Tazria Metzorah Sefirah

קאטאלאג: Y 05 Current תזריע מצורע נומ׳ ⁨26⁩ תשס"ט (2008–09) אידיש 39 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 39 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט די ניין און פערציג טעג פון ספירה אלס א ארויסגיין פון מ"ט שערי טומאה, וואס כלל ישראל גייט אויך דורך אין גלות, און ער ווייזט פונעם סוף פון מסכת סוטה אז די היינטיגע וועלט פון חוצפה, טייערקייט און מינות איז עקבתא דמשיחא.

דער משגיח עפנט מיט דער מתנה פון יציאת מצרים: די ערשטע נאכט פסח זענען אידן ארויסגענומען געווארן פון די מ"ט שערי טומאה, אבער פונעם צווייטן טאג אן האבן זיי געדארפט אליין ארבעטן, אויסלייטערן די מידות ניין און פערציג טעג ביז מתן תורה. ער ברענגט פונעם בעל שם טוב אז כלל ישראל גייט דורך די זעלבע מ"ט מדריגות אין די מסעות פון מדבר און אין גלות. ער ווייזט דעם חשבון פון מ"ב און זיבן אין די מסעות, אין שם מ"ב און אנא בכח, און אין למנצח. דערנאך ערקלערט ער דעם מנהג צו לערנען א בלאט סוטה יעדן טאג פון ספירה: דער עומר פון גערשטן איז ווי די מנחה פון א סוטה, און שבועות ברענגט מען ברויט פון ווייץ. דער לעצטער בלאט רעדט פון עקבתא דמשיחא, און דער משגיח ווייזט אירע סימנים היינט: חוצפה, טייערקייט, א וועלט וואס גלייבט אין גארנישט, און די צרות אין ארץ ישראל. ער ענדיגט אז מ'קען זיך נאר פארלאזן אויף אונזער פאטער אין הימל.

ענינים: ספירת העומר · די סימנים פונעם דור פאר משיח

סדר השיעור

  1. 0:00 פון דער מתנה פון יציאת מצרים צו דער עבודה פון ספירה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די ערשטע נאכט פסח האט דער אויבערשטער ארויסגענומען די אידן פון די מ"ט שערי טומאה בתורת מתנה, און פונעם צווייטן טאג האבן זיי געדארפט אליין ארויסגיין. מיט ציילן מ"ט טעג לייטערט מען אויס די זיבן מידות, זיבן מאל זיבן, ביז מתן תורה אויפן פופציגסטן טאג.

  2. 4:08 מ"ט מסעות אין מדבר און אין גלות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט פונעם בעל שם טוב אז כלל ישראל גייט דורך די זעלבע מ"ט מדריגות: אין מדבר, א מקום פון נחש שרף און חיצונים, און אין דעם לאנגן גלות, יעדע תקופה א מסע. אין פרשת מסעי שטייען מ"ב מסעות, און רש"י ברענגט אז זיי זענען צוריקגעגאנגען זיבן, צוזאמען מ"ט.

  3. 7:58 שם מ"ב, אנא בכח און למנצח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארבינדט די מ"ט מסעות מיטן שם מ"ב, וואס רבי נחוניא בן הקנה האט געמאכט דערפון די תפילה אנא בכח. אין סידור שטייט ביי יעדן טאג פון ספירה איין אות, און ווען א וואך ענדיגט זיך חזרט מען די גאנצע שורה, אזוי ווערט פון מ"ב מ"ט; די זעלבע זאך איז מיט די מ"ט ווערטער פון למנצח.

  4. 13:19 א בלאט סוטה יעדן טאג: די סוטה און דער עומר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט דעם מנהג צו לערנען יעדן טאג פון ספירה איינס פון די מ"ט בלעטער פון מסכת סוטה, וואס העלפט געדענקן די ספירה. דער טיפערער טעם: די אידן וואס זענען ארויס פון מצרים זענען געפרואווט געווארן ווי א סוטה, דערפאר איז דער עומר פון גערשטן, מאכל בהמה, ווי די מנחה פון א סוטה, און שבועות ברענגט מען די שתי הלחם פון ווייץ, מאכל אדם, וואס איז מרומז אין דעם מילוי פונעם שם ביי דער ברכה.

  5. 19:00 דער לעצטער בלאט סוטה: עקבתא דמשיחא און חוצפה שטייט אינעם קאטאלאג

    יעדער בלאט ברענגט נענטער צו הר סיני; דער לעצטער טאג פון ספירה, מלכות שבמלכות, שטימט מיט דער נידעריגסטער מדריגה פון גלות, און דער לעצטער בלאט סוטה רעדט פון עקבתא דמשיחא. דער משגיח ברענגט אז דער חפץ חיים און אנדערע גדולים האבן געזאגט אז עס האט זיך שוין אנגעהויבן, און ווייזט די חוצפה וואס איז פארויסגעזאגט מיט ווי דער כבוד פאר א לערער אדער א רב איז געפאלן.

  6. 23:53 טייערקייט און א מלכות וואס ווערט מינות

    דער משגיח ערקלערט דעם כלל פון סופליי און דעמאנד, און זאגט אז פאר משיח גייען די פרייזן ארויף קעגן דעם כלל, אזוי ווי די ברייתא זאגט אז דער וויין וועט זיין טייער כאטש די גפן גיט פירות. דערנאך ערקלערט ער אז מלכות תהפך למינות מיינט גלייבן אין גארנישט, ערגער ווי עבודה זרה, און דערציילט ווי דער בעל שם טוב איז אראפגעשפרונגען פון א וואגן ווייל דער גוי'שער פורמאן האט זיך נישט געצלמט פאר א גלח.

  7. 29:35 פון א גלייביגער וועלט צו א וועלט פון מינות

    דער משגיח שטעלט אוועק די אמאליגע צייטן, ווען קעניגן האבן געצוואונגען צו גלייבן און אידן האבן מוסר נפש געווען, קעגן אמעריקע וואס איז געגרינדעט אויף גלייבן אין גאט, און קעגן דער היינטיגער וועלט וואס גלייבט אין גארנישט, וואס די גמרא זאגט איז ערגער ווי א בית עבודה זרה. ער ברענגט די ברייתא אז בית ועד יהיה לזנות, און דערציילט פון א גוי'אישער סקול אין וויליאמסבורג מיט באזונדערע טירן פאר יינגלעך און מיידלעך.

  8. 35:32 דער גליל, די ארעמקייט אין ארץ ישראל, און אונזער פאטער אין הימל

    דער משגיח ווייזט ווי די ווערטער פון דער ברייתא וועגן דעם גליל און וועגן מענטשן וואס וואנדערן פון שטאט צו שטאט אן רחמנות זענען מקוים געווארן אין די ראקעטן אויפן צפון און אין טאטעס וואס זאמלען געלט אויף חתונות, און זאגט אז די גאנצע ברייתא איז מקוים. ער ענדיגט מיט די לעצטע ווערטער פון דער גמרא, אז מ'קען זיך נאר פארלאזן אויף אונזער פאטער אין הימל, און מוטיגט די בחורים צו זיין ערליכע אידן, דאווענען און לערנען.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פון דער מתנה פון יציאת מצרים צו דער עבודה פון ספירה

0:59

דער משגיח ערקלערט אז די ערשטע נאכט פסח האט דער אויבערשטער ארויסגענומען די אידן אינגאנצן פון די מ"ט שערי טומאה און זיי צוריקגעברענגט צום שורש, צו השראת השכינה ווי ביי די אבות הקדושים. אבער דאס איז געקומען בתורת מתנה. פונעם צווייטן טאג פסח האט דער אויבערשטער געזאגט אז יעצט מוזן זיי אליין ארבעטן: ציילן מ"ט טעג, יעדן טאג ארויסגיין פון איין שער, אויסלייטערן די זיבן מידות זיבן מאל זיבן, ביז מ'קומט צו מתן תורה אויפן פופציגסטן טאג.

מ"ט מסעות אין מדבר און אין גלות

4:08

דער משגיח ברענגט פונעם בעל שם טוב אז וואס יעדער איד גייט דורך אין ספירה, גייט דורך דער גאנצער כלל ישראל אין א גרעסערן אופן. דער מדבר איז געווען א מקום פון נחש שרף און חיצונים, און יעדע מסע איז געווען נאך א מדריגה ארויסצוגיין, ביז מ'איז אריבער דעם ירדן. אין גלות, אין די קרוב צו צוויי טויזנט יאר, גייט יעדע תקופה דורך איינס פון די מסעות, ביז דער גאולה. א

7:07

ער מערקט אן אז אין פרשת מסעי שטייען נאר מ"ב מסעות, אבער רש"י ברענגט אז די אידן זענען צוריקגעגאנגען זיבן מסעות, און מ"ב מיט זיבן איז מ"ט. ב,ג

שם מ"ב, אנא בכח און למנצח

7:58

קעגן די מסעות שטייט דער הייליגער שם פון מ"ב אותיות. רבי נחוניא בן הקנה האט געמאכט א תפילה, אנא בכח, וואו יעדעס ווארט הייבט זיך אן מיט איינע פון די אותיות. אין סידור שטייט ביי יעדן טאג פון ספירה איין אות, און מ'קען פרעגן ווי אזוי מ"ב אותיות שטימען מיט מ"ט טעג. דער תירוץ איז אז ביים ענדיגן א וואך זאגט מען נאכאמאל די גאנצע שורה, און מ'לייגט צו זיבן. ד

11:04

די זעלבע זאך איז מיט למנצח: פון אלקים יחננו ביזן סוף זענען מ"ט ווערטער, און דער מיטלסטער פסוק האט מ"ט אותיות. דער משגיח זאגט אז ווער עס וויל קען דאס יעדן טאג האבן אין זינען. ה

א בלאט סוטה יעדן טאג

13:25

אסאך אידן האבן א מנהג צו לערנען יעדן טאג פון ספירה א בלאט מסכת סוטה, ווייל זי האט מ"ט בלעטער, און מ'ענדיגט ערב שבועות. דער פשוט'סטער טעם איז כדי צו געדענקן די ספירה. אבער דער משגיח זאגט אז די מסכתא איז ממש פארבונדן מיט ספירה. ו

15:09

אין מצרים האט מען געטענהט אז די אידן האבן א שייכות מיט עבודה זרה, און דער אויבערשטער האט געזאגט אז ער וועט זיי אויספרובירן ווי א סוטה, כדי צו ווייזן אז זיי זענען ריין. יעדע מנחה איז געווען פון סולת פון ווייץ, מאכל אדם, אבער די מנחת סוטה און די מנחת העומר זענען געווען פון גערשטן, מאכל בהמה. ממילא הייבט ספירה זיך אן מיט א עומר ווי א מנחת סוטה און ענדיגט זיך שבועות מיט די שתי הלחם פון ווייץ. דער מילוי פונעם שם וואס שטייט ביי דער ברכה איז בגימטריא אדם: מ'האט אנגעהויבן מיט מאכל בהמה און מ'איז געקומען צו מאכל אדם.

דער לעצטער בלאט: עקבתא דמשיחא

19:13

יעדער בלאט ברענגט נענטער צו הר סיני. דער לעצטער טאג פון ספירה, מלכות שבמלכות, איז די נידעריגסטע מדריגה, אזוי ווי דער סוף גלות פאר משיח, און דער לעצטער בלאט סוטה רעדט טאקע פון עקבתא דמשיחא, ווען די חוצפה וועט וואקסן. דער משגיח לייגט צו אז דער חפץ חיים און אנדערע גדולים האבן שוין געזאגט אז עס האט זיך אנגעהויבן. ז

23:03

אלס משל דערמאנט ער אז אין די גוי'אישע סקולס האבן זיך אלע אויפגעשטעלט ווען דער לערער איז אריינגעקומען, און היינט, האט ער באמערקט, שטעלן זיך טייל נישט אויף אפילו ווען א רב קומט אריין.

טייערקייט און א מלכות וואס ווערט מינות

24:25

דער משגיח ערקלערט דעם כלל פון סופליי און דעמאנד: א זאך וואס איז ווייניג פארהאן און אלע ווילן עס, איז טייער; ווען ס'איז דא גענוג, איז עס ביליג. אבער די ברייתא זאגט אז פאר משיח וועט דער וויין זיין טייער כאטש די גפן גיט פירות. ער דערמאנט אז ברויט און מילך האבן אמאל געקאסט עטליכע סענט, און היינט גייען די פרייזן כסדר ארויף כאטש די סחורה איז דא. ח

27:46

די ברייתא זאגט אויך אז די מלכות וועט ווערן מינות, וואס דער משגיח טייטשט: גלייבן אין גארנישט. אן עובד עבודה זרה האט זיך כאטש איינגעהאלטן פון שלעכטס; איינער וואס גלייבט אין גארנישט האט קיין גדר נישט. ער דערציילט אז דער בעל שם טוב איז אמאל געפארן מיט א גוי'שן פורמאן וואס האט זיך נישט געבוקט ווען א גלח מיט א צלם איז פארביי, און דער בעל שם טוב איז אראפגעשפרונגען, ווייל ער האט מורא געהאט פון איינעם וואס גלייבט אין גארנישט. ט

פון א גלייביגער וועלט צו א וועלט פון מינות

29:54

אמאל האבן די גויים געגלייבט; קעניגן האבן געצוואונגען זייערע אונטערטאנען צו גלייבן ווי זיי, און אידן האבן מוסר נפש געווען, ווי אין שפאניע, פארטוגאל און ענגלאנד. אמעריקע איז א דעמאקראטיע, אבער זי איז געגרינדעט אויף גלייבן אין גאט: אויף די געלט שטייט 'אין גאד וויר טראסט', און אין דער שבועה צו דער פאן זאגט מען 'אונטער גאט'. היינט, זאגט דער משגיח, איז אפילו דארט נישט אזוי, ווי אין רוסלאנד ביי די קאמוניסטן. די גמרא זאגט אז בעסער אנטלויפן אין א בית עבודה זרה ווי אין א הויז פון מינות. י

33:00

ער ברענגט די ווערטער פון דער ברייתא וועגן בית ועד, וואס ער טייטשט אלס אוניווערסיטעט. אמאל האבן די סקולס געלערנט מוסר: אויף א גרויסע סקול אין וויליאמסבורג, וואס איז שפעטער פארקויפט געווארן פאר אידישע מוסדות פאר א דאלער, איז איינגעקריצט 'בויס' און 'גערלס' איבער באזונדערע טירן. היינט איז נישט אזוי. כ

דער גליל און אונזער פאטער אין הימל

35:32

די ברייתא זאגט אז דער גליל וועט חרוב ווערן און מענטשן וועלן גיין פון שטאט צו שטאט און מ'וועט זיך נישט מרחם זיין. דער משגיח ווייזט אויף די ראקעטן וואס האבן פארטריבן מענטשן פון טבריה און צפת קיין ירושלים, און אויף טאטעס אין ארץ ישראל וואס מוזן קויפן א דירה כדי חתונה צו מאכן א קינד, און פארן קיין אמעריקע זאמלען. די גאנצע ברייתא, זאגט ער, איז מקוים. ל

38:17

די מסכתא ענדיגט אז אין אזא וועלט קען מען זיך נאר פארלאזן אויף אונזער פאטער אין הימל, און דער משגיח מוטיגט די בחורים צו זיין ערליכע אידן, דאווענען און לערנען. מ

מראי מקומות

תורה

  1. א Devarim 8:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:08
  2. ב לכאורה Bamidbar ch. 33 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:07

כתובים

  1. ה Tehillim 67 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:04

תלמוד בבלי

  1. ו Gemara Sotah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 13:25
  2. ז Sotah 49b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:13
  3. ח Sotah 49b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:25
  4. ט Sotah 49b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:46
  5. י לכאורה Shabbos 116a מפתח אינעם אויסשרייב: 29:54
  6. כ לכאורה Sotah 49b מפתח אינעם אויסשרייב: 33:00
  7. ל לכאורה Sotah 49b מפתח אינעם אויסשרייב: 35:32
  8. מ לכאורה Sotah 49b מפתח אינעם אויסשרייב: 38:17

ראשונים

  1. ג Rashi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:07

תפילה און פיוט

  1. ד Ana B'koach (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:58

עיקרי הדברים

  1. 0:59 יציאת מצרים האט ארויסגענומען די אידן פון די מ"ט שערי טומאה בתורת מתנה; פונעם צווייטן טאג פסח האבן זיי געדארפט אליין ארויסגיין, יעדן טאג פון ספירה א מדריגה.
  2. 4:43 דער משגיח ברענגט פונעם בעל שם טוב אז כלל ישראל גייט דורך די זעלבע מ"ט מדריגות אין די מסעות פון מדבר און אין גלות ביז דער גאולה.
  3. 7:50 מ"ב מיט זיבן איז מ"ט: ביי די מסעות, ביים שם מ"ב וואס מ'זאגט דורך אנא בכח ביי ספירה, און ביי למנצח.
  4. 13:32 מסכת סוטה, וואס מ'לערנט א בלאט א טאג אין ספירה, איז פארבונדן מיט ספירה: דער עומר פון גערשטן איז ווי א בדיקה פון א סוטה, און שבועות ברענגט מען ווייץ, מאכל אדם.
  5. 21:10 דער לעצטער בלאט פון סוטה רעדט פון עקבתא דמשיחא, און דער משגיח ווייזט אירע סימנים אין דער היינטיגער וועלט: חוצפה, טייערקייט און א מלכות וואס איז געווארן מינות.
  6. 28:06 דער משגיח זאגט אז א מענטש וואס גלייבט אין גארנישט איז ערגער ווי אן עובד עבודה זרה, ווייל א גלויבן, אפילו א פאלשער, האט די גויים איינגעהאלטן.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:16 אין פרשת מסעי שטייען נאר מ"ב מסעות; וואו זענען מ"ט?

    תירוץ: 7:32 רש"י ברענגט אז די אידן זענען צוריקגעגאנגען זיבן מסעות, און מ"ב מיט זיבן איז מ"ט.

  2. קשיא: 9:42 דער שם האט מ"ב אותיות; ווי אזוי שטימט עס מיט מ"ט טעג?

    תירוץ: 9:56 נאך יעדע שורה פון אנא בכח גייט מען צוריק און זאגט נאכאמאל די גאנצע שורה, און מ'לייגט צו זיבן.

  3. קשיא: 14:24 פארוואס לערנט מען מסכת סוטה אין ספירה?

    תירוץ: 14:29 דער פשוט'ער טעם איז כדי צו געדענקן די ספירה; טיפער, די גאנצע ספירה איז א בדיקה פון די אידן ווי א סוטה, פונעם עומר פון גערשטן ביז די שתי הלחם פון ווייץ שבועות.

  4. קשיא: 26:38 אויב ס'איז דא גענוג וויין, פארוואס זאל ער זיין טייער?

    תירוץ: 26:43 ווייל די ברייתא זאגט פאר אז פאר משיח וועט די טייערקייט ארויפגיין סיי ווי, אזוי ווי מ'זעט היינט.

מעשיות

  1. 28:41 דער בעל שם טוב און דער פורמאן וואס האט זיך נישט געצלמט

    דער בעל שם טוב איז אמאל געפארן אויף א וואגן מיט א גוי'שן פורמאן, און אנטקעגן איז געקומען א גלח מיט א צלם. געווענליך האט א גוי זיך געבוקט צום צלם ווען ער האט געזען א גלח, אבער דער פורמאן האט זיך נישט געצלמט. דער בעל שם טוב איז אראפגעשפרונגען פונעם וואגן, ווייל ער האט מורא געהאט צו פארן מיט איינעם וואס גלייבט אין גארנישט.

    אין דער מעשה: the Ba'al Shem Tov

  2. 33:28 די סקול אין וויליאמסבורג מיט צוויי טירן

    דער משגיח דערציילט אז וויליאמסבורג איז אמאל געווען א גוי'אישע געגנט מיט גרויסע סקולס. ווען די אידן זענען אריין און די סקולס זענען געווארן ליידיג, האט די רעגירונג פארקויפט א גאנצן בלאק פאר א דאלער, און היינט שטייען דארט אידישע מוסדות. איבער די צוויי טירן פון דער אלטער סקול איז נאך איינגעקריצט 'בויס' און 'גערלס', ווייל אמאל זענען יינגלעך און מיידלעך נישט אריין דורך איין טיר; היינט, זאגט ער, איז נישט אזוי.

געדאנקען

  1. 1:17 יציאת מצרים די ערשטע נאכט איז געווען א מתנה וואס האט געברענגט די אידן צו דער מדריגה פון די אבות; די מ"ט טעג זענען די עבודה צו פארדינען די זעלבע מדריגה אליין.
  2. 6:30 אין די קרוב צו צוויי טויזנט יאר גלות גייט יעדער דור אדער יעדע תקופה דורך איינס פון די מ"ט מסעות פון מדבר, ביז דער גאולה און ביזן אריינקומען קיין ארץ ישראל.
  3. 9:56 דאס צוריקגיין און חזר'ן די גאנצע שורה פון אנא בכח נאך יעדע וואך איז אזוי ווי די זיבן מסעות וואס די אידן זענען צוריקגעגאנגען אין מדבר, און פון מ"ב ווערט מ"ט.
  4. 17:16 דער עומר פון גערשטן, מאכל בהמה, איז א מנחת סוטה וואס פרואווט די אידן; ווען מ'קומט צו שבועות מיט די שתי הלחם פון ווייץ, מאכל אדם, ווייזט עס אז זיי זענען ריין, און דער מילוי פונעם שם ביי דער ברכה איז בגימטריא אדם.
  5. 20:32 דער לעצטער טאג פון ספירה, מלכות שבמלכות, שטימט מיטן לעצטן בלאט סוטה וואס רעדט פון עקבתא דמשיחא, די נידעריגסטע מדריגה פון גלות פונקט פאר דער גאולה.
  6. 26:07 ווען פרייזן גייען ארויף אפילו ווען ס'איז דא גענוג סחורה, איז דאס קעגן דעם כלל פון סופליי און דעמאנד, און דער משגיח זעט דערין דעם סימן פון דער ברייתא אז דער וויין וועט זיין טייער כאטש די גפן גיט פירות.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 11:47 דער משגיח זאגט אז ווער עס וויל קען יעדן טאג פון ספירה האבן אין זינען איין אות פון אנא בכח און איין ווארט פון למנצח, און די גאנצע שורה ביים ענדיגן א וואך.
  2. 38:31 צום סוף מוטיגט דער משגיח די בחורים זיך צו פארלאזן אויף זייער פאטער אין הימל, צו זיין ערליכע אידן, און צו דאווענען און לערנען.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער הייליגער בעל שם טוב, דער חפץ חיים, רבי נחוניא בן הקנה, רש"י

ערכים אנא בכח, השראת השכינה, חוצפה יסגא, חיצונים, מאכל בהמה, מינות, מלכות שבמלכות, נ' שערי טומאה, ספירת העומר, עקבתא דמשיחא, שתי הלחם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט