סעודת הודאה

סעודת הודאה - ר"ח ניסן (ור' מרדכי פינקלמאן)

קאטאלאג: שונות נומ׳ ⁨28⁩ פאקעט גייד ז׳ 37 תש"ע (2009–10) אידיש 55 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 55 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי א סעודת הודאה ערב ראש חודש ניסן ערקלערט דער משגיח אז א איד דארף לויבן דעם רבונו של עולם מיט זיין לעבן און מיט יעדע געשענקטע יאר, און אז די טעג פון די נשיאים זענען טעג פון חינוך, פון אנהייבן פון דאס נייע.

דער משגיח עפנט מיטן פסוק "אהללה ה' בחיי" און ברענגט דעם קדושת לוי: אלעס איז באשאפן געווארן לכבוד השם, אפילו דער רשע, וועמענס שירה איז זיין מפלה, בשעת א צדיק לויבט דעם אייבערשטן מיט זיין לעבן. ער דערציילט צוויי מאל וואס דער גערער רבי, דער אמרי אמת, ביי וועמען יעדע מינוט איז געווען גערעכנט, איז געווען "מנוצח": פון א איד וואס האט זיך געמוטשעט צוואנציג יאר מיט א קראנקע טאכטער, און פון אן אלטן בלינדן חסיד וואס האט נישט געוואלט קיין געשענקטע יארן וואס ער קען נישט לערנען. דערפון טייטשט ער "אזמרה לאלקי בעודי" אז מ'זאל לויבן דעם אייבערשטן מיט די עקסטערע יארן. נאך א מעשה מיט א חסיד פונעם בעל התניא וואס האט געבעטן יארן וואס מ'קען מיט זיי עפעס אויפטון, זאגט ער אז יעדער איד האט א תפקיד און זאל זיך מתבונן זיין אין דעם. דערנאך ערקלערט ער אז די צוועלף טעג פון די נשיאים, וועמענס קרבנות ברענגען א מפלה אויף די נשיאים פון ישמעאל, זענען טעג פון חינוך, איבערלאזן דאס אלטע און אנהייבן דאס נייע, און ער ענדיגט מיט א ברכה אויף דעם בית המקדש.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · חודש ניסן · דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט

סדר השיעור

  1. 0:00 אנהייב אן א טראנסקריפט (נישט קלאר אויפגענומען)

  2. 5:32 לויבן דעם אייבערשטן מיטן לעבן און מיט די עקסטערע יארן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם קדושת לוי אויף "אהללה ה' בחיי": דער רשע ברענגט ארויס כבוד שמים דורך זיין מפלה, דער צדיק מיט זיין לעבן. ער דערציילט די צוויי מאל וואס דער גערער רבי איז געווען מנוצח, דאס צווייטע מאל פון א בלינדן חסיד וואס האט נישט געוואלט קיין געשענקטע יארן, און טייטשט "בעודי" אז מ'זאל זינגען צום אייבערשטן מיט די עקסטערע יארן.

  3. 10:40 יעדן אידנס תפקיד; די טעג פון די נשיאים שטייט אינעם קאטאלאג

    נאך א מעשה מיט א חסיד וואס האט געבעטן ביים בעל התניא יארן וואס מ'קען מיט זיי עפעס אויפטון, זאגט דער משגיח אז יעדער איינער דארף זיך מתבונן זיין אין זיין תפקיד. ער ערקלערט אז די צוועלף טעג פון די נשיאים, וואס הייבן זיך אן יענע נאכט, ברענגען א מפלה אויף די נשיאים פון ישמעאל און זענען טעג פון חינוך זיך צו באנייען, און ער ענדיגט מיט א ברכה אויפן בית המקדש השלישי.

  4. 15:20 ר' מרדכי פינקלמאנס ווערטער פון הודאה (אן אנדער רעדנער) שטייט אינעם קאטאלאג

  5. 19:30 ר' פינקלמאן וועגן מסירות נפש אין קריאת שמע (אן אנדער רעדנער)

  6. 28:46 ר' פינקלמאנס מוסר פאר דער קהילה און וואונטשן (אן אנדער רעדנער)

דער שיעור, אויסגעשריבן

לויבן דעם אייבערשטן מיטן לעבן און מיט די עקסטערע יארן

5:40

דער משגיח ברענגט דעם קדושת לוי אויפן פסוק "אהללה ה' בחיי": דער אייבערשטער האט אלעס באשאפן לכבודו, אפילו דעם רשע, וועמענס מפלה ברענגט ארויס כבוד שמים, בשעת א צדיק לויבט דעם אייבערשטן מיט זיין לעבן. א,ב

8:05

ער דערציילט אז דער גערער רבי, ביי וועמען יעדע מינוט איז געווען גערעכנט, איז צוויי מאל געווען מנוצח: פון א איד וואס האט זיך געמוטשעט צוואנציג יאר מיט א קראנקע טאכטער, און פון אן אלטן בלינדן חסיד וואס האט געבעטן מ'זאל אים נישט געבן קיין געשענקטע יארן אן לערנען. דאס איז דער פשט אין "אזמרה לאלקי בעודי": מ'זינגט צום אייבערשטן מיט די עקסטערע יארן. א

יעדן אידנס תפקיד; די טעג פון די נשיאים

10:49

נאך א מעשה מיט א חסיד וואס האט געבעטן ביים בעל התניא יארן וואס מ'קען מיט זיי עפעס אויפטון, זאגט דער משגיח אז יעדער איינער האט א תפקיד און דארף זיך מתבונן זיין וואס ער איז.

11:59

יענע נאכט הייבן זיך אן די צוועלף טעג פון די נשיאים. ער ברענגט דעם תרגום יונתן סוף פרשת נשא, אז זייערע קרבנות ברענגען א מפלה אויף די נשיאים פון ישמעאל. ס'זענען טעג פון חינוך, איבערצולאזן דאס אלטע און אנצוהייבן דאס נייע. ד

מראי מקומות

תורה

  1. ה לכאורה Bamidbar 7 (the korbanos of the nesiim) 13:21 מפתח

כתובים

  1. א Tehillim 146:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:40, 8:05
  2. ג Mishlei 16:4 6:30 טעקסט מפתח

תרגום

  1. ד לכאורה Targum Yonasan, end of Parshas Naso מפתח אינעם אויסשרייב: 11:59

אחרונים און חסידות

  1. ב Kedushas Levi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:40

תפילה און פיוט

  1. ו לכאורה Haggadah, berachah of Asher Ge'alanu 15:02 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 5:40 לויט דעם משגיח דארף א איד לויבן דעם רבונו של עולם מיט זיין לעבן אליין, אזוי ווי דער פסוק זאגט "אהללה ה' בחיי".
  2. 6:12 אלעס, אפילו דער רשע, איז באשאפן געווארן כדי ס'זאל ארויסקומען כבוד שמים; דער רשע ברענגט עס ארויס דורך זיין מפלה, דער צדיק מיט זיין לעבן.
  3. 9:52 די עקסטערע יארן וואס מ'באקומט זענען דא כדי צו זינגען צום אייבערשטן, נישט סתם אדורכצולעבן.
  4. 11:11 יעדער איד איז געקומען אויף דער וועלט צוליב א געוויסן תפקיד, און ער דארף זיך מתבונן זיין וואס דאס איז.
  5. 11:59 די צוועלף טעג פון די נשיאים זענען טעג פון חינוך, וואס מ'לאזט איבער דאס אלטע און מ'הייבט אן פון דאס נייע.

מעשיות

  1. 7:40 דער טאטע פון דער קראנקער טאכטער אויף די טרעפ

    ביים גערער רבי, דעם אמרי אמת, איז יעדע מינוט געווען גערעכנט: איינמאל האט איינער פון אים פארנומען צוויי מינוט, און א האלב יאר שפעטער האט ער אים געזאגט אז יענע צוויי מינוט פעלן אים נאך. איינמאל, ווען ער איז אראפגעגאנגען די טרעפ, האט א איד וואס איז ארויפגעקומען צו זיין דירה געוואלט רעדן מיט אים, און דער רבי האט געזאגט אז ער האט נישט קיין רגע צייט. האט דער איד געענטפערט אז שוין צוואנציג יאר מוטשעט ער זיך מיט זיין קראנקער טאכטער, און דער רבי האט נישט קיין מינוט פאר אים. האט דער רבי געזאגט אז יענער האט אים מנצח געווען.

    אין דער מעשה: the Imrei Emes (Gerrer Rebbe)

  2. 9:14 דער בלינדער חסיד און די געשענקטע יארן

    דאס צווייטע מאל איז דער גערער רבי געגאנגען צו אן אלטן חסיד, ר' יענקל, נאך פון די צייטן פון קאצק, וואס איז געווארן א סגי נהור. אויף די פראגע ווי אזוי עס גייט אים, האט ער געענטפערט "ברוך השם", אבער ער קען נישט קוקן אין א ספר און נישט לערנען. האט אים דער רבי געזאגט אז דאס זענען געשענקטע יארן. האט דער חסיד געענטפערט אז ער בעט דעם רבונו של עולם ער זאל אים נישט געבן אזעלכע געשענקטע יארן.

    אין דער מעשה: the Imrei Emes (Gerrer Rebbe), R' Yankel

  3. 10:44 נישט קיין פויערשע יארן

    א חסיד, א קלוגער, וואס דער בעל התניא האט אים געדארפט זיין מכיר טובה, האט מען געוואלט וואונטשן אריכות ימים. האט ער געענטפערט: רבי, אבער נישט קיין פויערשע יארן; ס'זאל זיין יארן וואס מ'קען מיט זיי עפעס אויפטון.

    אין דער מעשה: the Ba'al HaTanya

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 6:00 לויטן קדושת לוי האט אפילו א רשע א שירה צום אייבערשטן: זיין מפלה, וואס ברענגט ארויס כבוד שמים; א צדיק, להבדיל, לויבט דעם אייבערשטן בחייו, מיט זיין לעבן.
  2. 10:22 דער משגיח טייטשט "אזמרה לאלקי בעודי" אויף די געשענקטע, עקסטערע יארן: אויך מיט זיי דארף מען זינגען צום אייבערשטן.
  3. 8:05 דער גערער רבי, ביי וועמען אפילו צוויי פארלוירענע מינוט האבן אים נאך א האלב יאר שפעטער געפעלט, האט זיך געהאלטן מנוצח פון מענטשן וועמענס נויט אדער בענקשאפט איז געווען שטערקער ווי זיין חשבון פון צייט.
  4. 12:24 דורך די קרבנות פון די צוועלף נשיאים פאלן די צוועלף נשיאים פון ישמעאל, און דער משגיח זאגט אז אונזער דור בפרט דארף שטארק ארבעטן אין די טעג אוועקצושטופן יענע קליפה.
  5. 12:57 יעדן שבטס אייגענע קאליר אויפן חושן און אויפן דגל איז אן אנדערע מידה, אן אנדערער תפקיד, און דערמיט ווערן בטל די נשיאים פון ישמעאל.
  6. 13:26 חנוכת המזבח מיינט מ'הייבט אן די עבודה פונעם מקדש, און ווייל א איד אליין איז א מקדש, זענען דאס טעג זיך אליין צו באנייען.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 11:19 דער משגיח זאגט זיינע צוהערער אז יעדער איינער פון זיי האט א תפקיד און זאל זיך מתבונן זיין פארוואס ער איז געקומען אויף דער וועלט.
  2. 11:33 ער רעדט וועגן קומען צייטיג צום דאווענען און דאווענען ווארעם מיט די ווערטער, וואס ער רופט היינט א יקרה מציאות.
  3. 14:02 דער משגיח זאגט אז יעדער איינער דארף וויסן אז די טעג פון די נשיאים זענען טעג פון חינוך, איבערצולאזן דאס אלטע און אנצוהייבן דאס נייע.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער אמרי אמת, דער בעל התניא, ר' מרדכי פינקעלמאן

ערכים חושן, חנוכת המזבח, נשיאים, קליפה, תפקיד

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט