Aseres Yemei Teshuvah

קאטאלאג: ZMANIM (English) עשרת ימי תשובה נומ׳ ⁨7⁩ ענגליש 39 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם פאלדער און פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 39 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די עשרת ימי תשובה, דער בית המקדש און אדם הראשון זענען יעדער די באהאלטענע נקודה פון וואו עס הייבט זיך אן זמן, מקום און נפש, און דערפאר דארף מען זיי זוכן, און דערפאר זענען די טעג א צייט פון דרישה און פון זיך אליין נייע באשאפן.

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא וואס לערנט "דרשו ה' בהמצאו" אויף די צען טעג פון ראש השנה ביז יום כיפור, און ער פארבינדט עס מיט דער אנדערער זאך וואס די תורה זאגט מ'דארף זוכן, דאס ארט פונעם בית המקדש, וואס דוד המלך האט געזוכט אן שלאפן. ער ערקלערט אז דער מקדש איז די אבן שתיה, די נקודה פון וואו די וועלט איז געוואקסן, און אז "הר" איז פון לשון הריון, און הרהור, די מחשבה, איז דער "הר אויף דעם הר". מיט דעם ספר יצירה'ס עולם שנה נפש ווייזט ער אז דער מקדש, ראש השנה און יום כיפור, און אדם הראשון זענען די התחלה פון מקום, זמן און נפש. א התחלה איז שווער צו געפינען, ווי מ'זעט ביי שמואל וואס האט געזוכט דוד, ביים זוכן דאס ארט פונעם מקדש, און ביי די לויים וואס האבן זיך געטעות אין ראש השנה. אויך דער סנהדרין'ס כח קומט פון דעם ארט וואו די תורה, דער פלאן פון דער וועלט, גייט ארויס. צום סוף זאגט ער אז אין די טעג באשאפט מען זיך אליין מיט'ן שופר און די פסוקים, מ'טאר נישט שלאפן, און מ'דארף זוכן, אזוי ווי דער לעצטער דור וועט זוכן דעם אייבערשטן.

ענינים: עשרת ימי תשובה · ראש השנה · אדם הראשון און גן עדן · ירושלים און דער כותל

סדר השיעור

  1. 0:00 צוויי זאכן וואס מ'דארף זוכן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט דער גמרא וואס לערנט "דרשו ה' בהמצאו" אויף די צען טעג צווישן ראש השנה און יום כיפור, ווען דער אייבערשטער איז בפרט נאענט. ער פארבינדט דאס מיטן בית המקדש, וואס די תורה האט נישט געזאגט וואו עס איז, כדי אידן זאלן עס זוכן, ווי דוד המלך האט געשוואוירן נישט צו שלאפן ביז ער וועט עס געפינען.

  2. 3:56 דער מקדש ווי די התחלה פון דער וועלט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט די גמרא אז דער מקדש איז "העכער" פון ארץ ישראל: נישט גשמיות'דיג, נאר ווייל דארט איז די נקודה אויף דער וועלט פון וואו די בריאה האט זיך אנגעהויבן, די אבן שתיה און דער אמצע הישוב. ער טייטשט "הר" פון לשון הריון, און לייגט צו אז הרהור, די מחשבה, קומט נאך פאר דעם, ווי א בויער טראכט אויס דעם בנין איידער ער בויט.

  3. 9:48 עולם שנה נפש און די ארבעים יום שטייט אינעם קאטאלאג

    מיט דעם ספר יצירה'ס עולם שנה נפש ווייזט דער משגיח אז יעדעס האט א קודש הקדשים, און זיי קומען זיך צוזאם ווען דער כהן גדול גייט אריין אין קודש הקדשים אום יום כיפור. ער פארגלייכט די ארבעים יום פון יצירת הולד מיט די ארבעים יום פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור, און זאגט אז כדי ארויפצוגיין אויפן "הר ה'" פון ראש השנה דארף מען זיך גרייטן פון ראש חודש אלול.

  4. 15:37 ראש השנה, יום כיפור און אדם הראשון שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז ראש השנה איז אין זמן וואס ירושלים איז אין מקום, דער שער השמים וואו די תפילות גייען ארויף, און אז די אבן שתיה האט אין זיך די גאנצע וועלט אזוי ווי ראש השנה האט אין זיך דאס גאנצע יאר. יום כיפור איז הרהור, העכער פון הריון, און אדם הראשון, די התחלה פון אלע מענטשן, איז באשאפן געווארן פונעם ארט פונעם מקדש, אזוי אז אלע דריי התחלות קומען זיך צוזאם.

  5. 20:52 פארוואס די התחלה איז שווער צו געפינען שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דוד המלך האט די נשמה פון אדם הראשון און פון משיח, און אז א התחלה איז שווער צו געפינען ווייל זי הייבט זיך אן אין מחשבה. ער ווייזט דאס פון שמואל וואס האט נישט דערקענט דוד צווישן ישי'ס זין, פון דוד און שמואל וואס האבן קודם געמיינט אז דער מקדש דארף זיין אויף אן אנדער ארט, און פון דער מעשה אין גמרא מיט די לויים וואס האבן זיך געטעות צי ס'איז ראש השנה.

  6. 25:59 כי מציון תצא תורה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם זקן ממרא, וואס איז נאר חייב ווען דער סנהדרין זיצט אין מקום המקדש, ווייל "כי מציון תצא תורה". די תורה איז דער פלאן פון דער וועלט, ווי ער ווייזט מיט דעם חזון איש וואס האט געוויזן דאקטוירים פון דער תורה ווי צו מאכן אן אפעראציע, און ממילא דארף מען געפינען ירושלים, דעם אמצע פון דער וועלט, אינמיטן דער תורה, און ער זוכט עס אינמיטן ספר דברים.

  7. 31:14 זיך אליין באשאפן; נישט שלאפן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אין די צען טעג פון תשובה זאגט דער אייבערשטער פאר אידן אז זיי זאלן באשאפן די וועלט און זיך אליין: מיט'ן שופר בלאזט מען אריין א נייע נשמה, און די צען פסוקים פון מלכיות, זכרונות און שופרות זענען קעגן די צען מאמרות. ער רופט צו זוכן דעם אייבערשטן, דעם מקדש און משיח, און, ווי דוד וואס איז נישט געשלאפן ביינאכט, נישט צו שלאפן, און ער ברענגט דעם ירושלמי, רש"י ביי יעקב'ס שלאף, און דעם רמב"ם ביים שופר.

  8. 35:54 דער דור פון זוכער שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז מ'קומט נישט פון זיך אליין צום שפיץ: מ'קען אפרייסן די בלעטער פונעם קאלענדאר און אנקומען צו ראש השנה און נאך שטיין אונטן ביים בארג. ער רעדט פון דעם לעצטן דור, "זה דור דורשיו", וואס וועט זוכן און געפינען דעם אייבערשטן און אים מאכן פאר מלך, און ער ענדיגט מיט א רוף צו תשובה און צדקה פאר ארעמע קינדער'ס תורה און מיט ברכות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

צוויי זאכן וואס מ'דארף זוכן

0:09

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא וואס לערנט "דרשו ה' בהמצאו" (ישעיה נ"ה, ו) אויף די צען טעג פון ראש השנה ביז יום כיפור, ווען דער אייבערשטער איז בפרט נאענט און מ'דארף גיין אים זוכן. די תורה דערמאנט נאך א זאך וואס דארף דרישה, דעם בית המקדש: זי זאגט נישט וואו ער שטייט, כדי אידן זאלן עס אליין געפינען. דוד המלך, זאגט ער, איז נישט געשלאפן ביינאכט דערפאר, ווי אין תהלים קל"ב שטייט זיין שבועה נישט צו שלאפן ביז ער געפינט דאס ארט. די צוויי דרישות, זאגט ער, זענען פארבונדן. א,ב,ג

דער מקדש ווי די התחלה פון דער וועלט

3:58

דער מקדש הייסט אבן שתיה, ערקלערט דער משגיח, ווייל דארט האט זיך אנגעהויבן דער יסוד פון דער וועלט; דארט רירט זיך הימל אן מיט דער ערד, און דארט גייען די תפילות ארויף. די גמרא אין קידושין זאגט אז דער מקדש איז העכער פון ירושלים, און ירושלים העכער פון ארץ ישראל. נישט גשמיות'דיג, זאגט ער: דאס איז די נקודה פון וואו די וועלט האט זיך געפארעמט, און דער אייבערשטער ווייסט אז דאס איז דער שפיץ. ד

6:00

דערפאר הייסט עס א "הר", פון לשון הריון, ווי א עובר וואס וואקסט פון א קליינער נקודה. דער רמב"ן און דער זוהר רופן דאס ארט אמצע הישוב. פאר'ן הריון קומט די מחשבה, ווי א בויער טראכט אויס איידער ער בויט, און הרהור איז "דער הר אויף דעם הר". ה

עולם שנה נפש און די ארבעים יום

10:09

דער משגיח ברענגט דעם ספר יצירה אז די וועלט איז עולם, שנה און נפש, מקום, זמן און נשמה, און איינס איז א בילד פון דעם אנדערן. יעדעס האט א קודש הקדשים: דער כהן גדול צווישן די נשמות, דער קודש הקדשים צווישן די ערטער, און יום כיפור אינעם יאר; און אום יום כיפור, ווען דער כהן גדול גייט אריין אלס שליח פון כלל ישראל, קומען זיי זיך צוזאם. ו

12:50

אזוי ווי די ארבעים יום פון יצירת הולד, וואס מ'לערנט אין ברכות, באשטימען וואס פון דעם קינד וועט ווערן, אזוי זענען די ארבעים יום פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור דער "עובר" פונעם יאר. ראש השנה איז דער "הר ה'", און כדי ארויפצוגיין, זאגט ער, דארף מען אנהייבן קריכן פון ראש חודש אלול מיט תשובה, תורה, טבילה און צדקה. ז,ח

ראש השנה, יום כיפור און אדם הראשון

15:55

וואס ירושלים איז אין מקום, זאגט דער משגיח, איז ראש השנה אין זמן: דער שער השמים וואו די תפילות גייען ארויף. די אבן שתיה אין קודש הקדשים איז דער עובר פון דער וועלט און האט זי אין זיך; ראש השנה האט אין זיך דאס גאנצע יאר און איז זיין הריון. יום כיפור איז נאך העכער: הרהור, דער הר אויף דעם הר.

18:31

אדם הראשון, וואס האט אין זיך געהאט יעדן מענטש, איז די אבן שתיה פון נפש, און ער איז באשאפן געווארן פונעם ארט פונעם מקדש. אזוי קומען זיך צוזאם אלע דריי התחלות, פון מקום, זמן און נפש.

פארוואס די התחלה איז שווער צו געפינען

21:01

דער משגיח ברענגט פון ספרים אז איין נשמה קומט אראפ דריי מאל, אדם, דוד און משיח, און ערקלערט אז א התחלה איז שווער צו געפינען ווייל זי הייבט זיך אן אין מחשבה און איז נאך נישט מוחשי. ווי תוספות אין ראש השנה זאגט, איז די וועלט באשאפן געווארן אין מחשבה פאר'ן מעשה. דערפאר האט שמואל, ווען ער האט געזען ישי'ס עלטסטן זון, געמיינט אז דאס איז משיח ה', און האט געמוזט דורכגיין אלע זין ביז ער איז געקומען צו דוד. ט,י

24:21

אזוי האבן דוד און שמואל קודם אויסגעקליבן עין עיטם, דאס העכסטע ארט, פאר'ן מקדש, און ערשט מיט מער עיון געזען אז ס'געהערט אנדערשוואו. אפילו ראש השנה איז באהאלטן: די גמרא דערציילט אז די לויים האבן זיך געטעות אין שירה ווען די עדים זענען שפעט געקומען. כ,ל

כי מציון תצא תורה

26:01

דער משגיח ברענגט דעם זקן ממרא פון פרשת שופטים, און די גמרא אז ער איז נאר חייב ווען דער סנהדרין זיצט אין מקום המקדש, ווייל דאס ארט איז די התחלה פון תורה: "כי מציון תצא תורה". די תורה איז דער פלאן פון דער וועלט; דער מדרש זאגט אז דער אייבערשטער האט אריינגעקוקט אין איר און באשאפן די וועלט. ער דערציילט אז דאקטוירים זענען געקומען צום חזון איש פרעגן ווי צו מאכן אן אפעראציע, און ער האט געזאגט אז ער ווייסט עס פון דער תורה. מ,נ,ס,ע

29:19

ממילא דארף מען געפינען ירושלים, דעם אמצע פון דער וועלט, אינמיטן דער תורה. ער גייט צו ספר דברים, וואס איז לויט תוספות אין גיטין א תורה פאר זיך, און צום חשבון פון דער מסורה אין סוף וואס צייכנט אן איר אמצע. פ,צ

זיך אליין באשאפן; נישט שלאפן

31:37

אין די צען טעג, זאגט דער משגיח, הייסט דער אייבערשטער אידן באשאפן די וועלט און זיך אליין. מיט'ן שופר בלאזט מען אריין א נייע נשמה, און די צען פסוקים פון מלכיות, זכרונות און שופרות זענען קעגן די צען מאמרות. דערפאר זענען די טעג צו זוכן דעם אייבערשטן, דעם מקדש און משיח.

34:30

ווי דוד וואס איז נישט געשלאפן ביינאכט, שלאפט מען נישט פון סליחות און ווייטער. ער ברענגט דעם ירושלמי אז ווער עס שלאפט ראש השנה, שלאפט זיין מזל; רש"י ביי יעקב, וואס וואלט נישט געשלאפן ווען ער וואלט געוואוסט וואו ער איז; און דעם רמב"ם אז דער שופר רופט: וועקט זיך אויף. ק,ר,ש

דער דור פון זוכער

36:09

צום שפיץ קומט מען נישט פון זיך אליין, זאגט דער משגיח: מ'קען אפרייסן די בלעטער פונעם קאלענדאר, אנקומען צו ראש השנה, און נאך שטיין אונטן ביים בארג. דער לעצטער דור, "זה דור דורשיו", וועט זוכן, געפינען דעם אייבערשטן און אים מאכן פאר מלך הכבוד. ער ענדיגט מיט א רוף צו תשובה און צדקה פאר ארעמע קינדער'ס תורה, און מיט ברכות. ת

מראי מקומות

תורה

  1. מ לכאורה Devarim 17:8-12 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:01

נביאים

  1. א Yeshayahu 55:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:09
  2. י Shmuel I 16:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:01
  3. ס Yeshayahu 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:01

כתובים

  1. ג Tehillim 132:1-5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:09
  2. ח Tehillim 24:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:50
  3. ת Tehillim 24:6-10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:09

תלמוד בבלי

  1. ב לכאורה Rosh Hashanah 18a מפתח אינעם אויסשרייב: 0:09
  2. ד לכאורה Kiddushin 69a מפתח אינעם אויסשרייב: 3:58
  3. ז לכאורה Berachos 60a מפתח אינעם אויסשרייב: 12:50
  4. כ לכאורה Zevachim 54b מפתח אינעם אויסשרייב: 24:21
  5. ל לכאורה Rosh Hashanah 30b מפתח אינעם אויסשרייב: 24:21
  6. נ לכאורה Sanhedrin 14b מפתח אינעם אויסשרייב: 26:01

תלמוד ירושלמי

  1. ק Yerushalmi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:30

מדרש

  1. ע לכאורה Bereishis Rabbah 1:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:01

זוהר און קבלה

  1. ה Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:00
  2. ו Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:09

ראשונים

  1. ט לכאורה Tosafos Rosh Hashanah 27a מפתח אינעם אויסשרייב: 21:01
  2. פ לכאורה Tosafos Gittin 2a מפתח אינעם אויסשרייב: 29:19
  3. ר לכאורה Rashi on Bereishis 28:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:30
  4. ש לכאורה Rambam Hilchos Teshuvah 3:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 34:30

אנדערע

  1. צ לכאורה Masoretic note at the end of Devarim אינעם אויסשרייב: 29:19

עיקרי הדברים

  1. 0:22 דער משגיח פארבינדט צוויי זאכן וואס די תורה זאגט מ'דארף זוכן: דעם אייבערשטן אין די צען טעג פון תשובה, און דאס ארט פונעם בית המקדש.
  2. 2:58 דער בית המקדש איז די אבן שתיה, די נקודה פון וואו דער אייבערשטער האט אנגעהויבן שאפן די וועלט, און דערפאר הייסט עס א "הר", פון לשון הריון.
  3. 10:48 לויט דעם ספר יצירה איז די וועלט עולם שנה נפש, און יעדעס האט א קודש הקדשים און א התחלה: דער מקדש אין מקום, ראש השנה און יום כיפור אין זמן, און אדם הראשון אין נפש.
  4. 17:40 ראש השנה איז דער הריון פון יאר, און יום כיפור איז הרהור, די מחשבה וואס קומט פאר דעם, "דער הר אויף דעם הר".
  5. 21:33 יעדע נקודה פון התחלה איז שווער צו געפינען און דארף דרישה, ווייל זי הייבט זיך אן אין מחשבה און איז נאך נישט מוחשי.
  6. 31:37 אין די עשרת ימי תשובה באשאפט מען זיך אליין פון נייעם, מיט'ן שופר און מיט די צען פסוקים פון מלכיות, זכרונות און שופרות, וואס זענען קעגן די צען מאמרות פון בריאת העולם.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:54 פארוואס הייסט דער בית המקדש די אבן שתיה?

    תירוץ: 3:11 ווייל דארט האט זיך אנגעהויבן דער יסוד פון דער וועלט; דער אייבערשטער האט אנגעהויבן שאפן די וועלט פון יענעם ארט, וואו הימל טרעפט זיך מיט דער ערד.

  2. קשיא: 4:13 אין וועלכן זין איז דער מקדש העכער פון ירושלים און ארץ ישראל, ווען ס'איז דא העכערע בערג?

    תירוץ: 4:34 ס'איז די נקודה אויף דער וועלט פון וואו זי האט זיך אנגעהויבן צו פארמירן, און דער אייבערשטער ווייסט אז דאס איז דער שפיץ.

  3. קשיא: 21:33 פארוואס דארף מען זוכן די נקודות פון התחלה?

    תירוץ: 21:39 ווייל א התחלה הייבט זיך אן אין מחשבה און איז נאך נישט מוחשי, דערפאר איז זי שווער צו געפינען.

  4. קשיא: 26:40 פארוואס איז א זקן ממרא נאר חייב ווען דער סנהדרין זיצט אין מקום המקדש?

    תירוץ: 27:00 ווייל מקום המקדש איז די התחלה פון תורה, ווי "כי מציון תצא תורה".

  5. קשיא: 29:26 וואו וואלט מען געדארפט געפינען ירושלים אין דער תורה, דעם פלאן פון דער וועלט?

    תירוץ: 29:35 אינמיטן דער תורה, און ער זוכט עס אינמיטן ספר דברים, וואס איז א קליינע תורה פאר זיך.

מעשיות

  1. 28:13 דער חזון איש מיט די דאקטוירים

    דער משגיח דערציילט אז אין זיין דור זענען דאקטוירים פון מוח געקומען צום חזון איש אז ער זאל זיי זאגן ווי אזוי צו מאכן אן אפעראציע. ער האט זיי געגעבן קליינע צעטלעך ווי אזוי מ'דארף עס טון, און אסאך מענטשן אין ארץ ישראל געדענקען עס נאך. ווען מ'האט אים געפרעגט פון וואו ער ווייסט, האט ער געענטפערט: פון דער תורה.

    אין דער מעשה: Chazon Ish

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 4:13 דער משגיח טייטשט די גמרא אז דער מקדש איז "העכער" פון אלע לענדער נישט גשמיות'דיג, נאר אז דאס איז דער שפיץ פון דער וועלט, די נקודה וואו דער אייבערשטער האט צום ערשטן אנגערירט די בריאה און פון וואו די גאנצע וועלט איז געוואקסן.
  2. 6:00 ער פארבינדט "הר" מיט הריון, און הרהור, מחשבה, מיט "א הר אויף א הר", אזוי אז ראש השנה איז דער הריון פונעם יאר און יום כיפור איז די מחשבה וואס קומט נאך פאר דעם.
  3. 12:50 ער געפינט די זעלבע ארבעים יום פון יצירה אין נפש און אין זמן: די ארבעים יום פון יצירת הולד, און די ארבעים יום פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור, וואס באשטימען וואס עס וועט זיין דאס גאנצע יאר.
  4. 23:39 התחלות זענען שווער צו געפינען ווייל זיי הייבן זיך אן אין מחשבה; דערפאר האט שמואל נישט דערקענט דוד, דערפאר האבן דוד און שמואל זיך קודם געטעות אינעם ארט פונעם מקדש, און דערפאר האבן די לויים זיך געטעות אין ראש השנה.
  5. 26:51 דער סנהדרין'ס כח הענגט אין זיצן אין מקום המקדש ווייל דאס ארט איז די התחלה פון תורה, און די תורה איז דער פלאן פון דער וועלט; ממילא דארף ירושלים, דער אמצע פון דער וועלט, זיך געפינען אינמיטן דער תורה.
  6. 32:17 די צען פסוקים פון יעדעס פון מלכיות, זכרונות און שופרות זענען קעגן די צען מאמרות פון בריאת העולם, אזוי אז ווען מ'זאגט זיי מיט'ן שופר באשאפט מען פון נייעם די וועלט און זיך אליין.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 14:53 דער משגיח זאגט אז מ'זאל אנהייבן ארויפקריכן פון ראש חודש אלול מיט תשובה, תורה, טבילה און צדקה, כדי אנצוקומען צום שפיץ ביז ראש השנה.
  2. 33:49 ער זאגט אז אין די צען טעג דארף מען זוכן: זוכן דעם אייבערשטן, דעם מקדש און משיח.
  3. 36:33 ער זאגט אז די טעג זענען צו טראכטן אין זיין אייגענער בריאה און זיך אליין באשאפן.
  4. 38:18 ער רופט צו תשובה און צו צדקה, צו געבן פאר די תורה פון ארעמע קינדער וואס קענען נישט באצאלן שכר לימוד.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, דוד המלך, דער חזון איש, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יעקב אבינו, ישי, רש"י, שמואל הנביא

ערכים אבן שתיה, דרשו ה' בהמצאו, זקן ממרא, יצירת הולד, עולם שנה נפש, עשרה מאמרות, עשרת ימי תשובה, קודש הקדשים, רבונו של עולם, שער השמים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט