שבת זו מתקן כל השבתות שבשנה - וקראת לשבת עונג!

קאטאלאג: זמנים שבת שובה נומ׳ ⁨1⁩ פאקעט גייד ז׳ 16 תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה 5 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן · לענג 1 שעה 5 מינ׳

עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז שבת שובה איז מתקן אלע שבתים פון יאר, און ער רופט זיך צו גרייטן צו שפירן דעם עונג פון שבת; דערנאך ווייזט ער ווי די טעג פון ראש חודש אלול ביז זאת חנוכה שפיגלען זיך אפ אין די פסוקים פון נצבים, וילך און האזינו.

דער משגיח עפנט מיטן אריז"ל אז יעדער פון די זיבן טעג צווישן ראש השנה און יום כיפור איז מתקן דעם זעלבן טאג פון וואך פארן גאנצן יאר, און ממילא איז שבת שובה מתקן אלע שבתים. היי יאר איז ראש השנה און דער ערשטער טאג סוכות אויף שבת, ווען מ'בלאזט נישט קיין שופר און מ'נעמט נישט קיין לולב, דארף דער שבת אליין זיין דער מליץ און קעמפן פאר אונז, און דערפאר דארף מען זיך איבערבעטן מיטן שבת. דערנאך ערקלערט ער "וקראת לשבת עונג": צו קומען צו שבת מיט א קלארן קאפ, לערנען שבת, זאגן שיר השירים מיטן טייטש, גיין אין מקוה, און עסן יעדן ביסן לכבוד שבת; ער ברענגט א משל פון א דארשטיגן מענטש וואס האט זיך אנגעטרונקען מיט שמוציג וואסער איידער ער האט געטראפן א זיסן קוואל. אינעם צווייטן חלק ווייזט ער אז די הונדערט צוויי און צוואנציג טעג פון ראש חודש אלול ביז זאת חנוכה זענען קעגן די הונדערט צוויי און צוואנציג פסוקים פון נצבים, וילך און האזינו, און ער ערקלערט די צוויי סדרים פון די אושפיזין דורך דער מחלוקת אויף חזקה און די דריי אותות פון משה רבינו.

ענינים: עשרת ימי תשובה · עונג שבת און כבוד שבת · הכנה צו שבת

סדר השיעור

  1. 0:00 שבת שובה איז מתקן אלע שבתים שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ברענגט דעם אריז"ל אז יעדער פון די זיבן טעג צווישן ראש השנה און יום כיפור איז מתקן דעם זעלבן טאג פארן גאנצן יאר, און ממילא איז דער שבת מתקן אלע שבתים פון יאר. ער פרעגט וואס טוט זיך ווען ראש השנה פאלט אויף שבת און מ'בלאזט נישט, און ענטפערט אז דער שבת אליין איז דער מליץ, אויב מ'איז גוט מיט אים; דערפאר דארף מען היי יאר ספעציעל מקבל זיין צו היטן שבת און זיך איבערבעטן מיטן שבת.

  2. 3:23 דער שבת קעמפט ווען מ'נעמט נישט קיין לולב שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט די מלחמה פון די ימים נוראים וואס ציט זיך נאך יום כיפור ביז הושענא רבה, שמיני עצרת און דעם לעצטן טאג חנוכה, און ער גלייכט די הקפות מיט די ארבעה מינים צום ארומגיין יריחו. ווען דער ערשטער טאג סוכות איז שבת און מ'נעמט נישט קיין לולב, קעמפט דער שבת פאר אונז; און ווייל דער אתרוג איז קעגן דעם הארץ, דער אויבערשטער איז דאס הארץ פון כלל ישראל און שבת איז זיין נאמען, איז דער שבת אליין אונזער אתרוג, און שבת שובה איז די צייט זיך איבערצובעטן מיטן שבת.

  3. 10:44 וקראת לשבת עונג שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח ערקלערט "וקראת לשבת עונג" און זאגט אז מ'דארף קומען צו שבת מיט א קלארן קאפ, נישט פארשלאפן; לערנען שבת איז פיל חשובער ווי זיצן דאנערשטאג ביינאכט. ער פאדערט א קביעות אין לערנען שבת, און הייבט אן רעדן וועגן זאגן שיר השירים פאר שבת, וואס שלמה המלך האט געזאגט אין א תקופה וואס איז געווען א טועם פון ימות המשיח.

  4. 14:37 זאגן שיר השירים מיטן טייטש שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח דערציילט פון ר' מרדכי פון לעכאוויטש, וואס האט הנאה געהאט פון א פשוט'ן חסיד וואס האט געזאגט שיר השירים מיט התלהבות אן וויסן דעם טייטש, און זאגט אז היינט דארף מען לערנען פירוש המילות. ער ברענגט פסוקים וואס דריקן אויס די אהבה פונעם אויבערשטן צו כלל ישראל ווי א חתן צו א כלה, די גמרא אז שבת איז אחד משישים לעולם הבא, און "אני ישנה ולבי ער", און רופט מקבל צו זיין צו זאגן שיר השירים ערב שבת.

  5. 18:53 דער דארשטיגער און דער זיסער קוואל שטייט אינעם קאטאלאג

    פון "עם מדושני עונג" אין דער תפילה פון פרייטאג צונאכטס זאגט דער משגיח אז א איד וואס שפירט נישט דעם עונג פון שבת דארף זיך לאזן פאררעכטן, דורך פרעגן א ערליכן תלמיד חכם. ער ברענגט "מים רבים לא יוכלו לכבות את האהבה", און דערציילט א משל פון א דארשטיגן מענטש אין מדבר וואס האט זיך אנגעטרונקען מיט שמוציג וואסער און שפעטער געטראפן א קוואל פון זיס וואסער ווען ער איז שוין נישט געווען דארשטיג: די נשמה וואס זוכט עונג ווערט זאט פון די הנאות פון דער וועלט און שפירט נישט דעם אמת'ן עונג פון שבת.

  6. 24:09 גיין אין מקוה ערב שבת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח רעדט וועגן גרייטן זיך צו שבת מיטן גיין אין מקוה. ער ברענגט א מדרש וועגן דעם בוים פון אברהם אבינו, און זאגט אז ווען איינער איז געקומען אריינגיין אונטער די כנפי השכינה האט אברהם אבינו מיט אים גערעדט וועגן אמונה און אויך וועגן מקוה; ער דערמאנט דעם רמב"ם וועגן די צייט פון עזרא און דעם חינוך פון קינדער, און זאגט אז אידן גייען אין מקוה ערב שבת ווייל דאס מקבל זיין שבת דארף זיך אנהייבן מיט א הכנה.

  7. 27:26 יעדער ביסן לכבוד שבת שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח שילדערט שבת אלס א יחוד פונעם אויבערשטן מיט כלל ישראל, און זאגט אז די תכלית פון די סעודות שבת איז נישט צו האבן א גוטע צייט, נאר אז יעדער ביסן זאל זיין לכבוד שבת. ער דערציילט פון א ארעמען קארלינער חסיד וואס האט געזאגט איבער זיין חלה און זיין פיש אז זיי זענען לכבוד שבת, און ערקלערט אז א מצוה אדער א בלאט גמרא שבת איז פיל מער ווערט ווי אינמיטן וואך, ווייל שבת איז מעין עולם הבא.

  8. 30:46 דער עונג פון דער נשמה שטייט אינעם קאטאלאג

    דער משגיח זאגט אז שבת דארף מען שפירן דעם עונג פון דער נשמה, אין דאווענען און אין דבקות מיטן אויבערשטן, און ער דערמאנט דעם הייליגן ר' שלמה קארלינער; קיין מינוט פון שבת זאל נישט גיין לבטלה. ער פאדערט צו געבן צייט שבת צו לערנען די סדרה מיט רש"י און מפרשים, וואס ברענגט א מענטש נענטער צום אויבערשטן.

  9. 34:23 פון די פערציג טעג ביז זאת חנוכה

    דער משגיח ברענגט די גמרא אז אין די ערשטע פערציג טעג קען מען נאך מתפלל זיין אויפן קינד וואס ווערט געשאפן, און ער ווענדט עס אן אויף די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור. ווער עס האט נישט פארענדיגט זיין עבודה קען נאך צולייגן ביז שמיני עצרת און אפילו ביזן לעצטן טאג חנוכה, און אפילו דער גרעסטער צדיק קען נאך צולייגן כל זמן משיח איז נישט געקומען.

  10. 38:19 האזינו און די צוויי סדרים פון די אושפיזין

    דער משגיח זאגט אז די פסוקים פון האזינו זענען קעגן די טעג פון ראש חודש אלול ביז שמיני עצרת, אזוי אז דער ענין פון יעדן טאג געפינט זיך אין זיין פסוק. ער ברענגט צוויי סדרים פון די אושפיזין, דעם סדר פונעם אריז"ל מיט משה און אהרן פאר יוסף, און א צווייטן סדר מיט יוסף גלייך נאך די אבות, און ווייזט אן אז דער פסוק וואו משה'ס נאמען ווערט צום ערשטן מאל דערמאנט אין האזינו פאלט אויפן טאג פון משה לויטן אריז"ל, ממילא מוז יוסף אויך דארט זיין מרומז.

  11. 42:43 דריי אותות און די מחלוקת אויף חזקה

    דער משגיח פרעגט פארוואס דער אויבערשטער האט געגעבן משה רבינו דריי אותות ווען ער האט געזאגט אז מ'וועט אים נישט גלייבן. ער ברענגט די מחלוקת פון רבי און רבן שמעון בן גמליאל צי א חזקה ווערט מיט צוויי מאל אדער מיט דריי מאל, און דעם רמב"ם אז א נביא ווערט מוחזק דורך אותות; ווייל אלו ואלו דברי אלקים חיים, און די תורה שבעל פה ווערט מוכרע דורך די חכמי הדור, האט דער אויבערשטער געגעבן א דריטן אות כדי נישט מכריע צו זיין.

  12. 52:31 ביידע סדרים פון די אושפיזין זענען אמת

    דער משגיח ווענדט אן דעם זעלבן יסוד אויף האזינו: אויף די טעג וואו די צוויי סדרים פון די אושפיזין זענען חלוק, שטייט איינער בפירוש און דער אנדערער נאר ברמז, משה בפירוש און יוסף ברמז, אהרן בפירוש און יוסף ברמז, כדי דער אויבערשטער זאל נישט מכריע זיין וועלכער סדר איז דער עיקר. ער בינדט יוסף מיט שמירת הברית, און ער זאגט אז די זעלבע מחלוקת קען זיין אין ווי אזוי מ'שטעלט די הדסים, ערבות און דעם לולב.

  13. 57:16 122 טעג, 122 פסוקים און דער אור הגנוז

    דער משגיח רעכנט אויס הונדערט צוויי און צוואנציג טעג פון ראש חודש אלול ביזן לעצטן טאג חנוכה, קעגן די הונדערט צוויי און צוואנציג פסוקים פון נצבים, וילך און האזינו, און ערקלערט פארוואס וזאת הברכה ווערט נישט מיטגערעכנט. זאת חנוכה ווערט נתגלה דער אור הגנוז פון בריאת העולם; מ'מעג אים נאר אנקוקן אבער נאך נישט זיך באנוצן, אזוי ווי עס איז מרומז אינעם לעצטן פסוק פון האזינו, "כי מנגד תראה את הארץ". ער שליסט אז די פסוקים וואס מ'לערנט אין דער תקופה זענען ווי א שפייז וואס האלט אויף א גאנץ יאר.

דער שיעור, אויסגעשריבן

שבת שובה איז מתקן אלע שבתים

0:52

דער משגיח ברענגט דעם אריז"ל אז יעדער פון די זיבן טעג צווישן ראש השנה און יום כיפור איז מתקן דעם זעלבן טאג פארן גאנצן יאר, און ממילא איז דער שבת מתקן אלע שבתים פון יאר. ער פרעגט: די ישועה פון ראש השנה קומט דורך תקיעת שופר, וואס טוט זיך ווען עס פאלט אויף שבת, ווי היי יאר, און מ'בלאזט נישט? דער שבת אליין איז דער מליץ, ווי א גוטער פריינט, אויב מ'איז גוט מיט אים; דערפאר דארף מען היי יאר ספעציעל מקבל זיין צו היטן שבת און זיך איבערבעטן מיטן שבת.

דער שבת קעמפט ווען מ'נעמט נישט קיין לולב

3:29

דער משגיח גלייכט די צייט צו א מלחמה וואס ענדיגט זיך נישט יום כיפור, נאר ציט זיך ווייטער ביז הושענא רבה, שמיני עצרת און אפילו ביזן לעצטן טאג חנוכה. די ערשטע מלחמה ווען אידן זענען אריין אין ארץ ישראל איז געווען יריחו, וואס מ'איז ארומגעגאנגען זיבן טעג, און דעם זיבעטן טאג זיבן מאל; אזוי גייט מען ארום מיט די ארבעה מינים, די כלי זיין פון דער מלחמה, זיבן טעג, און הושענא רבה זיבן מאל. א

6:52

אבער דער עיקר מצוה פון לולב איז דעם ערשטן טאג, און היי יאר איז עס שבת. ווער וועט פאר אונז איינעמען? דער שבת אליין. דער אתרוג, ווי עס שטייט אין מדרש, איז דאס הארץ, און דאס הארץ פון כלל ישראל איז דער רבונו של עולם, ווי "אני ישנה ולבי ער" און ווי חז"ל זאגן; און שבת איז זיין נאמען, ווי דער זוהר זאגט. ממילא איז דער שבת אונזער אתרוג, און שבת שובה איז די צייט זיך איבערצובעטן מיט אים, ווייל אויב דער שבת איז א גוטער, גייען אלע שבתים פון יאר מיט אים מיט. ב,ג,ד,ה

וקראת לשבת עונג

11:05

כדי דער שבת זאל זיין א גוטער, ברענגט דער משגיח "וקראת לשבת עונג", אז מ'דארף מאכן דעם שבת אליין פאר א תענוג. שבת דארף מען האבן א קלארן קאפ; פארוואס זאל מען זיין פארשלאפן און פארטעמפט אויף אזא הייליגן און זיסן טאג? זיצן דאנערשטאג ביינאכט לוינט זיך נאר אויב מ'פארשלאפט נישט דערנאך דעם שבת, ווייל לערנען שבת איז פיל חשובער. ו

13:41

דערנאך רעדט ער וועגן זאגן שיר השירים פאר שבת. שלמה המלך האט עס געזאגט אין א צייט פון שלום, ווען כלל ישראל איז געשטאנען אויף דער העכסטער מדרגה, א טועם פון ימות המשיח, און שבת איז אויך אזא צייט. כל השירים קודש, אבער שיר השירים איז קודש קדשים. ז

זאגן שיר השירים מיטן טייטש

14:37

ר' מרדכי פון לעכאוויטש האט אמאל געזען א פשוט'ן חסיד זאגן שיר השירים מיט גרויס התלהבות, און האט אים געפרעגט צי ער ווייסט דעם טייטש. דער חסיד האט געענטפערט אז ער דארף עס נישט, און ר' מרדכי איז געווען זייער צופרידן. אבער היינט, זאגט דער משגיח, ווען דאס הארץ איז נישט לויטער, דארף מען לערנען פירוש המילות.

15:42

דאן זעט מען די אהבה פונעם אויבערשטן צו כלל ישראל, זיין כלה, אין פסוקים ווי "הראיני את מראיך השמיעיני את קולך" און "לבבתני אחותי כלה". די גמרא זאגט אז שבת איז אחד משישים פון עולם הבא; כאטש א טעם ווערט בטל בשישים, קען מען פונדעסטוועגן שפירן עולם הבא שבת, אויב מ'גרייט זיך דערצו. דערפאר רופט דער משגיח מקבל צו זיין צו זאגן שיר השירים ערב שבת. ח,ט,י

דער דארשטיגער און דער זיסער קוואל

18:59

אין דער תפילה פון פרייטאג צונאכטס ווערן אידן גערופן "עם מדושני עונג". א איד וואס שפירט דאס נישט, זאגט דער משגיח, איז ווי א צעבראכענער אפאראט: ער דארף גיין צו א מומחה, צו א ערליכן תלמיד חכם, ער זאל אים עס פאררעכטן כדי ער זאל קענען מקבל זיין די קדושה פון שבת. די אהבה פונעם אויבערשטן צו כלל ישראל איז אזוי גרויס אז "מים רבים" קענען זי נישט פארלעשן. כ,ל

20:52

ער ברענגט א משל פון א מענטש אין מדבר וואס איז געווען שטארק דארשטיג, און האט געטראפן שמוציג, ביטער וואסער און געטרונקען ביז דער דארשט איז אוועק. א ביסל ווייטער האט ער געטראפן א קוואל מיט ריין, זיס וואסער, און האט געהאט גרויס עגמת נפש וואס ער איז שוין נישט דארשטיג. אזוי איז די אידישע נשמה, וואס קומט פון עולם התענוג און זוכט עונג: זי ווערט זאט פון די הנאות פון עולם הזה, און ווען שבת ברענגט דאס אמת'ע זיסע וואסער, שפירט זי עס נישט.

גיין אין מקוה ערב שבת

24:09

דער משגיח גייט איבער צו דער הכנה פון מקוה. ער ברענגט א מדרש וועגן דעם בוים פון אברהם אבינו, און זאגט אז ווען איינער איז געקומען צו אברהם אבינו אריינצוגיין אונטער די כנפי השכינה, האט ער מיט אים גערעדט וועגן אמונה און אויך וועגן מקוה. אידן גייען אין מקוה ערב שבת ווייל דאס מקבל זיין שבת דארף זיך אנהייבן מיט א הכנה. מ

יעדער ביסן לכבוד שבת

27:28

שבת, ערקלערט דער משגיח, איז א גרויסער יחוד פונעם אויבערשטן מיט כלל ישראל. די תכלית פון די סעודות איז נישט צו האבן א גוטע צייט, נאר אז יעדער ביסן זאל זיין לכבוד שבת, ווי "יהא חלקי מאוכלי שלש סעודות בשבת". ער דערציילט פון א ארעמען קארלינער חסיד וואס האט צוזאמגעקראצט א פאר גראשן אויף א שטיקל חלה און פיש, און האט געזאגט איבער יעדס אז עס איז לכבוד שבת. נ

29:49

א מצוה וואס מ'טוט שבת, אפילו א בלאט גמרא, איז פיל מער ווערט ווי די זעלבע מצוה אינמיטן וואך; איין רגע פון שבת קען מען נישט אויסגלייכן מיט שעות פון דער וואך, ווייל שבת איז ממש עולם הבא.

דער עונג פון דער נשמה

30:46

שבת, זאגט דער משגיח, דארף מען שפירן דעם עונג פון דער נשמה, אין דאווענען און אין דבקות מיטן אויבערשטן; ער דערמאנט דעם הייליגן ר' שלמה קארלינער. קיין מינוט פון שבת זאל נישט גיין לבטלה: מ'זאל לערנען מיט עונג און מיט לעבעדיגקייט, און אפגעבן צייט צו דער סדרה מיט רש"י און מפרשים, וואס ברענגט א מענטש נענטער צום רבונו של עולם.

פון די פערציג טעג ביז זאת חנוכה

34:30

דער משגיח ברענגט די גמרא אז אין די ערשטע פערציג טעג קען מען נאך מתפלל זיין אויפן קינד וואס ווערט געשאפן, און גלייכט עס צו די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור. אבער ווער עס האט דעמאלט נישט פארענדיגט זיין עבודה, האט נאך ביז שמיני עצרת, און אפילו ביזן לעצטן טאג חנוכה. אפילו דער גרעסטער צדיק קען נאך צולייגן, ווייל כל זמן משיח איז נישט געקומען איז די עבודה נישט פארטיג. ס

האזינו און די צוויי סדרים פון די אושפיזין

38:43

אין האזינו, זאגט דער משגיח, געפינט מען די גאנצע עבודה פון ראש חודש אלול ביז שמיני עצרת: יעדער פסוק איז קעגן א טאג, און די לעצטע דערגרייכן שמיני עצרת. ער ברענגט צוויי סדרים פון די אושפיזין. לויטן אריז"ל קומען משה און אהרן נאך די אבות, און דערנאך יוסף און דוד; לויטן צווייטן סדר קומט יוסף גלייך נאך די אבות.

41:42

משה'ס נאמען ווערט נישט דערמאנט אין דער גאנצער סדרה ביז א פסוק נאנט צום סוף, און יענער פסוק פאלט אויפן טאג פון משה לויטן אריז"ל. לויטן צווייטן סדר איז עס דער טאג פון יוסף, ממילא מוז יוסף אויך זיין מרומז אין דעם פסוק. ע

דריי אותות און די מחלוקת אויף חזקה

43:10

דער משגיח גייט איבער צו דער שליחות פון משה רבינו. משה האט געזאגט אז מ'וועט אים נישט גלייבן; דער אויבערשטער האט אים געגעבן אן אות כדי זיי זאלן גלייבן, דערנאך נאך אן אות, און דערנאך א דריטן אויב זיי וועלן נישט גלייבן אפילו די צוויי. פארוואס דריי, אז דער ערשטער האט שוין געדארפט זיין גענוג? פ

46:37

דער רמב"ם אין הלכות נביאות זאגט אז א נביא ווערט מוחזק דורך אותות. וויפיל מאל מאכט א חזקה איז א מחלוקת: לויט רבי צוויי מאל, לויט רבן שמעון בן גמליאל דריי מאל. ארויסצוגיין פון מצרים האבן אידן געדארפט א נביא מוחזק, און אזוי אויך ביי דער גאולה העתידה, ווייל דעם בית המקדש בויט מען נאר דורך א נביא. צ,ק

49:03

אלו ואלו דברי אלקים חיים, און די תורה שבעל פה ווערט מוכרע לויט אירע כללים דורך די חכמי הדור; די תורה שבכתב קען עס נישט מכריע זיין. ווען דער אויבערשטער וואלט זיך אפגעשטעלט ביי צוויי אותות, וואלט עס געווען א הכרעה ווי רבי. דערפאר האט ער געגעבן א דריטן אות, כדי נישט מכריע צו זיין, ווייל ביידע זענען אמת. ר

ביידע סדרים פון די אושפיזין זענען אמת

52:45

דאס זעלבע געפינט מען אין האזינו. אויפן טאג פון משה שטייט משה בפירוש און יוסף נאר ברמז, וואס וואלט אויסגעזען ווי א ראיה פארן סדר פונעם אריז"ל. אבער דעם זעקסטן טאג, וואס לויטן אריז"ל איז יוסף און לויטן צווייטן סדר אהרן, שטייט אהרן בפירוש, "כאשר מת אהרן אחיך", און יוסף נאר ברמז; די בחינה פון יוסף, זאגט דער משגיח, איז שמירת הברית. ממילא איז דער אויבערשטער נישט מכריע, און ביידע סדרים זענען אמת. ער לייגט צו אז די זעלבע מחלוקת קען זיין אין ווי אזוי מ'בינדט דעם לולב. ש

122 טעג, 122 פסוקים און דער אור הגנוז

57:25

שמיני עצרת איז די חתימה לטובה, אבער דער לעצטער טאג איז זאת חנוכה, ווען עס ווערט נתגלה דער אור הגנוז, וואס יעדער איד האט דערין א חלק. פון ראש חודש אלול ביזן לעצטן טאג חנוכה זענען דא הונדערט צוויי און צוואנציג טעג, און נצבים, וילך און האזינו האבן הונדערט צוויי און צוואנציג פסוקים. וזאת הברכה ווערט נישט מיטגערעכנט: מ'ליינט זי נישט שבת, און זי איז נישט משפיע אויף א וואך ווי די אנדערע סדרות; זי איז כולל זייער ברכה און איז נאר א מקבל.

1:01:23

דער אור הגנוז איז דאס ליכט פון "ויהי אור" ביי בריאת העולם, וואס איז באהאלטן געווארן פאר די צדיקים. חנוכה מעג מען די לעכט נאר אנקוקן, נישט זיך באנוצן. דער לעצטער פסוק פון האזינו, דער הונדערט צוויי און צוואנציגסטער, איז דערויף מרמז: משה מעג אנקוקן דאס לאנד אבער נישט אריינגיין. דער משגיח שליסט אז די פסוקים און די תורה פון דער תקופה זענען ווי א שפייז וואס האלט אויף א גאנץ יאר. ת,אא,אב

מראי מקומות

תורה

  1. ע לכאורה Devarim 32:44 מפתח אינעם אויסשרייב: 41:42
  2. פ Shemos 4:1-9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 43:10
  3. ש Devarim 32:50 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 52:45
  4. ת Bereishis 1:3 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:23
  5. אב לכאורה Devarim 32:52 מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:23

נביאים

  1. א לכאורה Yehoshua ch. 6 מפתח אינעם אויסשרייב: 3:29
  2. ו Yeshayahu 58:13 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 11:05

כתובים

  1. ג Shir Hashirim 5:2 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 6:52
  2. ח Shir Hashirim 2:14 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:42
  3. ט Shir Hashirim 4:9 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:42
  4. ל Shir Hashirim 8:7 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 18:59

משנה

  1. ז Mishnah Yadayim 3:5 טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 13:41

תלמוד בבלי

  1. י Berachos 57b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 15:42
  2. נ Shabbos 118b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 27:28
  3. ס Berachos 60a טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 34:30
  4. ק Yevamos 64b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 46:37
  5. ר Eruvin 13b טעקסט מפתח אינעם אויסשרייב: 49:03

מדרש

  1. ב לכאורה Vayikra Rabbah 30:14 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:52
  2. ד לכאורה Shir Hashirim Rabbah 5:2 מפתח אינעם אויסשרייב: 6:52
  3. מ Midrash (מקום נישט באשטימט) אינעם אויסשרייב: 24:09

זוהר און קבלה

  1. ה לכאורה Zohar II 88b מפתח אינעם אויסשרייב: 6:52

ראשונים

  1. צ לכאורה Hilchos Yesodei HaTorah, laws of prophecy מפתח אינעם אויסשרייב: 46:37

תפילה און פיוט

  1. כ לכאורה Friday night Maariv, Magen Avos מפתח אינעם אויסשרייב: 18:59
  2. אא Haneiros Halalu (מקום נישט באשטימט) מפתח אינעם אויסשרייב: 1:01:23

עיקרי הדברים

  1. 0:52 יעדער פון די זיבן טעג צווישן ראש השנה און יום כיפור איז מתקן דעם זעלבן טאג פארן גאנצן יאר, און שבת שובה איז מתקן אלע שבתים.
  2. 2:15 ווען מ'בלאזט נישט שופר און מ'נעמט נישט קיין לולב צוליב שבת, איז דער שבת אליין דער מליץ און קעמפט פאר אידן, אויב מ'איז גוט מיט אים.
  3. 11:05 "וקראת לשבת עונג" פאדערט א הכנה: א קלארער קאפ, לערנען שבת, און לערנען דעם טייטש פון שיר השירים.
  4. 21:19 א נשמה וואס איז זאט פון די הנאות פון דער וועלט קען נישט שפירן דעם אמת'ן עונג פון שבת, אזוי ווי א דארשטיגער וואס האט זיך אנגעטרונקען מיט שמוציג וואסער איידער ער איז געקומען צו א זיסן קוואל.
  5. 3:29 די עבודה פון די ימים נוראים גייט ווייטער ביז שמיני עצרת און אפילו ביזן לעצטן טאג חנוכה.
  6. 48:05 דער אויבערשטער האט געגעבן משה רבינו דריי אותות כדי נישט מכריע צו זיין צווישן רבי און רבן שמעון בן גמליאל צי צוויי מאל אדער דריי מאל מאכט א חזקה.
  7. 59:15 די הונדערט צוויי און צוואנציג טעג פון ראש חודש אלול ביז זאת חנוכה זענען קעגן די הונדערט צוויי און צוואנציג פסוקים פון נצבים, וילך און האזינו.

קושיות און תירוצים

  1. קשיא: 2:04 אז די ישועה פון ראש השנה קומט פון תקיעת שופר, וואס טוט זיך ווען עס פאלט אויף שבת און מ'בלאזט נישט?

    תירוץ: 2:15 דער שבת אליין איז דער מליץ פאר אידן, אויב מ'איז גוט מיט אים; ממילא דארף מען זיך איבערבעטן מיטן שבת.

  2. קשיא: 6:35 ווען דער ערשטער טאג סוכות איז שבת און מ'נעמט נישט קיין לולב, ווער וועט קעמפן פאר אידן?

    תירוץ: 6:58 דער שבת אליין נעמט איין פאר זיי.

  3. קשיא: 45:39 פארוואס האט דער אויבערשטער געגעבן משה רבינו דריי אותות, ווען דער ערשטער אות האט שוין געדארפט זיין גענוג?

    תירוץ: 50:34 לויט רבי ווערט א חזקה מיט צוויי מאל און לויט רבן שמעון בן גמליאל מיט דריי מאל; דער אויבערשטער האט געגעבן א דריטן אות כדי נישט מכריע צו זיין, ווייל ביידע זענען אמת.

  4. קשיא: 59:31 פארוואס ווערן די פסוקים פון וזאת הברכה נישט מיטגערעכנט צווישן די פסוקים וואס זענען קעגן די טעג?

    תירוץ: 59:55 וזאת הברכה ליינט מען נישט שבת און זי איז נישט פון די סדרות וואס זענען משפיע אויף א וואך; זי איז כולל די ברכה פון אלע סדרות און איז נאר א מקבל.

מעשיות

  1. 14:37 ר' מרדכי פון לעכאוויטש און דער פשוט'ער חסיד

    ר' מרדכי פון לעכאוויטש האט אמאל געזען איינעם פון זיינע חסידים, א פשוט'ער איד וואס האט גארנישט געוואוסט, זאגן שיר השירים מיט גרויס התלהבות. ער האט אים געפרעגט צי ער ווייסט דעם פירוש המילות. דער חסיד האט געענטפערט אז ער דארף נישט דעם פירוש, און ר' מרדכי איז געווען זייער צופרידן מיט דעם ענטפער. דער משגיח לייגט צו אז היינט קען דאס שוין נישט זיין, ווען די הערצער זענען נישט לויטער, און מ'דארף לערנען דעם טייטש.

    אין דער מעשה: R' Mordechai of Lechovitch

    דערציילט אין נאך 2 שיעורים ←

  2. 28:38 די סעודת שבת פון דעם ארעמען קארלינער חסיד

    א קארלינער חסיד, אן ארעמאן, האט צוזאמגעקראצט א פאר גראשן לכבוד שבת און האט געקענט האבן נאר א שטיקל חלה און א שטיקעלע פיש. איבער דער חלה האט ער געזאגט צום רבונו של עולם אז דאס וואס מ'האט אים געגעבן איז חלה לכבוד שבת, און איבער דעם פיש דאס זעלבע. דער משגיח ברענגט עס צו ווייזן אז די תכלית פון דער סעודה איז אז יעדער ביסן זאל זיין לכבוד שבת.

    דערציילט אין נאך 8 שיעורים ←

געדאנקען

  1. 2:04 ווען ראש השנה פאלט אויף שבת און מ'בלאזט נישט, נעמט דער שבת אליין דעם פלאץ פונעם שופר אלס מליץ יושר פאר אידן, און ממילא איז זיך איבערבעטן מיטן שבת די הויפט עבודה פון שבת שובה.
  2. 8:58 ווייל דער אתרוג איז קעגן דעם הארץ, דער אויבערשטער איז דאס הארץ פון כלל ישראל און שבת איז זיין נאמען, איז אויף א שבת ווען מ'נעמט נישט קיין לולב דער שבת אליין דער אתרוג פון אידן.
  3. 16:39 שבת איז אחד משישים פון עולם הבא, און פונדעסטוועגן, נישט אזוי ווי א טעם וואס ווערט בטל בשישים, קען מען שפירן דעם טעם פון עולם הבא שבת אויב מ'גרייט זיך דערצו.
  4. 50:34 דער אויבערשטער האט געגעבן משה רבינו א דריטן אות כדי נישט מכריע צו זיין צווישן רבי און רבן שמעון בן גמליאל אויף חזקה, ווייל די תורה שבכתב איז נישט מכריע א מחלוקת פון דער תורה שבעל פה.
  5. 53:05 אין האזינו שטייט איינער פון די אושפיזין פון א טאג וואס איז במחלוקת בפירוש און דער אנדערער נאר ברמז, כדי די תורה זאל נישט מכריע זיין צווישן דעם סדר פונעם אריז"ל און דעם צווייטן סדר.
  6. 1:02:56 דער לעצטער פסוק פון האזינו, דער הונדערט צוויי און צוואנציגסטער פון ראש חודש אלול, איז קעגן זאת חנוכה: מ'מעג אנקוקן דעם אור הגנוז אבער נאך נישט זיך באנוצן, אזוי ווי משה רבינו האט געמעגט זען דאס לאנד אבער נישט אריינגיין.

וואס דער משגיח זאגט מ׳זאל ארויסנעמען

  1. 3:12 דער משגיח זאגט אז שבת שובה דארף מען מקבל זיין צו היטן שבת, זיך איבערבעטן מיטן שבת און זיך ספעציעל אנשטרענגען אין דעם שבת.
  2. 11:47 דער משגיח זאגט אז מ'דארף קומען צו שבת מיט א קלארן קאפ, און נישט בלייבן וואך דאנערשטאג ביינאכט אויף אן אופן אז מ'פארשלאפט דעם שבת.
  3. 15:32 דער משגיח רופט מקבל צו זיין צו זאגן שיר השירים ערב שבת און צו לערנען דעם פירוש המילות.
  4. 29:11 דער משגיח זאגט אז יעדער ביסן פון די סעודות שבת זאל מען עסן לכבוד שבת.
  5. 32:18 דער משגיח זאגט אז קיין מינוט פון שבת זאל נישט גיין לבטלה, און מ'זאל געבן צייט שבת צו לערנען די סדרה מיט רש"י און מפרשים.

דערמאנט אין דעם שיעור

פערזאנען אברהם אבינו, אהרן הכהן, דער הייליגער אר"י, דער רמב"ם, יוסף הצדיק, משה רבינו, עזרא הסופר, רבי יהודה הנשיא, רבי מרדכי לעכאוויטשער, רבי שלמה קארלינער, רבן שמעון בן גמליאל, שלמה המלך

ערכים אור הגנוז, אושפיזין, ארבעה מינים, אתרוג, בית שמאי, הושענא רבה, זאת חנוכה, מעין עולם הבא, מקוה, שבת שובה, שופר, שיר השירים, שמיני עצרת, תורה שבעל פה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט