כבוד מלכותך

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨17⁩ פאקעט גייד ז׳ 49 אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 43 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דורך די פסוקים פון אשרי, פון "וחסידיך יברכוכה" ביז "סומך ה'", ערקלערט דער משגיח ווי אזוי כלל ישראל בענטשט דעם רבונו של עולם, פארוואס זיין ממשלה איז אנדערש אין יעדן דור, און פארוואס דער היינטיגער דור ווערט געפרואווט בעיקר אין אמונה.

דער משגיח ערקלערט אז די גאנצע בריאה לויבט דעם רבונו של עולם מיט איר עצם עקזיסטענץ, אבער נאר כלל ישראל, די "חסידים" פון דער וועלט, קענען אים בענטשן: זייערע מצוות און ברכות ברענגען אריין א כח און א שפע אין די עולמות העליונים, אזוי ווי רבי ישמעאל איז געבעטן געווארן אין קודש הקדשים צו בענטשן דעם רבונו של עולם. אזא ברכה מוז זיין לויטן נוסח פון די אנשי כנסת הגדולה, מיט שם און מלכות, און דאס איז "כבוד מלכותך יאמרו". פונדעסטוועגן זענען אלע שבחים נאר "להודיע לבני האדם גבורותיו". "מלכותך" רעדט פון ארט, "ממשלתך" פון צייט: אין יעדן דור פירט דער רבונו של עולם מיט אן אנדער תכלית, און דער תפקיד פון היינטיגן דור איז אמונה. דער משגיח שילדערט א וועלט אן מלכות און אן מורא, אויסגעשטעלט אז ס'זאל זיין שווער צו גלייבן, און ברענגט מעשיות וועגן מורא פאר א מלך. די אמונה שעפט מען פון יציאת מצרים, וואס דער רבונו של עולם האט איינמאל געוויזן און וואס גייט איבער במסורה. ער ענדיגט מיטן פעלנדיגן נו"ן אין אשרי און "סומך ה'".

ענינים: פסוקי דזמרה · ברכות · די עבודה פונעם לעצטן דור

סדר השיעור

  1. 0:00 נאר כלל ישראל קען בענטשן דעם רבונו של עולם

    אויפן פסוק "יודוך ה' כל מעשיך וחסידיך יברכוכה" ערקלערט דער משגיח אז די גאנצע בריאה לויבט דעם רבונו של עולם מיטן עצם זיין, און דאס אידישע פאלק, די "חסידים" צווישן די אומות, בענטשט אים און ברענגט א שפע אין די עולמות, אזוי ווי רבי ישמעאל אין קודש הקדשים.

  2. 8:01 כבוד מלכותך: דער נוסח פון א ברכה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז דאס לויבן פון א איד עפנט די עולמות העליונים, דערפאר האבן די אנשי כנסת הגדולה, ווען די נבואה האט זיך אויפגעהערט, מתקן געווען א נוסח וואו יעדעס ווארט איז געמאסטן. א ברכה דארף האבן שם און מלכות, און דאס איז "כבוד מלכותך יאמרו"; ער ברענגט תוספות ווי אזוי שמונה עשרה האט מלכות.

  3. 11:52 דער שבח איז נאר להודיע גבורותיו שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח טייטשט "להודיע לבני האדם גבורותיו": אלע שבחים פון די אנשי כנסת הגדולה און פון דוד המלך קענען נישט דערגרייכן דעם תכלית פון שבח פונעם רבונו של עולם, נאר זיי ווייזן מענטשן זיינע גבורות וויפיל זיי קענען פארשטיין. ער רופט דעם פסוק א הפסק אינמיטן פונעם אלף בית פון אשרי.

  4. 15:03 מלכות אין ארט, ממשלה אין צייט

    אויפן פסוק "מלכותך מלכות כל עולמים וממשלתך בכל דור ודור" מאכט דער משגיח א חילוק צווישן א מלך און א מושל, אזוי ווי ביי יוסף אין מצרים, און ערקלערט אז מלכות רעדט פון ארט און ממשלה פון צייט. יעדער דור האט זיין תפקיד, און דער תפקיד פון היינטיגן דור איז אמונה.

  5. 18:51 א דור וואס ווערט געפרואווט אין אמונה

    דער משגיח ברענגט דעם חפץ חיים אז פאר משיח איז דער נסיון אמונה, און דעם רמב"ם אן צענזור אז אפילו יענער האט צוגעגרייט די וועלט צום געדאנק פון משיח. ער דערציילט ווי דער בעל שם טוב איז אראפ פון א וואגן ווייל דער בעל עגלה האט זיך נישט געצלמט, ערקלערט אז מינות איז ערגער ווי עבודה זרה, און שילדערט א וועלט אן מורא מלכות.

  6. 24:17 מורא פאר א מלך, אמאל און היינט

    דער משגיח דערציילט פון א חסיד פונעם בעל התניא וואס האט זיך געלערנט דאווענען פון א סאלדאט וואס מ'האט געשמיסן פאר פארפרוירענע אויערן, און פון צאר ניקאלייס אלטן סאלדאט וועמען די סלוזשבע האט געווארעמט. ער ערקלערט אז אמאל האט מען מורא געהאט פאר א מלך און דערפון פארן יום הדין, און היינט איז נישטא קיין מלכות און קיין רעליגיע, כדי די אמונה פון אידן זאל זיין א נסיון.

  7. 31:21 יעדער דור לייגט צו; דער צדיק מושל

    דער משגיח ברענגט רבי שמשון רפאל הירש אז יעדער דור לייגט צו עפעס וואס מ'פארשטייט ערשט דורות שפעטער, ווען מ'זעט אז דער רבונו של עולם איז דער קאפיטאן. פון חסידישע ספרים לייגט ער צו אז "ממשלתך" איז דער צדיק וואס איז מושל ביראת אלקים, וואס געפינט זיך אין יעדן דור.

  8. 34:33 אמונה פון יציאת מצרים; סומך ה'

    אין די ימי הספירה ערקלערט דער משגיח אז די אמונה שעפט מען פון יציאת מצרים, וואו די עשר מכות זענען געווען קעגן די עשרה מאמרות און האבן געפירט צו די עשרת הדברות. ער דערציילט פון רבי אלחנן וואסערמאן און א "קאנצערט" פון א שפילערין, פארוואס דער רבונו של עולם מאכט נישט איבער די נסים פאר יעדן דור, און ערקלערט פארוואס עס פעלט דער נו"ן אין אשרי און "סומך ה'" קומט פריער.

דער שיעור, אויסגעשריבן

נאר כלל ישראל קען בענטשן דעם רבונו של עולם

1:20

אויפן פסוק "יודוך ה' כל מעשיך וחסידיך יברכוכה" ערקלערט דער משגיח אז א ברכה מיינט ממש בענטשן דעם רבונו של עולם, אריינברענגען אין אים כביכול א כח, אזוי ווי "תנו עוז לאלקים". די גאנצע בריאה לויבט אים, אזוי ווי דער מזמור שפעטער רעכנט אויס הימל, זון, ים און חיות; אפילו יעדעס גרעזל האט א מלאך וואס לויבט, און דאס באשעפעניש אליין לויבט מיטן עצם זיין. א,ב,ג

4:01

אבער ס'איז דא חסידים. קעגן די אומות זענען כלל ישראל די חסידים פון דער וועלט, און נאר זיי קענען בענטשן. ער ברענגט די גמרא אז רבי ישמעאל איז אין קודש הקדשים געבעטן געווארן צו בענטשן דעם רבונו של עולם. א גוי מיט א גוטע מעשה פארבעסערט זיך אליין; נאר די מצוה פון א איד ברענגט א שפע אין דער גאנצער בריאה, אזוי ווי ס'איז מבואר אין דרך השם. ד,ה

כבוד מלכותך: דער נוסח פון א ברכה

8:30

ווייל דאס לויבן פון א איד עפנט די עולמות העליונים, מוזן די ווערטער זיין צוגעפאסט צו זיי. אין די צייטן פון נבואה, שרייבט דער רמב"ם, האט יעדער געמאכט זיין אייגענעם נוסח; ווען די נבואה האט זיך אויפגעהערט, האבן די אנשי כנסת הגדולה מתקן געווען א נוסח וואס איז געמאסטן לויט פשט, רמז, דרוש און סוד. דערפאר דארף א ברכה האבן שם און מלכות, אזוי ווי די גמרא זאגט, און דאס איז "כבוד מלכותך יאמרו". תוספות זאגט אז די מלכות אין שמונה עשרה איז "אלקי אברהם", ווייל די אבות האבן מגלה געווען זיין מלכות. ו,ז,ח,ט

דער שבח איז נאר להודיע גבורותיו

12:43

פונדעסטוועגן, זאגט דער משגיח, זענען אלע שבחים נאר "להודיע לבני האדם גבורותיו". די גמרא זאגט אז קיין מענטש, מלאך אדער שרף קען נישט ענדיגן דעם שבח פונעם רבונו של עולם. דער פסוק שטייט אינמיטן פונעם אלף בית פון אשרי, ווי א הפסק: די שבחים גייען נאר וויפיל א מענטש קען פארשטיין. י,כ

מלכות אין ארט, ממשלה אין צייט

15:19

אויף "מלכותך מלכות כל עולמים" מאכט דער משגיח א חילוק צווישן א מלך און א מושל: יוסף איז געווען מושל אין גאנץ מצרים, אבער פרעה איז געבליבן דער מלך. דער רבונו של עולם איז ביידע. "מלכותך" רעדט פון ארט, "וממשלתך בכל דור ודור" רעדט פון צייט, ווייל זיין הנהגה בייט זיך לויטן תכלית פון יעדן דור. דער דור המדבר האט מקבל געווען די תורה, דער דור פון יהושע האט כובש געווען ארץ ישראל, דוד און שלמה האבן געגעבן תהלים און דעם בית המקדש; דער תפקיד פון היינטיגן דור איז אמונה. ל,מ,נ

א דור וואס ווערט געפרואווט אין אמונה

18:51

דער חפץ חיים האט שוין געזאגט אז פאר משיח איז דער נסיון אמונה, דערפאר איז די וועלט אויסגעשטעלט אז ס'זאל זיין שווער צו גלייבן. דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם וואס דער רוסישער צענזור האט ארויסגענומען, אז אפילו יענער האט צוגעגרייט די וועלט צום געדאנק פון משיח. ס

22:15

דער בעל שם טוב איז אמאל אראפגעשפרונגען פון א וואגן ווייל דער גוי'אישער בעל עגלה האט זיך נישט געצלמט פאר א גלח, ווייל די וואס גלייבן גארנישט זענען מינים, ערגער ווי עובדי עבודה זרה; די גמרא זאגט אז מ'זאל בעסער אנטלויפן אין א בית עבודה זרה ווי אין א בית מינים. היינט איז די וועלט פול מיט מינות און פריצות, און ס'איז נישטא די מורא מלכות פון וואס צדיקים האבן זיך אמאל געלערנט. ע

מורא פאר א מלך, אמאל און היינט

24:29

א חסיד האט געבעטן דעם בעל התניא עפעס פארן דאווענען. מיט זעקס יאר צוריק האט ער געזען ווי מ'שמייסט א סאלדאט וואס איז צוריקגעקומען פון וואך אין א פראסטיקער רוסישער נאכט מיט פארפרוירענע אויערן: א דינער פונעם צאר דארף דינען מיט אזא היץ אז ער זאל נישט פארפרירן. דאס האט אים געווארעמט דאס דאווענען ביז יעצט. א רבי פלעגט דערציילן פון צאר ניקאלייס אלטן סאלדאט, וועמען די דינסט האט געווארעמט דאס בלוט.

27:52

אמאל האט יעדער געציטערט אין אלול. דער משגיח ערקלערט אז דעמאלט איז געווען א מלך און מ'האט אים מורא געהאט, דערפאר האבן די דרשות פאר תקיעות זיך אנגעהויבן מיט א משל פון א מלך. היינט איז נישטא קיין מלכות און קיין רעליגיע; די גוים זענען אפיקורסים און לאכן אפ פונעם פויפסט. דאס, זאגט ער, איז צוליב אידן, וואס דארפן האבן א נסיון פון אמונה, און ס'דארפן זיין אידן וואס האלטן זיך אן אין איר.

יעדער דור לייגט צו

31:44

רבי שמשון רפאל הירש, זאגט דער משגיח, ערקלערט אז יעדער דור לייגט צו עפעס וואס מ'פארשטייט ערשט דורות שפעטער, ווען מ'זעט אז דער רבונו של עולם איז געווען דער קאפיטאן פון דער שיף. אין חסידישע ספרים שטייט אז "ממשלתך" איז דער צדיק וואס איז מושל ביראת אלקים, וואס דער אייבערשטער מקיים זיין ווארט, און אזעלכע צדיקים זענען דא אין יעדן דור.

אמונה פון יציאת מצרים; סומך ה'

34:40

דער שם משמואל זאגט אז די ימי הספירה זענען א חול המועד צווישן פסח און שבועות, איין לאנגע יציאת מצרים, פון וואו מ'שעפט אמונה. יעדע מכה איז געווען קעגן איינע פון די עשרה מאמרות וואס די גמרא רעכנט אויס, פון הינטן אן, און פון זיי זענען געווארן די עשרת הדברות. דערפאר שטייט אין דער ערשטער דיבור "אשר הוצאתיך מארץ מצרים", וואס דאס גאנצע פאלק האט געזען. פ,צ,ק

37:49

א שפילערין האט געפרעגט רבי אלחנן וואסערמאן פארוואס דער רבונו של עולם ווייזט זיך נישט היינט. שפעטער האט זי אפגעזאגט צו שפילן פאר אים אויף בקשה, נאר ביי א קאנצערט. האט ער געענטפערט אז דער רבונו של עולם האט אויך איינמאל געמאכט זיין קאנצערט; "בכל דור ודור" מיינט אז עס גייט איבער במסורה.

42:07

צום סוף, אויף "סומך ה' לכל הנופלים", ערקלערט דער משגיח פארוואס עס פעלט א נו"ן אין אשרי: די גמרא זאגט אז עס איז מרמז אויף א נפילה פון כלל ישראל. אבער דער סמ"ך, די סמיכה פונעם רבונו של עולם, שטייט פאר דעם, די רפואה פאר דער נפילה. ש,ת

מראי מקומות

תורה

  1. מ לכאורה Bereishis 45:26 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:19
  2. נ לכאורה Bereishis 41:40 מפתח אינעם אויסשרייב: 15:19
  3. ק Shemos 20:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:40

כתובים

  1. א Tehillim 145:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20
  2. ב Tehillim 68:35 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20
  3. ג לכאורה Tehillim 148:1-10 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:20
  4. ו Tehillim 145:11 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:30
  5. י Tehillim 145:12 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:43
  6. ל Tehillim 145:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:19
  7. ש Tehillim 145:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:07

תלמוד בבלי

  1. ד Berachos 7a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:01
  2. ח Berachos 40b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:30
  3. כ Berachos 33b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:43
  4. ע Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 22:15
  5. צ Rosh Hashanah 32a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:40
  6. ת Berachos 4b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 42:07

ראשונים

  1. ז לכאורה Rambam, Hilchos Tefillah 1:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 8:30
  2. ט לכאורה Tosafos, Berachos 40b מפתח אינעם אויסשרייב: 8:30
  3. ס לכאורה Rambam, Hilchos Melachim 11:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 18:51

אחרונים און חסידות

  1. ה Derech Hashem (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:01
  2. פ Shem MiShmuel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 34:40

אנדערע

  1. ר Igros Moshe (מקום נישט באשטימט) 41:42 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 6:34 אלע באשעפענישן לויבן דעם רבונו של עולם מיטן עצם זיין, אבער נאר דאס אידישע פאלק, די "חסידים" צווישן די אומות, קענען אים בענטשן און אריינברענגען א שפע אין אלע עולמות דורך זייערע מצוות און ברכות.
  2. 8:27 ווייל די ברכה פון א איד עפנט די עולמות העליונים, מוז זי זיין לויטן נוסח פון די אנשי כנסת הגדולה, וואו יעדעס ווארט איז געוואוגן לויט פשט, רמז, דרוש און סוד, און זי דארף האבן שם און מלכות.
  3. 12:43 אלע שבחים פונעם רבונו של עולם זענען נאר כדי מודיע צו זיין צו מענטשן זיינע גבורות, וויפיל זיי קענען פארשטיין; קיין מענטש, מלאך אדער שרף קען נישט דערגרייכן דעם סוף פון זיין שבח.
  4. 16:16 "מלכותך" איז די מלכות פונעם רבונו של עולם איבער אלע עולמות, אין ארט; "ממשלתך" איז זיין הנהגה אין צייט, וואס בייט זיך פון דור צו דור לויטן תיקון פון יעדן דור.
  5. 18:00 דער תפקיד פונעם היינטיגן דור, פאר משיח, איז אמונה, און די וועלט איז בכוונה אויסגעשטעלט אן מלכות און אן מורא, כדי דאס גלייבן זאל זיין א אמת'ער נסיון.
  6. 34:52 די אמונה שעפט מען פון יציאת מצרים, וואס דאס גאנצע פאלק האט געזען; דער רבונו של עולם האט עס איינמאל געוויזן און ער מאכט עס נישט איבער פאר יעדן דור, און עס גייט איבער במסורה.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 8:45 פארוואס קען א איד נישט מאכן א ברכה מיט זיינע אייגענע ווערטער, אזוי ווי מ'האט געטון אין די צייטן פון די נביאים?

    תירוץ: 8:27 ווייל זיין לויב עפנט די עולמות העליונים, און די אנשי כנסת הגדולה האבן מתקן געווען א נוסח וואו יעדעס ווארט איז געמאסטן לויט פשט, רמז, דרוש און סוד און צוגעפאסט צו די שמות פון די מלאכים און פונעם רבונו של עולם.

  2. קשיא: 11:17 שמונה עשרה הייבט זיך אן "ברוך אתה ה'" אן מלכות; וואו איז דארט די מלכות?

    תירוץ: 11:30 תוספות ענטפערט אז "אלקי אברהם, אלקי יצחק ואלקי יעקב" איז מלכות, ווייל די אבות האבן מגלה געווען זיין מלכות אויף דער וועלט.

  3. קשיא: 12:57 קען א מענטש בכלל זאגן דעם גאנצן שבח פונעם רבונו של עולם?

    תירוץ: 12:43 ניין; אזוי ווי די גמרא זאגט קען דאס קיין מענטש, מלאך אדער שרף נישט; אלע שבחים זענען נאר "להודיע לבני האדם גבורותיו", וויפיל א מענטש קען פארשטיין.

  4. קשיא: 30:16 פארוואס איז די היינטיגע וועלט אן מלכות, אן רעליגיע און אן מורא?

    תירוץ: 30:23 צוליב אידן: זיי דארפן האבן א נסיון פון אמונה, דערפאר איז די וועלט אויסגעשטעלט אז ס'זאל זיין שווער צו גלייבן.

  5. קשיא: 39:09 אויב דער רבונו של עולם האט זיך באוויזן ביי יציאת מצרים, פארוואס ווייזט ער זיך נישט אונז?

    תירוץ: 40:06 אזוי ווי א שפילערין וואס שפילט נאר ביי א קאנצערט, האט דער רבונו של עולם איינמאל געמאכט זיין קאנצערט; ער טוישט נישט די טבע פאר יעדן דור, און די אמונה גייט איבער במסורה.

  6. קשיא: 42:07 פארוואס פעלט אין אשרי א פסוק מיטן אות נו"ן?

    תירוץ: 42:42 די גמרא זאגט אז נו"ן איז מרמז אויף א נפילה פון כלל ישראל, און דוד המלך האט דארט געשטעלט "סומך ה' לכל הנופלים": דער סמ"ך, די סמיכה, קומט פארן נו"ן פון נפילה.

מעשיות

  1. 21:46 דער בעל שם טוב און דער בעל עגלה

    דער בעל שם טוב איז אמאל געפארן אין א וואגן מיט א גוי'אישן בעל עגלה, און אנטקעגן איז געקומען א גלח אין אן אנדער וואגן. דער מנהג איז געווען אז א גוי וואס זעט זיין גלח צלמט זיך, אבער דער בעל עגלה האט זיך נישט געצלמט. איז דער בעל שם טוב אראפגעשפרונגען פונעם וואגן און געזאגט אז מיט אזא בעל עגלה וועט ער נישט פארן. דער משגיח ערקלערט אז די וואס האבן גארנישט קיין אמונה זענען ערגער ווי די וואס האבן א פאלשע אמונה.

    אין דער מעשה: דער הייליגער בעל שם טוב

    דערציילט אין נאך 4 שיעורים ←

  2. 23:39 רבי יששכר זעט ווי מ'פסק'נט א דין

    דער משגיח דערציילט אז אמאל האבן צדיקים זיך געלערנט מורא מלכות פון די גוים. רבי יששכר פלעגט גיין אין חודש אלול אין קארט אריין און זען ווי מ'פסק'נט א דין אויף איינעם וואס איז חייב מיתה, און ער האט געזען מיט די אייגענע אויגן ווי יענער ציטערט פארן דין. דאס האט אים געגעבן אן התעוררות אויף ראש השנה, דעם יום הדין.

    אין דער מעשה: Reb Yissachar

  3. 24:17 דער חסיד וואס האט זיך געלערנט דאווענען פון א סאלדאט

    א חסיד וואס איז שוין לאנג נישט געווען האט געבעטן דעם בעל התניא ער זאל אים געבן עפעס צו נוצן ביים דאווענען, און דער רבי האט אים געפרעגט מיט וואס ער האט זיך באנוצט ביז יעצט. האט ער דערציילט אז מיט זעקס יאר צוריק, ווען ער איז געווען א סוחר ביי רוסישע סאלדאטן, האט ער געזען ווי מ'שמייסט א סאלדאט און געפרעגט פארוואס. מ'האט אים געענטפערט אז דער סאלדאט איז געשטאנען אויף וואך אין וואלד אין א פראסטיקער ווינטער נאכט און איז צוריקגעקומען מיט פארפרוירענע אויערן, א סימן אז ער האט נישט געדינט מיט גענוג היץ. דאס האט אים געגעבן אן התעוררות אין דאווענען, נאר נאך זעקס יאר איז עס אויסגעוועפט געווארן און ער האט געדארפט א נייע.

    אין דער מעשה: the Ba'al HaTanya

    דערציילט אין נאך 3 שיעורים ←

  4. 26:41 צאר ניקאליי און דער אלטער סאלדאט

    דער משגיח דערציילט אז א רבי פלעגט דערציילן ווי צאר ניקאליי איז געגאנגען איבערקוקן זיינע סאלדאטן און האט געזען א זייער אלטן סאלדאט שטיין מיט דער ביקס, און האט אים געפרעגט צי זיין בלוט ווארעמט נאך. האט דער סאלדאט געענטפערט אז די סלוזשבע, די דינסט, ווארעמט. דער רבי פלעגט זאגן אז די עבודה איז דאס וואס דארף ווארעמען די עובדים.

    אין דער מעשה: דער צאר ניקאלאי

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  5. 37:49 רבי אלחנן וואסערמאן און די שפילערין

    רבי אלחנן וואסערמאן, ווען ער האט געזאמלט געלט פאר זיין ישיבה, איז אמאל איינגעשטאנען ביי א מער מאדערנעם איד, וועמענס טאכטער איז געווען א שפילערין וואס האט געגעבן קאנצערטן. זי האט אים געפרעגט פון וואו ווייסט מען אז ס'איז דא א רבונו של עולם, און ער האט געענטפערט אז מיר האבן עס געזען ביי יציאת מצרים, ביי מתן תורה און ביי קריעת ים סוף. האט זי געפרעגט פארוואס ווייזט ער זיך נישט אונז, און ער האט געשוויגן. א צייט שפעטער האט ער זי געבעטן צו שפילן, און זי האט געענטפערט אז זי שפילט נישט פאר יעדן אויף בקשה, נאר ביי א קאנצערט. האט ער געזאגט אז דער רבונו של עולם מאכט אויך נישט קיין נסים פאר יעדן דור אויף בקשה; ער האט שוין איינמאל געמאכט א קאנצערט.

    אין דער מעשה: Reb Elchonon Wasserman

געדאנקען

  1. 3:51 דער משגיח טייטשט "וחסידיך" אויף כלל ישראל בכלל: קעגן די אומות העולם זענען אידן די "חסידים" פון דער וועלט, און נאר זיי קענען דעם רבונו של עולם בענטשן, נישט נאר לויבן.
  2. 6:05 א גוט מעשה פון א גוי מאכט אים א בעסערן מענטש און ער באקומט שכר, אבער נאר די מצוה פון א איד ברענגט אריין א שפע אין דער גאנצער בריאה, אדער חלילה פארקערט, א חורבן.
  3. 13:59 "להודיע לבני האדם גבורותיו" איז א הפסק וואס שטייט פונקט אינמיטן פונעם אלף בית פון אשרי: נאך אזויפיל שבחים שטעלט זיך דוד המלך אפ צו זאגן אז זיי גייען נאר וויפיל א מענטש קען פארשטיין.
  4. 29:52 וואס עס איז היינט נישטא קיין מלכות און קיין מורא איז נישט קיין צופאל: די וועלט איז אזוי אויסגעשטעלט אז ס'איז נישטא פון וואו זיך צו לערנען יראת שמים, כדי די אמונה זאל זיין דער נסיון פונעם דור.
  5. 34:59 יעדע איינע פון די עשר מכות איז געווען קעגן איינע פון די עשרה מאמרות, פון הינטן אן, כדי אידן זאלן דורך די מכות זען ווער ס'האט באשאפן די וועלט; און פון די עשר מכות זענען געווארן די עשרת הדברות.
  6. 43:01 דער סמ"ך פון "סומך ה'" שטייט פארן פעלנדיגן נו"ן פון נפילה: די סמיכה פונעם רבונו של עולם קומט פאר דער נפילה, די רפואה פאר דער מכה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 31:11 דער משגיח זאגט אז אין א וועלט אן אמונה דארפן זיין אידן וואס זאלן זיך אנכאפן און אנהאלטן אין דער אמונה.
  2. 34:48 דער משגיח זאגט אז די ימי הספירה זענען איין לאנגע יציאת מצרים, פון וואו מ'שעפט די אמונה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען דוד המלך, דער בעל התניא, דער הייליגער בעל שם טוב, דער חפץ חיים, דער צאר ניקאלאי, דער רמב"ם, יהושע בן נון, יוסף הצדיק, משה רבינו, ר' אלחנן וואסערמאן, ר' משה פיינשטיין, רבי ישמעאל בן אלישע, רבי משה חיים לוצאטו, רבי שמשון רפאל הירש, שלמה המלך

ערכים אנשי כנסת הגדולה, מינות, ספירת העומר, עקבתא דמשיחא, עשרה מאמרות, עשרת הדברות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט