Chanukah Mashiach ben Yosef and ben David
קאטאלאג: ZMANIM (English) חנוכה נומ׳ 11 ענגליש 42 מינ׳
שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם פאלדער און פונעם נאמען פונעם פייל.
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז די חנוכה ליכט איז די באהאלטענע ליכט פון משיח, וואס דערגרייכט אפילו די ווייטסטע אידישע נשמות, און ער ווייזט ווי אזוי משיח בן יוסף און משיח בן דוד זענען געקומען דורך מענטשן וועמענס גרויסקייט איז געווען פארבארגן.
דער משגיח עפנט מיט דעם מאור עינים אויף דער גמרא אז פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט צינדן שבת מעג מען צינדן חנוכה, און מיט דעם רוקח, געברענגט אינעם בני יששכר, אז דער אור הגנוז ווערט נתגלה חנוכה. די ליכט פון רבונו של עולם זענען די נשמות פון אידן. שבת ליכט שטייען העכער צען טפחים, אבער די חנוכה ליכט צינדט מען אין רשות הרבים, למטה מעשרה, אויף דער לינקער זייט, צום סוף חודש אין דער פינצטער, כדי אנצוצינדן נשמות וואס זענען פארלוירן אין דער רשות פון דער סטרא אחרא. יעדער איד האט אן אהבה מסותרת וואס חנוכה ברענגט ארויס. דערנאך געפינט ער די ליכט פון משיח אין די סדרות וישב און מקץ: יוסף און יהודה, תמר, אסנת, דינה און אפילו שכם האבן געטראגן א באהאלטענעם ניצוץ פון משיח וואס קיינער האט נישט דערקענט. ער ענדיגט אז פונקט ווי יוסף האט זיך פלוצלינג אנטפלעקט פאר די ברידער, וועט קומען א מאמענט ווען די ליכט פון משיח וועט פארענטפערן אלע קשיות.
ענינים: די חנוכה ליכט · משיח בן יוסף און משיח בן דוד · אור הגנוז · דער באהאלטענער שורש פון משיח · יהודה און תמר
סדר השיעור
-
0:00 פתילות פאר חנוכה און דער אור הגנוז
נאכן באדאנקען די מארגאניזירער ברענגט דער משגיח דעם מאור עינים אויף דער גמרא אז פתילות ושמנים וואס טויגן נישט פאר שבת מעג מען צינדן חנוכה, און דעם רוקח אז דער אור הגנוז ווערט נתגלה חנוכה. ער לייגט צו אז דער רבונו של עולם האט אויך ליכט: די נשמות פון אידן, וועמענס ליכטיגקייט איז פארבארגן.
-
4:14 למטה מעשרה אין רשות הרבים
דער משגיח ערקלערט אז רשות הרבים איז די רשות פון דער סטרא אחרא, און ער ברענגט די גמרא אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפגעקומען למטה מעשרה, חוץ חנוכה, וואס איר ליכט צינדט מען ביי דער טיר, למטה מעשרה און אויף דער לינקער זייט. די ליכט זענען אידישע נשמות וואס זענען נישט מקבל עול מלכות שמים ווי עס דארף צו זיין, און מ'דארף זיי ווידער אנצינדן.
-
9:04 ליכט צום פינצטערן סוף חודש
נישט ווי די אנדערע ימים טובים, וואס קומען מיט א פולער אדער וואקסנדיגער לבנה, קומט חנוכה צום סוף חודש אין די לענגסטע נעכט. דער משגיח מערקט אן אז אפילו אידן וואס היטן נישט שבת צינדן חנוכה ליכט, און ער ערקלערט אז אונזער צינדן דא אונטן וועקט אויף דעם רבונו של עולם, ווי א שאטן, אנצוצינדן די נשמות מיט דער ליכט פון משיח און זיי ברענגען צו תשובה.
-
13:47 אכט סטרונעס און די אהבה מסותרת
דער משגיח ברענגט די גמרא אז דער כנור אין בית המקדש האט געהאט זיבן סטרונעס און דער פון משיח וועט האבן אכט, ממילא זענען די אכט טעג פון חנוכה די ליכט פון משיח. יעדער איד האט אן אהבה מסותרת וואס חנוכה ברענגט ארויס, און ער קערט זיך אום צום מאור עינים: פתילות וואס שבת קען נישט אנצינדן, קען חנוכה יא.
-
17:03 צוויי משיחים אין וישב און מקץ שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם מדרש ביים אנהייב פון וישב אז בשעת יעדער איז געווען פארנומען מיט זיינע ענינים, האט מען באשאפן די ליכט פון משיח, און די גמרא און דעם זוהר וועגן די צוויי משיחים, בן יוסף און בן דוד. יוסף איז געווען א באהאלטענע ליכט וואס די ברידער האבן נישט דערקענט, און עס איז אויך געווען א צייט ווען זיי האבן נישט דערקענט ווער יהודה איז.
-
22:03 יהודה, תמר און אסנת שטייט אינעם קאטאלאג
יהודה, וואס איז געווען דער מלך פון די שבטים, איז אראפגעגאנגען פון זיינע ברידער; ער און יוסף זענען ביידע אראפ אונטער זייער מדרגה כדי צו ברענגען משיח. תמר האט געטראגן דעם ניצוץ פון משיח בן דוד און מ'האט זי געהאלטן פאר א זונה, און דער משגיח דערציילט פונעם תרגום יונתן און פונעם מדרש ווי אזוי אסנת, די טאכטער פון דינה און שכם, איז אנגעקומען קיין מצרים און האט געטראגן דעם ניצוץ פון משיח בן יוסף.
-
28:02 דער "טיראן" און דער דימענט אין שכם שטייט אינעם קאטאלאג
די ברידער האבן געהאלטן יוסף פאר א טיראן ביז ער האט געזאגט "אני יוסף". דערנאך ערקלערט דער משגיח אז שכם אליין האט געהאט א ניצוץ פון משיח בן יוסף, באהאלטן אין אים ווי א דימענט וואס מ'באהאלט אין א מיסט קאסטן, און אז דאס וואס איז געשען מיט דינה איז געווען א פלאן פון אויבן, כדי דער ניצוץ זאל זיך פאראייניגן מיט אירן.
-
33:17 דינה'ס נאמען און תמר'ס מסירות נפש שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ווייזט אז דינה איז געבוירן געווארן מיט דעם ניצוץ פון משיח, וואס איז מרומז אין איר נאמען: מיט דעם מילוי פון די אותיות איז דינה בגימטריא משיח בן יוסף. ער קערט זיך אום צו יהודה'ס אראפגיין און צו תמר, א צדקת וואס האט מוסר נפש געווען כדי צו ברענגען משיח, און איז געווען אזוי פארבארגן אז זי האט אויסגעזען ווי א זונה.
-
37:54 דער מאמענט ווען אלעס ווערט נתגלה שטייט אינעם קאטאלאג
אין איין מאמענט איז יוסף מער נישט געווען דער טיראן, און תמר איז נתגלה געווארן אלס צדקה מער פון יהודה. דער משגיח ענדיגט אז אידן פרעגן היינט פארוואס זיי ליידן און פארוואס דער רבונו של עולם שווייגט, אבער עס וועט קומען א מאמענט, ווי "אני יוסף", ווען די ליכט פון משיח, די ליכט פון חנוכה, וועט נתגלה ווערן און פארענטפערן יעדע קשיא.
דער שיעור, אויסגעשריבן
פתילות פאר חנוכה און דער אור הגנוז
דער משגיח עפנט מיט דעם מאור עינים אויף דער גמרא אין שבת, אז פתילות ושמנים וואס ברענען נישט גוט און טויגן דערפאר נישט פאר שבת ליכט, מעג מען צינדן חנוכה. דער בני יששכר ברענגט פונעם רוקח אז דער אור הגנוז, וואס דער רבונו של עולם האט באהאלטן ביי בריאת העולם פאר די צדיקים, ווערט נתגלה חנוכה, יעדן לויט זיין מדרגה. א,ב,ג,ד
למטה מעשרה אין רשות הרבים
רשות הרבים, ערקלערט דער משגיח, איז די רשות פון דער סטרא אחרא. די גמרא אין סוכה זאגט אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפגעקומען למטה מעשרה, און חנוכה יא: מ'צינדט ביי דער טיר, למטה מעשרה, און אויף דער לינקער זייט, ווי די גמרא אין שבת זאגט, מזוזה מימין און נר חנוכה משמאל. ו,ז
שבת ליכט שטייען אויפן טיש, העכער צען טפחים. די חנוכה ליכט זענען אידן וואס זענען נישט מקבל עול מלכות שמים ווי עס דארף צו זיין, נשמות אונטער דער סטרא אחרא און אירע תאוות, און מ'דארף זיי אנצינדן מיטן אור הגנוז.
ליכט צום פינצטערן סוף חודש
יעדער אנדער יום טוב קומט מיט א פולער אדער וואקסנדיגער לבנה, אבער חנוכה קומט צום סוף חודש, אין די לענגסטע נעכט, כדי יעדער איד, אויף וועלכער מדרגה ער זאל נישט זיין, זאל דארט האבן זיין ארט. אפילו אידן וואס היטן נישט שבת צינדן חנוכה ליכט ביי די פענסטער; זיי שפירן אז די ליכט איז פאר זיי.
וואס אידן טוען דא אונטן, טוט דער רבונו של עולם אויבן, ווי א שאטן, אזוי ווי דער פסוק זאגט "השם צלך". אונזער צינדן וועקט אויף דעם רבונו של עולם אנצוצינדן די נשמות און זיי געבן א הרהור תשובה. דאס איז די ליכט פון משיח, וואס זיין תכלית איז מחזיר בתשובה צו זיין יעדן איד, ווי נידעריג ער זאל נישט זיין. ח
אכט סטרונעס און די אהבה מסותרת
צוויי משיחים אין וישב און מקץ
די סדרות פון חנוכה, וישב און מקץ, האבן אויך אין זיך די ליכט פון משיח. דער מדרש ביים אנהייב פון וישב זאגט אז בשעת יעדער איז געווען פארנומען מיט זיינס, יעקב מיט זיין אבילות נאך יוסף און ראובן מיט זיין תענית, האט מען באשאפן דאס ליכט פון מלך המשיח. כ
די גמרא אין סוכה, און נאך מער דער זוהר, רעדן פון צוויי משיחים, בן יוסף און בן דוד. יוסף'ס ברידער האבן אים געהאלטן פאר קליין און נישט געוואוסט אז ער איז דער שורש פון משיח בן אפרים, ווייל ער איז געווען דער אור הגנוז. יהודה, פון וועמען משיח בן דוד קומט דורך פרץ, האט מען אויך א צייט נישט דערקענט. ל,מ
יהודה, תמר און אסנת
יהודה איז געווען דער מלך פון די שבטים, אבער ווען זיי האבן חרטה געהאט אויף מכירת יוסף און געשפירט אז ער האט זיי געדארפט אנדערש פירן, האבן זיי אים מער נישט אנגענומען, און ער איז אוועק. יהודה און יוסף זענען ביידע אראפ אונטער זייער מדרגה כדי צו ברענגען משיח און אנצינדן נשמות.
תמר האט אויך געהאט דעם ניצוץ פון משיח; יהודה האט זי געהאלטן פאר א זונה און שפעטער גע'פסק'נט מ'זאל זי פארברענען. אסנת, יוסף'ס ווייב, איז לויטן תרגום יונתן געווען דינה'ס טאכטער פון שכם. דער מדרש דערציילט אז יעקב האט דאס קליינע קינד ארויפגעלייגט אויף א סנה, מלאכים האבן זי געטראגן קיין מצרים, און די ווייב פון פוטיפרע האט זי אויפגעצויגן; זי האט געטראגן דעם ניצוץ פון משיח בן יוסף. נ,ס,ע
דער "טיראן" און דער דימענט אין שכם
פאר די ברידער איז יוסף געווען א טיראן וואס האט זיי פארשאפט צער, צוגענומען שמעון און געוואלט נעמען בנימין, ביז ער האט געזאגט "אני יוסף", און זיי האבן געזען אז ער האט געמיינט זייער גוטס. פ
שכם אליין האט געהאט א ניצוץ פון משיח בן יוסף. דאס וואס איז געשען מיט דינה איז געווען א פלאן פון אויבן, כדי דער ניצוץ וואס איז געווען געפאנגען אין שכם זאל זיך פאראייניגן מיט אירן. א מענטש באהאלט א דימענט אין מיסט קאסטן כדי מ'זאל עס נישט גנב'ענען, און שכם איז געווען דער מיסט קאסטן.
דינה'ס נאמען און תמר'ס מסירות נפש
דער מאמענט ווען אלעס ווערט נתגלה
אין איין מאמענט איז יוסף מער נישט געווען דער טיראן, און תמר האט זיך באוויזן אין איר גאנצער פראכט, ווען יהודה האט געזאגט אז זי איז צדקה מער פון אים. ר
מענטשן פרעגן פארוואס אידן ליידן און פארוואס דער רבונו של עולם שווייגט, פונקט ווי די שבטים האבן זיך באקלאגט פאר יעקב אויפן הארטן הערשער פון מצרים. אבער עס וועט קומען א מאמענט, ווי דער מאמענט ווען יוסף האט זיך אנטפלעקט, ווען די ליכט פון משיח, די ליכט פון חנוכה, וועט באלייכטן די וועלט און יעדע קשיא וועט פארענטפערט ווערן. ש
מראי מקומות
תורה
- נ Bereishis 38:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:15, 35:40
- פ Bereishis 45:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:29
- צ Bereishis 30:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:22
- ק Bereishis 38:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:40
- ר Bereishis 38:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:02
- ש Bereishis 42:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:41
כתובים
תרגום
תלמוד בבלי
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 1:25 לויט דעם רוקח ווערט דער אור הגנוז נתגלה חנוכה, יעדער לויט זיין מדרגה, און דאס איז די ליכט פון משיח.
- 3:17 דער משגיח ערקלערט אז די ליכט פון רבונו של עולם זענען די נשמות פון אידן, און מ'צינדט די חנוכה ליכט למטה מעשרה אין רשות הרבים כדי אנצוצינדן נשמות וואס געפינען זיך אין דער רשות פון דער סטרא אחרא.
- 16:04 פתילות וואס זענען צו שוואך פאר שבת ברענען יא חנוכה: נשמות וואס שבת קען נישט דערגרייכן קען חנוכה נאך אלץ אויפוועקן.
- 14:38 יעדער איד האט אן אהבה מסותרת צום רבונו של עולם, א ניצוץ וואס ווערט קיינמאל נישט אויסגעלאשן, און חנוכה איז מסוגל עס ארויסצוברענגען.
- 19:55 משיח בן יוסף און משיח בן דוד קומען ביידע דורך באהאלטענע ליכט: יוסף, יהודה, תמר, אסנת און דינה, וועמענס אמת'ע גרויסקייט האט מען נישט דערקענט.
- 29:03 פונקט ווי די ברידער האבן פלוצלינג פארשטאנען יוסף ווען ער האט געזאגט "אני יוסף", וועט קומען א מאמענט ווען די ליכט פון משיח וועט נתגלה ווערן און אלע קשיות אויף די וועגן פון רבונו של עולם וועלן פארענטפערט ווערן.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 0:42 פארוואס מעג מען נוצן פאר חנוכה פתילות ושמנים וואס טויגן נישט פאר שבת?
תירוץ: 16:04 זיי שטייען פאר נשמות וואס זענען צו ווייט אז שבת זאל אויף זיי ווירקן; די ליכט פון חנוכה גייט נידעריגער און קען זיי נאך אלץ אנצינדן.
-
קשיא: 20:00 פארוואס האבן די ברידער נישט דערקענט יוסף?
תירוץ: 20:27 ווייל ער איז געווען דער אור הגנוז, די ליכט וואס דער רבונו של עולם האט באהאלטן פון ששת ימי בראשית, די ליכט פון משיח.
-
קשיא: 39:41 פארוואס ליידן אידן, און פארוואס שווייגט דער רבונו של עולם ווען עס איז דא אזויפיל רשעות אויף דער וועלט?
תירוץ: 40:05 פונקט ווי די ברידער האבן זיך באקלאגט אויפן "טיראן" ביז יוסף האט זיך אנטפלעקט, וועט קומען א מאמענט ווען די ליכט פון משיח וועט נתגלה ווערן און אלע קשיות וועלן פארענטפערט ווערן.
מעשיות
-
26:21 ווי אזוי אסנת איז אנגעקומען קיין מצרים
לויט דעם תרגום יונתן דערציילט דער משגיח אז אסנת איז געווען די טאכטער וואס דינה האט געבוירן נאכדעם וואס שכם האט זי גע'חאפט. דער מדרש לייגט צו אז די שבטים זענען נישט געווען צופרידן מיט איר און האבן איר געוואלט שאטן, האט יעקב גענומען דאס קליינע קינד אין מדבר און זי ארויפגעלייגט אויף א סנה. מלאכים האבן זי אוועקגעטראגן קיין מצרים, וואו די ווייב פון פוטיפרע האט זי אנגענומען ווי א טאכטער, און זי איז געווארן די ווייב פון יוסף און האט געטראגן דעם ניצוץ פון משיח בן יוסף.
אין דער מעשה: אסנת, Dina, שכם בן חמור, יעקב אבינו, פוטי פרע, יוסף הצדיק
-
28:15 יוסף אנטפלעקט זיך פאר די ברידער
ווען די ברידער זענען געקומען קיין מצרים האבן זיי געקענט נאר צפנת פענח, דעם הערשער, וואס האט זיי אויסגעזען ווי א טיראן: ער האט זיי פארשאפט אסאך צער, צוגענומען שמעון און דערנאך געוואלט נעמען בנימין. אין איין מאמענט האט ער געזאגט "אני יוסף", און זיי האבן פארשטאנען ווער דער "טיראן" איז געווען, און אז ער האט נאר געמיינט זייער גוטס.
אין דער מעשה: יוסף הצדיק, Shimon, בנימין
געדאנקען
- 16:04 דער משגיח טייטשט די הלכה אז פתילות וואס טויגן נישט פאר שבת מעג מען נוצן חנוכה, אויף נשמות: אידן וואס זענען צו ווייט אז די ליכט פון שבת זאל זיי אנרירן, קען די ליכט פון חנוכה זיי נאך אלץ אנצינדן.
- 6:28 חנוכה איז דער איינציגער אויסנאם פון דעם כלל אז די שכינה קומט קיינמאל נישט אראפ למטה מעשרה; איר ליכט שטעלט מען למטה מעשרה, אין רשות הרבים און אויף דער לינקער זייט, ווייל זי גייט אראפ אין דער רשות פון דער סטרא אחרא צו דערגרייכן די נשמות דארט.
- 9:11 נישט ווי יעדער אנדער יום טוב, וואס פאלט ביי א פולער אדער וואקסנדיגער לבנה, פאלט חנוכה צום סוף חודש אין די לענגסטע נעכט, כדי יעדער איד, אויף וועלכער מדרגה ער זאל נישט זיין, זאל דערין געפינען זיין ארט.
- 20:27 סיי משיח בן יוסף און סיי משיח בן דוד זענען געקומען דורך מענטשן וועמענס גרויסקייט איז געווען באהאלטן און מ'האט זיי פאלש גע'משפט: יוסף האט מען געהאלטן פאר א טיראן, תמר פאר א זונה, יהודה האבן די ברידער אפגעשטויסן; די פארבארגנקייט אליין איז דער אור הגנוז פון משיח.
- 31:32 א ניצוץ פון משיח בן יוסף איז געווען באהאלטן אין שכם, אזוי ווי א מענטש באהאלט א דימענט אין א מיסט קאסטן כדי קיינער זאל עס נישט גנב'ענען, און דינה האט געדארפט עס ארויסנעמען און פאראייניגן מיט איר אייגענעם ניצוץ.
- 35:02 מיט דעם מילוי פון אירע אותיות איז דער נאמען דינה בגימטריא משיח בן יוסף, א סימן אז איר תכלית איז באשטימט געווען פון איר געבורט.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אסנת, בנימין, דינה, דער בני יששכר, דער רוקח, יהודה, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, לאה אמנו, פוטי פרע, פרץ, ראובן, רבי נחום טשערנאבילער, שכם בן חמור, שמעון, תמר
ערכים אהבה מסותרת, אור הגנוז, אורו של משיח, למטה מעשרה, מילוי, משיח בן יוסף, ניצוצות, סטרא אחרא, רבונו של עולם, רשות היחיד, רשות הרבים