קויתי ה' קותה נפשי
קאטאלאג: תפילה נומ׳ 39 פאקעט גייד ז׳ 50 אידיש 42 מינ׳
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
אויף די לעצטע פסוקים פון "שיר המעלות ממעמקים" לערנט דער משגיח אז א איד האפט און ווארט ווייטער צום רבונו של עולם און אויף דער גאולה אפילו ווען יעדער "בוקר" גייט אריבער, און ווער ס'באשיצט זיך ביים אייבערשטן ווערט אויסגעלייזט אפילו העכער פונעם משפט.
דער משגיח טייטשט "קויתי ה' קותה נפשי" אז א איד דארף ווייטער האפן און מתפלל זיין אפילו ווען די תפילה ווערט נישט געענטפערט. "נפשי לה' משומרים לבוקר" איז דאס ווארטן אויף דער גאולה: ס'איז דא א באשטימטער זמן וואס מוז קומען, און ס'זענען דא "בקרים" ווען זי קען קומען פריער. ער רעדט וועגן משיח בן יוסף און משיח בן דוד, אז קיינער ווייסט נישט גענוי דעם סדר פון דער גאולה, און פון די ווערטער פונעם אריז"ל וועגן יאר תשס"ה. נאך מעשיות פון צדיקים וואס האבן פאראויסגעזאגט אז רוסלאנד וועט צעפאלן, רעכנט ער אויס זמנים וואס זענען אריבער, און ער זאגט אז א איד גיט קיינמאל נישט אויף: "יחל ישראל אל ה'". דער חטא פון אדם הראשון און דער חטא העגל זענען געווען וואס מ'האט נישט געווארט. צום סוף רעדט ער פון פדות פון עבירות: דער אייבערשטער, ווי א מלך, הייבט זיך אויף איבערן משפט פאר דעם וואס באשיצט זיך ביי אים, ווי מ'זעט ביי דער עקידה, ביים עקסטערן פסוק אין קאפיטל ל"ד, און אין דער מעשה פון רבי מיטן אקס.
ענינים: ווארטן אויף משיח · די צייט פון דער גאולה און דער קץ · משיח בן יוסף און משיח בן דוד
סדר השיעור
-
0:00 ווייטער האפן; ווארטן אויפן בוקר שטייט אינעם קאטאלאג
דער משגיח טייטשט "קויתי ה' קותה נפשי": ווער ס'האט מתפלל געווען און איז נישט געענטפערט געווארן, דארף ווייטער האפן און בעטן. "משומרים לבוקר" איז דאס ווארטן אויף דער גאולה, און ער מאכט א חילוק צווישן א באשטימטן זמן וואס מוז קומען (מיטן רמב"ן סוף האזינו) און פריערדיגע זמנים ווען זי קען קומען.
-
4:19 צוויי משיחים און דער אומבאקאנטער סדר
דער משגיח מאכט א חילוק צווישן משיח בן יוסף, וואס קען קומען יעדן טאג, און משיח בן דוד מיט דער גאולה ממש, און ער פארבינדט עס מיט משה רבינו'ס צוויי מאל קומען אין דער היינטיגער סדרה. ער לייגט צו אז, ווי דער רמב"ם זאגט, ווייסט קיינער נישט גענוי ווי אזוי די גאולה וועט זיין.
-
8:26 די הבטחה פון דער תורה און דער אריז"ל וועגן תשס"ה
וואס מ'ווייסט אויף זיכער איז די הבטחה פון דער תורה אין בחוקותי און נצבים. דער משגיח ברענגט פונעם אריז"ל אז אין תשס"ה וועט זיין א גרויסער יום הדין, ער זאגט אז מ'דארף עס נעמען ערנסט, און ער ערקלערט פארוואס דעם אריז"ל'ס ווערטער האבן א וואג: פאר משיח קענען קומען צדיקים וואס זענען גרעסער ווי זייער דור.
-
12:04 צדיקים וואס האבן פאראויסגעזאגט רוסלאנד'ס פאל מעשה
דער משגיח דערציילט פון ר' אליה ראט אין ירושלים, וואס האט געזאגט אז רוסלאנד וועט באלד צעפאלן, און פונעם סטאלינער רבי ר' יוחנן, וואס האט געזאגט אז רוסלאנד וועט האלטן זיבעציג יאר. ער לייגט צו ר' אליה ראט'ס קבלה אז די קריסטנטום קען נישט האלטן מער ווי צוויי טויזנט יאר, און א צדיק'ס מנהג צו ווינטשן אידן א גוט יאר אויף דעם גוי'ס ניי יאר.
-
17:31 ווען דער ערווארטעטער בוקר גייט אריבער
דער משגיח רעכנט אויס ערווארטעטע זמנים וואס האבן געברענגט צרות אנשטאט גאולה: דעם זוהר'ס יאר ת"ח, דעם מלבי"ם'ס חשבון פון 1914, א יאר אין תש', און תשמ"ו. ער פרעגט צי א איד גיט דעמאלט אויף, און ענטפערט מיט "יחל ישראל אל ה'": אידישקייט איז האפן, ווארטן און גלייבן.
-
21:28 אדם, דער עגל און דער מלבי"ם: א איד ווארט
דער רבונו של עולם ווארט אויך אומגעדולדיג צו העלפן אידן. דער משגיח ווייזט אז דער חטא פון אדם הראשון איז געווען וואס ער האט נישט געווארט אויף שבת, און דער עגל וואס מ'האט נישט געווארט אויף משה, ממילא איז דער תיקון פון א איד צו ווארטן. ער דערציילט ווי דער מלבי"ם האט מסביר געווען פאר זיינע תלמידים אז די משכילים "קענען מער" ווי ער.
-
25:37 פדות פון עבירות און איבערטראגן גזירות
דער משגיח ערקלערט אז דער לעצטער פסוק פונעם קאפיטל רעדט פון אויסלייזן פון עבירות, גרעסער ווי ראטעווען פון צרות. ווער ס'געפינט חן ביים אייבערשטן, קענען זיינע גזירות איבערגיין אויף אן אנדערן, ווי ביים שעיר המשתלח, ביי כפרות ערב יום כיפור, "נתתי כפרך מצרים", און דער כופר פון א שור וואס האט געשטויסן.
-
30:10 העכער פונעם משפט: קאפיטל ל"ד און די עקידה
דער רבונו של עולם פירט די וועלט מיטן משפט, אבער ווי א מלך האלט ער זיך דאס רעכט צו פארגעבן. דער משגיח ווייזט עס אין קאפיטל ל"ד, וואס זיין אלף-בית איז דער סדר פון דער בריאה און פונעם משפט, און דער עקסטערער פסוק "פודה ה' נפש עבדיו" שטייט אינדרויסן דערפון. ער טייטשט די עקידה אז מדת החסד בינדט מדת הדין, און דאס חזר'ט זיך יעדן ראש השנה און יום כיפור.
-
38:15 רבי און דער אקס: בעטן שוץ ביים אייבערשטן
דער משגיח דערציילט די גמרא פונעם אקס וואס איז אנטלאפן צו רבי, און די יסורים וואס זענען נאכגעקומען, מיט א קשיא פון א בעל מוסר פארוואס רבי איז באשטראפט געווארן אויב ער איז געווען גערעכט. דער תירוץ: ווער ס'בעט שוץ, דארף מען ראטעווען. א משל פון מדרש פון איינעם וואס האט זיך אויסגעגעבן פארן מלך'ס קרוב ווייזט אז ווער ס'באשיצט זיך ביים אייבערשטן קען מען נישט באשולדיגן.
דער שיעור, אויסגעשריבן
ווייטער האפן; ווארטן אויפן בוקר
צוויי משיחים און דער אומבאקאנטער סדר
די הבטחה פון דער תורה און דער אריז"ל וועגן תשס"ה
וואס מ'ווייסט אויף זיכער איז די הבטחה פון דער תורה, קלאר אין נצבים (דברים ל', ד'), אויף א גאולה גרעסער ווי אין די צייטן פון שלמה המלך און די אבות. דערנאך ברענגט דער משגיח פונעם אריז"ל אז אין תשס"ה וועט זיין א גרויסער יום הדין, און מ'דארף עס נעמען ערנסט. לויט די כתבי האריז"ל קומען פאר משיח צדיקים גרעסער ווי זייער דור, און דער אריז"ל איז געווען איינער פון זיי. מ,נ
צדיקים וואס האבן פאראויסגעזאגט רוסלאנד'ס פאל
א איד האט דערציילט פארן משגיח אז מיט יארן צוריק האט ר' אליה ראט פון ירושלים, וואס דער משגיח האט געקענט, געזאגט אז רוסלאנד, וואס איז דעמאלט געווען אזוי שטארק אז אמעריקע האט געציטערט, וועט באלד צעפאלן אויף שטיקלעך. דעמאלט האט עס געקלונגען ווי א וויץ.
דער משגיח האט עס שוין געוואוסט פריער: מיט ארום דרייסיג יאר צוריק האט דער סטאלינער רבי ר' יוחנן געזאגט פאר יונגעלייט אין וויליאמסבורג אז רוסלאנד וועט האלטן זיבעציג יאר, און ווען עס איז צעפאלן האבן די צייטונגען טאקע דאס געשריבן. ר' אליה ראט האט אויך געזאגט, מקובל פון זיינע רבי'ס, אז די קריסטנטום קען נישט האלטן מער ווי צוויי טויזנט יאר.
ווען דער ערווארטעטער בוקר גייט אריבער
זמנים וואס זענען געווען מסוגל צו א קץ האבן אפט געברענגט צרות, ערקלערט דער משגיח. דער זוהר האט דערמאנט דאס יאר ת"ח, און דעמאלט זענען געווען די גזירות פון ת"ח; דעם מלבי"ם'ס חשבון האט אנגעוויזן אויף 1914, ווען די וועלט-מלחמה האט זיך אנגעהויבן; שפעטערדיגע זמנים, ווי תשמ"ו, זענען אריבער אן א געשעעניש. ע
אדם, דער עגל און דער מלבי"ם
דער אייבערשטער ווארט אויך אומגעדולדיג צו העלפן אידן (ישעיה ל', י"ח). אדם הראשון'ס חטא, ווי דער אור החיים ברענגט, איז געווען וואס ער האט געגעסן פונעם עץ הדעת פרייטאג, אנשטאט צו ווארטן און מאכן קידוש אויף זיינע טרויבן. ביים עגל, ווען אידן וואלטן געווארט אויף משה, וואלטן זיי געווען ווי אדם פארן חטא (תהלים פ"ב, ו'-ז'; רש"י שמות ל"ב, א'). דער תיקון פון א איד איז צו ווארטן. צ,ק,ר,ש
דערפאר האט דער מלבי"ם געזאגט פאר זיינע תלמידים אז די משכילים "קענען מער" ווי ער: זיי רופן מ'זאל ברענגען פרישטיק אין בעט, און ער מוז פריער וואשן, דאווענען, ווידער וואשן און מאכן המוציא.
פדות פון עבירות און איבערטראגן גזירות
די פריערדיגע קאפיטלעך האבן גערעדט פון ראטעווען פון צרות; דער קאפיטל, וואס מ'זאגט אין די עשרת ימי תשובה, ענדיגט "והוא יפדה את ישראל מכל עונותיו" (תהלים ק"ל, ח'), אויסלייזן פון עבירות, דער גרעסטער פדות. ת
ווען א מענטש געפינט חן ביים אייבערשטן, קענען זיינע גזירות איבערגיין אויף אן אנדערן: דער שעיר המשתלח טראגט די עבירות (ויקרא ט"ז, כ"ב); דער אריז"ל ערקלערט אזוי כפרות, ווייל א האן הייסט "גבר", א מענטש; און "נתתי כפרך מצרים" (ישעיה מ"ג, ג'). ווען די עבירות זענען צו גרויס, געפינט דער אייבערשטער א גוי וואס נעמט זיי איבער. אא,אג
העכער פונעם משפט: קאפיטל ל"ד און די עקידה
די וועלט גייט לויטן משפט, "מלך במשפט יעמיד ארץ" (משלי כ"ט, ד'): דער צדיק באקומט שכר, דער חוטא א שטראף. אבער אזוי ווי א מלך קען פארגעבן פאר דעם וואס געפינט חן ביי אים, האלט זיך דער אייבערשטער דאס רעכט זיך אויפצוהייבן איבערן משפט, יום כיפור אדער אין אן עת רצון, און דאס הייסט פדות. אה
קאפיטל ל"ד ווייזט עס. די פסוקים גייען לויטן אלף-בית, דער סדר פון דער בריאה, און פון ע' אן, "עיני ה' אל צדיקים" (ל"ד, ט"ז), דער סדר פונעם משפט. נאך ת' קומט אן עקסטערער פסוק, "פודה ה' נפש עבדיו" (ל"ד, כ"ג), אינדרויסן פונעם אלף-בית: ווער ס'ווארפט זיך אונטער פארן אייבערשטן, קוקט מען נישט אויפן משפט. או,אז,אח
ביי דער עקידה האט דער אייבערשטער נישט געוואלט אז יצחק זאל געשאכטן ווערן, נאר אז אברהם, מדת החסד, זאל בינדן יצחק, מדת הדין, אז דער דין זאל פארלירן זיין כח. יעדן ראש השנה און יום כיפור, דורך תקיעות, תשובה און תעניתים, קומט דאס זעלבע פאר.
רבי און דער אקס: בעטן שוץ
די גמרא (בבא מציעא פ"ה.) דערציילט אז אן אקס וואס מ'האט געפירט צו שחיטה האט זיך באהאלטן אונטער רבי'ס בגד; רבי האט געזאגט גיי, דערצו ביסטו באשאפן, און ער האט געליטן דרייצן יאר. א בעל מוסר פרעגט פארוואס, אז רבי איז געווען גערעכט. דער תירוץ: ווער ס'בעט שוץ, דארף מען ראטעווען, אפילו ער איז שולדיג. אט
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
- א Tehillim 130:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:21
- ב Tehillim 27:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 0:21
- ג Tehillim 130:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:45
- פ Tehillim 130:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:03
- ר Tehillim 82:6-7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 21:47
- ת Tehillim 130:8 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 26:36
- אה Mishlei 29:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 30:38
- או Tehillim 34 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:41
- אז Tehillim 34:16 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:41
- אח Tehillim 34:23 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:41, 40:25
תלמוד בבלי
- ה לכאורה Sanhedrin 98a מפתח אינעם אויסשרייב: 1:45
- ז לכאורה Rosh Hashanah 11a מפתח אינעם אויסשרייב: 4:19
- ח Gemara (מקום נישט באשטימט) 4:21 מפתח
- כ לכאורה Sanhedrin 98a מפתח אינעם אויסשרייב: 7:16
- ס Gemara Taanis (מקום נישט באשטימט) 11:34 מפתח
- אב Gemara (מקום נישט באשטימט) 28:13 מפתח
- אט Bava Metzia 85a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 38:21
מדרש
- אי Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 40:25
זוהר און קבלה
ראשונים
אחרונים און חסידות
אנדערע
- נ Kisvei HaArizal (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 8:30
עיקרי הדברים
- 0:21 ווען א תפילה ווערט נישט געענטפערט, דארף מען ווייטער האפן צום רבונו של עולם און ווייטער מתפלל זיין.
- 2:47 "משומרים לבוקר" איז דאס ווארטן אויף דער גאולה: א באשטימטער זמן מוז קומען סיי ווי, אבער ס'זענען דא "בקרים" ווען זי קען קומען פריער, און ווען איינער גייט אריבער ווארט א איד אויפן קומענדיגן.
- 7:16 קיינער ווייסט נישט גענוי ווי אזוי די גאולה וועט זיך אפשפילן; וואס מ'ווייסט אויף זיכער איז די הבטחה פון דער תורה אז זי וועט זיין גרעסער ווי אלעס פריער.
- 21:03 אפילו נאכדעם וואס אסאך זמנים זענען אריבער גיט א איד נישט אויף די האפענונג; האפן, ווארטן און גלייבן איז דער עיקר פון אידישקייט און דער תיקון פון דער וועלט.
- 22:02 דער חטא פון אדם הראשון און דער חטא העגל זענען ביידע געקומען דערפון וואס מ'האט נישט געווארט, און דער גאנצער תיקון פון א איד איז צו ווארטן.
- 26:46 העכער ווי ראטעווען פון צרות, רעדט "והוא יפדה את ישראל מכל עונותיו" פון אויסלייזן פון עבירות, דער גרעסטער פדות.
- 31:06 אזוי ווי א מלך קען פארגעבן, קען דער רבונו של עולם זיך אויפהייבן איבערן משפט פאר דעם וואס ווארפט זיך אונטער און באשיצט זיך ביי אים.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 20:52 אז דער בוקר גייט אריבער, און דער צווייטער בוקר גייט אריבער, און ס'פאסירט ווייטער גארנישט, וועט א איד אויפגעבן די האפענונג?
תירוץ: 21:06 ניין: "יחל ישראל אל ה'", א איד האפט ווייטער, ווייל אידישקייט באשטייט פון האפן, ווארטן און גלייבן.
-
קשיא: 24:22 ווי אזוי קענען די משכילים "מער" ווי דער מלבי"ם?
תירוץ: 24:37 א איד מוז ווארטן מיט יעדע זאך צוליב מצוות און הכנות, און זיי נעמען גלייך וואס זיי ווילן; די שטארקייט פון א איד איז זיין ווארטן.
-
קשיא: 26:59 וואס לייגט "והרבה עמו פדות" צו העכער פון די ישועות וואס מ'האט ביז יעצט דערמאנט?
תירוץ: 27:08 אז דער אייבערשטער לייזט אויס כלל ישראל פון אלע זייערע עבירות, דער גרעסטער פדות.
-
קשיא: 39:25 פארוואס איז רבי באשטראפט געווארן, אויב דער אקס איז טאקע באשאפן געווארן צו שחיטה?
תירוץ: 39:42 ווייל דער אקס האט זיך אונטערגעווארפן אונטער רבי און געבעטן שוץ, ווי איינער וואס בעט אסיל אין אן אמבאסאדע, און אזא איינעם דארף מען ראטעווען.
מעשיות
-
12:04 ר' אליה ראט זאגט פאראויס רוסלאנד'ס צעפאל
א איד האט דערציילט פארן משגיח אז מיט אסאך יארן צוריק איז ער געווען ביי ר' אליה ראט, א גרויסער צדיק אין ירושלים וואס דער משגיח האט גוט געקענט. אין א צייט ווען רוסלאנד איז געווען אזוי שטארק אז אמעריקע האט געציטערט דערפאר, האט ר' אליה ראט געזאגט אז ס'וועט נישט נעמען לאנג ביז רוסלאנד וועט צעפאלן אויף שטיקלעך. דעמאלט האט עס אויסגעזען ווי א וויץ. ער האט אויך געזאגט, מקובל פון זיינע רבי'ס, אז די קריסטנטום קען נישט האלטן מער ווי צוויי טויזנט יאר.
אין דער מעשה: ר' עלי' ראטה, R' Shlomke of Zvhil
-
13:46 דער סטאלינער רבי: רוסלאנד וועט האלטן זיבעציג יאר
מיט ארום דרייסיג יאר צוריק האט דער סטאלינער רבי, ר' יוחנן, געוואוינט אין וויליאמסבורג; דער משגיח באשרייבט אים אלס א גאר גרויסן מענטש מיט אסאך מופתים. יונגעלייט פונעם סטאלינער שטיבל האבן אים געפרעגט וואס וועט זיין מיט רוסלאנד, וואס מאכט אזויפיל צרות פאר אידן. ער האט געענטפערט אז רוסלאנד וועט האלטן זיבעציג יאר. ווען רוסלאנד איז צעפאלן, האבן די צייטונגען געשריבן אין די קעפלעך אז עס האט עקזיסטירט זיבעציג יאר.
אין דער מעשה: the Stoliner Rebbe, R' Yochanan
-
23:51 דער מלבי"ם: די משכילים קענען מער
דער מלבי"ם איז געווען רב אין א שטאט מיט משכילים, און ער פלעגט זיי מנצח זיין אין יעדן ויכוח. איינמאל האט ער געזאגט אז די משכילים קענען מער ווי ער, און די תלמידים האבן זיך געוואונדערט. ער האט מסביר געווען אז ווען ער שטייט אויף הונגעריג קען ער נישט עסן: ער מוז וואשן נעגל וואסער, דאווענען, וואשן, מאכן המוציא און איינטונקען דריי מאל. די משכילים עפענען די אויגן און רופן מ'זאל זיי ברענגען פרישטיק אין בעט. אין דעם קענען זיי מער.
אין דער מעשה: דער מלבי"ם
-
38:20 רבי און דער אקס וואס איז צו אים אנטלאפן
די גמרא דערציילט אז אן אקס וואס מ'האט געפירט צו דער שחיטה איז אנטלאפן און זיך באהאלטן אונטער רבי'ס בגד, און געבעטן אז ער זאל אים ראטעווען. רבי האט געזאגט: גיי, דערצו ביסטו באשאפן געווארן; און ווייל ער האט נישט געהאט רחמנות האט ער געליטן יסורים דרייצן יאר. ער איז באפרייט געווארן ווען ער האט רחמנות געהאט אויף קליינע באשעפענישן וואס מ'האט געוואלט אוועקקערן.
אין דער מעשה: Rebbi (R' Yehudah HaNasi)
-
40:43 דער וואס האט געזאגט אז ער איז דעם מלך'ס קרוב
מ'האט איינעם גענומען אין תפיסה און אים געשלאגן, און ער האט געזאגט אז מ'טאר אים נישט שלאגן ווייל ער איז א קרוב פונעם מלך. מ'האט אים געברענגט פארן מלך, וואס האט אים נישט געקענט, און ער האט מודה געווען אז ער איז נישט קיין קרוב, נאר ער האט זיך באשיצט דערמיט. דער מלך האט געהייסן אים לאזן גיין, ווייל ער האט זיך באנוצט מיט דעם מלך'ס נאמען.
געדאנקען
- 1:58 דער משגיח טייטשט "משומרים לבוקר" לויט רש"י'ס פשט אין "שמר" אז מ'ווארט אז עס זאל מקוים ווערן: די נשמה קוקט ארויס אויף יעדן "בוקר" ווען די גאולה קען קומען, און ווען איינער גייט אריבער ווארט זי אויפן קומענדיגן.
- 5:25 משה רבינו'ס ערשטע קומען, נאכדעם וואס דער גלות איז געווארן ערגער, און זיין צווייטע קומען וואס האט געברענגט די גאולה, זענען א בחינה פון משיח בן יוסף און משיח בן דוד.
- 18:05 אין זמנים וואס זענען מסוגל צו א קץ קומען אפטמאל צרות אנשטאט גאולה, ווייל דער רצון אין הימל אויסצולייזן אידן וועקט אויף א קטרוג אז זיי זענען נישט ווערט.
- 22:02 דער עץ הדעת איז באשאפן געווארן אז מ'זאל אויסקוועטשן די טרויבן און מאכן קידוש פרייטאג צונאכטס; אדם הראשון'ס חטא איז געווען וואס ער האט געגעסן פאר שבת, ממילא איז דער שורש פונעם קלקול וואס מ'האט נישט געווארט.
- 32:59 די פסוקים פון קאפיטל ל"ד לויטן אלף-בית זענען דער סדר פון דער בריאה און פונעם משפט, און דער עקסטערער פסוק "פודה ה' נפש עבדיו" שטייט אינדרויסן פונעם אלף-בית, ווייל פדות איז העכער פון יענעם סדר.
- 36:29 ביי דער עקידה האט דער אייבערשטער געוואלט אז אברהם אבינו, מדת החסד, זאל בינדן יצחק, מדת הדין, אז די מדת הדין זאל מער נישט האבן קיין כח; און דאס חזר'ט זיך יעדן ראש השנה און יום כיפור.
- 39:31 רבי איז באשטראפט געווארן כאטש דער אקס איז טאקע באשאפן געווארן צו שחיטה, ווייל ווער ס'בעט שוץ דארף מען ראטעווען, און אזוי ראטעוועט דער אייבערשטער יעדן וואס באשיצט זיך ביי אים, אפילו ער איז שולדיג.
וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען
- 0:36 דער משגיח זאגט אז ווער ס'האט מתפלל געווען און איז נישט געענטפערט געווארן, דארף ווייטער האפן און ווייטער מתפלל זיין.
- 9:41 דער משגיח זאגט אז מ'דארף נעמען ערנסט דעם אריז"ל'ס ווערטער וועגן תשס"ה און זיך צוגרייטן דערצו.
- 9:22 דער משגיח זאגט אז א איד דארף ווארטן: ווארטן אויף דער גאולה און ווארטן אין זיין טאג-טעגליכער עבודה.
- 38:02 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך פארלאזן אויפן רבונו של עולם, זיך אונטערווארפן פאר אים און צולויפן צו אים.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, דער הייליגער אור החיים, דער הייליגער אר"י, דער הייליגער בעל שם טוב, דער מלבי"ם, דער רמב"ם, דער רמב"ן, יצחק אבינו, משה רבינו, ר' עלי' ראטה, ר' שלמה'קע זוויהילער, רבי אליעזר בן הורקנוס, רבי חיים ויטאל, רבי חנינא בן דוסא, רבי יהודה הנשיא, רבי יהושע בן חנניה, רבי יוחנן סטאלינער, רבי צדוק הכהן פון לובלין, רש"י
ערכים בעתה אחישנה, כפרות, מדת הדין, מדת החסד, משיח בן יוסף, עץ הדעת, עקידה, קץ