גלות יעקב לחרן' מקום חרון אף של מקום; ועבודתו שם לאוקמא שכינתא מעפרא

קאטאלאג: פרשת השבוע ויצא נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 6 תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 17 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 17 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט דעם גלות פון יעקב אבינו אין חרן, דעם מקום פון חרון אף, און זיין עבודה דארט אויפצוהייבן די שכינה, וואס רחל איז מרמז אויף איר, פון שטויב.

דער משגיח ערקלערט אז יעקב אבינו איז ארויסגעגאנגען אין גלות כדי אויסצוטרעטן א וועג פאר זיינע קינדער. ביים ארויסגיין פון ארץ ישראל האט ער געזען דעם בית המקדש געבויט און חרוב, ער איז מתקן געווען ערבית, א תפילה פון חושך, און איז געגאנגען קיין חרן, דעם מקום פון חרון אף. ווען ער האט געקושט רחל און געוויינט, האבן די מענטשן פון חרן, וואס האבן זיך געבארעמט מיט זייער צניעות, געטענהט אז ער איז פורץ גדרו של עולם; דער משגיח ווייזט אן אז דאס איז געווען דער קרייז פון לבן, וואס איז בלעם, און אז די אומות ווייזן ארויס זייער שיינקייט דוקא וואו זיי זענען די מערסטע פארדארבן. דערנאך ערקלערט ער אז רחל איז מרמז אויף די שכינה בהתגלות וואס גייט מיט כלל ישראל אין גלות: דערפאר האט יעקב געוויינט, דערפאר ליגט רחל נישט אין מערת המכפלה, און דערפאר איז לבנס פארביטונג געווען אזוי שווער. יעקב האט זיך קיינמאל נישט אפגעריסן פון באר שבע, און דער היינטיגער גלות צווישן די פראגרעסיווע מענטשן פאדערט אפגעזונדערטקייט, תורה, תהלים און טרערן.

ענינים: יעקב, לבן און די אמהות · די שכינה און גלות השכינה · גלות אלס הכנה צו גאולה · אידן און די אומות העולם

סדר השיעור

  1. 0:00 יעקב גייט ארויס אויסצוטרעטן א וועג אין גלות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעקב אבינו איז ארויסגעגאנגען אין גלות כדי זיינע קינדער זאלן וויסן ווי אזוי זיך צו פירן דארט, און מיט זיינע מעשים האט ער זיי אריינגעגעבן א כח. ער זעט אין חלום דעם בית המקדש געבויט און חרוב, תשעה באב ביינאכט, איז מתקן תפילת ערבית, א תפילה פון חושך, און גייט קיין חרן, דעם מקום פון חרון אף, וואו דער מדרש זעט די גליות אין דעם שטיין אויפן באר.

  2. 7:38 יעקבס געוויין און די טענה פון חרן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רעדט וועגן א פאלשן פשט וואס ער האט געהערט צווישן בחורים אויף דעם וואס יעקב האט געקושט רחל און געוויינט. ער ברענגט דעם מדרש אז די מענטשן פון חרן, וואס האבן זיך זינט דעם מבול אפגעהיט פון עריות, האבן געשושקעט אז יעקב איז פורץ גדרו של עולם, און רש"י אז ער האט געוויינט ווייל ער האט געזען אז זי וועט נישט באגראבן ווערן מיט אים. ער ווייזט אן אז דאס איז געווען דער קרייז פון לבן, און לבן איז בלעם לויט תרגום יונתן.

  3. 13:18 בלעמס עצה און די שיינקייט פון די אומות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די קשיא פון רש"י פארוואס דער אויבערשטער האט געגעבן א נביא פאר די אומות, און ווייזט אן אז בלעם, פון דעם זעלבן קרייז וואס האט געטענהט אויף יעקב, האט געגעבן די עצה מכשיל צו זיין אידן מיט די בנות מואב און מדין. ער מערקט אן אז די אומות ווייזן ארויס זייער שיינקייט דוקא וואו זיי זענען די מערסטע פארזונקען, און אז יעקב האט געזען ווי טיף דער גלות איז וואו ער איז אריין, א גלות וואו זיינע קינדער וועלן דארפן זיין.

  4. 16:53 די קדושה פון יעקב און זיין טרעפן רחל שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט יעקב אבינו אלס אפשר דעם הייליגסטן מענטש אויף דער וועלט, אינגאנצן ריין, און ברענגט וואס דער בני יששכר שרייבט אויף זיך, אז פון יונגווייז האט ער נאר געזען שמות הקדושים. אויב קלענערע צדיקים האבן דערגרייכט אזעלכע מדרגות, איז דאס טרעפן פון יעקב מיט רחל א געהויבענער ענין וואס מיר האבן נישט קיין השגה דערין, געשריבן פאר יעדן איד לויט זיין מדרגה; ער הייבט אן עס אביסל מסביר צו זיין דורך תיקון חצות.

  5. 20:20 די שכינה וואס הייסט רחל און לאה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט תיקון רחל און תיקון לאה: די שכינה וואס רוט אויף כלל ישראל האט אסאך נעמען; איר באהאלטענע בחינה הייסט לאה און איר בחינה פון התגלות הייסט רחל. אין גלות גייט די בחינה פון התגלות מיט מיט אידן און זעט אויס אפגעריסן פונעם רבונו של עולם, הגם באמת איז זי אלעמאל מקושר מיט אים, און יעדע מצוה איז געמיינט זיי צו מייחד זיין. ווייל די שכינה אין גלות הייסט א יתומה און אן אלמנה, זאגט ער אז מען טאר זיך נישט האלטן גרויס מיט זיין עבודה.

  6. 28:22 קידושין און דאס צוזאמענקומען פון נשמות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס מסכת קידושין הייבט זיך אן מיט דעם לימוד פון "קיחה קיחה" פון שדה עפרון, א קויף פון א קבר, הגם ביי א חתונה זוכט מען גוטע סימנים. ער ענטפערט אז א שידוך ברענגט צוזאמען צוויי העלפטן פון איין נשמה וואס זענען שוין אויבן געווען פארבונדן, א קשר וואס בלייבט אפילו נאכן טויט, און דערפאר ליגן די זיווגים צוזאמען אין מערת המכפלה, די "טאפלטע" הייל.

  7. 31:51 דער רמב"ן: יעקבס פארענטפערונג פאר יוסף שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אויף יעקבס ווערטער צו יוסף וועגן רחלס קבורה: יעקב האט זי נישט באגראבן אין מערת המכפלה ווייל ער האט זיך געשעמט פאר זיינע אבות וואס ער האט חתונה געהאט מיט צוויי שוועסטער. ער פרעגט פארוואס זאל יעקב זיך שעמען מיט א זאך וואס ער האט ריכטיג געטון, און ענטפערט אז יעקב האט געמוזט נעמען סיי רחל סיי לאה צוליב באהאלטענע ענינים פון דער תורה וואס מיר האבן נישט קיין השגה דערין, אפילו על פי פשט.

  8. 36:58 יעקבס פלאן און לבנס פארביטונג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז יעקב האט געוואלט פריער חתונה האבן מיט רחל: ער האט געזען אז זי וועט נפטר ווערן יונגערהייט, און דערנאך וואלט ער געקענט נעמען לאה נאך איר פטירה אן צוויי לעבעדיגע שוועסטער, און רחל וואלט געלעגן מיט אים אין מערת המכפלה. לבנס רמאות האט דאס איבערגעדרייט. דאס וואס רחל איז נישט אין מערת המכפלה ווייזט אז כלל ישראל מוז גיין אין גלות, און די שכינה ווערט אפגעטיילט פון דער בחינה פון יעקב.

  9. 40:56 רחל מבכה על בניה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז רחל האט געמוזט זיין אינדרויסן פון מערת המכפלה ווייל אידן גייען אין גלות און זי וויינט אויף אירע קינדער, אזוי ווי ביים נביא ירמיהו. לבן, א ניצוץ פון סמא"ל, האט געפירט א מלחמה מיט יעקב; ווען יעקב וואלט פריער גענומען רחל, וואלט נישט געקענט זיין קיין גלות. יעקב האט געוויינט ביים טרעפן רחל ווייל ער האט געזען דעם גלות השכינה, אזוי ווי די בת קול אין דער גמרא וואס מנהמת ווי א יונה, און דאס איז דער שורש פון תיקון רחל.

  10. 48:48 פארבונדן מיט באר שבע, אראפ צו בני קדם שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח מערקט אן אז אין פרשת ויצא איז נישטא קיין הפסק אין דער תורה, ווייל יעקב האט זיך קיין רגע נישט אפגעשטעלט פון זיין דביקות. באר שבע איז מרמז אויף דער שבועה וואס יעדע נשמה שווערט איידער זי ווערט געבוירן, און יעקב האט מיטגענומען א שטריק וואס האט אים פארבונדן מיטן כסא הכבוד. "וישא יעקב רגליו" איז מרמז אויף דעם דור פון די פיס, און בני קדם, די מענטשן וואס גייען "פאראויס", אויף א גלות פון פראגרעס און העכערע לימודים.

  11. 54:41 די עצה פון ישעיה הנביא פאר גלות: זיך אפזונדערן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער אמת'ער כח פון יעקב איז זיין אפגעזונדערט פון די אומות, אזוי ווי "וישכן ישראל בטח בדד", און ער ברענגט די עצה פון ישעיה הנביא "לך עמי בא בחדריך" אלס דעם יסוד ווי אזוי אידן דארפן זיך פירן אין גלות. אין די פריערדיגע דורות האבן די געטא־ווענט געהאלטן אידן אפגעזונדערט; היינט זענען די ווענט צעבראכן און אידן רייבן זיך מיט די אומות אין גאס, אין סאבוועי, אין ביזנעס און אין די העכערע לימודים. וואו מען איז באמת א מוכרח, זאגט ער, האט מען סייעתא דשמיא.

  12. 1:00:21 פערצן יאר הכנה; לבן פארשטייט נישט

    דער משגיח ערקלערט אז איידער יעקב איז געגאנגען צו לבן, האט ער געלערנט פערצן יאר אין ישיבת שם ועבר, כדי זיך צוצוגרייטן צו מאכן פון פערצן יאר גשמיות'דיגע ארבעט א רוחניות. לבן, אן ארעמאן, האט נישט פארשטאנען פארוואס יעקב פארלאנגט צו ארבעטן זיבן יאר; יעקב האט געוואוסט אז רחל איז די שכינה הקדושה און אז מען דארף זיך צוגרייטן, אזוי ווי די זעקס וואכנטעג זענען א הכנה צו שבת. ער לייגט צו אז יעקבס שאף זענען געווען אידישע נשמות.

  13. 1:06:45 יעקבס סוד: תהלים און שיר המעלות

    דער משגיח פרעגט ווי אזוי יעקב איז געבליבן יעקב ביי לבן, און ברענגט דעם מדרש אז ער האט געזאגט תהלים און די פופצן שיר המעלות. ער טייטשט לבנס "נקבה שכרך" אלס א פארשלאג צו א מענטש וואס ער האט געהאלטן פאר א נאר, גלייכט עס צום ראפשיצער וואס האט אפגענארט דעם שטן ביזן לעצטן טאג, און זאגט אז ווער עס מוז לעבן אינעם היינטיגן גלות דארף זיך מקשר זיין מיט תורה, תהלים און טרערן.

  14. 1:12:13 א גרויסער יצר הרע; מלאכים באגעגענען יעקב

    דער משגיח דערציילט פון א חסיד אויפן געלעגער וואס האט געדענקט די תורה אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע. ער מערקט אן אז די סדרה ענדיגט זיך מיט מלאכים וואס באגעגענען יעקב נאך זיינע יארן ביי לבן און פרייען זיך מיט אים, און שליסט אז יעדער איד טראגט מיט זיך א שטיקל יעקב און בעט מען זאל דורכגיין די נסיונות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

יעקב גייט ארויס אויסצוטרעטן א וועג אין גלות

0:50

דער משגיח עפנט מיטן ווארט ויצא: יעקב אבינו האט נישט געדארפט ארויסגיין אין גלות, נאר ער איז געגאנגען כדי זיינע קינדער זאלן וויסן ווי אזוי זיך צו פירן צווישן די אומות. אלס זייער טאטע האט ער מיט זיינע מעשים אריינגעגעבן א כח אין די שפעטערדיגע דורות; וואס ער האט אויסגעבראכן איז געווארן א וועג אין א מדבר, אז אידן זאלן וויסן ווי אזוי איבערצולעבן דעם גלות.

3:03

ביים ארויסגיין פון ארץ ישראל האט יעקב זיך געדארפט האלטן פעסט מיט א נידריגערער סארט נשמה, און דאס ערשטע וואס ער באגעגנט איז גלות. אין חלום, תשעה באב ביינאכט, זעט ער דעם בית המקדש געבויט און חרוב, אזוי ווי דער מדרש טייטשט "מה נורא המקום הזה", און ער איז מתקן ערבית, א תפילה פאר חושך ווען דער הימל לייכט נישט. דער פסוק זאגט אז ער איז געגאנגען קיין חרן, וואס דער מדרש רופט דעם מקום פון חרון אף, און ביים באר זעט דער מדרש די גליות אין דעם שטיין. א,ב,ג,ד,ח

יעקבס געוויין און די טענה פון חרן

7:47

דער משגיח רעדט וועגן א פאלשן פשט וואס ער האט געהערט צווישן בחורים, אויף דעם וואס יעקב האט געקושט רחל און געוויינט. ער ברענגט דעם מדרש אז די מענטשן פון חרן, וואס האבן זיך זינט דעם מבול אפגעהיט פון עריות, האבן געשושקעט אז יעקב איז פורץ גדרו של עולם. רש"י טייטשט אז יעקב האט געוויינט ווייל ער האט געזען אז זי וועט נישט באגראבן ווערן מיט אים. ט,י,כ

11:42

ווער זענען געווען די טוענים? דער משגיח ווייזט אן אז דאס איז געווען דער קרייז פון לבן, מענטשן וואס האבן זיך געגרויסט מיט פרינציפן, און ער ברענגט תרגום יונתן אז לבן איז בלעם. ל

בלעמס עצה און די שיינקייט פון די אומות

13:36

דער משגיח ברענגט די קשיא פון רש"י פארוואס דער אויבערשטער האט געגעבן א נביא פאר די אומות, און ווייזט אן אז דער זעלבער בלעם האט געגעבן די עצה מכשיל צו זיין אידן מיט די בנות מואב און מדין. די אומות, זאגט ער, שטעלן ארויס זייער שיינקייט דוקא דארט וואו זיי זענען די מערסטע פארזונקען. יעקב האט געזען ווי טיף דער גלות איז, א גלות וואו זיינע קינדער וועלן שפעטער דארפן זיין. מ

די קדושה פון יעקב און זיין טרעפן רחל

17:00

דער משגיח רופט יעקב אבינו אפשר דעם הייליגסטן מענטש אויף דער וועלט, אינגאנצן ריין. דער בני יששכר שרייבט אויף זיך אז פון ארום ניין יאר אלט האט ער נאר געזען שמות הקדושים; קל וחומר יעקב אבינו. ממילא איז דאס טרעפן מיט רחל א געהויבענער ענין וואס מיר האבן נישט קיין השגה דערין, און דער משגיח הייבט אן עס אביסל מסביר צו זיין דורך תיקון חצות. נ

די שכינה וואס הייסט רחל און לאה

21:01

תיקון חצות איז צעטיילט אין צוויי, תיקון רחל און תיקון לאה. דער משגיח ערקלערט אז די שכינה, די אלקות פונעם רבונו של עולם וואס רוט אויף כלל ישראל, האט אסאך נעמען; אין די צייטן פון יצחק האט זי געהייסן רבקה, און אין די צייטן פון יעקב רחל. איר באהאלטענע בחינה הייסט לאה, און איר בחינה פון התגלות הייסט רחל. ווען אידן זענען געגאנגען אין גלות, אזוי ווי דער מדרש זאגט אויף "ויצא מבת ציון", איז די שכינה בהתגלות מיטגעגאנגען און זעט אויס אפגעריסן פונעם רבונו של עולם, הגם באמת איז זי אלעמאל מקושר מיט אים. ס

24:50

יעדע מצוה איז געמיינט צו מייחד זיין קודשא בריך הוא מיט דער שכינה, און דאס איז די תכלית פון אלע תורה ומצוות. ווייל די שכינה אין גלות הייסט א יתומה און אן אלמנה, וואס איז מרומז אין "יפת תאר ויפת מראה" ביי רחל, זאגט דער משגיח אז מען טאר זיך נישט האלטן גרויס מיט א גוטן טאג לערנען: דאס אלעס איז פאר דער שכינה. צ

קידושין און דאס צוזאמענקומען פון נשמות

28:27

דער משגיח פרעגט פארוואס מסכת קידושין לערנט ארויס קידושין פון "קיחה קיחה" פון שדה עפרון, א קויף פון א קבר, הגם ביי א חתונה זוכט מען גוטע סימנים. ער ענטפערט אז דאס איז דער בעסטער סימן: די צוויי נשמות זענען אויבן געווען איינס, און זייער קשר בלייבט אפילו נאכן טויט, דערפאר ליגן די זיווגים צוזאמען אין מערת המכפלה, די "טאפלטע" הייל. ק

דער רמב"ן: יעקבס פארענטפערונג פאר יוסף

31:53

דער משגיח ברענגט יעקבס ווערטער צו יוסף, "ואני בבאי מפדן מתה עלי רחל", און דעם רמב"ן אז יעקב האט זי נישט באגראבן אין מערת המכפלה ווייל ער האט זיך געשעמט פאר זיינע אבות וואס ער האט גענומען צוויי שוועסטער. דער משגיח פרעגט: פארוואס זאל יעקב זיך שעמען מיט א זאך וואס ער האט ריכטיג געטון? ער ענטפערט אז יעקב האט זיכער געמוזט נעמען סיי רחל סיי לאה; דאס זענען באהאלטענע ענינים פון בחינות אין דער שכינה, וואס מיר האבן נישט קיין השגה דערין אפילו על פי פשט. ר,ש

יעקבס פלאן און לבנס פארביטונג

37:38

דער משגיח ערקלערט אז יעקב האט געוואלט פריער חתונה האבן מיט רחל. ער האט געזען אז זי וועט נפטר ווערן יונגערהייט; דערנאך וואלט ער געקענט נעמען לאה נאך איר פטירה, אן צוויי לעבעדיגע שוועסטער, און רחל וואלט געלעגן מיט אים אין מערת המכפלה. ווען ער נעמט פריער לאה, קען ער שוין נישט נעמען רחל בחיי לאה. לבנס פארביטונג האט דעם פלאן איבערגעדרייט, און דאס וואס רחל איז נישט אין מערת המכפלה ווייזט אז כלל ישראל מוז גיין אין גלות.

רחל מבכה על בניה

41:59

רחל האט געמוזט זיין אינדרויסן פון מערת המכפלה, ערקלערט דער משגיח, ווייל אידן גייען אין גלות און זי וויינט אויף אירע קינדער, אזוי ווי ירמיהו זאגט און דער מדרש שילדערט; ווען זי וואלט געלעגן מיט יעקב אין מערת המכפלה, אלעמאל פארבונדן מיט אים, וואלט נישט געקענט זיין קיין גלות. לבן, וואס עס שטייט אויף אים אז ער איז געווען א ניצוץ פון סמא"ל, האט זיך געקריגט מיט יעקב זיין גאנץ לעבן, און ביי דער פארביטונג האט יעקב פארלוירן; דערויף האט ער זיך פארענטפערט פאר יוסף. אא,אב

46:26

דערפאר האט יעקב געוויינט ווען ער האט געקושט רחל: ער האט געזען אז זי איז די שכינה און אז זי וועט נישט אריינגיין מיט אים אין מערת המכפלה, א סימן פון גלות השכינה. דער משגיח גלייכט עס צו דער בת קול אין דער גמרא וואס מנהמת ווי א יונה אויף די קינדער וואס זענען פארטריבן געווארן פון זייער טאטנס טיש, און רופט יעקבס געוויין דעם ערשטן תיקון חצות. ט,אג

פארבונדן מיט באר שבע, אראפ צו בני קדם

49:11

דער משגיח מערקט אן אז די גאנצע פרשת ויצא איז איין לאנגע פרשה אן קיין הפסק, ווייל יעקב האט זיך ביי לבן קיין רגע נישט מפסיק געווען פון זיין דביקות. "ויצא יעקב מבאר שבע" איז מרמז אויף דער שבועה וואס יעדע נשמה שווערט איידער זי ווערט געבוירן, אזוי ווי די גמרא זאגט; יעקב האט מיטגענומען א שטריק וואס האט אים פארבונדן מיטן כסא הכבוד. "וישא יעקב רגליו" איז מרמז אויף אונזער דור פון די פיס, און בני קדם זענען די מענטשן וואס גייען פאראויס, די פראגרעסיווע מיט די העכערע לימודים: דער טיפסטער גלות. א,אד,אה

די עצה פון ישעיה הנביא: זיך אפזונדערן

54:49

דער אמת'ער כח פון יעקב, זאגט דער משגיח, איז זיין אפגעזונדערט פון די אומות, אזוי ווי "וישכן ישראל בטח בדד". די עצה פון ישעיה הנביא, "לך עמי בא בחדריך", גיי אריין אין דיינע חדרים און פארמאך די טירן, איז דער יסוד פאר גלות. אמאל האבן די געטא־ווענט געהאלטן אידן אפגעזונדערט; היינט זענען זיי צעבראכן, און אידן רייבן זיך מיט די אומות אין גאס, אין סאבוועי, אין ביזנעס און אין די העכערע לימודים. יעדער דארף זיך אפזונדערן וויפיל ער קען; וואו ער איז באמת א מוכרח, האט ער סייעתא דשמיא. או,אז

פערצן יאר הכנה; לבן פארשטייט נישט

1:00:40

איידער יעקב איז געגאנגען צו לבן, ערקלערט דער משגיח, האט ער געלערנט פערצן יאר אין ישיבת שם ועבר. ער האט געוואוסט אז ער וועט חתונה האבן מיט רחל און לאה און ארבעטן פערצן יאר אין גשמיות, דערפאר האט ער זיך פריער צוגעגרייט פערצן יאר אין רוחניות, כדי צו קענען מאכן פונעם גשמיות א רוחניות.

1:02:53

לבן, אן ארעמאן וועמענס אייגענע טאכטער האט געפאשעט די שאף, אזוי ווי דער מדרש זאגט, האט נישט פארשטאנען פארוואס יעקב פארלאנגט צו ארבעטן זיבן יאר אנשטאט פשוט צו בעטן רחל. יעקב האט געוואוסט אז רחל איז די שכינה, וואס מען קען נישט דערגרייכן אן א הכנה, אזוי ווי די זעקס וואכנטעג זענען א הכנה צו שבת. דער משגיח לייגט צו אז יעקבס שאף זענען געווען אידישע נשמות; א צדיק האט געזאגט אז ער געדענקט דעם ניגון וואס יעקב האט געשפילט אויף זיין פלייט, פון ווען ער איז געווען א שעפעלע ביי אים. אי,אכ

יעקבס סוד: תהלים און שיר המעלות

1:07:10

ווי אזוי איז יעקב געבליבן יעקב ביי לבן? דער מדרש ענטפערט אז ער האט געזאגט תהלים און די פופצן שיר המעלות, צווישן זיי "לולי ה' שהיה לנו יאמר נא ישראל". לבנס "נקבה שכרך" איז געזאגט געווארן צו א מענטש וואס ער האט געהאלטן פאר א נאר וואס ארבעט נאך זיבן יאר; אזוי ווי דער שטן, וועמען דער ראפשיצער האט געפירט ביי דער נאז ביזן לעצטן טאג, האט לבן קיינמאל נישט פארשטאנען ווער יעקב איז. ווער עס איז אינעם היינטיגן גלות, זאגט דער משגיח, דארף זיך מקשר זיין מיט תורה, תהלים און טרערן. אל,אמ,אנ

א גרויסער יצר הרע; מלאכים באגעגענען יעקב

1:12:27

דער משגיח דערציילט פון א גרויסן חסיד נאענט צו זיין פטירה, וואס ווען מען האט אים געפרעגט וואס ער האט געהערט ביי זיין רבי'ן, האט ער געענטפערט אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע. די סדרה ענדיגט זיך מיט מלאכים וואס באגעגענען יעקב נאך זיינע יארן ביי לבן און טאנצן פאר שמחה איבער אזא יעקב. דער משגיח שליסט אז יעדער איד טראגט מיט זיך א שטיקל יעקב און בעט אז ער זאל דורכגיין זיינע נסיונות. אס

מראי מקומות

תורה

  1. א Bereishis 28:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:03, 49:11
  2. ג Bereishis 28:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:03
  3. ה Bereishis 28:11 4:04 טעקסט מפתח
  4. ז לכאורה Bereishis 29:2-3 5:34 מפתח
  5. ט Bereishis 29:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:47, 46:26
  6. ע Shemos 25:8 23:00 טעקסט מפתח
  7. צ לכאורה Bereishis 29:17 מפתח אינעם אויסשרייב: 24:50
  8. ר Bereishis 48:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:53
  9. אה Bereishis 29:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:11
  10. או Devarim 33:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 54:49
  11. אט Bereishis 32:25 57:19 טעקסט מפתח
  12. אכ לכאורה Bereishis 29:20 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02:53
  13. אנ Bereishis 30:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:10
  14. אס Bereishis 32:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:12:27

נביאים

  1. פ לכאורה Yeshayahu 50:1 24:13 מפתח
  2. אא Yirmeyahu 31:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 41:59
  3. אז Yeshayahu 26:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 54:49

כתובים

  1. ס לכאורה Eichah 1:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:01
  2. אמ Tehillim 124:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:07:10

תרגום

  1. ל לכאורה Targum Yonasan, Bamidbar 22:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:42

תלמוד בבלי

  1. ו לכאורה Berachos 26b 4:41 מפתח
  2. ק Kiddushin 2a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:27
  3. אג Berachos 3a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:26
  4. אד לכאורה Niddah 30b מפתח אינעם אויסשרייב: 49:11
  5. אח Gemara (מקום נישט באשטימט) 56:36 מפתח

מדרש

  1. ב Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 3:03
  2. ד Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 3:03
  3. ח Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 3:03
  4. י Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 7:47
  5. אב Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 41:59
  6. אי Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 1:02:53
  7. אל Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 1:07:10

ראשונים

  1. כ Rashi, Bereishis 29:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:47
  2. מ לכאורה Rashi, Bamidbar 22:5 מפתח אינעם אויסשרייב: 13:36
  3. ש Ramban, Bereishis 48:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:53
  4. ת Rashi, Bereishis 48:7 32:04 טעקסט מפתח

אחרונים און חסידות

  1. נ Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 17:00

עיקרי הדברים

  1. 1:01 יעקב אבינו איז געגאנגען אין גלות קיין חרן, דעם מקום פון חרון אף, כדי זיינע קינדער זאלן וויסן ווי אזוי זיך צו פירן און איבערצולעבן זייער גלות.
  2. 21:01 די שכינה וואס רוט אויף כלל ישראל הייסט רחל אין איר בחינה פון התגלות און לאה אין איר באהאלטענער בחינה, און די בחינה פון התגלות גייט מיט מיט אידן אין גלות.
  3. 24:50 יעדע מצוה איז געמיינט צו מייחד זיין דעם אויבערשטן מיט די שכינה, און דאס איז די תכלית פון אלע תורה ומצוות.
  4. 41:59 רחל ליגט נישט אין מערת המכפלה ווייל כלל ישראל האט געמוזט גיין אין גלות, און זי וויינט אויף אירע קינדער.
  5. 50:25 יעקב האט זיך קיינמאל נישט אפגעריסן פון באר שבע, זיין מקור, אפילו אין חרן, און יעדער איד טראגט מיט זיך א ניצוץ פון יעקב.
  6. 56:12 אין דעם היינטיגן גלות דארף א איד זיך אפזונדערן פון די אומות וויפיל ער קען, און זיך מקשר זיין מיט תורה, תהלים און טרערן פארן רבונו של עולם.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 9:37 פארוואס האט יעקב געוויינט ווען ער האט געטראפן און געקושט רחל?

    תירוץ: 10:14 רש"י זאגט אז ער האט געזען אז זי וועט נישט באגראבן ווערן מיט אים; דער משגיח ערקלערט אז ער האט דערין געזען דעם גלות פון דער שכינה, וואס רחל איז מרמז אויף איר.

  2. קשיא: 29:24 פארוואס לערנט מסכת קידושין ארויס קידושין פון קויפן א פעלד פאר א קבר, הגם ביי חתונות זוכט מען גוטע סימנים?

    תירוץ: 29:43 ווייל די צוויי נשמות זענען שוין געווען איינס אויבן, און זייער קשר בלייבט אפילו נאכן טויט; דאס איז דער בעסטער סימן פון אלע.

  3. קשיא: 32:31 לויטן רמב"ן האט יעקב זיך געשעמט פאר זיינע אבות וואס ער האט גענומען צוויי שוועסטער; פארוואס זיך שעמען מיט א זאך וואס ער האט ריכטיג געטון?

    תירוץ: 35:00 יעקב האט געמוזט נעמען ביידע; ער האט זיך נאר געשעמט מיט דעם וואס איז פארלוירן געגאנגען דורך לבנס פארביטונג, וואס האט גורם געווען אז רחל איז נישט באגראבן מיט אים.

  4. קשיא: 39:32 פארוואס איז רחל נישט באגראבן אין מערת המכפלה?

    תירוץ: 39:51 ווייל כלל ישראל האט געמוזט גיין אין גלות, און די שכינה, רחל, גייט מיט זיי און וויינט אויף אירע קינדער, אפגעטיילט פון דער בחינה פון יעקב.

  5. קשיא: 49:03 פארוואס איז די גאנצע פרשת ויצא געשריבן אן איין הפסק?

    תירוץ: 49:18 ווייל יעקב האט זיך די גאנצע צייט ביי לבן קיין רגע נישט מפסיק געווען פון זיין דביקות.

  6. קשיא: 1:03:21 פארוואס האט יעקב געדארפט פארשלאגן לבן זיבן יאר ארבעט פאר רחל, אנשטאט זי פשוט צו בעטן?

    תירוץ: 1:03:54 ווייל רחל איז די שכינה הקדושה, און מען קען זי נישט זוכה זיין אן א הכנה, אזוי ווי די זעקס וואכנטעג זענען א הכנה צו שבת.

מעשיות

  1. 18:23 דער בני יששכר וועגן זיין יוגנט

    דער משגיח דערציילט אז דער בני יששכר שרייבט אויף זיך און אויף זיינע מדרגות. ער שרייבט אז ארום ניין יאר אלט האט ער שוין נישט געזען קיין געווענליכע זאכן, נאר שמות הקדושים. דערמיט ווייזט דער משגיח ווי פיל העכער די קדושה פון יעקב אבינו איז געווען.

    אין דער מעשה: the Bnei Yissaschar

  2. 1:09:52 דער ראפשיצער און דער שטן

    דער משגיח דערציילט אז צדיקים האבן געזאגט אז ביזן לעצטן טאג פון ראפשיצערס לעבן האט דער שטן געמיינט אז ער איז א פשוט'ער מענטש. דאס גאנצע לעבן האט דער ראפשיצער אים געפירט ביי דער נאז, און ערשט אויפן לעצטן טאג איז ארויס אז ער איז די גאנצע צייט אפגענארט געווארן. דער משגיח גלייכט דאס צו לבן, וואס נאך פערצן יאר האט נאך אלץ נישט פארשטאנען ווער יעקב איז.

    אין דער מעשה: Rabbi Naftali of Ropshitz

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  3. 1:12:15 די לעצטע ווערטער פון א חסיד: א גרויסער יצר הרע

    דער משגיח דערציילט פון איינעם פון די גרויסע חסידים וואס א גרויסער צדיק איז אים געקומען באזוכן ווען ער איז שוין געווען נאענט צו זיין פטירה, און האט אים געפרעגט וואס ער האט געהערט ביי זיין רבי'ן. ער איז געווען שוואך, האט פריער געשוויגן און געבעטן זיך אפצורוען, און דערנאך געזאגט אז זיין רבי האט געלערנט אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע. דער משגיח זאגט אז דאס איז א תורה וואס מען דארף וויסן.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  4. 1:04:39 דער צדיק וואס האט געדענקט יעקבס ניגון

    דער משגיח דערציילט אז א צדיק פלעגט זינגען א געוויסן ניגון און זאגן אז ער געדענקט אים פון ווען יעקב אבינו האט אים געשפילט אויף זיין פלייט ביים פאשען די שאף. ער האט געזאגט אז ער געדענקט אז ער איז געווען א שעפעלע ביי יעקב אבינו. דער משגיח ברענגט דאס צו ווייזן אז יעקבס שאף זענען געווען אידישע נשמות.

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 2:01 יעקבס אייגענער גלות האט אויסגעטראטן א וועג אין דער מדבר: וואס ער האט אויסגעבראכן איז געווארן א שטעג און א כח פאר די שפעטערדיגע דורות איבערצולעבן זייער גלות.
  2. 13:01 די מענטשן פון חרן וואס האבן געטענהט אויף יעקב אז ער איז נישט צניעותדיג, זענען געווען דער קרייז פון לבן, און לבן איז בלעם, וועמענס עצה איז שפעטער געווען מכשיל צו זיין אידן מיט עריות; די אומות שטעלן ארויס זייער שיינקייט דוקא דארט וואו זיי זענען די מערסטע פארזונקען.
  3. 40:17 דאס וואס רחל איז באגראבן אינדרויסן פון מערת המכפלה דריקט אויס דעם גלות פון דער שכינה בהתגלות: ווען רחל וואלט דארט געווען, אלעמאל פארבונדן מיט יעקב, וואלט נישט געקענט זיין קיין גלות.
  4. 29:42 קידושין לערנט מען ארויס פון קויפן א קבר ווייל דאס איז דער בעסטער סימן פון אלע: דער קשר פון צוויי העלפטן פון איין נשמה בלייבט אפילו נאכן טויט.
  5. 49:05 פרשת ויצא איז געשריבן אן קיין הפסק ווייל יעקב האט זיך ביי לבן קיין איין רגע נישט מפסיק געווען פון זיין דביקות.
  6. 53:38 בני קדם זענען "די מענטשן וואס גייען פאראויס", די פראגרעסיווע און געבילדעטע; דער נידעריגסטער גלות, די בחינה פון רגלים, איז א לאנד פון פראגרעס און העכערע לימודים.
  7. 1:08:25 לבנס "נקבה שכרך" איז געזאגט געווארן צו א מענטש וואס ער האט געהאלטן פאר א נאר וואס ארבעט נאך זיבן יאר; יעקב האט געארבעט פאר דער שכינה, נישט פאר לבן.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 27:17 דער משגיח זאגט אז מען זאל זיך נישט האלטן גרויס מיט א גוטן טאג לערנען און מצוות, ווייל דאס אלעס איז געמיינט אויפצוהייבן די שכינה פון גלות.
  2. 55:53 דער משגיח רופט "לך עמי בא בחדריך" פון ישעיה הנביא דעם יסוד פאר גלות: פארמאכן די טירן און נישט אריינלאזן די השפעה פון די אומות.
  3. 58:42 דער משגיח זאגט אז יעדער איד דארף זיך אפזונדערן פון די אומות וויפיל ער קען; וואו ער איז באמת א מוכרח צו זיין צווישן זיי, האט ער סייעתא דשמיא.
  4. 1:06:57 דער משגיח זאגט אז ווער עס מוז לעבן אינעם היינטיגן גלות דארף זיך מקשר זיין מיט תורה, זאגן אסאך תהלים און וויינען פארן רבונו של עולם, אזוי ווי יעקב ביי לבן.
  5. 1:15:29 דער משגיח זאגט אז מען דארף וויסן אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע, אבער אויך אז מיר האבן א גרויסע נשמה און יעדער איד טראגט מיט זיך א שטיקל יעקב.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען בלעם, דער בני יששכר, דער רמב"ן, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, ישעיהו הנביא, לאה אמנו, לבן, נח, רבי נפתלי ראפשיצער, רבקה אמנו, רחל אמנו, רש"י

ערכים גלות השכינה, הסתר פנים, כסא הכבוד, לשם יחוד, מערת המכפלה, סמאל, עלמא דאתגליא, עלמא דאתכסיא, רבונו של עולם, שכינה, תיקון חצות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט