When Shabbos Ushers in ט' באב

קאטאלאג: ZMANIM (English) ט' באב נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 68 תשמ"ה (1984–85) ענגליש 1 שעה 24 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 24 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ירמיהו איז געווען א גלגול פון שלמה המלך, אז תשעה באב איז דער טאג פון ירמיהו און שמיני עצרת דער טאג פון שלמה, און ווען תשעה באב פאלט אויף שבת קומט שלמה צוריק אלס אושפיז ביי שלש סעודות.

דער משגיח הייבט אן מיט תשעה באב וואס פאלט אויף שבת: דער תענית איז נדחה, מ'מעג עסן א סעודה ווי שלמה בשעתו, אבער ביי שקיעה הערט מען אויף צו עסן, כאטש די שיך מעג מען לאזן אן. ווייל די מצוות ארבעטן צוזאמען ווי די אברים פונעם גוף, פרעגט ער ווי אזוי קען זיין א סתירה צווישן שבת און תשעה באב. ער דערציילט ווי ירמיהו האט געקויפט דעם פעלד פון חנמאל, און ברענגט דעם חתם סופר: חנמאל האט געהאפט אז א צדיק'ס פעלד וועט בלייבן, און ירמיהו, א גלגול פון שלמה וואס האט פארשלאפן דעם טאג ווען דער בית המקדש איז איינגעווייט געווארן, האט געפילט אז דער חורבן ליגט אויף אים. דער אייבערשטער האט געענטפערט אז א נייער גוף ליידט נישט פארן אלטן. שלמה האט געשריבן שיר השירים און ירמיהו איכה; שמיני עצרת איז שלמה'ס טאג פון יחוד שלם, מיט ווייניג עסן, נזירות און שבת. ביי שלש סעודות פון דעם שבת קומט שלמה צוריק, און די וואכן ביז שמיני עצרת מאכן פון ירמיהו ווידער שלמה.

ענינים: תשעה באב · שלמה המלך · גלגולים און תיקון הנשמות · שלש סעודות

סדר השיעור

  1. 0:00 תשעה באב וואס ווערט נדחה פון שבת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז ער וויל רעדן פון דער לייכטערער זייט פון תשעה באב, וואס פאלט היי יאר אויף שבת און איז נדחה; רבי האט עס דעמאלט אפילו געוואלט אפשאפן. ער פרעגט פארוואס מ'הערט אויף צו עסן ביי שקיעה כאטש די שיך מעג מען לאזן אן, און ענטפערט על פי פשט אז עסן וואלט קאליע געמאכט דעם גאנצן תענית.

  2. 6:46 די מצוות ארבעטן צוזאמען ווי די אברים שטייט אינעם קאטאלאג

    מיטן פסוק "משפטי ה' אמת צדקו יחדיו" גלייכט דער משגיח די רמ"ח מצוות צו די אברים פונעם גוף, וואס שטערן קיינמאל נישט איינס דאס אנדערע. ער פרעגט ווי אזוי קען דען זיין א סתירה צווישן עונג שבת און דעם תענית פון תשעה באב.

  3. 10:25 ירמיהו קויפט דעם פעלד פון חנמאל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט די נבואה אז ירמיהו, וואס איז געזעסן אין תפיסה בשעת ירושלים איז געפאלן, זאל קויפן דעם פעלד פון זיין שוועסטערקינד חנמאל, אלס סימן אז מ'וועט ווידער קויפן און פארקויפן פעלדער, און באהאלטן די שטרות אין א כלי חרס. דערנאך לערנט ער ירמיהו'ס תפילה, וואו ער טענה'ט וואס איז דער תכלית פון קויפן א פעלד וואס די כשדים וועלן באלד צונעמען.

  4. 17:36 דער חתם סופר אויף חנמאל'ס כוונה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם חתם סופר: חנמאל האט געוואוסט אז דאס לאנד וועט פאלן צו בבל, אבער ער האט געהאלטן אז דער שבט הרשע האט נישט קיין שליטה אויף א צדיק, דערפאר האט ער פארקויפט דעם פעלד צו ירמיהו און זיך איבערגעלאזט די פירות אויף זיין לעבן. ירמיהו האט דאס פארשטאנען און געפילט אז ער פירט אים אפ.

  5. 21:39 ירמיהו איז אמאל געווען שלמה שטייט אינעם קאטאלאג

    פון ספרים פון חכמת האמת דערציילט דער משגיח אז ירמיהו איז געווען א גלגול פון שלמה המלך, וואס האט פארשלאפן מיט די שליסלען פונעם בית המקדש אונטערן קישן אינעם ערשטן אינדערפרי. ממילא האט ירמיהו געפילט אז ער איז מער ווי יעדער איינער שולדיג אינעם חורבן, און אז חנמאל'ס "פאליסע" איז גארנישט ווערט.

  6. 25:49 א נייער גוף ליידט נישט פארן אלטן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט ירמיהו'ס תפילה אלס א בקשה צו דעם וואס ווייסט ווי עבירות גייען איבער פון גלגול צו גלגול: פארוואס דארף ער אפפירן זיין שוועסטערקינד? דער אייבערשטער ענטפערט אז ער איז דער אלקים פונעם בשר פונקט ווי פון דער נשמה; א נייער גוף וואס טוט נישט איבער די אלטע עבירות דארף נישט ליידן דערפאר, א וואונדערליכער פשט פונעם חתם סופר.

  7. 31:01 שלמה און ירמיהו, צוויי פנים פון איין מענטש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז שלמה און ירמיהו זענען צוויי פנים פון איין מענטש. שלמה מיינט שלימות: זיין דור האט נישט געקענט קיין מלחמה, הונגער אדער ארעמקייט, א פארגעשמאק פון ימות המשיח און א יחוד שלם; ירמיהו איז דער היפוך, און געדענקענדיג אז ער איז אמאל געווען שלמה האט ער געשריבן איכה אנשטאט שיר השירים.

  8. 34:44 שיר השירים, איכה און צאינה וראינה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אוועק שיר השירים, א שירה פון יחוד, קעגן איכה, און ערקלערט אז איכה ענדיגט זיך מיט "חדש ימינו כקדם" ווייל ירמיהו בענקט צו זיין ווידער שלמה; דער זרע קודש מאכט א חילוק צווישן ישעיה, דער נביא פון נחמה, און ירמיהו, דער נביא פון מרירות. ער לערנט די משנה אין סוף תענית אז חמשה עשר באב זעט מען ווי ירמיהו ווערט צוריק שלמה.

  9. 40:08 שמיני עצרת, דער טאג פון שלמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט שמיני עצרת דער טאג פון שלמה: די הפטרה איז שלמה'ס חנוכת הבית, דער בני יששכר רופט עס דער טאג פון יחוד שלם, און שלמה איז דער אושפיז נאך דוד. ער פרעגט פארוואס דער פסוק באשרייבט שלמה'ס צייט "איש תחת גפנו ותחת תאנתו", און ערקלערט אז די גפן לערנט דעם שיעור פון נזירות און די תאנה דעם שיעור פון הוצאה אום שבת.

  10. 45:47 נזירות, שבת און שלש סעודות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז נזירות איז די שמחה פון א צדיק וואס דארף ווייניג פון עולם הזה, און שבת איז יחוד, רשות היחיד קעגן רשות הרבים; אין שלמה'ס צייטן האט מען אזוי געלעבט, נישט מיט פרעסן. שמיני עצרת, מיט איר "סעודה קטנה", קהלת און דעם מנהג כמעט נישט צו עסן, דריקט עס אויס, און אזוי אויך שלש סעודות, די העכסטע צייט פון שבת.

  11. 52:58 שלמה קומט צו שלש סעודות שטייט אינעם קאטאלאג

    צוריקקומענדיג צו זיין קשיא ערקלערט דער משגיח אז ווען תשעה באב פאלט אויף שבת איז דער אושפיז ביי שלש סעודות שלמה המלך ווי ער איז געווען בשעתו, נישט ווי ירמיהו. שבת חזון איז דער העכסטער שבת פונעם יאר, און ווען זיין קדושה וואקסט צו ביז בין השמשות הערט מען אויף צו עסן ווי שמיני עצרת, פון יחוד מיטן אייבערשטן, און די שיך בלייבן אן ווייל ס'איז נישט קיין אבילות.

  12. 56:47 נחמה אינמיטן דער אבילות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אן אז דעם שבת פאר תשעה באב ליינט מען חזון ישעיהו, פונעם נביא פון נחמה, ווייל משיח ווערט געבוירן תשעה באב. מ'פאסט און מ'וויינט, אבער די אבילות אליין איז א נחמה, ווי די מעשה מיט נאפאלעאן; ווער ס'איז מתאבל אויף ירושלים איז זוכה ורואה אין איר שמחה, בפרט ביי שלש סעודות פון דעם שבת.

  13. 1:00:35 פון תשעה באב ביז שמיני עצרת שטייט אינעם קאטאלאג

    מיטן תורת אבות ערקלערט דער משגיח אז די דריי וואכן ביז נאך די ימים נוראים זענען איין הכנה צו שמיני עצרת: א מין "פלאסטישע אפעראציע" וואו ירמיהו'ס פנים ווערט שלמה'ס פנים. דער פסוק "אתה הראת לדעת" פון קריאת התורה פון תשעה באב ווערט מיטגעטראגן און ווידער ארויסגענומען שמיני עצרת; ישעיה און שלמה זענען ביידע פון נחמה און בנין.

  14. 1:04:33 שלמה האט איינגענומען די וועלט מיט שלום שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח באשרייבט שלמה אלס א קיסר איבער דער גאנצער וועלט וואס האט, נישט ווי אלכסנדר אדער נאפאלעאן, איינגענומען מיט חכמה און שלום, ווי משיח בן דוד וועט טון. ביים דין פון די צוויי פרויען האט ער געמוזט שיקן ברענגען א שווערד, ווייל אין צימער איז קיינע נישט געווען; אפילו זיינע פאליציי זענען נישט געגאנגען באוואפנט.

  15. 1:10:30 זכר און נקבה אין קדושה און אין טומאה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אין קדושה איז דער זכר דער שטארקערער און אין טומאה די נקבה, און ווייזט אויפן אור החיים אין פרשת ויחי; ער רירט אן פארוואס אין עקבתא דמשיחא קומען ארויף די כוחות פון דער נקבה. דערפאר האט אין לאנד שבא געהערשט א מלכה; לויטן זרע קודש זאגט ער אז שבא ווערט געשריבן מיט א בי"ת און מיינט די מדה פון אש און דין.

  16. 1:15:24 בויען דורך דער אבילות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די מלכת שבא האט זיך מכניע געווען צו שלמה אין ירושלים, און טייטשט דעם פולן כתיב פון ירושלים אלס ירמיהו וואס ווערט ווידער שלמה. תשעה באב, זאגט ער, איז א טאג פון זיצן אויף דער ערד און וויינען כדי צו בויען: מיט אלע דינים פון אבילות דארף יעדער מענטש איבערמאכן זיין ירמיהו אויף שלמה, ווי א פארביגער פויגל געוועבט אויף א שווארצן הינטערגרונט.

  17. 1:19:58 השיבנו: זיך גרייטן צו דער נחמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז יעדער מענטש לעבט דורך צו זיין שלמה און צו פאלן צו זיין ירמיהו, און די מרירות פון תשעה באב דארף דינען זיין עבודת השם. ער פארענדיגט מיטן לעצטן פסוק פון איכה, דעם צער פון א גוי וואס פרייט זיך מיטן חורבן, און א רוף אויפצושטיין פון דער ערד און זיך גרייטן צו דער נחמה און שמחה פון חמשה עשר באב.

דער שיעור, אויסגעשריבן

תשעה באב וואס ווערט נדחה פון שבת

0:38

דער משגיח זאגט אז ער רעדט גערן פון דער לייכטערער זייט, און תשעה באב, כאטש דער עיקר איז אבילות, האט אויך א פרייליכערע זייט. היי יאר פאלט ער אויף שבת און איז נדחה. די גמרא דערציילט אז רבי האט אין אזא יאר געוואלט אינגאנצן אפשאפן תשעה באב, און דער בני יששכר ערקלערט אז רבי, פון מלכות בית דוד, האט געוואוסט אז דאס וועט ברענגען די ישועה, נאר די צייט איז נאך נישט געווען צייטיג. א,ב

2:42

די גמרא ערלויבט א שלש סעודות מיט פלייש און וויין, און דער רמ"א שרייבט אז ביי שקיעה הערט מען אויף צו עסן, אבער די שיך דארף מען נישט אויסטון. דער משגיח פרעגט פארוואס, און ענטפערט על פי פשט אז עסן וואלט קאליע געמאכט דעם גאנצן תענית, און שיך זענען נאר א קליין טייל דערפון. ג,ד

די מצוות ארבעטן צוזאמען ווי די אברים

6:46

מיטן פסוק "משפטי ה' אמת צדקו יחדיו" ערקלערט דער משגיח אז די מצוות זענען ווי די אברים פונעם גוף: יעדעס איז א פלא, און אלע ארבעטן צוזאמען. ווי אזוי קען דען עונג שבת זיך שטויסן מיטן תענית פון תשעה באב? ה

ירמיהו קויפט דעם פעלד פון חנמאל

10:25

דער משגיח גייט איבער צו ירמיהו, וואס האט געווארנט ירושלים ווען דער חורבן איז געקומען נענטער. דער אייבערשטער האט אים געזאגט אז זיין שוועסטערקינד חנמאל וועט אים אנבאטן א פעלד, און ער זאל עס קויפן אלס סימן אז נאכן גלות וועלן אידן צוריקקומען און ווידער קויפן און פארקויפן פעלדער ווי אין א לאנד פון שלום. זיצנדיג אין חצר המטרה האט ער עס געקויפט, און מ'האט אים געהייסן באהאלטן די שטרות אין א כלי חרס כדי זיי זאלן בלייבן ימים רבים. ו

16:18

דערנאך האט ירמיהו מתפלל געווען: די חיילות פון בבל שטייען שוין ביי דער שטאט, זי ווערט איבערגעגעבן צו די כשדים, און א פעלד וואס ווערט איינגענומען איז פארלוירן פארן בעל הבית. וואס איז דער תכלית עס יעצט צו קויפן? ז

דער חתם סופר אויף חנמאל'ס כוונה

18:04

צו פארשטיין פארוואס חנמאל האט געוואלט פארקויפן, ברענגט דער משגיח דעם חתם סופר. חנמאל האט געגלייבט אז יעדעס פעלד וועט פאלן צו בבל, אבער ער האט געוואוסט אז דער שבט הרשע האט נישט קיין שליטה אויף א צדיק. דורך פארקויפן דעם קרקע צו ירמיהו און איבערלאזן פאר זיך די פירות, האט ער געהאפט צו הנאה האבן דערפון זיין גאנץ לעבן. ירמיהו האט דאס פארשטאנען און געפילט אז ער פירט אים אפ. ט

ירמיהו איז אמאל געווען שלמה

21:51

דער טעם, ערקלערט דער משגיח פון ספרים פון חכמת האמת, איז ווייל ירמיהו איז אמאל געווען שלמה המלך. אינעם ערשטן אינדערפרי פונעם בית המקדש, נאכן חתונה האבן מיט בת פרעה, האט שלמה פארשלאפן מיט די שליסלען אונטערן קישן, דער ערשטער תמיד איז פארשפעטיגט געווארן, און אין יענעם טאג איז געגזרט געווארן דער חורבן. ממילא האט ירמיהו געפילט אז ער, מער ווי יעדער איינער, וועט ליידן פון די כשדים.

א נייער גוף ליידט נישט פארן אלטן

26:28

אזוי טייטשט דער משגיח ירמיהו'ס תפילה: דו ווייסט די סודות פון דער בריאה, ווי עבירות, פונקט ווי מצוות, גייען איבער פון גלגול צו גלגול, און וואס ס'איז ארויסגעקומען פון מיין חתונה מיט בת פרעה. פארוואס דארף איך אפפירן מיין שוועסטערקינד און נעמען זיין געלט? ז

29:23

דער אייבערשטער ענטפערט אז ער איז דער אלקים פונעם גוף פונקט ווי פון דער נשמה. ווער ס'טראגט א נשמה וואס האט אמאל געזינדיגט האט א נייעם גוף, און אויב ער טוט נישט איבער די זעלבע עבירות דארף ער נישט ליידן דערפאר. דער משגיח רופט דאס א וואונדערליכער פשט פונעם חתם סופר. ח,ט

צוויי פנים פון איין מענטש

31:15

פון דא ערקלערט דער משגיח אז שלמה און ירמיהו זענען צוויי פנים פון איין מענטש, און דער שלמה וואס האט געזינדיגט קען עס מתקן זיין אלס ירמיהו. שלמה מיינט שלימות: זיין דור האט נישט געקענט קיין מלחמה, הונגער אדער ארעמקייט, א פארגעשמאק פון ימות המשיח און א יחוד שלם פונעם אייבערשטן מיט כלל ישראל. ירמיהו איז דער היפוך דערפון.

שיר השירים און איכה

34:55

אלס שלמה האט ער געשריבן שיר השירים, די שירה פון אהבה צווישן דעם אייבערשטן און כלל ישראל; אלס ירמיהו האט ער געשריבן איכה. געדענקענדיג דאס ערשטע, זאגט דער משגיח, האט ער פארענדיגט איכה מיט "חדש ימינו כקדם", א בקשה צוריקצוקומען צו שיר השירים. דער זרע קודש מאכט א חילוק צווישן ישעיה, דער נביא פון גאולה, און ירמיהו, דער נביא פון מרירות. כ,ל

37:21

דערמיט לערנט דער משגיח די משנה אין סוף תענית, וואס רעכנט חמשה עשר באב צווישן די גרעסטע טעג: ווען מ'שטייט אויף פון דער אבילות, גייט מען ארויס און מ'זעט אז ירמיהו איז ווידער געווארן שלמה. מ

שמיני עצרת, דער טאג פון שלמה

40:22

תשעה באב איז ירמיהו'ס טאג; שמיני עצרת, זאגט דער משגיח, איז שלמה'ס טאג. די הפטרה איז שלמה'ס חנוכת הבית, דער בני יששכר רופט עס דער טאג פון יחוד שלם, און שלמה איז דער אושפיז נאך דוד, א פארגעשמאק פון ימות המשיח. נ,ס

42:40

דערנאך פרעגט ער פארוואס דער פסוק באשרייבט שלמה'ס שפע מיט "איש תחת גפנו ותחת תאנתו", און ברענגט די גמרא אז די מינים לערנען שיעורים פון דער תורה: די גפן, דעם שיעור וויין פאר א נזיר; די תאנה, דעם שיעור פון הוצאה אום שבת. ע,פ

נזירות, שבת און שלש סעודות

46:50

נזירות און שבת, ערקלערט דער משגיח, מאלן אויס די שמחה פון א צדיק. ער ווייזט נישט זיין שמחה מיט תאוות; זיינע אויגן זענען אין תורה, עבודה און דביקות, און פון עולם הזה נעמט ער ווייניג, ווי רש"י באשרייבט ימות המשיח. שבת איז יחוד: דער זרע קודש ערקלערט דעם איסור הוצאה אז מ'זאל נישט ארויסגיין פון רשות היחיד צו רשות הרבים. צ,ש

47:45

אין שלמה'ס צייט, ממילא, איז מען נישט געזעסן אין קאפע-הייזער און געגעסן; מ'האט געלעבט מיט ווייניג, מיט נזירות און יחוד. דערפאר זאגט רש"י אויף שמיני עצרת "עשו לי סעודה קטנה", און קהלת פרעגט וואס עולם הזה האט צו געבן אויף אזא זיסן טאג. שלש סעודות, מיט א שטיקל חלה און הערינג, זמירות און תורה, איז א פארגעשמאק פון שמיני עצרת: מ'זיצט אין דער פינצטער מיט דביקות צום אייבערשטן. ק,ר

שלמה קומט צו שלש סעודות

53:16

יעצט ענטפערט דער משגיח זיין קשיא. ווען תשעה באב פאלט אויף שבת איז דער אושפיז ביי שלש סעודות שלמה המלך: די גמרא און דער שולחן ערוך רעדן פון א סעודה ווי שלמה בשעתו, ווען ער איז געווען שלמה און נישט ירמיהו. חסידישע ספרים רופן שבת חזון דער העכסטער שבת פונעם יאר, און ווען זיין קדושה וואקסט צו ביז שקיעה הערט מען אויף צו עסן, נישט פון אבילות נאר פון יחוד, און דערפאר בלייבן די שיך אן. ג,ת

נחמה אינמיטן דער אבילות

56:55

דעם שבת פאר תשעה באב, ווייזט אן דער משגיח, ליינט מען חזון ישעיהו, פונעם נביא פון נחמה, ווייל דער מדרש זאגט אז משיח ווערט געבוירן תשעה באב. מ'פאסט און מ'וויינט, אבער די אבילות אליין איז א נחמה. נאפאלעאן, זעענדיג אידן וויינען נאך אויף א בית המקדש וואס איז חרוב געווארן מיט ארום 1700 יאר צוריק, האט געזאגט אז אזא פאלק וועט עס זען אויפגעבויט; און חז"ל זאגן אז ווער ס'איז מתאבל אויף ירושלים איז זוכה ורואה בשמחתה. אא,אב,אג

פון תשעה באב ביז שמיני עצרת

1:00:35

מיטן תורת אבות זאגט דער משגיח אז די דריי וואכן, אלול און די ימים נוראים זענען איין לאנגע הכנה צו שמיני עצרת, וואו ירמיהו'ס פנים ווערט איבערגעמאכט אויף שלמה'ס פנים. דער פסוק "אתה הראת לדעת" פון קריאת התורה פון תשעה באב ווערט מיטגעטראגן און ווידער ארויסגענומען שמיני עצרת, אבילות וואס ווערט שמחה. אד,אה

שלמה האט איינגענומען מיט שלום

1:04:55

דער משגיח באשרייבט שלמה ווי ספר מלכים: א קיסר פון תפסח ביז עזה וועמענס דור האט נישט געקענט קיין מלחמה, ווי דער נביא האט געזאגט פאר דוד אז זיין זון וועט זיין איש מנוחה. אלכסנדר און נאפאלעאן האבן איינגענומען מיטן שווערד; שלמה האט איינגענומען די וועלט מיט חכמה און שלום, ווי משיח בן דוד וועט טון, און מלכים זענען געקומען הערן זיין חכמה און זיך מכניע געווען, בפרט די מלכת שבא. או,אז,אח

1:09:07

זיין שם האט זיך אנגעהויבן מיטן דין פון די צוויי פרויען. ער האט געזאגט "ברענגט מיר א שווערד", און דער משגיח וואונדערט זיך אז דער שטארקסטער מלך אויף דער וועלט, ארומגערינגלט מיט סאלדאטן, האט נישט געהאט קיין שווערד אין צימער און האט געמוזט שיקן ברענגען; אפילו זיינע פאליציי זענען נישט געווען באוואפנט. אט

זכר און נקבה אין קדושה און אין טומאה

1:11:08

צו ערקלערן פארוואס אין שבא האט געהערשט א מלכה, זאגט דער משגיח אז אין קדושה איז דער זכר שטארקער און אין טומאה די נקבה, און ווייזט אויפן אור החיים אין פרשת ויחי. דערפאר, רירט ער אן, קומען אין עקבתא דמשיחא ארויף די כוחות פון דער נקבה אין טומאה. לויטן זרע קודש לייגט ער צו אז שבא ווערט געשריבן מיט א בי"ת און מיינט די מדה פון אש און דין. אי,אכ

בויען דורך דער אבילות

1:15:51

די מלכת שבא איז געקומען קיין ירושלים און זיך מכניע געווען, און דער משגיח טייטשט דעם נאמען ירושלים אז ירמיהו ווערט ווידער שלמה, ווען די אבילות ווערט נדחה און דער בנין האט די אויבערהאנט. דאס איז תשעה באב: נישט וויינען כדי צו מאכן א טראגעדיע, נאר וויינען כדי צו בויען דעם בית המקדש דורך דער אבילות, מיט אלע דינים פונעם טאג. אח

1:18:04

יעדער מענטש האט אין זיך א ירמיהו און א שלמה, און אין די טעג דארף ער ארבעטן איבערצומאכן דעם איינעם אויפן אנדערן, ווי א פארביגער פויגל געוועבט אויף א שווארצן הינטערגרונט.

השיבנו: זיך גרייטן צו דער נחמה

1:20:00

יעדער איינער פון אונז, זאגט דער משגיח, איז אמאל געווען א שלמה, געלערנט און געדאווענט מיט כוונה, און דערנאך געשטרויכלט און געווארן א ירמיהו. תשעה באב איז נישט צו וויינען אויף וואס וועט קיינמאל נישט צוריקקומען; די מרירות דארף דינען די עבודת השם, אז שלש סעודות זאל ווערן א סעודה מיט שלמה אויבן אן ביים טיש.

1:22:39

ער פארענדיגט מיטן לעצטן פסוק פון איכה, "חדש ימינו כקדם", דערמאנט א גוי וואס ער האט געהערט זיך פרייען מיטן חורבן, און רופט די צוהערער אויפצושטיין פון דער ערד און זיך גרייטן צו דער נחמה פון חמשה עשר באב. כ

מראי מקומות

תורה

  1. אה לכאורה Devarim 4:35 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:35

נביאים

  1. ו Yirmiyahu 32:6-15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:25
  2. ז לכאורה Yirmiyahu 32:16-25 מפתח אינעם אויסשרייב: 16:18, 26:28
  3. ח לכאורה Yirmiyahu 32:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 29:23
  4. י לכאורה Yirmiyahu 32:31 23:01 מפתח
  5. נ לכאורה Melachim I 8:54 מפתח אינעם אויסשרייב: 40:22
  6. ע Melachim I 5:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:40
  7. אב Yeshayahu 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 56:55
  8. או Melachim I 5:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:55
  9. אח לכאורה Melachim I 10:1-13 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:55, 1:15:51
  10. אט Melachim I 3:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:09:07

כתובים

  1. ה Tehillim 19:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:46
  2. כ Eichah 5:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:55, 1:22:39
  3. ר Koheles 1:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:45
  4. אז לכאורה Divrei HaYamim I 22:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:55

משנה

  1. מ Mishnah Taanis 4:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:21

תלמוד בבלי

  1. א Megillah 5b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:38
  2. ג Taanis 29b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:42, 53:16
  3. פ לכאורה Berachos 41b מפתח אינעם אויסשרייב: 42:40
  4. אג Taanis 30b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 56:55

מדרש

  1. אא לכאורה Eichah Rabbah 1:51 מפתח אינעם אויסשרייב: 56:55

ראשונים

  1. צ Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 46:50
  2. ק Rashi Bamidbar 29:36 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:45

אחרונים און חסידות

  1. ב Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:38
  2. ד Rema (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:42
  3. ט Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 18:04, 29:23
  4. ל Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:55
  5. ס Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:22
  6. ש Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 46:50
  7. ת לכאורה Shulchan Aruch OC 552:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 53:16
  8. אד Toras Avos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:35
  9. אי Ohr HaChaim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:11:08
  10. אכ Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:11:08

עיקרי הדברים

  1. 1:36 ווען תשעה באב פאלט אויף שבת איז ער נדחה, און די גמרא ערלויבט א סעודה ווי שלמה בשעתו, אבער ביי שקיעה הערט מען אויף צו עסן, כאטש די שיך מעג מען לאזן אן.
  2. 7:18 די מצוות זענען ווי די אברים פונעם גוף וואס ארבעטן צוזאמען, ממילא קען נישט זיין קיין אמת'ע סתירה צווישן עונג שבת און דעם תענית פון תשעה באב.
  3. 21:51 לויט דעם חתם סופר איז ירמיהו געווען א גלגול פון שלמה המלך, און ער האט געפילט אז ער איז שולדיג אינעם חורבן פונעם בית המקדש וואס ער אליין האט געבויט.
  4. 34:39 תשעה באב איז דער טאג פון ירמיהו, דער נביא פון מרירות וואס האט געשריבן איכה, און שמיני עצרת איז דער טאג פון שלמה, וואס האט געשריבן שיר השירים, א טאג פון יחוד שלם.
  5. 53:16 ווען תשעה באב פאלט אויף שבת קומט שלמה המלך אלס אושפיז ביי שלש סעודות, און דאס אויפהערן צו עסן דעמאלט איז פון דעם יחוד פון יענער שעה, נישט פון אבילות.
  6. 1:01:42 פון תשעה באב ביז שמיני עצרת ווערט דאס פנים פון ירמיהו איבערגעמאכט צוריק אויף דאס פנים פון שלמה, און די אבילות דארף ווערן דער שווארצער הינטערגרונט פון א געוועבטן בילד פון שמחה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:20 אויב תשעה באב אויף שבת איז נדחה און די שיך מעג מען לאזן אן נאך שקיעה, פארוואס דארף מען אויפהערן צו עסן ביי שקיעה?

    תירוץ: 5:03 על פי פשט, עסן נאך שקיעה וואלט קאליע געמאכט דעם גאנצן תענית, און שיך טראגן נעמט צו נאר א קליין טייל; טיפער, יענע שעה איז דעם שבת'ס צייט פון יחוד, ווען שלמה איז דער אושפיז און מ'דארף נישט עסן.

  2. קשיא: 17:25 פארוואס האט חנמאל געוואלט פארקויפן זיין פעלד צו ירמיהו פונקט ווען דאס לאנד איז פארלוירן געגאנגען?

    תירוץ: 18:14 לויטן חתם סופר האט ער געהאלטן אז א צדיק'ס פארמעגן וועט בלייבן, דערפאר, דורך פארקויפן דעם קרקע צו ירמיהו און איבערלאזן די פירות, האט ער געהאפט ווייטער צו הנאה האבן דערפון.

  3. קשיא: 28:10 פארוואס דארף ירמיהו, וואס טראגט אלס שלמה די שולד פונעם חורבן, נעמען חנמאל'ס געלט פאר א פעלד וואס וועט נישט בלייבן?

    תירוץ: 29:23 דער אייבערשטער, דער אלקים פונעם גוף פונקט ווי פון דער נשמה, ענטפערט אז ער איז א נייער מענטש: א נייער גוף וואס טוט נישט איבער די עבירות פונעם פריערדיגן גלגול ליידט נישט דערפאר.

  4. קשיא: 42:40 פארוואס באשרייבט דער פסוק די שפע אין שלמה'ס צייט "איש תחת גפנו ותחת תאנתו"?

    תירוץ: 45:55 די גפן שטייט פאר נזירות און די תאנה פאר שבת: מ'האט דעמאלט געלעבט א לעבן פון ווייניג הנאה און פון יחוד מיטן אייבערשטן, נישט פון פרעסן.

מעשיות

  1. 22:10 שלמה פארשלאפט דעם טאג פון חנוכת הבית

    דער משגיח דערציילט אז אינעם ערשטן אינדערפרי ווען דער בית המקדש האט געדארפט אנהייבן די עבודה, האט שלמה, וואס האט די נאכט פארדעם חתונה געהאט מיט בת פרעה, פארשלאפן מיט די שליסלען פונעם בית המקדש אונטערן קישן, און דער ערשטער קרבן תמיד איז פארשפעטיגט געווארן. אין יענעם טאג, זאגט ער, איז געגזרט געווארן אז דער בית המקדש וועט חרוב ווערן.

    אין דער מעשה: שלמה המלך

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  2. 58:30 נאפאלעאן און די וויינענדיגע אידן

    נאפאלעאן איז אמאל אריינגעקומען אין א שול תשעה באב און געזען אידן זיצן אויף דער ערד און וויינען. ער האט געפרעגט פארוואס, און מ'האט אים געזאגט אז ס'איז אויפן בית המקדש וואס איז חרוב געווארן מיט ארום 1700 יאר צוריק. האט ער געזאגט אז א פאלק וואס וויינט נאך אזויפיל יאר אויף א געביי וועט זיכער זען ווי מ'בויט עס ווידער.

    אין דער מעשה: נאפאלעאן

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  3. 1:09:07 שלמה שיקט ברענגען א שווערד

    ווען צוויי פרויען זענען געקומען פאר שלמה מיט א טענה וועמען דאס קינד געהערט, האט ער געזאגט "ברענגט מיר א שווערד". דער משגיח ווייזט אן אז אין הויף פונעם שטארקסטן מלך אויף דער וועלט, ארומגערינגלט מיט סאלדאטן און באדינער, איז אין צימער נישט געווען קיין שווערד, און מ'האט געמוזט גיין ברענגען.

    אין דער מעשה: שלמה המלך

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 9:05 ווייל די מצוות ארבעטן צוזאמען ווי די אברים פונעם גוף, איז דאס אויפהערן צו עסן ביי שלש סעודות פון א שבת וואס איז תשעה באב נישט תשעה באב וואס קומט אריין אין שבת, נאר דעם שבת'ס אייגענע העכסטע שעה פון יחוד, און דערפאר מעג מען לאזן די שיך אן.
  2. 23:54 ירמיהו'ס טענה אויפן קויפן דעם פעלד פון חנמאל איז געקומען דערפון וואס ער האט געוואוסט אז ער איז שלמה אין א נייעם גלגול: ווער ס'האט זיך געוואלט באשיצן מיט זיין זכות האט זיך פארלאזט אויף דעם וואס איז דער מערסטער שולדיג אינעם חורבן.
  3. 35:24 איכה ענדיגט זיך מיט "חדש ימינו כקדם" ווייל ירמיהו האט געדענקט ווי גוט ס'איז געווען צו שרייבן שיר השירים, און האט געבענקט צו ווערן ווידער שלמה.
  4. 42:40 "איש תחת גפנו ותחת תאנתו" באשרייבט שלמה'ס צייט נישט מיט שפע פון עסן נאר מיט נזירות און שבת, ווייל די גפן לערנט דעם שיעור פון א נזיר און די תאנה דעם שיעור פון הוצאה אום שבת.
  5. 1:01:03 דער פסוק "אתה הראת לדעת" וואס מ'ליינט תשעה באב און מ'נעמט ווידער ארויס שמיני עצרת ווייזט אז די צייט פון תשעה באב ביז שמיני עצרת איז איין איבערמאכן פון ירמיהו אויף שלמה.
  6. 1:06:48 שלמה, דער שטארקסטער מלך אויף דער וועלט, האט נישט געהאט קיין שווערד אין זיין אייגענעם הויף און האט געמוזט שיקן ברענגען, ווייל ער האט איינגענומען מיט חכמה און שלום, ווי משיח בן דוד וועט טון.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 1:17:17 דער משגיח זאגט אז תשעה באב איז א טאג פון זיצן אויף דער ערד און וויינען כדי צו בויען, נישט צו מאכן דערפון א טראגעדיע, און דאך האלטן אלע דינים פון אבילות.
  2. 1:18:04 ער זאגט אז אין די טעג דארף יעדער מענטש ארבעטן צו איבערמאכן דעם ירמיהו אין זיך אויף שלמה.
  3. 1:20:39 ער מוטיגט צו נוצן די מרירות פונעם טאג אין עבודת השם, אלס א שווארצער הינטערגרונט וואס אויף אים וועבט מען עפעס שיינס.
  4. 1:23:37 ער רופט די צוהערער אויפצושטיין פון דער ערד און זיך גרייטן צו דער נחמה און שמחה פון חמשה עשר באב, און זיך זען ווי אנדערע מענטשן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אלכסנדר מוקדון, בתיה בת פרעה, דוד המלך, די מלכה פון שבא, דער בני יששכר, דער הייליגער אור החיים, דער חתם סופר, דער רמ"א, חנמאל בן שלום, ירמיהו הנביא, ישעיהו הנביא, נאפאלעאן, רבי יהודה הנשיא, רבי נפתלי ראפשיצער, רש"י, שלמה המלך

ערכים אבילות, אושפיזין, גלגול, חמשה עשר באב, יחוד, מרירות, נזיר, נחמה, רשות היחיד, רשות הרבים, שבת חזון, שלש סעודות, שמיני עצרת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט