תיקון לישראל הנמכר לעקר משפחת גר הוא ע"י יובל
קאטאלאג: פרשת השבוע בהר בחקותי נומ׳ 6 פאקעט גייד ז׳ 11 תשנ"ב (1991–92) אידיש 40 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז יובל איז דאס צוריקגיין פון יעדן איד צו זיין שורש, און ווייזט אז אפילו א איד וואס איז פארקויפט געווארן "לעקר משפחת גר", צו דער עבודה זרה אליין, ווערט אויסגעלייזט דורך יובל, צוליב דעם סוד וואס איז באהאלטן אין יעדע אידישע נשמה.
דער משגיח עפנט מיט יובל, דאס פופציגסטע יאר, וואס איז א צוריקגיין צום שורש, אזוי ווי שבועות, דער פופציגסטער טאג, און ווי עולם הבא, פון וואנעט יעדע נשמה קומט. יובל ווערט אויסגערופן מיטן שופר פון חירות, און רבי שמעון בן יוחאי, וועמענס טאג איז ל"ג בעומר, איז א נשמה פון יובל: א שמחה אן חורבן, א רבי פאר יעדן איד, וואס איז מגלה דעם סוד וואס איז באהאלטן אין יעדן איינעם. דערנאך רעדט ער וועגן דעם איד וואס איז פארקויפט געווארן "לעקר משפחת גר", צו דער עבודה זרה אליין. די תורה שרייט אז ער מוז אויסגעלייזט ווערן, און יובל ברענגט אים צוריק צו זיין משפחה אפילו קעגן זיין ווילן. לויט דעם בעל הטורים זענען די ניינצן מאל "גאולה" אין דער פרשה קעגן די ברכות פון שמונה עשרה, און די עצה פאר דעם וואס איז אריינגעפאלן איז גוטע חברים און זיך מחבר זיין מיט תורה, מיט א מעשה. דורך רות, דוד, בית לחם און קבר רחל ווייזט ער וואו די גאולה פון יובל ליגט, און ער ענדיגט מיט די סודות פון דער תורה און פון יעדן איד.
ענינים: שמיטה און יובל · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי
סדר השיעור
-
0:00 יובל, דאס צוריקגיין צום שורש
דער משגיח ערקלערט אז יובל איז עולם הבא, דאס צוריקגיין פון יעדע נשמה צו איר שורש, און אז דאס פופציגסטע יאר איז אזוי ווי שבועות, דער פופציגסטער טאג נאך זיבן וואכן ספירה. דער שורש פון יעדן איד, זאגט ער, איז אין דער תורה.
-
3:16 דער שופר פון יובל און רבי שמעון בן יוחאי
יובל ווערט אויסגערופן מיטן שופר פון חירות, און ל"ג בעומר הייבט אן דער ליכט פון שבועות. דער משגיח רופט רבי שמעון בן יוחאי א נשמה פון יובל, א שמחה אן חורבן, דערציילט ווי דער סאטמאר רב האט געזונגען אין מירון אין די דריי וואכן, און ערקלערט אז יעדער איד טראגט א באהאלטענעם סוד וואס רבי שמעון איז מגלה.
-
6:50 א רבי פאר יעדן איינעם, אזוי ווי פורים
דער משגיח ברענגט דעם בית אהרן אז רבי שמעון בן יוחאי געהערט צו יעדן איינעם, אפילו די פחותים, און א משל פון רביס וואס לאזן צום טיש נאר מיט א שטריימל, א קאפאטע אדער א בארד, בשעת רבי שמעון לאזט אלעמען. פורים איז די זעלבע זאך: עס איז מגלה די באהאלטענע טייערקייט פון יעדן איד.
-
10:29 פארקויפט "לעקר משפחת גר" שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח לערנט דעם פסוק אין דער פרשה פון א איד וואס איז פארקויפט "לעקר משפחת גר", וואס רש"י טייטשט אז ער איז פארקויפט צו דער עבודה זרה אליין. ער זאגט אז יובל נעמט אים ארויס, אפילו פון "קצה השמים", און ערקלערט דאס ווארט "עקר" אז די עבודה זרה וועט אויסגעריסן ווערן און דער איד ווערט ארויסגעראטעוועט.
-
14:02 דער גנב, די שפחה און די אמת'ע משפחה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס די מצוה פון וידוי שטייט ביי א גנב, און ענטפערט אז יעדער בעל עבירה גנב'עט דעם אייבערשטנס מתנות. א גנב וואס איז נאך טיפער געפאלן איז צוגעבונדן צו דער קליפה פון שפחה און וויל בלייבן א קנעכט, אבער יובל באפרייט אים בעל כרחו; דאס ווארט שפחה מיינט מחובר, און יובל ברענגט אים צוריק צו זיין אמת'ער משפחה.
-
17:27 ניינצן מאל גאולה און שמונה עשרה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם בעל הטורים אז דאס ווארט גאולה שטייט ניינצן מאל אין דער פרשה, קעגן די ברכות פון שמונה עשרה. דאס צוועלפטע מאל, ביי "לעקר משפחת גר", איז קעגן דער ברכה פון "ולמלשינים", און דאס דרייצנטע, "אחד מאחיו יגאלנו", קומט דערנאך; דערנאך פרעגט ער וואס איז די תקנה פאר דעם וואס איז אריינגעפאלן און איז נאך נישט אויסגעלייזט.
-
20:56 גוטע חברים לייזן אויס: מלאכי און א מעשה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיחס תשובה איז זיך מחבר זיין מיט תורה און מיט גוטע חברה. ער ברענגט מלאכי, דעם לעצטן נביא, וואס רעדט צו צובראכענע הערצער און זאגט אז יראי ה' רעדן איינער מיטן אנדערן, און דערציילט פון א חסיד וואס איז ניצול געווארן פון א עבירה דורכן געדאנק פון זיינע חברים, און דער רבי האט אים געזאגט אז גוטע חברים קענען טון וואס גאונים קענען נישט. א גוטער ברודער לייזט אויס, די דרייצנטע ברכה, און "דודו" פירט צו דער פערצנטער, דוד.
-
27:18 רות, דוד און בית לחם, דער ארט פון יובל
שבועות איז דער טאג פון דוד און פון משיח, און רות, וואס איז אויסגעלייזט געווארן פון מואב צוריק צו איר שורש, ליינט מען דעמאלט. דער משגיח ברענגט דעם ב"ח'ס קשיא אויף דוד אין דער ברכה פון ירושלים און ענטפערט אז דוד איז דער עצם פון ירושלים, און ווייזט אז בית לחם, מיט קבר רחל און ירמיהו'ס "ושבו בנים לגבולם", איז דער ארט פון יובל, וואס איז היינט צוגעדעקט מיט א קליפה, אזוי ווי די הייליגסטע מקומות.
-
37:02 ל"ג בעומר און די סודות פון יעדן איד
דער משגיח קומט צוריק צו ל"ג בעומר, ווען מ'שפירט יובל און די נשמה פון רבי שמעון בן יוחאי, און די גרויסע שמחה אין מירון. גלייבן אין רבי שמעון מיינט גלייבן אז די תורה האט סודות; אזוי ווי אין דער תורה איז דא פשט, רמז, דרוש און סוד, אזוי איז אין יעדן איד, און זיין באהאלטענער סוד וועט מתגלה ווערן.
דער שיעור, אויסגעשריבן
יובל, דאס צוריקגיין צום שורש
דער משגיח עפנט מיט דעם אז יובל, דאס פופציגסטע יאר, איז עולם הבא: פון דארט קומט יעדע אידישע נשמה, און יובל מיינט צוריקגיין צום שורש. דער חשבון ביז יובל, זיבן שמיטות און דערנאך דאס פופציגסטע, איז א קאפיע פון ספירת העומר, ממילא איז שבועות אויך א יובל, און דער שורש פון יעדן איד איז אין דער תורה.
דער שופר פון יובל און רבי שמעון בן יוחאי
א רבי פאר יעדן איינעם, אזוי ווי פורים
פארקויפט "לעקר משפחת גר"
די פרשה רעדט פון א איד וואס איז פארקויפט "לעקר משפחת גר" (ויקרא כה, מז), וואס רש"י טייטשט צו דער עבודה זרה אליין. פונדעסטוועגן שרייט די תורה אז ער מוז אויסגעלייזט ווערן, און יובל נעמט אים ארויס. אפילו ער איז פארווארפן "בקצה השמים" (דברים ל, ד), איז ער נאך צוגעבונדן צום לעצטן טרעפ פון הימל. די עבודה זרה וועט אויסגעריסן ווערן, דער איד ווערט געראטעוועט. ח,נ,ל
דער גנב, די שפחה און די אמת'ע משפחה
וידוי שטייט ביי א גנב, ערקלערט דער משגיח, ווייל יעדער בעל עבירה גנב'עט די נשמה און די מתנות וואס דער אייבערשטער האט אים געגעבן. דער וואס איז נאך טיפער געפאלן קלעבט זיך צו דער קליפה פון שפחה און וויל בלייבן א קנעכט, אבער יובל באפרייט אים בעל כרחו. שפחה מיינט מחובר; יובל ברענגט אים צוריק צו זיין אמת'ער משפחה.
ניינצן מאל גאולה און שמונה עשרה
דער בעל הטורים ציילט ניינצן מאל "גאולה" אין דער פרשה, קעגן די ברכות פון שמונה עשרה. דאס צוועלפטע מאל, ביי "לעקר משפחת גר", איז קעגן דער ברכה פון "ולמלשינים": די עבודה זרה וועט אויסגעריסן ווערן. דערנאך פרעגט דער משגיח וואס איז די תקנה פאר דעם וואס איז אריינגעפאלן און איז נאך נישט אויסגעלייזט. צ,ק
גוטע חברים לייזן אויס: מלאכי און א מעשה
זיין תשובה איז זיך מחבר זיין מיט תורה און מיט גוטע חברה. מלאכי, דער לעצטער נביא, הייבט אן מיט ווערטער פון ליבשאפט און רעדט צו צובראכענע הערצער; אויף די לעצטע צייטן זאגט ער אז יראי ה' רעדן איינער מיטן אנדערן (מלאכי ג, טז), און פרעגן ווי עס האלט מיט אמונה און מיט קביעות עתים לתורה. ש,ר
ער דערציילט פון א חסיד וועמען דער יצר האט געברענט צו זינדיגן; ער האט זיך איינגעהאלטן, ווייל זיינע חברים וועלן אים שלעפן צום רבי'ן. דער רבי האט אים געזאגט אז וואס גאונים קענען נישט, קענען גוטע חברים. דאס איז די דרייצנטע גאולה, א גוטער ברודער לייזט אויס, און "דודו" פירט צו דער פערצנטער, דוד.
רות, דוד און בית לחם, דער ארט פון יובל
שבועות איז דער טאג פון דוד און משיח, און דעמאלט ליינט מען רות: א הייליגע נשמה, ווי פארקויפט צו מואב, איז זי אויסגעלייזט געווארן און צוריקגעקומען צו איר שורש אויפן טאג פון יובל. דער ב"ח פרעגט ווי אזוי די ברכה פון ירושלים קען דערמאנען דוד; דער משגיח ענטפערט אז דוד איז דער עצם פון ירושלים. אב,אא
ל"ג בעומר און די סודות פון יעדן איד
ל"ג בעומר הייבט אן דער ליכט פון שבועות און מ'שפירט די נשמה פון רבי שמעון, מיט א גרויסע שמחה אין מירון. גלייבן אין אים מיינט גלייבן אז די תורה האט סודות. אזוי ווי די תורה האט פשט, רמז, דרוש און סוד, אזוי יעדער איד; אפילו ווען זיין אויבנאויף איז פארשמוצט, וועט זיין סוד מתגלה ווערן.
מראי מקומות
תורה
- ג לכאורה Vayikra 25:10 2:34 מפתח
- ה Vayikra 25:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 3:24
- ח Vayikra 25:47 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:40
- ט Vayikra 25:48 10:58 טעקסט מפתח
- י Vayikra 25:49 11:12 טעקסט מפתח
- כ Vayikra 25:54 11:23 טעקסט מפתח
- ל Devarim 30:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:40
- ס לכאורה Bamidbar 5:6-7 14:09 מפתח
- ע Shemos 21:5 15:58 טעקסט מפתח
- פ לכאורה Vayikra 25:13 16:14 מפתח
נביאים
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
ראשונים
אחרונים און חסידות
תפילה און פיוט
- ו לכאורה Shemoneh Esrei, blessing of the ingathering of exiles 3:38 מפתח
- ק לכאורה Shemoneh Esrei, blessing against the heretics (Velamalshinim) מפתח אינעם אויסשרייב: 17:40
- ת לכאורה Shemoneh Esrei, blessing Al HaTzaddikim 26:21 מפתח
- אא לכאורה Shemoneh Esrei, blessing for Yerushalayim מפתח אינעם אויסשרייב: 27:20
אנדערע
עיקרי הדברים
- 0:36 יובל מיינט צוריקגיין צום שורש: דאס פופציגסטע יאר, אזוי ווי שבועות דער פופציגסטער טאג, ברענגט יעדן איד צוריק צו דעם ארט פון וואנעט ער קומט.
- 5:20 יעדער איד טראגט אין זיך א באהאלטענעם סוד, א נקודה וואו ער איז בעסער פון אלעמען, און רבי שמעון בן יוחאי, א נשמה פון יובל, איז דער וואס איז דאס מגלה.
- 13:19 א איד וואס איז פארקויפט געווארן צו דער עבודה זרה אליין, וואס איז שוין אנגעקומען צום פונקט פון וואו מ'קערט זיך נישט אום, ווערט נישט פארלאזט: די תורה מאנט זיין גאולה, און יובל נעמט אים ארויס.
- 17:40 לויט דעם בעל הטורים זענען די ניינצן מאל "גאולה" אין דער פרשה קעגן די ברכות פון שמונה עשרה, און דאס צוועלפטע מאל, ביי "לעקר משפחת גר", איז קעגן דער ברכה פון "ולמלשינים".
- 20:56 די תקנה פאר דעם וואס איז אריינגעפאלן איז זיך מחבר זיין מיט תורה און מיט גוטע חברים וואס זענען יראי ה', אזוי ווי דער נביא מלאכי זאגט.
- 27:38 רות, וואס איז געווען ווי פארקויפט צו מואב און איז אויסגעלייזט געווארן צוריק צו איר שורש, ליינט מען שבועות, דער טאג פון יובל, און בית לחם, דער ארט פון קבר רחל און פון משיח, איז דער ארט פון יובל.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 12:27 פארוואס זאגט די תורה "לעקר משפחת גר"?
תירוץ: 12:34 ווייל די עבודה זרה וועט אויסגעריסן ווערן, און דער איד וואס איז צו איר פארקויפט ווערט ארויסגעראטעוועט.
-
קשיא: 14:17 פארוואס שטייט די מצוה פון וידוי דווקא ביי א גנב?
תירוץ: 14:26 ווייל יעדער בעל עבירה איז א גנב: דער אייבערשטער האט אים געגעבן א נשמה און כוחות צו דינען אים, און ער נוצט זיי קעגן זיין רצון.
-
קשיא: 20:16 וואס איז די תקנה פאר א איד וואס איז אריינגעפאלן און איז נאך נישט אויסגעלייזט?
תירוץ: 20:56 זיך מחבר זיין מיט תורה און מיט גוטע חברים, יראי ה' וואס שטארקן איינער דעם אנדערן.
-
קשיא: 28:46 ווי אזוי קען די ברכה פון ירושלים דערמאנען דוד, ווען דער חתימה רעדט נאר פון ירושלים?
תירוץ: 29:49 דוד איז א טייל פונעם בנין פון ירושלים, דער עצם פון ירושלים, ממילא איז אים דערמאנען ירושלים דערמאנען.
-
קשיא: 27:31 פארוואס ליינט מען מגילת רות שבועות?
תירוץ: 28:06 רות, וואס איז געווען ווי פארקויפט צו מואב, איז אויסגעלייזט געווארן און צוריקגעקומען צו איר שורש, ממילא געהערט זי צום פופציגסטן טאג, דער טאג פון יובל.
מעשיות
-
4:38 דער סאטמאר רב זינגט אין מירון אין די דריי וואכן
דער משגיח ברענגט פון א ספר אז דער מחבר איז געווען צוזאמען מיטן סאטמאר רב אין מירון אין די דריי וואכן, און מ'האט געזונגען ביי רבי שמעון בן יוחאי. ווען מ'האט געפרעגט ווי אזוי מ'זינגט אין בין המצרים, האט דער סאטמאר רב געענטפערט אז ביי רבי שמעון איז נאר עוז וחדוה, דער חורבן עקזיסטירט דארט נישט.
אין דער מעשה: the Satmar Rav, רבי שמעון בר יוחאי
-
7:48 דער רבי וואס לאזט אלעמען צום טיש
ווען מ'האט געפרעגט וואס עס מיינט אז רבי שמעון בן יוחאי איז "לכל", האט מען געענטפערט מיט א משל פון רביס מיט חסידים. געוויסע רביס לאזן צום טיש נאר מיט א שטריימל, אזוי אז דער גבאי האלט עקסטערע שטריימלעך צו געבן; אנדערע ווילן א לאנגע קאפאטע, אנדערע א בארד, אנדערע כאטש א הוט. רבי שמעון איז א רבי וואס לאזט אלעמען, יא שטריימל נישט שטריימל, יא בארד נישט בארד.
אין דער מעשה: רבי שמעון בר יוחאי
-
24:12 דער חסיד וואס איז ניצול געווארן דורך זיינע חברים
א חסידישער סוחר וואס איז געפארן דורך א וואלד איז געראטעוועט געווארן פון א סכנה און געברענגט געווארן צו א ישוב, וואו דער יצר הרע האט אים שטארק געברענט צו זינדיגן. ער האט זיך געמאכט א חשבון אז ער טאר נישט זינדיגן, ווייל באלד קומט ער צוריק צו זיינע חברים די חסידים, וואס וועלן אים שלעפן צום רבי'ן; דער געדאנק האט אים געראטעוועט. ווען ער איז געקומען צום רבי'ן, האט דער רבי אים געזאגט אז וואס גאונים קענען נישט טון און א רבי קען נישט, קענען גוטע חברים טון.
געדאנקען
- 2:49 דער משגיח רופט דעם חשבון ביז יובל א "קאפיע" פון ספירת העומר: זיבן שמיטות און דערנאך דאס פופציגסטע יאר, אזוי ווי זיבן וואכן און דערנאך דער פופציגסטער טאג, ממילא איז שבועות א יובל.
- 8:55 רבי שמעון בן יוחאי איז אזוי ווי דער רבונו של עולם, וואס איז א גאט פאר יעדן איינעם: אלס רבי מאנט ער נישט קיין שטריימל, קאפאטע אדער בארד, ווייל ער זעט דעם סוד אין יעדן איד.
- 12:34 די תורה זאגט "עקר" ווייל די עבודה זרה אליין וועט אויסגעריסן ווערן, אבער דער איד וואס איז צו איר פארקויפט וועט ארויסגעראטעוועט ווערן: דאס אויסרייסן איז פאר דער עבודה זרה, די גאולה פאר דעם איד.
- 11:57 "קצה השמים" לערנט אז אפילו דער ווייטסטער איד איז נאך צוגעבונדן צום לעצטן טרעפ פון הימל, וואס גייט מיט אים וואוהין ער איז נאר פארווארפן.
- 16:28 שפחה און משפחה האבן איין שורש וואס מיינט צוגעבונדן: די שפחה איז מחובר צו א ארט וואו ס'איז נישטא קיין תורה, און יובל ברענגט יעדן איד צוריק צו זיין אמת'ער משפחה, וואס איז איינגעווארצלט אין ארץ ישראל און אין מתן תורה.
- 33:14 אין די הייליגסטע ערטער איז די קליפה די שטארקסטע: בית לחם, דער ארט פון משיח, איז געווארן דער וויג פון די קריסטן, אזוי ווי דער ארט פון בית המקדש און דער שפיץ פון הר הכרמל זענען צוגעדעקט מיט פרעמדע עבודה.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 5:33 דער משגיח זאגט אז מ'דארף מכבד זיין יעדן איד, אפילו איינעם וואס איז קלענער, ווייל יעדער האט א נקודה וואו ער איז בעסער פון אלעמען.
- 20:56 דער משגיח זאגט אז דער וואס שפירט אז ער איז אריינגעפאלן זאל זיך מחבר זיין מיט תורה, זיין צוזאמען מיט ערליכע אידן און זיך אפהיטן פון שלעכטע חברים.
- 38:20 דער משגיח זאגט אז א איד דארף גלייבן אז די תורה האט סודות אין זיך.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אליהו הנביא, דוד המלך, דער ב"ח, דער בעל הטורים, דער הייליגער אר"י, דער חתם סופר, דער סאטמארער רב, דער רמב"ן, מלאכי, נעמי, רבי אהרן קארלינער, רבי חיים ויטאל, רבי שמעון בר יוחאי, רבן גמליאל, רות, רחל אמנו, רש"י
ערכים גאולה, יובל, ל"ג בעומר, עבודה זרה, עוז וחדוה במקומו, פורים, פרד"ס, קבר רחל, שורש, שמונה עשרה