'להגיד כי ישר ה - An Explanation to all our Hardships

Added insights on מזמור שיר

קאטאלאג: TEFILA (English) נומ׳ ⁨4⁩ פאקעט גייד ז׳ 78 ענגליש 44 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 44 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט ווי אזוי מזמור שיר ליום השבת, וואס ענדיגט זיך מיט "להגיד כי ישר ה'", לערנט אז אין יום שכולו שבת וועט מען זען אז יעדע צרה, אפילו די שווערסטע מדת הדין, איז געווען חסד.

דער משגיח עפנט מיט דער קשיא פון צדיק ורע לו וואס ירמיהו הנביא האט געפרעגט, און ענטפערט אז די וועלט האט געדארפט געפירט ווערן מיט מדת הדין, וואס היינט קען מען עס נישט אויסהאלטן; אין יום שכולו שבת וועט מען זען אז אלעס איז געווען חסד. ער ערקלערט דעם חילוק אין מזמור צווישן די רשעים וואס וואקסן ווי גראז און פארדארן, און דעם צדיק וואס וואקסט פאמעלעך ווי א תמר און ווי א ארז, און ווייזט ווי אידן האבן איבערגעלעבט מצרים, בבל, רומי און יון. ער ברענגט דעם פשט פונעם הפלאה אויף תמר און ארז, חנוך און אברהם אבינו, און א דערמאנונג וועגן גוטע חברים. צוריק צום מזמור, שליסט ער אז השם איז ישר. דורך די צירופים פונעם שם הוי"ה פאר יעדן חודש לויט דעם אריז"ל, זכר און נקבה, ימין און שמאל, ווייזט ער אז אפילו תמוז, וואו דער שם איז איבערגעקערט, וועט זיך אנטפלעקן אלס חסד.

ענינים: הסתר פנים און יסורים · קבלת שבת און שבת צו נאכטס · ראש חודש און די חדשים · די שמות הקדושים

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס צדיקים ליידן: מדת הדין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערמאנט אז דער ענין פונעם מזמור איז דער יום שכולו שבת, און ברענגט די טענה פון ירמיהו אויף צדיק ורע לו. ער ערקלערט אז די וועלט האט געדארפט געפירט ווערן מיט מדת הדין, אז היינט קען מען עס נישט אויסהאלטן, און אז שפעטער וועט מען פארשטיין אז אלע צרות זענען געווען חסד.

  2. 8:03 גראז און דער תמר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס די רשעים בליען ווי גראז, גיך און אויף א קורצע צייט, און דער צדיק וואקסט ווי א תמר און א ארז. ער ווענדט עס אן אויף כלל ישראל וואס האט איבערגעלעבט מצרים, בבל, רומי, די אלטע ענגלענדער און יון, און דערמאנט אידן אין די לאגערן וואס האבן געזינגען אז זיי וועלן איבערלעבן זייערע מערדער.

  3. 14:42 דער תמר, דער ארז, חנוך און אברהם שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם הפלאה: דער תמר גיט זיין כח אוועק אויף פירות און בלייבט נידעריג, דער ארז טראגט נישט קיין פירות און וואקסט הויך. ער שטעלט אוועק חנוך, וואס האט זיך אפגעזונדערט און איז געווארן א מלאך, קעגן אברהם אבינו וואס האט מקרב געווען אנדערע, און ערקלערט די הבטחה אז ווער עס גיט זיין צייט פאר תלמידים וועט פונדעסטוועגן וואקסן ווי א ארז.

  4. 19:34 שתולים בבית ה': גוטע חברים

    אויף "שתולים בבית ה'" פרעגט דער משגיח פארוואס יעקב האט געוואלט ארויס פון מוטערס לייב ווען א מלאך האט אים געלערנט תורה, און ענטפערט אז צו זיין צוזאמען מיט עשו האט מער געוויגן ווי אזא רבי, ווייל חברים זענען וויכטיגער ווי דער רבי. ער ברענגט דעם רמב"ם ווי שטארק די סביבה ווירקט אויף א מענטש.

  5. 23:18 להגיד כי ישר ה' שטייט אינעם קאטאלאג

    צוריק צום מזמור ערקלערט דער משגיח אז צדיקים טראגן פירות אפילו אין דער עלטער און וועלן לעבן אייביג אין יום שכולו שבת. דער מזמור זאגט מ'זאל נישט קוקן אויף דעם וואס גייט פאר יעצט: דעמאלט וועט מען זען אז יעדע צרה איז געווען לטובה, און דער תכלית פונעם מזמור איז צו זאגן אז השם איז ישר.

  6. 26:37 דער צירוף פונעם שם הוי"ה פון יעדן חודש שטייט אינעם קאטאלאג

    ביי מוסף פון ראש חודש ערקלערט דער משגיח דעם אריז"ל אז יעדער חודש האט זיין אייגענעם צירוף פונעם שם הוי"ה, גענומען פון א פסוק, ווי ביי ניסן און אייר. ער ערקלערט אז זכר איז חסד און דער משפיע, נקבה איז דין און דער מקבל, און אז ביי יעקב זענען די זכרים געקומען פאר די נקבות און ביי עשו פארקערט.

  7. 31:09 ימין איבער שמאל, חסד איבער דין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז א איד שטעלט ימין איבער שמאל, חסד איבער דין, ווי מ'טוט אן פריער דעם רעכטן ארבל, און עשו איז דין. ער ברענגט דעם זוהר אז אברהם האט פריער געהאט ישמעאל און יצחק פריער עשו כדי ארויסצולאזן דעם שלעכטן חסד און דין, און שטעלט עס קעגן דעם אייראפעאישן שטייגער פון לינקס פריער, "די פרויען פריער" און שרייבן פון לינקס.

  8. 36:31 אפילו תמוז איז חסד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט ווי דער צירוף פון יעדן חודש פאסט זיך מיטן וועטער: ביי ניסן איז דער שם גלייך און חסד, ביי תמוז איבערגעקערט און שווערער דין, און תשרי און טבת זענען דערצווישן. תמוז איז דער שפיץ פון דין, דער שם איבערגעקערט און אין די סופי תיבות, און פונדעסטוועגן מיינט "להגיד כי ישר ה'" אז אפילו דאס וועט מען זען אלס חסד, און וואס מ'זעט היינט איז א טעות אין די אויגן.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס צדיקים ליידן: מדת הדין

0:19

דער משגיח דערמאנט אז דער ענין פון מזמור שיר ליום השבת איז דער יום שכולו שבת. אויף דער וועלט איז דא הסתר פנים און צדיקים ליידן, ווי ירמיהו הנביא האט געטענה'ט צום רבונו של עולם אין ירמיהו י"ב א'. ער ברענגט רש"י אויף בראשית א' א' אז די וועלט האט געדארפט באשאפן ווערן מיט מדת הדין. אזעלכע לשונות, ווי די חרטה פאר דעם מבול אין בראשית ו' ו', זענען לויט מענטשליכע באגריפן, ווייל למעלה איז נישטא קיין צייט. א,ב,ג

4:58

היינט קען מען נישט לעבן מיט מדת הדין ווייל יעדער זינדיגט, ווי קהלת ז' כ' זאגט. לעתיד לבוא וועלן אידן זיין אויף אזא מדרגה אז זיי וועלן זיין רואיג דערמיט, און דעמאלט וועט מען פארשטיין אז אלעס, אפילו די צרות פון גלות, איז געווען חסד. ד

גראז און דער תמר

8:11

דער מזמור ענטפערט פארוואס רשעים האבן הצלחה: אין תהלים צ"ב ח' בליען זיי ווי גראז, וואס וואקסט גלייך און פארדארט אין איין סעזאן. דער צדיק, אין תהלים צ"ב י"ג, איז ווי א תמר און א ארז, וואס דארפן יארן צו וואקסן און שטייען דערנאך הונדערטער יארן. ה,ו

11:38

אזוי לעבן אידן איבער אלע זייערע רודפים. דער משגיח דערמאנט אידן אין די לאגערן וואס האבן געזינגען אנטקעגן די נאציס אז זיי וועלן זיי איבערלעבן, און פרעגט ווער ווייסט היינט פון מצרים, בבל, דאס אלטע רומי אדער יון.

דער תמר, דער ארז, חנוך און אברהם

14:42

דער משגיח ברענגט דעם הפלאה: דער תמר גיט זיין כח אוועק אויף פירות און בלייבט נידעריג, דער ארז טראגט נישט קיין פירות און וואקסט הויך. חנוך האט זיך אפגעזונדערט ביז ער איז געווארן א מלאך, פונדעסטוועגן האט השם אויסגעוועלט אברהם, ווי נחמיה ט' ז' זאגט, ווייל ער האט זיך אראפגעלאזט צו מקרב זיין אנדערע. די הבטחה איז אז ווער עס גיט זיך אוועק פאר תלמידים וועט פונדעסטוועגן וואקסן ווי א ארז. ז

שתולים בבית ה'

20:00

אויף תהלים צ"ב י"ד פרעגט דער משגיח פארוואס יעקב האט געוואלט ארויס פון מוטערס לייב, ווי רש"י אויף בראשית כ"ה כ"ב, ווען די גמרא אין נדה ל' ע"ב זאגט אז א מלאך לערנט דאס קינד די גאנצע תורה. ער ענטפערט אז צו זיצן אין איין חדר מיט עשו איז ערגער ווי צו פארלירן אזא רבי; חברים זענען וויכטיגער. ער ברענגט דעם רמב"ם אין הלכות דעות אז מ'דארף אוועקגיין פון א שלעכטע סביבה, אפילו אין מדבר. ח,ט,י,כ

להגיד כי ישר ה'

23:39

צוריק צום ענין ברענגט דער משגיח תהלים צ"ב ט"ו: צדיקים טראגן פירות אפילו אין דער עלטער, און אין יום שכולו שבת וועלן זיי לעבן אייביג. דער מזמור זאגט מ'זאל נישט קוקן אויף היינט; דעמאלט וועט מען זען אז יעדע צרה איז געווען לטובה. דער תכלית, אין תהלים צ"ב ט"ז, איז צו זאגן אז השם איז ישר, ווי דברים ל"ב ד' זאגט. ל,מ,נ

דער צירוף פונעם שם הוי"ה פון יעדן חודש

27:10

ביי מוסף פון ראש חודש ערקלערט דער משגיח פונעם אריז"ל אז יעדער חודש האט זיין אייגענעם צירוף פונעם שם הוי"ה. ניסן'ס צירוף קומט פון די ראשי תיבות פון תהלים צ"ו י"א, אייר'ס פון ירמיהו ט' כ"ג; ווייל עס זענען דא צוויי ה'ס, זענען דא צוועלף צירופים. ס,ע

29:14

זכר איז חסד, דער משפיע, און קומט פריער; נקבה איז דין, דער מקבל. ביי יעקב זענען די זכרים געקומען פריער, ביי עשו פארקערט, ווי רש"י אויף בראשית מ"ו ט"ו ברענגט. די י' און ו' זענען זכר, די ה' נקבה. פ

ימין איבער שמאל, חסד איבער דין

31:33

א איד שטעלט ימין איבער שמאל, חסד איבער דין, דערפאר טוט מען אן פריער דעם רעכטן ארבל. עשו, ווי בראשית כ"ז מ' ווייזט, לעבט פון דער שווערד, דער שפיץ פון דין. דער משגיח ברענגט דעם זוהר אז אברהם, חסד, האט פריער געהאט ישמעאל, און יצחק, דין, פריער עשו, כדי ארויסצולאזן דאס שלעכטע פאר עס זענען געבוירן געווארן הייליגע קינדער. ק,ר

34:53

דער אייראפעאישער שטייגער, עשו'ס, שטעלט לינקס פריער: מ'קנעפלט לינקס איבער רעכטס, די פרויען גייען פריער, מ'שרייבט פון לינקס. א איד שרייבט פון רעכטס.

אפילו תמוז איז חסד

37:19

דער צירוף פאסט זיך מיטן וועטער. ניסן, אין פרילינג, האט דעם שם גלייך: חסד. תמוז, ברענענדיג הייס, ווען דער חורבן האט זיך אנגעהויבן, האט אים איבערגעקערט: דין. תשרי איז געמישט, מיט די ימים נוראים און דערנאך סוכות; טבת, דער קעלטסטער חודש, איז דין.

41:55

דער שפיץ פון דין איז תמוז, וואו דער שם קומט איבערגעקערט אין די סופי תיבות פון אסתר ה' י"ג. פונדעסטוועגן לערנט "להגיד כי ישר ה'", תהלים צ"ב ט"ז, אז אפילו דאס איז דער שם גלייך. ווען משיח וועט קומען וועט מען זען אז אלעס איז געווען חסד; וואס מ'זעט היינט איז א טעות אין די אויגן. ש,נ

מראי מקומות

תורה

  1. ג לכאורה Bereishis 6:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:19
  2. מ Devarim 32:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:39
  3. ק Bereishis 27:40 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:33

נביאים

  1. א לכאורה Yirmiyahu 12:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:19
  2. ע לכאורה Yirmiyahu 9:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 27:10

כתובים

  1. ד Koheles 7:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:58
  2. ה Tehillim 92:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:11
  3. ו Tehillim 92:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:11
  4. ז Nechemiah 9:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:42
  5. ח Tehillim 92:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00
  6. ל Tehillim 92:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:39
  7. נ Tehillim 92:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:39, 41:55
  8. ס Tehillim 96:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:10
  9. ש Esther 5:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 41:55

תלמוד בבלי

  1. י לכאורה Niddah 30b מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00

זוהר און קבלה

  1. צ Zohar (מקום נישט באשטימט) 29:54 מפתח
  2. ר Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 31:33

ראשונים

  1. ב לכאורה Rashi on Bereishis 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:19
  2. ט לכאורה Rashi on Bereishis 25:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00
  3. כ לכאורה Rambam Hilchos De'os 6:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 20:00
  4. פ לכאורה Rashi on Bereishis 46:15 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:14

עיקרי הדברים

  1. 4:43 דער משגיח ערקלערט אז די וועלט האט געדארפט גיין מיט מדת הדין, וואס היינט קען מען עס נישט אויסהאלטן ווייל יעדער זינדיגט, אבער אין יום שכולו שבת וועט עס זיך אנטפלעקן אלס חסד.
  2. 9:15 די רשעים בליען שנעל ווי גראז און פארדארן, דער צדיק וואקסט פאמעלעך ווי א תמר און א ארז און בלייבט באשטיין.
  3. 12:10 כלל ישראל, ווי דער תמר, האט איבערגעלעבט אלע זייערע רודפים: מצרים, בבל, רומי און יון.
  4. 25:53 "להגיד כי ישר ה'" מיינט אז מ'וועט אמאל זען אז אלעס וואס השם האט געטון איז געווען ישר און לטובתנו.
  5. 27:30 יעדער חודש האט זיין אייגענעם צירוף פונעם שם הוי"ה; וואו די זכר אותיות קומען פריער איז עס חסד, און וואו דער סדר איז איבערגעקערט איז עס דין.
  6. 42:11 אפילו תמוז, וואו דער שם הוי"ה איז אינגאנצן איבערגעקערט און אין די סופי תיבות, וועט זיך אנטפלעקן אז ער איז ישר און חסד.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 0:48 פארוואס ליידן צדיקים און רשעים האבן הצלחה?

    תירוץ: 4:54 די וועלט דארף גיין מיט מדת הדין, וואס מ'קען עס יעצט נישט אויסהאלטן; אין יום שכולו שבת וועט מען זען אז אלעס איז געווען חסד.

  2. קשיא: 3:19 ווי אזוי קען די תורה זאגן אז השם האט חרטה געהאט, ווען ער ווייסט דאך וואס וועט זיין?

    תירוץ: 3:54 די תורה רעדט לויט מענטשליכע באגריפן, ווי אין צייט; למעלה איז נישטא קיין צייט.

  3. קשיא: 15:57 ווער איז חשוב'ער פאר השם, חנוך אדער אברהם אבינו?

    תירוץ: 16:03 אברהם, וואס השם האט אויסגעוועלט, ווייל ער האט זיך אוועקגעגעבן צו מקרב זיין אנדערע, הגם דערפאר האט ער נישט געקענט ארויפגיין אזוי הויך ווי חנוך.

  4. קשיא: 20:45 פארוואס האט יעקב געוואלט ארויס פון מוטערס לייב ווען א מלאך האט אים געלערנט תורה?

    תירוץ: 21:02 ווייל ער איז געווען צוזאמען מיט עשו, און חברים זענען וויכטיגער ווי דער רבי.

מעשיות

  1. 11:12 געזינגען "מיר וועלן אייך איבערלעבן" אין די לאגערן

    דער משגיח דערמאנט א באריכט פון איינעם וואס האט איבערגעלעבט דעם חורבן. ווען אידן אין די לאגערן האבן געוואוסט אז מ'פירט זיי אריין אין די גאז קאמערן, האבן זיי אלע אנגעהויבן זינגען, אנטקעגן די נאציס, אז זיי וועלן זיי איבערלעבן.

געדאנקען

  1. 5:45 דער משגיח ערקלערט אז לעתיד לבוא וועט די מדת הדין אליין פארלאנגען חסד: אידן וועלן זיין אויף אזא מדרגה אז זיי וועלן זיין רואיג מיט דער מדת הדין.
  2. 14:51 לויט דעם הפלאה בלייבט דער תמר נידעריג ווייל ער גיט זיין כח אוועק אויף פירות; אזוי האט א צדיק וואס גיט זיך אוועק פאר תלמידים א הבטחה אז ער וועט פונדעסטוועגן וואקסן הויך ווי א ארז.
  3. 16:21 השם האט אויסגעוועלט אברהם אבינו און נישט חנוך, הגם חנוך איז ארויף ביז דער מדרגה פון א מלאך, ווייל אברהם האט זיך אראפגעלאזט צו מקרב זיין אנדערע.
  4. 20:48 יעקב האט געוואלט ארויס פון מוטערס לייב הגם ער האט געהאט א מלאך פאר א רבי, ווייל צו זיצן אין איין חדר מיט עשו איז ערגער ווי צו פארלירן אזא רבי; חברים זענען וויכטיגער ווי דער רבי.
  5. 33:25 אברהם האט פריער געהאט ישמעאל און יצחק פריער עשו, ווייל יעדער האט געדארפט ארויסלאזן די שלעכטע זייט פון זיין מדה, שלעכטן חסד און שלעכטן דין, פאר ער האט געהאט א זרע קודש.
  6. 34:53 דער אייראפעאישער שטייגער צו שטעלן לינקס פריער, צומאכן לינקס איבער רעכטס, "די פרויען פריער" און שרייבן פון לינקס, שפיגלט אפ עשו'ס מדת הדין, נקבה פאר זכר.
  7. 41:55 אין תמוז קומט דער שם הוי"ה איבערגעקערט און אין די סופי תיבות פון "זה איננו שוה לי", דער שווערסטער דין; "להגיד כי ישר ה'" לערנט אז אפילו דאס וועט זיך אנטפלעקן אז דער שם איז גלייך, חסד.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 24:29 דער משגיח זאגט אז דער מזמור לערנט מ'זאל נישט קוקן אויף דעם וואס גייט פאר יעצט; דער עיקר איז וואס עס וועט זיך שפעטער אנטפלעקן.
  2. 22:45 דער משגיח זאגט אז גארנישט ווירקט נישט אויף א מענטש אזוי שטארק ווי די חברה מיט וועמען ער גייט אום.
  3. 32:23 דער משגיח ערקלערט אז א איד שטרעבט צו שטעלן חסד איבער דין, ימין איבער שמאל, למשל דורך אנטון פריער דעם רעכטן ארבל.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער הפלאה, דער רמב"ם, חנוך, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ירמיהו הנביא, ישמעאל, עשו, רבקה אמנו, רש"י

ערכים הסתר פנים, זכר ונקבה, יום שכולו שבת, לעתיד לבוא, מדת הדין, מדת החסד, מזמור שיר ליום השבת, משפיע ומקבל, סופי תיבות, צדיק ורע לו, צירוף, רבונו של עולם, שם הוי"ה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט