Important Lessons that are Derived from מעשי אבות, Awareness of קדושת התורה , and the Significance of Learning חומש and רש”י
קאטאלאג: PARSHA (English) לך לך נומ׳ 2 פאקעט גייד ז׳ 54 תשס"ב (2001–02) ענגליש 56 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט אז די תורה הייבט אויף דעם וואס לערנט איר העכער פון צייט און ארט, אז ווער ס'לערנט די סדרות פון בראשית מיט קדושה לעבט צוזאמען מיט די אבות, און ער ווייזט פון דעם וואס די תורה שווייגט וועגן אברהם אבינו'ס זכותים, אז כלל ישראל איז דא ווייל די בריאה האט עס געמוזט האבן.
דער משגיח עפנט מיט דעם מדרש אז רבי האט געשאלטן נבוכדנצר ווען ער האט געדרשנט די מגילה, אבער נישט ביי ספר ירמיה, און ער פרעגט פארוואס, נבוכדנצר איז דאך שוין לאנג געווען טויט. ער ענטפערט אז די תורה איז א תורת חיים העכער פון צייט און ארט, אזוי ווי דער ארון וואס האט נישט פארנומען קיין פלאץ; ווער ס'לערנט לעבט אין יענער תקופה. פונעם דרך השם ערקלערט ער אז דער אויבערשטער האט מצמצם געווען די תורה, אז יעדע הלכה, ווי מצה און ברויט, האלט שמות הקדושים אין א קאפסל וואס ווירקט אפילו מ'פארשטייט נישט, נאר אויב מ'לערנט מיט אהבה, יראה און שמחה; אנדערש איז עס א ליידיגע קאפסל, ווי ביי דעם מענטש אין דער ביבליאטעק. ביי לך לך מאנט ער צו לערנען חומש מיט רש"י כדי צו לעבן מיט די אבות און אויפוועקן די אמונה. ער פרעגט פארוואס די תורה זאגט נישט אז אברהם איז געווען א צדיק, ענטפערט מיטן מהר"ל ביי משה רבינו'ס עלטערן, און לייגט צו דעם רמב"ן.
ענינים: דער כח און די מעלה פון תורה · אברהם אבינו
סדר השיעור
-
0:00 רבי און די קללה אויף נבוכדנצר שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערמאנט אז די תנאים האבן געלערנט דורך דרשענען פסוקים, און דערציילט ווי דער ייטב לב האט געהייסן א מלמד אנהייבן מיטן מקור. ער ברענגט דעם מדרש אז רבי האט געשאלטן נבוכדנצר ביי דער מגילה אבער נישט ביי ירמיה, ווייל מ'טאר נישט שעלטן א מלך, און פרעגט פארוואס, ס'איז דאך שוין לאנג נאך זיין טויט.
-
5:42 די תורה איז העכער פון צייט און ארט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ענטפערט אז די תורה איז א תורת חיים העכער פון די גרענעצן פון דער וועלט, אזוי ווי דער ארון אין קודש הקדשים האט נישט פארנומען קיין פלאץ. ווען רבי האט געלערנט ירמיה האט ער געלעבט אין יענער צייט ווען נבוכדנצר איז געווען א לעבעדיגער מלך; ווער ס'לערנט מיט קדושה איז אין הימל בשעת ער איז אויף דער ערד.
-
9:41 דרך השם: די תורה מצומצם פאר אונז שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שטעלט פאר דעם רמח"ל, באקאנט פאר דעם מסילת ישרים אבער אויך א גרויסער מקובל, און ברענגט פון זיין דרך השם אז די תורה רינגלט ארום דעם לערנער. דער אויבערשטער האט מצמצם געווען די תורה כדי מ'זאל זי קענען כאפן, אזוי ווי א טראנספארמער וואס פארמינערט דעם שטראם פאר א מאשין.
-
12:51 שמות הקדושים אין מצה און ברויט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ווייזט אז מצה און חמץ זענען די זעלבע מעל און וואסער, און פונדעסטוועגן מאכן די הלכות זיי אנדערש, ווייל אין זיי ליגן שמות הקדושים. לחם איז בגימטריא דריי מאל שם הוי"ה, די תורה קומט אלעמאל אין דריי, זאלץ לייגט צו נאכאמאל אזויפיל, און מצה איז דריי מאל שם הוי"ה במילוי; ממילא האלט יעדע הלכה שמות הקדושים וואס זענען אראפגעקומען אין גשמיות.
-
20:21 די קאפסל און אירע תנאים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח גלייכט די תורה צו א קאפסל אנטיביאטיקע וואס היילט כאטש דער חולה ווייסט נישט ווי אזוי; תורה געלערנט על פי פשט שפייזט פונדעסטוועגן. דער דרך השם שטעלט תנאים, אהבת השם, יראת השם און כבוד התורה, און דער משגיח שילדערט ווי מ'טראכט פארן לערנען אז מ'ווערט א בית המקדש, נישט ווי איינער וואס לערנט כדי צו באווייזן אז ער ווייסט מער.
-
25:01 די ליידיגע קאפסל אין דער ביבליאטעק שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט פון א מענטש וואס ער האט אמאל געזען לערנען א גמרא אינעם יודאיקע צימער פון דער ביבליאטעק אויף דער 42סטער גאס, וועמענס לערנען איז געווען א ליידיגע קאפסל אן קדושה, און לייגט צו דאס בילד פון לערנען מיט קאווע און א ציגאר. ער רעדט פון דער זיסקייט פון תורה וואס צדיקים פילן, און ברענגט דעם סוף פונעם דרך השם אז אפילו א ליידיגע קאפסל האט א רושם וואס קען א מענטש צוריקברענגען.
-
30:00 לעבן מיט די אבות דורך די סדרות שטייט אינעם קאטאלאג
ביי לך לך זאגט דער משגיח אז מ'דארף לערנען די סדרות נישט ווי היסטאריע נאר לעבן מיט אברהם אבינו ווי זיין גאסט, אזוי ווי רבי האט געלעבט מיט ירמיה. ספר בראשית איז צו הויך כדי צו ווערן הלכות; זיינע חפצים זענען די אבות. ער ברענגט דעם חתם סופר אז אן חומש מיט רש"י האט מען נישט קיין אמונה שלימה, ערקלערט אז די ירושה פון אמונה שלאפט ביז די סדרות וועקן זי אויף, און ברענגט דעם חיוב פון שנים מקרא מיט רש"י.
-
37:00 אברהם'ס זוכן אמת און די גרויסע שאלה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט ווי אברהם, א מענטש פון אמת, האט אפגעווארפן די עבודה זרה, געפרעדיגט אז ס'איז דא איין בורא, איז אריינגעווארפן געווארן פון נמרוד אין דעם פייער פון אור כשדים און איז ארויס לעבעדיג, און ווי דער אויבערשטער האט זיך דערנאך אנטפלעקט צו אים. דערנאך פרעגט ער פארוואס די תורה שטעלט פאר נח אלס צדיק, אבער גיט נישט קיין טעם פארוואס דער אויבערשטער האט מקרב געווען אברהם.
-
41:44 פארוואס משה רבינו'ס עלטערן ווערן נישט דערמאנט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט די זעלבע קשיא ביי משה רבינו, וועמענס עלטערן ווערן דערמאנט ערשט אין וארא. ער ברענגט דעם מהר"ל אז די וועלט איז באשאפן געווארן פאר אברהם און כלל ישראל, ממילא האט געמוזט קומען א משה רבינו נישט קוקנדיג ווער די עלטערן זענען. אזוי אויך איז אברהם געווען דער נויטיגער שורש פון דער אומה, א בריאה און נישט קיין שכר, הגם ער איז באמת געווען א גרעסערער צדיק ווי נח.
-
49:28 דער רמב"ן אויף אברהם'ס חטאים; לערנט די סדרות שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אז אברהם האט געזינדיגט מיט דעם וואס ער האט געשטעלט שרה אין א סכנה און ארויסגעגאנגען פון ארץ ישראל ביים רעב, דערמאנט אז דער זוהר פרעגט און ענטפערט דאס און אז דער רמב"ן האט גענומען פונעם זוהר, און ערקלערט אז דער רמב"ן הייבט אן מיט די חטאים כדי צו ווייזן אז אברהם איז נישט אויסגעקליבן געווארן צוליב זיין צדקות. ער דערמאנט די צען נסיונות און ענדיגט מיט א מאנונג צו לערנען חומש מיט רש"י בעיון, מיט ר' בונים, אלס וויטאמינען פון אמונה און בטחון.
דער שיעור, אויסגעשריבן
רבי און די קללה אויף נבוכדנצר
דער משגיח דערמאנט אז די תנאים האבן אנגעהויבן לערנען פון די פסוקים און פון זיי ארויסגעדרשנט הלכות און אגדות. ער דערציילט אז דער ייטב לב האט אמאל געהערט ווי א מלמד הייבט אן איזהו נשך מיט ערקלערן וואס איז נשך און תרבית, און האט אים געהייסן אנהייבן מיטן מקור, מיטן פסוק.
ער ברענגט דעם מדרש אז רבי האט געשאלטן נבוכדנצר ביים דרשענען די מגילה, אבער ביי ירמיה האט ער אים דערמאנט גלאט אזוי. רבי האט ערקלערט, מיטן פסוק אין קהלת אז מ'טאר נישט שעלטן א מלך, אז אין ירמיה איז נבוכדנצר א מלך און אין דער מגילה איז ער שוין טויט. פרעגט דער משגיח: אין רבי'ס צייטן איז ער דאך סיי ווי לאנג געווען טויט. א,ב
די תורה איז העכער פון צייט און ארט
דער משגיח ענטפערט אז די תורה איז א תורת חיים, העכער פון צייט און ארט. די גמרא זאגט אז דער ארון האט נישט פארנומען קיין פלאץ, ווייל ער האט געהאלטן די לוחות פון הימל, וואו מאס גילט נישט. ממילא, ווען רבי האט געלערנט ירמיה האט ער נישט געליינט היסטאריע; ער האט געלעבט אין יענער תקופה, ווען נבוכדנצר איז געווען א לעבעדיגער מלך. ווער ס'לערנט מיט קדושה איז אין הימל בשעת ער איז אויף דער ערד. ג
דרך השם: די תורה מצומצם פאר אונז
דער משגיח ברענגט דעם רמח"ל, באקאנט פאר דעם מסילת ישרים אבער אויך א גרויסער מקובל, וואס שרייבט אינעם דרך השם אז די תורה רינגלט ארום דעם לערנער פון אלע זייטן. דער אויבערשטער האט געוואלט אז מ'זאל זי קענען כאפן, האט ער זי מצמצם געווען, אזוי ווי א טראנספארמער וואס פארמינערט דעם שטראם כדי די מאשין זאל נישט פארברענט ווערן. ד,ה
שמות הקדושים אין מצה און ברויט
מצה און חמץ, זאגט דער משגיח, זענען די זעלבע מעל און וואסער, און פונדעסטוועגן מאכן די הלכות איינס א מצוה און דאס אנדערע אסור, ווייל אין דער מצה זענען אראפגעברענגט שמות הקדושים. אפילו ברויט, לחם, איז בגימטריא דריי מאל שם הוי"ה, און די תורה קומט אלעמאל אין דריי, ווי די גמרא אין שבת זאגט. דער אריז"ל טייטשט דעם פסוק אז נישט אויף ברויט אליין לעבט דער מענטש, אז אינעם ברויט איז דא דער מוצא פי השם. ו,ז
די קאפסל און אירע תנאים
א חולה שלינגט אראפ א קאפסל אנטיביאטיקע און ווייסט נישט ווי זי ארבעט, און זי היילט אים. אזוי אויך, ערקלערט דער משגיח, ווער ס'לערנט א גלאטן פשט שלינגט די תורה אין איר קאפסל און ווערט געשפייזט. אבער דער דרך השם שטעלט תנאים: אהבת השם, יראת השם און כבוד התורה. איידער מ'עפנט א גמרא, זאגט דער משגיח, זאל מען טראכטן אז מ'גייט ווערן א בית המקדש, און לערנען מיט אהבה און שמחה, נישט כדי צו באווייזן אז מ'ווייסט מער פון דעם צווייטן. ד
די ליידיגע קאפסל אין דער ביבליאטעק
דער משגיח דערציילט פון א מענטש וואס ער האט אמאל געזען לערנען א גמרא אינעם יודאיקע צימער פון דער ביבליאטעק אויף דער 42סטער גאס; דאס לערנען איז געווען א ליידיגע קאפסל, גלאטע ווערטער אן קדושה. אזוי איז אויך ווער ס'לערנט אנגעלענט מיט קאווע און א ציגאר. צדיקים פילן אזא זיסקייט אין תורה אז זיי קענען זיך נישט אפרייסן. פונדעסטוועגן ענדיגט דער דרך השם אז אפילו א ליידיגע קאפסל האט א רושם וואס קען א מענטש צוריקברענגען. ד
לעבן מיט די אבות דורך די סדרות
ביי לך לך זאגט דער משגיח אז די סדרות זענען נישט קיין באריכט פון געשעענישן. ווער ס'לערנט זיי מיט כוונה ווערט אויפגעהויבן העכער פון צייט און לעבט מיט אברהם אבינו ווי זיין גאסט, אזוי ווי רבי האט געלעבט מיט ירמיה. ספר בראשית איז צו הויך כדי אראפגעברענגט צו ווערן צו הלכות אויף חפצים; זיינע חפצים זענען די אבות, און דאס לערנען מיינט מיטגיין מיט זיי.
אברהם'ס זוכן אמת און די גרויסע שאלה
ווי חז"ל דערציילן, האט אברהם, א מענטש פון אמת, נישט געקענט אננעמען שטיין, האלץ, זון אדער לבנה אלס געטער, און האט געפרעדיגט אז ס'איז דא איין בורא. נמרוד האט אים אריינגעווארפן אין פייער פון אור כשדים, ער איז ארויס אן א ברען, און דער אויבערשטער האט זיך אנטפלעקט צו אים. פרעגט דער משגיח: ביי נח זאגט די תורה אז ער איז א צדיק, און צו אברהם זאגט זי לך לך אן א ווארט פון זיין זכות. מ,נ,ס
פארוואס משה רבינו'ס עלטערן ווערן נישט דערמאנט
די זעלבע קשיא איז ביי משה רבינו: די תורה זאגט נאר אז א מאן פון שבט לוי האט גענומען א ווייב, און אמרם און יוכבד ווערן דערמאנט ערשט אין וארא, איבער הונדערט פסוקים שפעטער. דער מהר"ל ערקלערט אז נאכדעם וואס ביי אדם און נח איז עס נישט אויסגעקומען, האט דער אויבערשטער אנגעהויבן פון נייעם מיט אברהם; ווי דער דרש אויף "בהבראם" לערנט, איז די וועלט באשאפן געווארן פאר אברהם און זיינע קינדער. ע,פ,צ
ווען די תורה וואלט דערמאנט משה'ס צדיקים'דיגע עלטערן, וואלט מען געמיינט אז די גאולה איז געקומען אין זייער זכות; אבער א משה רבינו האט געמוזט קומען ווער עס זאלן נישט זיין די עלטערן. אזוי אויך איז אברהם נישט אויסגעקליבן געווארן ווייל ער איז א צדיק, נאר ווייל די אומה האט געדארפט א שורש; ער איז געווען א בריאה, נישט סתם א געבורט. באמת, לייגט צו דער משגיח, איז ער געווען גרעסער ווי נח, ווי רש"י ערקלערט. ק
דער רמב"ן אויף אברהם'ס חטאים
דער רמב"ן הייבט אן די סדרה מיט צוויי חטאים: אברהם האט געלאזט שרה קומען אין א סכנה ביי פרעה, און איז ארויס פון ארץ ישראל ביים רעב אנשטאט צו האבן בטחון. דער זוהר ענטפערט ביידע, און דער רמב"ן האט גענומען פונעם זוהר, וועמענס סודות, זאגט די גמרא אין חגיגה, האט מען איבערגעגעבן נאר צו אויסגעקליבענע תלמידים. ער לאזט אויס די תירוצים כדי צו ווייזן אז אברהם איז נישט אויסגעקליבן געווארן צוליב זיין צדקות. ר,ש,ת
מראי מקומות
תורה
- ז Devarim 8:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:14
- ט Shemos 25:8 23:49 טעקסט מפתח
- נ Bereishis 12:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:44
- ס Bereishis 6:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:44
- ע Shemos 2:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:21
- פ Shemos 6:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:21
- צ לכאורה Bereishis 2:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 42:21
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
מדרש
זוהר און קבלה
ראשונים
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 5:49 די תורה איז העכער פון צייט און ארט, און ווער ס'לערנט א פרשה לעבט אין יענער תקופה; דערפאר האט רבי נישט געשאלטן נבוכדנצר ביים לערנען ירמיה.
- 11:20 דער אויבערשטער האט מצמצם געווען די תורה, אזוי ווי א טראנספארמער וואס פארמינערט דעם שטראם, כדי מענטשן זאלן זי קענען כאפן.
- 21:30 יעדעס ווארט תורה, אפילו געלערנט על פי פשט, איז א קאפסל וואס טראגט קדושה און שפייזט דעם לערנער, אפילו ער פארשטייט נישט ווי אזוי.
- 22:47 דער דרך השם שטעלט תנאים, אהבת השם, יראת השם און כבוד התורה; אן זיי איז דאס לערנען א ליידיגע קאפסל.
- 30:47 ווער ס'לערנט ריכטיג די סדרות פון בראשית גייט מיט מיט די אבות און וועקט אויף די אמונה וואס מ'האט בירושה פון אברהם אבינו.
- 47:56 אברהם אבינו איז נישט אויסגעקליבן געווארן צוליב זיינע זכותים; דער תכלית פון דער בריאה האט געמוזט האבן א שורש פאר כלל ישראל.
- 49:32 דער רמב"ן הייבט אן די סדרה מיט אברהם אבינו'ס צוויי חטאים כדי ארויסצוברענגען פונקט די נקודה.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 5:08 פארוואס האט רבי נישט געשאלטן נבוכדנצר ביים לערנען ירמיה, אז אין רבי'ס צייטן איז ער שוין לאנג געווען טויט?
תירוץ: 7:51 ווייל די תורה איז העכער פון צייט; ביים לערנען ירמיה האט רבי געלעבט אין יענער תקופה, ווען נבוכדנצר איז געווען א לעבעדיגער מלך.
-
קשיא: 6:35 ווי אזוי האט מען געקענט מעסטן צען אמות פון יעדער זייט ארון אין א חדר פון צוואנציג אמות, אז דער ארון אליין נעמט פלאץ?
תירוץ: 6:56 דער ארון האט נישט פארנומען קיין פלאץ; ס'איז געווען א נס, ווייל ער האט געהאלטן די לוחות וואס זענען געקומען פון הימל, וואו מאס גילט נישט.
-
קשיא: 41:07 פארוואס זאגט די תורה ביי נח אז ער איז א צדיק, און ביי אברהם גיט זי נישט קיין טעם פארוואס דער אויבערשטער האט אים מקרב געווען?
תירוץ: 47:56 אברהם איז נישט אויסגעקליבן געווארן צוליב זכות; דער תכלית פון דער בריאה האט געפאדערט א שורש פאר כלל ישראל, ממילא האט ער געמוזט זיין.
-
קשיא: 42:21 פארוואס דערמאנט די תורה נישט משה רבינו'ס עלטערן ביי זיין געבורט, נאר ערשט אין וארא?
תירוץ: 45:47 דער מהר"ל ערקלערט אז ווען מ'וואלט זיי דערמאנט, וואלט מען געמיינט אז משה איז געקומען אין זייער זכות; אבער א משה רבינו האט געמוזט קומען נישט קוקנדיג ווער די עלטערן זענען.
-
קשיא: 50:01 פארוואס הייבט דער רמב"ן אן די סדרה מיט געפינען חסרונות ביי אברהם, אז ביי א צדיק דארף מען דאך צודעקן זיינע חסרונות?
תירוץ: 52:05 כדי צו ווייזן אז אברהם איז נישט אויסגעקליבן געווארן צוליב זיין צדקות; אפילו מיט חסרונות איז ער געווען דער שורש פון דער אומה, ווייל די בריאה האט עס געפאדערט.
מעשיות
-
2:49 רבי און נבוכדנצר
לויט דעם מדרש וואס דער משגיח ברענגט, האט רבי געדרשנט די מגילה, און ביים פסוק וואו מרדכי ווערט פארטריבן אין גלות האט ער געשאלטן נבוכדנצר. שפעטער, ביים דרשענען ירמיה, האט ער אים דערמאנט גלאט אזוי. די תלמידים האבן געפרעגט פארוואס, און ער האט געענטפערט אז אין ירמיה איז נבוכדנצר א מלך וואס מ'טאר נישט שעלטן, אבער אין דער מגילה איז ער שוין געווען טויט.
אין דער מעשה: רבי יהודה הנשיא, נבוכדנצר, מרדכי הצדיק, אחשורוש
-
1:26 דער ייטב לב אין חדר
דער ייטב לב איז אמאל אריינגעקומען זען ווי א מלמד לערנט גמרא מיט אנהייבער. מ'האט געלערנט איזהו נשך, און דער מלמד האט אנגעהויבן מיט ערקלערן וואס איז נשך און וואס איז תרבית. דער ייטב לב האט אים געזאגט אז אזוי לערנט מען נישט; מ'דארף אנהייבן מיטן מקור, מיטן פסוק.
אין דער מעשה: דער ייטב לב
-
25:42 דער מענטש אין דער ביבליאטעק אויף 42סטער גאס
דער משגיח דערציילט אז ער האט אמאל געדארפט א ספר וואס מ'האט נישט געקענט באקומען, איז ער געפארן קיין מאנהעטן צו דער גרויסער יודאיקע אפטיילונג פון דער ביבליאטעק אויף דער 42סטער גאס. דארט האט ער געזען א מענטש מיט א גרויער בארד לערנען א גמרא. דער משגיח זאגט אז דאס לערנען האט אים נישט געברענגט צו גארנישט: ער האט אראפגעשלונגען א ליידיגע קאפסל, גלאטע ווערטער אן דער קדושה.
-
37:44 אברהם אינעם פייער פון אור כשדים
אברהם, זוכנדיג דעם אמת, האט נישט געקענט אננעמען אז א שטיין, א שטיק האלץ, די זון אדער די לבנה איז א געטער, און ער האט פארשטאנען אז ס'מוז זיין איין בורא. ער האט דאס געפרעדיגט, און נמרוד, וואס האט זיך געמאכט פאר א געטער, האט אים געווארנט; ווען אברהם האט נישט אויפגעהערט, האט נמרוד אים אריינגעווארפן אין דעם פייער פון אור כשדים. אברהם איז ארויס לעבעדיג אן א ברען אויף זיינע קליידער, און דערנאך האט זיך דער אויבערשטער אנטפלעקט צו אים.
אין דער מעשה: אברהם אבינו, נמרוד
געדאנקען
- 7:43 דאס וואס רבי האט נישט געוואלט שעלטן א מלך וואס איז שוין הונדערטער יארן טויט ווייזט אז לערנען א פרשה איז נישט ליינען היסטאריע: דער לערנער ווערט אריבערגעטראגן אין יענער תקופה, וואו נבוכדנצר איז נאך א לעבעדיגער מלך.
- 6:56 אזוי ווי דער ארון וואס האט נישט פארנומען קיין פלאץ, קומט די תורה פון הימל וואו מאס און צייט גילט נישט, און דערפאר טראגט זי דעם לערנער העכער פון ארט און צייט.
- 14:34 לחם איז דריי מאל דער פשוט'ער שם הוי"ה, און מצה איז דריי מאל דער שם במילוי, די זעלבע גימטריא ווי אדם; ממילא ווייזט דער פסוק אז נישט אויף ברויט אליין לעבט דער מענטש אויף א העכערע מדריגה וואס מ'דערגרייכט דורך מצה.
- 31:32 ספר בראשית איז א תורה צו הויך כדי אראפגעברענגט צו ווערן צו הלכות אויף גשמיות'דיגע חפצים; אירע חפצים זענען די אבות אליין, און דערפאר לערנט מען עס דורך מיטגיין מיט זיי.
- 44:31 די תורה לאזט אויס משה רבינו'ס עלטערן ביי זיין געבורט און אברהם'ס צדקות ביי זיין רופן, כדי צו לערנען אז כלל ישראל איז נישט געקומען דורך זכות אדער צופאל, נאר ווייל די בריאה אליין האט זיי געמוזט האבן.
- 51:52 דער רמב"ן, וואס האט געקענט דעם זוהר'ס תירוצים, הייבט מיט כוונה אן אברהם'ס מעשה מיט זיינע חטאים, כדי קיינער זאל נישט מיינען אז ער איז אויסגעקליבן געווארן צוליב זיין צדקות.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 23:19 דער משגיח זאגט אז איידער מ'עפנט א גמרא זאל מען טראכטן א רגע אז מ'גייט יעצט ווערן א בית המקדש, און דערנאך לערנען מיט אהבה און מיט שמחה.
- 30:08 דער משגיח זאגט אז מ'זאל די סדרות אריינעמען אין זיך, און נישט לערנען ווי א באריכט וואס איז געשען.
- 35:51 דער משגיח זאגט צו ישיבה בחורים אז אפילו מיט זייער גמרא מוזן זיי געפינען צייט צו לערנען יעדע וואך די סדרה מיט חומש און רש"י.
- 54:20 דער משגיח מאנט אז מ'זאל כאטש אנהייבן פון לך לך לערנען חומש מיט רש"י בעיון דורכן גאנצן ספר בראשית ביז מתן תורה, כדי צו ווערן באקאנט מיט די אבות און זייערע דרכים.
- 55:18 דער משגיח זאגט אז אין די שווערע טעג מוז א איד זיך שטארקן מיט אסאך וויטאמין אמונה און וויטאמין בטחון פון די סדרות.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, אהרן הכהן, אחשורוש, דוד המלך, דער הייליגער אר"י, דער חתם סופר, דער ייטב לב, דער מהר"ל פון פראג, דער רבי ר' בונם, דער רמ"א, דער רמב"ן, יוכבד, ירמיהו הנביא, מרדכי הצדיק, מרים, משה רבינו, נבוכדנצר, נח, נמרוד, עמרם, פרעה, רבי יהודה הנשיא, רבי משה חיים לוצאטו, רבי שמעון בר יוחאי, רש"י, שרה אמנו
ערכים אבות הקדושים, אור כשדים, אמונה, בטחון, המוציא, למעלה מן הזמן, מילוי, מקום ארון אינו מן המדה, סודות התורה, עקידה, צמצום, רבונו של עולם, שם הוי"ה, שמות הקדושים, תרגום