שיר המעלות ... לולי ה' שהיה לנו

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨32⁩ פאקעט גייד ז׳ 50 אידיש 40 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 40 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דורך די קאפיטלעך "לולי ה' שהיה לנו" און "הבוטחים בה'" ערקלערט דער משגיח אז אידן בלייבן קיים אין גלות ווייל זיי זעען די השגחה פונעם רבונו של עולם און זיי זענען בוטח אין אים, און אז זייער קדושה, אזוי ווי די קדושה פון ירושלים, קומט פון דער שכינה און קען קיינמאל נישט באטל ווערן.

דער משגיח עפנט מיט א רמז פארוואס מ'זאגט אין שמונה עשרה "אלקי יעקב" און נישט ישראל, און דערנאך לערנט ער דעם קאפיטל "לולי ה' שהיה לנו". נאר א איד וואס זעט אין יעדע זאך די השגחה פונעם רבונו של עולם קען דאס זאגן. ער ברענגט די גמרא אז "בקום עלינו אדם" איז המן, א בעל בחירה און נישט קיין מלך, און ער טייטשט די וואסערן, רש"י אז ביי קריעת ים סוף האבן זיך געשפאלטן אלע וואסערן, און דעם פח וואס איז צובראכן געווארן. די פעלקער וואס האבן זיך געטשעפעט מיט אידן זענען צובראכן געווארן, און אידן זענען אלעמאל אויפגעלעבט געווארן. ער שילדערט ווי אזוי אידישקייט אין אמעריקע פאר דער מלחמה איז איינגעזונקען געווארן ווי פיתום ורעמסס, ער דערציילט פון א איד וואס האט נישט געוואלט ארבעטן שבת, און ער רעדט פון דער תחיה פון תורה נאך דער מלחמה. "עזרנו בשם ה'" מיינט צו וויסן אז דער אויבערשטער באנייט כסדר די בריאה. ביי "הבוטחים בה' כהר ציון" ערקלערט ער, מיטן רמב"ם, אז די קדושה פון ירושלים און פון כלל ישראל קומט פון דער שכינה און ווערט קיינמאל נישט באטל.

ענינים: נצח ישראל · השגחה פרטית · חורבן אירופה און גזירות

סדר השיעור

  1. 0:00 ווער קען זאגן "לולי ה' שהיה לנו" שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח עפנט מיט א רמז פון ספרים פארוואס מ'זאגט אין שמונה עשרה "אלקי יעקב" און נישט ישראל, און ער לערנט דעם אנהייב פון "לולי ה' שהיה לנו". ער פרעגט ווער עס זאגט דאס, און ענטפערט: א איד וואס זעט אין יעדע זאך די השגחה פונעם רבונו של עולם, נישט ווי די גוים וואס רעדן פון מזל.

  2. 4:38 המן, די וואסערן און דער צובראכענער פח שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז "בקום עלינו אדם" איז המן, און ער ערקלערט פארוואס א בעל בחירה איז געפערלעכער ווי א מלך. ער טייטשט די וואסערן אלס מדות הדין וואס שפאלטן זיך פאר אידן מיטן אייביגן כח פון ים סוף, און דעם פויגל וואס איז אנטלאפן פונעם צובראכענעם פח, וואס מפרשים טייטשן אויפן בית המקדש; אלע פעלקער וואס האבן זיך געטשעפעט מיט אידן זענען צובראכן געווארן.

  3. 12:32 אמעריקע פאר דער מלחמה ווי פיתום ורעמסס

    דער משגיח רעדט וועגן דעם פלא וואס מ'ערקענט נישט, ווי אזוי תורה איז געוואקסן נאכן חורבן פון די נאציס, און ער שטעלט אנטקעגן אמעריקע פאר דער מלחמה, וואס ער גלייכט צו פיתום ורעמסס וואס זענען איינגעזונקען געווארן. ער דערציילט אז פון בערך פערציג בחורים אין זיין קלאס אין ישיבה זענען נאר פיר געבליבן שומרי שבת, און ער שילדערט די אימיגראנטן וואס האבן געמוזט ארבעטן שבת.

  4. 17:12 זיך האלטן ביי שבת אין אמעריקע מעשה

    דער משגיח דערציילט פון א איד אין וויליאמסבורג וואס האט נישט געוואלט ארבעטן שבת, און פון אן אלטן איד וואס איז שוין געווען גרייט נאכצוגעבן צוליב זיין פאמיליע, האט ער געזען ברויט אין א מיסט-קאסטן און באשלאסן אז כל זמן ס'ליגט ברויט אין מיסט ארבעט ער נישט שבת; צום סוף האט אים דער אויבערשטער געהאלפן. ער לייגט צו אז ווער ס'האט געקענט האט גענומען א לייסענס פאר א פושקארט, און מיליאנען זענען איינגעזונקען.

  5. 20:58 די תחיה נאך דער מלחמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט ווי אזוי די בחורים פון זיין שול זענען איינגעזונקען געווארן, און ווי אזוי נאך דער מלחמה האבן פליטים און גדולים ווי דער סאטמארער רב, דער קלויזנבורגער רב, רבי יונתן שטייף און דער וויזשניצער רבי אויפגעבויט אידישקייט דא און אין ארץ ישראל. ער רופט עס א תחיית המתים פון א פאלק וואס מ'נעמט פאר א פשוטע זאך, און ער טייטשט אז דער פח איז צובראכן געווארן און אידן זענען ארויס גאנץ, נישט ווי א פויגל וואס צעברעכט א פליגל.

  6. 24:29 וואס האלט אויף אידן אין גלות

    דער משגיח פרעגט וואס האלט אויף אידן אין גלות, און ענטפערט פונעם אנהייב און סוף פונעם קאפיטל: מ'ערקענט אז דער רבונו של עולם איז מיט אונז און ער פירט די וועלט, "עזרנו בשם ה' עושה שמים וארץ". "עושה" מיינט אז ער באנייט כסדר די בריאה, און ווי די תלמידי הבעל שם טוב זאגן, אין דעם נייעם הימל איז די גזירה נישט אנגעשריבן. דערנאך הייבט ער אן "הבוטחים בה' כהר ציון": הר ציון איז געבויט אויף א פעלז און רירט זיך נישט.

  7. 28:32 ציון אלס א סימן פון אלקות

    דער משגיח ערקלערט אז די בערג ארום ירושלים זענען א נאטירלעכע שמירה, און אזוי איז דער אויבערשטער ארום זיין פאלק. ער ברענגט רבי שמשון רפאל הירש אז ציון מיינט א סימן: פון דארט איז ארויס די ידיעה פון איין גאט אויף דער וועלט, און די וואס זענען בוטח אין השם נעמען איבער דעם תפקיד אין גלות, פעסט און אן א ריר.

  8. 32:13 קדושה וואס קומט פון דער שכינה

    דער משגיח ערקלערט די שיטה פונעם רמב"ם, אז די קדושה פון ארץ ישראל וואס איז געקומען דורכן כיבוש פון יהושע איז באטל געווארן ווען נבוכדנצר האט עס איינגענומען, אבער די קדושה פון ירושלים קומט פון דער שכינה און בלייבט. אזוי אויך איז כלל ישראל הייליג ווייל די שכינה רוט צווישן זיי, און קיין כיבוש פון די גוים קען דאס נישט צונעמען. א איד וואס ווייסט אז ער איז א חלק אלוק ממעל וועט נישט זינדיגן און שלעפן די שכינה אין גלות.

דער שיעור, אויסגעשריבן

ווער קען זאגן "לולי ה' שהיה לנו"

0:25

דער משגיח עפנט מיט א רמז פון ספרים פארוואס מ'זאגט אין דער ערשטער ברכה פון שמונה עשרה "אלקי יעקב" און נישט ישראל, וואס איז פארבונדן מיטן חשבון פון די אותיות. דערנאך לערנט ער דעם אנהייב פונעם קאפיטל: "לולי ה' שהיה לנו יאמר נא ישראל". א,ב

3:24

ער פרעגט ווער עס זאגט דאס, און ענטפערט: א איד וואס דעם אויבערשטנס נאמען איז כסדר אין זיין מויל, וואס זעט אין יעדע זאך די השגחה. די גוים, ווען זיי האבן הצלחה, רעדן פון מזל.

המן, די וואסערן און דער צובראכענער פח

4:38

אויף "בקום עלינו אדם" ברענגט דער משגיח די גמרא אז דאס איז המן, "אדם ולא מלך". א מלך'ס הארץ איז אין דער האנט פונעם אויבערשטן, אבער א מענטש איז א בעל בחירה, און פון א בעל בחירה איז זייער שווער ניצול צו ווערן; ער ווייזט עס אן פון דעם חשבון אז א בור איז זיכערער ווי א מענטש. ער מערקט אן אז דער קאפיטל פאסט צו דער צייט, פון חמשה עשר בשבט אנטקעגן פורים. ג,ד,ה

7:08

די וואסערן וואס וואלטן אונז איבערגעפלייצט זענען מדות הדין, וואס ווערן אנגערופן "מים רבים אדירים". רש"י זאגט אז ביי ים סוף האבן זיך געשפאלטן אלע וואסערן אויף דער וועלט, און דער משגיח ערקלערט אז דער כח איז אייביג: יעדע וואסער וואס וויל פארפלייצן א איד שפאלט זיך נאך אלץ פאר אים. ו,ז,ח

10:07

דעם פויגל וואס איז אנטלאפן פונעם פח טייטשן מפרשים אויפן בית המקדש, וואו דער אויבערשטער האט אויסגעגאסן זיין כעס אויף האלץ און שטיינער און אידן זענען געראטעוועט געווארן. דער משגיח לייגט צו, לויט רב הירש, אז ווער עס טשעפעט זיך מיט אידן ווערט סוף כל סוף צובראכן, ווי די רוימישע און גריכישע מלוכות, און אידן בלייבן אויף אייביג. י,כ,ל

אמעריקע פאר דער מלחמה ווי פיתום ורעמסס

12:36

דער משגיח רעדט וועגן דעם פלא וואס מ'ערקענט נישט, ווי אזוי תורה איז געוואקסן נאכן חורבן פון די נאציס, אין ארץ ישראל און אין אמעריקע. פאר דער מלחמה איז אמעריקע געווען ווי פיתום ורעמסס, וואס די גמרא זאגט אז זיי זענען געבויט געווארן אויף א ערד וואו יעדע שיכט איז איינגעזונקען און מ'האט געמוזט נאכאמאל בויען. מ

14:50

אזוי זענען די אימיגראנטן איינגעזונקען אין דעם בלאטע פון אמעריקע. פון בערך פערציג בחורים אין זיין קלאס אין ישיבה, האט ער זיך דערוואוסט, זענען נאר פיר געבליבן שומרי שבת, ווייל אן ארבעט שבת האט מען נישט געקריגן קיין פרנסה.

זיך האלטן ביי שבת אין אמעריקע

18:31

דער משגיח דערציילט פון אן אלטן איד וואס איז געגאנגען פון שאפ צו שאפ, און אומעטום האט מען פארלאנגט ער זאל ארבעטן שבת. ער האט מורא געהאט אז זיין פאמיליע וועט הונגערן, און באשלאסן נאכצוגעבן ביים נעקסטן שאפ. אויפן וועג האט ער געזען ברויט אין א מיסט-קאסטן, וואס אין אייראפע איז נישט געווען שייך, און געזאגט אז כל זמן ס'איז דא ברויט אין מיסט ארבעט ער נישט שבת; צום סוף האט אים דער אויבערשטער געהאלפן.

די תחיה נאך דער מלחמה

21:47

נאך דער מלחמה זענען געקומען פליטים און גדולים ווי דער סאטמארער רב, דער קלויזנבורגער רב, רבי יונתן שטייף און דער וויזשניצער רבי, און מ'האט אויפגעבויט אידישקייט דא און אין ארץ ישראל. דער משגיח רופט עס א תחיית המתים וואס מ'נעמט פאר א פשוטע זאך. א פויגל אנטלויפט פון א פח מיט א צעבראכענעם פליגל, אבער דא איז דער פח צובראכן געווארן און אידן זענען ארויס גאנץ. י

וואס האלט אויף אידן אין גלות

24:29

דער משגיח פרעגט וואס האלט אויף אידן אין גלות. דער קאפיטל הייבט אן און ענדיגט מיטן תירוץ: מ'ערקענט אז דער רבונו של עולם איז מיט אונז, "עזרנו בשם ה'"; אויף וויפיל אידן ווייסן אז ער פירט די וועלט, אויף אזויפיל האבן זיי הילף. נ

25:46

"עושה שמים וארץ" איז לשון הווה, ווי אין דער ברכה פון יוצר אור: דער אויבערשטער באנייט כסדר די בריאה. די תלמידי הבעל שם טוב זאגן אז ער מאכט א נייעם הימל וואו א גזירה וואס איז געווען אנגעשריבן איז שוין נישט דא. נ,ס

ציון אלס א סימן פון אלקות

28:55

די וואס זענען בוטח אין השם זענען ווי הר ציון, געבויט אויף א פעלז, וואס רירט זיך נישט, און אזוי ווי בערג באשיצן ירושלים, איז דער אויבערשטער ארום זיין פאלק אפילו אין גלות. רב הירש טייטשט ציון אלס א סימן: פון דארט האט די וועלט זיך דערוואוסט פון איין גאט. נאכן חורבן נעמען אידן איבער דעם תפקיד צווישן די פעלקער. ע,פ,צ

קדושה וואס קומט פון דער שכינה

32:25

דער משגיח ברענגט די גמרא וואס דן צי קדושה ראשונה איז געבליבן. די קדושה וואס מאכט חייב אין תרומות ומעשרות איז געקומען פונעם כיבוש פון יהושע, און איז באטל געווארן דורכן כיבוש פון נבוכדנצר. דער רמב"ם האלט אז די קדושה פון ירושלים קומט פון דער שכינה, וואס ווערט קיינמאל נישט באטל, און דערפאר בלייבט זי אויך היינט. ק,ר

36:29

אזוי איז כלל ישראל הייליג ווייל די שכינה רוט צווישן זיי. ממילא קען דער שבט הרשע נישט רוען אויף גורל הצדיקים: קיין כיבוש פון די גוים קען נישט צונעמען זייער מדריגה. ש,ת,אא

38:38

א איד וואס ווייסט אז ער איז א חלק אלוק ממעל, הייליג צוליב דער שכינה, וועט נישט זינדיגן און שלעפן די שכינה מיט זיך אין גלות; דער משגיח זאגט אז דאס איז גוט צו וויסן. אב

מראי מקומות

תורה

  1. ה לכאורה Bereishis 37:21-22 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:38
  2. ת Shemos 25:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:29

נביאים

  1. ש Yirmiyahu 2:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:29

כתובים

  1. ב Tehillim 124:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:25
  2. ד לכאורה Mishlei 21:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:38
  3. ו Tehillim 124:3-5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:08
  4. ז לכאורה Tehillim 93:4 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:08
  5. ט Tehillim 124:6 9:03 טעקסט מפתח
  6. י Tehillim 124:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 10:07, 21:47
  7. נ Tehillim 124:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 24:29, 25:46
  8. ע Tehillim 125:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:55
  9. פ Tehillim 125:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 28:55
  10. אא Tehillim 125:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 36:29

תלמוד בבלי

  1. ג Megillah 11a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:38
  2. מ Sotah 11a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 12:36
  3. ק Gemara (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:25

מדרש

  1. כ לכאורה Eichah Rabbah 4:14 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:07

ראשונים

  1. ח לכאורה Rashi on Shemos 14:21 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:08
  2. ר לכאורה Rambam, Hilchos Beis HaBechirah 6:16 מפתח אינעם אויסשרייב: 32:25

אחרונים און חסידות

  1. אב לכאורה Tanya ch. 2 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:38

תפילה און פיוט

  1. א לכאורה Shemoneh Esrei, first blessing (Avos) מפתח אינעם אויסשרייב: 0:25
  2. ס לכאורה Birkas Yotzer Or (Shacharis) מפתח אינעם אויסשרייב: 25:46

אנדערע

  1. ל לכאורה Rav S. R. Hirsch on Tehillim 124:7 מפתח אינעם אויסשרייב: 10:07
  2. צ לכאורה Rav S. R. Hirsch on Tehillim 125:1 מפתח אינעם אויסשרייב: 28:55

עיקרי הדברים

  1. 3:24 נאר א איד וואס זעט אין יעדע זאך די השגחה פונעם רבונו של עולם קען זאגן "לולי ה' שהיה לנו", נישט אזוי ווי די גוים וואס זאגן אז ס'איז מזל.
  2. 4:38 די גמרא טייטשט "בקום עלינו אדם" אויף המן: א מענטש איז א בעל בחירה און פון אים איז שווערער ניצול צו ווערן ווי פון א מלך, וועמענס הארץ איז אין דער האנט פונעם אויבערשטן.
  3. 11:02 אלע פעלקער וואס האבן זיך געטשעפעט מיט אידן זענען סוף כל סוף צובראכן געווארן, און אידן זענען נאך יעדע צרה אויפגעשטאנען, אויך נאך די נאציס.
  4. 24:29 אידן האלטן זיך אין גלות דורך דעם וואס זיי ערקענען אז דער רבונו של עולם איז מיט זיי און ער פירט די וועלט; אויף וויפיל זיי ווייסן דאס, אויף אזויפיל האבן זיי הילף.
  5. 27:34 די וואס זענען בוטח אין השם זענען ווי הר ציון וואס רירט זיך נישט פון ארט; אפילו אין גלות זענען זיי באשיצט אזוי ווי די בערג ארום ירושלים.
  6. 35:41 לויט דעם רמב"ם קומט די קדושה פון ירושלים פון דער שכינה און זי איז קיינמאל נישט באטל געווארן; אזוי אויך קומט די קדושה פון כלל ישראל פון דעם וואס די שכינה רוט צווישן זיי, און קיין כיבוש און קיין עבירה קען זי נישט צונעמען.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 3:24 ווער איז דער וואס זאגט "לולי ה' שהיה לנו"?

    תירוץ: 3:30 א איד וואס דעם רבונו של עולם'ס נאמען איז כסדר אין זיין מויל און וואס זעט אין יעדע זאך די השגחה פונעם אויבערשטן, נישט די גוים וואס זאגן אויף זייער הצלחה אז ס'איז מזל.

  2. קשיא: 4:38 פארוואס באטאנט די גמרא אז המן איז געווען "אדם ולא מלך"?

    תירוץ: 5:05 א מענטש איז א בעל בחירה, און א מלך'ס הארץ איז אין דער האנט פונעם אויבערשטן; פון א בעל בחירה איז זייער שווער ניצול צו ווערן.

  3. קשיא: 24:29 וואס האלט אויף אידן אין גלות?

    תירוץ: 24:54 דאס וואס זיי ערקענען אז דער רבונו של עולם איז מיט זיי און פירט די וועלט מיט השגחה פרטית; די הכרה איז זייער הילף.

  4. קשיא: 34:50 פארוואס האלט דער רמב"ם אז די קדושה פון ירושלים בלייבט, ווען די קדושה פון ארץ ישראל לגבי מצוות איז באטל געווארן?

    תירוץ: 35:06 די קדושה פון ארץ ישראל לגבי מצוות איז געקומען פונעם כיבוש פון יהושע, וואס איז באטל געווארן דורכן כיבוש פון נבוכדנצר; די קדושה פון ירושלים קומט פון דער שכינה, און די שכינה ווערט נישט באטל.

מעשיות

  1. 15:07 פיר פון פערציג חברים אין קלאס

    דער משגיח דערציילט אז ער האט געלערנט אין דער ישיבה אויף ווילסאן סטריט, אין א קלאס פון בערך פערציג בחורים. יארן שפעטער האט ער באקומען אן איינלאדונג צו א צוזאמענקום פון זיין קלאס. ער איז נישט געגאנגען, אבער ער האט זיך נאכגעפרעגט, און פון די פערציג בחורים זענען נאר פיר געבליבן שומרי שבת.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 17:12 דער וויליאמסבורגער איד וואס האט געזאגט "שבת"

    דער משגיח דערציילט פון א איד אין וויליאמסבורג פון וועמען מ'האט געמאכט חוזק ווייל ער איז געווען אן אייגנארטיגער; ער האט געדאוונט הויך און מיט התלהבות. ער האט דערציילט ווי אזוי ער האט געמאכט א לעבן: ער פלעגט אנהייבן ארבעטן אין א שאפ מאנטאג, און שבת איז ער נישט געקומען. ווען ער איז צוריקגעקומען מאנטאג און דער באלעבאס האט אים געפרעגט וואו ער איז געווען, האט ער געענטפערט "שבת".

  3. 18:16 ברויט אין מיסט-קאסטן

    דער משגיח האט געהערט אין מקוה פון אן אלטן חסידישן איד וואס אן אנדער אלטער איד האט אים דערציילט: אין אמעריקע איז ער געגאנגען פון שאפ צו שאפ זוכן ארבעט, און אומעטום האט מען פארלאנגט ער זאל ארבעטן שבת. ווייל ער האט געהאט א פאמיליע צו שפייזן, האט ער באשלאסן אז אין דעם נעקסטן שאפ וועט ער מסכים זיין, ווייל אנדערש וועט זיין פאמיליע שטארבן פון הונגער. אויפן וועג איז ער פארביי א מיסט-קאסטן מיט ברויט, א זאך וואס אין אייראפע איז נישט געווען שייך, און ער האט געזאגט: רבונו של עולם, כל זמן ס'איז דא ברויט אין מיסט ארבעט איך נישט שבת. דאס האט אים געשטארקט, און צום סוף האט אים דער אויבערשטער געהאלפן און ער האט נישט געדארפט ארבעטן שבת.

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 5:05 א בעל בחירה איז געפערלעכער ווי א מלך, וועמענס הארץ איז אין דער האנט פונעם אויבערשטן; דערפאר באטאנט די גמרא אז המן איז געווען "אדם ולא מלך", און דער משגיח ווייזט עס אן פון דעם וואס פון א מענטש איז שווערער ניצול צו ווערן ווי פון א בור.
  2. 8:06 די "וואסערן" אין קאפיטל זענען מדות הדין, און דער כח פון קריעת ים סוף, ווען אלע וואסערן אויף דער וועלט האבן זיך געשפאלטן, איז אייביג: יעדע וואסער וואס וויל פארפלייצן א איד שפאלט זיך נאך אלץ פאר אים.
  3. 13:21 אמעריקע פאר דער מלחמה איז געווען ווי פיתום ורעמסס: וואס מ'האט געבויט איז איינגעזונקען געווארן אין דער ערד, און אזוי איז די אידישקייט פון די אימיגראנטן איינגעזונקען געווארן אין דעם בלאטע פון אמעריקע.
  4. 23:44 א פויגל וואס ווערט געכאפט אין א פח קען זיך נאר ארויסרייסן ווען ער צעברעכט א פוס אדער א פליגל, אבער דא "הפח נשבר ואנחנו נמלטנו": אידן זענען ארויס מיט גאנצע ביינער, ווי מ'זעט ביי דער תחיה נאך דער מלחמה.
  5. 25:46 "עושה שמים וארץ" אין לשון הווה מיינט אז דער אויבערשטער באשאפט כסדר א נייעם הימל און א נייע ערד, און אין דעם נייעם הימל איז א גזירה וואס איז געווען אנגעשריבן שוין נישט דא.
  6. 29:21 הר ציון איז געווען א סימן וואס האט איבערגעלאזט דעם צייכן פון אלקות אויף דער וועלט; נאכן חורבן נעמען אידן וואס זענען בוטח אין השם איבער דעם תפקיד צווישן די פעלקער.
  7. 37:32 אזוי ווי לויטן רמב"ם בלייבט די קדושה פון ירושלים, וואס קומט פון דער שכינה, נאך יעדן כיבוש, אזוי קען די קדושה פון א איד, וואס קומט פון דער שכינה, נישט צוגענומען ווערן, נישט דורך די גוים און נישט דורך קיין עבירה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 25:27 דער משגיח זאגט אז אויף וויפיל אידן ווייסן אז דער רבונו של עולם פירט די וועלט, אויף אזויפיל האבן זיי הילף.
  2. 22:46 דער משגיח זאגט אז מ'דארף ערקענען די תחיה פון תורה און אידישקייט נאך די נאציס אלס א תחיית המתים פון א פאלק, און נישט נעמען עס פאר א פשוטע זאך.
  3. 39:07 דער משגיח זאגט אז ס'איז גוט פאר א איד צו וויסן אז ער איז הייליג צוליב דער שכינה, כדי ער זאל נישט זינדיגן און מאכן צער פאר דער שכינה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, דער הייליגער בעל שם טוב, דער וויזשניצער רבי, דער סאטמארער רב, דער קלויזנבורגער רבי, דער רמב"ם, המן, יהושע בן נון, יוסף הצדיק, נבוכדנצר, ר' יונתן שטייף, ראובן, רבי שמשון רפאל הירש, רש"י

ערכים בחירה, גלות השכינה, השגחה פרטית, חלק אלוק ממעל, קריעת ים סוף, רבונו של עולם, שכינה, תחיית המתים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט