עבודת יעקב ביציאה מסביבה של קדושה לארצת קליפת חכמת החיצוניות
קאטאלאג: פרשת השבוע ויצא נומ׳ 1 פאקעט גייד ז׳ 6 תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה 1 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פרשת ויצא אלס דער וועגווייזער פאר א איד וואס מוז ארויסגיין פון א סביבה פון קדושה קיין חרן, דאס לאנד פון חכמה חיצונית: יעקב אבינו איז געבליבן צוגעבונדן צו באר שבע, ער האט געארבעט פארן רבונו של עולם און נישט פאר לבן, און ער האט אויסגעלייזט די אידישע נשמות פון דארט.
דער משגיח הייבט אן אז די פרשה אליין שרייט אירע לימוד: ויצא איז דאס ארויסגיין פון א מקום פון קדושה קיין חרן. ווייל יעקב אבינו האט קיינמאל נישט איבערגעריסן זיין קשר מיט'ן טאטנס שטוב, איז די גאנצע סדרה געשריבן אן קיין איין הפסק. חרן איז געווען ארץ בני קדם, דער צענטער פון חכמה חיצונית און פון פראגרעס, און לבן איז געווען איר גרעסטער חכם. דער געזונטער מצב פון א איד איז צו וואוינען בדד, אבער אמאל צווינגט אים דער רבונו של עולם ארויסצוגיין, אזוי ווי יעקב איז געשיקט געווארן. דעמאלט דארף ער גיין צוגעבונדן מיט א שבועה, מיט א שטריק, צו באר שבע, און אנגעטון אין ביטחון. דער משגיח שילדערט די פערצן יאר פאר רחל און לאה אלס עבודת השם, די שעפסן אלס אידישע נשמות וואס יעקב דארף אויסלייזן, און רחל וואס וויינט אויף אירע קינדער אין גלות. צום סוף רעדט ער וועגן די נסיונות פון בית לבן, אז מ'גייט אהין נאר ווען מ'מוז און נאך א הכנה, און ער דערציילט מעשיות אז תורה אן יראת שמים איז נישט קיין תורה.
ענינים: יעקב, לבן און די אמהות · חברים און די סביבה · בטחון
סדר השיעור
-
0:00 א סדרה אן קיין הפסק שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז די פרשה אליין לערנט יראת שמים: ויצא איז דאס ארויסגיין פון א סביבה פון קדושה קיין חרן. ער ברענגט דעם שפת אמת אז די סדרה האט נישט קיין הפסק, ווייל יעקב אבינו האט קיינמאל נישט איבערגעריסן זיין קשר מיט'ן טאטנס שטוב.
-
4:18 יעקבס הנהגה אין גלות, אמאל און היינט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט דעם חלום אלס א נידעריגערע מדרגה וואס פאסט פאר גלות, און יעקב אבינו אלס דער וואס האט מתקן געווען תפילה אין דער פינסטער און איבערגעלאזט פאר זיינע קינדער א הנהגה פון ויצא. ער שטעלט אנטקעגן די אידן פון אמאל, וואס זענען געווען אפגעזונדערט, מיט היינט, ווען אידן מוזן ארויסגיין אין דער וועלט.
-
7:45 חרן, ארץ בני קדם שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שילדערט חרן אלס ארץ בני קדם, דער צענטער פון חכמה חיצונית און פראגרעס, וואו אברהם אבינו האט אוועקגעשיקט די בני הפילגשים, און לבן, וואס דער מדרש זאגט איז בלעם, אלס איר גרעסטער חכם. דער געזונטער מצב פון יעקב איז צו זיין אפגעזונדערט, אזוי ווי "וישכן ישראל בטח בדד" און ישעיהו הנביאס עצה צו פארמאכן די טירן אין גלות.
-
12:56 ארויסגעצווינגען, צוגעבונדן צו באר שבע שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז אמאל צווינגט דער רבונו של עולם אידן צו ווערן אויסגעשטעלט צו דער וועלט, אזוי ווי יעקב איז געשיקט געווארן קיין חרן. די עצה איז צו בלייבן אינעווייניג אפגעזונדערט; באר שבע איז די שבועה, א שטריק צוגעבונדן אויבן, מיט וואס יעקב האט געקענט אראפגיין קיין חרן, און פאר'ן גיין האט ער זיך באהאלטן אין ישיבת שם ועבר.
-
17:32 זיבן יאר פאר רחל, זיבן פאר לאה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז רחל און לאה זענען כנגד צוויי בחינות פון דער שכינה הקדושה, אזוי ווי תיקון רחל און תיקון לאה אין תיקון חצות, דערפאר האט יעקב זיך געדארפט צוגרייטן און הארעווען אויף זיי. די זיבן יאר פאר יעדע איינע זענען ווי ספירה, זיבן מאל זיבן, און דורך זיי האט ער צובראכן די וואנט צווישן גשמיות און רוחניות; ויצא איז די זיבעטע סדרה.
-
21:42 אנקומען מיט גארנישט נאר ביטחון שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס יעקב האט אנגעבאטן זיבן יאר, און ערקלערט אז די שעפסן זענען געווען אידישע נשמות וואס ער האט געדארפט מעלה זיין. יעקב איז אנגעקומען אן א פרוטה, און דער משגיח ברענגט דעם מדרש אויף "אשא עיני אל ההרים" אז יעקב האט זיך פארלאזט נאר אויפן רבונו של עולם. ער ווענדט עס אן אויף בחורים וואס זאגן אז זיי דארפן קאלעדזש פאר פרנסה.
-
25:57 קיין ענטפער אויף ברויט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח גייט דורך יעקבס בקשות אין זיין נדר און ווייזט פון מדרש אז דער רבונו של עולם האט געענטפערט אויף יעדע בקשה חוץ פון "לחם לאכול ובגד ללבוש". דאס שווייגן מיינט: פארלאז דיך אויף מיר. פרנסה הענגט אין דער גזירה פון ראש השנה, נישט אין גיין קיין בית לבן, און א מענטש דארף זיך זארגן וועגן יראת שמים, און דער רבונו של עולם זארגט וועגן פרנסה.
-
30:43 יעקבס תפקיד: אויסלייזן די נשמות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שטעלט אנטקעגן יצחק אבינו, וועמען מ'האט געברענגט דעם שידוך, מיט יעקב אבינו, וואס האט געמוזט הארעווען, און ערקלערט אז יעקבס תפקיד איז געווען צו גיין אין גלות און אויסלייזן רחל, לאה און די אידישע נשמות. ער ברענגט דעם מדרש אז יעקב איז אהיימגעקומען מיט זעכציק ריבוא שעפסן, די שורש נשמות פון כלל ישראל, און דערציילט פונעם אפטער רב, וואס האט געדענקט אז ער איז געווען איינער פון יעקבס שעפסלעך.
-
35:56 דעם רבונו של עולמס אנגעשטעלטער ביים ברונעם שטייט אינעם קאטאלאג
פון רש"י אז יעקב האט אויך די צווייטע זיבן יאר געארבעט באמונה, ערקלערט דער משגיח אז יעקב איז געווען דעם רבונו של עולמס אנגעשטעלטער און נישט לבנס, און ער האט איבערגעלאזט פאר יעדן איד א הדרכה פאר'ן גלות ביז ער וועט ווערן אונזער רועה. ביים ברונעם האט ער געזען רחל אלס די שכינה אין גלות, וואס געהערט צו זיין מאמעס שורש, און די שעפסן אלס אידישע נשמות, און דערפאר האט ער זיי אליין געגעבן צו טרינקען.
-
42:07 רחל אויפן וועג, וויינט אויף אירע קינדער שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט א פשט וואס ער האט געהערט אויפן מדרש וועגן די דריי עדרי צאן ביים ברונעם: דאס זענען אידישע נשמות וואס קענען נישט טרינקען אונטער גויאישע רועים. מיט רש"י אין ויחי אז רחל איז באגראבן געווארן אויפן וועג כדי צו העלפן אירע קינדער וואס גייען אין גלות, און מיט'ן פסוק "רחל מבכה על בניה", ערקלערט ער פארוואס יעקב האט געוויינט. יעקב האט נישט געמאכט קיין שפיצלעך; די מלאכים האבן אים געברענגט די שעפסן.
-
46:21 דער אריז"ל, דער אלשיך און לבן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט ווי דער אריז"ל האט זיך מחיה געווען ביי א דרשה פונעם אלשיך וואס האט מסביר געווען ווי לבן האט אפגענארט יעקב הונדערט מאל, ווייל לבן אליין איז געקומען הערן און האט צוגעשאקלט ביי יעדן אמת'ן פשט. ער ברענגט דעם קאצקער אויף די בארות וואס די פלשתים האבן פארשטאפט, און דערנאך ווארנט ער אז בית לבן איז א גרויסע סכנה: מ'מעג אהינגיין נאר ווען מ'מוז, נאכ'ן פרעגן א שאלת חכם און זיך צוגרייטן אין קדושה.
-
50:54 די נסיונות פון בית לבן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז לבן האט געהאלטן יעקב פאר א נאר ווייל ער האט געארבעט פערצן יאר פאר צוויי ווייבער, און נישט געוואוסט פאר וועמען יעקב ארבעט. ער רעדט וועגן די אסאך נסיונות אין בית לבן, וועגן תלמידים וואס זענען זיי געשטאנען, און וועגן יוסף הצדיקס נסיון וואס איז צונוץ געקומען יארן שפעטער, און ער זאגט אז מ'דארף זיין צוגעבונדן צו באר שבע און גרייט אויף פלוצלינגע נסיונות, אנדערש איז די תורה ווייניג ווערט.
-
55:49 תורה אן יראת שמים איז נישט קיין תורה מעשה
דער משגיח דערציילט פון א גדול וואס האט געקענט דערקענען פון א שטיקל תורה אליין, אן צו זען דעם מחברס נאמען, צי א ירא שמים האט עס געשריבן, און פון א קינד וואס האט געקענט זאגן נאר ספרים וואס זענען געשריבן מיט יראת שמים. ער ענדיגט מיט'ן בעל שם טובס משל, וואס דער תולדות יעקב יוסף ברענגט, פון א פשוט'ן ארבעטער וואס האט אלעמאל פאלש גערעכנט זיין שכירות.
דער שיעור, אויסגעשריבן
א סדרה אן קיין הפסק
דער משגיח הייבט אן אז פרשת ויצא דארף נישט קיין צוגעלייגטע דרשה: די פרשה אליין שרייט איר לימוד. דער נאמען זאגט אן איר ענין, יעקבס ארויסגיין פון א סביבה פון קדושה קיין חרן, און די גאנצע סדרה לערנט וויאזוי א איד דארף זיך פירן ווען ער איז נישט דארט וואו ער געהערט צו זיין.
יעקבס הנהגה אין גלות, אמאל און היינט
דער משגיח ערקלערט אז יעקב, וואס האט געקענט הערן נבואה בהקיץ, האט באקומען א חלום ווייל אזוי איז די הנהגה פון גלות, און ער האט מתקן געווען די תפילה וואס מ'דאוונט אין דער פינסטער. ער האט מסדר געווען פאר זיינע קינדער וויאזוי זיך צו פירן אין ויצא. אמאל זענען אידן געווען אפגעזונדערט אין זייער אייגענער סביבה; היינט מוזן זיי ארויסגיין און זיך רייבן מיט דער פראגרעסירטער וועלט.
חרן, ארץ בני קדם
יעקב איז געגאנגען קיין ארץ בני קדם, דאס לאנד פון פראגרעסירטע מענטשן און פון חכמה חיצונית, וואוהין אברהם אבינו האט אוועקגעשיקט די בני הפילגשים. רש"י דארט זאגט אז אברהם האט זיי געגעבן א שם טומאה, א גויאישע קולטור. פון דארט האט זיך די גאנצע וועלט געשפייזט מיט חכמה, און איר גרעסטער חכם איז געווען לבן, וואס דער מדרש זאגט איז בלעם, וואס איז געקומען "מהררי קדם". ג,ד,ה,ו,ז
ארויסגעצווינגען, צוגעבונדן צו באר שבע
אבער עס קומט א צייט ווען דער רבונו של עולם, צוליב טעמים וואס אונזער מח כאפט נישט, וויל אז אידן זאלן ווערן אויסגעשטעלט צו דער וועלט. מעשה אבות סימן לבנים: יעקב איז געשיקט געווארן קיין חרן על פי יצחק און רבקה. אפילו דעמאלט, זאגט דער משגיח, דארף מען בלייבן אינעווייניג אפגעזונדערט, אז דער שטראם פון גויאישן לעבן זאל נישט אריינרינען אין די אדערן.
זיבן יאר פאר רחל, זיבן פאר לאה
רחל און לאה זענען נישט געווען סתם צוויי ווייבער. אין תיקון חצות איז דא א תיקון רחל און א תיקון לאה, צוויי בחינות פון דער שכינה הקדושה, און די צוויי זענען געווען כלים פאר יענע אורות, דערפאר האט יעקב זיך געדארפט צוגרייטן און הארעווען. אזוי ווי ספירה, זיבן מאל זיבן, האט ער געארבעט זיבן יאר פאר יעדע איינע, און צובראכן די וואנט צווישן גשמיות און רוחניות, ביז זיין ארבעט מיט שעפסן איז געווען עבודה ווי תפילין. י
אנקומען מיט גארנישט נאר ביטחון
פארוואס האט יעקב אנגעבאטן זיבן יאר? די שעפסן זענען געווען אידישע נשמות וואס ער האט געדארפט אויפהייבן פון חי צו מדבר. ער איז אנגעקומען מיט ליידיגע הענט, און דער מדרש טייטשט "אשא עיני אל ההרים" אויף די עלטערן: אליעזר איז געקומען מיט גמלים און עשירות, און ער מיט גארנישט. יעקב האט געענטפערט אז זיין הילף קומט פונעם רבונו של עולם, און האט זיך אנגעטון אין ביטחון. דער משגיח שטעלט דאס אנטקעגן בחורים וואס פרעגן פון וואו זיי וועלן האבן פרנסה און לויפן צו די אינסטיטוציעס פון פראגרעס. כ,ל,מ
קיין ענטפער אויף ברויט
אין זיין נדר האט יעקב געבעטן אז דער אייבערשטער זאל זיין מיט אים, אים היטן און אים צוריקברענגען בשלום, און אויף יעדעס האט דער אייבערשטער אים צוגעזאגט. דער מדרש מערקט אן אז נאר אויף "לחם לאכול ובגד ללבוש" איז נישט דא קיין ענטפער. דער משגיח ערקלערט דאס שווייגן: פארלאז דיך אויף מיר; איך האב דיך ביז יעצט נישט פארלאזט. נ,ס,ע
יעקבס תפקיד: אויסלייזן די נשמות
דעם רבונו של עולמס אנגעשטעלטער ביים ברונעם
רש"י זאגט אז יעקב האט אויך די צווייטע זיבן יאר געארבעט באמונה, כאטש לבן האט אים אפגענארט. נאר פון אויבן האט עס אויסגעזען ווי ער איז לבנס אנגעשטעלטער; ער איז געווען דעם רבונו של עולמס, און זיין ארבעט איז געווען אויסצולייזן רחל, לאה און די אידישע קינדער, זיינע שעפסלעך. ער האט איבערגעלאזט אין יעדן איד א נקודה און א הדרכה פאר'ן גלות, ביז דער אייבערשטער וועט ראטעווען די שעפסן און יעקב וועט ווערן אונזער רועה. ש,ת,אא
רחל אויפן וועג
דער משגיח ברענגט א פשט פון א גדול: די דריי עדרי צאן וואס האבן נישט געקענט טרינקען זענען אידישע נשמות אין גלות אונטער גויאישע רועים. רש"י אין ויחי זאגט אז רחל איז באגראבן געווארן אויפן וועג כדי צו העלפן אירע קינדער וואס גייען דורשטיג אין גלות, און "רחל מבכה על בניה". דאס האט יעקב געזען און געוויינט. ער האט נישט געמאכט קיין שפיצלעך; די מלאכים האבן אים געברענגט די שעפסן. אה,או,אז,אח
דער אריז"ל, דער אלשיך און לבן
די נסיונות פון בית לבן
דער מדרש זאגט אז נאך פערצן יאר, ווען לבן האט געזאגט "נקבה שכרך", האט ער געהאלטן יעקב פאר א נאר, ווייל ער האט נישט געוואוסט פאר וועמען יעקב ארבעט. אין בית לבן זענען דא אסאך נסיונות. דער משגיח האט זיך געפרייט צו הערן פון תלמידים וואס זענען זיי געשטאנען, און ער מערקט אן אז יוסף הצדיקס נסיון איז צונוץ געקומען יארן שפעטער. אכ,אל
דארט קומען נסיונות פלוצלינג, דערפאר דארף מען זיין גרייט און צוגעבונדן צו באר שבע, צו דער פריערדיגער פרשה; אויב נישט, פרעגט דער משגיח, וואס איז די תורה ווערט?
תורה אן יראת שמים
דער משגיח דערציילט פון א גדול וואס פלעגט לייענען א שטיקל תורה אן דעם מחברס נאמען און געקענט דערקענען צי א ירא שמים האט עס געשריבן, און פון א קינד וואס האט געקענט זאגן נאר ספרים וואס זענען געשריבן מיט יראת שמים. נישט יעדנס תורה איז תורה אין הימל.
מראי מקומות
תורה
- ב Bereishis 28:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:00
- ג Bereishis 29:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:22
- ד Bereishis 25:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:22
- ז Bamidbar 23:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:22
- ח Devarim 33:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:36
- כ Bereishis 29:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:54
- נ Bereishis 28:20-21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:23
- ע Bereishis 28:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:23
- ת Bereishis 31:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:18
- אא Bereishis 49:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:18
- אב Bereishis 30:36 39:07 טעקסט מפתח
- אג Bereishis 29:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:22
- אד Bereishis 29:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:22
- אי Bereishis 26:15 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:17
- אכ Bereishis 30:28 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 50:54
נביאים
כתובים
מדרש
- ו Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 8:22
- מ לכאורה Bereishis Rabbah 68:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 21:54
- ס Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 26:23
- ר Midrash Rabbah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:06
- אה Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 42:17
- אל Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 50:54
ראשונים
- ה Rashi on Bereishis 25:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:22
- צ לכאורה Rambam, Hilchos Shemittah v'Yovel 13:13 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:45
- ש Rashi on Bereishis 29:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:18
- או Rashi on Bereishis 48:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:17
- אח Rashi on Bereishis 31:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:17
- אט Rashi on Bereishis 31:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:21
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 2:13 ויצא לערנט וויאזוי א איד דארף זיך פירן ווען ער גייט ארויס פון זיין סביבה פון קדושה און לעבט אין חרן, דאס לאנד פון חכמה חיצונית.
- 3:07 די סדרה האט נישט קיין הפסק, ווייל יעקב אבינו האט די גאנצע צוואנציק יאר קיינמאל נישט איבערגעריסן זיין קשר מיט'ן טאטנס שטוב.
- 12:42 דער געזונטער מצב פון א איד איז צו וואוינען אפגעזונדערט, אבער ווען דער רבונו של עולם צווינגט אים צו גיין צווישן דער וועלט, דארף ער בלייבן אינעווייניג אפגעזונדערט, צוגעבונדן מיט א שבועה צו באר שבע, אזוי ווי א שטריק וואס איז צוגעבונדן אויבן ביי א גרוב.
- 21:08 יעקב אבינו איז נישט געווען לבנס אנגעשטעלטער נאר דעם רבונו של עולמס; זיינע פערצן יאר ארבעט פאר רחל און לאה זענען געווען עבודת השם, אזוי ווי תפילין און ציצית.
- 22:26 די שעפסן פון יעקב זענען געווען אידישע נשמות, און זיין תפקיד אין גלות איז זיי צו פאשען און אויסצולייזן פון אונטער לבנס הערשאפט.
- 50:17 בית לבן איז פול מיט פלוצלינגע נסיונות; מ'מעג אהינגיין נאר ווען מ'מוז, נאכ'ן פרעגן א שאלת חכם און נאך יארן הכנה אין קדושה.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 3:07 פארוואס איז ויצא געשריבן אלס איין פרשה אן קיין הפסק?
תירוץ: 3:55 ווייל א פרשה איז א הפסק, און יעקב אבינו האט די גאנצע צוואנציק יאר קיין רגע נישט איבערגעריסן זיין קשר מיט'ן טאטנס שטוב.
-
קשיא: 21:54 פארוואס האט יעקב אנגעבאטן גאנצע זיבן יאר אנשטאט צו האנדלען אויף א קלענערן פרייז?
תירוץ: 22:06 יעקב האט געוואוסט אז ער דארף פאשען די שעפסן, וואס זענען געווען אידישע נשמות וואס ער האט געדארפט אויפהייבן צו א העכערן מצב.
-
קשיא: 26:59 פארוואס האט דער רבונו של עולם נישט געענטפערט אויף יעקבס בקשה פון לחם און בגד, ווען ער האט געענטפערט אויף אלע אנדערע?
תירוץ: 28:24 כדי ער זאל זיך פארלאזן אויפן רבונו של עולם אן א גענויער הבטחה; דער רבונו של עולם האט אים ביז יעצט נישט פארלאזט.
-
קשיא: 31:52 פארוואס האט יעקב געמוזט הארעווען פאר זיין שידוך, ווען יצחק האט מען דעם שידוך געברענגט?
תירוץ: 32:28 יעקב איז נישט געווען קלענער פון יצחק; זיין תפקיד איז געווען אן אנדערער: צו גיין אין גלות און אויסלייזן רחל, לאה און די אידישע נשמות פון בית לבן.
-
קשיא: 36:18 וויאזוי האט יעקב געקענט ארבעטן די צווייטע זיבן יאר באמונה נאכדעם וואס לבן האט אים אפגענארט?
תירוץ: 36:31 יעקב איז נישט געווען לבנס אנגעשטעלטער נאר דעם רבונו של עולמס; זיין ארבעט איז געווען אויסצולייזן רחל און לאה און די אידישע נשמות.
מעשיות
-
34:54 דער אפטער רב געדענקט אז ער איז געווען יעקבס שעפסל
דער משגיח דערציילט אז דער אפטער רב, דער אוהב ישראל, האט געדענקט וואס איז מיט אים פארגעקומען אין פריערדיגע גלגולים און פלעגט עס דערציילן: אמאל א מלך ישראל, אמאל א נשיא, אמאל א רייכער בעל הבית אין ירושלים. ער האט אויך געזאגט אז ער געדענקט אז ער איז געווען איינער פון יעקב אבינוס שעפסלעך, און האט געוויזן א צייכן אויף זיין שטערן פון א קלאפ מיט יעקבס שטעקן. ער האט געזונגען פאר זיינע חסידים א ניגון וואס יעקב אבינו האט געזונגען.
אין דער מעשה: the Apter Rav, יעקב אבינו
-
46:21 דער אריז"ל ביי דעם אלשיכס דרשה
דער אריז"ל איז אמאל געקומען הערן א דרשה פונעם אלשיך, א גרויסער דרשן, און איז געזעסן שמייכלענדיג און זיך מחיה געווען, מיט זיינע תלמידים לעבן אים. נאכדעם האבן זיי אים געפרעגט פארוואס ער האט זיך אזוי מחיה געווען, ווען זיין אייגענע תורה איז אסאך העכער. ער האט געענטפערט אז דער אלשיך האט מסביר געווען רש"י אז לבן האט אפגענארט יעקב הונדערט מאל, און געוויזן פון די פסוקים פונקט ווי, און לבן איז געקומען הערן די דרשה; יעדעס מאל ווען דער אלשיך האט געטראפן דעם אמת, האט לבן צוגעשאקלט מיט'ן קאפ און מודה געווען.
אין דער מעשה: דער הייליגער אר"י, דער אלשיך הקדוש, לבן
-
56:03 דערקענען תורה וואס איז געשריבן מיט יראת שמים
דער משגיח דערציילט פון א גדול וואס פלעגט זיך ווען ער איז געווען יונג אליין אויספרובירן: ער פלעגט לייענען א שטיקל תורה אין א זשורנאל אן צו קוקן אויפן מחברס נאמען, און אפשאצן צי דאס איז תורה און צי א ירא שמים האט עס געשריבן, און ערשט דערנאך געקוקט ווער דער מחבר איז. ער האט זיך קיינמאל נישט געטעות. ווען מ'האט אים געפרעגט וועגן א קאנדידאט פאר א רבנות, וועמען ער האט געקענט נאר פון אזא שטיקל תורה, האט ער געקענט זאגן אז ער איז אן ערליכער איד.
-
59:20 דעם בעל שם טובס משל פונעם פשוט'ן ארבעטער
פון תולדות יעקב יוסף בשם דעם בעל שם טוב דערציילט דער משגיח פון א גאר פשוט'ן מענטש וואס האט זיך פארדינגען ביי א בעל הבית צו ארבעטן א יאר פאר עסן, שלאפן און שכירות. ביים סוף פון יעדן יאר האט ער געפרעגט וויפיל מ'איז אים שולדיג, און די רעכענונג איז יעדעס מאל ארויסגעקומען פאלש, אזוי ווי צען מיט צען איז ניינצן, און פונדעסטוועגן האט ער ווייטער געארבעט מיט תמימות.
אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב, רבי יעקב יוסף פון פולנאה
געדאנקען
- 3:13 ויצא איז די איינציגע סדרה וואס איז פון אנפאנג ביזן סוף איין פרשה אן קיין הפסק, ווייל יעקב אבינו האט די צוואנציק יאר אין חרן קיין איין רגע נישט געהאט קיין הפסק פון דער הנהגה פון טאטנס שטוב.
- 15:18 באר שבע ווערט געטייטשט אלס די שבועה: אזוי ווי א מענטש וואס לאזט זיך אראפ אין א טיפן גרוב צוגעבונדן מיט א שטארקן שטריק צו אויבן, האט יעקב געקענט אריינגיין קיין חרן נאר ווייל זיין שבועה האט אים צוגעבונדן צום רבונו של עולם.
- 18:27 רחל און לאה זענען כנגד די צוויי בחינות פון דער שכינה וואס מ'באוויינט אין תיקון רחל און תיקון לאה, דערפאר האט יעקב זיך געדארפט צוגרייטן זיבן יאר פאר יעדע איינע, אזוי ווי ספירה זיבן מאל זיבן.
- 26:59 דער רבונו של עולם האט געענטפערט אויף יעדע בקשה אין יעקבס נדר חוץ פון לחם און בגד; דאס שווייגן אליין איז דער ענטפער: פארלאז דיך אויף מיר, איך האב דיך ביז יעצט נישט פארלאזט.
- 22:26 יעקבס שעפסן זענען געווען אידישע נשמות וואס ער האט אויפגעהויבן פון בחינת חי צו בחינת מדבר, און יעדער איד טראגט נאך אלץ א נקודה פון יעקב אבינוס פאשען.
- 43:48 רחל איז באגראבן געווארן אויפן וועג כדי זי זאל קענען העלפן אירע קינדער אין גלות וואס קענען נישט טרינקען אונטער די גויאישע רועים; דאס האט יעקב געזען ביים ברונעם און דערויף געוויינט.
- 47:08 דער אריז"ל האט זיך מחיה געווען ביי דעם אלשיכס דרשה נישט צוליב איר טיפקייט, נאר ווייל לבן אליין איז געקומען הערן און האט צוגעשאקלט יעדעס מאל ווען דער אלשיך האט אנטפלעקט איינע פון זיינע שפיצלעך.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 14:28 דער משגיח זאגט אז אפילו ווען אידן זענען אינמיטן דער וועלט, דארפן זיי בלייבן אינעווייניג אפגעזונדערט, אז דער שטראם פון גויאישן לעבן זאל נישט אריינרינען אין זייערע אדערן.
- 30:06 דער משגיח זאגט אז א מענטש דארף זיך זארגן וועגן יראת שמים און לאזן די דאגה פון פרנסה פארן רבונו של עולם.
- 50:17 דער משגיח זאגט אז מ'מעג גיין קיין בית לבן נאר ווען מ'ווערט געצווינגען, נאכ'ן פרעגן א שאלת חכם, און נאך גענוג יארן לערנען און קדושה כדי אויסצוהאלטן אירע נסיונות.
- 54:25 דער משגיח זאגט אז ווער עס איז אין בית לבן דארף וויסן אז נסיונות קענען קומען פלוצלינג, און ער דארף זיין גרייט און פעסט, צוגעבונדן צו באר שבע.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אליעזר עבד אברהם, בלעם, דער אלשיך הקדוש, דער אפטער רב, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער קאצקער רבי, דער רמב"ם, דער שפת אמת, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, יצחק אבינו, ישעיהו הנביא, לאה אמנו, לבן, עבר, עשו, רבי יעקב יוסף פון פולנאה, רבי שמשון רפאל הירש, רבקה אמנו, רחל אמנו, רש"י, שם
ערכים בטחון, ישיבת שם ועבר, מעשה אבות סימן לבנים, נסיון, פרשה סתומה, רבונו של עולם, שבועה, שכינה, תיקון חצות