ע"י הכנעה לתלמידי חכמים זוכים ליניקה משפע עליונה' והשפעה לפושעים ומורדים היא ע"י בחינת אחוריים.
קאטאלאג: ספר התניא א' ב נומ׳ 9 פאקעט גייד ז׳ 41 אידיש 45 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פון תניא פרק ב אז יעדער איד יונקט זיין חיות דורך הכנעה צו די תלמידי חכמים, און די וואס קריגן זיך מיט זיי יונקען נאר בבחינת אחוריים, און אז די קדושה פון די עלטערן באשטימט דעם גוף און זיין מזל אבער קיינמאל נישט די נשמה אליין.
דער משגיח לערנט ווייטער תניא פרק ב: וויבאלד אלע נשמות זענען איין קייט ביז חכמה עילאה, מוז אפילו דער פשוט'סטער איד זיין דבוק אין דעם תלמיד חכם, און דורך אים אין דער שכינה. ער שילדערט דעם סדר פון א דור, אזוי ווי די דגלים אין מדבר, ביז דעם צדיק הדור, צי ער איז באקאנט צי פארבארגן. הכנעה איז א יסוד; א בעכער מוז שטיין נידעריגער ווי דער קרוג כדי צו מקבל זיין. פון פרעה לערנט ער מיט'ן שפת אמת אז די טענה איז אז מ'וויל נישט אפילו זיין נכנע. די וואס קריגן זיך מיט תלמידי חכמים יונקען נאך אלץ בבחינת אחוריים, און זייער קנאה אליין ווייזט א באהאלטענע הכנעה. דערנאך ערקלערט ער פארוואס די קדושה פון די עלטערן איז נוגע: זיי געבן דעם גוף, זיין מזל און זיין טבע, און דער אייבערשטער גיט די נשמה. ביישפילן פון אברהם אבינו, דוד המלך, רבי שמעון יארסלאווער און דאס מזל פון א מדינה ווייזן אז מ'קען דורכברעכן א גראבן גוף, און אז שפעטערע דורות האבן לייטערע גופים אבער קלענערע נשמות.
ענינים: התקשרות צו צדיקים און אמונת חכמים · ענוה און ביטול · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · די מדריגות און דער שורש פון דער נשמה
סדר השיעור
-
0:00 דבקות אין תלמידי חכמים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט דעם תניא וועגן דבקות אין תלמידי חכמים, און ערקלערט אז וויבאלד אלע נשמות זענען איין קייט, איז דער פשוטער איד מקושר צום אייבערשטן דורך דעם תלמיד חכם. ער שילדערט דעם סדר פון א דור, ווי די דגלים אין מדבר, ביז דעם צדיק הדור, באקאנט אדער פארבארגן.
-
5:12 הכנעה איז דער שורש פון מקבל זיין שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח זאגט אז דער וואס איז נישט מכבד צדיקים רייסט זיך אפ פון זיין שורש, און דערציילט פון א רבי וואס, ווען א איד איז נישט אויפגעשטאנען פאר אים, האט זיך געזארגט פאר יענעם. ער רופט הכנעה א יסוד, גלייכט עס צו א בעכער אונטער א קרוג, און לערנט פון פרעה מיט'ן שפת אמת אז דער עיקר חסרון איז אז מ'וויל אפילו נישט זיין נכנע.
-
11:03 יניקה בבחינת אחוריים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט די ווערטער פונעם תניא אז פושעים ומורדים יונקען פון די תלמידי חכמים בבחינת אחוריים, אינעם סדר פון משפיע און מקבל וואס האלט די גאנצע בריאה. זייער שנאה, זאגט ער, קומט פון קנאה: טיף אין הארצן ווייסן זיי אז דער ערליכער איד איז בעסער, און דער צער אליין איז א סארט הכנעה.
-
14:46 פארוואס די קדושה פון די עלטערן איז נוגע
דער משגיח חזר'ט איבער דעם יסוד פונעם תניא אז די קלענסטע נשמה איז מקושר ווי די גרעסטע, און פרעגט פארוואס דער זוהר חדש מאכט תלוי די מדריגה פון א קינד אין די מחשבות פון די עלטערן. ער ענטפערט מיט דער גמרא פון די דריי שותפים: די עלטערן געבן דעם גוף, דער אייבערשטער גיט די נשמה.
-
18:56 מזל: דער צינור פון גשמיות'דיגע השפעה
דער משגיח ערקלערט מזל אלס דער כוכב און דער צינור דורך וואס די גשמיות'דיגע השפעה פליסט, פון לשון נוזל, און מיט דער גמרא פון דעם מלאך וואס רופט אויס עשיר אדער עני, חכם אדער טיפש, גיבור אדער חלש. ער דערציילט דעם חפץ חיים'ס תירוץ וועגן אן ארעמאן, און באטאנט אז צדיק ורשע לא קאמר.
-
27:31 א גראבער גוף מיט א גרויסע נשמה
דער משגיח ערקלערט אז די עלטערן באשטימען אויך די טבע און די איידלקייט פונעם גוף, אזוי ווי בהמות זענען אנדערש בטבע, און א קינד וואס איז נולד בקדושה האט עס גרינגער אין עבודת השם. גרויסע צדיקים האבן געהאט גראבע גופים און האבן זיך דורכגעארבעט, און ער ברענגט דעם מדרש אז אברהם אבינו האט געהאט די גרעסטע נשמה מיט'ן נידריגסטן גוף.
-
31:02 שאול און דוד: מ'מעסט לויט'ן אנהייב
דער משגיח ברענגט די גמרא אז שאול איז נענש געווארן פאר איין עבירה און דוד נישט פאר צוויי, און ענטפערט פון די מקובלים אז דוד'ס גוף איז געקומען פון דער בת לוט, און ער האט געהאט א שטארקן יצר הרע וואס ער האט אויסגעהרגעט. ער לייגט צו רבי שמעון יארסלאווער'ס ווערטער וועגן זיין טאטן, און פירט אויס אז אין הימל מעסט מען לויט וואס מ'קען ערווארטן פון א מענטש.
-
34:58 דאס מזל פון א מדינה
דער משגיח טייטשט לך לך מארצך אז מ'זאל זיך אפרייסן פון דעם מזל פון זיין לאנד: א נשמה וואס ווערט געבוירן אין חוץ לארץ גייט דורך דעם צינור פונעם שר פון יענער מדינה און איר קליפה. דערמיט ערקלערט ער פארוואס אידן פון פארשידענע מדינות קענען זיך נישט פארטראגן, גלייכט עס צו אריינגיין אין שול דורכ'ן קוימען, און זאגט אז מ'קען עס אויסלייטערן, אזוי ווי אברהם אבינו.
-
39:39 דער לבוש פון דער נשמה
דער משגיח לערנט דעם תניא אויפ'ן זוהר חדש: די נשמה מוז זיין אנגעטאן אין א לבוש פון די עלטערן, דורך וועמען זי טוט מצוות און באקומט אפילו די גשמיות'דיגע שפע, אבער די נשמה אליין קען זיין הויך אפילו ביי א קינד פון נידריגע עלטערן, ווי ביי דוד המלך. ער פירט אויס אז אונזערע גופים זענען לייטערער ווי די פון די פריערדיגע דורות כאטש זייערע נשמות זענען געווען גרעסער, און דאס ערקלערט די עבירות וואס שטייען אין תנ"ך.
דער שיעור, אויסגעשריבן
דבקות אין תלמידי חכמים
דער משגיח לערנט דעם תניא וועגן דעם וואס איז דבוק אין תלמידי חכמים, אויף דער קשיא פון דער גמרא ווי אזוי קען מען זיך דבק'ן אין דער שכינה. וויבאלד אלע נשמות זענען איין קייט ביז חכמה עילאה, איז דער עקב פארבונדן מיט'ן ראש: דער פשוטער איד איז דבוק אין דעם תלמיד חכם, און דער תלמיד חכם אין דער שכינה. א,ב
הכנעה איז דער שורש פון מקבל זיין
דער וואס רעדט אויף צדיקים, זאגט דער משגיח, רייסט זיך אפ פון זיין שורש און מוז יונקען פון א פרעמדן ארט. ער דערציילט פון א רבי אין ווארשע: ווען א איד איז נישט אויפגעשטאנען פאר אים, האט ער זיך געזארגט וואס וועט יענעם ארויסשלעפן פון גיהנום.
הכנעה, זאגט ער, איז פון די יסודות וואס דער בעל שם טוב האט אוועקגעשטעלט. א בעכער וואס הייבט זיך העכער פונעם קרוג באקומט גארנישט, און ווער עס איז נכנע פאר א צדיק לערנט זיך אויס צו זיין נכנע פארן אייבערשטן.
יניקה בבחינת אחוריים
דער משגיח ערקלערט אז פושעים ומורדים וואס קריגן זיך מיט תלמידי חכמים יונקען נאך אלץ פון זיי, נאר בבחינת אחוריים, נישט פנים אל פנים, ווייל די גאנצע בריאה שטייט אויף משפיע און מקבל. זייער שנאה איז קנאה: טיף אין הארצן ווייסן זיי אז דער ערליכער איד איז בעסער און קענען דאס נישט ליידן, און דער צער אליין איז שוין א סארט הכנעה.
פארוואס די קדושה פון די עלטערן איז נוגע
מזל: דער צינור פון גשמיות'דיגע השפעה
דער משגיח ערקלערט וואס איז מזל: יעדער מענטש האט א כוכב, א צינור דורך וואס עס קומט די השפעה פונעם גוף, נישט פון דער נשמה. די גמרא זאגט אז פאר דער געבורט רופט א מלאך אויס עשיר אדער עני, חכם אדער טיפש, גיבור אדער חלש. דערפאר, מערקט ער אן, ברענגט מען אין אבן העזר אז מ'זאל חתונה האבן אין דער ערשטער העלפט פון חודש, כאטש ס'איז נישט קיין כלל. י,כ
א גראבער גוף מיט א גרויסע נשמה
די עלטערן באשטימען אויך די טבע פונעם גוף, אזוי ווי בהמות זענען אנדערש בטבע. א קינד וואס איז נולד בקדושה האט עס גרינג אין עבודת השם; אויב נישט, איז עס ווי קריכן אויף א גלאטער וואנט. גרויסע צדיקים האבן געהאט גראבע גופים און זיך דורכגעמוטשעט, און דער מדרש זאגט אז אברהם אבינו, מיט אפשר די גרעסטע נשמה, האט געהאט דעם נידריגסטן גוף. מ
שאול און דוד
די גמרא זאגט אז שאול איז נענש געווארן פאר איין עבירה און דוד נישט פאר צוויי. די מקובלים ענטפערן אז דוד'ס גוף איז געקומען פון דער בת לוט, מיט א שטארקן יצר הרע, וואס ער האט אויסגעהרגעט ביז ער האט געקענט זאגן "ולבי חלל בקרבי". נ,ס
רבי שמעון יארסלאווער, וועמענס טאטע איז געווען א גראבער מענטש, האט געזאגט אז ווען זיין טאטע וואלט איינמאל געגאנגען אין מקוה, וואלט זיין עבודה געווען גרינג. אין הימל מעסט מען לויט וואס מ'קען ערווארטן פון א מענטש.
דאס מזל פון א מדינה
דער משגיח טייטשט "לך לך מארצך" אז מ'זאל זיך אפרייסן פון דעם מזל פון זיין לאנד. א נשמה וואס ווערט געבוירן אין חוץ לארץ גייט דורך דעם צינור פונעם שר פון יענער מדינה, און עפעס פון איר קליפה רייבט זיך אפ, ווי ביי איינעם וואס גייט אריין אין שול דורכ'ן קוימען. ע
ממילא, ווען אן אונגארישער איד האט פיינט א פוילישן, איז עס דאס שטיקל גוי אין יעדן וואס האט פיינט. אבער מ'קען עס אויסלייטערן, אזוי ווי רבי שמעון יארסלאווער און אברהם אבינו.
דער לבוש פון דער נשמה
צוריק צום תניא אויפ'ן זוהר חדש, ערקלערט דער משגיח אז א נשמה מוז זיין אנגעטאן אין א לבוש פון די עלטערן; דורך אים טוט מען מצוות און באקומט אפילו די גשמיות'דיגע שפע. די נשמה אליין קען אבער זיין הויך ביי א קינד פון נידריגע עלטערן, ווי דוד המלך, וואס שטאמט פון מואב. ז,ח
ס'איז אן עצה טובה פאר עלטערן זיך מקדש צו זיין פאר'ן קינד'ס וועגן. אונזערע גופים, אויסגעלייטערט דורך דורות פון מסירת נפש אין גלות, זענען בעסער ווי די פון פריער, כאטש זייערע נשמות זענען געווען גרעסער; דאס ערקלערט עבירות אין תנ"ך וואס מיר פארשטייען נישט.
מראי מקומות
תורה
כתובים
תרגום
תלמוד בבלי
מדרש
- מ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 28:21
זוהר און קבלה
ראשונים
אחרונים און חסידות
אנדערע
עיקרי הדברים
- 0:51 ווייל אלע נשמות זענען פארבונדן אין איין קייט, מוז אפילו די נידריגסטע זיין צוגעבונדן צום תלמיד חכם, וואס איז דבוק אין דער שכינה.
- 4:41 הכנעה צו די וואס זענען גרעסער איז דער צינור דורך וואס מ'איז מקבל, אזוי ווי א בעכער מוז שטיין נידעריגער ווי דאס פון וואו מ'גיסט.
- 11:20 די וואס קריגן זיך מיט תלמידי חכמים יונקען נאך אלץ פון זיי, אבער נאר בבחינת אחוריים, אן א חיבור פון פנים אל פנים.
- 18:18 די עלטערן געבן דעם גוף, זיין טבע און זיין מזל; דער אייבערשטער גיט די נשמה, וואס איז נישט תלוי אין זיי.
- 29:15 א גראבער גוף מאכט די עבודת השם שווערער, אבער מ'קען אים דורכברעכן, און אין הימל מעסט מען א מענטש לויט וואס מ'קען ערווארטן פון אים.
- 35:38 געבוירן ווערן אין א געוויסער מדינה ברענגט עפעס פון דער מדינה'ס טבע אויפ'ן גוף פון א איד, און ער קען עס אויסלייטערן.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 8:52 פרעה איז נישט געווען נכנע; פארוואס זאגט מען אים "עד מתי מאנת", אז ער וויל נישט?
תירוץ: 9:11 לויט'ן שפת אמת: נישט זיין נכנע איז איין זאך, אבער ער האט אפילו נישט געוואלט; א איד וואס פאלט וויל נאך אלץ, און דער רצון בינדט אים צום אייבערשטן.
-
קשיא: 13:15 פארוואס האבן רשעים אזוי שטארק פיינט תלמידי חכמים?
תירוץ: 12:58 פון קנאה: טיף אין הארצן ווייסן זיי אז דער ערליכער איד איז בעסער, און זיי קענען דאס נישט ליידן.
-
קשיא: 17:18 אויב יעדע נשמה איז א חלק אלוק ממעל, פארוואס זאל די מדריגה פון א קינד תלוי זיין אין די מחשבות פון די עלטערן?
תירוץ: 18:11 די עלטערן געבן נאר דעם גוף; דער אייבערשטער גיט די נשמה, וואס איז נישט תלוי אין זיי.
-
קשיא: 31:14 פארוואס איז שאול נענש געווארן פאר איין עבירה און דוד נישט פאר צוויי?
תירוץ: 31:58 דוד'ס גוף איז געקומען פון א גראבן שורש מיט א שטארקן יצר הרע, דערפאר האט מען אים געמשפט לויט זיין אנהייב.
-
קשיא: 36:53 פארוואס קענען זיך אידן פון פארשידענע מדינות אפט נישט פארטראגן?
תירוץ: 37:18 יעדער טראגט א שטיקל גוי פון זיין מדינה'ס מזל; דאס שטיקל האט פיינט, נישט דער איד אליין.
-
קשיא: 43:57 ווי אזוי האבן מענטשן אין תנ"ך געקענט טאן עבירות וואס מיר וואלטן נישט געטאן?
תירוץ: 44:04 אונזערע גופים זענען אויסגעלייטערט געווארן דורך טויזנטער יאר נסיונות און מסירת נפש, און זיי האבן געהאט גרעסערע נשמות אבער גראבערע גופים און שטארקערע יצרים.
מעשיות
-
5:53 דער איד וואס איז נישט אויפגעשטאנען
א רב וואס איז געווען באקאנט אין ווארשע אלס א גרויסער גאון, און אלע האבן אים רעספעקטירט, איז שפעטער געווארן א רבי. איינמאל איז ער געגאנגען מיט זיינע תלמידים אין גאס, וואו מ'פלעגט אויפשטיין פאר אים, און א מענטש איז פארביי און איז נישט אויפגעשטאנען. די תלמידים זענען געווען אויפגערעגט, אבער דער רבי האט זיך געזארגט פאר יענעם: אויב ער ווערט נישט נתפעל פון א תלמיד חכם, וואס וועט אים ארויסשלעפן פון גיהנום?
-
25:33 דער חפץ חיים און דער ארעמאן
אן ארעמאן איז פארביי דעם חפץ חיים, און ער האט אים געגעבן צדקה. איינער האט געטענה'ט אז דער מענטש קען דאך ארבעטן פאר א לעבן. האט דער חפץ חיים געענטפערט אז ווען דער מלאך האט אויסגערופן אז ער זאל זיין אן עני, האט מען אים אנגעגאסן די פיס מיט בליי: ער האט נישט דעם מוט און נישט די כחות, און ס'איז נישט זיין שולד.
אין דער מעשה: דער חפץ חיים
-
33:31 רבי שמעון יארסלאווער וועגן זיין טאטן
רבי שמעון יארסלאווער'ס טאטע איז געווען א גראבער מענטש און אן עם הארץ, און רבי שמעון איז געווארן א קדוש. ער האט געזאגט אז ווען זיין טאטע וואלט כאטש איינמאל געגאנגען אין מקוה איידער ער איז נתעבר געווארן, וואלט זיין עבודה געווען אסאך גרינגער. פונדעסטוועגן האט ער זיך אויסגעלייטערט.
אין דער מעשה: רבי שמעון יאראסלאווער
געדאנקען
- 3:34 דער סדר פון א דור איז אזוי ווי די דגלים אין מדבר: יעדער איד יונקט דורך זיין שר עשרות, שר חמישים און שר מאות, ביז דעם צדיק הדור, צי מ'ווייסט ווער ער איז צי נישט.
- 9:05 די טענה צו פרעה "עד מתי מאנת לענות" מיינט, לויט'ן שפת אמת, אז נישט זיין נכנע איז איין זאך, אבער נישט וועלן זיין נכנע רייסט אפ דעם לעצטן פאדעם; א רצון צו האבן א רצון בינדט נאך א איד צום אייבערשטן.
- 12:58 די שנאה פון רשעים צו אן ערליכן איד איז קנאה, ווייל טיף אין הארצן ווייסן זיי אז ער איז בעסער; דער צער אליין איז א באהאלטענע הכנעה, און דורך דעם יונקען זיי נאך בבחינת אחוריים.
- 31:58 דוד איז נישט נענש געווארן פאר עבירות וואס שאול יא, ווייל דוד'ס גוף איז געקומען פון א גראבן שורש דורך דער בת לוט, און אין הימל מעסט מען א מענטש לויט וואס מ'קען ערווארטן פון אים.
- 37:18 ווען אן אונגארישער איד האט פיינט א פוילישן איד, איז עס דאס שטיקל גוי וואס יעדער האט אריינגענומען פון זיין מדינה'ס מזל וואס האט פיינט, נישט דער איד אליין.
- 43:16 שפעטערע דורות האבן לייטערע גופים, אויסגעלייטערט דורך דורות פון מסירת נפש אין גלות, כאטש די פריערדיגע דורות האבן געהאט גרעסערע נשמות; דערפאר זעען אויס פאר אונז די עבירות אין תנ"ך נישט צו פארשטיין.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, בלק, דוד המלך, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חפץ חיים, דער שפת אמת, ישי, לוט, עגלון מלך מואב, פרעה, רבי משה קורדובירו, רבי שמעון יאראסלאווער, רש"י, שאול המלך
ערכים אחוריים, הכנעה, חכמה עילאה, חלק אלוק ממעל, יניקה, לבושים, מזל, משפיע ומקבל, צדיק הדור, רבונו של עולם, תלמיד חכם