Elul BeYeshiva Kinyan Torah

קאטאלאג: Y 05 Current אלול נומ׳ ⁨22⁩ תשע"א (2010–11) אידיש 40 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 40 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פאר ישיבה בחורים פאר ראש השנה ווייזט דער משגיח פון דעם מנין הפסוקים אין די פרשיות פון דער צייט אז ס'איז דא 122 טעג פון תשובה פון ראש חודש אלול ביז זאת חנוכה, ער ווארנט מ'זאל זיי נישט פארשפילן ווי דאס פארגאנגענע יאר, און ער רופט די בני תורה צו לערנען מיט אמת און מיט איידלקייט פאר גאנץ כלל ישראל.

דער משגיח זאגט די בחורים אז ער וועט רעדן דברי רמז. די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור זענען די יצירה פונעם יאר, אזוי ווי די גמרא זאגט אז א ולד ווערט געשאפן אין פערציג טעג, און דער בעל הטורים איז מסביר אז זכר איז בגימטריא ברכה. דערנאך רעכנט ער אויס די צייטן פון דין: דרייסיג טעג פאר צדיקים גמורים, פערציג פאר בינונים, צוויי און פופציג ביז שמיני עצרת לויט'ן זוהר, און 122 ביז זאת חנוכה לויט'ן אריז"ל. ווייל דער מנין הפסוקים פון א סדרה איז ניתן לידרש, ווי דער מדרש ווייזט מיט די זיבעציג טעג פון המן'ס גזירה, געפינט ער די צאלן אין נצבים, וילך און האזינו. א איד האט אים געוויזן אז כי תבוא האט אויך 122 פסוקים, און דער משגיח ערקלערט אז דאס ווייזט צוריק אויף די פאריגע 122 טעג, וואס די צרות פונעם יאר ווייזן אז מ'האט זיי נישט אויסגענוצט. ער רופט די בני תורה צו טראגן דעם כלל ישראל, צו לערנען מיט הכנה, מיט אמת און מיט איידלקייט, און ער בענטשט זיי.

ענינים: חודש אלול · תשובה

סדר השיעור

  1. 0:00 די פערציג טעג וואס שאפן דאס יאר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דאנקט דעם ראש ישיבה און זאגט אז ער וועט רעדן דברי רמז. ער גלייכט די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור צו די פערציג טעג פון יצירת הולד, און ברענגט דעם בעל הטורים אז זכר איז בגימטריא ברכה.

  2. 4:58 דרייסיג, פערציג, צוויי און פופציג און 122 טעג

    פון דער גמרא, דעם זוהר און דעם אריז"ל רעכנט דער משגיח אויס די שטאפלען פון דין: ראש השנה, יום כיפור, הושענא רבה און שמיני עצרת, און זאת חנוכה. ער ציילט די טעג פון ראש חודש אלול, לויט דער גמרא אז סתם חודש איז דרייסיג טעג, און קומט אן צו 122.

  3. 10:10 ציילן פסוקים: המן'ס זיבעציג טעג

    דער משגיח ערקלערט אז דער מנין הפסוקים וואס די מסורה ציילט אין יעדע סדרה איז ניתן לידרש. אלס דוגמא ברענגט ער דעם מדרש אז די זיבעציג טעג פון המן'ס גזירה פסח ביז די נייע אגרות אין סיון זענען געווען א שכר פאר די גוים פאר'ן באוויינען יעקב אבינו זיבעציג טעג, און אז אין דער מגילה זענען דא זיבעציג פסוקים פון דער גזירה ביז איר ביטול.

  4. 15:24 נצבים, וילך, האזינו: 122 פסוקים

    דער משגיח ווייזט אז די פרשיות וואס מ'ליינט אין דער צייט פון תשובה שטימען מיט די טעג: נצבים האט פערציג פסוקים, און ביז וילך און האזינו קומט אויס 122. דערנאך דערציילט ער אז א איד אין אמעריקע האט אים געוויזן אז כי תבוא האט אויך 122 פסוקים, און ער פרעגט פארוואס דארף מען צוויי רמזים.

  5. 19:12 וואס די געשענישן פונעם פאריגן יאר מאנען

    דער משגיח פרעגט צי די תפילות פונעם פאריגן יאר זענען אויפגעטאן געווארן, און ווייזט אויף די צרות פונעם יאר, די ערד-ציטערניש און דעם שטורעם אין ניו יארק, אלס שלוחים פונעם רבונו של עולם. ער דערציילט דעם חפץ חיים'ס דרשה וועגן דעם מבול פונעם מיסיסיפי, און רעכנט אויס די רציחה פון א קינד, די פטירה פון דריי גדולי ישראל אין דריי וואכן, און אנדערע צרות, אלס סימנים אז דער אייבערשטער מאנט עפעס.

  6. 26:03 כי תבוא אלס א ווייזנדיגער פינגער

    דער משגיח ענטפערט אויף די צוויי רמזים: כי תבוא, וואס מ'ליינט כדי תכלה שנה וקללותיה, דערמאנט אז פאר א יאר זענען געווען 122 טעג און פרעגט צי מ'האט זיי אויסגענוצט אין תורה, תפילה און מידות; נצבים ביז האזינו געבן די נייע 122 טעג. ער מאנט מ'זאל נישט איבערמאכן דעם זעלבן טעות.

  7. 29:34 די בני תורה טראגן כלל ישראל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט די בחורים אז דער גורל פונעם יאר ליגט אויף זיי, אלס בני תורה וואס זענען געבוירן אין שטובער פון תורה, צו טאן תשובה און זיך נעמען החלטות פאר גאנץ כלל ישראל. ער שילדערט ווי מ'דארף רחמים אין ארץ ישראל, די נסים וואס מ'זעט דארט, דעם וואוקס פון תורה, און דעם מצב פון דער וועלט וואס מאנט א גאולה אינמיטן די חבלי משיח.

  8. 34:37 לערנען תורה מיט אמת און איידלקייט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז תורה און גמילות חסדים ראטעווען פון חבלי משיח, און שילדערט ווי אזוי צו לערנען: א מאמענט הכנה איידער מ'זעצט זיך, דער מהר"ל אז דער ארט וואו מ'לערנט הלכה איז היינט דער בית המקדש, מודה זיין דעם חבר אויף דעם אמת, און איידלקייט. ער ענדיגט מיט דעם חתם סופר'ס ראשי תיבות פון איש און א ברכה אויף א יאר פון גאולה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די פערציג טעג וואס שאפן דאס יאר

0:00

דער משגיח דאנקט דעם ראש ישיבה פאר'ן זכות צו רעדן צו בחורים וואס זענען געקומען ממרחק לערנען תורה, און זאגט אז פאר ראש השנה וועט ער רעדן דברי רמז, א חלק פון תורה וואס זיי זענען נישט איינגעוואוינט דערצו.

2:28

די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור, זאגט ער, זענען די טעג וואס אין זיי ווערט געשאפן דאס גאנצע יאר. אזוי ווי די גמרא אין ברכות (ס.) זאגט אז די ערשטע פערציג טעג קען מען מתפלל זיין אויף א זכר, אזוי ווערט דאן באשטימט צי דאס יאר איז זכר אדער נקבה. מיט'ן בעל הטורים, אז זכר איז בגימטריא ברכה, איז ער מסביר אז א יאר פון זכר איז א יאר פון ברכה. א,ב

דרייסיג, פערציג, צוויי און פופציג און 122 טעג

5:05

דער משגיח רעכנט אויס די שטאפלען פון דין. לויט דער גמרא אין ראש השנה (טז:) ווערן צדיקים גמורים נכתב ראש השנה, און בינונים זענען תלוי ועומד ביז יום כיפור. דער זוהר לייגט צו אז תפילות קענען נאך צורייסן די חתימה ביז הושענא רבה און שמיני עצרת, און דער אריז"ל זאגט אז ווער ס'האט תשובה געטאן נאר נישט פולקומען, ווארט מען אויף אים ביז זאת חנוכה. ג,ד

7:13

פון ראש חודש אלול זענען דאס דרייסיג טעג פאר צדיקים, פערציג פאר בינונים און צוויי און פופציג ביז שמיני עצרת. ווייל די חדשים זענען נישט גלייך, נעמט ער די גמרא אז סתם חודש איז דרייסיג טעג: אלול, תשרי און חשון זענען ניינציג, נאך פיר און צוואנציג ביז חנוכה און אכט טעג חנוכה, קומט אויס 122. ה

ציילן פסוקים: המן'ס זיבעציג טעג

10:13

דער משגיח מערקט אן אז נאך יעדע סדרה שרייבט די מסורה וויפיל פסוקים ס'איז דא, און ער ערקלערט אז דער מנין הפסוקים איז א חלק פון דער תורה און איז ניתן לידרש. ו

11:10

אלס דוגמא ברענגט ער א מדרש. המן'ס גזירה איז ארויס פסח און המן איז באלד געהאנגען געווארן, פונדעסטוועגן זענען די אגרות וואס האבן בטל געמאכט די גזירה ארויס ערשט אין סיון, זיבעציג טעג שפעטער, בשעת אידן זענען געווען אין אבל. דער מדרש זאגט אז דאס איז געווען דער שכר פון די גוים פאר'ן כבוד וואס זיי האבן אפגעגעבן יעקב אבינו מיט זיבעציג טעג באוויינען אין פרשת ויחי, און דער משגיח לייגט צו אז אין דער מגילה זענען דא זיבעציג פסוקים פון דער גזירה ביז איר ביטול. ז,י

נצבים, וילך, האזינו: 122 פסוקים

16:07

דאס טראגט ער איבער אויף דער צייט פון תשובה. לויט דער מסורה האט נצבים פערציג פסוקים, כנגד די פערציג טעג פון די בינונים. מיט דרייסיג פאר די צדיקים, און מיט די צוויי און פופציג ביז האזינו, קומען נצבים, וילך און האזינו צוזאמען צו 122 פסוקים, די גאנצע צייט ביז זאת חנוכה. ו

18:02

ווען ער האט דאס געזאגט אין אמעריקע, האט אים א איד געוויזן אז כי תבוא, וואס מ'ליינט פאר ראש השנה, האט אויך 122 פסוקים. דער משגיח פרעגט: פארוואס זשע דארף די תורה צוויי מאל דעם זעלבן רמז?

וואס די געשענישן פונעם פאריגן יאר מאנען

19:46

איידער ער ענטפערט, פרעגט דער משגיח צי דאס דאווענען און שופר בלאזן פונעם פאריגן יאר האבן אויפגעטאן. ער רעכנט אויס די צרות פונעם יאר, די ערד-ציטערניש און דעם גרויסן שטורעם אין ניו יארק, און זאגט אז זיי זענען שלוחים פונעם רבונו של עולם, מיט די פסוקים אין תהלים (קד, לב; קד, ד) אז דער אייבערשטער קוקט אויף דער ערד און זי ציטערט, און מאכט די ווינטן פאר זיינע שלוחים. ל,מ

22:11

ער געדענקט א דרשה פון רבי אברהם קלמנוביץ: דער חפץ חיים האט איינמאל צוזאמגערופן דעם עולם און געשריגן אז א מבול פונעם מיסיסיפי אין אמעריקע איז א ווארענונג פונעם אייבערשטן פאר אידן, מיט'ן פסוק אין צפניה (ג, ו-ז). די אידן אין ראדין האבן קיינמאל נישט געהערט פון א מיסיסיפי. נ

24:21

אזוי אויך, זאגט ער, זענען די לעצטע געשענישן געמיינט פאר אונז: די רציחה פון א קינד, וואס מ'האט קיינמאל נישט געהאט, די פטירה פון דריי גדולי ישראל אין דריי וואכן, קרענק און אקסידענטן. עפעס, זאגט ער, מאנט מען.

כי תבוא אלס א ווייזנדיגער פינגער

26:36

דערמיט איז די קשיא מתורץ: ס'איז צוויי חשבונות. כי תבוא, וואס די גמרא אין מגילה (לא:) זאגט אז מ'ליינט עס כדי תכלה שנה וקללותיה, ווייזט צוריק אויף די פאריגע 122 טעג און פרעגט צי מ'האט זיי אויסגענוצט מיט יגיעה, התמדה און עיון אין תורה, מיט תפילה און מיט גוטע מידות. כ

27:24

נצבים ביז האזינו מעלדן אן די נייע 122 טעג. דער משגיח רופט כי תבוא א ווייזנדיגער פינגער, און מאנט די בחורים זיי זאלן נישט איבערמאכן דעם זעלבן טעות, כדי איבער א יאר זאלן זיי נישט דארפן צוריקקוקן מיט אן אנקלאגנדיגן פינגער.

די בני תורה טראגן כלל ישראל

29:37

דער משגיח זאגט די בחורים אז דער גורל פונעם יאר ליגט אויף זיי. אסאך אידן ווייסן נעבעך נישט אפילו שמע ישראל צו זאגן; די בני תורה, וואס דער אייבערשטער האט אריינגעשטעלט אין שטובער פון תורה ומצוות, דארפן טאן תשובה און זיך נעמען החלטות פאר זייערע משפחות און פאר גאנץ כלל ישראל, אלס שלוחי ציבור.

31:13

יעצט דארף מען רחמים, זאגט ער, בפרט אין ארץ ישראל. זינט דער מלחמה אין אייראפע זעט מען דארט נסים ונפלאות, און מ'לערנט היינט מער תורה, אין כמות אויב נישט אין איכות. דער מצב פון דער וועלט מאנט א גאולה; חבלי משיח האבן שוין אנגעהויבן, און מ'דארף דאווענען דערויף.

לערנען תורה מיט אמת און איידלקייט

34:44

מיט וואס ראטעוועט מען זיך פון חבלי משיח? די גמרא אין סנהדרין (צח:) ענטפערט: מיט תורה און גמילות חסדים. דער משגיח זאגט אז לערנען טאר נישט זיין א רוטינע נאכ'ן פרישטיק; איידער מ'זעצט זיך דארף מען א מאמענט טראכטן און זיך פרייען מיט דער מצוה. מיט דער גמרא אין ברכות (ח.) און דעם מהר"ל זאגט ער אז דער ארט וואו אידן לערנען הלכה איז היינט דער בית המקדש. ס,ע

37:29

ביים פלפול מיט א חבר דארף מען זוכן דעם אמת און מודה זיין ווען דער חבר איז גערעכט, נישט מאכן קונצן מיט'ן קאפ. כאטש די גמרא אין פסחים (נ:) זאגט אז מתוך שלא לשמה בא לשמה, דארף מען לערנען מיט איידלקייט, ווי מ'טראגט א ספר תורה. פ

39:25

ער ענדיגט מיט'ן חתם סופר אז איש איז ראשי תיבות אהבה, יראה און שמחה, און בענטשט זיי מיט א יאר פון הצלחה און גאולה.

מראי מקומות

תורה

  1. י לכאורה Bereishis 50:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:10

נביאים

  1. נ לכאורה Tzefaniah 3:6-7 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:11

כתובים

  1. ח לכאורה Esther 8:9-10 11:52 מפתח
  2. ט לכאורה Esther 4:3 13:06 מפתח
  3. ל לכאורה Tehillim 104:32 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:46
  4. מ לכאורה Tehillim 104:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 19:46

תלמוד בבלי

  1. א לכאורה Berachos 60a מפתח אינעם אויסשרייב: 2:28
  2. ג Rosh Hashanah 16b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:05
  3. ה Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 7:13
  4. כ Megillah 31b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:36
  5. ס Sanhedrin 98b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:44
  6. ע Berachos 8a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:44
  7. פ Pesachim 50b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:29

מדרש

  1. ז Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 11:10

זוהר און קבלה

  1. ד Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:05

ראשונים

  1. ב לכאורה Ba'al HaTurim on Vayikra 12:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:28

אנדערע

  1. ו Masorah (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 10:13, 16:07

עיקרי הדברים

  1. 2:28 די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור זענען די פערציג טעג וואס אין זיי ווערט געשאפן דאס קומענדיגע יאר, אזוי ווי די יצירת הולד.
  2. 7:13 ס'איז דא עטליכע צייטן פון תשובה: דרייסיג טעג פאר צדיקים גמורים, פערציג פאר בינונים, צוויי און פופציג ביז שמיני עצרת, און 122 ביזן לעצטן טאג חנוכה.
  3. 10:36 דער מנין הפסוקים פון יעדע סדרה איז א חלק פון דער תורה און מען קען עס דרש'ענען.
  4. 16:11 נצבים האט פערציג פסוקים, און צוזאמען מיט וילך און האזינו קומט אויס 122 פסוקים, כנגד די טעג פון תשובה.
  5. 26:06 די 122 פסוקים פון כי תבוא ווייזן צוריק אויף די פאריגע 122 טעג, וואס די צרות פונעם יאר ווייזן אז מ'האט זיי נישט ריכטיג אויסגענוצט.
  6. 30:01 אויף די בני תורה ליגט די אחריות פאר גאנץ כלל ישראל, און לערנען תורה מיט אמת און מיט איידלקייט איז וואס היט אפ פון חבלי משיח.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 8:56 וויאזוי ציילט מען די טעג ביז זאת חנוכה ווען די חדשים זענען אמאל נאר ניין און צוואנציג טעג?

    תירוץ: 9:21 די גמרא זאגט אז סתם חודש איז דרייסיג טעג, ממילא קומען אלול, תשרי און חשון ניינציג טעג, מיט פיר און צוואנציג פון כסלו און אכט טעג חנוכה: 122.

  2. קשיא: 12:39 פארוואס האט מען געווארט זיבעציג טעג נאך המן'ס מפלה ביז מ'האט ארויסגעשיקט די אגרות וואס האבן בטל געמאכט די גזירה?

    תירוץ: 13:17 דער מדרש זאגט אז די גוים האבן באקומען אלס שכר זיבעציג עקסטערע טעג צו פייניגן אידן, פאר'ן כבוד וואס זיי האבן אפגעגעבן יעקב אבינו מיט באוויינען אים זיבעציג טעג.

  3. קשיא: 18:47 אויב כי תבוא האט שוין 122 פסוקים, פארוואס דארפן נצבים ביז האזינו אויך האבן 122?

    תירוץ: 26:36 ס'איז צוויי חשבונות: כי תבוא דערמאנט די פאריגע 122 טעג און פרעגט צי מ'האט זיי אויסגענוצט, און נצבים ביז האזינו זענען די נייע טעג פונעם קומענדיגן יאר.

  4. קשיא: 34:37 מיט וואס קען מען זיך ראטעווען, זיך און אלע אידן, פון חבלי משיח?

    תירוץ: 34:44 די גמרא ענטפערט: מיט תורה און גמילות חסדים; דער משגיח זאגט די בחורים זיי זאלן זיך אריינטון אין לערנען.

מעשיות

  1. 22:11 דער חפץ חיים און דער מיסיסיפי

    דער משגיח געדענקט אז ער האט אלס בחור געהערט א דרשה פון רבי אברהם קלמנוביץ, וואס איז געווען נאנט צום חפץ חיים. איינמאל האט דער חפץ חיים צוזאמגערופן אן אסיפה און געזאגט אז אין אמעריקע איז דא א טייך וואס הייסט מיסיסיפי, וואס האט איבערגעפלייצט, מענטשן זענען אומגעקומען און ס'איז געווען א גרויסער היזק. ער האט געשריגן אז דער אייבערשטער ווארנט די אידן, מיט'ן פסוק אז ער פארניכטעט פעלקער כדי אידן זאלן נעמען מוסר. די אידן פון ראדין האבן קיינמאל נישט געהערט פון א מיסיסיפי, און פונדעסטוועגן האט דער חפץ חיים געזאגט אז די צרה איז געמיינט פאר זיי.

    אין דער מעשה: Rabbi Avraham Kalmanowitz, the Chafetz Chaim

געדאנקען

  1. 2:48 דער משגיח לערנט אז די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור זענען די יצירה פונעם יאר, אקעגן די פערציג טעג וואס די גמרא זאגט אז מ'קען נאך מתפלל זיין אויף א ולד; מיט'ן בעל הטורים איז א יאר פון זכר א יאר פון ברכה.
  2. 10:28 דער מנין הפסוקים פון יעדע פרשה וואס די מסורה רעכנט איז אליין א חלק פון דער תורה און האט א טעם וואס מ'קען דרש'ענען.
  3. 16:13 די פרשיות פון דער צייט פון תשובה זענען אויסגעשטעלט ווי די שטאפלען פון דין: פערציג פסוקים אין נצבים פאר די פערציג טעג פון די בינונים, דרייסיג פאר די צדיקים, צוויי און פופציג ביז האזינו, און 122 אינגאנצן פאר די וואס האבן ביז זאת חנוכה.
  4. 26:36 די תורה גיט צוויי סימנים פון 122: כי תבוא קוקט צוריק אויף די פאריגע 122 טעג וואס מ'האט נישט אויסגענוצט, ווי א ווייזנדיגער פינגער, און נצבים ביז האזינו עפענען די נייע 122 טעג.
  5. 21:51 לויט'ן חפץ חיים לערנט דער משגיח אז א צרה אין א ווייטן ארט ווי דער מיסיסיפי, אדער א שטורעם אין ניו יארק, איז א שליח פונעם רבונו של עולם כדי אויפצוועקן די אידן.
  6. 36:15 מיט'ן מהר"ל זאגט דער משגיח אז היינט, ווען ס'איז נישטא קיין בית המקדש, איז דער ארט וואו אידן זיצן און לערנען הלכה דער בית המקדש.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 28:20 דער משגיח מאנט די בחורים זיי זאלן נישט איבערמאכן דעם טעות פונעם פאריגן יאר, נאר אויסנוצן די קומענדיגע 122 טעג פון תשובה ביז זאת חנוכה.
  2. 29:44 ער זאגט אז די בני תורה זאלן טאן תשובה און זיך נעמען החלטות אין עבודת השם פאר זייערע משפחות און פאר גאנץ כלל ישראל.
  3. 35:11 ער זאגט אז מ'זאל זיך נישט זעצן לערנען ווי א רוטינע, נאר פריער א מאמענט זיך גרייטן און זיך פרייען מיט דער מצוה פון לערנען תורת השם.
  4. 37:06 ער זאגט אז ביים פלפול מיט א חבר דארף מען זוכן דעם אמת פון דער תורה און מודה זיין ווען דער חבר איז גערעכט, נישט מאכן קונצן מיט'ן קאפ.
  5. 34:11 ער זאגט אז מ'דארף זיך גרייטן און דאווענען אויף דער גאולה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער בעל הטורים, דער הייליגער אר"י, דער חפץ חיים, דער חתם סופר, דער מהר"ל פון פראג, המן, יעקב אבינו, מרדכי הצדיק, ר' אברהם קאלמאנאוויטש

ערכים בינוני, הושענא רבה, זאת חנוכה, חבלי משיח, יצירת הולד, צדיק גמור, קללות, רבונו של עולם, שמיני עצרת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט