Cell Phones

בענין קליפת "תכבד העבודה" בזמן הזה

קאטאלאג: שונות נומ׳ ⁨10⁩ פאקעט גייד ז׳ 35 אידיש 39 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 39 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פרעה'ס גזירה "תכבד העבודה" לעבט היינט ווייטער אלס א קליפה פון אייביגע פארנומענקייט, פון טעלעפאן און סעלפאן ביז די געזעלשאפטליכע חובות און די הוצאות אויף שמחות, וואס נעמט צו פון א איד יעדע מינוט ישוב הדעת.

דער משגיח הייבט אן אז ער וועט איבערחזר'ן באקאנטע זאכן, אזוי ווי דער מסילת ישרים זאגט, ווייל מ'דארף זיי כסדר דערמאנען. לויט ר' אלחנן וואסערמאן איז גלות מצרים א משל אויף דעם היינטיגן גלות: די לעצטע תקופה איז געווען די שווערסטע. ווען אידן האבן זיך שבת צוזאמענגעקומען לערנען מגילות וואס האבן צוגעזאגט די גאולה, האט פרעה גוזר געווען "תכבד העבודה", זיי זאלן נישט האבן קיין צייט זיך מחיה צו זיין מיט האפענונג. מצרים איז געווען א "בית עבדים", א קולטור פון ארבעט אן טראכטן. אין אייראפע האבן אידן געמוזט שווער ארבעטן, און א קרעכץ ביי מנחה איז געווען טייער; אין אמעריקע נעמט מען אויף זיך דעם עול מיט בחירה. די ערפינדונגען שפארן צייט, אבער די קליפה פילט עס אן מיט נייע לאסטן: דער טעלעפאן, דערנאך דער סעלפאן וואס קלינגט אין בית המדרש, און דער געזעלשאפטליכער דרוק פון קידושים, שבע ברכות יעדן טאג און טייערע חתונות. ער רופט יעדן ארויסצוגיין פון דעם מצרים, און זאגט צו אז מ'וועט באקומען פון הימל מנוחת הנפש און שמחה.

ענינים: טעכנאלאגיע און דער אינטערנעט · גלות מצרים און די מכות · זריזות און די ווערט פון צייט

סדר השיעור

  1. 0:00 די שווערסטע סוף פון גלות מצרים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז ער וועט איבערחזר'ן באקאנטע זאכן וואס מ'דארף כסדר דערמאנען, אזוי ווי דער מסילת ישרים זאגט. לויט ר' אלחנן וואסערמאן שטעלט ער גלות מצרים אלס משל אויף דעם היינטיגן גלות, וואו די לעצטע תקופה, פונקט ווען משה רבינו האט אנגעזאגט די גאולה, איז געווען די שווערסטע, ביז פרעה'ס "תכבד העבודה".

  2. 3:53 פרעה'ס כוונה: נישט האבן קיין צייט צו טראכטן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם מדרש אז אידן זענען זיך שבת צוזאמענגעקומען לערנען מגילות פון יעקב אבינו און יוסף הצדיק וואס האבן צוגעזאגט די גאולה, און פרעה האט צוגענומען אפילו דעם טאג. מיטן מסילת ישרים ערקלערט ער אז דער פלאן איז נישט צו לאזן קיין מינוט מנוחה, און ער זאגט אז היינט איז אויך דא א קליפה פון "תכבד העבודה" וואס לאזט נישט קיין צייט פאר ישוב הדעת.

  3. 7:59 א בית עבדים און דער טייערער קרעכץ שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט "מבית עבדים" אז מצרים איז געווען א קולטור פון ארבעט אן טראכטן, און ער רופט אמעריקע בפרט אזא הויז. ער ברענגט דעם בעל שם טוב'ס תורה, דורכן מגן אברהם, אז פרעה האט מורא געהאט אפילו פון דעם קרעכץ פון א פשוט'ן פארמאטערטן איד וואס לויפט דאווענען מנחה, און די מעשה פונעם בעל התניא וואס האט געפרעגט דעם תפיסה-מענטש "איכה", וואו ביסטו אויף דער וועלט.

  4. 14:30 געצוואונגענע ארבעט דעמאלט, אויסגעקליבענער עול היינט שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח באשרייבט די ארעמקייט פון אידן אין אייראפע, וואס האבן געארבעט זעכצן שעה א טאג פאר שווארץ ברויט, און זייער קרעכץ איז געווען חשוב; אין אמעריקע איז דער וואס ציט אויף זיך די קליפה מיט בחירה א פושע, און ער פארלירט די סייעתא דשמיא. ער לייגט צו אז די סטרא אחרא איז מחדש נייע אופנים פון "תכבד העבודה", אז די צייט וואס די ערפינדונגען שפארן ווערט אנגעפילט מיט נייע לאסטן.

  5. 19:36 פונעם טעלעפאן אין דראגסטאר ביזן סעלפאן שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערמאנט זיך ווען א טעלעפאן קאל האט געמיינט א ניקל אין א בודקע אין דראגסטאר, און ווי ער אליין האט נישט געהאט קיין טעלעפאן ביז מ'האט אריינגעכאפט ביי נאכט. ווען יעדער האט א טעלעפאן, זאגט ער, איז מען פארנומען דערמיט א גאנצן טאג, און דער סעלפאן מאכט פון מענטשן "זאמביס"; ער פארשטייט א בעל עסק און איז דן לכף זכות א כולל יונגערמאן, אבער אן אנגעצונדענער סעלפאן אן א צורך ציט אויף זיך די קליפה און נעמט צו די לעצטע מינוט מנוחה.

  6. 25:34 סעלפאנס אין בית המדרש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון א איד וואס האט זיך באקלאגט אויפן שילד וואס פארבאט סעלפאנס אין בית המדרש, ווייל אין ביזנעס קען זיך מאכן אן עמערדזשענסי, און ער ערקלערט אז א טעלעפאן וואס קלינגט ברענגט פראסטקייט אין לערנען און דאווענען. ער ברענגט פון די כתבים פונעם ליובאוויטשער רבי'ן אז א סדר לערנען דארף זיין ווי שבת, און טייטשט "מלך לשדה נעבד" אז דער מלך איז אין אמת א קנעכט צו זיין פעלד.

  7. 29:10 געזעלשאפטליכער דרוק: קידושים, שבע ברכות, חתונות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רעכנט אויס די געזעלשאפטליכע קולטור אז מ'מוז גיין צו יעדן אויפרוף, בר מצוה, ווארט און עטליכע קידושים נאכן דאווענען, און דעם נייעם מנהג פון שבע ברכות יעדן טאג, און ער ברענגט א מעשה מיטן סקווירער רבי'ן צו פרעגן צי מ'מוז נאכטון די רביים אין אלעס. ער דערמאנט זיך די פשוט'ע דעליקאטעסן ביי זיין אייגענער חתונה, זאגט אז לוקסוס חתונות לאזן מענטשן בעלי חובות אויפן גאנצן לעבן, און רופט דעם דרוק א חלק פון דער קליפה פון "תכבד העבודה".

  8. 34:48 ארויסגיין פון דעם מצרים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רופט יעדן ארויסצוגיין פון דעם מצרים, כדי צו האבן צייט צו לערנען, צו דאווענען און צו ברענגען שמחה אינדערהיים, און ער מערקט אן אז דער דרוק ברענגט אנגעצויגנקייט און אפילו דעפרעסיע. ער בעט אז ביי יעדע באשלוס צו קויפן עפעס זאל מען זיך דערמאנען אין דער קליפה, זאגט אז דער וואס באפרייט זיך באקומט פון הימל מנוחה און שמחה, און ענדיגט מיט דער צייט נאך חמשה עשר בשבט און די פרשיות פון יציאת מצרים.

דער שיעור, אויסגעשריבן

די שווערסטע סוף פון גלות מצרים

0:53

דער משגיח זאגט אז ער וועט נאר איבערחזר'ן באקאנטע זאכן, ווייל אזוי ווי דער מסילת ישרים שרייבט דארף מען זיך כסדר דערמאנען כדי צו האלטן דערביי. לויט ר' אלחנן וואסערמאן איז גלות מצרים א משל אויף דעם היינטיגן גלות. די לעצטע תקופה איז געווען די שווערסטע: פונקט ווען משה רבינו האט אנגעזאגט די גאולה איז עס נאך ערגער געווארן, ביז פרעה האט גוזר געווען "תכבד העבודה". א,ג

פרעה'ס כוונה: נישט האבן קיין צייט צו טראכטן

3:53

צו ערקלערן די גזירה ברענגט דער משגיח דעם מדרש אז אידן זענען זיך שבת צוזאמענגעקומען לערנען מגילות פון יעקב אבינו און יוסף הצדיק וואס האבן צוגעזאגט די גאולה, און זיך דערמיט מחיה געווען. פרעה האט צוגענומען אפילו דעם טאג, זיי זאלן זיך נישט משעשע זיין מיט די "דברי שקר". ד,ג

6:00

אזוי ווי דער מסילת ישרים ערקלערט, איז דער פלאן נישט צו לאזן קיין מינוט ישוב הדעת. היינט אויך, זאגט דער משגיח, איז דא א קליפה פון "תכבד העבודה", מ'איז אזוי פארנומען און פארמאטערט אז מ'האט נישט קיין צייט צו טראכטן וואס מ'טוט אויף דער וועלט. ו

א בית עבדים און דער טייערער קרעכץ

7:59

דער משגיח טייטשט "מבית עבדים" אין דעם ערשטן דיבור אז דאס איז געווען דער עיקר מצרים: א הויז מיט א געוויסן לעבנסגאנג, א קולטור פון ארבעט אן טראכטן. יציאת מצרים האט באפרייט דעם אידישן דעת דערפון, און אמעריקע, זאגט ער, איז בפרט שבפרט אזא בית עבדים. אין אזא מצב איז יעדע קליינע עבודה חשוב ביים רבונו של עולם. ז

10:06

ער ברענגט דעם מגן אברהם בשם הבעל שם טוב אויפן פסוק "ויגר מואב מפני העם": פרעה האט מורא געהאט אפילו פון א פארמאטערטן איד וואס לויפט אין א ווינקל דאווענען מנחה און ווייסט נישט וואס ער זאגט, ווייל זיין קרעכץ שפאלט די הימלען. א מענטש דארף געפינען א מינוט א טאג זיך צו פרעגן "איכה", אזוי ווי דער בעל התניא האט געפרעגט דעם תפיסה-מענטש וואס ער טוט אויף דער וועלט. ח,ט,י

געצוואונגענע ארבעט דעמאלט, אויסגעקליבענער עול היינט

14:49

אין אייראפע, באשרייבט דער משגיח, האט מען אידן געהאלטן אין ארעמקייט, זיי האבן געארבעט זעכצן שעה א טאג פאר שווארץ ברויט, און זייער מידער קרעכץ ביי מנחה איז געווען חשוב ביים רבונו של עולם. אין אמעריקע איז דער וואס נעמט אויף זיך דעם עול מיט בחירה, ווען ער וואלט געקענט מער לערנען און זיך אנטיילנעמען אין די קינדערס חינוך, א פושע, און ער פארלירט די סייעתא דשמיא.

18:26

ער לייגט צו אז די סטרא אחרא איז מחדש נייע אופנים פון דער קליפה: די ערפינדונגען שפארן צייט, אבער די צייט ווערט אנגעפילט מיט נייע לאסטן.

פונעם טעלעפאן אין דראגסטאר ביזן סעלפאן

20:03

דער משגיח דערמאנט זיך ווען א טעלעפאן קאל האט געמיינט אריינווארפן א ניקל אין א בודקע אין דראגסטאר, און ווי ער האט נאך דער חתונה נישט געהאט קיין טעלעפאן ביז מ'האט איין נאכט אריינגעכאפט אין שטוב. ווען יעדער האט א טעלעפאן איז מען דערמיט פארנומען א גאנצן טאג, און דער סעלפאן מאכט פון מענטשן "זאמביס".

23:05

ער פארשטייט א בעל עסק און איז דן לכף זכות א כולל יונגערמאן, אבער אן אנגעצונדענער סעלפאן אן א צורך ציט אויף זיך די קליפה און נעמט צו די לעצטע מינוט מנוחת הנפש.

סעלפאנס אין בית המדרש

25:42

א איד האט זיך באקלאגט אויפן שילד וואס פארבאט סעלפאנס אין בית המדרש, ווייל אין ביזנעס קען זיך מאכן אן עמערדזשענסי; דער משגיח זאגט אז ער פארשטייט נישט אז א קלינגענדיגער טעלעפאן ברענגט פראסטקייט אין לערנען און דאווענען. ער ברענגט פון די כתבים פונעם ליובאוויטשער רבי'ן אז א סדר לערנען איז ווי שבת, און טייטשט "מלך לשדה נעבד" אז דער "מלך" איז אין אמת א קנעכט צו זיין פעלד. ל

געזעלשאפטליכער דרוק: קידושים, שבע ברכות, חתונות

29:14

דער משגיח רעכנט אויס די היינטיגע קולטור: מ'"מוז" גיין צו יעדן אויפרוף, בר מצוה און ווארט, מאכן עטליכע סטאפס ביי קידושים נאכן דאווענען שבת, און יעדער חתן "מוז" האבן שבע ברכות יעדן טאג. מיט א מעשה פון ר' דוד'ל סקווירער פרעגט ער צי מ'מוז נאכטון די רביים אין אלע זאכן.

32:08

ער דערמאנט זיך די פשוט'ע דעליקאטעסן ביי זיין אייגענער חתונה, פרעגט צי די שמחה איז דערפאר געווען קלענער, און זאגט אז לוקסוס חתונות לאזן מענטשן בעלי חובות אויפן גאנצן לעבן. דאס אלעס איז א חלק פון דער קליפה פון "תכבד העבודה".

ארויסגיין פון דעם מצרים

34:48

דער משגיח רופט יעדן ארויסצוגיין פון דעם מצרים און געווינען צייט צו לערנען, צו דאווענען און צו ברענגען שמחה אינדערהיים; דער דרוק אליין ברענגט אנגעצויגנקייט און אפילו דעפרעסיע. איידער מ'קויפט א זאך, זאגט ער, זאל מען זיך באטראכטן צי מ'ציט דערמיט אויף זיך די קליפה. דער וואס באפרייט זיך באקומט פון הימל מנוחת הנפש און שמחה, און ער ענדיגט מיט דער צייט נאך חמשה עשר בשבט און די פרשיות פון יציאת מצרים.

מראי מקומות

תורה

  1. ב לכאורה Shemos 2:23 1:55 מפתח
  2. ג Shemos 5:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:53, 3:53
  3. ה לכאורה Bereishis 50:24 4:16 מפתח
  4. ז Shemos 20:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:59
  5. ט לכאורה Bamidbar 22:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:06
  6. י לכאורה Bereishis 3:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:06

כתובים

  1. ל לכאורה Koheles 5:8 מפתח אינעם אויסשרייב: 25:42

מדרש

  1. ד Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 3:53

ראשונים

  1. כ Tosafos (מקום נישט באשטימט) 18:02 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. א לכאורה Mesilas Yesharim, introduction מפתח אינעם אויסשרייב: 0:53
  2. ו Mesilas Yesharim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 6:00
  3. ח Magen Avraham (Trisker Maggid) (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 10:06

עיקרי הדברים

  1. 1:12 גלות מצרים איז א משל אויף דעם היינטיגן גלות, און זיין לעצטע, שווערסטע תקופה איז געווען פרעה'ס גזירה צו מאכן די ארבעט שווערער.
  2. 3:53 פרעה'ס כוונה איז געווען אז אידן זאלן נישט האבן קיין צייט פאר די שבת'דיגע אסיפות וואו זיי האבן געשעפט האפענונג פון זייערע מגילות פון גאולה.
  3. 7:01 היינט איז אויך דא א קליפה פון "תכבד העבודה": מענטשן זענען אזוי פארנומען און פארמאטערט אז זיי האבן נישט קיין מינוט ישוב הדעת צו פרעגן וואס זיי טוען אויף דער וועלט.
  4. 16:00 א איד אין אייראפע וואס האט געמוזט שווער ארבעטן איז געווען חשוב ביים רבונו של עולם, אבער איינער וואס נעמט אויף זיך דעם עול מיט בחירה אין אמעריקע איז א פושע.
  5. 18:48 די ערפינדונגען שפארן צייט, אבער די קליפה פילט אן די געשפארטע צייט מיט נייע לאסטן, בפרט דער טעלעפאן און דער סעלפאן.
  6. 29:53 דער געזעלשאפטליכער דרוק, ווי אסאך קידושים, שבע ברכות יעדן טאג און לוקסוס חתונות, איז אויך א חלק פון דער קליפה, און מ'מוז זיך נישט נאכגיין.
  7. 34:48 יעדער דארף באשליסן ארויסצוגיין פון דעם מצרים, און דער וואס באפרייט זיך באקומט פון הימל מנוחת הנפש און שמחה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:44 פארוואס האט פרעה צוגעלייגט "ואל ישעו בדברי שקר" צו דער גזירה פון שווערערע ארבעט?

    תירוץ: 3:53 ווייל אידן האבן זיך שבת מחיה געווען מיט מגילות וואס האבן צוגעזאגט די גאולה, און פרעה האט געוואלט צונעמען דעם טאג און די האפענונג.

  2. קשיא: 8:08 וואס לייגט "מבית עבדים" צו אויף "מארץ מצרים"?

    תירוץ: 8:12 אז דער עיקר מצרים איז געווען איר קולטור, א לעבנסגאנג פון ארבעט אן טראכטן, וואס דער אידישער דעת האט געדארפט ווערן באפרייט דערפון.

  3. קשיא: 18:58 אויב די ערפינדונגען מאכן באמת גרינגער דאס לעבן, פארוואס זענען מענטשן פארנומענער ווי אמאל?

    תירוץ: 19:20 ווייל די צייט וואס זיי שפארן ווערט אנגעפילט מיט נייע לאסטן וואס די קליפה פון "תכבד העבודה" שאפט.

מעשיות

  1. 12:50 דער בעל התניא מיטן תפיסה-מענטש

    ווען דער בעל התניא איז געזעסן אין תפיסה, האט דער גוי וואס האט אים געהיטן געפרעגט וועגן דעם פסוק "איכה". דער בעל התניא האט אים געענטפערט מיט זיין פונקטליכן עלטער, אין יארן, חדשים, וואכן, טעג און שעה'ן, און געפרעגט פארוואס ער האט אין דער גאנצער צייט קיינמאל נישט געטראכט וואס ער טוט אויף דער וועלט. דער גוי איז שטארק נתפעל געווארן, ווייל דער עלטער איז געווען פונקט ריכטיג.

    אין דער מעשה: the Ba'al HaTanya

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 20:32 דעם משגיח'ס ערשטער טעלעפאן

    דער משגיח דערמאנט זיך אז נאך זיין חתונה האט ער בכלל נישט געוואלט האבן קיין טעלעפאן. איין נאכט האט מען אריינגעכאפט אין זייער שטוב, מ'איז געווען דערשראקן און נישט געקענט שלאפן, און ערשט דעמאלט האט ער איינגעשטעלט א טעלעפאן כדי מ'זאל קענען רופן הילף.

  3. 25:34 דער איד וואס האט געוואלט זיין סעלפאן אין בית המדרש

    ווען מ'האט אויפגעהאנגען א שילד אין בית המדרש אז מ'זאל נישט האבן קיין סעלפאנס, איז א איד געקומען צום משגיח זיך באקלאגן. ער האט געזאגט אז ער וויל זיצן און לערנען, אבער ווייל ער האט ריעל עסטעיט מוז ער האבן דעם טעלעפאן אויב עס מאכט זיך אן עמערדזשענסי ווי א פייער. דער משגיח זאגט אז דער איד האט פשוט נישט פארשטאנען אז א טעלעפאן וואס קלינגט נעמט צו די ערנסטקייט פונעם בית המדרש.

  4. 30:57 דער סקווירער רבי און דעם יונגערמאנ'ס מקוה

    א יונגערמאן וואס איז געזעסן אויף קעסט ביים שווער האט זיך גענומען גיין אין מקוה צען, פופצן מאל א טאג, און דער שווער איז נישט געווען צופרידן און האט אים געברענגט צו ר' דוד'ל סקווירער. ווען מ'האט אים געפרעגט פארוואס ער טוט אזוי, האט ער געענטפערט אז דער רבי אליין גייט זייער אסאך אין מקוה. דער משגיח ברענגט די מעשה צו פרעגן צי מ'מוז נאכטון די רביים אין אלע זאכן.

    אין דער מעשה: ר' דוד'ל סקווירער

געדאנקען

  1. 4:52 פרעה'ס אמת'ע כוונה מיט "תכבד העבודה" זענען נישט געווען די ציגל, נאר די שבת'דיגע אסיפות וואו אידן האבן געלערנט זייערע מגילות פון גאולה; די שווערע ארבעט האט געדארפט אפשניידן זייער האפענונג.
  2. 8:12 "בית עבדים" מיינט א הויז מיט א לעבנסגאנג: די קולטור פון מצרים אליין איז געווען עבדות, ארבעט אן טראכטן, און יציאת מצרים האט באפרייט דעם אידישן דעת פון דעם גאנג.
  3. 10:17 פרעה האט מורא געהאט אפילו פון דעם קרעכץ פון א פארמאטערטן איד ביי מנחה, וואס ווייסט קוים וואס ער זאגט, ווייל אזא קרעכץ שפאלט די הימלען.
  4. 15:58 די זעלבע שווערע ארבעט וואס האט געמאכט דעם קרעכץ פון א אייראפעאישן איד טייער, מאכט א איד אין אמעריקע פאר א פושע, ווייל דארט איז עס געווען געצוואונגען און דא איז עס מיט בחירה.
  5. 18:26 ערפינדונגען וואס שפארן ארבעט ברענגען נישט קיין מנוחה, ווייל די צייט וואס זיי באפרייען ווערט אנגעפילט מיט נייע אופנים פון דער זעלבער קליפה.
  6. 28:29 "מלך לשדה נעבד": דער מענטש וואס מיינט אז ער איז דער מלך איבער זיינע עסקים איז אין אמת זייער קנעכט.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 7:41 דער משגיח זאגט אז א מענטש דארף געפינען א מינוט א טאג זיך צו פרעגן "איכה", וואו ער האלט אויף דער וועלט.
  2. 27:27 ער זאגט אז ביי א סדר לערנען זאל מען זיך פירן ווי שבת און נישט ענטפערן דעם טעלעפאן.
  3. 30:01 ער זאגט אז מ'זאל מאכן א פרינציפ צו וואספארא שמחות און קידושים מ'גייט, און זיך באפרייען פון די געזעלשאפטליכע לאסטן.
  4. 36:11 ער זאגט אז ווען מ'דארף באשליסן צי צו קויפן א זאך, זאל מען זיך באטראכטן צי מ'ציט דערמיט אויף זיך די קליפה פון "תכבד העבודה".

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער טריסקער מגיד, דער ליובאוויטשער רבי, יוסף הצדיק, יעקב אבינו, משה רבינו, פרעה, ר' אלחנן וואסערמאן, ר' דוד'ל סקווירער, ר' מאטעלע טשערנאבילער

ערכים חשבון הנפש, ישוב הדעת, סטרא אחרא, קליפה, שבע ברכות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט