תשמ"ו (1985–86)

לויט דעם סדר פון יאר, לויט פרשה און זמן. דער קאטאלאג גיט נישט קיין דאטום מער ווי דאס יאר. 6 שיעורים

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

  1. שלימות של מצות סוכה - "למחסה ולמסתור מזרם וממטר"' אושפיזין של יעקב

    סוכות זמנים אידיש

    דער משגיח ערקלערט אז א סוכה בשלימות ציט אראפ די שמירה פון די ענני כבוד אז עס זאל נישט קענען אריינרעגענען, און דערנאך שטעלט ער אוועק יעקב אבינו, דעם אושפיז פון יענער נאכט, וואס איז געווארן גרעסער אינעם טומאה'דיגן הויז פון לבן.

  2. כסף של אהבה' שקלים כנגד 'י' שבשם ד'

    שקלים זמנים אידיש

    דער משגיח ערקלערט אז דאס זילבער פון די שקלים טראגט אין זיך אהבת השם, אז פרשת שקלים איז כנגד דעם יו"ד און דעם קוצו של יו"ד פונעם שם הוי"ה, די נקודה פון א איד וואו קיין עבירה און קיין המן קען נישט דערגרייכן, און ער ווייזט עס ארויס פון דער הפטורה פון יהואש.

  3. יו"ט ליהודים בעלי מדריגה' ומרדכי לא יכרע- היה בטוח בה'' יו"ט של לעתיד לבא' פעמונים בשולי המעיל- דור אחרון

    שושן פורים זמנים אידיש

    דער משגיח ערקלערט אז שושן פורים איז דער יום טוב פון די העכערע מדריגות, אז מרדכי'ס "לא יכרע" איז א טיפערע מדריגה פון אמונה, און אז פורים איז א טעם פון דער פולשטענדיגער מחיית עמלק לעתיד לבוא.

  4. השייכות בין יובל ושמיטה לספירה ושבועות - בחינת חמישים

    בהר בחקותי פרשת השבוע אידיש

    דער משגיח ערקלערט אז שמיטה און יובל זענען די זעלבע זאך ווי ספירה און שבועות: שמיטה איז דער שבת און דער ירושלים פון זמן, און יובל, דער פופציגסטער, איז דער קודש הקדשים וואס איז למעלה מן הזמן ולמעלה מן המקום, די מדריגה פון רבי שמעון בן יוחאי און פון מתן תורה.

  5. בשבת חזון נתגלה השמחה של ט' באב לעתיד וכל יהודי רואה בית השלישי בבנינה. ביאור ענין שמיטה

    שבת חזון זמנים אידיש

    דער משגיח ערקלערט אז די דריי וואכן זענען די באהאלטענע גבול פון עשו אין זמן וואס מ'האט נאך נישט איינגענומען, אז שבת חזון זעט יעדער איד שוין די נחמה פון לעתיד, און אז שמיטה, אזוי ווי שבת און ירושלים, מאכט פון יעדן איד א כהן וואס לעבט פון דעם אייבערשטנס ברכה.

  6. יארצייט של ר' שרגא פייוול מענדלאוויץ זצ”ל (ג' אלול)

    שונות אידיש

    אויפן יארצייט פון ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש שילדערט דער משגיח ווי ער איז געווען אן עבד השם, וועמענס גאנץ לעבן איז געווען א שבת'דיגער ניגון פון שלימות און הארמאניע, א שירה וואס זינגט זיך נאך אלץ אין דער ישיבה.