פרשה של אמונה. עשי"ת - זמן לנקות חציצות האמונה

קאטאלאג: פרשת השבוע האזינו נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 14 תשל"ב (1971–72) אידיש 1 שעה 7 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 7 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז פרשת האזינו, וואס איז כולל אלעס וואס וועט פאסירן מיט כלל ישראל, איז די פרשה פון אמונה, און אז די עשרת ימי תשובה איז די צייט זיך צו שטארקן אין אמונה, דאווענען מיט איר, און מקבל זיין דעם אייבערשטן פאר א מלך.

דער משגיח ערקלערט אז מ'ליינט האזינו צווישן ראש השנה און יום כיפור ווייל אזוי ווי ראש השנה איז כולל דעם גאנצן יאר, איז האזינו כולל די גאנצע תורה און אלעס וואס וועט פאסירן. ער ברענגט דעם רמב"ן אז האזינו זאגט צו די גאולה אן קיין תנאי פון תשובה, און אז אלע אירע ווערטער זענען מקוים געווארן. פון האזינו ענטפערט ער די וואס פרעגן פארוואס די אידן אין אייראפע האבן זיך נישט קעגנגעשטעלט, און ער קוקט אויף די פאסירונגען פון די לעצטע צייט און אויף דעם וואס עס ווערט נישט קיין שלום לויט האזינו. האזינו הייסט א שירה ווייל מיט אמונה ווייסט מען אז אפילו ביטערע גזירות קומען פונעם אייבערשטן. ער שטעלט זיך אויף דאווענען מיט אמונה און ענטפערן אמן אין די עשרת ימי תשובה, און ער ערקלערט ראש השנה אלס דעם טאג פון קיבוץ, ווען יעדער איד קומט צו צו דער נקודה פון יחידה און מאכט דעם אייבערשטן פאר א מלך. ער ענדיגט מיט א רוף צו דאווענען מיט רחמים פאר כלל ישראל.

ענינים: יסודי האמונה · עשרת ימי תשובה · חורבן אירופה און גזירות · די סימנים פונעם דור פאר משיח

סדר השיעור

  1. 0:00 האזינו איז כולל די גאנצע תורה

    דער משגיח ערקלערט אז יעדער שבת נעמט זיינע השפעות פון זיין פרשה, און אז האזינו פאלט צווישן ראש השנה און יום כיפור ווייל זי איז כולל אלעס. ער דערציילט ווי דער רמב"ן האט געוויזן א תלמיד זיין נאמען וואס איז רמז'ט אין האזינו, און ער ווייזט פון דער מצוה פון כתיבת ספר תורה, וואס מ'לערנט ארויס פון "כתבו לכם את השירה הזאת", אז האזינו האלט אין זיך די גאנצע תורה.

  2. 4:31 דער רמב"ן: א הבטחה אן א תנאי שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אז אין האזינו שטייט נישט קיין תנאי פון תשובה: זי זאגט פאראויס די צרות, און דערנאך די נקמה אין די שונאים און די גאולה, כדי די גוים זאלן נישט זאגן אז די וועלט פירט זיך נישט דורכן רבונו של עולם. מיטן ספרי לייגט ער צו דעם רמב"נס ווארט, אז אפילו ווען א חוזה בכוכבים וואלט געשריבן די שירה, וואלט מען געדארפט גלייבן אין איר, ווייל יעדעס ווארט דערפון איז מקוים געווארן.

  3. 8:38 ראש השנה, דער ראש פונעם יאר

    פון "מגיד מראשית אחרית" גלייכט דער משגיח צו האזינו צו ראש השנה: אזוי ווי דער ערשטער אות פון א ווארט, האלט ראש השנה בכח דעם גאנצן יאר, און דערפאר טאר מען נישט פארלירן קיין איין מינוט דערפון. ער רעדט פון די גרויסע פאסירונגען פונעם פארגאנגענעם יאר, דערציילט דעם משל פון ר' נתן וואכטפויגל וועגן א חתונה וואס האט זיך לאנג געצויגן, צו ווייזן אז די גאולה איז נאנט, און פארבינדט די עשרת ימי תשובה מיט די עשרה מאמרות פון בריאת העולם.

  4. 16:30 פארוואס האבן זיי זיך נישט קעגנגעשטעלט?

    דער משגיח נעמט אויף א קשיא וואס בחורים האבן אים געפרעגט: פארוואס האבן טויזנטער אידן אין אייראפע זיך געלאזט פירן אין די גאז קאמערן אן זיך קעגנצושטעלן? ער ענטפערט פון האזינו: "איכה ירדוף אחד אלף", נאר "כי צורם מכרם", דער אייבערשטער האט זיי איבערגעגעבן. האזינו זאגט אויך צו נקמה פארן פארגאסענעם בלוט, און אז דער טאג איז נאנט, און דער משגיח ברענגט "ראו עתה כי אני אני הוא".

  5. 22:14 א קבלה: קיין שלום פאר משיח'ס קומען

    דער משגיח באשרייבט א כתב יד וואס ער האט פון קבלות פון גדולי החסידים, וואו יעדע זאך איז פארשריבן מיטן נאמען פון וועמען מ'האט עס געהערט, אזוי ווי די רוסישע חסידים האבן געהאלטן. פון דארט ברענגט ער אז פאר משיח'ס קומען וועט יעדע מדינה וועלן הערשן איבער דער גאנצער וועלט, און א ווארט אין נאמען פונעם אפטער רב, אז די גוים וועלן איינזען אז מלחמה טויג נישט און וועלן וועלן מאכן שלום, אבער מ'וועט זיי צוריקשלעפן און נישט לאזן מאכן קיין שלום. ער ווענדט עס אן אויף די שלום-פרואוון פון יענער צייט.

  6. 27:54 די נסים פון אונזערע טעג און די אמת'ע גאולה

    דער משגיח לערנט די פסוקים פון נקמה אין האזינו אלס דאס וואס מוז פארקומען פאר משיח'ס קומען, און ער קלאגט אז מיר זענען צו קליין צו אפשאצן די גרויסע נסים פון אונזערע טעג. ער זעט א ברכה פון בחוקותי מקוים ווערן אין די לעצטע פאסירונגען, ווען די שונאים האבן געקעמפט איינער מיטן אנדערן און קיין איין איד איז נישט געשעדיגט געווארן. ער ברענגט פונעם רוזשינער אז די גאולה וועט קומען דורך טבע, אבער ער שטעלט זיך אז די היינטיגע ממשלה אין ארץ ישראל איז נישט דאס וואס אידן ווארטן אויף: משיח איז אזוי ווי דער רמב"ם באשרייבט אים, און אלעס אנדערש איז א ביליגע נאכמאכונג, כאטש עס קען זיין א הכנה.

  7. 33:46 פארוואס האזינו הייסט א שירה

    דער משגיח פרעגט פארוואס האזינו הייסט א שירה, ווען רוב דערפון רעדט פון ביטערע זאכן. צו ענטפערן ברענגט ער דעם שפת אמת וועגן דעם פארוואס מ'רעדט ראש השנה כסדר פון דין: אידן האבן אזוי ליב דעם רבונו של עולם אז זיי ווילן געמשפט ווערן נאר פון אים, אזוי ווי א קינד וואס לויפט צו דער מאמען כאטש זי וועט אים געבן א פעטש. עס איז א גרויסער זכות אז דער אייבערשטער געדענקט אונז, און דערפאר הייסט דער טאג יום הזכרון.

  8. 37:39 אמונה מאכט פון דעם גזר דין א שירה שטייט אינעם קאטאלאג

    לויטן רמב"ן זאגט דער משגיח אז אין האזינו לערנט מען אמונה, און ער ברענגט א סגולה צו זאגן יעדן טאג פרשת האזינו פאר אמונה. ווייל האזינו ווייזט אז עס איז נישטא קיין מקרה, און יעדן אידנס גאנצע לעבן איז דארט פארשריבן פונעם אייבערשטן, קען דאס וואס קומט זיין ביטער אבער נישט שלעכט, אזוי ווי א ביטערער אבער טייערער וויין וואס נאר א מבין ווייסט צו שאצן. נישט דאס ווייסע הויז און נישט דער קרעמלין שרייבן אויס דעם גורל פון דער וועלט, און דערפאר איז האזינו א שירה פון פרייד.

  9. 40:52 דער שופר און זיינע הונדערט קולות

    דער משגיח ברענגט א תשובה פונעם רמב"ם וואו ער באשרייבט ווי ער האט געציטערט אויף דער בימה ווען ער האט זיך דערמאנט ווער עס האט באפוילן צו בלאזן שופר. דער שופר איז דעם אייבערשטנס מעלדונג צו כלל ישראל; זיינע הונדערט קולות זענען קעגן די עשרה מאמרות, יעדער כולל צען, און די ערשטע תקיעה איז פאר זיי אלע. ער קומט צוריק צו האזינו: נישט אזוי ווי אנדערע סדרות ענדיגט זי זיך מיט הארבע פסוקים, ווייל מיט אמונה איז אלעס א שירה.

  10. 45:09 דאווענען מיט אמונה און ענטפערן אמן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז די הצלחה פון די עשרת ימי תשובה הענגט אין דאווענען מיט אמונה, גלייך ווי מ'וואלט געזען ווי דער דיין שרייבט דעם פסק פונעם יאר, און האזינו איז דער גילוי פון אמונה. פון "בנים לא אמון בם", וואס דער מדרש טייטשט אויף די וואס ענטפערן נישט אמן, ערקלערט ער דעם שארפן לשון פונעם שולחן ערוך וועגן רעדן אינמיטן חזרת הש"ץ, און ער ברענגט פון ר' אלחנן וואסערמאן אז יעדע מינוט אין גלות איז פיקוח נפש, און ממילא איז דער וואס ענטפערט נישט אמן ממשיך דעם גלות.

  11. 49:32 ראש השנה, דער טאג פון קיבוץ

    דער משגיח ערקלערט פארוואס חסידים פלעגן זיך מוסר נפש זיין צו פארן צום רבי'ן אויף ראש השנה: עס איז א טאג פון קיבוץ און פון פריינטשאפט, אזוי ווי "יום תרועה". לויט דעם ספר יצירה, עולם שנה נפש, קומען זיך אלע טעג פונעם יאר צוזאמען צו זייער ראש, און אלע נשמות צו זייער שורש. דער שופר רופט זיי צוזאמען אזוי ווי א פאסטעך מיט זיין הארן, ווי עס שטייט "ובאו האובדים... והשתחוו לה' בהר הקודש בירושלים".

  12. 55:16 די נקודה פון יחידה און מלכיות

    אין גלות דארף יעדער איד געפינען דעם הר הקודש ביי זיך: די אינערלעכסטע נקודה פון דער נשמה, יחידה, וואו אלע אידישע נשמות זענען איינס מיטן אייבערשטן, און דאס איז די עבודה פון ראש השנה ביז יום כיפור. מלכיות הייבט זיך אן מיט עלינו לשבח, וואס יהושע האט געזאגט ווען די חומות פון יריחו זענען איינגעפאלן, ווייל מ'דארף צעברעכן די חומה אין הארצן. דער משגיח דערציילט פון א לעכאוויטשער חסיד וואס האט זיך פארבלאנדזשעט אין א וואלד אויף ראש השנה, און ערקלערט אז א איד וואס מאכט דעם אייבערשטן פאר א מלך איבער זיך איז דער סוויטש פאר דער גאנצער וועלט.

  13. 1:00:38 רבי און דאס קעלבל מעשה

    דער משגיח ברענגט פון א בריוו וואס א צדיק האט געזאגט ווען מ'האט געכאפט די ארעסטאנטן: רבי האט געליטן דרייצן יאר יסורים ווייל ער האט נישט געהאט רחמנות אויף א קעלבל וואס איז אנטלאפן פון דער שחיטה. אויף דער קשיא פארוואס יום כיפור האט עס נישט מכפר געווען, איז דער תירוץ אז דאס איז נישט א ענין פון חטא נאר פון מציאות: אזוי ווי א מענטש פירט זיך מיט רחמים, אזוי פירט זיך דער אייבערשטער מיט אים. פון דעם זאגט דער משגיח אז מ'דארף האבן גרויס רחמנות אויף אידן וואס זענען אין סכנה.

  14. 1:03:51 א רוף צו דאווענען מיט רחמים

    דער משגיח מאנט אז מ'זאל אין די ימי הדין נישט פארגעסן צו דאווענען מיט רחמים פאר כלל ישראל און ארץ ישראל: אונזערע רחמים זענען דער גרעסטער שליסל וואס עפנט אלע פארשלאסענע טויערן. ער ענדיגט מיט א תפילה אז דער אייבערשטער זאל ברענגען די גאולה און מקיים זיין די אנדערע ברכה פון בחוקותי, אז אידן זאלן זינגען א שירה נישט נאר אויף צרות נאר אויף גוטס.

דער שיעור, אויסגעשריבן

האזינו איז כולל די גאנצע תורה

0:41

דער משגיח עפנט אז יעדער שבת באקומט זיינע השפעות דורך דער פרשה וואס מ'ליינט, און האזינו פאלט צווישן ראש השנה און יום כיפור ווייל זי איז כולל אלעס. יעדער איד האט זיין חלק אין דער תורה, און אזוי אויך אין האזינו. ער דערציילט ווי דער רמב"ן האט געוויזן א תלמיד זיין נאמען וואס איז רמז'ט דארט, און ער ווייזט אז די מצוה צו שרייבן א גאנצע ספר תורה לערנט מען ארויס פון "כתבו לכם את השירה הזאת", א ראיה אז האזינו האלט אין זיך די גאנצע תורה. א,ד

דער רמב"ן: א הבטחה אן א תנאי

4:36

דער משגיח ברענגט דעם רמב"ן אויף דברים ל"ב, מ': אין האזינו שטייט נישט קיין תנאי פון תשובה. זי זאגט פאראויס די צרות און דערנאך די נקמה און די גאולה, כדי די גוים זאלן נישט זאגן אז די וועלט פירט זיך נישט דורכן רבונו של עולם. דער רמב"ן ברענגט דעם ספרי וועגן דער גרויסקייט פון דער שירה, און לייגט צו אז אפילו ווען א חוזה בכוכבים וואלט זי געשריבן, וואלט מען געדארפט גלייבן אין איר, ווייל אלע אירע ווערטער זענען מקוים געווארן. ב,ג

ראש השנה, דער ראש פונעם יאר

9:05

פונעם פסוק "מגיד מראשית אחרית" (ישעיה מ"ו, י') ערקלערט דער משגיח אז מ'ליינט האזינו יעצט ווייל זי איז ענלעך צו ראש השנה. אזוי ווי דער ערשטער אות פון א ווארט האלט שוין בכח דאס גאנצע ווארט, אזוי האלט ראש השנה דעם גאנצן יאר, וואס איז א פולער קרייז. דערפאר טאר מען נישט פארלירן קיין איין מינוט פון די אכט און פערציג שעה: אלעס וואס וועט פאסירן אין יאר איז כולל אין ראש השנה. ה

10:49

ער לייגט צו אז דער פארגאנגענער יאר איז געווען פול מיט גרויסע פאסירונגען, און ווען מ'וואלט זיי געוואוסט פריער, וואלט מען אנדערש געדאווענט. צו ווייזן אז די גאולה איז נאנט, דערציילט ער אז ר' נתן וואכטפויגל, ווען מ'האט אים געפרעגט פארוואס די גאולה וואס ער האט צוגעזאגט איז נישט געקומען, האט געענטפערט מיט א משל: ווען די חתונה האט שוין אנגעהויבן און די כלה ווארט, דארף מען שוין נישט שטופן דעם חתן. און ווייל די עשרת ימי תשובה זענען קעגן די עשרה מאמרות, פאסט עס אז מ'ליינט יעצט האזינו, וואס איז כולל אלעס.

פארוואס האבן זיי זיך נישט קעגנגעשטעלט?

16:51

בחורים האבן געפרעגט דעם משגיח די אלטע קשיא: פארוואס האבן טויזנטער אידן זיך געלאזט פירן אין די גאז קאמערן אן זיך קעגנצושטעלן? ווער עס לערנט נישט אז האזינו איז כולל אלעס, זאגט ער, האט טאקע א שטארקע קשיא. אבער האזינו פרעגט עס אליין: "איכה ירדוף אחד אלף", און ענטפערט "אם לא כי צורם מכרם" (דברים ל"ב, ל'). דער אייבערשטער האט זיי איבערגעגעבן; דאס איז דער איינציגער תירוץ. ו

21:03

די זעלבע שירה זאגט צו נקמה פארן פארגאסענעם בלוט, און "כי קרוב יום אידם" (דברים ל"ב, ל"ה), עס וועט נישט נעמען קיין לאנגע צייט. ווען די גוים פרעגן וואו איז זייער גאט, ענטפערט דער אייבערשטער "ראו עתה כי אני אני הוא" (דברים ל"ב, ל"ט), ער וועט העלפן. ז,ח

א קבלה: קיין שלום פאר משיח'ס קומען

23:09

דער משגיח דערציילט פון א כתב יד וואס ער האט, מיט קבלות פון גדולי החסידים, יעדע זאך פארשריבן מיטן נאמען פון וועמען מ'האט עס געהערט, אזוי ווי די רוסישע חסידים האבן געהאלטן. איין קבלה זאגט אז פאר משיח'ס קומען וועט יעדע מדינה וועלן הערשן איבער דער גאנצער וועלט, אזוי ווי מ'זעט צווישן אמעריקע און רוסלאנד. א צווייטע, אין נאמען פונעם אפטער רב, זאגט אז די גוים וועלן איינזען אז מלחמה טויג נישט און וועלן וועלן מאכן שלום, אבער מ'וועט זיי צוריקשלעפן און נישט לאזן. דאס ווענדט ער אן אויף די האפענונגען ארום מצרים און נאסער: קיין שלום וועט נישט זיין ביז משיח קומט.

די נסים פון אונזערע טעג און די אמת'ע גאולה

27:58

די פסוקים "אשכיר חצי מדם" (דברים ל"ב, מ"ב) באשרייבן וואס וועט פארקומען פאר משיח'ס קומען, ווען דער אייבערשטער וועט נוקם זיין דאס פארגאסענע אידישע בלוט. דער משגיח קלאגט אז מיר זענען צו קליין צו אפשאצן די גרויסע נסים פון אונזערע טעג. ער זעט א ברכה פון בחוקותי מקוים ווערן, ווען די שונאים האבן זיך גענומען איינער צום אנדערן און קיין איין איד איז נישט געשעדיגט געווארן, און "פרא אדם" (בראשית ט"ז, י"ב) איז זייער טבע. ט,י,כ

31:52

ער ברענגט פונעם רוזשינער אז די גאולה וועט קומען דורך טבע. אבער די היינטיגע ממשלה אין ארץ ישראל איז נישט דאס וואס אידן ווארטן: משיח איז אזוי ווי דער רמב"ם באשרייבט, וואס וועט מתקן זיין די גאנצע וועלט, און אלעס אנדערש איז א ביליגע נאכמאכונג, כאטש עס קען זיין א הכנה. ל

פארוואס האזינו הייסט א שירה

33:57

דער משגיח פרעגט פארוואס האזינו הייסט א שירה, ווען חוץ די לעצטע פסוקים רעדט זי פון ביטערע זאכן. ער ענטפערט מיט דעם שפת אמת וועגן דעם פארוואס מ'רעדט ראש השנה אזויפיל פון דין: אידן האבן אזוי ליב דעם רבונו של עולם אז זיי ווילן געמשפט ווערן פון אים, אזוי ווי א קינד וואס לויפט צו דער מאמען כאטש זי קען אים געבן א פעטש, ווייל ביי איר איז זיכערער ווי אין דרויסן. עס איז א גרויסער זכות אז דער אייבערשטער געדענקט אונז, און דערפאר הייסט עס יום הזכרון. מ

אמונה מאכט פון דעם גזר דין א שירה

37:39

אזוי ווי דער רמב"ן לערנט, לערנט מען אין האזינו אמונה, און זאגן זי יעדן טאג איז א סגולה פאר אמונה. ווייל יעדן אידנס לעבן איז דארט פארשריבן, איז נישטא קיין מקרה: דאס וואס קומט קען זיין ביטער אבער נישט שלעכט, אזוי ווי א ביטערער אבער טייערער וויין. נישט דאס ווייסע הויז און נישט דער קרעמלין באשטימען דעם גורל; "יושב בשמים ישחק" (תהלים ב', ד'). דערפאר איז האזינו א פרייד-געזאנג. ב,נ

דער שופר און זיינע הונדערט קולות

40:59

דער משגיח ברענגט א תשובה פונעם רמב"ם: שטייענדיג אויף דער בימה מיטן שופר, האט ער זיך דערמאנט ווער עס האט עס באפוילן, און ער האט געציטערט. דער שופר איז דעם אייבערשטנס מעלדונג, און זיינע הונדערט קולות זענען קעגן די עשרה מאמרות, יעדער כולל צען, און די ערשטע תקיעה פאר זיי אלע. האזינו האלט דעם גאנצן יאר, און דערפאר זענען אפילו אירע הארבע לעצטע פסוקים, נישט ווי ביי אנדערע סדרות, א שירה, ווען מ'ווייסט אז זיי קומען פונעם אייבערשטן. ס

דאווענען מיט אמונה און ענטפערן אמן

45:09

די הצלחה פון די עשרת ימי תשובה, זאגט דער משגיח, איז גוט דאווענען, און דאס הענגט אין אמונה: גלייך ווי מ'זעט ווי דער דיין שרייבט דעם פסק פונעם יאר. האזינו רופט אידן "בנים לא אמון בם" (דברים ל"ב, כ'), און דער מדרש טייטשט אויף די וואס ענטפערן נישט אמן, און דאס האט געברענגט די רדיפות. ע,פ

47:09

דערמיט פארשטייט מען פארוואס דער שולחן ערוך זאגט אויף דעם וואס רעדט אינמיטן חזרת הש"ץ "גדול עונו מנשוא", דער לשון וואס שטייט ביי קין. ר' אלחנן וואסערמאן האט געזאגט אז יעדע מינוט אין גלות איז פיקוח נפש, און ממילא איז דער וואס ענטפערט נישט אמן ממשיך דעם גלות. צ,ק,אג

ראש השנה, דער טאג פון קיבוץ

49:48

חסידים האבן זיך מוסר נפש געווען צו זיין ביים רבי'ן אויף ראש השנה, ווייל עס איז א טאג פון קיבוץ; "יום תרועה" (במדבר כ"ט, א') איז א טאג פון פריינטשאפט. לויטן ספר יצירה, עולם שנה נפש, קומען אלע טעג פונעם יאר צוזאמען צו זייער ראש, אזוי ווי דאס בלוט לויפט צום הארצן, און אלע נשמות קומען זיך צוזאמען צו זייער שורש. ר

51:49

ווען מ'וואלט זוכה געווען, וואלט דאס פאסירט אויך אין ארט, ווי עס שטייט "ובאו האובדים... בהר הקודש בירושלים" (ישעיה כ"ז, י"ג). דער שופר איז דער סיגנאל, אזוי ווי א פאסטעך רופט צוזאמען זיינע שעפסן מיט זיין הארן, צו קומען צום שורש, צום רבונו של עולם. ש

די נקודה פון יחידה און מלכיות

55:27

אין גלות, זאגט דער משגיח, דארף יעדער איד געפינען דעם הר הקודש ביי זיך: די נקודה פון יחידה, וואו אלע אידישע נשמות זענען איינס מיטן אייבערשטן, און דאס איז די עבודה ביז יום כיפור. מלכיות הייבט זיך אן מיט עלינו, וואס יהושע האט געזאגט ביים איינברעכן די חומות פון יריחו, ווייל מ'דארף צעברעכן די חומה אין הארצן. ער דערציילט פון א לעכאוויטשער חסיד וואס האט זיך פארבלאנדזשעט אין וואלד אויף ראש השנה און האט זיך געשטארקט ווען ער האט זיך דערמאנט זיין רבינס "המלך".

58:03

א איד וואס מאכט דעם אייבערשטן פאר א מלך איבער אלע זיינע מחשבות און מעשים, איז דער סוויטש פאר דער גאנצער וועלט. דאס איז "שאו שערים ראשיכם" (תהלים כ"ד, ז'): עס זאל זיך עפענען דאס הארץ פארן מלך הכבוד. ת

רבי און דאס קעלבל

1:00:46

פון א בריוו וועגן א צדיקס ווערטער ווען מ'האט געכאפט ארעסטאנטן, ברענגט דער משגיח פון רבי'ן, וואס האט צוריקגעשיקט א קעלבל וואס איז אנטלאפן פון דער שחיטה, און האט געליטן דרייצן יאר (בבא מציעא פ"ה.). פארוואס האט יום כיפור נישט מכפר געווען? ווייל דאס איז נישט קיין חטא נאר א מציאות: אזוי ווי א מענטש האט רחמנות, האט דער אייבערשטער רחמנות אויף אים. ממילא דארף מען האבן רחמנות אויף אידן אין סכנה. אא

א רוף צו דאווענען מיט רחמים

1:04:03

אין די ימי הדין, מאנט דער משגיח, טאר מען נישט פאר א מינוט פארגעסן צו דאווענען מיט רחמים פאר כלל ישראל און ארץ ישראל: אונזערע רחמים זענען דער שליסל צו יעדן פארשלאסענעם טויער. ער בעט אז דער אייבערשטער זאל מקיים זיין די אנדערע ברכה פון בחוקותי, "ורדפו מכם חמשה מאה" (ויקרא כ"ו, ח'), אז אידן זאלן זינגען שירה נישט נאר אויף צרות. אב

מראי מקומות

תורה

  1. ד Devarim 31:19 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:41
  2. ו Devarim 32:30 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:51
  3. ז Devarim 32:35 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:03
  4. ח Devarim 32:39 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:03
  5. ט Devarim 32:42 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:58
  6. י לכאורה Vayikra ch. 26 (Bechukosai) מפתח אינעם אויסשרייב: 27:58
  7. כ Bereishis 16:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:58
  8. ע Devarim 32:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 45:09
  9. ק Bereishis 4:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:09
  10. ר Bamidbar 29:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:48
  11. אג Vayikra 26:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:09

נביאים

  1. ה Yeshayahu 46:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 9:05
  2. ת Yeshayahu 27:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 58:03

כתובים

  1. נ Tehillim 2:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 37:39
  2. אא Tehillim 24:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:00:46

תלמוד בבלי

  1. אב Bava Metzia 85a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:04:03

מדרש

  1. ג Sifri (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:36
  2. פ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 45:09

זוהר און קבלה

  1. ש Sefer Yetzirah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 51:49

ראשונים

  1. א לכאורה Ramban on Devarim ch. 32 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:41
  2. ב לכאורה Ramban on Devarim 32:40 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:36, 37:39
  3. ל לכאורה Rambam, Hilchos Melachim ch. 11 מפתח אינעם אויסשרייב: 31:52

אחרונים און חסידות

  1. מ Sfas Emes (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 33:57
  2. צ Shulchan Aruch Orach Chaim 124:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 47:09

אנדערע

  1. ס Teshuvos HaRambam (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 40:59

עיקרי הדברים

  1. 3:29 האזינו איז כולל די גאנצע תורה און אלעס וואס וועט פאסירן, און דערפאר ליינט מען זי אין די טעג וואס זענען, אזוי ווי ראש השנה, כולל דעם גאנצן יאר.
  2. 4:36 לויטן רמב"ן זאגט האזינו צו די גאולה אן קיין תנאי פון תשובה, און אלעס וואס זי זאגט פאראויס איז מקוים געווארן.
  3. 39:11 האזינו איז א שירה ווייל אמונה ווייזט אז אלעס, אפילו דאס וואס איז ביטער, קומט פונעם אייבערשטן, און ממילא קען עס נישט זיין שלעכט.
  4. 45:09 די הצלחה פון די עשרת ימי תשובה הענגט אין דאווענען מיט אמונה, גלייך ווי מ'וואלט געזען מיט די אייגענע אויגן ווי דער דיין שרייבט דעם פסק פונעם יאר.
  5. 46:26 ווער עס ענטפערט נישט אמן, פעלט אים אין אמונה און ער איז ממשיך דעם גלות, און דאס ערקלערט דעם שארפן לשון וועגן רעדן אינמיטן חזרת הש"ץ.
  6. 49:55 ראש השנה איז א טאג פון קיבוץ: אלע טעג קומען זיך צוזאמען צו זייער ראש און אלע נשמות צו זייער שורש, און יעדער איד דארף צוקומען צו דער אינערלעכסטער נקודה פון יחידה.
  7. 58:03 א איד וואס מאכט דעם אייבערשטן פאר א מלך איבער אלע זיינע מחשבות, דיבורים און מעשים, איז דער סוויטש וואס מאכט אנטפלעקט ווערן דעם אייבערשטנס מלכות איבער דער גאנצער וועלט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:36 פארוואס ליינט מען האזינו אין די טעג צווישן ראש השנה און יום כיפור?

    תירוץ: 1:45 ווייל האזינו איז כולל די גאנצע תורה און אלעס וואס וועט פאסירן, פונקט אזוי ווי ראש השנה איז כולל דעם גאנצן יאר.

  2. קשיא: 16:49 פארוואס האבן די אידן אין אייראפע זיך געלאזט פירן אין די גאז קאמערן אן זיך קעגנצושטעלן?

    תירוץ: 19:16 האזינו זאגט אז איינער האט געקענט יאגן טויזנט נאר ווייל "צורם מכרם": דער אייבערשטער האט זיי איבערגעגעבן.

  3. קשיא: 33:46 פארוואס הייסט האזינו א שירה, ווען רוב דערפון רעדט פון ביטערע זאכן?

    תירוץ: 38:27 מיט אמונה ווייסט מען אז אלעס קומט פונעם אייבערשטן, ממילא איז אפילו דאס ביטערע גוט, און מ'זינגט דערויף.

  4. קשיא: 35:20 פארוואס רעדט מען ראש השנה כסדר פון דעם יום הדין?

    תירוץ: 36:02 דער שפת אמת ערקלערט אז אידן האבן אזוי ליב דעם אייבערשטן אז זיי פרייען זיך געמשפט צו ווערן פון אים, אזוי ווי א קינד וואס לויפט צו דער מאמען.

  5. קשיא: 47:09 פארוואס נוצט דער שולחן ערוך אזא שארפן לשון וועגן רעדן אינמיטן חזרת הש"ץ?

    תירוץ: 47:37 ענטפערן אמן איז אמונה; דער וואס ענטפערט נישט אמן האלט אפ די גאולה און איז ממשיך דעם גלות, וואו יעדע מינוט איז פיקוח נפש.

  6. קשיא: 1:01:25 פארוואס האט יום כיפור נישט מכפר געווען אויף רבי'ס חסרון רחמנות צום קעלבל?

    תירוץ: 1:02:10 עס איז נישט געווען א חטא נאר א מציאות: אזוי ווי א מענטש פירט זיך מיט רחמים, פירט זיך דער אייבערשטער מיט רחמים מיט אים.

מעשיות

  1. 2:21 דער רמב"ן און זיין תלמיד אבנר

    דער רמב"ן האט געזאגט פאר זיינע תלמידים אז אלעס איז כולל אין האזינו. א תלמיד מיטן נאמען אבנר, וואס איז ארויס פונעם וועג, האט אים געפרעגט וואו ער אליין איז רמז'ט, און האט נישט ערווארטעט אז דער רבי וועט וויסן. דער רמב"ן האט אים געוויזן זיין נאמען אין א פסוק פון האזינו, און דער תלמיד האט זיך דערשראקן. די מעשה ענדיגט זיך מיט א שיף וואס איז פארזונקען געווארן.

    אין דער מעשה: דער רמב"ן, אבנר

    דערציילט אין נאך 6 שיעורים ←

  2. 11:39 ר' נתן וואכטפויגלס משל פון דער חתונה

    דער משגיח דערציילט אז ר' נתן וואכטפויגל, וואס רעדט כסדר אז די גאולה איז נאנט, האט אים צוגעזאגט די גאולה, און ווען זי איז נישט געקומען האט ער אים געפרעגט. ר' נתן האט געענטפערט מיט א משל פון א בחור וואס איז לאנג געזעסן אן א שידוך; זיינע חברים האבן אים כסדר געשטופט, אבער ווען די חתונה האט שוין אנגעהויבן, די געסט זיצן שוין און די כלה ווארט, דארף מען שוין נישט שטופן. אזוי אויך יעצט, האט ער געזאגט, איז שוין אלעס גרייט און מ'קען עס שוין זען.

    אין דער מעשה: R' Nosson Wachtfogel

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  3. 57:05 דער לעכאוויטשער חסיד אין וואלד

    א לעכאוויטשער חסיד וואס איז געפארן צום רבי'ן אויף ראש השנה האט זיך פארבלאנדזשעט אין א וואלד און האט געמוזט דארט דאווענען אליין. ביי שחרית איז אים פלוצלינג אריינגעפלויגן אין זינען ווי זיין רבי זאגט "המלך", און דאס האט אים געגעבן גרויס כח צו דאווענען. ווען ער איז שפעטער געקומען צום רבי'ן, האט אים ר' מרדכי לעכאוויטשער געזאגט אז ווען א איד זאגט "המלך" הערט מען עס איבער דער גאנצער וועלט.

    אין דער מעשה: R' Mordechai of Lechovitch

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  4. 1:01:02 רבי און דאס קעלבל

    א קעלבל וואס מ'האט געפירט צו דער שחיטה איז אנטלאפן צו רבי'ן זוכן שוץ, און ער האט עס צוריקגעשיקט און געזאגט אז דערצו איז עס באשאפן. ווייל ער האט נישט געהאט רחמנות, האט ער דרייצן יאר געליטן גרויסע יסורים, ביז ער האט ווידער ארויסגעוויזן רחמנות.

    אין דער מעשה: Rebbi (R' Yehuda HaNasi)

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 9:36 דער משגיח טייטשט "ראש" השנה אזוי ווי דער ערשטער אות פון א ווארט, וואס האלט שוין בכח דאס גאנצע ווארט: דער גאנצער יאר ליגט אין ראש השנה, און פונקט אזוי איז האזינו כולל די גאנצע תורה.
  2. 18:32 האזינו אליין ענטפערט די קשיא פארוואס די אידן אין אייראפע האבן זיך נישט קעגנגעשטעלט: איינער האט געקענט יאגן טויזנט נאר ווייל דער אייבערשטער האט זיי איבערגעגעבן, און האזינו האט דאס פאראויסגעזאגט.
  3. 36:05 אידן פרייען זיך מיטן יום הדין ווייל זיי ווילן געמשפט ווערן פונעם אייבערשטן אליין, אזוי ווי א קינד וואס לויפט צו דער מאמען כאטש ער ווייסט אז זי קען אים געבן א פעטש.
  4. 39:11 דאס וואס קומט פונעם אייבערשטן קען זיין ביטער אבער קיינמאל נישט שלעכט, אזוי ווי א ביטערער וויין וואס איז באמת א גוטער וויין, און נאר א מבין ווייסט עס.
  5. 42:08 די הונדערט קולות פונעם שופר זענען קעגן די עשרה מאמרות, יעדער כולל צען, אזוי אז ווען מ'הערט דעם שופר שטייט מען ביים שורש פון אלעס וואס וועט פאסירן דאס גאנצע יאר.
  6. 56:33 מלכיות הייבט זיך אן מיט עלינו לשבח ווייל יהושע האט עס געזאגט ווען ער האט איינגעבראכן די חומות פון יריחו: מקבל זיין מלכות שמים מיינט צעברעכן די חומה ארום דעם אייגענעם הארצן, כדי צוצוקומען צו דער נקודה פון יחידה.
  7. 1:01:56 רבי'ס יסורים צוליב דעם קעלבל זענען נישט געווען א שטראף וואס יום כיפור קען מכפר זיין, נאר א מציאות: דעם אייבערשטנס רחמים אויף א מענטש גייען נאך דעם מענטשנס אייגענע רחמים.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 10:39 דער משגיח זאגט אז מ'טאר נישט פארלירן קיין איין מינוט פון ראש השנה; יעדע מינוט דארף מען אויסנוצן פאר תשובה, תפילה און מעשים טובים.
  2. 45:34 דער משגיח זאגט אז מ'דארף דאווענען אין די עשרת ימי תשובה מיט אמת'ע אמונה, גלייך ווי מ'זעט מיט די אייגענע אויגן ווי מ'באשטימט דעם יאר.
  3. 47:40 דער משגיח מאנט מ'זאל זיך צוהערן צו יעדע ברכה פונעם חזן און ענטפערן אמן, און נישט רעדן אינמיטן חזרת הש"ץ.
  4. 58:03 דער משגיח זאגט אז מ'דארף ממליך זיין דעם אייבערשטן איבער אלע זיינע רצונות, מחשבות, דיבורים און מעשים.
  5. 1:03:52 דער משגיח זאגט אז אין די ימי הדין טאר מען נישט פאר א מינוט פארגעסן צו דאווענען מיט רחמים פאר כלל ישראל און ארץ ישראל.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אבנר, דער אפטער רב, דער רוזשינער, דער רמב"ם, דער רמב"ן, דער שפת אמת, יהושע בן נון, נאסער, קין, ר' אהרן קאטלער, ר' אלחנן וואסערמאן, ר' נתן וואכטפויגל, רבי יהודה הנשיא, רבי מרדכי לעכאוויטשער

ערכים אמונה, האזינו, חזרת הש"ץ, יום הדין, יום הכפורים, יחידה, עשרה מאמרות, עשרת ימי תשובה, ראש השנה, רבונו של עולם, שופר, שירה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט