שיעורים לבחורים בארץ ישראל תש"ע
Eretz Yisroel Bachurim 5770
וועגן דער סדרה
שיעורים לבחורים בארץ ישראל תש"ע: ראש השנה, תפילה און זריזות
אין די פינף אידישע שמועסן צו בחורים אין ארץ ישראל אין יאר תש"ע גייט דער משגיח פון די ימים נוראים צו דער טעגליכער עבודה פון דאווענען. די ערשטע צוויי שמועסן, פאר ראש השנה, ערקלערן אז יעדעס יאר ווערט די וועלט באשאפן פון דאס נייע און געמשפט לויט צי זי איז א חלק פון מלכות השם. דער עיקר פונעם טאג איז קבלת עול מלכות שמים, וואס איר עיקר איז שמע ישראל, און אלול איז די הכנה דערצו. ראש השנה איז די קרוינונג פונעם מלך, און לויטן חתם סופר איז א איד'ס אמת'ע שמחה מיטן מלך אליין זיין כח אינעם דין. דער משגיח רעדט אויך וועגן די סכנות פון כלל ישראל, אז אפילו א הבטחה דארף האבן תפילה, און ער בינדט צוזאם די קריאה פון ראש השנה מיט ישמעאל און מיט ציון, די עקרה וואס וועט נפקד ווערן. פון דארט גייט די סעריע איבער צו תפילה אליין. דורכן בעל שם טוב'ס טייטש אויף "צהר תעשה לתבה" לערנט ער אז דאווענען איז די תיבה וואס ראטעוועט א איד פונעם מבול פון תאוות. מיטן רמב"ן און די בריוו פונעם בעל התניא מאנט ער פאמעלעך און הויך דאווענען, דער ציבור זאל זאגן יעדעס ווארט צוזאמען ארום א פאסיגן חזן. דער לעצטער שמועס, מיט רבי יונתן אייבשיץ און משמר בלגה, לערנט אז פרי קומען ווייזט אז די עבודה איז חביב און עפנט די טויערן פון הימל, און אז דער לעצטער דור דארף מתקן זיין דעם פעלן אין זריזות פון די בני דן, וואס קען ברענגען משיח שנעלער.
די הויפט ענינים
- ראש השנה ווי א נייע בריאה און די קרוינונג פונעם מלך
- קבלת עול מלכות שמים און שמע ישראל, מיט אלול ווי די הכנה
- שמחה מיטן מלך ווי א כח אינעם דין
- תפילה ווי די תיבה וואס ראטעוועט פונעם מבול פון תאוות
- פאמעלעך און הויך דאווענען צוזאמען מיטן ציבור און א פאסיגן חזן
- מ'דארף תפילה אפילו אויף א הבטחה, און אחריות פאר כלל ישראל
- זריזות און פרי קומען ווי דער תפקיד פונעם לעצטן דור פאר משיח
| טייל | דער קעפל ווי אינעם קאטאלאג | יאר | לענג | בקיצור (נאטיצן) |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Bachurim Ki Savoi (נישט אינעם גייד פון 2012) | תש"ע (2009–10) | 38 מינ׳ | פאר ראש השנה לייגט דער משגיח דעם יסוד: די וועלט ווערט באשאפן פון דאס נייע און געמשפט לויט איר ארט אין מלכות השם, דער עיקר פונעם טאג איז קבלת עול מלכות שמים ווי ביי שמע ישראל, און אלול איז די הכנה דערצו. |
| 2 | Bachurim Nitzavim (נישט אינעם גייד פון 2012) | תש"ע (2009–10) | 42 מינ׳ | ווייטער אויף מלכות שמים שטעלט ער אוועק ראש השנה ווי די קרוינונג פונעם מלך, וואו א איד'ס שמחה מיטן מלך איז זיין כח אינעם דין, און בינדט צוזאם די קריאה מיט ישמעאל און מיט ציון צווישן די עקרות וואס ווערן נפקד. |
| 3 | Bachurim Noach (נישט אינעם גייד פון 2012) | תש"ע (2009–10) | 39 מינ׳ | איבערגייענדיג צו תפילה, טייטשט ער דעם בעל שם טוב אויף "צהר תעשה לתבה" און לערנט אז פאמעלעך, הויך און מיטן גאנצן הארץ דאווענען איז די תיבה וואס ראטעוועט א איד פונעם מבול פון דער וועלט. |
| 4 | Bachurim Lech Lecha (נישט אינעם גייד פון 2012) | תש"ע (2009–10) | 35 מינ׳ | ווייטער אינעם ענין פון תפילה ברענגט ער א בריוו פונעם בעל התניא און ערקלערט פארוואס א ציבור דארף דאווענען הויך, צוזאמען, ווארט ביי ווארט, ארום א פאסיגן חזן. |
| 5 | Bachurim Vayera (נישט אינעם גייד פון 2012) | תש"ע (2009–10) | 34 מינ׳ | צום סוף רעדט ער וועגן זריזות: פרי קומען ווייזט אז די עבודה איז חביב, עפנט די טויערן פון הימל, און איז דער ספעציעלער תפקיד פונעם לעצטן דור פאר משיח. |