פרקי אבות פרק ששי
“זוכה לדברים הרבה” - תורה היא מועט המחזיק את המרובה. “נקרא רע” - קשר בינו ובין ה'. “אוהב את המקום' אוהב את הבריות.”
קאטאלאג: שונות נומ׳ 12 פאקעט גייד ז׳ 35 תשל"ג (1972–73) אידיש 54 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
אויף דער משנה אין אבות פרק ו ערקלערט דער משגיח אז די תורה איז דער מועט המחזיק את המרובה, אז די גאנצע וועלט איז באשאפן געווארן צו באדינען דעם צדיק וואס לערנט תורה לשמה, און אז דורך דער תורה ווערט ער א רע וואס איז פארבונדן מיטן רבונו של עולם, און אן אוהב פונעם אייבערשטן און פון יעדן איד.
דער משגיח עפנט מיט "זוכה לדברים הרבה" און ערקלערט אז דער שורש פון יעדע זאך איז א קליינע נקודה וואס איז כולל דאס מרובה: ראש השנה פארן גאנצן יאר, דער מקום המקדש פאר דער וועלט, און מערסטנס די תורה, וואס איז אונזער מקדש. א קינד און די גרעסטע גדולים לערנען דעם זעלבן חומש, נאר יעדער זעט מער. דער וואס לערנט לשמה ווערט א חלק פון דער תורה, און זיינע ווערטער זענען אויך כולל אסאך. דערנאך ערקלערט ער אז די גאנצע וועלט איז באשאפן געווארן נאר צו באדינען אזא צדיק, מיט דער מעשה פונעם בעל שם טוב מיטן בנין וואס איז איינגעפאלן, מיט בן זומא, מיט די אומות אין עבודה זרה און מיט א משל פון א סוחר. פונעם מהר"ל אז די תורה הייבט זיך אן מיט א בית ווייזט ער אז די תורה מאכט פון קללה א ברכה, און אז ביי אמונה איז נישטא קיין שלעכטס. צום סוף ערקלערט ער "רע" און "אוהב", דעם יחוד פונעם צדיק מיטן אייבערשטן, און פארוואס ליב האבן א איד איז ליב האבן דעם רבונו של עולם.
ענינים: פרקי אבות · תורה לשמה און התמדה · דער כח און די מעלה פון תורה
סדר השיעור
-
0:00 די תורה: א מועט המחזיק את המרובה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט "זוכה לדברים הרבה" מיטן יסוד אז דער שורש פון יעדן ענין איז א קליינע נקודה וואס האלט אסאך: ראש השנה פארן יאר, דער מקדש פאר דער וועלט, ארץ ישראל, און מערסטנס די תורה. ער שטעלט אנטקעגן חכמות חיצוניות, וואס זענען נישט מער ווי זייער פאפיר, מיטן חומש וואס א קינד לערנט און די גדולים זעען דערין מער.
-
7:35 ווערן א חלק פון תורה; לערנען אנשטאט א קרבן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז דער וואס לערנט לשמה ווערט א חלק פון דער תורה, ברענגט די גמרא פון משה רבינו און רבי עקיבא, און ווייזט ווי פון איין ווארט ווערן אסאך. ער ברענגט דעם בני יששכר אז לערנען די פרשה פון קרבנות גיט דעם שכר פונעם גרעסערן קרבן, און דערציילט ווי רבי אלחנן וואסערמאן האט געענטפערט א איד וואס האט נישט געזען דעם שכר וואס די גמרא זאגט אויף קידוש.
-
15:07 כל העולם כולו כדאי הוא לו שטייט אינעם קאטאלאג
אויף "כל העולם כולו כדאי הוא לו" ברענגט דער משגיח די גמרא אין ברכות, די מעשה פונעם בעל שם טוב מיט א גרויסן בנין וואס איז געשטאנען נאר כדי א צדיק זאל זיך באשיצן פונעם רעגן, און די ברכה פון בן זומא אויף די המון עם. אזוי ווי די אברים פונעם גוף, באדינט יעדער חלק פון דער בריאה דעם צדיק, אפילו די גוים אין גלות, אזוי ווי א מלמד באדינט א בן מלך.
-
21:34 די וועגן פון די אומות זענען געמאכט פאר כלל ישראל שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט די גמרא אין עבודה זרה וואו די אומות וועלן טענהן אז זיי האבן געבויט מערק און וועגן פאר כלל ישראל, און ערקלערט אז באמת איז יעדער וועג, יעדע המצאה און דער טעלעפאן דא צוליב דעם לערנען אדער א מצוה פון א איד, כאטש די וואס האבן עס געמאכט האבן געמיינט נאר זייערע אייגענע באדערפענישן.
-
25:09 די שיפן פונעם סוחר: פארוואס עס לוינט זיך שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט וויאזוי עס לוינט זיך צו באשאפן א וועלט וואו די רשעים זענען מער ווי די צדיקים, און ענטפערט מיט א משל פון א סוחר וואס שיקט צוואנציג שיפן כאטש ער ווייסט אז ניינצן וועלן זינקען, ווייל דער פראפיט פון איין שיף דעקט אלעס. אזוי אויך איז דער תיקון וואס איין צדיק ברענגט גרעסער ווי דער פארלוסט פון אסאך רשעים.
-
28:45 די תורה הייבט זיך אן מיט א בית, העכער פון דער וועלט שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם מהר"ל אז די תורה איז העכער פון דער וועלט: מעשה בראשית הייבט זיך אן מיט א בית און עשרת הדברות מיט אן אלף, און אין תהלים י"ט קומט "תורת ה' תמימה" אלס דער אכטער פסוק נאך זיבן פסוקים פון דער בריאה. דערנאך ברענגט ער דעם מדרש אז בית איז א לשון ברכה, און ערקלערט אז וואו תורה איז ווערט אפילו דער אלף פון ארירה א ברכה.
-
32:30 האזינו, אמונה, און עס איז נישטא קיין שלעכטס שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח פרעגט פארוואס די פרשיות פון האזינו ענדיגן זיך נישט מיט א גוטער זאך, און ענטפערט אז האזינו איז דער יסוד פון אמונה, און ביי אמונה עקזיסטירט נישט קיין שלעכטס. ער דערציילט פון רבי זושא, וואס האט געזאגט פאר דעם וואס דער מגיד האט צו אים געשיקט אז עס איז אים קיינמאל נישט געווען שלעכט, און ערקלערט אז ביי מתן תורה, מיט "אנכי", ווערט אפילו דאס ביטערע ממותק און א טובה, אזוי ווי דער חמץ פון די שתי הלחם.
-
39:38 רע און אוהב: דער יחוד דורך דער תורה שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ברענגט דעם מהר"ל'ס חילוק אז א רע איז פון ביידע זייטן און אהבה קען זיין פון איין זייט, און ערקלערט אז דער וואס לערנט לשמה איז זוכה צו ביידע, ווייל די תורה, דעם אייבערשטנס אייגענע חכמה, איז מקשר עליונים מיט תחתונים אז זיי ווערן איינס. ער ברענגט דעם מדרש אז לעתיד לבוא וועט מען זאגן "קדוש" פאר די צדיקים, און דעמאלט וועט מען פארשטיין אז דאס איז דעם רבונו של עולמס כבוד.
-
45:41 שלמה אויף כסא ה'; דער אייבערשטער ווערט נתגלה דורכן צדיק שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח ערקלערט אז שלמה המלך איז געזעסן "על כסא ה'" ווייל אין אים האט מען געזען דעם אייבערשטנס מלכות, און ברענגט דעם מדרש אז דער וואס דינט דעם אייבערשטן ווערט ווי ער, אזוי ווי צדיקים האבן אויך מחיה מתים געווען. דער אייבערשטער ווערט נתגלה דורכן צדיק, דערפאר איז ער א רע פארבונדן מיטן אייבערשטן און באליבט ביים אייבערשטן און ביי כלל ישראל, און ער האט ליב דעם אייבערשטן און מענטשן.
-
49:04 צוויי פריינט אין רוים; ליב האבן א איד איז ליב האבן דעם אייבערשטן שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח דערציילט א מעשה וואס א מפרש ברענגט אויף "ואהבת לרעך כמוך אני ה'": צוויי פריינט אין רוים האבן יעדער געוואלט אויפגעהאנגען ווערן אנשטאט דעם אנדערן, און דער מלך האט געבעטן מען זאל אים אויך אריינעמען אין זייער פריינטשאפט. ער ערקלערט אז מען האט ליב א איד צוליב זיין חלק אלוק ממעל, ממילא זענען די צוויי מצוות פון אהבה איין זאך, און וואס העכער א מענטש ווערט, אלץ מער איז ער פארבונדן מיט אנדערע אידן.
דער שיעור, אויסגעשריבן
די תורה: א מועט המחזיק את המרובה
דער משגיח עפנט מיט די ווערטער פון דער משנה אז דער וואס לערנט תורה לשמה איז "זוכה לדברים הרבה", און ערקלערט אז דער שורש פון יעדן ענין איז א קליינע נקודה וואס האלט אסאך. ראש השנה, איין אדער צוויי טעג, איז כולל דאס גאנצע יאר; דער מקום המקדש, פון וואו די וועלט האט זיך אנגעהויבן, איז כולל אלעס, דערפאר, זאגט די גמרא, האט שלמה המלך געקענט דארט פלאנצן אלע סארט ביימער. אזוי אויך ארץ ישראל, וואס די גמרא אין גיטין זאגט אז זי ווערט ברייטער צו האלטן אירע איינוואוינער. א,ב,ד
דער שורש פון אלע שורשים, סיי פון מקומות סיי פון זמנים, איז די תורה, וואס איז, ווי דער מהר"ל זאגט, אונזער מקדש. חכמות חיצוניות זענען נישט טיפער ווי דאס פאפיר, דערפאר דארף יעדער קלאס נייע ספרים. דער חומש וואס א קינד פון פינף יאר לערנט איז אבער דער זעלבער חומש וואס די גרעסטע גדולים לערנען, און יעדער זעט מער אין די זעלבע ווערטער.
ווערן א חלק פון תורה
דער וואס לערנט לשמה ווערט ממש א חלק פון דער תורה, ממילא ווערן זיינע ווערטער "דברים הרבה" וואס זיינע תלמידים געפינען דערין טייטשן. דער משגיח ברענגט די גמרא אין מנחות אז משה רבינו האט נישט פארשטאנען רבי עקיבאס דרשות, און זיין דעת איז מיושב געווארן ווען רבי עקיבא האט געזאגט אז עס איז הלכה למשה מסיני; ער ערקלערט אז רבי עקיבאס תורה האט דערגרייכט די תגים, וואס קומען פון א העכערן עולם. ה
כל העולם כולו כדאי הוא לו
אויף "כל העולם כולו כדאי הוא לו" ברענגט דער משגיח די גמרא אין ברכות אז די גאנצע וועלט איז באשאפן געווארן נאר צו באדינען אזא מענטש. דער בעל שם טוב האט זיך אמאל צושמייכלט און ערקלערט אז א בנין וואס צוואנציג טויזנט ארבעטער האבן געבויט צוואנציג יאר איז איינגעפאלן גלייך נאכדעם וואס א צדיק האט זיך דארט באשיצט פונעם רעגן: די גאנצע תכלית איז געווען זיין ביסל באקוועמליכקייט. ל
די וועגן פון די אומות
דער משגיח ברענגט די גמרא אין עבודה זרה: די אומות וועלן טענהן אז זיי האבן געבויט מערק און וועגן פאר כלל ישראל, און מען וועט זיי זאגן אז זיי האבן עס געבויט פאר זיך. דעמאלט וועט אבער נתגלה ווערן דער אמת: יעדער וועג, עראפלאן און טעלעפאן איז דא כדי אן עלטערער איד זאל קומען צו א ישיבה אדער א מצוה. ס
די שיפן פונעם סוחר
דער משגיח פרעגט פארוואס דער אייבערשטער באשאפט א וועלט וואו די רשעים זענען אסאך מער ווי די צדיקים. ער ענטפערט מיט א סוחר וואס שיקט צוואנציג שיפן כאטש ער ווייסט אז ניינצן וועלן זינקען, ווייל דער פראפיט פון איין שיף דעקט אלעס. אזוי איז דער תיקון פון איין צדיק גרעסער ווי דער פארלוסט פון אסאך רשעים.
די תורה הייבט זיך אן מיט א בית
דער מהר"ל ווייזט אז די תורה איז העכער פון דער וועלט: מעשה בראשית הייבט זיך אן מיט א בית, עשרת הדברות מיט אן אלף, און אין תהלים י"ט איז "תורת ה' תמימה" דער אכטער פסוק, נאך זיבן פסוקים פון דער בריאה. דער מדרש זאגט אז די תורה הייבט זיך אן מיט א בית, א לשון ברכה; אבער וואו תורה איז, ווערט אפילו דער אלף פון ארירה א ברכה. פ,צ
האזינו און אמונה
די גמרא זאגט אז מען ענדיגט מיט א גוטער זאך, און פונדעסטוועגן ענדיגן זיך די חלקים פון האזינו נישט אזוי. דער משגיח ערקלערט אז האזינו איז דער יסוד פון אמונה, און דער בני יששכר רופט עס א סגולה צו אמונה. ביי דעם וואס ווייסט אז אלץ וואס דער אייבערשטער טוט איז גוט, עקזיסטירט נישט קיין שלעכטס. ק,ר
דער מזריטשער מגיד האט א איד וואס האט געפרעגט וויאזוי מען איז מקבל יסורים געשיקט צו רבי זושא, וואס האט געזאגט אז אים איז קיינמאל נישט געווען שלעכט. די מצוה פון אמונה, "אנכי ה'", ברענגט די ידיעה אז דער אייבערשטער נעמט ארויס כלל ישראל פון יעדער צרה. דעמאלט איז דער אלף העכער ווי דער בית, אזוי ווי פעפער גיט טעם, און דער חמץ פון די שתי הלחם ווערט א מצוה. אג
רע און אוהב
דער מהר"ל מאכט א חילוק: א רע איז פון ביידע זייטן, און אהבה קען זיין פון איין זייט. דער וואס לערנט לשמה איז זוכה צו ביידע. די משנה זאגט נישט צו וועמען, ווייל די תורה, דעם אייבערשטנס אייגענע חכמה, איז מקשר עליונים מיט תחתונים און די אידישע נשמה מיטן אייבערשטן ביז זיי ווערן איינס.
דער אייבערשטער ווערט נתגלה דורכן צדיק
נאר ביי שלמה המלך שטייט אז ער איז געזעסן אויף כסא ה', ווייל ווער עס האט אים געזען האט געזען דעם אייבערשטנס מלכות. דער מדרש לערנט אז דער וואס דינט דעם אייבערשטן ווערט ווי ער, אזוי ווי צדיקים האבן אויך מחיה מתים געווען: דער אייבערשטער ווערט נתגלה און טוט דורכן צדיק. דערפאר איז ער א רע, פארבונדן מיטן אייבערשטן און מיט כלל ישראל, און ער האט ליב דעם אייבערשטן און מענטשן, ווייל אין יעדן איד זעט ער דעם רבונו של עולם. אח
צוויי פריינט אין רוים
אויף "ואהבת לרעך כמוך אני ה'" דערציילט א מפרש פון צוויי פריינט אין רוים, וואס יעדער האט געוואלט אויפגעהאנגען ווערן אנשטאט דעם אנדערן, ביז דער מלך האט געבעטן מען זאל אים אריינעמען אין זייער פריינטשאפט; אזוי ווערט דער אייבערשטער דער דריטער פריינט. אכ
מען האט ליב א איד צוליב זיין חלק אלוק ממעל, ממילא זענען די צוויי מצוות פון אהבה איין זאך, און מען קען מעסטן אהבת השם מיט אהבת ישראל. וואס העכער א מענטש ווערט, אלץ מער איז ער פארבונדן מיט אנדערע אידן.
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
משנה
תלמוד בבלי
- ב Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:08
- ג Gemara (מקום נישט באשטימט) 2:17 מפתח
- ד לכאורה Gittin 57a מפתח אינעם אויסשרייב: 0:08
- ה Menachos 29b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:45
- ז לכאורה Menachos 110a 10:51 מפתח
- כ לכאורה Shabbos 23b מפתח אינעם אויסשרייב: 11:57
- ל Berachos 6b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:21
- נ Berachos 58a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:24
- ס Avodah Zarah 2b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:35
- ק Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 33:08
- ש Berachos 60b 33:37 טעקסט מפתח
- אה Gemara (מקום נישט באשטימט) 38:39 מפתח
- אי לכאורה Taanis 2a 47:07 מפתח
מדרש
ראשונים
אחרונים און חסידות
עיקרי הדברים
- 0:47 דער שורש פון יעדן ענין איז א קליינע נקודה וואס איז כולל דאס מרובה, און דער שורש פון אלע שורשים, סיי פון מקומות און סיי פון זמנים, איז די תורה.
- 4:41 נישט אזוי ווי חכמות חיצוניות, וואס זענען נישט טיפער ווי דאס פאפיר, איז דער זעלבער חומש און די זעלבע גמרא וואס א קליין קינד לערנט כולל וואס די גרעסטע גדולים זעען דערין.
- 7:38 דער וואס לערנט תורה לשמה ווערט א ממשותדיגער חלק פון דער תורה, און ממילא ווערן זיינע אייגענע ווערטער אויך "דברים הרבה" וואס זענען כולל אסאך.
- 17:13 די גאנצע וועלט, אריינגערעכנט די גוים אין גלות, איז נאר דא צו באדינען דעם צדיק וואס לערנט תורה לשמה, צי זיי ווייסן דערפון צי נישט.
- 31:28 די תורה מאכט פון קללה א ברכה; ביי דעם וואס האט אמונה שלמה איז אלץ וואס דער אייבערשטער טוט גוט, און ביי אים עקזיסטירט נישט קיין שלעכטס.
- 41:07 דורך דער תורה ווערט דער לומד מיוחד מיטן אייבערשטן, דערפאר ווערט ער אנגערופן סיי "רע" סיי "אוהב", און ליב האבן יעדן איד קומט פון ליב האבן דעם רבונו של עולם.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 13:41 וויאזוי קען זיין אז א איד מאכט יעדן שבת קידוש אויף וויין און זעט נישט דעם שכר וואס די גמרא זאגט?
תירוץ: 14:06 דער שכר קומט, אזוי ווי געלט וואס מען לייגט אריין אין קאנווערטן, נאר עבירות וואס זייער עונש איז עניות זענען ווי לעכער וואס דורך זיי פאלט עס ארויס.
-
קשיא: 25:56 וויאזוי לוינט זיך צו באשאפן א וועלט וואו די רשעים זענען אסאך מער ווי די צדיקים?
תירוץ: 26:25 אזוי ווי א סוחר שיקט צוואנציג שיפן כאטש ניינצן וועלן זינקען, ווייל דער פראפיט פון איין שיף דעקט די אלע, איז דער תיקון פון איין צדיק גרעסער ווי דער פארלוסט פון אסאך רשעים.
-
קשיא: 30:54 אויב אלף איז א לשון ארירה, פארוואס הייבן זיך די עשרת הדברות אן מיט אן אלף?
תירוץ: 31:10 אלף איז א לשון ארירה נאר אין דער טבע; וואו די תורה הייבט זיך אן עקזיסטירט נישט קיין קללה, ווייל די תורה מאכט פון אלעס א ברכה.
-
קשיא: 31:49 אויב מען דארף אלעמאל ענדיגן מיט א גוטער זאך, פארוואס ענדיגן זיך די חלקים פון האזינו נישט מיט גוטס?
תירוץ: 33:25 האזינו איז דער יסוד פון אמונה, און ביי דעם וואס האט אמונה עקזיסטירט נישט קיין שלעכטס, ממילא איז דארט נישטא קיין שלעכטער סוף.
-
קשיא: 41:44 פארוואס זאגט די משנה נישט "רע למקום ורע לבריות", נאר לאזט "רע" אן צו זאגן צו וועמען?
תירוץ: 41:50 דורך דער תורה, דעם אייבערשטנס אייגענע חכמה, ווערן עליונים און תחתונים ממש איינס, ממילא איז נישטא וואס באזונדער אנצווייזן.
-
קשיא: 51:16 וויאזוי קענען זיין צוויי מצוות פון אהבה, צום אייבערשטן און צום חבר, אז מען קען נישט פולשטענדיג ליב האבן צוויי זאכן?
תירוץ: 51:06 מען האט ליב א איד צוליב דעם חלק אלוק ממעל וואס ער האט, ממילא איז ליב האבן אים אליין ליב האבן דעם אייבערשטן.
מעשיות
-
13:41 רבי אלחנן און די צעריסענע קאנווערטן
א איד האט געפרעגט רבי אלחנן וואסערמאן אויף דער גמרא וואס הבטיחט שכר פאר דעם וואס מאכט קידוש אויף וויין: ער מאכט יעדן שבת קידוש אויף וויין און איז נישט זוכה געווען דערצו. רבי אלחנן האט געענטפערט אז ווען מען לייגט געלט אריין אין קאנווערטן, האט מען די קאנווערטן מיט געלט, אבער ווען די קאנווערטן האבן לעכער, בלייבט גארנישט. דער משגיח לערנט ארויס אז דער שכר איז דא, נאר עבירות וואס זייער עונש איז עניות קענען אים מאכן פארלוירן גיין.
אין דער מעשה: ר' אלחנן וואסערמאן
-
16:01 דער בעל שם טוב שמייכלט איבער א בנין וואס איז איינגעפאלן
דער בעל שם טוב האט זיך אמאל צושמייכלט, און די תלמידים האבן געפרעגט פארוואס. ער האט געזאגט אז עס איז געווען א בנין וואס צוואנציג טויזנט ארבעטער האבן געארבעט אויף אים צוואנציג יאר. א צדיק איז דורכגעגאנגען ווען עס האט שטארק גערעגנט און איז אריין זיך באשיצן; ווען ער איז ארויס נאכן רעגן, איז דער גאנצער בנין איינגעפאלן. די גאנצע תכלית פונעם בנין איז געווען אז א צדיק זאל האבן אביסל באקוועמליכקייט פונעם רעגן.
אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב
-
35:11 רבי זושא: מיר איז קיינמאל נישט געווען שלעכט
א איד איז געקומען צום מזריטשער מגיד און געפרעגט וויאזוי מען קען מקבל זיין יסורים און מברך זיין אויף דער רעה אזוי ווי אויף דער טובה. דער מגיד האט אים געהייסן פרעגן רבי זושא. רבי זושא האט געזאגט אז ער ווייסט נישט פארוואס דער רבי האט אים צו אים געשיקט, ווייל אים איז נאך קיינמאל נישט געווען שלעכט, ממילא ווייסט ער נישט דעם פשט. דעמאלט האט דער איד פארשטאנען: ביי א צדיק מיט אמונה איז אלץ גוט.
אין דער מעשה: דער מעזריטשער מגיד, רבי זושא אניפאליער
-
49:23 צוויי פריינט אין רוים
א מפרש ברענגט א מעשה, צי זי איז אמת צי נישט: אין רוים זענען געווען צוויי טייערע פריינט, און ווען איינער פון די בנינים פונעם מלך איז פארברענט געווארן, האט מען באשולדיגט איינעם פון זיי און גע'פסק'נט אים אויפצוהענגען. ווען מען האט אים געפירט, איז דער צווייטער פריינט צוגעלאפן און געזאגט אז ער האט פארברענט דעם פאלאץ און מען דארף אים אויפהענגען, און יעדער האט נישט געלאזט דעם אנדערן אויפהענגען. מען האט זיי געברענגט צום מלך, וואס האט געזאגט אז ווען ער זעט אזא אהבה צווישן זיי, בעט ער אז זיי זאלן אים אויך אריינעמען אלס א גוטן פריינט.
געדאנקען
- 5:38 די תורה איז א מועט המחזיק את המרובה אפילו כפשוטו: דער זעלבער חומש אדער גמרא דינט א קינד פון פינף יאר און די גרעסטע גדולים, וואס דארפן נישט קיין אנדערן ספר ווייל זיי זעען מער אין די זעלבע ווערטער.
- 8:40 רבי עקיבאס תורה איז געווען העכער פון משה רבינו נישט צוליב א חסרון ביי משה, נאר ווייל די תגים, וואס זענען צוגעטשעפעט צו די אותיות, קומען פון א העכערן עולם, אזוי ווי גרים וואס זענען צוגעטשעפעט צו כלל ישראל קענען דערגרייכן העכערע זאכן.
- 12:03 ווער עס לערנט די פרשה פון קרבנות באקומט דעם שכר פונעם גרויסן קרבן: "זאת תורת היולדת" שטייט ביים קרבן פון דער עשירה און נישט ביים קרבן עני, ווייל מיט תורה קען יעדער זוכה זיין צו די גרעסטע מדרגות.
- 22:10 לעתיד לבוא וועט זיך ארויסווייזן אז די טענה פון די אומות אז זיי האבן געבויט וועגן פאר כלל ישראל איז סיי פאלש סיי אמת: זיי האבן עס געבויט פאר זיך, און פונדעסטוועגן איז אלץ וואס זיי האבן געמאכט געווען נאר כדי אידן זאלן קענען דינען דעם רבונו של עולם.
- 31:14 געווענליך איז אלף א לשון ארירה און בית א לשון ברכה, אבער וואו די תורה הייבט זיך אן, מיטן אלף פון "אנכי", איז דער אלף נאך העכער ווי דער בית, אזוי ווי די שארפקייט פון פעפער גיט דעם עסן מער טעם ווי דאס זיסע אליין.
- 41:44 די משנה זאגט "רע" און "אוהב" אן צו זאגן צו וועמען, ווייל די תורה מאכט אזא יחוד צווישן דעם אייבערשטן און דער אידישער נשמה אז מען קען נישט אנווייזן צו וועמען באזונדער.
- 51:16 ליב האבן א איד טיילט נישט די אהבה צום אייבערשטן, ווייל מען האט אים ליב צוליב זיין חלק אלוק ממעל; דערפאר קען מען מעסטן אהבת השם מיט אהבת ישראל.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען בן זומא, דער בני יששכר, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חפץ חיים, דער מהר"ל פון פראג, דער מעזריטשער מגיד, משה רבינו, ר' אלחנן וואסערמאן, רבי זושא אניפאליער, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי עקיבא, רש"י, שלמה המלך
ערכים חלק אלוק ממעל, מועט המחזיק את המרובה, נשמה כללית, רבונו של עולם, שתי הלחם, תורה לשמה