שיר המעלות ממעמקים קראתיך ה'

קאטאלאג: תפילה נומ׳ ⁨38⁩ פאקעט גייד ז׳ 50 אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 45 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט דעם קאפיטל שיר המעלות ממעמקים אלס א געשריי פון דער באהאלטענער טיפקייט פון דער אידישער נשמה, וואו קיין עבירה דערגרייכט נישט, און אלס דאס ליד פון א איד וואס ווארט ווייטער אויף דער גאולה טראץ אלע אנטוישונגען.

דער משגיח עפנט מיט הירש'ס ווארט אז דער קאפיטל איז דער שפיץ פון די שיר המעלות: דער אייבערשטער באפרייט אידן אפילו פון זייערע עבירות. ער ברענגט דעם בני יששכר אז ביי גוים העלפט נישט קיין תשובה, און ער ערקלערט אז אידן זענען בנים למקום, און די נקודה פון אלקות אין הארץ פון א איד ווערט קיינמאל נישט אנגערירט פון קיין עבירה. דאס ווייזט ער פון דעם רמב"ם ביי "עד שיאמר רוצה אני" און פון די ל"ט מלקות. דערנאך לערנט ער דעם קאפיטל פסוק ביי פסוק: תחנונים מיינט מתנת חנם, די סליחה איז באשאפן געווארן פאר דער וועלט, א איד קומט דירעקט צום רבונו של עולם אן קיין ממוצע, און די סליחה נעמט אוועק די חציצה וואס שטערט די יראת שמים. ביי "קויתי ה'" רעדט ער פון די טעגליכע אנטוישונגען אין עבודת ה' און אין דעם ווארטן אויף משיח, פון די זמנים פון קץ וואס זענען אריבער, פון דער מחלוקת צווישן ערליכע אידן וואס פארהאלט די גאולה, און פון ווייטער האפן.

ענינים: תשובה · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · ווארטן אויף משיח · די צייט פון דער גאולה און דער קץ · תהלים

סדר השיעור

  1. 0:00 פארוואס דער אייבערשטער באפרייט אידן פון עבירות שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט הירש'ס ווארט אז דער קאפיטל איז דער שפיץ פון די שיר המעלות, ווייל דער אייבערשטער באפרייט אידן אפילו פון עבירות, און ער פרעגט פארוואס. פונעם בני יששכר ווייזט ער אז ביי גוים העלפט נישט קיין תשובה, און ער ערקלערט אז אידן זענען בנים למקום מיט א נקודה פון אלקות וואס קיין עבירה רירט נישט אן.

  2. 5:00 דער אינערלעכער רצון און די מעמקים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם ביי כופין אותו עד שיאמר רוצה אני, אז אין דער פנימיות וויל יעדער איד טאן דעם רצון ה'. ער רעדט פונעם חלק הסוד וואס דער אריז"ל האט ערלויבט מגלה צו זיין, און פון די ל"ט מלקות וואס דערגרייכן נישט די העכסטע מדריגה פון דער נשמה, און לערנט "ממעמקים" אלס רופן פון יענער טיפקייט.

  3. 11:13 תחנונים: בעטן א מתנת חנם שטייט אינעם קאטאלאג

    ביי "ה' שמעה בקולי" ברענגט דער משגיח רש"י אז תחנונים מיינט בעטן א מתנת חנם, און דעם מדרש פונעם אוצר פון מתנת חנם וואס מ'האט געוויזן משה רבינו, וואס עפנט זיך נאר פאר דעם וואס ווייסט אז אים קומט גארנישט. ביי "אם עונות תשמר" ווייזט ער אן אז אפילו די גרעסטע צדיקים האבן געהאט א חסרון.

  4. 16:23 סליחה פאר דער וועלט; אן א ממוצע שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט אז ווייל א מענטש איז עלול צו זינדיגן פון אדם הראשון אן, איז די סליחה באשאפן געווארן פאר דער וועלט. ביי "כי עמך הסליחה" שטעלט ער אקעגן די ממוצעים וואס מ'דארף ביי א מלך, און דעם קאנפעסן פון די גוים, א איד וואס קומט גלייך צום אייבערשטן ווי א קינד, און לערנט קין'ס "גדול עוני מנשא".

  5. 20:08 סליחה למען תורא שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם בארדיטשובער'ס ווארט אז דער רבונו של עולם איז פול מיט רחמים גרעסער פון דעם מענטשנס עבירות, און ערקלערט "למען תורא": אן סליחה וואלט א זינדיגער זיך מייאש געווען. דערנאך ערקלערט ער אז עבירות זענען א חציצה וואס לאזט נישט שפירן דעם אייבערשטן, און די סליחה נעמט עס אוועק כדי מ'זאל קענען מורא האבן.

  6. 25:07 קויתי ה': האפן נאך אנטוישונג שטייט אינעם קאטאלאג

    ביי "קויתי ה'" שילדערט דער משגיח דעם גרויסן טאג ווען די גאנצע וועלט וועט דערקענען דעם אייבערשטן, און די טעגליכע און וועכנטליכע אנטוישונגען פון א איד וואס נעמט זיך פאר צו דינען דעם אייבערשטן און פאלט ווידער. ער דערציילט ווי דער סאסובער פלעגט זיך יעדן אינדערפרי פארנעמען אנצוהייבן פון ניי, און לערנט "משמרים לבקר" אויף דער גאולה פרטית און כללית.

  7. 30:05 ווארטן אויף משיח; בעתה און אחישנה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט ווי דער ישמח משה האט יעדן מאמענט געווארט אויף משיח, מיט דער מעשה ווען זיין זון איז געקומען. דערנאך ברענגט ער די גמרא אויף "בעתה אחישנה" און די גמרא אין עבודה זרה וועגן א געוויסן יאר, און ערקלערט אז די זמנים פון די תנאים זענען געווען זמנים פון אחישנה, און אין אזא צייט קומט דער שטן מקטרג זיין און ברענגט צרות.

  8. 35:30 די זמנים פון קץ און די פארשפילטע גאולה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח גייט דורך זמנים וואס מ'האט געזאגט אויף דער גאולה און וואס האבן אנשטאט דעם געברענגט גרויסע צרות, און זאגט אז נישט די חפשים האבן פארשפילט די גאולה, נאר די מחלוקת און לשון הרע צווישן ערליכע אידן. ער ברענגט דעם אריז"ל'ס זמן פאר דעם יום הדין הגדול, רופט זיך צוצוגרייטן און זיך מתקן צו זיין, און ענדיגט מיט "קויתי ה'": נאך יעדע אנטוישונג ווארט מען ווייטער אויף דעם בוקר.

דער שיעור, אויסגעשריבן

פארוואס דער אייבערשטער באפרייט אידן פון עבירות

0:30

דער משגיח עפנט מיט הירש'ס ווארט אז דער קאפיטל איז דער שפיץ פון די שיר המעלות. די פריערדיגע רעדן ווי דער אייבערשטער העלפט אידן פון זייערע צרות און פון גלות; דא באפרייט ער זיי אפילו פון די עבירות, און דערפאר זאגט מען עס אין עשרת ימי תשובה. דערנאך פרעגט ער: פארוואס באפרייט דער רבונו של עולם טאקע אידן פון עבירות? א

2:55

ער ברענגט דעם בני יששכר אז ביי גוים העלפט נישט קיין תשובה: א מלך מעג נישט מוחל זיין זיין כבוד, א טאטע יא. אידן זענען בנים, און א בן איז א חלק פונעם טאטן. יעדער איד טראגט א נקודה פון אלקות, היינט באהאלטן אפילו פון אים אליין, וואו קיין עבירה דערגרייכט נישט. ג

דער אינערלעכער רצון און די מעמקים

5:04

דער משגיח ברענגט דעם רמב"ם'ס קשיא אויף דער גמרא אז ווער עס איז חייב א קרבן שלאגט מען אים ביז ער זאגט "רוצה אני": ער וויל דאך נישט! דער רמב"ם ענטפערט אז אין דער פנימיות וויל יעדער איד דעם רצון ה'. דער יצר הרע פארדעקט עס, און די שלעג צעברעכן דעם יצר, אזוי אז די נקודה שבלב קומט ארויף און ער מיינט עס באמת. ח,ט

8:09

דער ענין געהערט צום חלק הסוד פון דער תורה, וואס רוב ראשונים האבן נישט געהאט, און דער אריז"ל האט געזאגט אז מ'מעג עס שוין מגלה זיין. דער משגיח פארבינדט דאס וואס די חכמים געבן ל"ט מלקות און נישט ארבעים מיט א מדריגה פון דער נשמה וואו קיין עבירה האט נישט דערגרייכט. דער אינערלעכסטער ארט הייסט "מעמקים", און פון דארט בעט דער משורר סליחה. מ,ב

תחנונים: בעטן א מתנת חנם

11:25

ביי "ה' שמעה בקולי" ברענגט דער משגיח רש"י אז תחנונים מיינט בעטן א מתנת חנם. ער דערציילט דעם מדרש אז מ'האט משה רבינו געוויזן אוצרות פאר תורה, פאר תפילה און פאר מצוות, און דער גרעסטער איז געווען דער אוצר פון מתנת חנם. נאר דער וואס ווייסט באמת אז אים קומט גארנישט באקומט דערפון, ווי א טאטע גיט א קינד נאר ווייל ער איז דער טאטע. נ,ס,ע

15:07

"אם עונות תשמר, מי יעמוד": אפילו דער גרעסטער צדיק וואלט עס נישט אויסגעהאלטן, ווי א פיוט פון יום כיפור געפינט א חסרון ביי יעדן פון די אבות. פ,צ

סליחה פאר דער וועלט; אן א ממוצע

16:29

ווייל אדם הראשון האט שוין געזינדיגט ביים אנהייב, איז א מענטש עלול צו זינדיגן, און ממילא איז די סליחה באשאפן געווארן מיט דער וועלט; די גמרא רעכנט תשובה צווישן די זאכן וואס זענען פריער באשאפן. ביי "כי עמך הסליחה" שטעלט דער משגיח אקעגן די שרים וואס מ'דארף ביי א מלך, און דאס קאנפעסן פון די גוים ביים גלח, א איד וואס קומט גלייך צום אייבערשטן ווי א קינד. קין'ס "גדול עוני מנשא" טייטשט ער: דו טראגסט די גאנצע וועלט, און מיין עבירה נישט? ר,ת,אא

סליחה למען תורא

20:15

דער משגיח ברענגט דעם בארדיטשובער: דער רבונו של עולם איז מלא רחמים און ער איז מלא עון, אבער ווי גרויס קען זיין זיין עון אקעגן דעם אייבערשטנס רחמים? די סליחה איז "למען תורא": אן איר וואלט א זינדיגער זיך געהאלטן פאר פארלוירן און אריינגעכאפט עולם הזה. מיט איר קומט ער צוריק, און נאך יום כיפור גיט ער אכטונג זיך ריין צו האלטן. ת

22:55

יראת שמים איז פשוט על פי שכל, פונדעסטוועגן פעלט עס, ווייל די עבירות מאכן א חציצה וואס לאזט נישט שפירן דעם אייבערשטן. די סליחה נעמט עס אוועק, דאס הארץ ווערט לויטער, און מ'האט מורא פארן רבונו של עולם.

קויתי ה': האפן נאך אנטוישונג

25:36

ביי "קויתי ה'" זאגט דער משגיח אז אידן ווארטן אויף דעם טאג ווען די גאנצע וועלט וועט דערקענען דעם אייבערשטן. אזוי אויך נעמט זיך א מענטש פאר יעדן אינדערפרי, און יעדן שבת, צו דינען דעם אייבערשטן ווי עס דארף צו זיין, און צום סוף איז עס אן אנטוישונג. דער סאסובער פלעגט זאגן יעדן אינדערפרי אז היינט וועט ער שוין באמת זיין א ערליכער איד. "משמרים לבקר": מ'ווארט אויף דער גאולה פרטית און כללית, און אז זי קומט נישט, האפט מען אויפן קומענדיגן בוקר. אג,או

ווארטן אויף משיח; בעתה און אחישנה

31:04

די גרויסע צדיקים האבן יעדן מאמענט געווארט אויף דער גאולה. דער ישמח משה פלעגט יעדע נאכט אנזאגן דעם גבאי אים אויפצווועקן אויב משיח קומט. איינמאל, אין מקוה, האט ער געהערט אז "ער איז געקומען" און איז געלאפן אהיים אן זיך אפצווישן; ווען מ'האט אים געוויזן אז ס'איז זיין זון ר' אלעזר ניסן, האט ער זיך צעוויינט, ווייל ער האט געמיינט אז ס'איז משיח.

32:33

די גמרא טייטשט "בעתה אחישנה": זכו, וועט דער אייבערשטער עס צואיילן; לא זכו, קומט עס אין זיין צייט. די תנאים האבן גערעכנט זמנים לויט דניאל, און די גמרא אין עבודה זרה רעדט פון א געוויסן יאר, און זיי זענען אריבער, ווייל דאס זענען געווען זמנים פון אחישנה. אין אזא צייט, ערקלערט דער משגיח, קומט דער שטן מקטרג זיין אז אידן זענען נישט ראוי, און ברענגט צרות. אז,אח,אט,אי

די זמנים פון קץ און די פארשפילטע גאולה

35:47

אויף שנת ת"ח האט מען געזאגט א זמן, און אנשטאט דעם זענען געקומען די גזירות פון כמעלניצקי. דער מלבי"ם האט אין זיין פירוש אויף דניאל געשטעלט תרע"ד, און אין יענעם יאר האט זיך אנגעהויבן די וועלט מלחמה. אויף ת"ש איז אויך געווען א זמן, און דעמאלט איז היטלער אריין קיין פוילן און ס'האבן זיך אנגעהויבן די ערגסטע צרות זינט דעם חורבן, וואו א דריטל פון כלל ישראל איז אומגעקומען. אויך א זמן פונעם אריז"ל איז אריבער, ווייל אזעלכע זמנים זענען פון אחישנה און מ'האט זיי פארשפילט. אכ

39:39

תש"ח האט געברענגט נאר א אידישע מדינה, וואס דער משגיח רופט א צובראכענער טויער פון גאולה. נישט די חפשים האבן עס מקלקל געווען; זיי ווייסן גארנישט און זענען ווי תינוקות שנשבו. די מחלוקת און לשון הרע צווישן ערליכע אידן אויף גדולים און אויף אנדערע רביים האבן עס מקלקל געווען.

41:50

ער ברענגט דעם אריז"ל'ס זמן פאר דעם יום הדין הגדול, און זאגט אז מ'דארף זיך צוגרייטן און זיך מתקן זיין. ער ענדיגט מיט "קויתי ה'": א איד וואס איז אנטוישט הערט נישט אויף צו גלייבן, נאר ווארט ווייטער אויף דעם בוקר, ווייל משיח קען קומען יעדן טאג. אל,אג

מראי מקומות

תורה

  1. ל Devarim 25:3 8:52 טעקסט מפתח
  2. אא Bereishis 4:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:29
  3. אב לכאורה Devarim 30:14 23:27 מפתח
  4. אס Bamidbar 29:35 43:24 טעקסט מפתח

נביאים

  1. אד Yeshayahu 11:9 25:36 טעקסט מפתח
  2. אז Yeshayahu 60:22 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:33

כתובים

  1. ב Tehillim 130:1 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 8:09
  2. ד Tehillim 47:9 2:46 טעקסט מפתח
  3. נ Tehillim 130:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:25
  4. פ Tehillim 130:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:07
  5. ק Tehillim 90:2 16:56 טעקסט מפתח
  6. ת Tehillim 130:4 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 16:29, 20:15
  7. אג Tehillim 130:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:36, 41:50
  8. או Tehillim 130:6 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 25:36
  9. אי Daniel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 32:33

משנה

  1. ו לכאורה Avos 3:14 3:14 מפתח

תלמוד בבלי

  1. ה לכאורה Kiddushin 32b 3:02 מפתח
  2. ח לכאורה Arachin 21a מפתח אינעם אויסשרייב: 5:04
  3. כ Gemara Chagigah (מקום נישט באשטימט) 7:46 מפתח
  4. מ לכאורה Makkos 22b מפתח אינעם אויסשרייב: 8:09
  5. ר לכאורה Pesachim 54a מפתח אינעם אויסשרייב: 16:29
  6. אח Sanhedrin 98a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 32:33
  7. אט לכאורה Avodah Zarah 9b מפתח אינעם אויסשרייב: 32:33

מדרש

  1. ע Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 11:25

זוהר און קבלה

  1. ז Zohar (מקום נישט באשטימט) 3:59 מפתח

ראשונים

  1. ט Rambam, Hilchos Gerushin 2:20 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 5:04
  2. י לכאורה Ramban, introduction to the Torah 7:21 מפתח
  3. ס לכאורה Rashi on Devarim 3:23 מפתח אינעם אויסשרייב: 11:25
  4. ש לכאורה Rashi on Bereishis 1:1 17:23 מפתח

אחרונים און חסידות

  1. ג Bnei Yissaschar (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 2:55
  2. אמ Chesed l'Avraham (מקום נישט באשטימט) 42:32 מפתח

תפילה און פיוט

  1. צ Yom Kippur machzor (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 15:07
  2. אה Rosh Hashanah prayers (מקום נישט באשטימט) 25:57 מפתח

אנדערע

  1. א לכאורה Hirsch on Tehillim 130 מפתח אינעם אויסשרייב: 0:30
  2. אכ Malbim on Daniel (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 35:47
  3. אל Likutei Torah of the Arizal (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 41:50
  4. אנ Maaseh Rokeach (מקום נישט באשטימט) 42:39 מפתח

עיקרי הדברים

  1. 0:30 דער קאפיטל איז דער שפיץ פון די שיר המעלות: נישט נאר ראטעוועט דער אייבערשטער אידן פון גשמיות'דיגע צרות, נאר ער באפרייט זיי אויך פון זייערע עבירות.
  2. 3:36 אידן זענען בנים למקום, און די נקודה פון אלקות אין דער טיפקייט פון א אידס הארץ ווערט קיינמאל נישט דערגרייכט פון קיין עבירה; דאס איז די "מעמקים" פון וואנען דער איד רופט.
  3. 17:50 א איד קומט צום רבונו של עולם נאך סליחה דירעקט, ווי א קינד צום טאטן, אן די ממוצעים וואס מ'דארף ביי א מלך בשר ודם.
  4. 23:43 עבירות מאכן א חציצה צווישן דעם מענטש און דעם רבונו של עולם, וואס שטערט די יראת שמים; די סליחה נעמט עס אוועק, און דערפאר ברענגט די סליחה צו מורא פארן אייבערשטן.
  5. 28:15 א איד דארף ווייטער האפן נאך יעדע אנטוישונג, סיי אין זיין אייגענע עבודה סיי אין ווארטן אויף דער גאולה, ווי די שומרים וואס ווארטן אויף דעם בוקר.
  6. 34:18 זמנים פון קץ זענען אריבער אן א גאולה, ווייל זיי זענען געווען זמנים פון "אחישנה" וואס הענגען אין זכות, און מ'האט די גאולה פארשפילט.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:31 פארוואס באפרייט דער אייבערשטער אידן פון זייערע עבירות, ווען ביי גוים העלפט נישט קיין תשובה?

    תירוץ: 3:14 אידן זענען זיינע קינדער, א חלק פונעם טאטן, מיט א נקודה פון אלקות וואס קיין עבירה דערגרייכט נישט; א טאטע איז מוחל זיין כבוד פאר א קינד.

  2. קשיא: 5:38 ווי אזוי קען א "רוצה אני" וואס מ'האט ארויסגעשלאגן מיט שלעג גילטן, אז ער וויל דאך נישט?

    תירוץ: 5:48 אין דער פנימיות וויל יעדער איד דעם רצון ה'; דער יצר הרע פארדעקט עס, און די שלעג צעברעכן דעם יצר כדי די נקודה שבלב זאל ארויסקומען און ער מיינט עס באמת.

  3. קשיא: 13:31 פארוואס קען נישט יעדער איינער נעמען פונעם אוצר פון מתנת חנם?

    תירוץ: 13:35 נאר דער וואס ווייסט באמת אז אים קומט גארנישט, מיט א שפלות רוח און א צובראכן הארץ, באקומט דערפון.

  4. קשיא: 20:49 פארוואס איז די סליחה "למען תורא"?

    תירוץ: 20:56 אן סליחה וואלט א זינדיגער זיך געהאלטן פאר א פארלוירענעם און זיך אוועקגעגעבן צו עולם הזה; מיט איר קומט ער צוריק און היט זיך.

  5. קשיא: 22:49 יראת שמים איז אזוי פשוט על פי שכל; פארוואס פעלט עס ביי מענטשן?

    תירוץ: 23:43 עבירות מאכן א חציצה וואס שיידט אפ דעם מענטש פון שפירן דעם אייבערשטן; די סליחה נעמט עס אוועק.

  6. קשיא: 33:48 פארוואס זענען די זמנים וואס די תנאים און צדיקים האבן געזאגט אויף משיח אריבער אן א גאולה?

    תירוץ: 33:55 זיי זענען געווען זמנים פון אחישנה, וואס הענגען אין זכות; אויב אידן זענען נישט זוכה גייט דער זמן אריבער, און דער זמן פון בעתה איז נישט באקאנט.

מעשיות

  1. 28:44 דעם סאסובער'ס טעגליכער נייער אנהייב

    דער משגיח דערציילט אז ר' משה לייב סאסובער, אדער אפשר דער רבי ר' אלימלך, פלעגט אויפשטיין יעדן אינדערפרי און זאגן אז ביז יעצט איז ער נישט געווען גוט, אבער היינט וועט ער שוין זיין א ערליכער איד. נעכטן האט ער אויך אזוי געזאגט, אבער היינט מיינט ער עס באמת. און אזוי פלעגט ער זאגן יעדן טאג.

    אין דער מעשה: רבי משה לייב סאסאווער, Rebbe Reb Elimelech

  2. 31:02 דער ישמח משה האט געמיינט אז משיח איז געקומען

    דער ישמח משה פלעגט יעדע נאכט אנזאגן זיין גבאי אז ווען משיח קומט זאל ער נישט פארגעסן אים אויפצווועקן. ער האט געהאט א טייערן זון, דעם צדיק ר' אלעזר ניסן, וואס איז געווען רב אין אן אנדער שטאט און האט געדארפט קומען צו אים. בשעת דער ישמח משה איז געווען אין מקוה איז דער זון אנגעקומען, און דער שמש האט אים אריינגערופן אז "ער איז געקומען". דער ישמח משה האט זיך שנעל אנגעטאן, אפילו נישט אפגעווישט, און איז געלאפן אהיים; ווען דער גבאי האט אים געוויזן אויפן זון, האט ער זיך צעוויינט, ווייל ער האט געמיינט אז מ'האט געזאגט אז משיח איז געקומען.

    אין דער מעשה: דער ישמח משה, ר' אלעזר ניסן

    דערציילט אין נאך 1 שיעור ←

געדאנקען

  1. 10:04 די "מעמקים" פונעם קאפיטל זענען די אינערלעכסטע נקודה פון א איד, דער ארט וואו ער איז א בן למקום און וואו קיין עבירה האט קיינמאל נישט דערגרייכט; דאס רופן פון דארט מאכט מעגליך די סליחה.
  2. 9:21 די ל"ט מלקות אנשטאט ארבעים ווייזן אז די העכסטע מדריגה פון דער נשמה ווערט קיינמאל נישט אנגערירט פון עבירה, און דערפאר שלאגט מען זי נישט.
  3. 14:07 דער אוצר פון מתנת חנם קומט פון דעם וואס א איד איז א בן למקום: א טאטע גיט א קינד נישט ווייל ער האט עס פארדינט, נאר ווייל א טאטע דארף געבן.
  4. 20:56 די סליחה ברענגט צו יראת שמים אויף צוויי אופנים: זי לאזט נישט דעם זינדיגער זיך מייאש זיין, און זי נעמט אוועק די חציצה פון עבירות כדי ער זאל קענען שפירן דעם אייבערשטן.
  5. 35:00 אין א צייט וואס איז מסוגל צו גאולה קומט דער שטן מקטרג זיין אז אידן זענען נישט ראוי, און דערפאר האבן אזעלכע זמנים געברענגט גרויסע צרות אנשטאט א גאולה.
  6. 40:27 נישט די חפשים, וואס זענען ווי תינוקות שנשבו און ווייסן גארנישט, נאר די מחלוקת און לשון הרע צווישן ערליכע אידן האבן מקלקל געווען די גאולה.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 43:51 דער משגיח זאגט אז נאך יעדע אנטוישונג דארף מען ווייטער האפן און נישט אויפהערן גלייבן אין דער גאולה.
  2. 42:58 דער משגיח זאגט אז מ'דארף זיך ערנסט צוגרייטן און זיך מתקן זיין אויף דעם יום הדין הגדול.
  3. 21:55 דער משגיח זאגט אז נאכדעם וואס מ'ווערט ריין פון עבירות דארף מען אכטונג געבן זיך ריין צו האלטן.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אדם הראשון, דער הייליגער אר"י, דער ישמח משה, דער מלבי"ם, דער רבי ר' מלך, דער רמב"ם, דער רמב"ן, הבל, יעקב אבינו, יצחק אבינו, כמעלניצקי ימ"ש, משה רבינו, נח, קין, ר' אלעזר ניסן, רבי חיים ויטאל, רבי לוי יצחק בארדיטשובער, רבי משה לייב סאסאווער, רבי שמשון רפאל הירש

ערכים בעתה אחישנה, חלק אלוק ממעל, חציצה, יראת שמים, ממוצע, מתנת חנם, נקודה הפנימית, קץ, רוצה אני, תחנון

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט