ביים אנהייב פון פרק ט"ז, וואס זאגט אז דער עיקר איז צו געוועלטיגן איבער דער טבע אין חלל השמאלי, פארבינדט ער דאס מיט מילה. די אמונה פון א איד איז א ירושה, אזוי ווי א חיה'ס אינסטינקט, און א גוי ווערט פאראנטווארטליך געהאלטן ווייל ווער עס קוקט ערליך אויף דער וועלט און אויף מעמד הר סיני זעט דעם אמת. אברהם אבינו איז געווען א נייער מין, און ער האט באקומען א נייעם כח המוליד דורך דעם צוגעלייגטן ה'. זיינע מצוות זענען אמונה און מילה: אמונה הייבט זיך אן וואו דער שכל ענדיגט זיך, דערפאר איז מילה ביים אכטן טאג, בשעת ישמעאל'ס ליידיגע מילה ווארט ביז דרייצן יאר. נאך א לאנגע אפשווייף וועגן ישמעאל, ארץ ישראל און דעם סוף פון גלות, קומט ער צוריק: מילה ברעכט די טבע, און די נשמה, וואס איז העכער פון טבע, מאכט אז דאס מוח זאל געוועלטיגן איבער דעם הארץ.

ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · אמונה פשוטה, למעלה פון שכל · ברית מילה · אברהם אבינו · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע

סדר השיעור

  1. 0:00 חזרה: ווער הייסט אן עובד השם

    דער משגיח חזר'ט איבער אז אמת'ע עבודת השם איז די עקסטערע התאמצות איבער דער געוואוינהייט, און די צוויי וועגן וואס דער תניא גיט זיך אויפצוועקן: טראכטן אין דער גדלות פון השם יתברך, אדער אויפוועקן די אהבה מסותרת פון אברהם אבינו.

  2. 6:29 פרק ט"ז: געוועלטיגן איבער טבע; אמונה בירושה

    דער משגיח הייבט אן פרק ט"ז, אז דער עיקר איז צו געוועלטיגן איבער דער טבע, און פארבינדט דאס מיט מילה און מיט דער אמונה וואס מיר ירשנען פון אברהם אבינו. ער גלייכט די אמונה בירושה צו א חיה'ס אינסטינקט, און ערקלערט פארוואס א גוי איז פונדעסטוועגן מחויב צו גלייבן.

  3. 12:06 אברהם אבינו, א נייער מין מאמין

    דער משגיח ערקלערט אז א גוי'ס כפירה איז א תירוץ כדי צו אנטלויפן פון חיובים, בשעת אידן גלייבן בירושה. אברהם און שרה זענען געווען עקרים ווייל אברהם איז געווען א נייער מין, וואס האט באקומען א נייעם כח המוליד מיט דעם צוגעלייגטן ה', און מיט אים איז די בריאה פארענדיגט געווארן.

  4. 16:38 אמונה און מילה: למעלה מן הדעת

    נאך א קשיא וועגן ישמעאל ערקלערט דער משגיח אז אברהם'ס מצוות זענען אמונה און מילה. אמונה הייבט זיך אן וואו דער שכל ענדיגט זיך, דערפאר מאכט מען מילה ביים אכטן טאג אן דעת, בשעת ישמעאל'ס מילה ביי דרייצן איז א ליידיגע מילה וואס דארף דעת.

  5. 24:18 דער אכטער טאג און ישמעאל'ס ליידיגע מילה

    דער משגיח ערקלערט אז מילה איז ביים אכטן טאג ווייל די חושים און דער שכל דערגרייכן נאר די טבע פון די זיבן טעג פון בריאה, בשעת די אמונה פון א איד איז העכער פון טבע. ישמעאל'ס מילה האט נישט דעם רוחניות פון א איד'ס מילה, און דער זוהר זאגט אז ער האט דורך איר באקומען ארץ ישראל ווען זי איז ליידיג.

  6. 27:59 אפשווייף: ישמעאל און דער סוף פון גלות

    אין א לאנגע אפשווייף רעדט דער משגיח וועגן דעם אז ארץ ישראל בליט אלס סימן פון משיח, וועגן ישמעאל אלס דער מנגד פון יצחק און די לעצטע שטאפל פונעם גלות, און וועגן דילוגי אותיות אין דער תורה וואס ער האט געהערט פון רב מיכאל בער ווייסמאנדל, מיט א רמז אויף משיח אין דער וואכעדיגער סדרה.

    1. 27:59 ארץ ישראל בליט; יעדער צדיק מיט זיין מנגד : דער משגיח דערמאנט ווי ארץ ישראל איז געווען א וויסטע זאמד, און ברענגט די גמרא אז ווען זי בליט איז דאס דער קלארסטער סימן פון קץ. ער ברענגט דעם בעל הטורים אז ווען ישמעאל פאלט קומט משיח, ווייל יעדער צדיק האט א מנגד.
    2. 30:33 אדום און ישמעאל, דער לעצטער גלות : דער משגיח ערקלערט אז די לעצטע פון דניאל'ס פיר מלכיות איז א קיבוץ פון קריסטליכע פעלקער, און אז זינט היטלער קומט די צרה פון ישמעאל, וואס איז א שותף פון אדום אין דעם זעלבן גלות.
    3. 34:02 דילוגי אותיות און משיח אין דער סדרה : דער משגיח דערציילט וואס ער האט געהערט פון רב ווייסמאנדל וועגן אותיות אין דער תורה מיט גלייכע אפשטאנדן, זאגט אז די קאמפיוטערס ווייזן היינט אזעלכע צייכנס וואס זענען העכער פון צופאל, און אז דער נאנטסטער דילוג פון ווארט משיח איז אין דעם פסוק פון דער סדרה וועגן יצחק'ס געבורט.
    4. 38:26 יצחק קעגן ישמעאל היינט : דער משגיח זאגט אז ער איז נישט קיין נביא, און לערנט דעם פסוק אלס א רמז אז משיח קומט ווען יצחק הייבט זיך אויף קעגן ישמעאל, און ער רופט אן איראן אלס די אומה פון ישמעאל וואס באוואפנט די אנדערע קעגן ארץ ישראל. דערנאך זאגט ער אז ער איז אפגעגאנגען פונעם ענין.
  7. 42:08 מילה: דאס משל פון ברעכן די טבע

    צוריק צום תניא ערקלערט דער משגיח אז די טבע באשטימט ווי יעדער באשעפעניש פירט זיך, און א איד מוז געוועלטיגן העכער פון איר. מילה נעמט אראפ די ערלה וואס די טבע שאפט, און דער כח באגלייט א איד זיין גאנץ לעבן: אויפשטיין ווען די טבע זאגט שלאפן, און זיך אפשטעלן און זיך מקדש זיין אפילו אין מותר.

  8. 46:37 ווי א באשעפעניש פון טבע געוועלטיגט איבער טבע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט ווי אזוי קען א מענטש, וואס איז אליין א פראדוקט פון טבע, זיך קעגנשטעלן קעגן איר, און ענטפערט פונעם תניא אז די נשמה, א חלק אלוק ממעל, שיינט אריין אין דער נפש, אזוי אז דאס מוח געוועלטיגט איבער דעם הארץ. דאס טראכטן אין דער גדלות פון השם יתברך אין חכמה און בינה געבוירט די מדות און דאס אפטרעטן פון רע.

דער שיעור, אויסגעשריבן

חזרה: ווער הייסט אן עובד השם

0:13

דער משגיח דערמאנט די גמרא אין חגיגה, אז מ'קען נישט פארגלייכן איינעם וואס חזר'ט זיין פרק הונדערט מאל צו איינעם וואס חזר'ט עס הונדערט און איין מאל, ווייל דער מנהג איז געווען הונדערט. דאס עקסטערע מאל קאסט התאמצות ווייל ס'איז שוין נישט קיין געוואוינהייט, און נאר דאס הייסט עבודת השם; ווער עס טוט אלעס פון געוואוינהייט, אפילו אן קיין עבירה, איז נאך נישט קיין עובד. א

2:52

ווייטער אין תניא פרק ט"ו ערקלערט ער די צוויי וועגן ווי א בינוני קען זיך צונויפנעמען: מיט'ן מוח, טראכטן אין דער גדלות פון רבונו של עולם, אדער מיט'ן הארץ, אויפוועקן די אהבה מסותרת וואס ער ירשנט פון אברהם, וועמען דער פסוק רופט "אברהם אוהבי". אזוי צי אזוי, זאגט דער משגיח, צווינגט ער זיך נישט צו זוכן מנוחה און געוואוינהייט, נאר צו טון מער. ב,ד

פרק ט"ז: געוועלטיגן איבער טבע; אמונה בירושה

6:29

ביים אנהייב פון תניא פרק ט"ז לערנט דער משגיח אז דער עיקר איז צו געוועלטיגן איבער דער טבע וואס אין חלל השמאלי. ער פארבינדט דאס מיט מילה, דער ערשטער שייכות פון א אידיש קינד מיט השם יתברך, וואס געהערט צו אברהם אבינו, פון וועמען מיר ירשנען די אמונה, ווי עס שטייט "והאמין בה'". ה,ו

8:08

אזא אמונה איז א ידיעה וואס גייט בירושה, ווי א ביבער וואס מ'האט אפגעטיילט פון דער מאמע ביי דער געבורט און ער בויט פונדעסטוועגן א דאמע ווי אן אינזשעניר. א גוי, לעומת זה, ווערט פאראנטווארטליך געהאלטן צו גלייבן, ווייל ווער עס קוקט ערליך אויף דער וועלט, אויף זיין אייגענעם גוף און אויף מעמד הר סיני פון מיליאנען מענטשן, זעט דעם אמת.

אברהם אבינו, א נייער מין מאמין

12:20

דער משגיח ערקלערט אז א גוי לייקנט ווייל די אמונה וואלט אים געבונדן, אפילו נאר צו די שבע מצוות בני נח, דערפאר טראכט ער אויס תירוצים. אידן, אבער, האבן די אמונה בירושה פון אברהם אבינו, דער ערשטער מאמין.

13:49

אברהם און שרה זענען געווען עקרים ווייל ער איז געווען א נייער מין, אפגעשניטן פון תרח'ס דור, האט השם יתברך אים געגעבן א נייעם כח המוליד: דעם ה' צו זיין נאמען, וואס דער משגיח פארבינדט מיט "הא לכם זרע" אין ויגש. ער ברענגט "אשר בחרת באברם" אין נחמיה: מיט אברהם איז די בריאה פארענדיגט געווארן, און זיין מדה איז א געטריי הארץ, דערפאר זענען אידן מאמינים בני מאמינים. ז,ח

אמונה און מילה: למעלה מן הדעת

16:38

אויף דער קשיא ווי אזוי איז אברהם געווען אן עקר אויב ער האט געהאט ישמעאל, ענטפערט דער משגיח אז ישמעאל איז געקומען פון א רעשט פונעם אלטן כח המוליד און ווערט נישט באמת גערעכנט פאר זיין קינד. דערנאך ווייזט ער אן צוויי זאכן ביי אברהם, אמונה און מילה, און אז יעדע נשמה איז געבונדן צו א באזונדערע מצוה. ער ברענגט דעם רמב"ן אז אמונה ווערט נישט גערעכנט צווישן די תרי"ג מצוות נאר זי איז א הקדמה צו זיי, און זאגט אז אמונה איז אברהם'ס מצוה.

19:14

אמונה, ערקלערט ער, מיינט גלייבן אין דעם וואס דער שכל קען נישט באגרייפן. וואס העכער א צדיק'ס השגה, אלץ מער זעט ער אז רבונו של עולם איז נאך גרעסער, און וואו זיין שכל הערט אויף הייבט זיך אן אמונה, נישט ווי די גריכישע פילאסאפיע וואס גלייבט נאר וואס זי פארשטייט.

20:56

דאס איז דער תירוץ פארוואס מילה איז ביים אכטן טאג, איידער דאס קינד האט דעת: מילה איז דער סימן פון אמונה למעלה מן הדעת, וואו אפילו א דערוואקסענער גיט אוועק זיין דעת. ישמעאל'ס מילה, ביי דרייצן, איז נישט קיין ברית; זי איז ווי יעדע מצוה וואס דארף דעת, א ליידיגע מילה. ט

דער אכטער טאג און ישמעאל'ס ליידיגע מילה

24:19

דער משגיח ערקלערט פארוואס מילה איז דווקא ביים אכטן טאג: די חושים און דער שכל דערגרייכן נאר די טבע, די וועלט פון די זיבן טעג, בשעת די אמונה פון א איד איז העכער פון טבע. ישמעאל'ס מילה האט נישט די רוחניות'דיגע כחות וואס א איד באקומט דורך זיינע. דערפאר, ברענגט ער פונעם זוהר, ווייל דאס לאנד איז געגעבן געווארן אין דער פרשה פון מילה, האט ישמעאל באקומען ארץ ישראל ווען זי איז ליידיג. י,כ

אפשווייף: ישמעאל און דער סוף פון גלות

27:59

דער משגיח דערמאנט אז ביי זיין ערשטן באזוך איז ארץ ישראל געווען שטויב און זאמד, און יעדעס יאר געפינט ער זי מער אנטוויקלט. ער ברענגט די גמרא אין סנהדרין אז ס'איז נישטא קיין קלארערער סימן פון קץ ווי ווען דאס לאנד בליט, און דעם בעל הטורים אז ווען ישמעאל פאלט קומט בן דוד, ווייל יעדער צדיק האט זיין מנגד: אברהם נמרוד, יצחק ישמעאל, יעקב עשו. ל,מ

31:05

די לעצטע פון די מלכיות וואס דניאל האט געזען איז א קיבוץ פון קריסטליכע פעלקער, וואס דער מדרש פארבינדט מיט די פיר מלכים וואס אברהם האט באקעמפט. זינט היטלער, זאגט דער משגיח, קומט די צרה פון ישמעאל, דער שותף פון אדום אין דעם זעלבן גלות, און דער סוף וועט זיין ווען ישמעאל פאלט פאר יצחק. נ,ס

33:43

ער דערציילט אז רב מיכאל בער ווייסמאנדל, וועמען ער האט אליין געהערט, האט געפונען ווערטער אין אותיות מיט גלייכע אפשטאנדן אין דער תורה נאך פאר די קאמפיוטערס, וואס ווייזן היינט אז אזעלכע צייכנס זענען העכער פון צופאל. דער נאנטסטער דילוג פון ווארט משיח איז אין דעם פסוק פון דער וואכעדיגער סדרה, "למועד אשוב אליך... ולשרה בן". ע

38:26

דער משגיח זאגט אז ער איז נישט קיין נביא, און לערנט עס אלס א רמז אז משיח קומט ווען יצחק הייבט זיך אויף און ישמעאל פאלט, און ער רופט אן איראן אלס די אומה פון ישמעאל וואס באוואפנט די אנדערע קעגן ארץ ישראל. ע

מילה: דאס משל פון ברעכן די טבע

42:35

צוריק צום ענין ערקלערט דער משגיח אז די טבע באשטימט ווי יעדער נברא פירט זיך און שטופט דעם מענטש צו תאוות, און א איד מוז געוועלטיגן העכער פון איר. מילה נעמט אראפ די ערלה, וואס שטארקט די תאוה; אויך תענית יום כיפור גייט קעגן דער טבע, אבער גארנישט אזוי בולט ווי מילה, וואו גלייך ביי דער געבורט שניידט מען אוועק וואס די טבע האט געשאפן.

45:12

דער כח פון מילה באגלייט א איד זיין גאנץ לעבן: ווען די טבע זאגט שלאפן, שטייט ער אויף צו עבודת השם; ווען זי זאגט הנאה האבן, קוקט ער צי ס'איז מותר, און אפילו דאן, "קדש עצמך במותר לך". פ

ווי א באשעפעניש פון טבע געוועלטיגט איבער טבע

46:37

דער משגיח פרעגט ווי אזוי קען א מענטש, וואס איז אליין א פראדוקט פון טבע, זיך קעגנשטעלן קעגן איר. ער ענטפערט אז די נשמה, א חלק אלוק ממעל, קומט פון העכער די טבע און שיינט אריין אין דער נפש, אזוי אז דאס מוח, איר משכן, געוועלטיגט איבער דעם הארץ. ווען ער טראכט אין דער גדלות פון השם יתברך, וועקט די חכמה די בינה צו געבוירן די מדות, און ער טרעט אפ פון רע. ה,צ

מראי מקומות

תורה

  1. ו Bereishis 15:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:29
  2. ז לכאורה Bereishis 47:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:49
  3. ט לכאורה Bereishis 17:25 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:56
  4. כ לכאורה Bereishis 17:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 24:19
  5. ע Bereishis 18:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:43, 38:26

נביאים

  1. ג לכאורה Malachi 3:18 5:49 מפתח
  2. ד לכאורה Yeshayahu 41:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:52

כתובים

  1. ח Nechemiah 9:7-8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:49
  2. נ Daniel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:05

תלמוד בבלי

  1. א Chagigah 9b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:13
  2. ל Sanhedrin 98a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:59
  3. פ Yevamos 20a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:12

מדרש

  1. ס Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 31:05

זוהר און קבלה

  1. י Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 24:19

ראשונים

  1. מ לכאורה Baal HaTurim on Bereishis 25:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 27:59

אחרונים און חסידות

  1. ב לכאורה Tanya ch. 15 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:52
  2. ה לכאורה Tanya ch. 16 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:29, 46:37
  3. צ לכאורה Tanya ch. 2 מפתח אינעם אויסשרייב: 46:37

עיקרי הדברים

  1. 1:11 אמת'ע עבודת השם איז די התאמצות וואס ברעכט די געוואוינהייט און די באקוועמליכקייט, און מ'וועקט זיך דערצו דורך טראכטן אין דער גדלות פון השם יתברך אדער דורך אויפוועקן די אהבה מסותרת אין הארץ.
  2. 8:02 די אמונה פון א איד איז א ירושה פון אברהם אבינו, אזוי ווי א חיה'ס אינסטינקט, בשעת א גוי ווערט פאראנטווארטליך געהאלטן ווייל ווער עס קוקט ערליך אויף דער וועלט און אויף מעמד הר סיני קומט צום אמת.
  3. 19:56 אמונה הייבט זיך אן וואו דער שכל ענדיגט זיך, און מילה ביים אכטן טאג איז דער סימן פון די דאזיגע אמונה למעלה מן הדעת.
  4. 42:29 מילה איז דאס קלארסטע משל פאר דער עבודה פון א איד צו ברעכן די טבע: גלייך ביי דער געבורט נעמט מען אראפ וואס די טבע האט געשאפן.
  5. 47:28 א מענטש קען געוועלטיגן איבער דער טבע ווייל זיין נשמה, א חלק אלוק ממעל, איז העכער פון טבע און שיינט אריין אין דער נפש, אזוי אז דאס מוח געוועלטיגט איבער דעם הארץ.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 9:08 פארוואס ווערט א גוי פאראנטווארטליך געהאלטן צו גלייבן אין השם?

    תירוץ: 9:30 ווייל אויב ער איז ערליך קען ער זען דעם באשעפער אין דער וועלט און אין זיין אייגענעם גוף, און מתן תורה איז געווען א געשעעניש פון מיליאנען; זיין כפירה איז א תירוץ כדי צו אנטלויפן פון חיובים.

  2. קשיא: 16:38 אויב אברהם האט געהאט ישמעאל, ווי אזוי איז ער געווען אן עקר?

    תירוץ: 17:13 ער איז אויך געווען אן עקר פון אנהייב; ישמעאל איז געקומען פון א רעשט פונעם אלטן כח המוליד און ווערט נישט באמת גערעכנט פאר זיין קינד, און מיט אים האט זיך יענער כח געענדיגט.

  3. קשיא: 20:56 פארוואס מאכט מען מילה ביים אכטן טאג און מ'ווארט נישט ביז דאס קינד קען עס טון מיט דעת?

    תירוץ: 21:21 ווייל מילה איז דער סימן פון אמונה למעלה מן הדעת; אפילו א דערוואקסענער גיט אוועק זיין דעת אין ענינים פון אמונה, ממילא דארף זי נישט קיין דעת.

  4. קשיא: 23:33 פארוואס איז ישמעאל'ס מילה ערשט ביי דרייצן?

    תירוץ: 23:43 זיין מילה איז נישט קיין ברית און ווייזט נישט אויף אמונה למעלה מן הדעת; זי איז ווי יעדע מצוה וואס מ'דארף טון מיט דעת, ממילא ווארט זי ביז ער ווערט א בר דעת.

  5. קשיא: 46:37 ווי אזוי קען א מענטש, וואס איז אליין א פראדוקט פון טבע, זיך קעגנשטעלן קעגן דער טבע?

    תירוץ: 47:26 ווייל איין חלק אין אים, די נשמה, קומט פון א העכערער ספירה העכער פון טבע און שיינט אריין אין דער נפש, און גיט אים א כח פון אויבן.

מעשיות

  1. 27:59 ארץ ישראל דעמאלט און היינט

    דער משגיח דערמאנט אז ווען ער איז דאס ערשטע מאל געקומען קיין ארץ ישראל איז אלעס געווען שטויב און זאמד. זינט אידן האבן אנגעהויבן קומען איז דאס לאנד באארבעט געווארן, און יעדעס יאר וואס ער פארט זעט ער עס מער אנטוויקלט ווי דאס יאר פאר דעם.

  2. 33:43 וואס ער האט געהערט פון רב ווייסמאנדל

    דער משגיח זאגט אז דאס זוכן אותיות מיט גלייכע אפשטאנדן אין דער תורה האט אנגעהויבן רב מיכאל בער ווייסמאנדל נאך איידער מ'האט אויסגעטראכט דעם קאמפיוטער, און אז ער האט עס געהערט פון אים אליין. רב ווייסמאנדל האט געוויזן ווי אותיות אין גלייכע אפשטאנדן פונעם אנהייב פון א ספר שרייבן אויס ווערטער, און האט געזאגט וואונדערליכע זאכן אן קיין שום קאמפיוטער.

    אין דער מעשה: ר' מיכאל בער ווייסמאנדל

געדאנקען

  1. 8:08 די אמונה פון א איד איז א ידיעה וואס גייט בירושה, אזוי ווי דער ביבער וואס בויט א דאמע ווי אן אינזשעניר כאטש מ'האט אים אפגעטיילט פון דער מאמע גלייך ביי דער געבורט.
  2. 13:49 אברהם און שרה זענען געווען עקרים ווייל אברהם איז געווען א נייער מין, אפגעשניטן פון די פריערדיגע דורות; דער ה' וואס מ'האט צוגעלייגט צו זיין נאמען איז געווען א נייער כח המוליד, און מיט אים איז די בריאה פארענדיגט געווארן.
  3. 19:21 וואס גרעסער דער שכל פון א צדיק, אלץ מער זעט ער אז רבונו של עולם איז נאך גרעסער; אמונה הייבט זיך אן פונקט וואו זיין שכל הערט אויף.
  4. 20:56 מילה מאכט מען ביים אכטן טאג, איידער דאס קינד האט דעת, ווייל זי איז דער סימן פון אמונה למעלה מן הדעת; ישמעאל'ס מילה ווארט ביז דרייצן ווייל זי איז ווי יעדע מצוה וואס דארף דעת, א ליידיגע מילה.
  5. 30:11 יעדער צדיק האט זיין מנגד: אברהם האט געהאט נמרוד, יצחק ישמעאל, און יעקב עשו; דער סוף פון גלות קומט ווען ישמעאל פאלט פאר יצחק.
  6. 44:12 מילה איז די שטארקסטע קעגנשטעלונג קעגן דער טבע: גלייך ווען א קינד ווערט געבוירן שניידט מען אראפ וואס די טבע האט געשאפן, ווי צו זאגן אז אזוי שאפט מען נישט קיין איד.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 2:00 דער משגיח זאגט אז א מענטש זאל זיך אויפוועקן צו עבודת השם דורך טראכטן אין דער גדלות פון רבונו של עולם אדער דורך אויפוועקן די אהבה מסותרת אין זיין הארץ.
  2. 6:04 דער משגיח זאגט אז מ'זאל נישט זוכן מנוחה און געוואוינהייט, נאר טון מער ווי די געוואוינהייט.
  3. 45:19 דער משגיח זאגט אז ווען די טבע זאגט שלאפן, שטייט א איד אויף צו עבודת השם; ווען זי זאגט הנאה האבן, קוקט ער צי עס איז מותר, און אפילו דאן איז ער זיך מקדש במותר לו.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דניאל, דער בעל הטורים, דער רמב"ן, הגר, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישמעאל, נמרוד, עשו, ר' מיכאל בער ווייסמאנדל, שרה אמנו

ערכים אהבה מסותרת, אמונה, בינוני, חלל השמאלי, חלק אלוק ממעל, טבע, למעלה מן הדעת, מאמינים בני מאמינים, מוח שליט על הלב, מילה, עבודת השם, ערלה, רבונו של עולם, שבע מצוות בני נח

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט