Vayeshev

קאטאלאג: פרשת השבוע וישב נומ׳ ⁨9⁩ אידיש 37 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם פאלדער און פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 37 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יוסף'ס "חלום אחר", דער ניינטער פסוק פון וישב, באהאלט אין זיך די ליכט פון חנוכה, דאס באהאלטענע גוטס וואס קומט אראפ אפילו צום נידעריגסטן איד, און ער לערנט דערפון אפ אז מ'דארף ליב האבן יעדן איד.

דער משגיח עפנט מיט תניא פרק ל"ב: הלל'ס ווארט צו ליב האבן די בריות און זיי מקרב זיין צו תורה, אפילו די וואס זענען ווייט פון עבודת השם, ווייל אין יעדן איד ליגט באהאלטן א טוב. א מעשה מיטן רבי'ן פון לובלין, וואס האט געזאגט אז א איד וועגן וועמען מ'האט זיך באקלאגט לייכט אין אלע עולמות, פארבינדט דאס באהאלטענע גוטס מיט די חנוכה ליכט און מיטן אור הגנוז. דערנאך פרעגט ער פארוואס יוסף'ס צווייטער חלום הייסט "חלום אחר". ער שטעלט צוויי הקדמות: אז אחד עשר איז דער כח וואס באקעמפט די סטרא אחרא, ווי ביי די קטורת און די יריעות עזים; און פונעם מי השילוח, אז דער ניינטער פסוק פון יעדער סדרה באהאלט א סוד, אזוי ווי דער אות טית באהאלט זיין גוטס אינעווייניג. דער ניינטער פסוק פון וישב איז יוסף'ס חלום אחר, א חלום פון חנוכה, ווען די שכינה קומט אראפ למטה מעשרה צו וואכעדיגע אידן. ער ענדיגט מיט ליב האבן דעם אויבערשטן און יעדן איד אין אלע אומשטענדן.

ענינים: יוסף און זיינע ברידער · חנוכה · אור הגנוז · אהבת ישראל און אחדות

סדר השיעור

  1. 0:00 תניא ל"ב: דאס באהאלטענע גוטס אין יעדן איד

    דער משגיח ברענגט הלל'ס ווארט וואס דער תניא ברענגט אין פרק ל"ב, צו ליב האבן די בריות און זיי מקרב זיין צו תורה אפילו ווען זיי זענען ווייט פון עבודת השם. ער ערקלערט אז דער בעל התניא איז מגלה א באהאלטענעם טוב אין יעדן איד, וואס מ'קען אויפדעקן דורך קירוב.

  2. 3:04 דער רבי פון לובלין און דאס קוויטל מעשה

    דער משגיח דערציילט פון אידן וואס האבן געברענגט דעם רבי'ן פון לובלין א קוויטל קעגן א איד וואס האט געמאכט גרויסע צרות אין זייער שטעטל, און דער רבי האט געזאגט אז דער איד לייכט אין אלע עולמות. ער ערקלערט אז דער רבי האט געזען דעם אור הגנוז וואס די חנוכה ליכט מאכן שיינען יעדעס יאר.

  3. 6:57 פארוואס "חלום אחר", און דער כח פון אחד עשר שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס יוסף'ס צווייטער חלום הייסט "חלום אחר", נישט ווי פרעה'ס חלום וואס איז געווען א הישנות, און פארוואס עס האט אזוי לאנג געדויערט ביז ער איז מקוים געווארן. אלס ערשטע הקדמה ערקלערט ער אז קדושה גייט מיט צען און די סטרא אחרא האט עלף, ממילא מוז דער כח וואס באקעמפט זי אויך האבן עלף, ווי ביי די קטורת און די עלף יריעות עזים.

  4. 14:19 דער באהאלטענער ניינטער פסוק און דער אות טית

    אלס צווייטע הקדמה ברענגט דער משגיח דעם מי השילוח אז דער ניינטער פסוק פון יעדער סדרה האט באהאלטענע סודות, קעגן יוסף וואס איז באהאלטן. ער פארבינדט דאס מיטן אות טית וואס זיין גוטס איז באהאלטן אינעווייניג, מיטן ערשטן "טוב" אין דער תורה, דער אור הגנוז, און מיטן בני יששכר אז די ליכט איז באהאלטן אין די חנוכה ליכט.

  5. 18:16 יוסף'ס חלום אחר איז א חלום פון חנוכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווענדט אן די הקדמות: "ויחלם עוד חלום אחר" איז דער ניינטער פסוק פון וישב און רעדט פון חנוכה, ווען די שכינה קומט אראפ למטה מעשרה צו די נידעריגסטע אידן. די אחד עשר כוכבים זענען דער כח פון עלף, און יוסף, די באהאלטענע נשמה וואס איז בגימטריא "מלך יון" לויטן של"ה, טראגט דעם כח פון חנוכה.

  6. 25:07 יעקב'ס התפעלות און דאס ניינטע אין אלעם שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט יעקב'ס "מה החלום הזה" אלס א התפעלות פון א חלום פון חנוכה, ווען די באהאלטענע ליכט קומען אראפ צום נידעריגסטן ארט. ער ווייזט אז די ליכט ווערט נתגלה אינעם ניינטן חודש כסלו, אין דער ניינטער סדרה וישב, דורכן ניינטן פסוק און דורך יוסף, און ברענגט די גמרא אז ווער עס זעט א טית אין חלום איז א גוטער סימן.

  7. 29:50 זעקס און דרייסיג ליכט און קדושה חוץ לחומה

    דער משגיח ברענגט דעם בני יששכר אז דער ערשטער טית אין דער תורה, "כי טוב", איז דער אור הגנוז, און אז די זעקס און דרייסיג חנוכה ליכט זענען קעגן דעם. ער ערקלערט אז חנוכה, א וואכעדיגער יום טוב, ברענגט די קדושה ארויס חוץ לחומה צו אידן אין די נידעריגסטע ערטער, ווי א קעניג וואס שיקט ליכט צו א פארלוירענעם פרינץ.

  8. 33:19 ליב האבן דעם אויבערשטן און יעדן איד אין אלע אומשטענדן

    דער משגיח קומט צוריק צו תניא פרק ל"ב, דאס הארץ פונעם תניא, און זיין רוף צו מקרב זיין אפילו ווייטע אידן. פון "ואהבת את ה'" און "ואהבת לרעך כמוך" לערנט ער אז מ'דארף ליב האבן דעם רבונו של עולם אפילו ווען עס איז שווער, און ליב האבן יעדן איד אפילו ווען מ'האט טענות אויף אים, און ער ענדיגט מיט א ברכה אויף חנוכה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

תניא ל"ב: דאס באהאלטענע גוטס אין יעדן איד

0:12

דער משגיח עפנט מיט תניא פרק ל"ב, וואו עס ווערט געברענגט הלל'ס ווארט אין אבות: זיי פון די תלמידים פון אהרן, אוהב שלום, אוהב את הבריות און מקרבן לתורה. דאס גייט אפילו אויף אידן וואס זענען ווייט פון עבודת השם, וואס מ'דארף זיי צוציען מיט חבלי אהבה; אפילו די וואס מ'מעג פיינט האבן, האט מען פיינט נאר דאס שלעכטס, און מ'דארף זיי פארט ליב האבן. דא, זאגט ער, איז דער בעל התניא מגלה אז אין יעדן איד, אפילו דער גראבסטער, איז באהאלטן א טוב וואס מ'קען אויפדעקן דורך קירוב. א,ב

דער רבי פון לובלין און דאס קוויטל

3:15

אמאל זענען אידן געקומען צום רבי'ן פון לובלין מיט א קוויטל קעגן א איד אין זייער שטעטל וואס האט געמאכט אידן גרויסע צרות, אז ער זאל מער נישט קענען שאדן. דער רבי האט איבערגעקוקט דאס קוויטל און געזאגט אז דער איד וואס שטייט דא לייכט אין אלע עולמות. דער משגיח ערקלערט אז חנוכה טראגט דעם אור הגנוז, וואס די חנוכה ליכט מאכן שיינען יעדעס יאר, און די ליכט האט דער רבי געזען ביי אים.

פארוואס "חלום אחר", און דער כח פון אחד עשר

7:13

אין דער פרשה פרעגט דער משגיח: פארוואס הייסט יוסף'ס צווייטער חלום "חלום אחר"? ביי פרעה איז דער חלום געווען א הישנות, און די תורה זאגט אז דאס ווייזט אז די זאך וועט באלד געשען. ביי יוסף זענען אויך געווען צוויי חלומות, און פארט האט עס געדויערט צוויי און צוואנציג יאר ביז ער איז מקוים געווארן. ד,ג

9:17

די ערשטע הקדמה איז פונעם זוהר: קדושה גייט מיט צען, און די סטרא אחרא האט עלף. פארט האט די קטורת עלף סממנים, ווייל דער כח וואס באקעמפט די סטרא אחרא מוז אליין האבן עלף. אזוי אויך זענען אין משכן געווען צען יריעות פון קדושה און איבער זיי עלף יריעות עזים, און משה רבינו'ס "אחד עשר יום מחורב" רעדט פון דעם כח אריינצוגיין אין ארץ ישראל. ה,ו,ז,ח

דער באהאלטענער ניינטער פסוק און דער אות טית

14:19

די צווייטע הקדמה איז פונעם מי השילוח אין פרשת בלק: בלעם'ס ווערטער צום אויבערשטן זענען דער ניינטער פסוק פון דער סדרה, און דער ניינטער פסוק פון יעדער סדרה באהאלט סודות. ניין איז קעגן יוסף, וואס איז געווען באהאלטן פון די ברידער. דער זוהר זאגט אז דאס גוטס פונעם אות טית איז באהאלטן אינעווייניג, און דער בני יששכר ברענגט פונעם רוקח און פונעם מהר"ל אז דער אור הגנוז איז באהאלטן אין די חנוכה ליכט. ט,י,כ,מ,נ

יוסף'ס חלום אחר איז א חלום פון חנוכה

18:26

יעצט קומט דער משגיח צוריק: "ויחלם עוד חלום אחר" איז דער ניינטער פסוק פון וישב, ממילא מוז דארט ליגן א באהאלטענע כוונה. ס'איז נישט קיין הישנות נאר אן אנדער חלום, פונעם אור הגנוז און פון חנוכה. ד

19:31

די גמרא זאגט אז די שכינה איז קיינמאל נישט אראפגעקומען למטה מעשרה, חוץ איין אויסנאם: די חנוכה ליכט, וואס שטייען למטה מעשרה, ווייל חנוכה קומט די שכינה אראפ צו די וואכעדיגע אידן. דער מאור עינים זאגט אז נשמות וואס שבת קען זיי נישט אנצינדן, צינדט זיי חנוכה אן. די עלף כוכבים פונעם חלום זענען דער כח פון עלף, און יוסף, די באהאלטענע נשמה וואס די שבטים האבן נישט דערקענט, טראגט דעם כח פון חנוכה; דער של"ה ברענגט אז יוסף איז בגימטריא "מלך יון", וועמען ער באקעמפט. אזוי גייט די שכינה אראפ צו אידן אין דער פינסטערער נאכט פון גלות. ס,ע,פ,צ

יעקב'ס התפעלות און דאס ניינטע אין אלעם

25:39

יעקב'ס ווערטער "מה החלום הזה" זענען, לויטן משגיח, א התפעלות, אזוי ווי "מה אהבתי תורתך": וואס פאר א וואונדערליכער חלום, א חלום פון חנוכה, ווען די באהאלטענע ליכט קומען אראפ צום נידעריגסטן ארט. ק,ר

28:48

די ליכט ווערט נתגלה אינעם ניינטן חודש, כסלו, ווען מ'לערנט די ניינטע סדרה, וישב, מיט איר ניינטן פסוק, דורך יוסף, די ניינטע ספירה. די גמרא אין ברכות זאגט אז ווער עס זעט א טית אין חלום איז א גוטער סימן, און יוסף האט געזען דעם ניינטן פסוק אין זיין חלום. ש

זעקס און דרייסיג ליכט און קדושה חוץ לחומה

29:50

דער בני יששכר ברענגט אז דער ערשטער טית אין דער תורה, ביי "כי טוב", איז דער אור הגנוז, און אז די זעקס און דרייסיג ליכט וואס מ'צינדט אין חנוכה זענען קעגן דעם. חנוכה, א וואכעדיגער יום טוב, ברענגט די קדושה ארויס חוץ לחומה צו אידן אין די נידעריגסטע ערטער, זיי צו באלייכטן און מקרב זיין. מ

ליב האבן דעם אויבערשטן און יעדן איד

33:38

דער משגיח קומט צוריק צו תניא פרק ל"ב, דאס הארץ פונעם תניא, וועגן מקרב זיין אפילו וואכעדיגע אידן. פון "ואהבת את ה'" און "ואהבת לרעך כמוך" לערנט ער אז א איד דארף ליב האבן דעם רבונו של עולם אין אלע אומשטענדן, אפילו ווען עס איז שווער, און ליב האבן יעדן איד אפילו ווען ער האט טענות אויף אים, ווייל ער האט א נשמה. ער ענדיגט מיט א ברכה אויף חנוכה. א,ת,אא

מראי מקומות

תורה

  1. ג Bereishis 41:32 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:13
  2. ד Bereishis 37:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:13, 18:26
  3. ז לכאורה Shemos 26:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 9:17
  4. ח Devarim 1:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:17
  5. י Bamidbar 22:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:19
  6. ק Bereishis 37:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:39
  7. ת Devarim 6:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:38
  8. אא Vayikra 19:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:38

כתובים

  1. ר Tehillim 119:97 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:39

משנה

  1. ב Avos 1:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:12

תלמוד בבלי

  1. ו לכאורה Kerisos 6a מפתח אינעם אויסשרייב: 9:17
  2. ס Sukkah 5a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 19:31
  3. ע לכאורה Shabbos 21b מפתח אינעם אויסשרייב: 19:31
  4. ש Berachos 57a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:48

מדרש

  1. ל Midrash (מקום נישט באשטימט) 16:49

זוהר און קבלה

  1. ה Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 9:17
  2. כ Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:19

ראשונים

  1. נ Rokeach (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:19

אחרונים און חסידות

  1. א Tanya ch. 32 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:12, 33:38
  2. מ Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:19, 29:50
  3. פ Me'or Einayim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:31
  4. צ Shelah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:31

אנדערע

  1. ט לכאורה Mei HaShiloach, Balak מפתח אינעם אויסשרייב: 14:19

עיקרי הדברים

  1. 0:36 לויט תניא פרק ל"ב לערנט דער משגיח אז אפילו א איד וואס איז ווייט פון עבודת השם האט אין זיך א באהאלטענעם טוב, וואס מ'קען אויפדעקן דורך אים מקרב זיין מיט ליבשאפט.
  2. 6:08 די חנוכה ליכט מאכן שיינען דעם אור הגנוז יעדעס יאר פון ניי.
  3. 9:28 אחד עשר איז דער מספר פונעם כח וואס באקעמפט די סטרא אחרא, ווי מ'זעט ביי די עלף סממנים פון די קטורת.
  4. 14:56 דער ניינטער פסוק פון יעדער סדרה באהאלט א סוד, און אין וישב איז דאס דער פסוק פון יוסף'ס "חלום אחר".
  5. 19:31 חנוכה קומט די שכינה אראפ למטה מעשרה, כדי צו דערגרייכן אפילו די וואכעדיגע און פארפינסטערטע אידן.
  6. 34:53 דער משגיח ענדיגט אז מ'דארף ליב האבן דעם רבונו של עולם און ליב האבן יעדן איד אין אלע אומשטענדן, ווייל יעדער איד האט א נשמה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:49 פארוואס הייסט יוסף'ס צווייטער חלום "חלום אחר", ווען ביי פרעה איז דער צווייטער חלום א הישנות וואס ווייזט אז די זאך וועט באלד געשען, און ביי יוסף האט עס געדויערט צוויי און צוואנציג יאר?

    תירוץ: 18:31 ווייל דער צווייטער חלום איז בכלל נישט קיין הישנות נאר אן אנדער חלום, באהאלטן אינעם ניינטן פסוק פון דער סדרה: א חלום פון חנוכה און פונעם אור הגנוז.

  2. קשיא: 9:41 אויב עלף געהערט צו דער סטרא אחרא, פארוואס געפינט מען עלף אין קדושה, ווי ביי די קטורת?

    תירוץ: 10:25 ווייל דער כח פון קדושה וואס באקעמפט די סטרא אחרא מוז אליין האבן דעם מספר עלף.

מעשיות

  1. 3:15 דאס קוויטל קעגן דעם בעל מזיק

    אידן זענען געקומען צום רבי'ן פון לובלין און דערציילט אז אין זייער שטעטל איז פאראן א איד וואס מאכט אידן גרויסע צרות. זיי האבן אים געגעבן א קוויטל מיטן נאמען פון דעם איד, אז ער זאל מער נישט קענען שאדן אידן. דער רבי האט איבערגעקוקט דאס קוויטל און געזאגט אז דער איד וואס זיין נאמען שטייט דא לייכט אין אלע עולמות, און זיי זענען געווען דערשטוינט. דער משגיח פארבינדט וואס דער רבי האט געזען ביי דעם איד, זיין באהאלטענע ליכט, מיטן צינדן די חנוכה ליכט.

    אין דער מעשה: דער לובלינער חוזה

    דערציילט אין נאך 8 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 3:59 דער משגיח טייטשט אז דער רבי פון לובלין'ס לויב אויף א איד וואס האט געשאדט זיין שטעטל איז געווען א בליק אויף דעם באהאלטענעם טוב אין אים, די זעלבע אור הגנוז וואס די חנוכה ליכט מאכן שיינען.
  2. 10:10 וויבאלד יעדער כח פון קדושה האט זיין קעגנזייט אין דער סטרא אחרא, מוז דער כח פון קדושה וואס באקעמפט די סטרא אחרא אליין טראגן דעם מספר עלף, און דערפאר האט די קטורת עלף סממנים.
  3. 18:47 יוסף'ס צווייטער חלום הייסט "חלום אחר" ווייל ער איז נישט קיין איבערחזרן פונעם ערשטן נאר א חלום פון אן אנדער סארט: א חלום פון חנוכה און פונעם אור הגנוז.
  4. 28:48 די ליכט פון חנוכה איז פארבונדן מיטן מספר ניין: זי באווייזט זיך אין כסלו, דער ניינטער חודש, ביי וישב, דער ניינטער סדרה, דורך איר ניינטן פסוק און דורך יוסף, די ניינטע ספירה, אלעס קעגן דעם אות טית וואס זיין גוטס איז באהאלטן אינעווייניג.
  5. 21:56 יוסף, די באהאלטענע נשמה וואס די שבטים האבן אים נישט דערקענט און וועמענס נאמען צפנת מיינט באהאלטן, טראגט דעם כח פון חנוכה, און דעם של"ה'ס גימטריא אז יוסף איז "מלך יון" ווייזט אז ער איז דער וואס באקעמפט יון.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 0:36 דער משגיח זאגט אז מ'דארף ליב האבן און מקרב זיין אפילו אידן וואס זענען ווייט פון עבודת השם, און פיינט האבן נאר דאס שלעכטס אין זיי און ליב האבן דעם באהאלטענעם טוב.
  2. 34:37 דער משגיח זאגט אז מ'דארף ווייטער ליב האבן דעם רבונו של עולם אין אלע אומשטענדן, אפילו ווען עס איז שווער, און וויסן אז אלעס איז גוט.
  3. 35:26 דער משגיח זאגט אז מ'דארף ליב האבן יעדן איד אין אלע אומשטענדן, אפילו איינעם אויף וועמען מ'האט טענות, ווייל ער האט א נשמה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אהרן הכהן, בלעם, דער איזשביצער, דער בני יששכר, דער בעל התניא, דער הייליגער של"ה, דער לובלינער חוזה, דער מהר"ל פון פראג, דער רוקח, הלל הזקן, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, משה רבינו, פרעה, רבי נחום טשערנאבילער

ערכים אור הגנוז, למטה מעשרה, סטרא אחרא, קטורת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט