דברי כיבושין לפני פסד"ז: תשס"א - "וחרב פיפיות בידם"

קאטאלאג: זמנים הושענא רבה נומ׳ ⁨2⁩ פאקעט גייד ז׳ 18 תשס"א (2000–01) אידיש 17 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 17 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אום הושענא רבה, דער טאג פון דער מלחמת גוג ומגוג און פון דער ערבה, לערנט דער משגיח אז דאס אמת'ע שלאכטפעלד איז אין בית הכנסת, און אז דער "חרב פיפיות" פון אידן איז די תפילה, דער כח פון דוד המלך.

דער משגיח עפנט מיט די שבעים פרים פון סוכות, וואס זענען קעגן די שבעים אומות, און ערקלערט אז אום הושענא רבה ווערט מען פארטיג מיט אלע זיבעציג; ביי אידן איז מקובל אז דאס איז דער טאג פון דער מלחמת גוג ומגוג. ס'איז דער טאג פון דוד המלך און פון מלכות, וועמענס כח איז תפילה, און דער טאג פון דער ערבה, וואס איז דער היינטיגער דור אן טעם און אן ריח, און פונדעסטוועגן איז השם יתברך נישט בוזה זייער תפילה. אנקומענדיג צו דער מלחמה וואס גייט דעמאלט אין ארץ ישראל, זאגט ער אז דאס אמת'ע שלאכטפעלד איז דער בית הכנסת: די תפילות פון אידן זענען דער "חרב פיפיות", פסוקי דזמרה שניידן אפ די קליפות, און די הקפות ווארפן אראפ די מויערן ווי ביי יריחו. פון דער נערה המאורסה וואס איז חייב ווייל זי האט נישט געשריגן, לערנט ער אז מען וועט פרעגן פארוואס מ'האט נישט געשריגן הושענא. צום סוף רופט ער אז יעדער איד איז א סאלדאט, און בעט אויף מלכות שמים.

ענינים: הושענא רבה · דער כח פון תפילה · די מלחמה פון גוג ומגוג · דוד המלך און מלכות בית דוד

סדר השיעור

  1. 0:00 שבעים אומות, דוד המלך און די ערבה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז די שבעים פרים פון סוכות זענען מכניע די שבעים אומות און ווערן פארטיג אום הושענא רבה, דער טאג פון מלחמת גוג ומגוג און פון מלכות בית דוד. דער כח פון דוד איז תפילה, און די ערבה אן טעם און ריח איז דער היינטיגער דור, וועמענס תפילה השם יתברך איז נישט בוזה.

  2. 3:51 דער בית הכנסת איז דאס שלאכטפעלד שטייט אינעם קאטאלאג

    רעדנדיג וועגן דער מלחמה אין ארץ ישראל, זאגט דער משגיח אז דאס אמת'ע שלאכטפעלד איז דער בית הכנסת, וואו די תפילה, דער כח פון דוד, איז דער "חרב פיפיות". פסוקי דזמרה שניידן אפ די קליפות, די נענועים און הקפות זענען כלי זיין, און די תפילה דארף מען מיטנעמען אויף א גאנץ יאר.

  3. 9:15 פארוואס האסטו נישט געשריגן? שטייט אינעם קאטאלאג

    פון דער נערה המאורסה וואס איז חייב ווייל זי האט נישט געשריגן, לערנט דער משגיח אז הושענא רבה איז דער טאג פון שרייען, און יעדער איד קען כאטש שרייען הושענא. ווען אידן זאגן דוד'ס שירות מיט כוונה, דאווענט דוד מיט זיי; ער ענדיגט מיט א בקשה פון רחמנות אויף ירושלים און ארץ ישראל.

  4. 13:49 יעדער איד א סאלדאט; דער טאג פון מלכות שטייט אינעם קאטאלאג

    מיט די ווערטער פון דבורה וועגן די וואס זענען נישט געקומען צו הילף, זאגט דער משגיח אז יעדער איד איז א סאלדאט וואס קען זאגן תהלים און שרייען הושענא. הושענא רבה איז דער טאג פון מלכות; ער ברענגט דעם ישמח משה אז דוד בעט ווען וועט ער שוין זיין מלך, און ענדיגט מיט תפילה אלס עבודה שבלב.

דער שיעור, אויסגעשריבן

שבעים אומות, דוד המלך און די ערבה

0:10

דער משגיח ערקלערט אז די שבעים פרים פון סוכות זענען מכניע די שבעים אומות, יעדן טאג א טייל, ביז אום הושענא רבה ווערט מען פארטיג מיט אלע זיבעציג. ביי אידן איז מקובל אז דאס איז די מלחמת גוג ומגוג, און דער טאג פון דוד המלך, ווען מ'איז מבטל די מלכות פון די קליפה און מ'איז ממשיך מלכות צו דוד.

2:13

דער כח פון דוד איז תפילה. הושענא רבה איז אויך דער טאג פון דער ערבה, אן טעם און אן ריח, דאס איז דער היינטיגער דור. פונדעסטוועגן נעמט השם יתברך אן זיינע תפילות, ווי דער פסוק אין תהלים זאגט אז ער איז נישט בוזה די תפלת הערער, געשריבן פאר דעם לעצטן דור. א,ב

דער בית הכנסת איז דאס שלאכטפעלד

4:02

דערנאך רעדט דער משגיח וועגן דער מלחמה אין ארץ ישראל, וואו אידיש בלוט ווערט פארגאסן און נאר דער רבונו של עולם קען העלפן. דאס אמת'ע שלאכטפעלד, זאגט ער, איז דער בית הכנסת. די תפילות וואס אידן גיסן אויס זענען דער כח פון דוד, דער "חרב פיפיות" פון פסוק אין תהלים. ג

6:18

דוד איז דער אתרוג, דער שענסטער פון די מינים, און אום הושענא רבה לאזט ער זיך אראפ צו דער ערבה. פסוקי דזמרה, וואס מ'לייגט היינט צו, שניידן אפ די קליפות; דערמיט און מיט די נענועים שיסט מען, און די זיבן הקפות ווארפן אראפ די מויערן ווי ביי יריחו.

8:26

פון יעדן יום טוב, זאגט ער, דארף מען מיטנעמען עפעס אויף א גאנץ יאר, און פון היינט איז דאס די תפילה, דער כלי זיין קעגן דעם שונא.

פארוואס האסטו נישט געשריגן?

9:16

די תורה מאכט די נערה חייב ווייל זי האט נישט געשריגן אין שטאט, הגם זי האט נאך געקענט. אזוי, זאגט דער משגיח, פרעגט מען אונז פארוואס מ'האט נישט געשריגן הושענא: אפילו מיט ווייניג תורה און א שוואכע תפילה קען יעדער שרייען, און היינט איז דער טאג פון שרייען. ד

11:10

וואס די צייטונגען מעלדן איז נאר אן אפשפיגלונג פון דער מלחמה אין בית הכנסת. ווען אידן זאגן דוד'ס שירות, זענען זיינע ליפן דובבות בקבר, ווי חז"ל זאגן, און זייער כוונה וועקט אים אויף מיטצודאווענען. ער ענדיגט מיט א בקשה פון רחמנות אויף ירושלים. ה

יעדער איד א סאלדאט

14:13

מיט דבורה'ס ווערטער קעגן די וואס זענען נישט געקומען לעזרת השם, זאגט דער משגיח אז יעדער איד איז א סאלדאט וואס קען זאגן תהלים, מאכן די נענועים און שרייען הושענא. ו

14:58

היינט איז דער טאג פון מלכות. ער ברענגט דעם ישמח משה אז דוד בעט ווען וועט ער שוין זיין מלך, און די שרים פון די אומות לאכן. ער בעט אויף די מושיעים אין הר ציון, און רופט תפילה די עבודה שבלב. ז,ח,ט

מראי מקומות

תורה

  1. ד Devarim 22:24 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:16
  2. ט Devarim 11:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:58

נביאים

  1. ו Shoftim 5:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:13
  2. ז Ovadiah 1:21 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:58

כתובים

  1. א Tehillim 102:18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:13
  2. ב Tehillim 102:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 2:13
  3. ג Tehillim 149:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:02

תלמוד בבלי

  1. ה לכאורה Yevamos 97a מפתח אינעם אויסשרייב: 11:10

אחרונים און חסידות

  1. ח Yismach Moshe (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:58

עיקרי הדברים

  1. 0:10 די שבעים פרים פון סוכות זענען מכניע די שבעים אומות טאג נאך טאג, און אום הושענא רבה ווערט מען פארטיג מיט אלע זיבעציג; דאס איז די מלחמת גוג ומגוג.
  2. 1:41 הושענא רבה איז דער טאג פון דוד המלך און פון מלכות, און דער כח פון דוד איז תפילה.
  3. 3:07 די ערבה, אן טעם און אן ריח, איז דער היינטיגער דור, און פונדעסטוועגן איז השם יתברך נישט בוזה זיין תפילה.
  4. 4:40 דאס אמת'ע שלאכטפעלד פון דער מלחמה אין ארץ ישראל איז דער בית הכנסת, און וואס די צייטונגען מעלדן איז נאר אן אפשפיגלונג פון דעם וואס מ'האט דארט געקעמפט.
  5. 5:28 תפילה איז דער "חרב פיפיות" פון אידן, און דער משגיח זאגט אז מ'דארף עס מיטנעמען אויף א גאנץ יאר.
  6. 9:10 אזוי ווי די נערה וואס איז חייב ווייל זי האט נישט געשריגן, וועט מען א איד פרעגן פארוואס ער האט נישט געשריגן הושענא.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 9:10 פארוואס איז די נערה המאורסה אין שטאט חייב?

    תירוץ: 9:19 ווייל זי האט נאך געקענט שרייען און האט נישט געשריגן; אזוי אויך פרעגט מען א איד פארוואס ער האט נישט געשריגן הושענא.

געדאנקען

  1. 3:07 די ערבה, וואס האט נישט קיין טעם און נישט קיין ריח, איז דער היינטיגער דור, און דער פסוק "פנה אל תפלת הערער" איז געשריבן געווארן פאר יענעם לעצטן דור.
  2. 6:16 דוד המלך איז דער אתרוג, דער שענסטער פון די מינים, און פונדעסטוועגן לאזט ער זיך אום הושענא רבה אראפ צו דער ערבה, דער נידעריגסטער, צו מקבל זיין די תפלת הערער.
  3. 11:05 די געשעענישן פון דער מלחמה וואס די צייטונגען מעלדן זענען נאר אן אפשפיגלונג פון דער מלחמה וואס ווערט געקעמפט אין בית הכנסת.
  4. 7:01 פסוקי דזמרה זענען א כלי זיין ווייל זיי שניידן אפ די קליפות, און די זיבן הקפות אום זיבעטן טאג ווארפן אראפ די מויערן ווי ביי יריחו.
  5. 11:34 ווען אידן זאגן דוד'ס שירות מיט כוונה און שפיכת הנפש, וועקן זיי אויף דוד המלך אליין אז ער זאל מיטדאווענען מיט זיי.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 8:26 דער משגיח זאגט אז מ'דארף מיטנעמען פון הושענא רבה אויף א גאנץ יאר דעם כלי זיין פון תפילה: פסוקי דזמרה און די איבריגע תפילה.
  2. 14:22 דער משגיח זאגט אז יעדער איד איז א סאלדאט און קען זאגן קאפיטלעך תהלים, מאכן די נענועים, דאווענען און שרייען הושענא.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דבורה, דוד המלך, דער ישמח משה

ערכים גוג ומגוג, הושענא רבה, הקפות, מלכות בית דוד, נענועים, ערבה, פסוקי דזמרה, קליפה, שבעים אומות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט