שיר המעלות לדוד ה' לא גבה לבי

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨40⁩ פאקעט גייד ז׳ 50 אידיש 44 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 44 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דורך די לעצטע פסוקים פון קאפיטל ק"ל אין תהלים און דעם אנהייב פון קאפיטל קל"א לערנט דער משגיח אז קיין תפילה גייט נישט פארלוירן, אז אידן האפן ווייטער אויף דער גאולה נאך יעדן זמן וואס איז אריבער, און אז דער אייבערשטער לייזט אויס זיינע קינדער אפילו העכער פון וואס זיי זענען ווערט.

דער משגיח גייט ווייטער אין קאפיטל ק"ל מיט "קויתי ה' קותה נפשי ולדברו הוחלתי". משה רבינו האט מתפלל געווען תקט"ו תפילות און מ'האט אים געהייסן אויפהערן איין תפילה פאר'ן ענדע; די תפילה ווערט פארענדיגט דורך די תפילות פון כלל ישראל, און דערפאר, ווען מ'ווערט נישט געענטפערט, דאווענט מען ווייטער. פונעם יטב לב ברענגט ער אז דער אייבערשטער האט דערציילט פאר אברהם אבינו וועגן סדום כדי זיין תפילה זאל בלייבן אויפגעהאלטן פאר זיינע קינדער. זמנים פון גאולה גייען אריבער אן א סימן, ווי ביי דעם חשבון פון אחשורוש און פון דניאל און ביי די זמנים פון די לעצטע דורות, אבער א איד ווארט אויפ'ן קומענדיגן "בוקר". "והרבה עמו פדות" און "והוא יפדה את ישראל מכל עונותיו" לערנען אז דער אייבערשטער לייזט אויס אפילו ווען מ'איז נישט ווערט, ווי ביי פורים, א גרויסער עת רצון וואס מ'טאר נישט פארלירן מיט ווילדע שכרות. צום סוף לערנט ער קאפיטל קל"א: דוד המלך האט נישט געזוכט קיין גדולה פאר זיך, נאר פאר'ן בית המקדש.

ענינים: דער כח פון תפילה · די צייט פון דער גאולה און דער קץ · ווארטן אויף משיח · פורים

סדר השיעור

  1. 0:00 משה רבינו'ס פעלנדע תפילה און נאכאמאל דאווענען

    דער משגיח הייבט אן ביי "קויתי ה'" און ברענגט אז משה רבינו האט מתפלל געווען תקט"ו תפילות און מ'האט אים אפגעשטעלט איין תפילה פאר'ן ענדע, ווייל דער אייבערשטער האט געוואוסט וואס ס'איז בעסער פאר כלל ישראל; די פעלנדע תפילה ווערט פארענדיגט דורך די תפילות פון אידן, און דערפאר דארף מען נאכאמאל דאווענען.

  2. 4:22 אברהם אבינו'ס תפילה אויפגעהאלטן אויף שפעטער

    דער משגיח ברענגט דעם יטב לב אויף "המכסה אני מאברהם": דער אייבערשטער האט דערציילט פאר אברהם אבינו וועגן סדום, כאטש זיין תפילה וועט נישט העלפן, כדי זי זאל בלייבן אויפגעהאלטן פאר זיינע קינדער. ער טייטשט "ולדברו הוחלתי" אז מ'ווארט אויף דעם אייבערשטנס ווארט אין שפעטערדיגע צייטן, און ער זאגט אז זמנים פון גאולה זענען אריבער און מ'פארשטייט נישט וואס ס'איז פארגעקומען.

  3. 7:50 דער חשבון פון אחשורוש און פון דניאל

    דער משגיח ערקלערט די גמרא אין מגילה אז אחשורוש האט אויסגערעכנט די זיבעציג יאר, געזען אז אידן זענען נישט אויסגעלייזט געווארן און געמאכט א סעודה, ווייל א גוי קען נישט אויסהאלטן דעם בית המקדש, און ער ווענדט עס אן אויף ווי די גוים באציען זיך היינט צו ירושלים. ער לייגט צו אז אויך דניאל האט זיך טועה געווען אין חשבון, און מ'האט אים געזאגט אז די ווערטער זענען פארחתמט.

  4. 13:50 פקידה, עת רצון און דער פארבארגענער קץ

    דער משגיח ערקלערט אז די זיבעציג יאר זענען געווען א פקידה, אן עת רצון, וואס דעמאלט קען א ביסל מער דאווענען, לערנען און ערליכקייט ברענגען משיח פריער, בשעת דער באשטימטער טאג איז נאר באוואוסט צום אייבערשטן. דער שטן נוצט אזעלכע צייטן צו דערמאנען עבירות, און דערמיט איז מתורץ פארוואס די גזירה פון המן איז געקומען זיבעציג יאר נאכ'ן זיך בוקן צום צלם.

  5. 17:27 זמנים וואס זענען אריבער, און ווארטן אויפ'ן בוקר

    דער משגיח שילדערט די זמנים וואס מ'האט געווארט אויף גאולה: די גרינדונג פון דער מדינה, וואס ער רופט אן אימיטאציע דיאמאנט מיט געוויסע מעלות אבער גארנישט פון דער גאולה; דאס יאר וואס דער סאטמארער רב האט געשריגן מ'זאל תשובה טאן; און דער זמן פונעם אריז"ל, וואס מ'דארף זיך צוגרייטן דערצו. ער דערציילט פונעם בלאזשעווער רב וואס איז געווארן בלאס ביי א וויץ אז משיח איז געקומען, און טייטשט "נפשי לה' משומרים לבקר" אז מ'ווארט אויף איין בוקר נאכ'ן אנדערן.

  6. 23:18 "והרבה עמו פדות": א גאולה העכער פון זכות

    אויף "יחל ישראל אל ה'... והרבה עמו פדות" ברענגט דער משגיח אז "פדות" שטייט דא מלא, א רמז אויף דער פולער גאולה פונעם דריטן בית המקדש, און אז "והוא יפדה את ישראל מכל עונותיו" מיינט אז ווען די צייט קומט לייזט דער אייבערשטער אויס אפילו די וואס זענען נישט ווערט. ער שילדערט די הנהגה פונעם אייבערשטן צו מאכן א תמורה, ווי ביים שעיר לעזאזל, ביי כפרות, און "נתתי כפרך מצרים".

  7. 27:43 דער עקסטערער פ"א און דער חסד פון פורים

    דער משגיח ווייזט אז צוויי קאפיטלעך תהלים וואס גייען לויט'ן אלף בית ענדיגן מיט אן עקסטערן פסוק פון פדות נאך דעם אלף בית פון שכר ועונש: א העכערע הנהגה וואס דער אייבערשטער לייזט אויס זיינע קינדער אפילו ווען זיי זענען נישט ווערט. פורים איז געווען אזא נס כאטש מ'האט געזינדיגט, און די סדרה פון דער וואך ווייזט דאס זעלבע מיט'ן מחצית השקל וואס איז מכפר און מיט די י"ג מידות.

  8. 32:49 פורים אלס עת רצון, און דאס טרינקען

    דער משגיח ערקלערט אז דער נס פון פורים איז געקומען פונעם אייבערשטנס חסד, נישט לויט זייערע מעשים, דערפאר גיט מען פורים יעדן וואס שטרעקט אויס די האנט, און ס'איז א גרעסערער עת רצון ווי יעדע צייט פון יאר. ער באקלאגט אז דער יצר הרע מאכט דערפון ווילדע שכרות, ברענגט די גמרא וואס ווייזט דעם חילוק צווישן גוים און אידן ווען זיי טרינקען, און רעדט וועגן די שיטות לגבי טרינקען פורים.

  9. 39:41 "לא גבה לבי": דוד המלך'ס ענוה און לוקסוס הייזער אין גלות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח הייבט אן קאפיטל קל"א: דוד המלך, נישט ווי אנדערע מלכים, האט נישט געזוכט קיין גדולה און לוקסוס פאר זיך, נאר פאר'ן בית המקדש. פון דעם ברענגט ער דעם של"ה און דעם ספר חסידים וואס ווארענען קעגן בויען שיינע שטיינערנע הייזער אין גלות, און זאגט אז א הויז דארף זיין באקוועם פאר דער משפחה און צום לערנען, אבער דער בית ה' דארף זיין שיין.

דער שיעור, אויסגעשריבן

משה רבינו'ס פעלנדע תפילה און נאכאמאל דאווענען

0:13

דער משגיח הייבט אן ביי "קויתי ה'... ולדברו הוחלתי" (תהלים ק"ל, ה), און דערמאנט אז ווער עס ווערט נישט געענטפערט דארף ווייטער בעטן. חז"ל זאגן אז משה רבינו האט מתפלל געווען תקט"ו תפילות אריינצוקומען קיין ארץ ישראל, און נאך איין תפילה וואלט געהאלפן, דערפאר האט דער אייבערשטער געזאגט "רב לך" (דברים ג, כו). ער האט געוואוסט אז ס'איז בעסער פאר כלל ישראל אז דער דור המדבר זאל בלייבן אין מדבר ביז תחיית המתים. א,ב

2:58

די איין פעלנדע תפילה, ערקלערט ער, דאווענען אידן שוין איבער דריי טויזנט יאר; ווען די תפילות קומען צוזאמען צו איר כח, וועט קומען דער באשטימטער זמן. דערפאר טאר מען נישט פארצווייפלען נאר נאכאמאל דאווענען, ווי די גמרא אין ברכות ל"ב ע"ב לערנט ארויס פון "קוה אל ה'". ג

אברהם אבינו'ס תפילה אויפגעהאלטן

4:22

דער משגיח ברענגט דעם יטב לב אויף "המכסה אני מאברהם" (בראשית י"ח, יז-יח). דער אייבערשטער האט געוואוסט אז די גזירה אויף סדום איז שוין חתום, און פונדעסטוועגן דערציילט ער עס פאר אברהם אבינו כדי ער זאל דאווענען; קיין תפילה גייט נישט פארלוירן, און זיינע ווערט אויפגעהאלטן פאר זיינע קינדער ווען זיי וועלן דארפן א ישועה כאטש זיי זענען נישט ווערט. "ולדברו הוחלתי" מיינט ווארטן אויפ'ן אייבערשטנס ווארט אויף שפעטער, פון לשון "ויחל משה" (שמות ל"ב, יא). ד,ה,ו

דער חשבון פון אחשורוש און פון דניאל

7:50

זמנים פון גאולה, זאגט דער משגיח, זענען אריבער און מ'פארשטייט נישט וואס ס'איז פארגעקומען. די גמרא אין מגילה י"א ע"ב ערקלערט אז אחשורוש האט אויסגערעכנט די זיבעציג יאר פון ירמיה כ"ט, י, געזען "בשנת שלש למלכו" (אסתר א, ג) אז אידן זענען נישט אויסגעלייזט, און געמאכט א סעודה. ער האט מורא געהאט פונעם בית המקדש, ווייל דעמאלט וועלן אלע מלכות'ן בטל ווערן פאר מלכות בית דוד; דערפאר האט ער צוגעזאגט אסתר ביז א האלב מלוכה, אבער נישט וואס רירט אן דעם בית המקדש (מגילה ט"ו ע"ב). ח,ט,י,כ

11:38

די גוים היינט, לייגט ער צו, קענען נישט אויסהאלטן אז אידן זאלן האבן ירושלים. אויך דניאל האט זיך טועה געווען אין חשבון: נאכדעם וואס דער אייבערשטער האט אים געזאגט די חשבונות האט ער זיי נישט פארשטאנען, און מ'האט אים געזאגט אז די ווערטער זענען פארחתמט (דניאל י"ב). ל

פקידה, עת רצון און דער פארבארגענער קץ

14:05

די זיבעציג יאר, ערקלערט דער משגיח, זענען געווען א פקידה, אן עת רצון וואס א ביסל מער דאווענען, לערנען און ערליכקייט קען ברענגען משיח פריער, "אחישנה" (ישעיה ס, כב); דער באשטימטער טאג איז נאר באוואוסט צום אייבערשטן. דער זרע קודש און אנדערע האבן געזאגט אזעלכע זמנים. אבער אין אזא צייט דערמאנט דער שטן די עבירות, און דערפאר, ווי די גמרא אין מגילה י"ב ע"א ווייזט, איז די גזירה פון המן געקומען פונקט זיבעציג יאר נאכ'ן זיך בוקן צום צלם פון נבוכדנצר. מ,נ,ס

זמנים וואס זענען אריבער, און ווארטן אויפ'ן בוקר

17:48

דער משגיח רעכנט אויס זמנים וואס מ'האט געווארט אויף גאולה. ביי דער גרינדונג פון דער מדינה האט מען געווארט אויף עפעס גרויס און באקומען אן אימיטאציע דיאמאנט: ס'האט געהאט מעלות, פליטים האבן זיך געקענט באזעצן און די תורה איז צוריקגעקומען קיין ארץ ישראל, אבער מצד הגאולה איז עס גארנישט. צוואנציג יאר שפעטער האט דער סאטמארער רב געשריגן ביי זיין ראש השנה דרשה מ'זאל תשובה טאן, און ס'איז גארנישט געווען. וועגן א שפעטערן זמן ברענגט מען פונעם אריז"ל אז ס'וועט זיין א גרויסער יום הדין, און מ'דארף זיך צוגרייטן.

21:25

ער דערציילט פונעם בלאזשעווער רב וואס איז געווארן בלאס ווען איינער האט געמאכט א וויץ אז משיח איז געקומען, און ווי ס'זעט אויס געענטפערט אז ער איז נאך נישט גרייט. אויב א זמן גייט אריבער, זאגט מען ווייטער "קויתי ה'" און "נפשי לה' משומרים לבקר" (תהלים ק"ל, ו): א בוקר וואס האט געגלאנצט גייט אוועק, און מ'ווארט אויפ'ן קומענדיגן. א,ע

"והרבה עמו פדות": א גאולה העכער פון זכות

23:18

"יחל ישראל אל ה'... והרבה עמו פדות" (תהלים ק"ל, ז): דער אייבערשטער האט אלע מעגליכקייטן פון פדות. "פדות" שטייט אן א וי"ו אין "ושמתי פדות" (שמות ח, יט) און "פדות שלח לעמו" (תהלים קי"א, ט), אבער דא מיט א וי"ו, די פולע גאולה פונעם דריטן בית המקדש. "והוא יפדה את ישראל מכל עונותיו" (ק"ל, ח) מיינט אז ווען די צייט קומט לייזט דער אייבערשטער אויס אפילו ווען מ'איז נישט ווערט, ווי דער רמב"ן שרייבט אין סוף האזינו. פ,צ,ק,ר,ש

26:17

דער אייבערשטער האט א הנהגה צו מאכן א תמורה: דער שעיר לעזאזל טראגט די עונות (ויקרא ט"ז, כב), דערפון קומט דער מנהג פון כפרות, און "נתתי כפרך מצרים" (ישעיה מ"ג, ג). ת,אא

דער עקסטערער פ"א און דער חסד פון פורים

27:46

תהלים כ"ה און ל"ד גייען לויט'ן אלף בית און לייגן צו א פסוק מיט פ"א. אין ל"ד שילדערט דער אלף בית שכר ועונש, "עיני ה' אל צדיקים... פני ה' בעושי רע" (ל"ד, טז-יז); נאכדעם קומט "פודה ה' נפש עבדיו" (ל"ד, כג), א העכערע הנהגה וואס דער אייבערשטער האט די רעכט צו באגנאדיגן זיינע קינדער, ווייל זיי זענען זיינע קינדער. אב,אג,אד

30:25

פורים איז געווען אזא נס: דער אייבערשטער האט אויסגעלייזט אידן אן קוקן אויף זייערע עבירות. די סדרה פון דער וואך ווייזט עס, מיט'ן מחצית השקל וואס איז מכפר (שמות ל, יב-טז), און נאכ'ן חטא האט משה רבינו געבעטן "הראני נא" און באקומען די י"ג מידות (שמות ל"ג, יח-יט). אה,או

פורים אלס עת רצון, און דאס טרינקען

33:12

דער נס פון פורים איז געקומען פונעם אייבערשטנס חסד, "וחנותי את אשר אחון" אפילו ווען מ'איז נישט ראוי (ברכות ז ע"א), דערפאר גיט מען יעדן וואס שטרעקט אויס די האנט (שולחן ערוך תרצ"ד, ג). פורים איז א גרעסערער עת רצון ווי יעדע צייט פון יאר, און צדיקים האבן דעמאלט געפועלט ישועות. אז,אח

35:14

דער יצר הרע פארדרייט א קאפ מ'זאל זיין ווילד און שיכור, ווי דער של"ה שרייט. ווער עס ביי וועמען "נכנס יין יצא סוד" (עירובין ס"ה ע"א), מעג; דער משגיח האט געזען דעם סאטמארער רב שיכור זאגן הויכע תורות. אויף "כטוב לב המלך ביין" (אסתר א, י) ברענגט די גמרא אין מגילה י"ב ע"ב דעם חילוק: גוים רעדן פון ווייבער, און אידן זינגען שירות ותשבחות. אט,אי,אכ,אל

38:22

ער ברענגט דעם חיוב אין מגילה ז ע"ב און די שיטות דערנאך, און זאגט אז ווער עס קען נישט ערבות'ן אז ער וועט נישט רעדן קיין פוסטע רייד, זאל זיך האלטן ווי דער רמ"א: טרינקען מער ווי געווענליך און זינגען שבחים צום אייבערשטן. אמ,אנ

"לא גבה לבי": דוד המלך'ס ענוה

39:49

אויף "לא גבה לבי" (תהלים קל"א, א) ערקלערט דער משגיח אז מלכים האבן פאלאצן און טייערע מלבושים, אבער דוד המלך האט נישט געזוכט קיין גדולה פאר זיך, נאר פאר'ן בית המקדש, וואס ער האט זיך מער פארלייגט דערויף ווי אויף זיין אייגענעם פאלאץ. אס

41:20

דער של"ה שרייט אז אידן בויען הייזער און פארגעסן אז מ'איז אין גלות, און אין ספר חסידים שטייט אז בויען א שטיינערנע הויז אין חוץ לארץ איז א סכנה. א הויז דארף זיין באקוועם פאר דער משפחה און צום לערנען, נישט לוקסוס; דער בית ה' דארף זיין שיין, "לרומם את בית אלקינו" (עזרא ט, ט). אע,אפ,אצ

מראי מקומות

תורה

  1. ב Devarim 3:26 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:13
  2. ה Bereishis 18:17-18 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 4:22
  3. ו לכאורה Shemos 32:11 מפתח אינעם אויסשרייב: 4:22
  4. צ לכאורה Shemos 8:19 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:18
  5. ת לכאורה Vayikra 16:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:17
  6. אה לכאורה Shemos 30:12-16 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:25
  7. או לכאורה Shemos 33:18-19 מפתח אינעם אויסשרייב: 30:25

נביאים

  1. ז לכאורה Yeshayahu 1:9 6:00 מפתח
  2. ט לכאורה Yirmiyahu 29:10 מפתח אינעם אויסשרייב: 7:50
  3. מ לכאורה Yeshayahu 60:22 מפתח אינעם אויסשרייב: 14:05
  4. אא לכאורה Yeshayahu 43:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 26:17

כתובים

  1. א Tehillim 130:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:13, 21:25
  2. י Esther 1:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:50
  3. ל לכאורה Daniel 12:9-13 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:38
  4. ע Tehillim 130:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:25
  5. פ Tehillim 130:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:18
  6. ק לכאורה Tehillim 111:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 23:18
  7. ר Tehillim 130:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 23:18
  8. אב לכאורה Tehillim 25 and 34 מפתח אינעם אויסשרייב: 27:46
  9. אג Tehillim 34:16-17 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:46
  10. אד Tehillim 34:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:46
  11. אכ Esther 1:10 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 35:14
  12. אס Tehillim 131:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 39:49
  13. אצ לכאורה Ezra 9:9 מפתח אינעם אויסשרייב: 41:20

תלמוד בבלי

  1. ג לכאורה Berachos 32b מפתח אינעם אויסשרייב: 2:58
  2. ח Megillah 11b-12a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 7:50
  3. כ לכאורה Megillah 15b מפתח אינעם אויסשרייב: 7:50
  4. ס לכאורה Megillah 12a מפתח אינעם אויסשרייב: 14:05
  5. אז לכאורה Berachos 7a מפתח אינעם אויסשרייב: 33:12
  6. אי לכאורה Eruvin 65a מפתח אינעם אויסשרייב: 35:14
  7. אל לכאורה Megillah 12b מפתח אינעם אויסשרייב: 35:14
  8. אמ Megillah 7b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:22

ראשונים

  1. ש לכאורה Ramban, end of Parshas Ha'azinu מפתח אינעם אויסשרייב: 23:18
  2. אפ Sefer Chassidim (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 41:20

אחרונים און חסידות

  1. ד Yitav Lev (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 4:22
  2. נ Zera Kodesh (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 14:05
  3. אח לכאורה Shulchan Aruch Orach Chaim 694:3 מפתח אינעם אויסשרייב: 33:12
  4. אט Shelah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:14
  5. אנ לכאורה Rema, Orach Chaim 695:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 38:22
  6. אע Shelah (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 41:20

עיקרי הדברים

  1. 0:50 ביי משה רבינו האט געפעלט איין תפילה פון תקט"ז, און די תפילות פון כלל ישראל דורך די דורות קומען צוזאמען צו איר; דערפאר, ווען מ'ווערט נישט געהאלפן, דאווענט מען נאכאמאל.
  2. 5:05 א תפילה וואס קען יעצט נישט העלפן ווערט אויפגעהאלטן אויף שפעטער, ווי דער אייבערשטער האט דערציילט פאר אברהם אבינו וועגן סדום כדי זיין תפילה זאל בלייבן פאר זיינע קינדער.
  3. 7:25 זמנים פון גאולה קומען און גייען אריבער אן א קענטיגן סימן, און אפילו דניאל האט נישט פארשטאנען די חשבונות; א איד ווארט ווייטער אויפ'ן קומענדיגן בוקר.
  4. 24:22 "והרבה עמו פדות" און "והוא יפדה את ישראל מכל עונותיו" לערנען אז ווען דער זמן פון גאולה קומט, לייזט דער אייבערשטער אויס כלל ישראל אפילו ווען זיי זענען נישט ווערט.
  5. 30:25 פורים איז געווען א נס פון חסד העכער פון זייערע מעשים, און ס'איז א גרעסערער עת רצון ווי יעדע אנדערע צייט, וואס דער יצר הרע וויל פארלירן מיט ווילדע שכרות.
  6. 40:22 דוד המלך האט נישט געזוכט די גדולה פון א מלך פאר זיך, נאר פאר'ן בית המקדש, און דער משגיח ווארנט קעגן בויען לוקסוס הייזער אין גלות.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 1:06 אויב נאך איין תפילה וואלט געהאלפן, פארוואס האט דער אייבערשטער אפגעשטעלט משה רבינו?

    תירוץ: 1:21 דער אייבערשטער האט געוואוסט אז ס'איז בעסער פאר כלל ישראל אז דער דור המדבר זאל בלייבן אין מדבר ביז תחיית המתים, און די פעלנדע תפילה ווערט פארענדיגט דורך די תפילות פון אידן אין אלע דורות.

  2. קשיא: 4:42 פארוואס האט דער אייבערשטער דערציילט פאר אברהם אבינו וועגן סדום, אויב זיין תפילה וועט נישט העלפן?

    תירוץ: 5:45 כדי די תפילה זאל זיין אויפגעהאלטן אויף אברהם אבינו'ס חשבון און מ'זאל עס נוצן פאר זיינע קינדער ווען זיי וועלן דארפן א ישועה כאטש זיי זענען נישט ווערט.

  3. קשיא: 16:17 פארוואס איז די גזירה פון המן געקומען ערשט זיבעציג יאר נאכדעם וואס אידן האבן זיך געבוקט צום צלם, און נישט פריער?

    תירוץ: 16:55 ווייל דער סוף פון די זיבעציג יאר איז געווען א פקידה, א צייט ווען משיח האט געקענט קומען, און אין אזא צייט ווערן די עבירות דערמאנט.

  4. קשיא: 27:46 פארוואס לייגן די צוויי קאפיטלעך תהלים פונעם אלף בית צו א פסוק וואס הייבט זיך אן מיט א פ"א נאכ'ן ענדיגן דעם אלף בית?

    תירוץ: 29:12 דער אלף בית שילדערט די הנהגה פון שכר ועונש; דער עקסטערער "פודה ה' נפש עבדיו" ווייזט א העכערע הנהגה וואס דער אייבערשטער לייזט אויס זיינע קינדער אפילו ווען זיי זענען נישט ווערט.

מעשיות

  1. 20:59 דער בלאזשעווער רב און דער וויץ וועגן משיח

    דער משגיח דערציילט פונעם בלאזשעווער רב, דער זיידע פונעם לעצטן בלאזשעווער רב אין בארא פארק, א גרויסער צדיק. איינמאל האט איינער געמאכט א וויץ און אריינגערופן אז משיח איז דא, און דער בלאזשעווער רב איז געווארן בלאס ווי די וואנט. ווען מ'האט אים געפרעגט פארוואס, האט ער געענטפערט, וויפיל מ'קען הערן, אז ער איז נאך נישט גרייט. דער משגיח מערקט אן אז דער צדיק האט כסדר געמאכט יחודים און קיינמאל נישט אוועקגענומען זיין דעת פונעם אייבערשטן, און פונדעסטוועגן האט ער זיך געפילט נישט צוגעגרייט.

    אין דער מעשה: דער בלאזשעווער רבי

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

  2. 19:59 דער סאטמארער רב'ס געשריי פאר א יאר פון גאולה

    דער משגיח געדענקט אז אין א יאר וואס ספרים האבן אנגעוויזן אלס א זמן פון גאולה, צוואנציג יאר נאך דער גרינדונג פון דער מדינה, האט דער סאטמארער רב געשריגן ביי זיין ראש השנה דרשה אז דאס יאר איז מסוגל לגאולה, און מ'זאל בעטן דעם רבונו של עולם און תשובה טאן כדי מ'זאל עס נישט פארפאסן. דאס יאר איז אריבער און ס'איז גארנישט געווען.

    אין דער מעשה: the Satmar Rav

  3. 36:19 דער סאטמארער רב פורים

    דער משגיח זאגט אז ער האט געזען דעם סאטמארער רב ווערן שיכור פורים, אזוי אז מ'האט אים געדארפט ארויסטראגן, און דעמאלט האט ער געזאגט זייער הויכע תורות און מורא'דיגע גילויים. אזא איינער, זאגט דער משגיח, מעג ווערן שיכור; איינער וואס ווערט שיכור און רעדט נארישקייטן, נישט.

    אין דער מעשה: the Satmar Rav

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 2:53 די איין תפילה וואס משה רבינו האט נישט געטארט זאגן ווערט פארענדיגט דורך דעם דאווענען פון אידן איבער דריי טויזנט יאר; ווען ס'וועט צוזאמענקומען צום כח פון זיין תפילה, וועט קומען דער באשטימטער זמן.
  2. 5:34 דער אייבערשטער אנטפלעקט אמאל א גזירה דווקא כדי א צדיק זאל יעצט דאווענען אומזיסט, און די תפילה זאל זיין גוטגעשריבן פאר זיינע קינדער ווען זיי וועלן דארפן א ישועה וואס זיי זענען נישט ווערט.
  3. 15:37 די גזירה פון המן איז געקומען פונקט זיבעציג יאר נאכ'ן זיך בוקן צום צלם פון נבוכדנצר, ווייל די זיבעציג יאר זענען געווען א צייט פון פקידה, און אין אן עת רצון ווערן אויך דערמאנט די עבירות.
  4. 23:52 "פדות" שטייט אין תנ"ך אן א וי"ו חוץ פון "והרבה עמו פדות", וואס איז א רמז אויף דער פולער גאולה פונעם דריטן בית המקדש.
  5. 27:46 די צוויי קאפיטלעך תהלים וואס גייען לויט'ן אלף בית ענדיגן מיט אן עקסטערן פסוק פון "פודה" נאך דעם אלף בית פון שכר ועונש, א סימן פון א הנהגה העכער פון מידת הדין.
  6. 33:12 אזוי ווי דער נס פון פורים איז געקומען פונעם אייבערשטנס חסד און נישט פון זכות, אזוי גיט מען פורים יעדן וואס בעט, און יום כיפורים הייסט "כ-פורים", א טאג ווי פורים.
  7. 40:44 דוד המלך'ס "לא גבה לבי" מיינט נישט אז ער האט נישט געהאט קיין גדולה, נאר אז ער האט אוועקגעלייגט די גאנצע גדולה אין בית המקדש און נישט אין זיין אייגענעם פאלאץ.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 3:25 דער משגיח זאגט אז ווער עס דאווענט און ווערט נישט געענטפערט, זאל נישט פארצווייפלען נאר דאווענען נאכאמאל און נאכאמאל.
  2. 20:50 דער משגיח זאגט אז מ'דארף נעמען ערנסט די זמנים וואס מ'רעדט וועגן גאולה און זיך צוגרייטן דערצו, און אויב זיי גייען אריבער, ווייטער האפן.
  3. 35:14 דער משגיח זאגט אז מ'זאל נישט פארלירן דעם גרויסן עת רצון פון פורים מיט ווילדע שכרות און נארישע רייד; מער טרינקען ווי געווענליך דארף פירן צו זינגען שירות ותשבחות.
  4. 42:01 דער משגיח זאגט אז א הויז אין גלות דארף זיין באקוועם פאר דער משפחה און צום לערנען, אבער בויען לוקסוס הייזער איז, ווי די ספרים ווארענען, א סכנה.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אחשורוש, אסתר המלכה, דוד המלך, דניאל, דער בלאזשעווער רבי, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער של"ה, דער ייטב לב, דער סאטמארער רב, דער רמ"א, דער רמב"ן, המן, יעקב אבינו, מרדכי הצדיק, משה רבינו, נבוכדנצר

ערכים אחשורוש, יחוד, כפרות, מחצית השקל, מתנות לאביונים, עת רצון, פקידה, קץ, רבונו של עולם, שעיר לעזאזל

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט