הקדמה - תכלית דרך הבעש"ט' תכלית ספר תניא. פרק א' - “משביעים אותו תהי צדיק וכו'”

קאטאלאג: TANYA ENGLISH א נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 73 ענגליש 47 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 47 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים אנהייבן א נייעם שיעור אין תניא שטעלט דער משגיח אוועק די תכלית פונעם בעל שם טובס דרך און פונעם ספר התניא, און ער הייבט אן פרק א מיט דער שבועה וואס מ'גיט דער נשמה "תהי צדיק ואל תהי רשע", מיט די סתירות וואס דאס ברענגט ארויס.

דער משגיח עפנט אז וואס עס איז חשוב איז וואס חסידות האט געלערנט, נישט די היסטאריע דערפון. דער בעל שם טוב האט געברענגט אהבת השם צום פשוט'ן איד, און זיינע תלמידים, בפרט דער בעל התניא, האבן געטראגן טיפע תורות; דער בעל התניא האט אויך געשריבן דעם שולחן ערוך הרב. דער תניא, נישט אזוי ווי אנדערע חסידישע ספרים וואס גייען אויף די פרשיות, איז א סדר'דיגער וועג ווי אזוי צו זיין אן עבד השם, כדי צו ווייזן פארוואס היטן די תורה איז "קרוב אליך מאד", ווי עס שטייט אויפן שער בלאט. ביי פרק א ערקלערט ער די ברייתא אז מ'משביע די נשמה תהי צדיק ואל תהי רשע: א שבועה קומט פון שבע, און זי בינדט מיט אלע זיבן כחות פון דער בריאה; זי איז אויך פארבונדן מיט שפע, א כח פון אויבן וואס באגלייט די נשמה. דערנאך ברענגט ער די קשיא פונעם תניא פון דער משנה "אל תהי רשע בפני עצמך", און ער ברענגט די גמרא פון פינף חלוקות און דעם רעיא מהימנא אויף צדיק און בינוני, און לאזט איבער דעם תירוץ אויפן קומענדיגן שיעור.

ענינים: ספר התניא · צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · דער בעל שם טוב און זיינע תלמידים

סדר השיעור

  1. 0:00 די תורה פון חסידות, נישט די היסטאריע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די היסטאריע פון חסידות איז נישט די עיקר, און ער ברענגט א ווערטל וועגן א משכיל וואס האט זיך געוואלט באווייזן מיט היסטארישע ידיעות. דערנאך שילדערט ער דעם בעל שם טובס אויפטו: ער האט געברענגט אהבת השם צו פשוטע אידן, וואס קענען האבן דביקות דורך תפילה, חסד און אהבת ישראל.

  2. 4:04 דער בעל התניא צווישן די תלמידים פונעם מגיד שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די טיפע תורות פון די תלמידים פונעם בעל שם טוב און פונעם מעזריטשער מגיד, וואו דער בעל התניא איז געווען דער ראש אין השגה. ער דערציילט אז דער מגיד האט אים געהייסן שרייבן א שולחן ערוך, רוב דערפון איז פארברענט געווארן, און יעדעס ווארט דערפון באלייכט די סוגיא.

  3. 8:57 די תכלית און דער סדר פונעם תניא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער תניא, וואס הייסט לקוטי אמרים, האט איין תכלית וואס שטייט אויפן שער בלאט: צו ווייזן פארוואס היטן די תורה איז "קרוב אליך מאד" און פשוט. נישט אזוי ווי די אנדערע חסידישע ספרים פון יענעם דור, וואס זענען געבויט אויף תורות אויף די פרשה, איז ער א סדר'דיגער ספר פון 53 פרקים, וואו די ערשטע פופצן אדער צוואנציג לייגן אוועק די יסודות פון עבודת השם.

  4. 15:48 די שבועה פאר דער נשמה; שבועה און שבע שטייט אינעם קאטאלאג

    נאכן געבן צדקה צום אנהייב פונעם נייעם לימוד, לערנט דער משגיח די ברייתא אין אנהייב פרק א: מ'משביע די נשמה תהי צדיק ואל תהי רשע. ער ברענגט דעם רמב"ן אז שבועה קומט פון שבע, די זיבן כחות פון דער בריאה, און ממילא בינדט א שבועה דעם מענטש מיט דער גאנצער בריאה און מיט אלע זיינע זיבן מדות.

  5. 21:29 א שבועה וואס גיט כח; לשון הקודש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח פרעגט וואס טוט א שבועה וואס די נשמה פארגעסט, און ענטפערט אז דער רושם בלייבט און גיט כח, אזוי ווי אברהם אבינוס שבועה האט געגעבן כח פאר אליעזר אויף זיין שליחות. דערנאך ערקלערט ער אז לשון הקודש, נישט ווי אנדערע שפראכן, ווייזט דעם פשט פון א זאך אין איר נאמען, אזוי ווי שולחן איז פון שליחה.

  6. 26:32 שבועה און שפע: א כח פון אויבן שטייט אינעם קאטאלאג

    ווייל ב' און פ', אותיות פון די ליפן, ווערן געביטן, פארבינדט דער משגיח שבועה מיט שפע, און ער ווייזט דעם עולם א ווייסע ב' אינעווייניג אין א געשריבענער פ'. די שבועה איז א שפע פון אויבן וואס באגלייט די נשמה אויף איר אייגענער שליחות; השפעה ערקלערט ער מיט א שיפען דאך וואס לאזט אראפרינען דעם רעגן, ווי ביי א מקוה.

  7. 33:17 זיבן אין עבודת השם; א שבועה אן א טיר ארויס שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ווייזט אז א השפעה אין רוחניות קומט מיט זיבן: די זיבן ברכות פון קריאת שמע, די שבע ברכות, די זיבן ברכות פון שמונה עשרה שבת. ווייל "נעשה אדם" האט געמאכט דעם מענטש אז ער זאל אריננעמען די גאנצע בריאה, לאזט א שבועה נישט קיין טיר ארויס, און דערפאר איז אפילו איינער וואס איז חשוד אויף ממון נישט חשוד אויף א שבועה.

  8. 36:54 די סתירה: א רשע אין די אייגענע אויגן? שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די קשיא פונעם תניא: די משנה זאגט אל תהי רשע בפני עצמך, און אויך די סברא ציט אויף ביידע זייטן, ווייל עצבות לאזט נישט דינען דעם אייבערשטן מיט שמחה, און זיך פילן גוט פירט צו קלות ראש. ער הייבט אן דעם תירוץ מיט דער גמרא אין ברכות וואס רעכנט אויס פינף סארטן מענטשן, פון א צדיק גמור ביז א בינוני.

  9. 40:48 רעיא מהימנא: דער רע איז בטל; דריי שופטים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט דעם רעיא מהימנא אין משפטים: א צדיק ורע לו האט אביסל רע אין זיך, נאר דער רע איז בטל אונטערן טוב. ער שילדערט דעם בית דין אינעם מענטש פון יצר הטוב און יצר הרע, וואו דער צדיק הערט נאר דעם גוטן שופט, דער רשע נאר דעם שלעכטן, און דער בינוני ביידע, און ער ברענגט רבה וואס האט זיך גערופן א בינוני, און לאזט איבער אויפן קומענדיגן שיעור ווי אזוי צו מיישב זיין די גמרות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די תורה פון חסידות, נישט די היסטאריע

1:29

דער משגיח עפנט אז די היסטאריע פון חסידות איז נישט זיין ענין. ער ברענגט א ווערטל: ווען א משכיל האט געוואלט באווייזן פאר א גרויסן תלמיד פונעם גר"א מיט דער פראגע ווי אזוי רש"יס טעכטער האבן געהייסן, האט מען אים צוריקגעפרעגט וואספארא טאבאק רש"י האט געשמעקט, ווייל וואס רש"י האט געזאגט, דאס איז דער עיקר.

2:49

דעם בעל שם טובס גרויסער אויפטו, זאגט ער, איז געווען צו לערנען אז יעדער איד איז חביב ביים אייבערשטן: איינער וואס קען נישט ווערן א תלמיד חכם קען אויסגיסן זיין הארץ אין תפילה און געפינען חן דורך חסד און אהבת ישראל.

דער בעל התניא צווישן די תלמידים פונעם מגיד

4:11

דערנעבן האבן דער בעל שם טוב און דער מעזריטשער מגיד געלערנט טיפע, הויכע תורות מיט גרויסע תלמידים, און אין השגה איז דער בעל התניא געווען דער ראש. דער משגיח דערציילט די קבלה אז ווען דער מגיד איז נפטר געווארן, האט מען געווארפן א גורל, און דער בעל התניא איז זוכה געווען צו טראגן דעם קאפ.

6:03

דער מגיד האט אים געהייסן שרייבן א שולחן ערוך, דער שולחן ערוך הרב; רוב דערפון איז פארברענט געווארן, און אין וואס עס איז געבליבן פעלן שטיקער. פארט, ווי דער משגיח האט געהערט פון רבי יעקב קאמענעצקי, באלייכטן זיינע פסקים א שווערע סוגיא אויף אן אומגעריכטן אופן. ר

די תכלית און דער סדר פונעם תניא

9:04

דער תניא, וואס הייסט לקוטי אמרים, איז געבויט אויף די תורות פונעם בעל שם טוב און פונעם מגיד, אבער ער האט איין תכלית, וואס דער משגיח לערנט ארויס פונעם שער בלאט: דער פסוק אז די תורה איז נישט אין הימל נאר זייער נאנט, אין מויל און אין הארץ. ער פרעגט ווי אזוי קען דאס זיין, אז רוב מענטשן געפינען עס שווער צו היטן די תורה, און ענטפערט אז דער ספר איז געשריבן כדי צו ערקלערן פארוואס עס איז פשוט און א סברא. א,ב

12:32

נישט אזוי ווי די אנדערע חסידישע ספרים פון יענעם דור, ווי דער תולדות יעקב יוסף, דער מאור עינים און דער קדושת לוי, וואס שרייבן אפ תורות אויף די פרשה, איז דער תניא א סדר'דיגער ספר פון 53 פרקים ווי אזוי צו זיין אן עבד השם. די ערשטע פופצן אדער צוואנציג פרקים לייגן אוועק די יסודות, די ציגל; דער בנין קומט שפעטער. ד,ה,ו

די שבועה פאר דער נשמה; שבועה און שבע

16:12

נאך א מטבע פאר צדקה צום אנהייב פונעם נייעם לימוד, עפנט דער משגיח פרק א מיט דער ברייתא אין נדה: איידער די נשמה קומט אראפ משביע מען זי תהי צדיק ואל תהי רשע, און אפילו אלע זאגן אז זי איז א צדיק, זאל זי זיך האלטן פאר א רשע; דאס טייטשט ער אז מ'זאל אלעמאל זיין אין תשובה און זוכן בעסער צו ווערן. יעדעס ווארט אין תניא, זאגט ער, איז אפגעוואוגן. ז,ח

18:20

ער ברענגט דעם רמב"ן אז שבועה קומט פון שבע: דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט מיט זיבן כחות, די ספירות פון די זיבן טעג. א שבועה בינדט דעם מענטש מיט דער גאנצער בריאה און מיט זיינע זיבן מדות, אן קיין טיר ארויס. ט

א שבועה וואס גיט כח; לשון הקודש

21:36

ווייל די נשמה געדענקט נישט די שבועה, פרעגט דער משגיח וואס זי טוט. דער רושם בלייבט, ענטפערט ער, און גיט כח און מוט, אזוי ווי אברהם אבינוס שבועה האט געגעבן כח פאר אליעזר זיך צו שטעלן קעגן יעדן געדאנק אפצוטרעטן פון זיין שליחות. י

23:27

דערנאך ערקלערט ער אז לשון הקודש, מיט וואס די גמרא זאגט אז די וועלט איז באשאפן געווארן, איז נישט ווי אנדערע שפראכן וואו דער נאמען איז סתם: א שולחן הייסט אזוי ווייל וואס עס ליגט דערויף איז געשיקט פון אויבן, יעדן איינעם זיין עסן פאר זיין אייגענער שליחות. כ

שבועה און שפע: א כח פון אויבן

26:32

ב' און פ', ביידע אותיות פון די ליפן, ווערן געביטן; דער משגיח לאזט ארומגיין א געשריבענע פ' כדי צו ווייזן א ווייסע ב' אינעווייניג. ממילא איז שבועה פארבונדן מיט שפע: די שבועה איז א כח פון אויבן וואס באגלייט די נשמה און העלפט איר אויספירן איר אייגענע שליחות.

31:33

א משפיע, ערקלערט ער, איז דער וואס גיט שפע פון אויבן, פון לשון משופע, שיף: נאר א שיפער דאך, ווי מ'בויט ביי א מקוה, לאזט דעם רעגן אראפרינען. די שפע שטארקט אלעמאל טיף אינעווייניג דעם מענטש מיט דעם אנזאג צו זיין א צדיק.

זיבן אין עבודת השם; א שבועה אן א טיר ארויס

33:36

דער משגיח ווייזט אז א השפעה אין רוחניות קומט מיט זיבן: די זיבן ברכות פון קריאת שמע, ווי די גמרא רעכנט זיי, מיטן פסוק שבע ביום הללתיך; די שבע ברכות; און די זיבן ברכות פון שמונה עשרה שבת. ווייל "נעשה אדם" האט געמאכט אז דער מענטש נעמט אריין די גאנצע בריאה, לאזט א שבועה נישט קיין ארויסגאנג, און דערפאר איז איינער וואס איז חשוד אויף ממון נישט חשוד אויף א שבועה. ל,מ,נ,ס

די סתירה: א רשע אין די אייגענע אויגן?

37:02

יעצט פרעגט דער תניא: די משנה זאגט אל תהי רשע בפני עצמך, ווי קען די ברייתא דאס פארלאנגען? אויך די סברא ציט אויף ביידע זייטן: ווער עס האלט זיך פאר א רשע ווערט פארביטערט און קען נישט דינען דעם אייבערשטן מיט שמחה, און ווער עס פילט זיך נישט שלעכט קומט צו קלות ראש. ע

39:43

כדי אנצוהייבן דעם תירוץ ברענגט דער משגיח די גמרא אין ברכות וואס רעכנט אויס פינף סארטן מענטשן, פון צדיק וטוב לו, א צדיק גמור, און צדיק ורע לו, ביז דעם בינוני אינמיטן. פ

רעיא מהימנא: דער רע איז בטל; דריי שופטים

40:48

דער רעיא מהימנא, וואס דער משגיח ערקלערט איז די נשמה פון משה רבינו וואס האט געלערנט מיט רבי שמעון בר יוחאי, זאגט אין משפטים אז א צדיק ורע לו איז נישט קיין צדיק גמור: ער האט נאך אביסל רע, נאר דער רע איז בטל און געבויגן אונטערן טוב. צ

43:21

יעדער מענטש שטייט פאר שופטים, דער יצר הטוב און דער יצר הרע. ביים צדיק רעדט נאר דער גוטער שופט, ביים רשע נאר דער שלעכטער, און דער בינוני הערט ביידע און מוז באשליסן מיט דער הילף פונעם אייבערשטן. ווען רבה האט זיך גערופן א בינוני, האט מען אים געענטפערט אז ער לאזט קיינעם נישט לעבן. ווי אזוי צו מיישב זיין די גמרות לאזט דער משגיח איבער אויפן קומענדיגן שיעור. ק

מראי מקומות

תורה

  1. ב Devarim 30:12-14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:04
  2. י לכאורה Bereishis 24 (Parshas Chayei Sarah) מפתח אינעם אויסשרייב: 21:36
  3. נ Bereishis 1:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 33:36

כתובים

  1. מ לכאורה Tehillim 119:164 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:36

משנה

  1. ע Avos 2:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:02

תלמוד בבלי

  1. ח Niddah 30b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:12
  2. כ Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 23:27
  3. ל Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 33:36
  4. ס לכאורה Bava Metzia 5b מפתח אינעם אויסשרייב: 33:36
  5. פ Berachos 7a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:43
  6. ק Berachos 61b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:21

זוהר און קבלה

  1. צ לכאורה Zohar, Raya Mehemna, Parshas Mishpatim מפתח אינעם אויסשרייב: 40:48

ראשונים

  1. ט לכאורה Ramban on Bamidbar, Parshas Matos מפתח אינעם אויסשרייב: 18:20

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Tanya, title page מפתח אינעם אויסשרייב: 9:04
  2. ג Likkutei Torah (מקום נישט באשטימט) 11:55 מפתח
  3. ד Toldos Yaakov Yosef (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:32
  4. ה Meor Einayim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:32
  5. ו Kedushas Levi (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 12:32
  6. ז Tanya ch. 1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:12
  7. ר Shulchan Aruch HaRav (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:03

עיקרי הדברים

  1. 2:49 דער בעל שם טוב האט געלערנט אז יעדער איד איז חביב ביים רבונו של עולם און קען האבן דביקות מיט אים דורך תפילה, חסד און אהבת ישראל, אפילו ווען ער איז נישט קיין תלמיד חכם.
  2. 12:49 דער תניא איז נישט קיין זאמלונג פון תורות אויף די פרשה, נאר א סדר'דיגער ספר פון פרקים ווי אזוי צו זיין אן עבד השם, און די ערשטע פרקים לייגן אוועק די יסודות.
  3. 9:21 די תכלית פונעם תניא, ווי דער שער בלאט ווייזט, איז צו ווייזן פארוואס היטן די תורה איז פשוט און "קרוב אליך מאד", כאטש רוב מענטשן געפינען עס שווער.
  4. 18:20 דאס ווארט שבועה קומט פון שבע: א שבועה בינדט א מענטש מיט אלע זיבן כחות וואס דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט דערמיט, אזוי אז עס איז נישטא קיין וועג ארויס.
  5. 21:36 די שבועה וואס מ'גיט דער נשמה פאר דער געבורט איז נישט כדי מ'זאל זיך דערמאנען; זי איז א שפע פון אויבן, א כח וואס באגלייט די נשמה און העלפט איר אויספירן איר שליחות.
  6. 37:09 די ברייתא וואס הייסט זיך האלטן פאר א רשע זעט אויס ווי א סתירה צו דער משנה "אל תהי רשע בפני עצמך", און די סברא ציט אויף ביידע זייטן: עצבות שטערט צו דינען מיט שמחה, און זיך האלטן פאר גוט פירט צו קלות ראש.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 10:33 די תורה זאגט אז היטן איר איז נאנט און פשוט, און רוב מענטשן געפינען עס שווער; וואס מיינט עס?

    תירוץ: 11:19 דאס איז די תכלית פונעם תניא: צו ערקלערן פארוואס היטן די תורה איז פשוט און א סברא.

  2. קשיא: 18:20 פארוואס הייסט א שבועה "שבועה"?

    תירוץ: 20:13 עס קומט פון שבע: זי בינדט דעם מענטש מיט אלע זיבן כחות וואס דער אייבערשטער האט אריינגעלייגט אין דער בריאה, אזוי אז עס איז נישטא קיין וועג ארויס.

  3. קשיא: 21:36 וואס איז דער תכלית פון א שבועה וואס די נשמה געדענקט נישט ווען זי קומט אראפ?

    תירוץ: 21:43 דער רושם בלייבט און גיט דעם מענטש כח און מוט צו מקיים זיין זיין שליחות; זי איז א שפע פון אויבן.

מעשיות

  1. 0:41 דער משכיל און דער טאבאק

    אין די צייטן פון דער השכלה האט א משכיל געוואלט ווייזן פאר א גרויסן תלמיד פונעם גר"א, דער וואס האט געגרינדעט די וואלאזשינער ישיבה, אז ער ווייסט מער, און האט אים געפרעגט ווי אזוי האבן געהייסן רש"יס טעכטער. דער ענטפער איז געווען מיט א פראגע: וואספארא טאבאק האט רש"י געשמעקט? דאס ווייסטו בעסער פון מיר; וואס רש"י האט געזאגט, דאס ווייס איך. דער משגיח ברענגט עס צו זאגן אז די היסטאריע פון חסידות איז ווייניגער וויכטיג ווי וואס חסידות האט געלערנט.

    אין דער מעשה: דער ווילנער גאון, רש"י

  2. 5:14 דאס טראגן דעם מגידס קאפ

    ווען דער מגיד איז נפטר געווארן, האבן די תלמידים געווארפן א גורל ווער עס וועט טראגן וועלכן חלק פונעם גוף, און דער בעל התניא איז זוכה געווען צו טראגן דעם קאפ. מ'האט אים געטראגן צו דער מקוה, און דער בעל התניא האט געזאגט מ'זאל לאזן דעם רבי'ן זיך אליין טובל זיין, און ער האט זיך טובל געווען; דער משגיח זאגט אז אזוי גייט די קבלה.

    אין דער מעשה: דער מעזריטשער מגיד, the Baal HaTanya

געדאנקען

  1. 10:33 דער משגיח לערנט אז דער גאנצער תניא ענטפערט אויף א פשוט'ע קשיא: אויב די תורה זאגט אז היטן איר איז "קרוב אליך מאד", פארוואס געפינען רוב מענטשן עס שווער? דער ספר איז דא כדי מ'זאל דאס פארשטיין.
  2. 21:43 א שבועה וואס די נשמה געדענקט נישט טוט פארט איר ארבעט: זי לאזט א רושם וואס גיט, טיף אינעווייניג, מוט און כח, אזוי ווי אברהם אבינוס שבועה האט געגעבן כח פאר אליעזר קעגן אנדערע מחשבות אויף זיין שליחות.
  3. 26:32 דורך דעם וואס ב' און פ' ווערן געביטן, איז שבועה פארבונדן מיט שפע, אז די שבועה אליין איז א שפע פון כח פון אויבן; ער ווייזט אז א געשריבענע פ' האט אינעווייניג א ווייסע ב', ווייל א פ' איז א פארשטארקטע ב'.
  4. 31:33 דאס ווארט משפיע איז פארבונדן מיט משופע, שיף: אזוי ווי רעגן רינט נאר אראפ פון א שיפען דאך, ווי ביי א מקוה, אזוי קומט א השפעה פון אויבן אראפ צום מענטש.
  5. 35:41 ווייל דער מענטש נעמט אריין די גאנצע בריאה, בינדט א שבועה יעדן חלק פון אים; דערפאר איז אפילו איינער וואס איז חשוד אויף ממון נישט חשוד אויף א שבועה, ווייל א שבועה לאזט נישט קיין באהאלטענעם ארויסגאנג.
  6. 25:00 אין לשון הקודש ווייזט דער נאמען די תכלית: א שולחן הייסט אזוי ווייל די שפע אויף אים ווערט "געשיקט" פון אויבן צו יעדן מענטש באזונדער, אלס כח פאר זיין אייגענער שליחות.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 15:48 דער משגיח הייסט דעם עולם געבן צדקה פארן אנהייבן דעם נייעם לימוד, און ער זאגט אז אזוי טוט מען ביי יעדן אנהייב.
  2. 17:38 דער משגיח ערקלערט די ברייתא אז מ'זאל אלעמאל זיין אין תשובה און אלעמאל זוכן בעסער צו ווערן, ווייל מ'האט נאך א לאנגן וועג.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אליעזר עבד אברהם, דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער ווילנער גאון, דער מעזריטשער מגיד, דער רמב"ן, משה רבינו, ר' יעקב קאמינעצקי, רבה בר נחמני, רבי יעקב יוסף פון פולנאה, רבי נחום טשערנאבילער, רבי שמעון בר יוחאי, רש"י

ערכים אהבת ישראל, בינוני, דביקות, השכלה, השפעה, יצר הרע, יצר טוב, לשון הקודש, מדות, משפיע ומקבל, ספירה, עבודת השם, עובד השם, צדיק, צדיק ורע לו, קלות ראש, רעיא מהימנא, רשע, שבועה, שליחות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט