החוק של פרה אדומה - אהבת הקב"ה אלינו

קאטאלאג: פרשת השבוע חקת נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 12 תשל"ג (1972–73) אידיש 55 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 55 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פרה אדומה איז א חוק ווייל זי שטייט אויף דער אהבה פון הקב"ה צו כלל ישראל וואס איז העכער פון שכל, און אז די ענוה פון משה רבינו איז אליין געווען א חוק, און פון דעם קומט ער צום חטא פון מי מריבה און צו דער לימוד פון גלייבן אין זיך אליין.

דער משגיח עפנט מיטן מדרש אז דער אייבערשטער האט מגלה געווען דעם טעם פון פרה אדומה נאר צו משה רבינו, כדי אלע וואס טוען די מצוה זאלן עס טון על דעת משה. ער פרעגט ווי אזוי קען די פרה מכפר זיין אויפן חטא העגל, און ענטפערט אז אין טעם לרצון: אזוי ווי די ליבשאפט פון א מאמע צו איר קינד איז העכער פון שכל, אזוי קומט די אהבה פון הקב"ה צו כלל ישראל דערפון וואס די נשמות זענען א חלק אלוק ממעל. משה רבינו, וואס איז געווארן איינס מיט דער תורה, האט דאס געקענט פארשטיין; שלמה המלך האט עס געזוכט און עס איז געווען רחוקה ממני. פרה אדומה איז אויך תשובה דורך זיך משפיל זיין. משה רבינו'ס שורש איז געווען אין ענוה, און זיין אייגענע גדלות האט ער אנגענומען ווי א חוק. דורכן חילוק צווישן הנהגה פון גבורה און הנהגה פון מלכות ערקלערט ער פארוואס משה האט געשלאגן דעם שטיין אין זכות פון מרים, אבער איז געהייסן געווארן רעדן צום שטיין אין זיין אייגענעם זכות, וואס איז געווען אין סתירה צו זיין ענוה. צום סוף לערנט ער פון פרשת חוקת צו גלייבן אין זיך אליין, און ווענדט עס צום תפקיד פון די בחורים אריינצוברענגען אידישקייט.

ענינים: טעמי המצוות און דער כח פון א מצוה · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל · טומאה, טהרה און מקוה · משה רבינו

סדר השיעור

  1. 0:00 לך אני מגלה טעם פרה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גייט דורך די ענינים פון דער פרשה און זאגט אז אין די וואכן פון תמוז דארף מען זיך מחזק זיין אין אמונה. ער ברענגט דעם מדרש אז דער אייבערשטער האט מגלה געווען דעם טעם פון פרה נאר צו משה רבינו, און ערקלערט אז אזוי טוט יעדער איד די מצוה על דעת פונעם צדיק וואס האט עס פארשטאנען.

  2. 4:53 אין טעם לרצון: די אהבה פון הקב"ה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם משל פון רש"י אז די פרה איז מכפר אויפן עגל, און פרעגט ווי אזוי קען א קרבן אינגאנצן אפווישן אן עבירה. ער ענטפערט מיטן כלל אז אין טעם לרצון, מיטן משל פון א מאמע'ס ליבשאפט צו איר קינד, און ערקלערט אז אזוי איז די אהבה פון הקב"ה צו כלל ישראל, ווייל יעדע אידישע נשמה איז א חלק אלוק ממעל.

  3. 10:48 משה רבינו איז געווארן תורה; יעדער איד א פלטין של מלך שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דער שורש פונעם רצון איז אין הימל, און נאר משה רבינו, וואס איז געווארן עצם התורה, האט עס געקענט מרגיש זיין; שלמה המלך האט געוואלט ווערן חכמה ממש און עס איז געווען רחוקה ממני, און דואג'ס תורה איז געבליבן מן השפה ולחוץ. דערנאך טייטשט ער דעם משל פון רש"י: יעדער איד איז א פלטין של מלך, אן עבירה פארשמוצט אים, און תשובה מיט הכנעה רייניגט אים.

  4. 16:41 א חוק פארלאנגט הכנעה; משה רבינו'ס גדלות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח לייגט צו אז א חוק פארשטייט מען נאר דורכן מקיים זיין, און ברענגט ר' שמשון רפאל הירש אויף "שכל טוב לכל עושיהם"; פרה אדומה פארלאנגט זיך משפיל זיין, דאס היפך פונעם שורש פונעם עגל. ער פרעגט ווי אזוי האט משה רבינו, דער גרעסטער מענטש, זיך געהאלטן פארן קלענסטן, און ענטפערט אז זיין אייגענע גדלות האט ער אנגענומען ווי א חוק.

  5. 22:26 משה רבינו'ס שורש אין דער מצוה פון ענוה

    דער משגיח ערקלערט אז יעדער איד האט א שורש אין א געוויסער מצוה, און משה רבינו'ס שורש איז געווען אין ענוה, וואס איז פארבונדן מיט פרה אדומה. דערנאך גייט ער איבער צום חטא פון מי מריבה, און מערקט אן אז די מפרשים, רש"י און דער רמב"ן, מוטשען זיך צו געפינען וואס דער חטא איז געווען, ווייל משה רבינו איז געווען צו גרויס פאר אונז.

  6. 26:58 גבורה און מלכות: צוויי סארטן הנהגה

    דער משגיח פרעגט פארוואס אין בשלח האט משה געדארפט שלאגן דעם שטיין און דא רעדן צו אים, און ווי אזוי איז פון א חילול השם ארויסגעקומען א קידוש השם. ער מאכט א חילוק צווישן הנהגה פון גבורה, מיט כח און מורא, און מלכות, וואו מ'פאלגט ווייל מ'ציט זיך צו אים; ער ברענגט דעם בני יששכר וועגן דעם גרגשי און מלכות, און דערציילט ווי א ווארט פונעם גערער רבי'ן איז נאכגעפאלגט געווארן דורך אסאך בחורים. א שליח פונעם מלך האט דעם כח פונעם מלך.

  7. 34:01 דער באר אין זכות פון מרים; משה רבינו ווי א שטעקן

    דער משגיח ערקלערט אז דער באר איז געקומען אין זכות פון מרים, ממילא האט משה רבינו געשלאגן דעם שטיין ווי א שליח, אזוי ווי א פאליציאנט וואס טוט אין נאמען פונעם קעניג. ער פרעגט פארוואס האט משה געדארפט א שטעקן פאר זיינע ניסים, און ענטפערט על דרך רמז אז משה רבינו האט זיך געהאלטן פאר נישט מער ווי א שטעקן אין דער האנט פונעם אייבערשטן. נאך מרים'ס פטירה האט דאס וואסער געדארפט קומען אין משה'ס אייגענעם זכות.

  8. 38:45 רעדן צום שטיין: א נסיון העכער פון משה'ס כוחות

    דער משגיח ערקלערט אז מלכות ארבעט דורכן מויל, אזוי ווי משיח וועט פירן מיטן רוח שפתיו, און דער אייבערשטער האט געהייסן משה רעדן צום שטיין ווייל יעצט קומט דאס וואסער אין זיין אייגענעם זכות. דאס איז געווען אין סתירה צו משה'ס ענוה, וואס האט אין זיך קיין זכות נישט געזען, ממילא איז עס געווען א נסיון העכער פון זיינע כוחות, און ער זאגט אז ס'איז געווען דער רצון השם אז משה זאל בלייבן מיט זיין דור אין מדבר.

  9. 43:22 גלייבן אין זיך אליין; דער המשך פון דער פרשה ביז שירה

    דער משגיח ווייזט א סדר אין אמונה: פרשת שלח לערנט אמונה אין השם, קרח אמונה אינעם צדיק, און חוקת אמונה אין זיך אליין, אויך אין די אייגענע חידושי תורה. ער גייט דורך דעם סדר פון דער פרשה, פונעם חוק פון פרה דורך מרים'ס פטירה, מי מריבה און וישלח משה מלאכים, ביז דער שירה, און ערקלערט אז אמונה ברענגט צו שירה, אזוי ווי ביי קריעת ים סוף און פאר דער קומענדיגער גאולה.

  10. 48:02 דער תפקיד פון די בחורים: איינקריצן תורה אין הערצער

    דער משגיח ווענדט דעם לימוד צו די בחורים פונעם בית המדרש: אזוי ווי יפתח, דארף יעדער איינער דורכפירן דעם תפקיד וואס דער אייבערשטער האט אים געגעבן און נישט זאגן אז ער איז צו קליין. זייער תפקיד איז אריינצוברענגען אידישקייט און ווארעמקייט אין קינדער וואס זענען אויסגעשטעלט צו פארשידענע איינפלוסן, צו זיין א מוסטער, און איינצוקריצן תורה אין אידישע הערצער, אזוי ווי דאס ווארט "חוקת" מיינט; ער ענדיגט מיט א תפילה אויף קידוש השם.

דער שיעור, אויסגעשריבן

לך אני מגלה טעם פרה

1:12

דער משגיח עפנט מיט דעם אז אין די וואכן פון ראש חודש תמוז דארף מען זיך מחזק זיין אין אמונה, ווייל דער מדרש לערנט אז שירה נעמט זיך פון אמונה, און די גאולה וועט ברענגען אידן צו אזא אמונה. אה

2:28

דערנאך ברענגט ער דעם מדרש אז דער אייבערשטער האט געזאגט צו משה: דיר אנטפלעק איך דעם טעם פון פרה, און פאר אנדערע איז עס א חוקה. יעדע מצוה האט טיפע כוונות וואס צדיקים ווייסן, און פשוטע אידן טוען עס על דעת פון די צדיקים. ווייל דער טעם פון פרה איז מגולה געווארן נאר צו משה, טוט יעדער איינער די מצוה על דעת משה. ב

אין טעם לרצון: די אהבה פון הקב"ה

5:00

דער משגיח ברענגט דעם משל פון רש"י בשם ר' משה הדרשן: א שפחה'ס קינד האט פארשמוצט דעם פלטין פונעם מלך, זאל די מאמע קומען און אפווישן; אזוי קומט די פרה מכפר זיין אויפן עגל, וואס האט צוריקגעברענגט מיתה אויף דער וועלט. ער פרעגט ווי אזוי קען א קרבן אזוי אינגאנצן אפווישן אן עבירה. ג

7:27

ער ענטפערט מיטן כלל אז אין טעם לרצון. איינער האט חשק צו איין מאכל, דער צווייטער צו אן אנדערן; מ'קען דערוועגן פילאסאפירן, אבער נישט מרגיש זיין. אזוי האט א מאמע'ס ליבשאפט צו איר קינד קיין שכל'דיגע הסבר נישט; זי נעמט זיך דערפון וואס דאס קינד שטאמט פון איר. אזוי אויך נעמט זיך די אהבה פון הקב"ה צו כלל ישראל דערפון וואס יעדע אידישע נשמה איז א חלק אלוק ממעל. ד

משה רבינו איז געווארן תורה

10:58

דער שורש פון יעדע זאך איז העכער פון דער וועלט, און מ'קען עס נאר פארשטיין אין הימל. משה רבינו, וואס האט שפאצירט אין הימל און אזוי געלערנט ביז ער איז געווארן עצם התורה, האט געקענט מרגיש זיין דעם רצון העליון. דערמיט טייטשט דער משגיח שלמה המלך'ס ווערטער "אמרתי אחכמה והיא רחוקה ממני": שלמה האט געוואלט ווערן חכמה ממש, אזוי ווי משה, און דאס איז געבליבן אפגעטיילט פון אים. ביי דואג, להיפך, איז די תורה געבליבן נאר אויף די ליפן. ה,ו

14:51

צוריק צום משל פון רש"י, ערקלערט ער אז יעדער איד איז א פלטין של מלך. אן עבירה פארשמוצט אים, אז די נשמה קען דארט נישט רוען, און תשובה, זיך משפיל זיין פארן אייבערשטן, רייניגט אים, אז די שכינה זאל ווידער קענען רוען דארט. ג,ז

א חוק פארלאנגט הכנעה

17:39

דער משגיח לייגט צו נאך א בחינה. יעדע מצוה פארשטייט מען נאר דורכן מקיים זיין, אזוי ווי ר' שמשון רפאל הירש טייטשט "שכל טוב לכל עושיהם": דער פארשטאנד געהערט צו די וואס טוען. די פרה, א חוק, פארלאנגט אז א מענטש זאל זיך משפיל זיין, דאס היפך פון דעם וואס איז געלעגן אינעם שורש פונעם עגל. ח

20:47

דא איז געווען א שאלה ביי משה רבינו, וואס ווערט אנגערופן ענו מכל האדם, און איז דאך געווען דער גרעסטער מענטש און תלמיד חכם אויף דער וועלט. ווי אזוי האט ער דאס געקענט פארענטפערן? ער האט געזאגט אז ס'איז א חוק: ער פארשטייט נישט פארוואס דער אייבערשטער האט אים גרויס געמאכט. ט

משה רבינו'ס שורש אין ענוה

22:54

יעדער איד האט א שורש אין א געוויסער מצוה, וואס ער שפירט צו איר א באזונדערע תשוקה. משה רבינו'ס שורש איז געווען די מצוה פון ענוה, וואס איז פארבונדן מיטן חוק פון פרה; זיין ענוה איז געווען נאך גרעסער ווי אברהם'ס "ואנכי עפר ואפר" און דוד'ס "ואנכי תולעת". י,כ

25:36

דערנאך גייט ער איבער צו מי מריבה. רש"י, דער רמב"ן און אנדערע מוטשען זיך צו געפינען וואס דער חטא איז געווען, און דער ישמח משה זאגט אז משה רבינו איז געווען אזוי גרויס אז מיר קענען נישט פארשטיין וואס זיין חטא איז געווען. ל,מ,נ

גבורה און מלכות

27:00

דער משגיח פרעגט פארוואס אין בשלח האט מען משה געהייסן שלאגן דעם שטיין און דא רעדן צו אים, און פארוואס דער פסוק טענה'ט אז ער האט נישט מקדש געווען דעם אייבערשטן, און ענדיגט אז ס'איז געווארן א קידוש השם, א קידוש השם פון א חסרון. ס,ע,פ,צ

28:55

ער מאכט א חילוק צווישן צוויי כחות פון הנהגה. גבורה פירט מיט פיזישע אדער גייסטיגע שטארקייט, און מ'פאלגט פון מורא. מלכות איז זעלטן: מ'פאלגט ווייל מ'ציט זיך צו אים און מ'וויל זיך מבטל זיין צו אים. דער בני יששכר זאגט אז די זיבן אומות זענען קעגן די זיבן קליפות, אבער דער גרגשי איז קעגן מלכות, וואס בויגט זיך פארן אייבערשטן, דערפאר האט ער נישט מלחמה געהאלטן מיט יהושע. ק

31:59

דער גערער רבי, א געלאסענער איד, האט אנגעמערקט אז די פאות זאלן הענגען לאנג, און באלד זענען אסאך בחורים אזוי געגאנגען, נישט פון מורא נאר פון התקשרות. א שליח פונעם מלך האט דעם כח פונעם מלך, אזוי ווי א פאליציאנט וואס קלאפט און הייסט עפענען אין נאמען פונעם קעניג.

דער באר אין זכות פון מרים

34:11

דער מן איז געקומען אין זכות פון משה, די ענני הכבוד אין זכות פון אהרן, און דער באר אין זכות פון מרים. ווען מרים האט געלעבט, האט משה געוואוסט אז דאס וואסער קומט אין איר זכות, ממילא האט ער געשלאגן דעם שטיין ווי א שליח, אזוי ווי דער פאליציאנט אין נאמען פונעם קעניג. ר

35:11

פארוואס האט ער בכלל געדארפט א שטעקן? על דרך רמז, ערקלערט דער משגיח, האט משה רבינו זיך געהאלטן פאר נישט מער ווי א שטעקן אין דער האנט פונעם אייבערשטן, און דער אייבערשטער האט אים געלאזט טון מיט דעם געפיל. נאך מרים'ס פטירה אבער האט דאס וואסער געדארפט קומען אין משה'ס אייגענעם זכות.

א נסיון העכער פון זיינע כוחות

38:55

מלכות ארבעט דורכן מויל: משיח וועט אפטון די רשעות מיטן רוח שפתיו, נישט מיט כח. דערפאר האט דער אייבערשטער געהייסן משה רעדן צום שטיין, ווייל יעצט קומט דאס וואסער אין זיין אייגענעם זכות. ש

40:14

דאס איז געווען אין סתירה צו משה'ס גאנצן מהלך, וואס האט אין זיך קיין זכות נישט געזען; דער משגיח ברענגט דעם סמ"ק אז מ'טאר נישט טראכטן אז א זאך קומט צוליב די אייגענע צדקות. ס'איז געווען א נסיון העכער פון זיינע כוחות, און ס'איז געווען דער רצון השם אז משה זאל בלייבן מיט זיין דור אין מדבר, כדי זיי צוריקצוברענגען ביי תחיית המתים. ת

גלייבן אין זיך אליין

43:38

דער חטא איז געווען אין אמונה, און דער משגיח געפינט א סדר: שלח לערנט אמונה אין השם, קרח אמונה אינעם צדיק, און חוקת אמונה אין זיך אליין. ווען א מענטש זעט אז ער איז אריינגעשטעלט געווארן וואו ער קען טון פאר קדושה, דארף ער גלייבן אין זיך, אפילו אין זיינע אייגענע חידושי תורה.

45:19

אזוי גייט דער סדר פון דער פרשה: דער חוק פון פרה, מרים'ס פטירה, מי מריבה, דערנאך וישלח משה מלאכים, וואו ער איז נאך אלץ בלויז א שליח, און צום סוף די שירה, ווייל אמונה ברענגט צו שירה. או,אה

דער תפקיד פון די בחורים

48:22

דער משגיח ווענדט דאס צו די בחורים. אזוי ווי יפתח, וואס איז געווען קליין און האט פונדעסטוועגן געדארפט דורכפירן זיין תפקיד, דארף יעדער איינער דורכפירן דעם תפקיד וואס דער אייבערשטער האט אים געגעבן. דער אייבערשטער האט זיי צוזאמענגעברענגט כדי אריינצוברענגען אידישקייט און ווארעמקייט אין קינדער פון פארשידענע היימען, וואס זענען אויסגעשטעלט צו טעלעוויזיע און קינאס. ער ווענדט אויף זייער בית המדרש וואס דער חתם סופר האט געזאגט אויף זיין ישיבה.

50:56

זייער תפקיד איז צו באלייכטן דעם חושך פאר דער גאולה דורכדעם וואס זיי זענען א מוסטער אין לערנען, דאווענען, עסן און רעדן, אז קינדער זאלן חלומ'ן צו ווערן ווי זיי, און זיי געבן א טעם אין שבת. "חוקת" מיינט איינקריצן: מען דארף איינקריצן תורה אין אידישע הערצער. ער ענדיגט מיט א תפילה אויף קידוש השם.

מראי מקומות

תורה

  1. א Bamidbar 19:2 2:23 טעקסט מפתח
  2. ז Shemos 25:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 14:51
  3. ט Bamidbar 12:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 20:47
  4. י לכאורה Bereishis 18:27 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:54
  5. ס Shemos 17:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:00
  6. ע Bamidbar 20:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:00
  7. פ Bamidbar 20:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:00
  8. צ Bamidbar 20:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:00
  9. אא לכאורה Devarim 9:4 40:33 מפתח
  10. אג Shemos 14:31 44:03 טעקסט מפתח
  11. או Bamidbar 20:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:19
  12. אז לכאורה Shemos 15:1 47:09 מפתח

נביאים

  1. ש Yeshayahu 11:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:55
  2. אח Shoftim 5:9 54:14 טעקסט מפתח

כתובים

  1. ה Koheles 7:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:58
  2. ח Tehillim 111:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 17:39
  3. כ לכאורה Tehillim 22:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 22:54
  4. אב Tehillim 106:24 43:43 טעקסט מפתח
  5. אד Shir HaShirim 4:8 1:38 טעקסט מפתח

תלמוד בבלי

  1. ו לכאורה Sanhedrin 106b מפתח אינעם אויסשרייב: 10:58
  2. ר לכאורה Taanis 9a מפתח אינעם אויסשרייב: 34:11

מדרש

  1. ב לכאורה Bamidbar Rabbah 19:6 מפתח אינעם אויסשרייב: 2:28
  2. אה Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 1:12, 45:19

ראשונים

  1. ג Rashi on Bamidbar 19:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:00, 14:51
  2. ל לכאורה Rashi on Bamidbar 20:12 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:36
  3. מ Ramban (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:36

אחרונים און חסידות

  1. ד לכאורה Tanya ch. 2 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:27
  2. נ Yismach Moshe (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:36
  3. ק Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 28:55

אנדערע

  1. ת Sefer Mitzvos Katan (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:14

עיקרי הדברים

  1. 2:28 דער אייבערשטער האט מגלה געווען דעם טעם פון פרה אדומה נאר צו משה רבינו, כדי ווער עס טוט די מצוה זאל עס טון על דעת משה.
  2. 7:27 פרה אדומה איז א חוק ווייל זי שטייט אויפן רצון און די אהבה פון הקב"ה צו כלל ישראל, און אין טעם לרצון, אזוי ווי די ליבשאפט פון א מאמע צו איר קינד.
  3. 11:15 משה רבינו, וואס איז געווארן איינס מיט עצם התורה, האט געקענט מרגיש זיין דעם טעם פון פרה אדומה.
  4. 21:51 משה רבינו'ס שורש איז געווען אין דער מצוה פון ענוה, און זיין אייגענע גדלות האט ער אנגענומען ווי א חוק וואס ער פארשטייט נישט.
  5. 37:13 דאס שלאגן דעם שטיין איז געווען א הנהגה ווי א שליח פונעם מלך אין זכות פון מרים; דאס רעדן צום שטיין איז געווען מלכות אין משה'ס אייגענעם זכות, וואס איז געווען אין סתירה צו זיין ענוה.
  6. 44:09 פרשת חוקת לערנט א מענטש צו גלייבן אין זיך אליין און אין די באהאלטענע כוחות פון זיין נשמה, ווען ער איז אריינגעשטעלט אין א מצב וואו ער קען טון פאר קדושה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 6:57 ווי אזוי קען די פרה אדומה, אדער סיי וועלכער קרבן, אינגאנצן אפווישן דעם חטא העגל?

    תירוץ: 7:27 אין טעם לרצון: די אהבה פון הקב"ה צו כלל ישראל איז העכער פון שכל, אזוי ווי א מאמע'ס ליבשאפט צו איר קינד, ווייל אידישע נשמות זענען א חלק אלוק ממעל.

  2. קשיא: 12:05 פארוואס זאגט שלמה המלך "והיא רחוקה ממני" און נישט פשוט אז ער ווייסט עס נישט?

    תירוץ: 12:11 ער האט געמיינט צו ווערן חכמה ממש, אזוי ווי משה רבינו איז געווארן עצם התורה, און דאס איז געבליבן אפגעטיילט פון אים.

  3. קשיא: 21:40 ווי אזוי האט משה רבינו, דער גרעסטער מענטש אויף דער וועלט, זיך געקענט האלטן פארן קלענסטן?

    תירוץ: 21:51 ער האט זיין אייגענע גדלות אנגענומען ווי א חוק: ער האט נישט פארשטאנען פארוואס דער אייבערשטער האט אים גרויס געמאכט, און האט עס נישט געזוכט צו פארשטיין.

  4. קשיא: 34:58 פארוואס האט משה רבינו געדארפט א שטעקן צו טון זיינע ניסים?

    תירוץ: 35:49 על דרך רמז: משה רבינו האט זיך געהאלטן פאר נישט מער ווי א שטעקן, און דער אייבערשטער האט אים געלאזט טון מיט דעם געפיל.

  5. קשיא: 27:33 פארוואס האט מען משה געהייסן אין בשלח שלאגן דעם שטיין, און אין חוקת רעדן צום שטיין?

    תירוץ: 37:13 דאס ערשטע מאל איז דאס וואסער געקומען אין זכות פון מרים און משה איז געווען א שליח; נאך איר פטירה האט עס געדארפט קומען אין זיין אייגענעם זכות, דורך מלכות, וואס ארבעט דורכן מויל.

  6. קשיא: 40:11 ווי אזוי האט משה רבינו געקענט נכשל ווערן אין אזא זאך?

    תירוץ: 40:14 רעדן צום שטיין אין זיין אייגענעם זכות איז געווען אין סתירה צו זיין ענוה; ס'איז געווען א נסיון העכער פון זיינע כוחות, און ס'איז געווען דער רצון השם.

מעשיות

  1. 31:52 דער גערער רבי און די פאות

    דער משגיח דערציילט אז דער פריערדיגער גערער רבי איז געווען א געלאסענער איד וואס איז נישט ארומגעגאנגען מאכן טומל. אין פוילן האט מען געפלעגט פארבאהאלטן די פאות, א מנהג וואס איז געבליבן פון אן אלטע גזירה פון די רוסן. ווען פוילן איז געווען זעלבסטשטענדיג האט דער רבי געזאגט צו א בחור אז ס'וואלט געווען גלייך אז די פאות זאלן זיין אינדרויסן און הענגען לאנג. דער בחור איז ארויסגעגאנגען און עס דערציילט פאר די אנדערע בחורים, און אין א קורצע צייט זענען אסאך בחורים געגאנגען מיט די פאות אינדרויסן. דער משגיח ברענגט דאס אויף מידת המלכות: מען פאלגט נישט פון מורא, נאר ווייל מען ציט זיך צו אים.

    אין דער מעשה: דער גערער רבי

געדאנקען

  1. 9:30 פרה אדומה איז א חוק ווייל זי שטייט אויפן רצון השם, און די אהבה פון הקב"ה צו כלל ישראל איז אויך א רצון אן א טעם, וואס קומט דערפון וואס די נשמות זענען א חלק פון אים, אזוי ווי א מאמע'ס ליבשאפט קומט דערפון וואס דאס קינד שטאמט פון איר.
  2. 12:05 שלמה המלך'ס "והיא רחוקה ממני" מיינט אז ער האט געוואלט ווערן חכמה ממש, אזוי ווי משה רבינו איז געווארן עצם התורה, און דאס איז געבליבן אפגעטיילט פון אים.
  3. 21:51 משה רבינו'ס ענוה איז אליין געווען א חוק: ער האט נישט געפרואווט פארשטיין פארוואס דער אייבערשטער האט אים גרויס געמאכט, און דערפאר איז זיין שורש געווען אין דער מצוה פון פרה אדומה.
  4. 35:49 דער שטעקן מיט וועמען משה רבינו האט געטון זיינע ניסים איז א רמז אז ער האט זיך געהאלטן פאר נישט מער ווי א שטעקן אין דער האנט פונעם אייבערשטן.
  5. 37:17 שלאגן דעם שטיין איז א הנהגה ווי א שליח פונעם קעניג, אין א צווייטנס זכות; רעדן צום שטיין איז מלכות, פירן דורכן מויל אין זיין אייגענעם זכות, אזוי ווי משיח וועט פירן מיטן רוח שפתיו.
  6. 43:53 דריי פרשיות נאכאנאנד לערנען דריי מדריגות אין אמונה: שלח אין השם, קרח אינעם צדיק, און חוקת אין זיך אליין.
  7. 46:56 די פרשה גייט פונעם חוק פון פרה ביז דער שירה ווייל די לימודים פון אמונה ברענגען צו שירה, און דאס איז א הכנה צו דער גאולה אזוי ווי ביי קריעת ים סוף.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 1:12 דער משגיח זאגט אז אין די וואכן פון ראש חודש תמוז דארף מען זיך מחזק זיין אין אמונה.
  2. 44:12 דער משגיח זאגט אז ווען א מענטש זעט אז ער איז אריינגעשטעלט אין א מצב וואו ער קען טון פאר קדושה, דארף ער גלייבן אין זיך אליין, אויך אין זיינע אייגענע חידושי תורה.
  3. 51:05 דער משגיח זאגט די בחורים אז זייער תפקיד איז צו זיין א מוסטער פאר די קינדער, אין לערנען, דאווענען און הנהגה, אז די קינדער זאלן וועלן זיין אזוי ווי זיי.
  4. 53:51 דער משגיח זאגט אז ס'איז נישט גענוג צו האבן תורה אין זיך; מען דארף זי איינקריצן אין אידישע הערצער.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהרן הכהן, דואג האדומי, דוד המלך, דער בני יששכר, דער גערער רבי, דער חתם סופר, דער רמב"ן, יפתח, מרים, משה רבינו, קרח, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי משה הדרשן, רבי משה קאברינער, רבי שמשון רפאל הירש, רש"י, שלמה המלך

ערכים חוקה, חטא העגל, חלק אלוק ממעל, מי מריבה, מלכות, ענוה, פרה אדומה, רבונו של עולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט