שיעורים לבחורים תשע"א
Bachurim 5771
וועגן דער סדרה
שיעורים לבחורים תשע"א: עבודה יום יומית, תפילה און מידות
אין די ניין אידישע שמועסן צו בחורים אין יאר תשע"א גייט דער משגיח פון די יסודות פון א בחור'ס עבודה, דורך די צייטן פונעם יאר, צו תפילה און מידות. ער דערמאנט ווי אזוי דער בעל שם טוב האט אויפגעהויבן דעם צעבראכענעם המון עם, ער ווארנט קעגן חסידות וואס איז געווארן א שטרייט און פאליטיק, און ער לערנט אז יעדער איד וואקסט דורך דעם רבי'ן און דער חברה פון זיין שורש הנשמה. די קומענדיגע שמועסן בויען די טעגליכע עבודה: א איד דארף יעדן טאג גיין העכער, דער טאג הייבט זיך אן די נאכט פארדעם מיט גיין שלאפן אין צייט און מיט קבלת עול מלכות שמים, און יעדער טאג און יעדע תפילה איז א נייע בריאה, ממילא דארפן דער ערשטער דיבור, מחשבה און ראיה זיין פארן רבונו של עולם. דער ענין פונעם אנהייב פירט צו ניסן, די צייט פון התחדשות, ווען פסח איז די נקודה פון אמונה און די מצה האלט שמות הקדושים פון אמונה און גאולה. דערנאך עפנט ער א חלק וועגן תפילה: זיין בית המדרש איז געבויט אויף דאווענען, כוונה פארן מלך איז דער עיקר, און תפילה איז די קלארסטע דביקות. פאר שבועות גייט ער איבער צו מידות: ספירה לייטערט אויס יעדע מידה, דרך ארץ קדמה לתורה, און פון א בן תורה פארלאנגט מען מער, ווי פון א זיידן העמד. דער לעצטער שמועס, פארן זומער, שטעלט אוועק תמוז און אב ווי א צייט צו פארריכטן דעם חטא פון די מרגלים, דורך אוועקפארן אלס שליח פונעם רבונו של עולם און דורך שפירן דעם צער פון א צווייטן איד.
די הויפט ענינים
- דער בעל שם טוב, אמת'ע חסידות, און וואקסן דורך דעם אייגענעם רבי'ן און חברה
- התחדשות יעדן טאג און מקדש זיין דעם אנהייב: שלאפן, אויפשטיין, דער ערשטער דיבור און מחשבה
- די מעשים פון א איד ווירקן אויף דער גאנצער בריאה און אויף די נשמות פון זיין שורש
- ניסן און פסח ווי די נקודה פון התחדשות און אמונה
- תפילה: כוונה פארן מלך און דביקות פונעם הארץ
- דרך ארץ קדמה לתורה: אויסלייטערן די מידות דורך ספירה צו שבועות
- די העכערע מדריגה וואס מ'פארלאנגט פון בני תורה
- דער זומער ווי א שליחות: פארריכטן די מרגלים און שפירן א צווייטן איד
| טייל | דער קעפל ווי אינעם קאטאלאג | יאר | לענג | בקיצור (נאטיצן) |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Lech Lecha (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 41 מינ׳ | ביים אנהייב פון די צוזאמענקומענישן שילדערט דער משגיח ווי אזוי דער בעל שם טוב האט אויפגעהויבן דעם צעבראכענעם המון עם, ער ווארנט קעגן חסידות וואס איז געווארן א שטרייט פון טיעמס און פאליטיק, און ער לערנט מיטן משל פונעם יסוד העבודה פון גראז וואס וואקסט פון דער לבנה, אז יעדער איד וואקסט נאר ביי דעם רבי'ן און דער חברה פון זיין שורש הנשמה. |
| 2 | Vayerah (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 40 מינ׳ | ווייטער צו דער טעגליכער עבודה פון א בחור זאגט ער אז א איד דארף יעדן טאג גיין העכער, אז דער טאג ווערט געבויט דורך גיין שלאפן אין צייט און אויפשטיין מיט קבלת עול מלכות שמים, און אז יעדע זאך וואס א איד טוט ווירקט אויף דער גאנצער בריאה און אויף אנדערע נשמות. |
| 3 | Toldos (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 38 מינ׳ | ער גייט טיפער אינעם ענין פונעם אנהייב און לערנט אז יעדער טאג און יעדע תפילה איז א נייע בריאה מיט אירע אייגענע תיקונים, ממילא דארף מען מקדש זיין דעם אנהייב פונעם טאג, פונעם דאווענען און פונעם לערנען, ביז דעם ערשטן דיבור, מחשבה און ראיה, און דעם אידישן נאמען. |
| 4 | tazria pesach (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 42 מינ׳ | פאר פסח ברענגט ער דעם ענין פון התחדשות צום לוח: ניסן און פסח זענען די צייט פון התחדשות און די נקודה פונעם אנהייב, דער יום טוב פון אברהם אבינו און פון אמונה, און די מצה איז פול מיט שמות הקדושים פון אמונה און גאולה. |
| 5 | Behar (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 38 מינ׳ | ער הייבט אן א נייעם חלק וועגן תפילה, ערקלערט פארוואס ער רעדט אזויפיל וועגן דאווענען, דערציילט ווי זיין בית המדרש איז ארויסגעוואקסן פון בחורים וואס האבן געוואלט דאווענען ווי עס דארף צו זיין, און ווייזט אז כוונה, צו וויסן אז מ'שטייט פארן מלך, איז דער עיקר פון תפילה. |
| 6 | bechukoisei (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 39 מינ׳ | ווייטער אויף תפילה לערנט ער אז אלע מצוות זענען עצות צו קומען צו דביקות אין השם יתברך, און אז תפילה מיטן הארץ, מיט אמונה און מיטן פנים צו ירושלים, איז די קלארסטע דביקות. |
| 7 | Nasoi (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 42 מינ׳ | ווען שבועות דערנענטערט זיך גייט ער איבער צו מידות: די זיבן וואכן פון ספירה זענען כדי אויסצולייטערן יעדע מידה אז זי זאל דינען דעם רבונו של עולם אין קדושה, ווייל דרך ארץ קדמה לתורה, און דערנאך די לעצטע הכנות: דאס לערנען שבועות ביינאכט און די מקוה פארטאגס. |
| 8 | Shelach (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 40 מינ׳ | ווייטער אויף דרך ארץ קדמה לתורה ווייזט ער אז מידות זענען דער תנאי פאר תורה, אז די מידות פון א מענטש גרייכן אפילו אין זיין רכוש און אין זיינע חברים, און אז פון בני תורה, ווי פון א זיידן העמד, פארלאנגט מען פיל מער ווי דער שורת הדין. |
| 9 | Korach (נישט אינעם גייד פון 2012) | תשע"א (2010–11) | 42 מינ׳ | צום סוף, פארן זומער, זאגט ער פאר די בחורים אז תמוז און אב זענען א צייט צו פארריכטן וואס די מרגלים האבן קאליע געמאכט: מען פארט אוועק אלס שליח פונעם רבונו של עולם, און מען ארבעט אויף מידות, בפרט צו שפירן דעם צער פון א צווייטן איד. |