Hashem has Always Reigned Supreme

ה' מלך גאות לבש

קאטאלאג: TEFILA (English) נומ׳ ⁨5⁩ פאקעט גייד ז׳ 78 ענגליש 37 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 37 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח טייטשט אפ דעם מזמור "ה' מלך גאות לבש" אלס דאס געזאנג פון ימות המשיח, ווען כלל ישראל וועט צוריקקוקן און זען אז דער רבונו של עולם האט געקעניגט די גאנצע לאנגע גלות, אפילו ווען זיין מלכות איז געווען באהאלטן אין א דאפלטע הסתר.

דער משגיח הייבט אן מיט דעם אז "ה' מלך" איז א המשך פונעם מזמור שיר ליום השבת, וואס זיין נקודה איז געדולד: דאס ווארטן איז א תיקון פאר אדם הראשון, וואס האט נישט געווארט אויף שבת, און אויך פאר די אידן ביי מתן תורה און פאר שאול המלך, וואס האבן נישט געווארט. דערנאך שטעלט ער אוועק "ה' מלך", "ה' ימלוך" און "ה' מלך" אין עבר: אין ימות המשיח וועט כלל ישראל צוריקקוקן און זען אז דער אייבערשטער האט אלעמאל געקעניגט. "גאות לבש", מיט צוויי מאל "לבש", איז א הסתר בתוך הסתר, אזוי ווי א קינד וואס ווייסט אפילו נישט אז דער טאטע איז דא. דער אייבערשטער האט זיך אנגעגורט מיט עוז, ווי א טאטע א דאקטער וואס אפערירט זיין אייגן קינד. מיט רש"י ביים דור הפלגה, מיט דעם טייטש פון "תבל", מיט דער מעשה פונעם בעל שם טוב מיטן ווינטל, און מיט די נהרות און משברי ים, ווייזט ער אז די וועלט פאלט נישט צוזאמען. ער ענדיגט מיט די נאמנות'דיגע נביאים און מיט דעם אז די גלות איז א מארש צו דער גאולה.

ענינים: הסתר פנים און יסורים · ווארטן אויף משיח · קבלת שבת און שבת צו נאכטס · די גלותן און די מלכיות · השגחה פרטית

סדר השיעור

  1. 0:00 דאס ווארטן אלס תיקון פאר דעם חטא פון אדם

    דער משגיח ווייזט אז "ה' מלך" איז א המשך פונעם מזמור שיר ליום השבת, וואס לערנט אז כלל ישראל דארף ווארטן. ער ערקלערט אז דאס ווארטן איז א תיקון פארן חטא פון אדם הראשון, וואס האט נישט געווארט אויף שבת צו מאכן קידוש, און ברענגט די אידן ביי מתן תורה און שאול המלך, וואס האבן אויך נישט געווארט.

  2. 6:45 ה' מלך, ה' ימלוך און ה' מלך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט די דריי צייטן פון "ה' מלך" אלס דריי תקופות, און זאגט אז אין ימות המשיח וועט כלל ישראל צוריקקוקן און אויסרופן "ה' מלך", אז ער האט געקעניגט אפילו אין גלות. דערנאך ערקלערט ער "גאות לבש": עס זעט אויס ווי דער אייבערשטער וואלט זיך אפגעזאגט פון פירן די נידעריגע וועלט.

  3. 10:57 צוויי מאל לבש: א הסתר בתוך הסתר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס "לבש" שטייט צוויי מאל, מיטן פסוק פון "הסתר אסתיר", און מיט א משל פון א קינד אקעגן א טיגער וואס ווייסט אפילו נישט אז דער טאטע איז נאענט. ער ענדיגט אז פון ימות המשיח וועט מען זען ווי אלע שטיקלעך פאסן זיך צוזאמען, און אז דער אייבערשטער האט אלעמאל געקעניגט.

  4. 14:41 עוז התאזר און די מורא פון צוזאמענפאלן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט "עוז התאזר" מיט א טאטע א דאקטער וואס מוז אפערירן זיין אייגן קינד, און זאגט אז דער אייבערשטער פירט די וועלט פאר כלל ישראל. אקעגן דעם שטעלט ער די מורא פון די אומות אז די וועלט פאלט צוזאמען, פונעם דור הפלגה אין רש"י ביז די היינטיגע זארגן, און זאגט אז די וועלט וועט נישט צוזאמענפאלן.

  5. 19:07 תבל: די פארמישטע וועלט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט דעם נאמען "תבל" אלס א געמיש, א פארשוואומענע בליק אויף דער וועלט, און גלייכט די וועלט פונעם אפיקורס צו א פינצטערע נאכט וואס ווערט נאר באלויכטן פון בליצן. ער ברענגט דעם פסוק פון הלל אז דער אייבערשטער, וואס איז העכער פון די הימלען, נידערט זיך אראפ צו קוקן אויף די קלענסטע זאך אויף דער וועלט.

  6. 22:40 דעם בעל שם טובס ווינטל און דער באהאלטענער כסא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דער בעל שם טוב האט ערקלערט אז א ווינטל איז געשיקט געווארן פאר איין ווערעמל וואס האט געליטן, א ראיה אז דער אייבערשטער שפייזט אלעס. דערנאך ערקלערט ער "נכון כסאך מאז": דער כסא פונעם אייבערשטן איז אלעמאל פעסט, און "מעולם" איז פון לשון העלם, ווייל ער פירט די וועלט פון הינטער די שפאלטן.

  7. 26:50 די נהרות און די משברי ים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די נהרות זענען די מלכיות פון די אומות און די משברי ים זענען די גרויסע אימפעריעס, וואס זאגן מיט גאוה אז זיי וועלן פארניכטן כלל ישראל. "דכים" טייטשט ער אז זיי וועלן נאך קלאגן אויף זייער אייגענע מפלה, ווייל "אדיר במרום ה'" איז שטארקער פון זיי אלע.

  8. 32:58 די נאמנות'דיגע נביאים און דער מארש צו דער גאולה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די נביאים זענען די נאמנות'דיגע עדות פונעם אייבערשטן, און אין דער גלות פון "ה' ימלוך" טרייסט זיך כלל ישראל מיט דער אמונה אין זיי. וואו א איד גייט אין גלות, זאגט ער, מארשירט ער צום בית המקדש און צו דער גאולה, און דער אייבערשטער מיט כלל ישראל זענען אויף אייביג.

דער שיעור, אויסגעשריבן

דאס ווארטן אלס תיקון פאר דעם חטא פון אדם

0:01

דער משגיח מערקט אן אז "ה' מלך" הייבט זיך נישט אן מיט א הקדמה, ממילא איז עס א המשך פונעם מזמור שיר ליום השבת (תהלים צב), וואס טרייסט די אידן ווען די גוים לאכן פון זיי: מ'דארף האבן געדולד און ווארטן. דאס ווארטן, ערקלערט ער, איז א תיקון פאר אדם הראשון. דער מדרש, וואס דער אור החיים ברענגט צוויי מאל און אויך דער חתם סופר, זאגט אז אדם האט געדארפט ווארטן און מאכן קידוש אויפן וויין פונעם עץ פרייטאג צו נאכט; ער האט נישט געווארט, און דאס האט געעפנט אלע צרות פון דער וועלט. א,ב,ג

4:10

ביי מתן תורה האט די וועלט געקענט צוריקקומען צו איר שלימות, אבער די אידן האבן געזען אז משה שפעטיגט זיך (שמות לב, א) און נישט געווארט. אזוי אויך האט שאול המלך פארלוירן די מלכות ווייל ער האט נישט געווארט אויף שמואל (שמואל א יג). דערפאר ווארטן אידן יעצט אויפן אייביגן שבת. ד,ו

ה' מלך, ה' ימלוך און ה' מלך

7:20

דער משגיח טייטשט די דריי צייטן אלס דריי תקופות. ווען אידן האבן מנוחה, ווי אין די טעג פון שלמה המלך, זעט מען "ה' מלך". ווען מ'ווערט גערודפט, ווארט מען נאר אויף "ה' ימלוך". ווען משיח וועט קומען, וועט כלל ישראל צוריקקוקן און אויסרופן "ה' מלך": ער האט די גאנצע צייט געקעניגט. "גאות לבש" (תהלים צג, א) באשרייבט ווי עס האט אויסגעזען פאר איינעם אן אמונה, ווי דער אייבערשטער וואלט זיך אפגעזאגט פון פירן די נידעריגע וועלט. ז

צוויי מאל לבש: א הסתר בתוך הסתר

11:07

"לבש" שטייט צוויי מאל, זאגט דער משגיח, אזוי ווי אין פסוק וואו משה רבינו זאגט פאראויס א טאפלטע הסתר (דברים לא, יח). א קינד אקעגן א טיגער קען נאך שרייען צום טאטן וואס איז אין שטוב דערנעבן; ווייסט ער אבער נישט אז דער טאטע איז דארט, איז דאס באהאלטן אליין באהאלטן, און דאס איז פיל ערגער. דערפאר פאלן אזויפיל אוועק אין גלות. אין ימות המשיח וועלן אלע שטיקלעך פונעם בילד זיך צונויפפאסן. ח

עוז התאזר און די מורא פון צוזאמענפאלן

14:41

דער אייבערשטער האט זיך אנגעגורט מיט עוז, מיט מוט, ערקלערט דער משגיח, ווי א טאטע א דאקטער וואס אפערירט זיין אייגן קינד און פילט דעם ווייטאג מער ווי אן אנדערער דאקטער. דאך האבן די אומות נישט קיין רשות צו טון וואס זיי ווילן: די וועלט איז באשאפן פאר כלל ישראל, און דער אייבערשטער היט דעם תכלית אפילו ווען די וועלט זעט אויס צעפאלן. ז

16:53

די אומות האבן מורא אז קיינער פירט נישט די וועלט. רש"י ברענגט אז דער דור הפלגה האט געבויט דעם מגדל אלס זיילן, כדי דער הימל זאל נישט איינפאלן; היינט זארגט מען וועגן דער וועלט'ס היץ און דעם אזאן. דער פסוק ענטפערט אז די וועלט וועט נישט אויסגליטשן, ווייל איר באשעפער פירט זי נאך אלץ. ט,י

תבל: די פארמישטע וועלט

19:07

די גמרא רעכנט אויס זיבן נעמען פון דער ערד, איינער איז "תבל", וואס דער משגיח טייטשט געמיש, ווי ביי עריות (ויקרא כ, יב): א פארשוואומען בילד. דער אפיקורס לעבט אין א פינצטערער וועלט וואס ווערט נאר באלויכטן ביי בליצן (תהלים צז, ד). דאך, ווי מ'זאגט אין הלל (תהלים קיג, ה-ו), נידערט זיך דער אייבערשטער, וואס איז העכער פון אלע הימלען, אראפ צו היטן די קלענסטע זאך. כ,ל,מ,נ

דאס ווינטל און דער באהאלטענער כסא

22:40

דער משגיח דערציילט אז דער בעל שם טוב איז געזעסן מיט זיינע תלמידים אויף א הייסן טאג, און האט ערקלערט אז א ווינטל איז געקומען פאר איין ווערעמל וואס האט געליטן פון דער זון אויבן אויף א בוים, און עס אראפגעבלאזן אין שאטן. אזא ווינטל פאדערט ענדערונגען איבער אסאך מייל. דער אייבערשטער שפייזט אלעס, ווי די גמרא זאגט (שבת קז ע"ב). ס

24:39

"נכון כסאך מאז" (תהלים צג, ב): דער כסא פונעם אייבערשטן איז אלעמאל פעסט. "מעולם" איז פון לשון העלם; ער פירט די וועלט פון הינטער די שפאלטן, אומגעזען. ע

די נהרות און די משברי ים

26:50

ווייל דער אייבערשטער איז באהאלטן, ערקלערט דער משגיח, הייבן זיך די אומות אויף ווי שטארקע נהרות (תהלים צג, ג), און זאגן אז זיי וועלן פארניכטן כלל ישראל, אזוי ווי היטלער און היינט די אראבער. די זעלבע נהרות וועלן אויפהייבן זייער קול צו קלאגן אויף זייער מפלה: "דכים" איז פון "דכא", ווי אין תהלים צ, ג. פ,צ

30:25

די נהרות זענען מלכיות; די משברי ים זענען אימפעריעס ווי רוים און יון. העכער פון זיי אלע איז "אדיר במרום ה'" (תהלים צג, ד). די וואס פרעגן נאכן חורבן פארוואס דער אייבערשטער האט געשוויגן, וועלן זען ווי די רודפים שרייען ביי זייער מפלה. ק

די נאמנות'דיגע נביאים און דער מארש צו דער גאולה

33:06

די נביאים זענען די נאמנות'דיגע עדות פונעם אייבערשטן (תהלים צג, ה). אין דער גלות פון "ה' ימלוך" טרייסט זיך כלל ישראל מיט דער אמונה אין זיי. וואו א איד גייט, צו דער ארבעט אדער אין ישיבה, מארשירט ער צו דער גאולה און צום בית המקדש; דער אייבערשטער און כלל ישראל זענען אויף אייביג. ר

מראי מקומות

תורה

  1. ד Shemos 32:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:10
  2. ח לכאורה Devarim 31:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:07
  3. ל לכאורה Vayikra 20:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:07

נביאים

  1. ו לכאורה Shmuel I 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:10

כתובים

  1. א Tehillim 92:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:01
  2. ז Tehillim 93:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:20, 14:41
  3. י Tehillim 93:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:53
  4. מ לכאורה Tehillim 97:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:07
  5. נ Tehillim 113:5-6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:07
  6. ע Tehillim 93:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:39
  7. פ Tehillim 93:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:50
  8. צ לכאורה Tehillim 90:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:50
  9. ק Tehillim 93:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:25
  10. ר לכאורה Tehillim 93:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:06

תלמוד בבלי

  1. ה Gemara (מקום נישט באשטימט) 4:59 מפתח
  2. כ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:07
  3. ס לכאורה Shabbos 107b מפתח אינעם אויסשרייב: 22:40

מדרש

  1. ב Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 0:01

ראשונים

  1. ט לכאורה Rashi on Bereishis 11:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:53

אחרונים און חסידות

  1. ג Ohr HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:01

עיקרי הדברים

  1. 0:01 "ה' מלך" איז א המשך פונעם מזמור שיר ליום השבת, וואס לערנט אז כלל ישראל דארף געדולדיג ווארטן אויף דעם יום שכולו שבת.
  2. 7:20 "ה' מלך", "ה' ימלוך" און "ה' מלך" אין עבר זענען דריי תקופות: ווען מ'זעט קלאר די מלכות, די גלות ווען מ'ווארט אויף איר, און ימות המשיח ווען עס וועט ווערן קלאר אז ער האט אלעמאל געקעניגט.
  3. 11:07 דאס טאפלטע "לבש" ווייזט אויף א הסתר וואס איז אליין באהאלטן, און דערפאר פאלן אזויפיל אוועק אין גלות.
  4. 15:41 דער רבונו של עולם פירט די וועלט פאר כלל ישראל, וואס איז דער תכלית פון דער בריאה, און ממילא וועט די וועלט נישט צוזאמענפאלן, אפילו ווען עס זעט אזוי אויס.
  5. 26:50 די אומות, וואס ווערן געגליכן צו נהרות און צו משברי ים, הייבן זיך אויף קעגן כלל ישראל, אבער דער אייבערשטער איז שטארקער פון זיי אלע, און זיי וועלן נאך קלאגן אויף זייער מפלה.
  6. 33:06 אין גלות טרייסט זיך כלל ישראל מיט דער אמונה אין די נאמנות'דיגע נביאים, און דער וועג דורך דער גלות איז א מארש צו דער גאולה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:00 פארוואס זאגט דער פסוק "ה' מלך" אין עבר, ווען אנדערש שטייט "ה' מלך" אין הוה און "ה' ימלוך"?

    תירוץ: 8:31 ווייל דער מזמור רעדט פון ימות המשיח, ווען כלל ישראל וועט צוריקקוקן און זען אז דער אייבערשטער האט די גאנצע צייט געקעניגט, אפילו אין גלות ווען מ'האט עס נישט געזען.

  2. קשיא: 11:05 פארוואס שטייט "לבש" צוויי מאל אין פסוק?

    תירוץ: 12:21 עס באשרייבט א טאפלטע הסתר: נישט נאר באהאלט זיך דער אייבערשטער, נאר דאס באהאלטן אליין איז באהאלטן, ווי א קינד וואס ווייסט אפילו נישט אז דער טאטע איז נאענט.

  3. קשיא: 14:37 פארוואס האט דער אייבערשטער געדארפט זיך אנגורטן מיט עוז?

    תירוץ: 14:41 ווייל זיך באהאלטן פון די קינדער אין גלות פאדערט מוט, ווי א טאטע א דאקטער וואס אפערירט זיין אייגן קינד און פילט דעם ווייטאג מער ווי אן אנדערער דאקטער.

  4. קשיא: 19:08 פארוואס הייסט די וועלט "תבל" אין דעם פסוק?

    תירוץ: 19:35 "תבל" מיינט א געמיש, א פארשוואומען בילד; דאס איז די וועלט ווי דער אפיקורס זעט זי, און דער פסוק זאגט אז די וועלט וואס ער האט מורא אז זי פאלט צוזאמען וועט נישט אויסגליטשן.

מעשיות

  1. 22:40 דער בעל שם טוב און דאס ווינטל

    דער בעל שם טוב איז אמאל געזעסן מיט זיינע תלמידים אונטער א בוים אויף א זייער הייסן טאג, און א ווינטל איז דורכגעגאנגען איבערן פעלד. ער האט זיי געפרעגט צי זיי שעצן דאס ווינטל, און האט זיי דערציילט פארוואס עס איז געקומען. א קליין ווערעמל אויבן אויף א בוים האט געליטן פון דער ברענענדיגער זון, דער רבונו של עולם האט געהאט רחמנות אויף אים און געשיקט דאס ווינטל, וואס האט עס אראפגעבלאזן אין שאטן, און עס איז געווארן גרינגער. דער משגיח לייגט צו אז א ווינטל פאדערט ענדערונגען אין דער לופט איבער אסאך מייל, אלעס פאר איין קליין באשעפעניש.

    אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 1:55 דאס לאנגע ווארטן פון כלל ישראל אין גלות איז אליין א תיקון פאר אדם הראשון, וועמענס חטא איז געווען אז ער האט נישט געווארט: ווען ער וואלט געווארט ביז שבת, וואלט ער געקענט מאכן קידוש אויפן וויין פונעם עץ.
  2. 8:31 "ה' מלך" אין עבר איז דאס געזאנג פון ימות המשיח: נאר צוריקקוקנדיג וועט מען זען אז דער אייבערשטער האט געקעניגט די גאנצע גלות, ווען אלע קשיות וועלן האבן זייערע תירוצים.
  3. 10:00 "גאות לבש" מיינט נישט אז דער אייבערשטער איז א בעל גאוה; עס באשרייבט ווי עס זעט אויס פאר איינעם אן אמונה, ווי דער אייבערשטער וואלט זיך אפגעזאגט פון פירן די נידעריגע וועלט, און דאס טאפלטע "לבש" מיינט אז אפילו דאס באהאלטן איז באהאלטן.
  4. 14:38 דער אייבערשטער האט געדארפט האבן עוז, מוט, זיך צו באהאלטן אין גלות, ווי א טאטע א דאקטער וואס אפערירט זיין אייגן קינד און פילט דעם קינדס ווייטאג מער ווי יעדער אנדערער דאקטער.
  5. 19:35 די וועלט הייסט "תבל" ווייל פארן אפיקורס איז זי א פארשוואומען געמיש, ווי אויגן וואס זעען נישט שארף, וואס ווערט נאר געזען ביי בליצן; דער פסוק זאגט צו אז די זעלבע תבל וועט נישט אויסגליטשן.
  6. 25:35 דאס ווארט "מעולם" איז פון לשון העלם: דער אייבערשטער איז דא באהאלטענערהייט און פירט די וועלט פון הינטער די שפאלטן, און ווייל ער איז באהאלטן הייבן זיך אויף די אומות ווי נהרות.
  7. 29:04 די נהרות זענען די איינצלנע מלכיות, און די משברי ים זענען אימפעריעס וואס הערשן איבער אסאך לענדער, און די זעלבע אומות וואס הייבן יעצט אויף זייער קול קעגן כלל ישראל וועלן אמאל אויפהייבן זייער קול צו קלאגן אויף זייער אייגענע מפלה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 1:47 דער משגיח זאגט אז כלל ישראל דארף האבן געדולד און ווארטן אויף דער גאולה, און אז דאס ווארטן איז א תיקון.
  2. 18:36 דער משגיח זאגט אז מ'זאל זיך נישט זארגן אז די וועלט, אדער כלל ישראל, פאלט צוזאמען, ווייל דער באשעפער פירט זי נאך אלץ.
  3. 33:43 דער משגיח זאגט אז אין גלות טרייסט זיך כלל ישראל מיט אמונה אין די נביאים, וואס האבן פאראויסגעזאגט וואס עס וועט זיין.
  4. 34:25 דער משגיח זאגט אז וואו א איד גייט אין גלות, צו דער ארבעט, אין ישיבה אדער אין פארק, מארשירט ער צו ארץ ישראל און צו דער גאולה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אדם הראשון, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חתם סופר, היטלער ימ"ש, משה רבינו, רש"י, שאול המלך, שלמה המלך, שמואל הנביא

ערכים גלות, דור הפלגה, הסתר, הסתר פנים, יום שכולו שבת, ימות המשיח, מנוחה, מתן תורה, רבונו של עולם, תבל

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט