דברים שעושים טימטום הלב ואיך לתקן ולהזהר. בחינת האמת לפי מדריגתו. לפעמים אין התעוררות בשבת כי אז צריכים להיות במדריגה יותר זך. עצות כשיש טימטום הלב. למואס בגשמיות.

קאטאלאג: ספר התניא ב' כ”ט נומ׳ ⁨16⁩ פאקעט גייד ז׳ 48 אידיש 37 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 37 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויף תניא פרק כ"ט ערקלערט דער משגיח פארוואס א מענטש קען מיטאמאל נישט דאווענען, פארוואס א העכערע מדריגה אדער א הייליגערע צייט פאדערט א טיפערע תשובה, און ווי אזוי מ'צוברעכט די סטרא אחרא מיט א חשבון הנפש און מיטן זען אז זי איז גארנישט לגבי השם יתברך.

דער משגיח לערנט ווייטער תניא פרק כ"ט וועגן טמטום הלב, ווען דאס הארץ איז פארשטאפט און מ'קען נישט דאווענען. אן התעוררות וואס גייט אוועק נאכן דאווענען איז ביי א בינוני אויך אמת לפי זיין מדריגה, אויב זי קומט צוריק דאס קומענדיגע מאל. חטאות נעורים קענען אים יעצט שטערן, ווייל אויבן איז נישטא קיין זמן, און ווייל יעדע העכערע מדריגה פאדערט א טיפערע תשובה: שבת, ארץ ישראל און יעדער יארצייט פון א נשמה פאדערן מער ווי די וואך. דערפאר דארף ער זיך מאכן א חשבון הנפש, ווי דוד המלך וואס זיין חטא איז געשטאנען פאר אים תמיד. אפילו איינער אן אזעלכע חטאים קען זיך מאכן א חשבון אויף זיינע מחשבות און אויף זיינע נארישע חלומות, ווי די מעשה פונעם בעל שם טוב מיט דאנציג, אבער אן פחד. דערנאך זאל ער זיך צוברעכן מיט מרירות און נישט מיט עצבות, אנשרייען די סטרא אחרא אין זיין מחשבה, און זען אז זי איז בטל פאר השם יתברך ווי חושך פאר ליכט.

ענינים: שמחה און שפלות (תניא פרקים כו-לד) · תשובה

סדר השיעור

  1. 0:00 טמטום הלב און אמת לפי זיין מדריגה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערמאנט די עצה פונעם תניא פאר א פארשטאפט הארץ וואס קען נישט דאווענען: עס צוהאקן ווי א שטיק האלץ וואס כאפט זיך נישט אן, און זיך מאכן א חשבון הנפש. ער לערנט ווייטער פרק כ"ט און ברענגט פרק י"ג, אז אין אמת איז דא אסאך מדריגות, און ביי א בינוני איז אן התעוררות וואס קומט יעדעס מאל צוריק אמת לפי זיין מדריגה.

  2. 4:37 חטאות נעורים, זמן, און די קדושה פון שבת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז אויבן איז נישטא קיין זמן, ממילא שטייט א חטא פון די יונגע יארן ווי ער וואלט געשען יעצט. מיטן משל פון זיך אנטון פאר דער גאס, פאר א חתונה און פאר א מלך, ענטפערט ער פארוואס מ'קען דאווענען אינדערוואכן און נישט שבת: שבת איז דער חצר המלך און פאדערט א גרעסערע תשובה, און אזוי אויך א הייליג ארט ווי ארץ ישראל.

  3. 10:17 דער יארצייט: יעדעס יאר א נייער דין שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט פארוואס מ'לערנט משניות און מ'גיט צדקה ביי א יארצייט: יעדעס יאר גייט די נשמה העכער, און די כפרה וואס איז געווען גענוג פאר דער פאריגער מדריגה איז נישט גענוג פאר דער נעקסטער. אזוי אויך א מענטש אויף דער וועלט וואס דארף גיין העכער, דארף א טיפערע תשובה.

  4. 14:31 חשבון הנפש און דוד'ס חטא נגדי תמיד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז ווער עס קען נישט דאווענען זאל זיך פרעגן פארוואס, און טראכטן אז אפשר וויל מען אים פון הימל העכער הייבן. ער ברענגט דוד המלך'ס ווערטער "וחטאתי נגדי תמיד": ביי יעדער העכערער מדריגה זעט מען נאכאמאל דעם חטא און מ'דארף ווייטער תשובה טון. אפילו איינער וואס האט נישט געזינדיגט קען זיך מאכן א חשבון, ווי טייל טוען יעדן טאג, ווייל טויזנטער מחשבות פליען דורכן קאפ.

  5. 18:15 מחשבות, חלומות, און אן פחד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז מחשבות וואס זענען נישט לשם שמים געהערן צו דער אנדערער זייט, און דערציילט די מעשה פונעם בעל שם טוב מיט א איד וועמענס מחשבה איז ביים דאווענען געווען אין דאנציג. דערנאך לערנט ער אז נארישע חלומות ווייזן אז די נפש גייט נישט ארויף, און לייגט צו אז דער חשבון דארף זיין אן פחד, ווי די צדיקים האבן געזאגט: טראכט גוט וועט זיין גוט.

  6. 24:27 זיך צוברעכן: מרירות, נישט עצבות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט די עצה פונעם תניא זיך אוועקזעצן און טראכטן אז מ'איז גארנישט, נישט קיין ערליכער עובד השם, און זיך אזוי צוברעכן. ער באטאנט דעם חילוק צווישן מרירות, וואס ברענגט עצות, און עצבות, וואס לייגט נאר שלאפן; דורך דעם ווערט צובראכן די סטרא אחרא וואס האט זיך אנגעבלאזן און לאזט אים נישט דאווענען.

  7. 27:39 אנשרייען די סטרא אחרא אין מחשבה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט דעם תניא אז מ'זאל אנשרייען דעם יצר הרע בקול רעם: נישט מיטן קול נאר אין דער מחשבה, ביז ווען וועט ער פארשטעלן דעם אור השם, וואס איז ממלא כל עלמין און האט זיך נישט געטוישט דורך דער בריאה. ער ערקלערט אז מ'דארף זען דעם אמת, אז די גאנצע מציאות איז גארנישט לגבי השם, און ברענגט א מעשה פונעם בעל התניא ביי זיין הסתלקות.

  8. 32:04 ווי חושך פאר ליכט; מואס זיין אין גשמיות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די סטרא אחרא ווערט בטל ווי חושך ווען מ'צינדט אן א ליכט, ווייל איר חיות איז נאר די ניצוצות פון קדושה וואס זי האלט. ער לייגט צו אז חושך איז אליין א בריאה, און עס איז דא א הייליגער חושך פון צמצום, און דערפאר שרייבט דער תניא אור הגשמי. ער ענדיגט מיט דער עצה פונעם תניא מואס צו זיין אין גשמיות, וואס דער יצר נוצט כדי אים נישט צו לאזן דאווענען.

דער שיעור, אויסגעשריבן

טמטום הלב און אמת לפי זיין מדריגה

1:02

דער משגיח דערמאנט די עצה פונעם תניא ווען דאס הארץ איז אזוי פארשטאפט אז מ'קען נישט לערנען און נישט דאווענען: ווי א שטיק האלץ וואס כאפט זיך נישט אן, דארף מען עס צוהאקן, און זיך מאכן א חשבון הנפש. דערנאך לערנט ער ווייטער אין פרק כ"ט, וואו עס רעדט זיך פון איינעם וועמענס התעוררות גייט אוועק נאכן דאווענען. א

3:07

אין פרק י"ג, ערקלערט ער, זעט אויס אז א געפיל וואס גייט אוועק איז נישט קיין אמת. אבער דאס איז די מאס פון א צדיק. אמת, די מדה פון יעקב אבינו, האט אסאך מדריגות, און ביי א בינוני ווייזט אן התעוררות וואס קומט יעדעס מאל צוריק אז אינעווייניג איז זי אמת. ב

חטאות נעורים, זמן, און שבת

5:25

פארוואס זאלן חטאות נעורים אים יעצט שטערן? דער משגיח ערקלערט אז זמן איז אליין א בריאה, ווי דער רמב"ם טייטשט דאס ווארט בראשית; אויבן איז נישטא קיין זמן, ממילא שטייט אן אלטער חטא ווי היינט, און אן אלטע תשובה איז נישט שטענדיג גענוג.

6:53

ער משלט עס צו קליידער: אויף דער גאס, צו א חתונה און צום מלך פאדערט מען אלץ מער. מ'קען גוט דאווענען די גאנצע וואך און שבת פילט מען גארנישט, ווייל שבת איז דער חצר המלך און פאדערט א גרעסערע תשובה. אזוי אויך מצד המקום, ווי ארץ ישראל, און מצד הנפש.

דער יארצייט

10:31

דער משגיח פרעגט פארוואס מ'לערנט משניות און מ'גיט צדקה ביי א יארצייט. יעדעס יאר, ערקלערט ער, איז דא א נייער דין ווען די נשמה גייט העכער, און די כפרה וואס איז געווען גענוג פאר דער פאריגער מדריגה איז נישט גענוג פאר דער נעקסטער, ממילא דארף זי נאכאמאל דורכגיין. אזוי אויך א לעבעדיגער מענטש וואס דארף גיין העכער, דארף א טיפערע תשובה.

חשבון הנפש

14:36

דערפאר, זאגט דער משגיח, ווער עס קען נישט דאווענען זאל זיך פרעגן פארוואס, און טראכטן אז אפשר וויל מען אים פון הימל העכער הייבן; די תשובה פון נעכטן איז היינט שוין נישט גענוג. דאס איז וואס דוד המלך האט געזאגט "וחטאתי נגדי תמיד": דוד איז נכשל געווארן נאר כדי ער זאל לערנען תשובה, און ביי יעדן העכערן מאמענט האט ער נאכאמאל געזען זיין חטא. ג,ד

17:22

אפילו איינער וואס האט נישט געזינדיגט אין די יונגע יארן קען זיך מאכן א חשבון, ווי טייל טוען יעדן טאג, ווייל טויזנטער מחשבות פליען דורכן קאפ.

מחשבות, חלומות, און אן פחד

18:31

מחשבות וואס זענען נישט לשם שמים, ערקלערט דער משגיח, געהערן צו דער אנדערער זייט. דער בעל שם טוב האט אמאל נאכן דאווענען געגעבן א איד שלום עליכם ווי ער וואלט געקומען פון דאנציג; דער איד איז שוין א האלב יאר נישט געווען דארט, אבער ביים דאווענען איז זיין מחשבה געווען אין דאנציג. א מענטש איז דארט וואו זיין מחשבה איז.

20:38

דער תניא לייגט צו אז נארישע חלומות ווייזן אז די נפש גייט נישט ארויף, ווי דער פסוק פרעגט "מי יעלה בהר ה'", "נקי כפים". דאך באטאנט דער משגיח אז דער חשבון דארף זיין אן פחד: מ'דארף יראת שמים, נישט קיין שרעק, און די צדיקים האבן געזאגט: טראכט גוט וועט זיין גוט. ה

מרירות, נישט עצבות

25:18

די עצה פונעם תניא איז זיך אוועקזעצן און טראכטן אז מ'איז גארנישט, נישט קיין ערליכער עובד השם, און זיך אזוי צוברעכן. דער משגיח באטאנט מרירות, וואס ברענגט עצות, און נישט עצבות, וואס לייגט נאר שלאפן. דורך דעם ווערט צובראכן די סטרא אחרא וואס האט זיך אנגעבלאזן און לאזט אים נישט דאווענען.

אנשרייען די סטרא אחרא

27:59

דערנאך זאגט דער תניא מ'זאל אנשרייען דעם יצר הרע בקול רעם. דער משגיח ערקלערט אז דאס איז נישט מיטן קול נאר אין דער מחשבה: ביז ווען וועט ער פארשטעלן דעם אור השם, וואס איז ממלא כל עלמין און האט זיך נישט געטוישט זינט דער בריאה? דער יצר האט אסאך נעמען, זאגט ער, און זיי זענען אמת'דיגע נעמען. א,ו

30:05

אן איש אמת זעט אז די גאנצע מציאות איז גארנישט לגבי השם יתברך. דער משגיח דערציילט אז דער בעל התניא האט ביי זיין הסתלקות געקוקט אויפן סופית און געזאגט אז ער זעט דארט דעם אמת, נישט דאס וואס פארשטעלט אים.

ווי חושך פאר ליכט

32:18

די סטרא אחרא ווערט בטל ווי חושך ווען מ'צינדט אן א ליכט, ערקלערט דער משגיח, ווייל איר חיות איז נישט איר אייגענע, נאר די ניצוצות פון קדושה וואס זי האלט.

33:36

דאך איז חושך אליין א בריאה, ווי דער פסוק זאגט "יוצר אור ובורא חשך", און עס איז דא א הייליגער חושך פון צמצום, גרעסער ווי ליכט. דערפאר שרייבט דער תניא דווקא חושך פאר אור הגשמי. ער ענדיגט מיט דער עצה פונעם תניא מואס צו זיין אין גשמיות, וואס דורך דעם לאזט דער יצר נישט דאווענען. ז,א

מראי מקומות

נביאים

  1. ז Yeshayahu 45:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:36

כתובים

  1. ג Tehillim 51:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:36
  2. ה Tehillim 24:3-4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:38

תלמוד בבלי

  1. ד לכאורה Avodah Zarah 4b-5a מפתח אינעם אויסשרייב: 14:36
  2. ו לכאורה Sukkah 52a מפתח אינעם אויסשרייב: 27:59

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya ch. 29 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:02, 27:59, 33:36
  2. ב לכאורה Tanya ch. 13 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:07

עיקרי הדברים

  1. 3:36 ביי א בינוני איז אן התעוררות וואס גייט אוועק נאכן דאווענען אויך אמת לפי זיין מדריגה, אויב זי קומט צוריק דאס קומענדיגע מאל.
  2. 5:25 אויבן איז נישטא קיין זמן, ממילא שטייט אן אלטע עבירה ווי זי וואלט געווען יעצט, און א תשובה פון אמאל איז נישט שטענדיג גענוג פאר היינט.
  3. 8:16 א העכערע מדריגה, סיי מצד הזמן (שבת), סיי מצד המקום (ארץ ישראל), סיי מצד הנפש, פאדערט א גרעסערע תשובה, און דערפאר קען מען זיך פונקט דארט פילן פארשטאפט.
  4. 14:33 ווען ער קען נישט דאווענען, זאל ער זיך מאכן א חשבון הנפש, אפשר וויל מען אים פון הימל העכער הייבן און ער דארף פריער טון מער תשובה.
  5. 20:17 אפילו איינער וואס האט נישט קיין חטאות נעורים קען זיך מאכן א חשבון אויף זיינע מחשבות און חלומות, וואס ווייזן אז זיין נפש גייט נישט ארויף.
  6. 26:29 דאס צוברעכן דארף זיין מיט מרירות, וואס ברענגט עצות, און נישט מיט עצבות, וואס לייגט אים נאר שלאפן.
  7. 32:18 די סטרא אחרא האט נישט קיין אייגענע חיות; זי איז בטל פאר השם יתברך ווי חושך ווען מ'צינדט אן א ליכט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 7:57 פארוואס קען א מענטש גוט דאווענען די גאנצע וואך און שבת פילט ער גארנישט?

    תירוץ: 8:16 שבת איז א העכערע מדריגה, דער חצר המלך, און פאדערט א גרעסערע תשובה; וואס מ'האט אינדערוואכן מוחל געווען פארגיט מען נישט שבת.

  2. קשיא: 10:31 פארוואס לערנט מען משניות און מ'גיט צדקה ביי א יארצייט?

    תירוץ: 10:52 יעדן יארצייט איז דא א נייער דין ווען די נשמה גייט העכער, און די כפרה וואס איז געווען גענוג פאר דער פריערדיגער מדריגה איז נישט גענוג פאר דער העכערער.

  3. קשיא: 14:36 אויב ער האט שוין תשובה געטון אויף זיינע עבירות, פארוואס איז ער יעצט פארשטאפט?

    תירוץ: 14:40 אפשר וויל מען אים פון הימל העכער הייבן, און די תשובה וואס איז נעכטן געווען גענוג איז נישט גענוג פאר דער העכערער מדריגה פון היינט.

  4. קשיא: 27:59 וואס מיינט עס אנצושרייען דעם יצר הרע בקול רעם?

    תירוץ: 28:08 נישט שרייען מיטן קול, נאר אין זיין מחשבה, אים אנזאגן פארוואס ער פארשטעלט דעם אור השם.

מעשיות

  1. 19:03 דער בעל שם טוב און דער איד פון דאנציג

    נאכן דאווענען האט דער בעל שם טוב געגעבן א איד שלום עליכם, ווי מ'באגריסט איינעם וואס קומט פון דאנציג, א גרויסע שטאט פון געשעפטן. דער איד האט געזאגט אז ער איז שוין א האלב יאר נישט געווען אין דאנציג. האט דער בעל שם טוב געענטפערט אז ביים דאווענען איז זיין מחשבה געווען אין דאנציג. דער משגיח לערנט ארויס אז א מענטש איז דארט וואו זיין מחשבה איז.

    אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  2. 30:57 דער בעל התניא קוקט אויפן סופית

    ביי זיין הסתלקות האט דער בעל התניא געקוקט אויפן סופית און געפרעגט איינעם וואס איז געווען ביי אים וואס איז דארט. נאכן ענטפער האט דער בעל התניא געזאגט אז ער זעט דארט דעם אמת, נישט דאס וואס פארשטעלט אים. דער משגיח ברענגט דאס צו ווייזן וואס עס הייסט צו זען אז די וועלט איז גארנישט לגבי השם יתברך.

    אין דער מעשה: the Ba'al haTanya

געדאנקען

  1. 3:51 ביי א בינוני מעסט מען אמת לויט דעם וואס עס קומט צוריק, נישט לויט דעם וואס עס בלייבט: אן התעוררות וואס גייט אוועק אבער קומט יעדעס מאל צוריק ווייזט אז אינעווייניג איז זי אמת לפי זיין מדריגה.
  2. 5:25 ווייל זמן איז א בריאה און אויבן איז נישטא קיין זמן, שטייט א חטא פון די יונגע יארן פארן הימל ווי ער וואלט געשען יעצט.
  3. 8:16 ווען מ'פילט גארנישט שבת, כאטש אינדערוואכן גייט עס, איז דאס א סימן פון שבת'ס גרעסערע קדושה: אין חצר המלך פארגיט מען נישט וואס מ'האט אינדערוואכן מוחל געווען.
  4. 10:52 די מנהגים פון יארצייט ווייזן אז א נשמה דארף נאכאמאל דורכגיין א רייניגונג פאר יעדער יערליכער עליה, און דאס זעלבע איז ביי א לעבעדיגן מענטש וואס גייט העכער אין עבודה.
  5. 15:40 דוד'ס חטא איז געווען נגדו תמיד, ווייל ביי יעדן העכערן מאמענט האט ער אים נאכאמאל געזען און געדארפט א נייע תשובה.
  6. 33:51 חושך איז א מציאות, א בריאה, און עס איז דא א הייליגער חושך פון צמצום; דערפאר משלט דער תניא דעם ביטול פון דער סטרא אחרא דווקא צו חושך פאר אור הגשמי.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 14:33 דער משגיח זאגט אז ווען א מענטש קען נישט דאווענען, זאל ער זיך מאכן א חשבון הנפש און זיך פרעגן פארוואס.
  2. 23:45 דער משגיח זאגט אז דער חשבון דארף זיין אן פחד; מ'דארף האבן יראת שמים אבער נישט קיין פחד, ווי די צדיקים האבן געזאגט: טראכט גוט וועט זיין גוט.
  3. 26:44 דער משגיח זאגט אז דאס צוברעכן זאל זיין מיט מרירות, וואס ברענגט צו עצות, און נישט מיט עצבות.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער רמב"ם, יעקב אבינו

ערכים בינוני, גשמיות, חשבון הנפש, טמטום הלב, ממלא כל עלמין, מרירות, סטרא אחרא, עצבות, פגם הברית, צמצום

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט