19 Kislev - 11 - R Moshe Wolfson
קאטאלאג: זמנים י"ט כסלו נומ׳ 17 תשע"ד (2013–14) אידיש 20 מינ׳
שטייט נישט אינעם פאקעט גייד פון 2012; דער קעפל איז גענומען פונעם פאלדער און פונעם נאמען פונעם פייל.
הערן
עפענען אין דער אפליקאציע צום הערן
וועגן דעם שיעור
דער משגיח טייטשט אז די דארע פרות אין פרעה'ס חלום, וואס שטייען פארגאפט ביי די פעטע, זענען די סטרא אחרא, און אפילו הקב"ה אליין, וואס וואונדערן זיך אויף דער מסירת נפש פון דער אידישער נשמה: ביי חנוכה, ביים אלטן רבי'ן און די רביים פון ליובאוויטש, און ביי די שלוחים היינט.
דער משגיח פרעגט פארוואס די דארע פרות אין פרעה'ס חלום זענען צוערשט געשטאנען ביי די פעטע פרות איידער זיי האבן זיי איינגעשלונגען, און פארוואס פרעה האט דאס אויסגעלאזט ווען ער האט דערציילט דעם חלום. מיט א ווארט פון ר' שמשון רפאל הירש אויף "עומדות היו רגלינו בשעריך ירושלים" ערקלערט ער אז שטיין מיינט פארגליווערט ווערן פון התפעלות. די פעטע פרות זענען די נפש האלקית מיט אירע זיבן מידות, די דארע זענען די נפש הבהמית; אפילו ווען די נפש הקדושה זעט אויס איינגעשלונגען, שטייט די סטרא אחרא פארגאפט פאר איר, און אפילו הקב"ה וואונדערט זיך, ווי די גמרא ברענגט פון זכריה. פרעה האט זיך געשעמט און דאס באהאלטן. ביי חנוכה איז פאר אידן דער פארלוסט פון תורה געווען א אמת'ע צרה און זיי האבן זיך מוסר נפש געווען, דערפאר רופט דער רמב"ם די מצוה חביבה עד מאד, אזוי ווי אברהם'ס מילה וואס איז געקומען מיט צער. צום סוף רעדט ער פון דער מסירת נפש פונעם אלטן רבי'ן, די רביים פון ליובאוויטש און די שלוחים.
ענינים: חודש כסלו און י"ט כסלו · מסירת נפש · דער נס חנוכה און די יוונים
סדר השיעור
-
0:00 פארוואס די דארע פרות זענען געשטאנען
דער משגיח פרעגט פארוואס די הונגעריגע פרות אין פרעה'ס חלום זענען געשטאנען ביי די פעטע אנשטאט זיי גלייך איינצושלינגען, און פארוואס פרעה האט דאס אויסגעלאזט ביים דערציילן. ער ברענגט ר' שמשון רפאל הירש'ס פשט אז "עומדות היו רגלינו בשעריך ירושלים" מיינט פארגליווערט ווערן פון התפעלות.
-
4:22 די נפש הבהמית שטייט פארגאפט
דער משגיח טייטשט די פעטע פרות אויף דער נפש האלקית און די דארע אויף דער נפש הבהמית, און זאגט אז די סטרא אחרא, און אפילו הקב"ה ווי די גמרא ברענגט פון זכריה, וואונדערן זיך ווי די אידישע נשמה האלט זיך אין גלות. פרעה האט דאס באהאלטן פון בושה און פאלש געזאגט אז מ'האט גארנישט דערקענט.
-
10:53 חנוכה: א צרה וואס נאר אידן פילן
דער משגיח שילדערט די גזירות פון די יוונים קעגן תורה: א גוי וואונדערט זיך וואס פאר א צרה דאס איז, אבער ביי אידן איז עס געווען א אמת'ע צרה און זיי האבן זיך מוסר נפש געווען, האט הקב"ה זיך געוואונדערט און געבראכט די ישועה און די נרות חנוכה. ער ערקלערט דעם רמב"ם'ס "מצוה חביבה" מיט רש"י ביי אברהם'ס שבועה מיט דער מילה, וואס איז געקומען מיט צער.
-
15:43 מסירת נפש פון ליובאוויטש און די שלוחים
דער משגיח דערציילט פונעם אלטן רבי'ן און אלע ליובאוויטשער רביים וואס האבן זיך מוסר נפש געווען אויף חסידות, פונעם ריי"ץ וואס האט געפאדערט מסירת נפש פון זיינע חסידים, און פון די שלוחים פונעם לעצטן רבי'ן, פיר טויזנט פון זיי פאטאגראפירט לעצטנס ביי 770. די וועלט און הקב"ה וואונדערן זיך, און ער שליסט מיט א ברכה אויף דער גאולה, ווען די וועלט וועט זיך וואונדערן ווי אזוי אידן האבן אויסגעהאלטן דעם גלות.
דער שיעור, אויסגעשריבן
פארוואס די דארע פרות זענען געשטאנען
אין פרעה'ס חלום זענען די הונגעריגע דארע פרות ארויפגעקומען פונעם יאור און זיך אוועקגעשטעלט ביי די פעטע. דער משגיח פרעגט: פארוואס שטייען זיי, זאלן זיי זיי גלייך איינשלינגען? און פארוואס האט פרעה ביים דערציילן אויסגעלאזט דאס שטיין, און נאר געזאגט אז מ'האט נישט דערקענט אז זיי זענען איינגעשלונגען געווארן? א,ב
די נפש הבהמית שטייט פארגאפט
ס'שטייט אין ספרים הקדושים אז די זיבן פעטע פרות זענען די נפש האלקית מיט אירע זיבן מידות הקדושות, און די דארע זענען די נפש הבהמית מיט אירע זיבן מידות. נעבעך שלינגט די נפש הבהמית אמאל איין די נפש הקדושה, און די אהבה מסותרת דערקענט זיך נישט; אבער "מים רבים לא יוכלו לכבות את האהבה". ד
די סטרא אחרא ווייסט די גרויסקייט פון א אידישער נשמה און שטייט פארגליווערט פון התפעלות. אפילו הקב"ה וואונדערט זיך: די גמרא ברענגט דעם פסוק אין זכריה "גם בעיני יפלא", ווי אזוי צדיקים האבן אויסגעהאלטן דעם גלות. פרעה האט זיך געשעמט דאס מודה צו זיין, האט ער עס אויסגעלאזט, און זיין טענה איז א ליגן: די אידישע נשמה בלייבט. ה,ו
חנוכה: א צרה וואס נאר אידן פילן
מסירת נפש פון ליובאוויטש און די שלוחים
דער אלטער רבי און אלע רביים פון ליובאוויטש, אויך דער צמח צדק, האבן זיך מוסר נפש געווען אויף חסידות. דער ריי"ץ האט געפאדערט מסירת נפש פון זיינע חסידים, וואס דער משגיח רופט נאך שווערער. די שלוחים פונעם לעצטן רבי'ן זענען געגאנגען אין די פינסטערסטע מקומות; לעצטנס האט מען פאטאגראפירט פיר טויזנט ביי 770, און די וועלט און הקב"ה וואונדערן זיך.
ער שליסט מיט א ברכה אויף דער גאולה, ווען די גאנצע וועלט וועט זיך וואונדערן ווי אזוי אידן האבן אויסגעהאלטן דעם גלות.
מראי מקומות
תורה
נביאים
כתובים
תלמוד בבלי
ראשונים
תפילה און פיוט
עיקרי הדברים
- 4:25 די פעטע פרות זענען די נפש האלקית מיט אירע זיבן מידות הקדושות, און די דארע פרות זענען די נפש הבהמית מיט אירע זיבן מידות, וואס קען איינשלינגען די נפש הקדושה אין גלות.
- 5:39 דאס שטיין פון די דארע פרות איז די סטרא אחרא וואס שטעלט זיך אפ פון התפעלות פאר דער גרויסקייט פון א אידישער נשמה, וואס זי קען נישט באמת איינשלינגען.
- 7:47 הקב"ה אליין וואונדערט זיך ווי אזוי אידן האבן אויסגעהאלטן דעם גלות, ווי די גמרא ברענגט פונעם פסוק אין זכריה "גם בעיני יפלא".
- 10:18 פרעה האט אויסגעלאזט דאס שטיין ווייל ער האט זיך געשעמט, און זיין טענה אז מ'האט נישט דערקענט די איינגעשלונגענע פרות איז א ליגן: די אידישע נשמה בלייבט און ווירקט.
- 12:01 ביי חנוכה האבן אידן געפילט דעם פארלוסט פון תורה ומצוות ווי א אמת'ע צרה און זיך מוסר נפש געווען דערויף; דערפאר רופט דער רמב"ם חנוכה א מצוה חביבה עד מאד, ווייל א מצוה וואס קומט מיט צער איז חביב.
- 15:43 דער אלטער רבי און אלע רביים פון ליובאוויטש האבן זיך מוסר נפש געווען אויף חסידות, און די שלוחים פונעם לעצטן רבי'ן פירן ווייטער די מסירת נפש, וואס די וועלט און הקב"ה וואונדערן זיך דערויף.
קושיות און תירוצים
-
קשיא: 0:56 פארוואס זענען די הונגעריגע דארע פרות געשטאנען ביי די פעטע אנשטאט זיי גלייך איינצושלינגען?
תירוץ: 6:29 זיי זענען געשטאנען פארגליווערט פון התפעלות, אזוי ווי די נפש הבהמית און די סטרא אחרא שטייען פארגאפט פאר דער נפש האלקית.
-
קשיא: 1:19 פארוואס האט פרעה אויסגעלאזט דאס שטיין פון די פרות ווען ער האט דערציילט דעם חלום?
תירוץ: 10:18 ער האט זיך געשעמט מודה צו זיין אז ער אליין ווערט נתפעל פונעם כח פון א איד.
-
קשיא: 13:53 פארוואס רופט דער רמב"ם נאר די מצוה פון חנוכה חביבה עד מאד?
תירוץ: 14:24 ווייל אידן האבן זוכה געווען צו איר מיט מסירת נפש, און א מצוה וואס קומט מיט צער איז חביב, אזוי ווי אברהם'ס מילה.
מעשיות
-
17:21 פיר טויזנט שלוחים פאטאגראפירט ביי 770
דער משגיח דערציילט אז מיט צוויי וואכן צוריק איז געווען א בילד אין די צייטונגען פון פיר טויזנט שלוחים וואס שטייען פאר 770 און ווערן דארט פאטאגראפירט. דער לעצטער רבי האט זיי געשיקט אין די פינסטערסטע פארווארפענסטע מקומות אין דער וועלט צו פארשפרייטן אידישקייט, תורה ומצוות און חסידות מיט מסירת נפש. צוואנציג יאר נאכן רבי'ן ווערט עס אלץ מער, און די גאנצע וועלט וואונדערט זיך אויפן כח פונעם רבי'ן.
אין דער מעשה: דער ליובאוויטשער רבי
געדאנקען
- 6:29 דאס שטיין פון די דארע פרות איידער זיי שלינגען איין די פעטע טייטשט דער משגיח אויף דער התפעלות פון דער נפש הבהמית און דער סטרא אחרא פאר דער באהאלטענער גרויסקייט פון א אידישער נשמה.
- 10:15 וואס פרעה האט אויסגעלאזט דאס שטיין ביים דערציילן, ווייזט אויף זיין בושה צו מודה זיין אז ער אליין ווערט נתפעל פונעם כח פון א איד.
- 10:29 פרעה'ס ווערטער אז מ'האט נישט דערקענט די איינגעשלונגענע פרות רופט דער משגיח א ליגן: די באהאלטענע אידישע נשמה בלייבט און ווירקט סוף כל סוף.
- 11:24 וואס א גוי קען אפילו נישט פארשטיין אז ס'איז א צרה, א לעבן אן תורה ומצוות, איז פאר די אידן אין די צייטן פון די חשמונאים געווען א אמת'ע צרה, און דערפאר האט הקב"ה זיך געוואונדערט און זיי געהאלפן.
- 14:12 דער רמב"ם זאגט נאר ביי חנוכה פון אלע מצוות אז זי איז חביבה עד מאד, ווייל זי איז געקומען מיט מסירת נפש, אזוי ווי אברהם האט געשוואוירן מיט דער מילה ווייל זי איז אים אנגעקומען מיט צער.
- 16:21 זיך אליין מוסר נפש זיין איז שווער, אבער הייסן אנדערע האבן מסירת נפש איז אסאך שווערער, און דער ריי"ץ האט עס געפאדערט פון זיינע חסידים.
דערמאנט אין דעם שיעור
פערזאנען אברהם אבינו, אליעזר עבד אברהם, דער בעל התניא, דער ליובאוויטשער רבי, דער צמח צדק, דער ריי"ץ, דער רמב"ם, פרעה, רבי שמשון רפאל הירש, רש"י
ערכים אהבה מסותרת, אור הגנוז, מסירות נפש, נפש האלקית, נפש הבהמית, סטרא אחרא, רבונו של עולם, שליחות