ביאור מהות צדיק רשע ובינוני. ארבע קליפות הטמאות. גוף ישראל מקליפות נוגה.
קאטאלאג: TANYA ENGLISH א נומ׳ 2 פאקעט גייד ז׳ 73 ענגליש 49 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט, דורך די קשיות אינעם אנהייב פון תניא פרק א, אז צדיק, בינוני און רשע ווערן געמאסטן לויט צי דער יצר הרע לעבט נאך אין דעם מענטש, און הייבט אן לערנען אז יעדער איד האט צוויי נשמות און וועגן די פיר קליפות, וואו דער גוף פון א איד קומט פון קליפת נוגה.
דער משגיח לערנט די קשיות פונעם תניא: ווי אזוי האט איוב געקענט זאגן אז דער אויבערשטער האט באשאפן צדיקים און רשעים, ווען דער מלאך זאגט עס נישט אן פאר דער געבורט; ווי אזוי קען איינער זיין א בינוני, אז ווער עס טוט אן עבירה איז אין יענעם מאמענט א רשע; און ווי אזוי האט רבה געקענט זאגן אויף זיך אז ער איז א בינוני. ער ווייזט אז דאס ציילן מצוות און עבירות איז נאר א נאמען פאר דעם דין פון ראש השנה, אזוי ווי דער "צדיק" און "רשע" ביי א דין תורה. דער אמת'ער פשט איז די דריי שופטים: א צדיק האט אויסגעהרגעט זיין יצר הרע, ווי דוד המלך האט געזאגט אז זיין הארץ איז ליידיג; א רשע הערט נאר דעם יצר הרע; א בינוני הערט ביידע. דערנאך רעדט ער פון די ווייניגע צדיקים אין יעדן דור, פון גלגולים, און דערציילט וואס דער ישמח משה האט געדענקט. צום סוף הייבט ער אן מיט די צוויי נשמות, און ערקלערט א קליפה מיט די פיר שאלעכץ פון א נוס, וואו די פערטע, נוגה, איז דער גוף פון א איד וואס קען ווערן הייליג.
ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · קדושה און קליפה · גלגולים און תיקון הנשמות
סדר השיעור
-
0:00 די קשיות פונעם תניא אויף צדיק און בינוני שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט די קשיות פונעם תניא: ווי אזוי האט איוב געקענט זאגן אז דער אויבערשטער האט באשאפן צדיקים און רשעים, ווען דער מלאך זאגט עס נישט אן פאר דער געבורט, און ווי אזוי קען איינער זיין א בינוני אז ווער עס זינדיגט איז א רשע. ער פרעגט ווי אזוי רבה, וואס דער מלאך המות האט נישט געקענט צוקומען צו אים ווען ער האט געלערנט, האט זיך גערופן א בינוני, און לייגט צו אז אפילו איינער וואס מאנט נישט אנדערע אדער איז מבטל תורה הייסט א רשע.
-
8:15 ציילן מצוות איז נאר א נאמען פארן דין שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח שליסט אז די חדר-מאס פון מצוות קעגן עבירות קען נישט באשטימען די מדרגות. ער ברענגט די גמרא אין ראש השנה וועגן די דריי ספרים און ערקלערט אז די נעמען דארט זענען נאר פארן דין, אזוי ווי דער "צדיק" און "רשע" ביי א דין תורה, וואס הייסן אזוי נאר פאר יענעם ענין.
-
13:27 דריי שופטים: דער אמת'ער פשט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אז צדיקים שופטן דער יצר טוב, רשעים דער יצר הרע, און בינונים ביידע, און מאלט אויס דריי שופטים מיט דעם אויבערשטן ווי דער מכריע. א צדיק ווי דוד המלך האט אויסגעהרגעט דעם יצר הרע, א רשע ווי פרעה האט פארלוירן דעם יצר טוב, און א בינוני הערט ביידע; דערפאר האט רבה זיך געהאלטן פאר א בינוני. ער טייטשט "ולבי חלל בקרבי" אויף א ליידיגע קאמער אין הארצן.
-
20:28 ווייניג צדיקים, בינונים און גלגולים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז אמת'ע צדיקים זענען ווייניג, אוועקגעשטעלט אין יעדן דור, דער "צדיק יסוד עולם" מיט זעקס און דרייסיג אונטער אים, און זיי האבן נישט קיין בחירה; רוב מענטשן זענען בינונים אפילו ווען זיי הייסן צדיקים ראש השנה. ער רעדט פון נשמות וואס קומען צוריק אין נייע גלגולים, ברענגט דעם לעכאוויטשער'ס פשט אויף "הלן בבית הקברות", און ערקלערט אז גרויסע צדיקים קומען אראפ פארן דור און געדענקען זייערע פריערדיגע גלגולים, בשעת אנדערע פארגעסן כדי די בחירה זאל בלייבן.
-
26:28 דער ישמח משה געדענקט זיינע גלגולים מעשה
דער משגיח דערציילט, ווי דער ייטב לב שרייבט, אז זיין זיידע דער ישמח משה האט געדענקט אז ער איז געווען א שעפעלע ביי יעקב אבינו, האט געוויזן א צייכן פון זיין שטעקן און געדענקט זיין ניגון, און געדענקט אז ער איז געווען אין מדבר ביי דער מחלוקת פון קרח, וואו ער האט נישט געהאלטן מיט קיין זייט. ער ערקלערט אז קרח איז געווען א גרויסער צדיק וואס האט געמאכט א קליינעם טעות, און אז צדיקים געדענקען ווייל זיי האבן סיי ווי נישט קיין בחירה.
-
30:09 אראפגעשיקט אן בחירה; א שאלה אויף גלגולים שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט אז דער אפטער רב האט געדענקט ווי ער האט געדינט אינעם בית המקדש, און זאגט אז טייל ווערן אראפגעשיקט ווי צדיקים אן בחירה און טייל ווי רשעים אן בחירה, בשעת דער כלל קען זיין אהער אדער אהין; די ווייניגע צדיקים זענען מנהיגים פאר די וואס ווילן זיין ערליכע אידן. ער שליסט אז די קשיות פונעם תניא ווייזן אז מ'פארשטייט נאך נישט די מדרגות, און ענטפערט א שאלה פון א צוהערער וועגן גלגולים און די וואס האבן נישט קיין חלק לעולם הבא, און ראט צו לערנען דעם ספר תקנת השבין.
-
34:18 צוויי נשמות און די פיר שאלעכץ פון א נוס שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט אז, לויט ר' חיים ויטאל, האט יעדער איד צוויי נשמות, ארויסגעלערנט פון דעם לשון רבים "נשמות", די ערשטע פון דער זייט פון קליפה. ער ערקלערט א קליפה דורך דעם נוס פון "אל גנת אגוז" מיט אירע פיר שאלעכץ, און זאגט אז די וועלט, באשאפן מיט די פיר אותיות פונעם שם הוי'ה, האט שאלעכץ וואס מ'מוז דורכברעכן, אזוי ווי די פיר מחיצות וואס יחזקאל איז דורכגעגאנגען אין זיין נבואה און די כרובים וואס היטן דעם עץ החיים.
-
40:29 קדושה און די אנדערע זייט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די וועלט האט צוויי זייטן, קדושה און טומאה, און מ'קען נישט שטיין אויף ביידע. ער ברענגט רש"י אז קדושים מיינט אפגעשיידט, און "אל תגשו אל אשה" מיט'ן תרגום אונקלוס'ס "צד", און דעם קאצקער'ס לימוד אז ווער עס איז משוקע אין תאוות קען נישט ערווארטן צו פארשטיין תורה; דערפאר רופט מען וואס איז נישט הייליג "סטרא אחרא", די אנדערע זייט.
-
43:51 קליפת נוגה, דאס בלוט און די נפש הבהמית שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז די פערטע קליפה, נוגה, איז ווי די הייטל פונעם קערנדל וואס מ'עסט, און ווי די פריעה ביי דער מילה, א קליפה וואס קען ווערן הייליג, און דער גוף פון א איד איז דערפון. די ערשטע נפש איז אנגעטון אינעם בלוט, וואס טראגט דאס לעבן ווי ביי יעדע בהמה, מיט די פיר שלעכטע מדות; ער שליסט אז א איד האט א יצר הרע, זיין בהמה'שער טייל, און א יצר טוב וואס לאזט אים זיך איינהאלטן פון זיינע תאוות, וואס קיין בהמה קען נישט.
דער שיעור, אויסגעשריבן
די קשיות פונעם תניא אויף צדיק און בינוני
דער משגיח לערנט די קשיות פונעם בעל התניא. איוב האט געזאגט, ווי די גמרא אין בבא בתרא (טז.) ברענגט, אז דער אויבערשטער האט באשאפן צדיקים און באשאפן רשעים. די גמרא אין נדה (טז:) זאגט אבער אז דער מלאך זאגט אן פאר דער געבורט צי דאס קינד וועט זיין א חכם אדער א טיפש, רייך אדער ארעם, אבער נישט צי ער וועט זיין א צדיק אדער א רשע, ווייל דאס הענגט אין זיין בחירה. ווי אזוי האט דען איוב גערעדט ווי עס איז באשטימט פון דער בריאה? א,ב
א צווייטע קשיא: וואס איז א בינוני? עס קען נישט מיינען האלב מצוות און האלב עבירות, ווייל רבה האט זיך גערופן א בינוני (ברכות סא:), און ער האט עס באמת געמיינט. רבה האט קיינמאל נישט אויפגעהערט לערנען, אזוי אז דער מלאך המות האט נישט געקענט צוקומען צו אים (בבא מציעא פו.). אחוץ דעם, ערקלערט דער משגיח, בשעת א מענטש טוט אן עבירה איז ער אפגעריסן פונעם אויבערשטן און הייסט א רשע גמור; אויב ער טוט נישט תשובה בלייבט ער אזוי, ממילא זעט נישט אויס קיין פלאץ פאר א בינוני. ג,ד
ציילן מצוות איז נאר א נאמען פארן דין
פון די קשיות שליסט דער משגיח אז מ'קען נישט מעסטן צדיק, בינוני און רשע ווי קינדער לערנען אין חדר. די גמרא אין ראש השנה (טז:) טיילט טאקע לויט רוב מצוות אדער עבירות: דער צדיק ווערט גלייך פארשריבן לחיים, און דער מחצה על מחצה ווערט געלאזט ביז יום כיפור כדי תשובה צו טון. אבער, ערקלערט ער, דאס זענען נאר נעמען פאר ווי אזוי מ'ווערט געמשפט, נישט וואס ער איז בעצם. ז
דריי שופטים: דער אמת'ער פשט
יעצט גיט דער בעל התניא דעם אמת'ן פשט, פון דער גמרא אז צדיקים שופטן דער יצר טוב, רשעים דער יצר הרע, און בינונים ביידע (ברכות סא:). דער משגיח מאלט אויס א בית דין פון דריי שופטים: דער יצר טוב און דער יצר הרע פסק'נען יעדער זיינס אין הארצן, און דער אויבערשטער גיט ארויס דעם פסק. ט
טייל האבן אינגאנצן מנצח געווען דעם יצר הרע, ווי דוד המלך וואס האט געזאגט "ולבי חלל בקרבי" (תהלים קט, כב). אנדערע, ווי פרעה, וואס האט זיך נישט גערירט נאך מכה אויף מכה, האבן פארלוירן דעם יצר טוב. דער צדיק קען נישט זינדיגן אפילו ער וויל; דער רשע הערט נאר דעם יצר הרע; דער בינוני הערט ביידע און מוז אויסקלייבן. דערפאר האט רבה, כאטש ער האט קיינמאל נישט געזינדיגט, זיך געהאלטן פאר א בינוני: דער יצר הרע איז נאך געווען דארט. י
ווייניג צדיקים, בינונים און גלגולים
אזעלכע צדיקים זענען ווייניג, זאגט דער משגיח; דער אויבערשטער האט זיי צעשפרייט אין די דורות, ווי עס שטייט "וצדיק יסוד עולם" (משלי י, כה): אין יעדן דור איין צדיק מיט זעקס און דרייסיג אונטער אים. זיי האבן נישט קיין בחירה. רוב מענטשן זענען בינונים, אפילו די וואס הייסן צדיקים ראש השנה, ווייל זיי קענען נאך זינדיגן. כ
א נשמה וואס ענדיגט נישט איר תפקיד קומט צוריק אין א צווייטן גלגול. דער לעכאוויטשער האט געטייטשט די גמרא "איזהו שוטה, הלן בבית הקברות" (חגיגה ג:) אויף דעם וואס איז נישט מצליח און שלאפט דארט ביז א נייעם גלגול. גרויסע צדיקים וואס האבן יא געענדיגט ווערן צוריקגעשיקט פארן דור, און דער אויבערשטער זאגט זיי צו אז זיי וועלן נישט ווערן רשעים. זיי געדענקען פריערדיגע גלגולים; אנדערע נישט, ווייל דאס געדענקען וואלט אוועקגענומען די בחירה. ל
דער ישמח משה געדענקט זיינע גלגולים
אראפגעשיקט אן בחירה; א שאלה אויף גלגולים
דער אפטער רב, ביים זאגן די עבודה פון יום כיפור, האט הויך געזאגט אז ער געדענקט עס פונעם בית המקדש. אזוי ווערן טייל אראפגעשיקט ווי צדיקים אן בחירה, טייל ווי רשעים אן בחירה, און דער כלל קען זיין אהער אדער אהין. די ווייניגע צדיקים פירן די וואס ווילן זיין ערליכע אידן.
צוויי נשמות און די פיר שאלעכץ פון א נוס
לויט ר' חיים ויטאל אין שער הקדושה זאגט דער תניא (פרק א) אז יעדער איד האט צוויי נשמות, ארויסגעלערנט פונעם לשון רבים "נשמות" (ישעיה נז, טז); די ערשטע איז פון דער קליפה און סטרא אחרא, אנגעטון אינעם בלוט. צ,ק,ר
כדי צו ערקלערן א קליפה ברענגט ער "אל גנת אגוז" (שיר השירים ו, יא). א נוס האט א גרינע שאל, א הארטע שאל, א ווייכע שאל אינעווייניג, און א דינע הייטל אויפן קערנדל וואס מ'עסט מיט. די וועלט, באשאפן מיט די פיר אותיות פונעם שם הוי'ה, האט שאלעכץ וואס מ'מוז דורכברעכן ביז מ'קומט צו קדושה, אזוי ווי די פיר מחיצות אין יחזקאל'ס נבואה (יחזקאל א, ד) און די כרובים וואס היטן דעם עץ החיים (בראשית ג, כד). ש,ת,אא
קדושה און די אנדערע זייט
די וועלט האט צוויי זייטן, קדושה און טומאה, און מ'קען נישט זיין אויף ביידע. קדושים מיינט אפגעשיידט, ווי רש"י ערקלערט (ויקרא יט, ב). אויף "אל תגשו אל אשה" (שמות יט, טו) רעדט אונקלוס פון דעם "צד" פון דער אשה, וואס באדייט תאוה. דער קאצקער האט געזאגט אז ווער עס איז משוקע אין תאוות זאל נישט ערווארטן צו פארשטיין תורה; דערפאר רופט מען וואס איז נישט הייליג "סטרא אחרא". אב,אג,אד
קליפת נוגה, דאס בלוט און די נפש הבהמית
די פערטע קליפה, נוגה, איז ווי די הייטל פונעם קערנדל וואס מ'עסט מיט דעם נוס. יחזקאל איז דורכגעגאנגען א רוח סערה, א ענן און אן אש מתלקחת, און דערנאך נוגה, א שיין וואס שיינט דורך ווי ליכט דורך א פארהאנג. ביי דער מילה שניידט מען אראפ דריי הייטלעך, און די פריעה שיבט מען נאר ארויף. אזוי איז דער גוף פון א איד קליפת נוגה, א קליפה וואס קען ווערן הייליג. ת
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
תרגום
משנה
תלמוד בבלי
- א לכאורה Bava Basra 16a מפתח אינעם אויסשרייב: 0:30
- ב לכאורה Niddah 16b מפתח אינעם אויסשרייב: 0:30
- ג לכאורה Berachos 61b מפתח אינעם אויסשרייב: 2:35
- ד לכאורה Bava Metzia 86a מפתח אינעם אויסשרייב: 2:35
- ה Gemara Shevuos (מקום נישט באשטימט) 5:55 מפתח
- ז לכאורה Rosh Hashanah 16b מפתח אינעם אויסשרייב: 8:15
- ט לכאורה Berachos 61b מפתח אינעם אויסשרייב: 13:27
- ל לכאורה Chagigah 3b מפתח אינעם אויסשרייב: 23:56
מדרש
- נ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 26:46
ראשונים
אחרונים און חסידות
אנדערע
עיקרי הדברים
- 9:56 א מענטש רופן צדיק, בינוני אדער רשע לויט דעם רוב מצוות אדער עבירות איז נאר א נאמען פאר ווי אזוי מ'משפט אים ראש השנה, נישט וואס ער איז בעצם.
- 14:00 יעדער מענטש האט צוויי שופטים אין הארצן, דעם יצר טוב און דעם יצר הרע, און דער אויבערשטער איז דער מכריע; א צדיק האט אויסגעהרגעט זיין יצר הרע, א רשע הערט נאר דעם יצר הרע, און א בינוני הערט ביידע און מוז אויסקלייבן.
- 17:39 רבה האט געוואוסט אז ער האט קיינמאל נישט געטון קיין עבירה, פונדעסטוועגן האט ער זיך געהאלטן פאר א בינוני ווייל דער יצר הרע איז נאך געווען דארט און ער האט זיך געדארפט היטן דערפון.
- 21:26 אמת'ע צדיקים זענען ווייניג; דער אויבערשטער האט זיי אוועקגעשטעלט אין יעדן דור ווי די מנהיגים, און טייל קומען אראפ נאכאמאל נישט כדי צו פארריכטן, נאר צוליב דעם דור.
- 34:49 יעדער איד האט צוויי נשמות, איינע פון דער זייט פון קליפה און סטרא אחרא, וואס איז אנגעטון אינעם בלוט, דאס איז דאס בהמה'שע לעבן וואס ער האט צוזאמען מיט יעדע באשעפעניש.
- 43:57 פון די פיר קליפות איז די פערטע, קליפת נוגה, אזוי ווי די דינע הייטל פונעם קערנדל פון א נוס וואס מ'עסט; דער גוף פון א איד קומט דערפון און קען ווערן איבערגעדרייט צו קדושה.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 4:32 ווי אזוי קען איינער זיין א בינוני, אז ווער עס טוט אן עבירה הייסט אין יענעם מאמענט א רשע גמור, און ווער עס האט נישט געזינדיגט אדער האט תשובה געטון איז א צדיק?
תירוץ: 10:38 דאס ציילן מצוות און עבירות איז נאר א נאמען ווי אזוי מ'משפט ראש השנה; דער אמת'ער בינוני איז דער וואס ביי אים זענען ביידע, דער יצר טוב און דער יצר הרע, טעטיג.
-
קשיא: 3:37 ווי אזוי האט רבה, וואס דער מלאך המות האט נישט געקענט צוקומען צו אים ווייל ער האט קיינמאל נישט אויפגעהערט לערנען, געקענט האלטן אז ער איז א בינוני?
תירוץ: 17:39 ער האט געוואוסט אז ער האט קיינמאל נישט געזינדיגט, אבער ער האט געוואוסט אז דער יצר הרע איז נאך אין אים און ער דארף זיך היטן; זיינע תלמידים האבן געהאלטן אז ער האט אים שוין אפגעשוואכט אינגאנצן.
-
קשיא: 25:45 פארוואס געדענקען מענטשן נישט זייערע פריערדיגע גלגולים, און גרויסע צדיקים יא?
תירוץ: 25:54 ווען מענטשן וואלטן געדענקט זייערע פריערדיגע גלגולים און זייערע שטראפן, וואלט קיינער נישט געטון די קלענסטע עבירה און עס וואלט נישט געווען קיין בחירה; צדיקים האבן סיי ווי נישט קיין בחירה, דערפאר געדענקען זיי.
-
קשיא: 33:05 א צוהערער פרעגט: אויב טייל פון די וואס ווערן אויסגערעכנט אין סנהדרין אז זיי האבן נישט קיין חלק לעולם הבא קומען שפעטער צוריק אין אנדערע גלגולים און זענען מצליח, וואס מיינט עס אז זיי האבן נישט קיין חלק?
תירוץ: 33:41 דער משגיח זאגט אז מ'קען נישט פרעגן די קשיא פאר מ'פארשטייט וואס די משנה און די דרשות מיינען באמת, און ראט צו לערנען דעם ספר תקנת השבין, אין דעם נייעם דרוק מיט הערות.
מעשיות
-
26:46 דער ישמח משה געדענקט זיינע גלגולים
דער ייטב לב שרייבט אז ער האט געהערט פון זיין זיידן, דעם ישמח משה, אז ער געדענקט אלע זיינע גלגולים. ער האט געדענקט אז ער איז געווען איינס פון די שעפעלעך פון יעקב אבינו, האט געקענט ווייזן א צייכן אויף זיין אקסל פון יעקב'ס שטעקן, און געדענקט דעם ניגון וואס יעקב האט געשפילט כדי צונויפצונעמען די שעפסן, וואס חסידים זינגען נאך היינט. ער האט אויך געדענקט אז ער איז געווען אין מדבר ביי דער מחלוקת פון קרח מיט משה רבינו; ווען דער אייניקל האט געפרעגט צי ער האט געהאלטן מיט משה, האט ער געענטפערט אז ער האט נישט געהאלטן מיט קיין זייט, און אז ווען דער אייניקל וואלט דארט געווען וואלט ער געהאלטן מיט קרח.
אין דער מעשה: דער ישמח משה, דער ייטב לב, יעקב אבינו, קרח, משה רבינו
-
30:09 דער אפטער רב געדענקט דעם בית המקדש
ווען דער אפטער רב האט געדאווענט די עבודה פון יום כיפור און איז אנגעקומען צו וואס דער כהן גדול האט געטון, האט ער געזאגט הויך אז ער געדענקט עס, פון ווען ער האט געדינט אינעם בית המקדש.
אין דער מעשה: the Apter Rav
געדאנקען
- 11:22 דער משגיח גלייכט די נעמען פון ראש השנה צו דעם "צדיק" און "רשע" ביי א דין תורה: דער וואס געווינט הייסט דער צדיק פאר יענעם דין, כאטש אין אנדערע זאכן קען ער זיין א רשע גמור, ממילא באשרייבן די נעמען דעם דין, נישט דעם מענטש.
- 13:55 ער מאלט אויס אז יעדער מענטש שטייט פאר א בית דין פון דריי שופטים: דער יצר טוב און דער יצר הרע פסק'נען יעדער זיינס אין הארצן, און דער אויבערשטער גיט ארויס דעם פסק.
- 18:57 ער טייטשט "חלל" ביי דוד המלך'ס ווערטער אויף "ליידיג": די לינקע קאמער פון הארצן, דער מקום פונעם יצר הרע, איז געשטאנען ליידיג ברוחניות, אזוי ווי א מת וואס די נשמה איז ארויס פון אים הייסט א חלל.
- 25:54 לויט דעם משגיח געדענקען מענטשן נישט זייערע פריערדיגע גלגולים ווייל דאס וואלט אוועקגענומען די בחירה; גרויסע צדיקים, וואס האבן סיי ווי נישט קיין בחירה, געדענקען יא.
- 37:05 ער ערקלערט די פיר קליפות מיט א נוס: דריי שאלעכץ שיילט מען אראפ, אבער די דינע הייטל אויפן קערנדל עסט מען מיט און עס ווערט בטל צום נוס, און דאס איז קליפת נוגה, די קליפה וואס קען ווערן אויפגעהויבן צו קדושה.
- 44:59 ער געפינט די זעלבע פיר שיכטן ביי דער מילה: דריי הייטלעך שניידט מען אראפ, און די פערטע, די פריעה, שניידט מען נישט נאר מ'שיבט זי ארויף, און דאס איז נוגה.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 33:56 פאר א גוטע ערקלערונג אויף גלגולים און די משנה וועגן די וואס האבן נישט קיין חלק לעולם הבא, ראט דער משגיח צו לערנען דעם ספר תקנת השבין, אין דעם נייעם דרוק מיט הערות.
- 42:40 ער ברענגט פונעם קאצקער אז ווער עס איז משוקע אין תאוות זאל נישט ערווארטן צו פארשטיין תורה און קדושה, ווייל מ'קען נישט שטיין אויף ביידע זייטן.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אונקלוס, איוב, דוד המלך, דער אפטער רב, דער בעל התניא, דער הייליגער אר"י, דער ייטב לב, דער ישמח משה, דער סאטמארער רב, דער קאצקער רבי, יחזקאל הנביא, יעקב אבינו, משה רבינו, פרעה, קרח, רבה בר נחמני, רבי חיים ויטאל, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רש"י
ערכים בחירה, ביטול תורה, בינוני, גלגול, טומאה, יצר הרע, יצר טוב, כרובים, כרת, נפש הבהמית, סטרא אחרא, צדיק, קדושה, קליפה, קליפת נוגה, רשע, שם הוי"ה