חיזוק

נועם שירת דור הצפרדע

קאטאלאג: שונות נומ׳ ⁨29⁩ פאקעט גייד ז׳ 37 תש"ע (2009–10) אידיש 1 שעה 7 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 7 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס די שירה פון דער צפרדע אין פרק שירה איז "ברוך שם כבוד מלכותו", און אז דער נידעריגער דור פון עקבתא דמשיחא איז א דור פון צפרדעים וועמענס שירה איז ביים רבונו של עולם באזונדערס חשוב.

דער משגיח עפנט מיט דעם חילוק צווישן יבשה און ים: מינים וואס זענען טמא אויף דער יבשה זענען טהור אין ים, און פארקערט. דערנאך ברענגט ער דעם אנהייב פון פרק שירה, וואו די צפרדע זאגט צו דוד המלך אז איר שירה איז שענער פון זיינע, און די מחלוקת פון רבי עקיבא און רבי אלעזר בן עזריה איבער "הצפרדע" אין לשון יחיד. מיט דעם בני יששכר און דעם אבני נזר פארבינדט ער די מכה מיט דעם וואס די מצריים האבן געוואלט מישן טוב מיט רע. ער ערקלערט אז יעדער מין זינגט דורך א מין טהור וואס איז זיין שליח ציבור, אבער די צפרדע איז סיי אויף דער יבשה סיי אין ים און האט נישט קיין שליח ציבור, דערפאר איז איר שירה "ברוך שם", דער באהאלטענער שבח אז השם יתברך איז אפילו אין טמא'נע מקומות, וואס מ'זאגט שטילערהייט. טומאה הייבט זיך אן מיט "שנים", און דאס איז מתרץ דעם מדרש. דערנאך ווענדט ער דאס אן אויף אונזער דור, דער עקב פון משיח: א דור פון צפרדעים מיט נייע נסיונות, וועמענס שוואכע עבודה מיט מסירת נפש איז טייער ביים רבונו של עולם, מיט א חיזוק פון רבי שמעון בר יוחאי און פון דער וואך פון הוד, און ער פארענדיגט מיט די דריי "זכור".

ענינים: די עבודה פונעם לעצטן דור · ניגון און שירה

סדר השיעור

  1. 0:00 טמא אויף דער יבשה, טהור אין ים

    נאך די ערשטע ווערטער און דעם פסוק פון די נחשלים וואס עמלק האט באפאלן, ברענגט דער משגיח דעם בעל הטורים און די גמרא אז דער חמור פון ים איז טהור און דער שור פון ים איז טמא, און פרעגט פארוואס דער רבונו של עולם האט פארקערט יבשה און ים. ער ברענגט אז תוספות זאגט אז דאס איז נאר ביי די צוויי, אבער דער דברי יואל האלט אז ס'איז א כלל.

  2. 6:23 די צפרדע און דוד המלך; איין צפרדע אדער אסאך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם אנהייב פון פרק שירה, וואו א צפרדע זאגט צו דוד המלך ער זאל זיך נישט גרויס האלטן ווייל איר שירה איז שענער פון זיינע, און ער וואונדערט זיך, ווייל דער קול פון א צפרדע איז דער אומאנגענעמסטער. דערנאך ברענגט ער דעם מדרש אויף "הצפרדע" אין לשון יחיד: רבי עקיבא זאגט אז איין צפרדע האט זיך געמערט צו רבבות, און רבי אלעזר בן עזריה זאגט אז איין צפרדע האט געפייפט און די אנדערע זענען געקומען.

  3. 11:15 מכת צפרדע פון יסוד; א תערובות פון טוב און רע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם בני יששכר אז די מכה פון צפרדע איז געקומען פון יסוד, ווייל די מכות זענען געגאנגען פון אונטן ארויף, און פארבינדט עס מיט פרעה'ס פלאן צו הרג'ענען די זכרים און נעמען די נקבות. מיט דעם אבני נזר, אז א תערובות פון טוב און רע איז ערגער פאר אידן ווי דער רע אליין, ערקלערט ער אז די מצריים האבן געוואלט מאכן אזא תערובות.

  4. 15:26 דער מין טהור אלס שליח ציבור שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז שירה דארף קומען בקדושה ובטהרה, דערפאר האט דער רבונו של עולם געמאכט יעדן מין טהור אין איין ארט און טמא אינעם אנדערן, און דער טהור'ער זינגט אלס שליח ציבור פאר זיין טמא'נעם מין. די צפרדע איז סיי אין ים סיי אויף דער יבשה, ממילא איז נישטא קיין מין טהור וואס זאל זינגען פאר איר; זי אליין איז א תערובות פון טמא און טהור, א פאסיגע שטראף פאר די מצריים.

  5. 20:39 ברוך שם בחשאי: יחודא תתאה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אין פסחים אז די שבטים האבן געזאגט שמע ישראל און יעקב אבינו האט געענטפערט "ברוך שם", וואס מ'זאגט בחשאי, ווי א בת מלך וואס גלוסט צוקי קדירה. ער ברענגט פון תניא שער היחוד און אנדערע ספרים אז שמע איז יחודא עילאה און ברוך שם איז יחודא תתאה, די השגחה פון השם אפילו אויף טמא'נע מקומות, וואס ס'איז נישט קיין כבוד צו זאגן הויך. ער שטעלט אקעגן די סטרא אחרא, וואס איז מודה אבער נישט בטל, ווי בלעם, מיט אברהם אבינו וואס האט מבטל געווען זיין רצון ביי דער עקידה.

  6. 28:21 פארוואס די שירה פון דער צפרדע איז ברוך שם שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט פארוואס אין פרק שירה זאגט נאר די צפרדע נישט קיין פסוק, נאר "ברוך שם כבוד מלכותו". ווייל זי האט נישט קיין שליח ציבור טהור, טאר זי נישט זאגן קיין פסוק, אבער קיין שום נברא'ס שירה טאר נישט פעלן, דערפאר זינגט זי יחודא תתאה בחשאי. ער ברענגט א מדרש אז ווען א איד זאגט שמע ישראל זענען די מזיקים לוחש "ברוך שם", און דערמיט האבן זיי אויך א זכות קיום.

  7. 32:00 טומאה הייבט זיך אן מיט "שנים" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם וואס ערקלערט דעם סדר פון סדר טהרות, וואו אהלות און דערנאך נגעים רעדן פון דער שווערסטער טומאה, און ער מערקט אן אז ביידע הייבן זיך אן מיטן ווארט "שנים". שנים איז דער היפך פון אחדות: גיהנום און מחלוקת זענען באשאפן געווארן אום יום שני, און דאס זעלבע זעט מען ביי הוצאה אום שבת און ביי שבועת שקר.

  8. 36:21 דער תירוץ אויף רבי עקיבא און רבי אלעזר בן עזריה שטייט אינעם קאטאלאג

    צוריק צום מדרש ערקלערט דער משגיח אז רבי עקיבא'ס איין צפרדע אלס שורש פון דער מכה קען נישט זיין, ווייל טומאה קען נישט ארויסקומען פון אחד, און רבי אלעזר בן עזריה ווייזט אויף נגעים ואהלות וואס הייבן זיך אן מיט "שנים". אבער די צפרדע איז א תערובות, ממילא איז געווען סיי איינס סיי אסאך: איין צפרדע האט געפייפט און די אנדערע זענען געקומען. דער פייף, שורק, איז דער ניקוד פון יסוד.

  9. 39:33 עקבתא דמשיחא און אירע נייע נסיונות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז צדיקים פון פאר דער מלחמה האבן געזאגט אז מ'האלט ביי עקבתא דמשיחא: די דורות זענען ווי א גוף פון קאפ ביז דער פיאטע, און אונזער דור איז דער נידעריגסטער. נעבן אסאך וואס לערנען און דאווענען, כאפן נייע סארטן יצר הרע, ווי דער עלעקטראנישער, אריין אפילו די שענסטע, ווייל דער יצר הרע ווייסט אז זיין סוף קומט. ער ברענגט וואס דער אריז"ל האט געזאגט צו רבי חיים וויטאל וועגן א שפל'דיגן דור, און רופט אונזער דור א דור פון דער צפרדע.

  10. 45:27 די מסירת נפש פון די צפרדעים און אונזער שירה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט אז חנניה מישאל ועזריה האבן זיך געלערנט מסירת נפש פון די צפרדעים וואס זענען אריינגעשפרונגען אין די אויוונס, און זאגט אז היינט איז די גאנצע וועלט א ברענענדיגער אויוון און מ'קען זיך נישט האלטן אן מסירת נפש. ווי די בת מלך וואס האט זיך פארגלוסט צוקי קדירה, האט דער רבונו של עולם ליב די עבודה פונעם היינטיגן דור; די צפרדע פון פרק שירה איז דער היינטיגער איד וואס זאגט צום דור פון דוד המלך אז זיין שירה איז שענער. אפילו א דאווענען פול מיט פרעמדע מחשבות איז חשוב, ווייל ס'איז עבודה אין א צייט פון הסתר פנים.

  11. 51:50 הוד, דער עקב, און רבי שמעון בר יוחאי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פארגלייכט אונזער דור צו דער פיאטע, וואס בלייבט פינסטער אפילו אונטער דער זון פון תקופת תמוז, און צו הוד, די נידעריגסטע ספירה און דער לינקער פוס, ווי אין פתח אליהו. ער ברענגט פון בית אהרן אז רבי שמעון בר יוחאי גיט חיזוק צו די נידעריגסטע נשמות. פורים געהערט צו הוד און צו די נחשלים וואס עמלק טשעפעט זיך אין זיי, דער שבט דן לויט תרגום יונתן, און רבי שמעון בר יוחאי איז בגימטריא הוד.

  12. 57:46 די וואך פון הוד און "רני עקרה" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שטעלט אויס די זיבן וואכן פון פסח ביז שבועות און פון תשעה באב ביז ראש השנה, און זאגט אז די פינפטע וואך פון די נחמות איז די וואך פון הוד, ווען מ'ליינט די פרשה פון עמלק. די הפטרה "רני עקרה" מיט "כי רבים בני שוממה" ערקלערט ער מיט א מדרש: די צדיקים אין גלות זענען חשוב ביים רבונו של עולם, און די ווערטער זענען בגימטריא רבי שמעון בר יוחאי. זכירת עמלק דערמאנט אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע.

  13. 1:02:15 א גרויסער יצר הרע; זכור את אשר עשה למרים

    דער משגיח דערציילט פון א זקן וואס האט עטלעכע טעג פאר זיין פטירה נאר געזאגט אז א צדיק האט געזאגט אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע. דערנאך ברענגט ער זכירת מרים: מ'זאל נישט קאליע מאכן די שירה פון דער צפרדע מיט לשון הרע און מחלוקת, און די דריי "זכור" פון שבת, עמלק און מרים זענען דריי נסיונות צו היטן זיך. ער פארענדיגט מיט א ברכה אויף תשובה און גאולה.

דער שיעור, אויסגעשריבן

טמא אויף דער יבשה, טהור אין ים

0:50

נאכן באדאנקען זיך ביי די בעלי בתים, דערמאנט דער משגיח דעם פסוק פון די נחשלים, די שוואכע הינטערשטעליגע וואס עמלק האט באפאלן. דערנאך ברענגט ער דעם בעל הטורים וואס ברענגט די גמרא אז דער חמור פון ים איז טהור און דער שור פון ים איז טמא: יעדע בריאה וואס איז אויף דער יבשה איז אויך דא אין ים, נאר פארקערט. ער פרעגט וואס איז די כוונה אז דער זעלבער מין זאל זיין טמא אויף דער יבשה און טהור אין ים. א,ב,ג

5:27

ער ברענגט אז תוספות זאגט אז דער כלל איז נאר ביים חמור און ביים שור, און דער חתם סופר ווייסט כביכול נישט פון דעם תוספות, אבער דער דברי יואל שרייבט אז די ראשונים און פוסקים האלטן אז ס'איז א כלל אין אלע בעלי חיים. ד,ה,ו

די צפרדע און דוד המלך

6:36

דער משגיח ברענגט דעם אנהייב פון פרק שירה: ווען דוד המלך האט פארענדיגט תהלים, האט א צפרדע אים געזאגט ער זאל זיך נישט גרויס האלטן, ווייל איר שירה איז שענער פון זיינע. דאס איז א פליאה, זאגט ער, ווייל ס'איז נישטא קיין אומאנגענעמערער קול ווי דער קול פון א צפרדע. דערנאך ברענגט ער דעם מדרש אויף "הצפרדע" אין לשון יחיד: רבי עקיבא זאגט אז איין צפרדע האט זיך געמערט ביז זי האט אנגעפילט מצרים, און רבי אלעזר בן עזריה זאגט אים "כלך אצל נגעים ואהלות", און ערקלערט אז איינע האט געפייפט און די אנדערע זענען געקומען. די מפרשים זאגן אז נגעים ואהלות זענען פון די שווערסטע הלכות. ז,ח,ט

יסוד און א תערובות פון טוב און רע

11:18

דער משגיח ברענגט דעם בני יששכר: די מכות זענען געגאנגען פון אונטן ארויף, ממילא איז די צפרדע, די צווייטע מכה, געקומען פון יסוד, דער כח פון מוליד זיין. פרעה, ווי דער מדרש זאגט, האט געוואלט הרג'ענען די זכרים און נעמען די נקבות, כדי צו פארניכטן דעם יסוד פון כלל ישראל, דערפאר איז ער געשטראפט געווארן מיט צפרדעים. ער לייגט צו דעם אבני נזר אז א תערובות פון טוב און רע איז אלעמאל געווען ערגער פאר אידן ווי דער רע אליין, און אזא תערובות האבן די מצריים געוואלט מאכן. י,כ,ל

דער מין טהור אלס שליח ציבור

15:54

יעצט ענטפערט דער משגיח אויף זיין ערשטע קשיא. יעדער מין דארף זאגן שירה צום רבונו של עולם, אבער אן אנגענומענע שירה דארף קומען בקדושה ובטהרה, ווי ביי די מלאכים. דערפאר האט השם יתברך געמאכט יעדן מין טהור אין איין ארט און טמא אינעם אנדערן: דער טהור'ער זינגט און איז א שליח ציבור פאר זיין טמא'נעם מין. ממילא פעלט נישט קיין שירה פון קיין שום מין.

18:29

אבער ווער זינגט פאר דער צפרדע? ס'איז נישטא קיין צפרדע פון ים באזונדער און פון יבשה באזונדער; זי איז ביי טאג אין וואסער און ביינאכט קומט זי ארויס אויף דער יבשה. זי אליין איז א תערובות פון טמא און טהור, און דערפאר איז זי געווען די פאסיגע שטראף פאר די מצריים וואס האבן געוואלט מישן טוב מיט רע.

ברוך שם בחשאי

20:43

דער משגיח ברענגט די גמרא אין פסחים: די שבטים האבן געזאגט שמע ישראל, און יעקב אבינו האט געענטפערט "ברוך שם". פארוואס מ'זאגט עס בחשאי, ערקלערט די גמרא מיט א משל פון א בת מלך וואס האט זיך פארגלוסט צוקי קדירה; ס'פאסט נישט, אבער זי וויל עס, דערפאר ברענגט מען איר עס שטילערהייט. מ

22:48

על פי תניא שער היחוד און אנדערע ספרים ערקלערט ער אז שמע ישראל איז יחודא עילאה, די קדושה פון השם וואס איז העכער פון יעדע השגה, און ברוך שם איז יחודא תתאה, אז השם יתברך איז זיך משפיל צו זיין משגיח און מפרנס אפילו די נידעריגסטע און טמא'נע מקומות. דאס איז זיין מלכות, אבער ס'איז נישט קיין כבוד עס צו זאגן הויך, דערפאר זאגט מען עס שטיל, חוץ יום כיפור. נ

26:55

די סטרא אחרא איז מודה צום רבונו של עולם, אבער זי איז נישט בטל. בלעם האט געזאגט "לא אוכל לעבור את פי ה'", און פונדעסטוועגן האט ער געזוכט עצות ארום דעם רצון השם; להבדיל אברהם אבינו איז געגאנגען צו דער עקידה מיט שמחה, און האט מבטל געווען זיין רצון. ס

פארוואס די צפרדע זינגט ברוך שם

28:49

מיט דעם איז מתורץ א פליאה אין פרק שירה: יעדער מין זאגט א פסוק, אבער די צפרדע זאגט "ברוך שם כבוד מלכותו לעולם ועד". ווייל זי האט נישט קיין שליח ציבור טהור, טאר זי נישט זאגן קיין פסוק; אבער קיין שום נברא'ס שירה טאר נישט פעלן, דערפאר זינגט זי יחודא תתאה בחשאי, די שירה פון דער סטרא אחרא אליין. ער ברענגט א מדרש אז ווען א איד זאגט שמע ישראל, זענען די מזיקים לוחש "ברוך שם", און דערמיט האבן זיי אויך א זכות קיום. ע,פ

טומאה הייבט זיך אן מיט "שנים"

32:07

דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם וואס ערקלערט דעם סדר פון סדר טהרות: אהלות קומט פריער ווייל עס רעדט פון דער שווערסטער טומאה, און דערנאך קומט נגעים. ס'איז מערקווירדיג אז אהלות הייבט זיך אן מיטן ווארט "שנים", און נגעים אויך. שנים איז דער היפך פון אחדות: לויט א מדרש זענען גיהנום און מחלוקת באשאפן געווארן אום יום שני. אזוי אויך הוצאה אום שבת, וואס הייבט זיך אויך אן מיט "שתים", איז ארויסגיין פון רשות היחיד, און דער תיקוני זוהר גלייכט צו דערצו א שבועת שקר. צ,ק,ר,ש,ת,אא

דער תירוץ אויפן מדרש

36:41

צוריק צום מדרש ערקלערט דער משגיח: לויט רבי עקיבא איז דער שורש פון דער מכה געווען איין צפרדע, אבער טומאה קען נישט ארויסקומען פון אחד. דערפאר ווייזט רבי אלעזר בן עזריה אויף נגעים ואהלות וואס הייבן זיך אן מיט "שנים". אבער די צפרדע איז א תערובות, ממילא דארף זיין סיי אחד סיי שנים: ס'איז טאקע געווען איין צפרדע, נאר נישט אלס שורש; זי האט געפייפט און די אנדערע זענען געקומען. דער פייף, שורק, איז דער ניקוד פון יסוד. ט,ר,ק

עקבתא דמשיחא

39:37

דער משגיח זאגט אז צדיקים פון פאר דער מלחמה האבן געזאגט אז מ'האלט שוין ביי עקבתא דמשיחא. די דורות זענען ווי א גוף: עס הייבט זיך אן מיטן קאפ, דער דור פון משה רבינו, און גייט אראפ ביז דער פיאטע, די נידעריגסטע דורות וואס זענען דאס ווייטסטע פון קדושה.

41:37

ברוך השם לערנען און דאווענען אסאך מיט כוונה, אבער טויזנטער יארן איז דער יצר הרע געווען דער זעלבער, און היינט ווערן מחודש נייע יצר הרע'ס, דער עלעקטראנישער און אנדערע, וואס כאפן אריין אפילו די שענסטע, ווייל דער יצר הרע ווייסט אז זיין סוף קומט. אונזער עבודה איז קליין; פונדעסטוועגן האט דער אריז"ל געזאגט צו רבי חיים וויטאל אז ער איז ווי די תנאים און נביאים, ווייל ער איז אין א שפל'דיגן דור. אונזער דור, זאגט דער משגיח, איז א דור פון דער צפרדע.

מסירת נפש און אונזער שירה

45:44

די צפרדעים אין מצרים זענען אריינגעשפרונגען אין די אויוונס, און חנניה מישאל ועזריה האבן זיך פון זיי געלערנט מסירת נפש. דער משגיח זאגט אז היינט קען מען זיך נישט באפרייען פון די נסיונות פון דער צייט אן מסירת נפש, ווייל די גאנצע וועלט איז א ברענענדיגער אויוון. אונזער עבודה איז ווי צוקי קדירה, אבער פונקט ווי די בת מלך האט געהאט דאס בעסטע עסן און זיך פארגלוסט דווקא צוקי קדירה, אזוי האט דער רבונו של עולם ליב די עבודה פונעם היינטיגן דור. אב

48:36

דאס איז די צפרדע פון פרק שירה: דער היינטיגער איד, נידעריג און שוואך, וואס זאגט צום דור פון דוד המלך און פונעם בית המקדש אז זיין שירה איז שענער, ווייל זי איז שווערער. אפילו ווען זיין דאווענען איז פול מיט פרעמדע מחשבות, איז עס חשוב ביים רבונו של עולם, ווייל ס'איז עבודה אין א צייט פון הסתר פנים. ז

הוד און רבי שמעון בר יוחאי

52:07

א מענטש וואס שטייט אונטער דער זון אין תקופת תמוז איז אינגאנצן באלויכטן, חוץ די פיאטע וואס קלעפט צו דער ערד; אזוי איז דער דור פון עקבתא דמשיחא. אין די ספירות, ווי פתח אליהו שטעלט זיי אוועק, זענען די פיס נצח והוד, און הוד איז דאס נידעריגסטע. דער משגיח ברענגט פונעם בית אהרן אז ווער עס איז צוגעבונדן צו רבי שמעון בר יוחאי, אפילו דער נידעריגסטער, האט חיזוק. אג,אד

54:17

פסח, שבועות און סוכות זענען חסד, גבורה און תפארת, און חנוכה און פורים זענען נצח והוד. פורים איז פאר די נחשלים, די נידעריגסטע וואס עמלק טשעפעט זיך אין זיי, וואס תרגום יונתן זאגט אז דאס איז שבט דן. רבי שמעון בר יוחאי איז בגימטריא הוד, און ער איז זיין מתקן. אה

די וואך פון הוד

58:30

זיבן וואכן פון פסח איז מען מתקן די מדות ביז שבועות; אזוי אויך זענען דא זיבן וואכן פון תשעה באב ביז ראש השנה. די פינפטע וואך פון די נחמות איז די וואך פון הוד, ווען מ'ליינט די פרשה פון עמלק. אין דער הפטרה שטייט "כי רבים בני שוממה", און א מדרש זאגט אז די צדיקים אין גלות זענען חשוב ביים רבונו של עולם. דער משגיח זאגט אז דאס מיינט נישט אז זיי זענען גרעסער, נאר אז אידן וואס דינען השם אין גלות זענען טייער; די ווערטער זענען בגימטריא רבי שמעון בר יוחאי, א חיזוק פאר אלע דורות. זכור את אשר עשה לך עמלק דערמאנט אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע. או,אז,אח

א גרויסער יצר הרע; זכור מרים

1:02:20

דער משגיח דערציילט פון איינעם וואס איז געגאנגען באזוכן א זקן מיט אסאך קבלות פון צדיקים, עטלעכע טעג פאר זיין פטירה, און האט געבעטן ער זאל אים זאגן עפעס. דער זקן האט געזאגט אז א צדיק האט געזאגט אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע, און איז געבליבן שטיל; ווען מ'האט אים געדרייט, האט ער עס איבערגעזאגט. מ'דארף אכטונג געבן. אח

1:03:34

אין דער זעלבער סדרה שטייט אויך זכירת מרים. אונזער שירה פון דער צפרדע איז טייער ביים רבונו של עולם; פארוואס זשע, פרעגט דער משגיח, זאל מען זי קאליע מאכן מיט לשון הרע, מחלוקת און רעדן אויף צדיקים און אויף אידן, אז זי זאל נישט אנגענומען ווערן? דריי מאל שטייט "זכור" אין דער תורה, ביי שבת, ביי עמלק און ביי מרים: מ'זאל נישט נכשל ווערן. ער פארענדיגט מיט א ברכה אויף תשובה שלמה און אויף דער גאולה. אט

מראי מקומות

תורה

  1. א Devarim 25:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:50
  2. ח Shemos 8:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:36
  3. ס Bamidbar 22:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:55
  4. אח Devarim 25:17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 58:30, 1:02:20
  5. אט Devarim 24:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:03:34

נביאים

  1. או Yeshayahu 54:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 58:30

תרגום

  1. אה לכאורה Targum Yonasan on Devarim 25:18 מפתח אינעם אויסשרייב: 54:17

משנה

  1. ק Ohalos 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:07, 36:41
  2. ר Negaim 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:07, 36:41
  3. ת Shabbos 1:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:07

תלמוד בבלי

  1. ג לכאורה Avodah Zarah 39a מפתח אינעם אויסשרייב: 0:50
  2. מ Pesachim 56a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:43
  3. אב לכאורה Pesachim 53b מפתח אינעם אויסשרייב: 45:44

מדרש

  1. ט לכאורה Midrash on Shemos 8:2 (Rabbi Akiva and Rabbi Elazar ben Azaryah) אינעם אויסשרייב: 6:36, 36:41
  2. כ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 11:18
  3. פ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 28:49
  4. ש Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 32:07
  5. אז Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 58:30

זוהר און קבלה

  1. אא Tikkunei Zohar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:07
  2. אג לכאורה Tikkunei Zohar, introduction (Pesach Eliyahu) מפתח אינעם אויסשרייב: 52:07

ראשונים

  1. ב Ba'al HaTurim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:50
  2. ד Tosafos (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:27
  3. צ לכאורה Rambam, Introduction to Seder Taharos מפתח אינעם אויסשרייב: 32:07

אחרונים און חסידות

  1. ה Chasam Sofer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:27
  2. ו Shu"t Divrei Yoel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 5:27
  3. י Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:18
  4. ל Avnei Nezer (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 11:18
  5. נ לכאורה Tanya, Shaar HaYichud veHaEmunah מפתח אינעם אויסשרייב: 22:48
  6. אד Beis Aharon (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 52:07

תפילה און פיוט

  1. ז לכאורה Perek Shirah, introduction מפתח אינעם אויסשרייב: 6:36, 48:36
  2. ע לכאורה Perek Shirah, the song of the frog מפתח אינעם אויסשרייב: 28:49

עיקרי הדברים

  1. 17:28 יעדער מין זינגט שירה דורך זיין מין טהור, אבער די צפרדע, וואס געהערט סיי צו דער יבשה סיי צום ים, האט נישט קיינעם, דערפאר איז איר שירה אין פרק שירה "ברוך שם כבוד מלכותו".
  2. 23:14 "ברוך שם" איז יחודא תתאה: השם יתברך איז משגיח און מפרנס אפילו די נידעריגסטע און טמא'נע מקומות, א שבח וואס פאסט נישט צו זאגן הויך, דערפאר זאגט מען עס שטיל.
  3. 39:51 דער משגיח זאגט אז אונזער דור איז דער עקב פון משיח, מיט נייע סארטן יצר הרע וואס זענען קיינמאל נישט געווען, און מ'קען זיך נישט האלטן אן מסירת נפש.
  4. 47:09 אונזער דור איז א דור פון צפרדעים, און זיין שוואכע עבודה אין א צייט פון הסתר פנים איז ביים רבונו של עולם חשובער ווי די עבודה פון די פריערדיגע דורות.
  5. 53:36 דער כח פון רבי שמעון בר יוחאי, וואס איז פארבונדן מיט הוד, איז מחזק אפילו די נידעריגסטע נשמות אין אלע דורות.
  6. 1:03:14 דער משגיח פארענדיגט מיט די "זכור"ס פון דער תורה: געדענקען עמלק, ווייל ס'איז דא א גרויסער יצר הרע, און געדענקען מרים, כדי נישט צו קאליע מאכן די שירה פון דער צפרדע מיט לשון הרע און מחלוקת.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 4:46 פארוואס האט דער רבונו של עולם געמאכט דעם זעלבן מין טמא אויף דער יבשה און טהור אין ים, און פארקערט?

    תירוץ: 17:17 כדי יעדער מין זאל קענען זאגן שירה בטהרה: דער טהור'ער מין זינגט אלס שליח ציבור פאר זיין טמא'נעם מין.

  2. קשיא: 28:39 פארוואס זאגט די צפרדע אין פרק שירה נישט קיין פסוק, און פארוואס דווקא "ברוך שם"?

    תירוץ: 29:03 זי האט נישט קיין שליח ציבור טהור און טאר נישט זאגן קיין פסוק, אבער איר שירה טאר נישט פעלן, דערפאר זינגט זי יחודא תתאה בחשאי.

  3. קשיא: 21:16 פארוואס זאגט מען "ברוך שם" בחשאי?

    תירוץ: 25:21 ס'איז א שבח אויף דער השגחה פון השם אפילו אויף די נידעריגסטע און טמא'נע מקומות, וואס ס'איז נישט קיין כבוד צו זאגן הויך.

  4. קשיא: 36:41 ווי אזוי פארשטייט מען די מחלוקת פון רבי עקיבא און רבי אלעזר בן עזריה איבער דער איינציגער צפרדע?

    תירוץ: 37:51 טומאה קען נישט ארויסקומען פון אחד, אבער די צפרדע איז א תערובות, ממילא איז די מכה געווען סיי איינס סיי אסאך: איין צפרדע האט געפייפט און די אנדערע זענען געקומען.

  5. קשיא: 8:02 ווי אזוי קען די שירה פון דער צפרדע זיין שענער ווי די שירה פון דוד המלך?

    תירוץ: 48:36 די צפרדע איז דער היינטיגער איד, וועמענס שירה, וואס ער זינגט מיט מסירת נפש אין א נידעריגן דור, איז שווערער און דערפאר שענער פארן רבונו של עולם.

מעשיות

  1. 44:30 דער אריז"ל און רבי חיים וויטאל

    דער משגיח דערציילט אז דער אריז"ל האט געזאגט צו רבי חיים וויטאל אז ער איז חשוב ווי די תנאים און אמוראים, און אפילו ווי די נביאים. רבי חיים וויטאל האט געפרעגט ווי אזוי קומט ער צו זיי. האט דער אריז"ל געענטפערט אז ווייל ער איז אין א שפל'דיגן דור; ווען ער וואלט געווען אין א פריערדיגן דור, וואלט ער געווען פון די גרעסטע תנאים און נביאים.

    אין דער מעשה: דער הייליגער אר"י, רבי חיים ויטאל

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  2. 1:02:15 "ס'איז דא א גרויסער יצר הרע"

    דער משגיח דערציילט וואס מ'האט אים איבערגעגעבן: איינער איז געגאנגען באזוכן א זקן וואס האט געהאט אסאך קבלות פון צדיקים, עטלעכע טעג פאר זיין פטירה, און האט אים געבעטן ער זאל זאגן עפעס פון צדיקים. דער זקן האט געזאגט אז א געוויסער צדיק האט געזאגט אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע, און איז געבליבן שטיל. ווען מ'האט אים געדרייט ער זאל ווייטער זאגן, האט ער איבערגעזאגט די זעלבע ווערטער: ס'איז דא א גרויסער יצר הרע.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 16:02 דער פארקערטער סדר פון טהרה צווישן יבשה און ים איז כדי יעדער מין זאל קענען זינגען: דער טהור'ער אין איין ארט איז א שליח ציבור פאר זיין טמא'נעם מין אינעם אנדערן.
  2. 18:40 די צפרדע, וואס איז סיי אין ים סיי אויף דער יבשה, איז א תערובות פון טמא און טהור, דערפאר איז זי געווען די פאסיגע מכה פאר די מצריים וואס האבן געוואלט מישן טוב מיט רע.
  3. 29:54 דער "ברוך שם" פון דער צפרדע איז די שירה פון דער סטרא אחרא אליין: דער רבונו של עולם וויל אז אפילו דער טמא'נער צד זאל אים לויבן, בחשאי, דורך יחודא תתאה.
  4. 34:06 טומאה איז געווארצלט אין "שנים", דערפאר הייבן אהלות און נגעים זיך אן מיט "שנים"; די צפרדע, וואס איז א תערובות, האט געדארפט האבן סיי איינס סיי אסאך, און דאס איז מיישב רבי עקיבא מיט רבי אלעזר בן עזריה.
  5. 48:34 די צפרדע פון פרק שירה וואס זאגט צו דוד המלך אז איר שירה איז שענער, איז דער איד פון עקבתא דמשיחא וואס רעדט צום דור פון בית המקדש: זיין שוואכערע שירה איז שווערער און דערפאר שענער.
  6. 47:28 די בת מלך וואס גלוסט צוקי קדירה איז א משל אז דער רבונו של עולם האט ליבער די נידעריגע עבודה פונעם לעצטן דור ווי די שענערע עבודה פון די פריערדיגע.
  7. 58:51 די פינפטע וואך פון די נחמות איז כנגד הוד, די נידעריגסטע מדריגה, און אירע הפטרה "כי רבים בני שוממה" איז בגימטריא רבי שמעון בר יוחאי, דער מקור פון חיזוק פאר די נידעריגסטע.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 46:15 דער משגיח זאגט אז מ'דארף היינט האבן מסירת נפש כדי זיך צו באפרייען פון די נייע נסיונות פון דער צייט.
  2. 1:02:05 ער זאגט אז א איד דארף געדענקען אז ס'איז דא א גרויסער יצר הרע און אכטונג געבן.
  3. 1:04:30 ער ווארנט מ'זאל נישט קאליע מאכן די שירה מיט לשון הרע, מחלוקת און רעדן אויף צדיקים און אויף אידן, כדי זי זאל אנגענומען ווערן ביים רבונו של עולם.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, בלעם, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, חנניה, יעקב אבינו, מישאל, מרים, משה רבינו, עזריה, פרעה, רבי אהרן קארלינער, רבי אלעזר בן עזריה, רבי חיים ויטאל, רבי עקיבא, רבי שמעון בר יוחאי

ערכים ברוך שם כבוד מלכותו לעולם ועד, הוד, הסתר פנים, יחודא עילאה, יסוד, מסירות נפש, נחשלים, סטרא אחרא, עקבתא דמשיחא, פרק שירה, צפרדע, שליח ציבור, תערובות טוב ורע

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט