Shir Hashirim

קאטאלאג: Shir Hashirim נומ׳ ⁨6⁩ אידיש 45 מינ׳

שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם נאמען פונעם פייל.

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויף די ווערטער "נגילה ונשמחה בך" ערקלערט דער משגיח אז די שמחה פון א איד אויף יום טוב איז מיטן רבונו של עולם אליין, אז כלל ישראל לעבט פון די ימים טובים, און אז די חנוכה ליכט ברענגען אראפ די שכינה און דעם אור פון משיח צו די נידעריגסטע נשמות.

דער משגיח לערנט ווייטער דעם פסוק אין שיר השירים "נגילה ונשמחה בך נזכירה דודיך מיין". א איד מיט א שטארקע אמונה זעט דעם יד השם ביי יעדע ישועה, און אן ערליכער איד פרייט זיך מער מיט דעם קשר מיטן רבונו של עולם ווי מיט דער ישועה אליין. לויט דעם מדרש איז שלמה המלך'ס "בך" מפרש דוד המלך'ס "בו" אין הלל: מ'פרייט זיך מיטן אייבערשטן, נישט מיטן טאג. יעדער יום טוב האט זיין אייגענע ליכט, וואס מ'שפירט דורך לערנען זיינע הלכות, און די הלכות ווארעמען א איד מער ווי וויין. פונעם רמב"ם וועגן דעם לוח ווייזט ער אז כלל ישראל עקזיסטירט דורך די מועדים. פורים און חנוכה זענען וואכעדיגע ימים טובים וואס געבן א חיזוק אין גלות. די חנוכה ליכט, וואס ווערן אנגעצונדן למטה מעשרה טפחים, אויף דער לינקער זייט, אין רשות הרבים, אין דער פינסטערסטער צייט פון יאר, ברענגען אראפ די שכינה צו געפאלענע נשמות, ווי מ'זעט פון דער מעשה מיטן חוזה פון לובלין און א מוסר.

ענינים: שיר השירים · עבודת השם בשמחה · די חנוכה ליכט

סדר השיעור

  1. 0:00 זיך פרייען מיטן אייבערשטן, נישט מיט דער ישועה אדער מיטן טאג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח קומט צוריק צום פסוק "נגילה ונשמחה בך": ווער עס האט א שטארקע אמונה זעט קלאר דעם יד השם ביי יעדע ישועה, און אן ערליכער איד פרייט זיך מערסטנס מיטן קשר מיטן רבונו של עולם וואס זי האט אים געוויזן. פונעם מדרש ווייזט ער אז שלמה המלך'ס "בך" איז מפרש דאס "בו" אין הלל, און ער שטעלט אוועק די ליידיגע ימים טובים פון די גוים קעגן א איד וואס שפירט קדושה אויף יום טוב.

  2. 8:27 די ליכט פון יעדן יום טוב און זיינע הלכות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט "וידבר משה את מועדי ה'" אז משה רבינו האט איבערגעגעבן די מעסעדזש און ליכט פון יעדן יום טוב, וואס מ'שפירט דורך לערנען זיינע הלכות, פאר חנוכה די סוגיא אין גמרא שבת. די הלכות זענען די "דודים" וואס זענען טייערער ווי וויין, און יעדער יום טוב לאזט איבער א מעסעדזש אויפן גאנצן יאר.

  3. 14:05 דער לוח און אידן אין ארץ ישראל

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם אז זינט די סמיכה איז בטל געווארן, הענגען די מועדים אין דעם חשבון פון הלל און אין דעם וואס עס וואוינען אידן אין ארץ ישראל. ער ערקלערט דעם מחזור פון ניינצן יאר און די תקופות פון שמואל און רב אדא, און זאגט אז דער אייבערשטער האט אלעמאל געהאלטן אידן אין ארץ ישראל ווייל כלל ישראל קען נישט עקזיסטירן אן די מועדים.

  4. 19:42 פורים און חנוכה: וואכעדיגע ימים טובים

    דער משגיח ברענגט דעם חידושי הרי"ם אז פורים און חנוכה, וואס זענען געגעבן געווארן אין גלות, זענען וואכעדיגע ימים טובים, כדי צו דערהאלטן אידן אין א וואכעדיגן מצב. שבת איז ווי אן אאזיס פאר א פארשמאכטן פארער אין מדבר, און חנוכה און פורים זענען ווי א בוסט פאר א קאר וואס די באטערי איז אויסגעגאנגען אויפן וועג.

  5. 23:15 שבת היט אפ די אידן; שמחה אן א גרעניץ שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די נאציאנאלע אידענטיטעט פון די ציוניסטן האט נישט אפגעשטעלט די שנאה פון די גוים; אידן בלייבן אידן דורך שבת און יום טוב. ער שטעלט אוועק די גוים וואס זינגען איבער וויין און זענען צעבראכן נאך זייער יום טוב, קעגן א איד וואס זינגט צום אייבערשטן, און טייטשט "ישבעו ויתענגו": א רוחניות'דיגער תענוג האט נישט קיין גרעניץ.

  6. 28:29 פתילות ושמנים: נשמות וואס ברענען חנוכה

    דער משגיח ברענגט א ווארט פון צדיקים אויף דער גמרא אז פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת מעג מען אנצינדן חנוכה: דאס זענען נשמות וואס זענען צו אויסגעלאשן צו ברענען שבת. חנוכה, די איינציגע מאל וואס די שכינה קומט אראפ למטה מעשרה, קען מען אפילו אזעלכע נשמות אנצינדן.

  7. 31:44 ליכט אין דער רשות פון פינסטערניש

    דער משגיח ערקלערט אז קדושה איז אחדות, רשות היחיד, און די סטרא אחרא איז פירוד, רשות הרבים. די חנוכה ליכט ווערן אנגעצונדן אין רשות הרבים, אויף דער לינקער זייט, ביינאכט, אין דער פינסטערסטער צייט פון יאר, ווען די גוים מאכן זייער חג. ער גלייכט עס צו א דאקטער וואס קומט אין שטוב: די שכינה קומט אראפ מבקר חולה זיין אידן אין דעם וואכעדיגן מצב פון גלות.

  8. 37:46 דער אור פון משיח און דעם מוסר'ס ליכט

    דער משגיח ברענגט דעם בני יששכר אז אין די חנוכה ליכט ווערט נתגלה דער אור פון משיח, און דערציילט די מעשה מיטן חוזה פון לובלין, וואס האט נישט געוואלט שעלטן א מוסר ווייל ער האט געזען זיין נשמה לייכטן ווען ער האט אנגעצונדן חנוכה ליכט. ער ענדיגט מיט די צוויי בחינות פון משיח אין די פרשיות וואס מ'ליינט ארום חנוכה, וואו די קדושה קומט אראפ למטה מעשרה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

זיך פרייען מיטן אייבערשטן, נישט מיט דער ישועה אדער מיטן טאג

0:18

דער משגיח קומט צוריק צום פסוק "נגילה ונשמחה בך". דער רבונו של עולם גיט אכטונג אויף די קלענסטע פרט, און גארנישט פאסירט במקרה. א איד מיט א שטארקע אמונה זעט בחוש אז די ישועה קומט פונעם אייבערשטן; ווער עס האט א שוואכע אמונה ווערט אויך געהאלפן, נאר עס זעט אויס ווי א טייל פון טבע. דערפאר זאגט דער זוהר אז מ'זאל זיך מכוון זיין ביי שירת הים, ווייל דארט האט מען געקענט ווייזן מיטן פינגער אויפן אייבערשטן. א,ב,ג

5:27

אן ערליכער איד פרייט זיך נישט אזוי מיט דער ישועה ווי מיטן קשר מיטן אייבערשטן וואס ער האט דערביי געשפירט. אין הלל, זאגט דער מדרש, ווייסט מען נישט צי "נגילה ונשמחה בו" מיינט דעם טאג אדער דעם אייבערשטן; שלמה המלך'ס "בך" איז מכריע אז מ'פרייט זיך מיטן אייבערשטן. ביי די גוים איז א יום טוב ליידיג, נאר עסן און טרינקען, און א איד שפירט קדושה. ד,ה

די ליכט פון יעדן יום טוב און זיינע הלכות

8:30

דער משגיח טייטשט "וידבר משה את מועדי ה'" אויפן לשון פון פירן, ווי "ידבר עמים תחתינו": משה רבינו האט איבערגעגעבן די ליכט וואס יעדער יום טוב האט. מ'שפירט זי דורך לערנען די הלכות פונעם יום טוב; פאר חנוכה די סוגיא פון חנוכה אין גמרא שבת. ו,ז,ח

12:06

די הלכות, געלערנט אין זייער צייט, זענען די "דודים מיין": זיי ווארעמען דאס בלוט פון א איד מער ווי דער יום טוב'דיגער וויין, און יעדער יום טוב לאזט איבער זיין מעסעדזש אויפן גאנצן יאר. א,ט

דער לוח און אידן אין ארץ ישראל

14:19

קידוש החודש דארף סמוכים אין ארץ ישראל. ווען די רוימער האבן נישט געלאזט מאכן סמיכה, האט הלל געמאכט א לוח לויטן חשבון מיט א מחזור פון ניינצן יאר, לויט דער תקופה פון שמואל, וואס האט געזאגט אז די וועגן פונעם הימל זענען אים קלאר ווי די גאסן פון נהרדעא. מ

17:21

דער רמב"ם אין ספר המצוות זאגט אז דער לוח הענגט אין דעם וואס עס וואוינען אידן אין ארץ ישראל. דערפאר האט דער אייבערשטער געטון א מופת: דורך רוימער, אראבער און קריסטן זענען אידן קיינמאל נישט אוועק פון דארט, ווייל כלל ישראל קען נישט עקזיסטירן אן די מועדים. ל

פורים און חנוכה: וואכעדיגע ימים טובים

19:50

דער חידושי הרי"ם זאגט אז פורים און חנוכה, וואס זענען געגעבן געווארן אין גלות, זענען וואכעדיגע ימים טובים, כדי צו דערהאלטן אידן אין א וואכעדיגן מצב. שבת איז ווי אן אאזיס וואו א פארשמאכטער פארער אין מדבר רוט זיך אפ און טרינקט; חנוכה און פורים זענען ווי א בוסט פאר א קאר וואס איז שטעקן געבליבן אויפן וועג, כדי ווייטער צו גיין אין גלות. נ

שבת היט אפ די אידן; שמחה אן א גרעניץ

23:21

אן יום טוב, זאגט דער משגיח, וואלטן אידן ברוחניות אויסגעשטארבן. די ציוניסטן האבן געוואלט געבן א נאציאנאלע היים און עברית אנשטאט אידישקייט, און די גוים האבן נאך אלץ פיינט די אידן. אידן בלייבן אידן דורך שבת און יום טוב; אפילו איינער פון זייערע אפיקורסים האט געזאגט אז מער ווי אידן האבן געהיטן דעם שבת, האט דער שבת געהיטן די אידן.

26:03

די גוים זינגען איבער וויין און שטייען אויף מיט א צעבראכענעם קאפ; מ'קען נאר עסן אזויפיל טורקי. א איד זינגט צום אייבערשטן, און שבת איז "ישבעו ויתענגו": אפילו ווען ער איז זאט האט ער ווייטער עונג, ווייל זיין נשמה איז מקושר מיטן רבונו של עולם. פ

פתילות ושמנים: נשמות וואס ברענען חנוכה

28:34

דער משגיח ברענגט א ווארט פון צדיקים אויף דער גמרא אז פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת מעג מען אנצינדן חנוכה. דאס זענען נשמות, "נר ה' נשמת אדם", וואס זענען צו נאס צו ברענען שבת. די שכינה קומט קיינמאל נישט אראפ למטה מעשרה, חוץ חנוכה, ווען מ'שטעלט די ליכט למטה מעשרה, און דעמאלט קען מען אפילו אזעלכע נשמות אנצינדן. צ,ק,ר,ש

ליכט אין דער רשות פון פינסטערניש

31:46

קדושה איז אחדות, ערקלערט דער משגיח: ביי יעקב שטייט "נפש" לשון יחיד, ביי עשו "נפשות" לשון רבים. די סטרא אחרא איז פירוד, רשות הרבים, און דארט צינדט מען די חנוכה ליכט, אויף דער לינקער זייט, קעגן דער מזוזה, ביינאכט. דער מדרש מערקט אן אז ביי "ולחשך קרא לילה" שטייט נישט דעם אייבערשטנס נאמען. אא,אג,אד,אה

35:12

חנוכה קומט אין דער פינסטערסטער צייט, די לענגסטע נעכט, ווען די גוים מאכן זייער חג. די ליכט זענען ווי א דאקטער וואס קומט אין שטוב: "חול" קומט פון "חולה", און די שכינה קומט אראפ מבקר חולה זיין אידן אין גלות און אנצינדן זייערע ליכטלעך.

דער אור פון משיח און דעם מוסר'ס ליכט

38:03

דער בני יששכר ברענגט אז אין די חנוכה ליכט ווערט נתגלה דער אור פון משיח, ווי א בליץ אין א פינסטערע נאכט. דער משגיח זאגט אז מ'האלט זיך אן דערין דורך זאגן אינדערפרי הלל מיט שמחה. אז

39:07

דער אמרי אמת און דער שם משמואל ברענגען פונעם חידושי הרי"ם אז חסידים האבן געבעטן דעם חוזה פון לובלין ער זאל שעלטן א מוסר. ער האט נישט געוואלט: דאס קוויטל איז געקומען פונקט ווען דער מוסר האט אנגעצונדן חנוכה ליכט, און זיין נשמה האט געלייכטן אין אלע עולמות. די ליכט באווייזן דעם אור הגנוז פון משיח, וואס דערגרייכט די נקודה פון אידישקייט אפילו אין דער נידעריגסטער נשמה. אח,אט

43:33

ביידע בחינות פון משיח זענען אין די פרשיות פון חנוכה: יהודה איז אראפ פון זיינע ברידער, יוסף איז אראפגעפירט געווארן קיין מצרים, און זיינע ברידער זענען אראפ נאך תבואה. די קדושה קומט אראפ למטה מעשרה, און דער משגיח זאגט אז מ'דארף דאס אויסנוצן. אכ,אל,אמ

מראי מקומות

תורה

  1. ג לכאורה Shemos 15:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18
  2. ו Vayikra 23:44 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:30
  3. ס לכאורה Shemos 15:27 21:11 מפתח
  4. אה Bereishis 1:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:46
  5. אכ לכאורה Bereishis 38:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:33
  6. אל לכאורה Bereishis 39:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:33
  7. אמ לכאורה Bereishis 42:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 43:33

כתובים

  1. א Shir Hashirim 1:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18, 12:06
  2. ה Tehillim 118:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:27
  3. ז Tehillim 47:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:30
  4. י לכאורה Koheles 12:1 13:10 מפתח
  5. ק Mishlei 20:27 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:34
  6. אב Tehillim 92:10 32:26 טעקסט מפתח

תלמוד בבלי

  1. ח לכאורה Shabbos 21b מפתח אינעם אויסשרייב: 8:30
  2. ט לכאורה Megillah 32a מפתח אינעם אויסשרייב: 12:06
  3. מ לכאורה Berachos 58b מפתח אינעם אויסשרייב: 14:19
  4. צ Shabbos 21b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:34
  5. ר Sukkah 5a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:34
  6. ש Shabbos 22a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:34
  7. אג Shabbos 22a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 31:46
  8. או לכאורה Berachos 10a 37:11 מפתח

מדרש

  1. ד לכאורה Shir Hashirim Rabbah 1:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 5:27
  2. אד Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 31:46

זוהר און קבלה

  1. ב Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:18
  2. ת לכאורה Zohar II:135a (Kegavna) 31:51 מפתח

ראשונים

  1. ל לכאורה Sefer HaMitzvos, positive commandment 153 מפתח אינעם אויסשרייב: 17:21
  2. אא לכאורה Rashi on Bereishis 46:26 מפתח אינעם אויסשרייב: 31:46

אחרונים און חסידות

  1. כ Chiddushei HaRim (מקום נישט באשטימט) 13:08 מפתח
  2. נ Chiddushei HaRim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 19:50
  3. אז Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 38:03
  4. אח Imrei Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 39:07
  5. אט Shem MiShmuel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 39:07
  6. אי Pri Tzaddik (מקום נישט באשטימט) 42:21 מפתח

תפילה און פיוט

  1. ע לכאורה Haggadah, Vehi She'amdah 23:43 מפתח
  2. פ לכאורה Shabbos Mussaf, Yismechu מפתח אינעם אויסשרייב: 26:03

עיקרי הדברים

  1. 5:25 אן ערליכער איד פרייט זיך נישט אזוי שטארק מיט דער ישועה אליין ווי מיט דעם קשר מיטן רבונו של עולם וואס ער האט דערביי געשפירט.
  2. 7:33 די שמחה פון יום טוב איז מיטן רבונו של עולם, נישט מיטן טאג; די ימים טובים פון די גוים זענען ליידיג, נאר עסן און טרינקען.
  3. 10:24 ווען מ'לערנט די הלכות פון יעדן יום טוב פאר'ן יום טוב שפירט מען זיין ליכט, און זיי ווארעמען א איד מער ווי וויין.
  4. 18:30 כלל ישראל עקזיסטירט דורך די מועדים; אן זיי וואלטן אידן ברוחניות אויסגעשטארבן.
  5. 30:36 חנוכה קומט די שכינה אראפ למטה מעשרה טפחים צו די מערסט אויסגעלאשענע נשמות, און אין די ליכט ווערט נתגלה דער אור פון משיח.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:00 אין הלל, "נגילה ונשמחה בו": מיינט "בו" דעם טאג אדער דעם אייבערשטן?

    תירוץ: 7:19 שלמה המלך האט מפרש געווען זיין טאטנס ווערטער מיט "בך": מ'פרייט זיך מיטן רבונו של עולם, נישט מיטן טאג.

  2. קשיא: 14:19 ווי אזוי קען מען היינט קובע זיין די חדשים און ימים טובים, ווען עס זענען נישטא קיין סמוכים?

    תירוץ: 14:52 הלל האט געזען אז די סמיכה ווערט בטל און האט געמאכט א לוח לויטן חשבון מיט א מחזור פון ניינצן יאר; לויטן רמב"ם גייען מיר היינט נאך אים ווי זיינע שלוחים, דורך די אידן אין ארץ ישראל.

  3. קשיא: 19:50 פארוואס זענען פורים און חנוכה וואכעדיגע ימים טובים, אן אן איסור מלאכה?

    תירוץ: 20:20 לויטן חידושי הרי"ם זענען זיי געמאכט געווארן אין גלות כדי אידן זאלן זיך קענען דערהאלטן אין זייער וואכעדיגן מצב, אין גלות און אין חוץ לארץ.

  4. קשיא: 41:19 פארוואס האט דאס וואס דער מוסר האט אנגעצונדן חנוכה ליכט אפגעהאלטן דעם חוזה פון אים שעלטן?

    תירוץ: 41:41 אין די חנוכה ליכט ווערט נתגלה דער אור הגנוז פון משיח, וואס דערגרייכט די נידעריגסטע נשמות און די נקודה פון אידישקייט וואס איז באהאלטן אין יעדן איד.

מעשיות

  1. 39:13 דער חוזה פון לובלין און דער מוסר

    דער משגיח דערציילט, ווי דער אמרי אמת און דער שם משמואל ברענגען פונעם חידושי הרי"ם, פון א מוסר וואס האט געמאכט אסאך צרות פאר די אידן אין זיין שטאט. די אידן פון שטאט, חסידים פונעם חוזה פון לובלין, האבן אים געגעבן א קוויטל מיטן מוסר'ס נאמען אז ער זאל אים שעלטן, אבער דער חוזה האט נישט געוואלט, ווייל דעם מענטש'נס נשמה לייכט אין אלע עולמות. ווען זיי האבן אים שפעטער ווידער געפרעגט, האט ער ערקלערט אז זיי האבן אים געגעבן דאס ערשטע קוויטל פונקט ווען דער מוסר האט אנגעצונדן חנוכה ליכט, און דעמאלט האט זיין נשמה געלייכטן אין אלע עולמות.

    אין דער מעשה: דער לובלינער חוזה, דער חידושי הרי"ם, the Imrei Emes, דער שם משמואל

    דערציילט אין נאך 8 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 7:13 לויט דעם מדרש איז שלמה המלך'ס "נגילה ונשמחה בך" מכריע דעם ספק אין "בו" אין הלל: די שמחה פונעם טאג איז א שמחה מיטן רבונו של עולם אליין.
  2. 12:09 די "דודים מיין" אין פסוק זענען די הלכות פון יעדן יום טוב וואס מ'לערנט אין זיין צייט: זיי געבן א איד מער ווארעמקייט אין בלוט ווי וויין.
  3. 17:21 ווייל כלל ישראל קען נישט עקזיסטירן אן די מועדים, און דער לוח הענגט אין אידן אין ארץ ישראל, האט דער אייבערשטער געזארגט אז עס זאלן קיינמאל נישט אויפהערן צו וואוינען אידן דארט, דורך אלע וואס האבן זיך געשלאגן דערויף.
  4. 21:06 שבת איז אן אאזיס וואו א פארמאטערטער פארער שטעלט זיך אפ צו רוען; חנוכה און פורים, וואכעדיגע ימים טובים, זענען א בוסט וואס לאזט א איד ווייטער גיין אינמיטן גלות.
  5. 27:16 א גשמיות'דיגער תענוג ענדיגט זיך ווען מ'ווערט זאט, אבער שבת קען א איד זיין זאט און ווייטער האבן עונג, ווייל זיין נשמה איז מקושר מיטן רבונו של עולם.
  6. 29:07 די פתילות ושמנים וואס טויגן נישט פאר שבת אבער יא פאר חנוכה זענען נשמות וואס זענען צו אויסגעלאשן צו ברענען שבת, און חנוכה קען מען זיי אנצינדן ווייל דעמאלט קומט די שכינה אראפ למטה מעשרה.
  7. 36:29 די ימי החול זענען ווי קרענק, "חולה"; די חנוכה ליכט זענען ווי א דאקטער וואס קומט אין שטוב, די שכינה קומט אראפ מבקר חולה זיין.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 4:10 דער משגיח זאגט אז ווער עס דארף א ישועה זאל זיך מכוון זיין ביי שירת הים, וואס ווערט גערעכנט פאר א סגולה פאר א שנעלע ישועה.
  2. 10:24 דער משגיח זאגט אז כדי צו שפירן די ליכט פון א יום טוב זאל מען פריער לערנען זיינע הלכות; פאר חנוכה, די סוגיא פון חנוכה אין גמרא שבת.
  3. 38:43 דער משגיח זאגט אז מ'קען זיך אנהאלטן אין די ליכטיגקייט פון דער חנוכה נאכט דורך זאגן אינדערפרי הלל מיט שמחה, מיט כוונה און מיט געזאנג, און על הנסים.
  4. 43:27 דער משגיח זאגט אז די טעג, ווען די קדושה קומט אראפ למטה מעשרה, זענען א געלעגנהייט וואס מ'דארף אויסנוצן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער אמרי אמת, דער בני יששכר, דער חידושי הרי"ם, דער לובלינער חוזה, דער רוקח, דער רמב"ם, דער שם משמואל, הלל הזקן, חזקיהו המלך, יהודה, יוסף הצדיק, ישעיהו הנביא, משה רבינו, רב אדא בר אהבה, שלמה המלך

ערכים אור הגנוז, אורו של משיח, ביקור חולים, ישועה, למטה מעשרה, מוסר, מועד, משיח בן יוסף, סטרא אחרא, פתילות ושמנים, רבונו של עולם, רשות היחיד, רשות הרבים, שכינה, תקופה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט